อิเหนาลูกอยู่ไหน ณ เมืองกุเ กุ รปัน ปั อยู่นี่พะยะค่ะ
แล้วลิกูลูกเจ้าอยู่ไหน กะหรัดตะปาตี!! มาแล้วพะยะค่ะ พ พะยะค่ะ ะยะค่ะ พระอัยยิกาของเจ้าที่ เมืองหมันหยาตายแล้ว เจ้าสองคนจงไปช่วย งานแทนแม่เจ้าที่ตั้ง ครรภ์อยู่
ประสันตาเจ้าจงตาม อิเหนาไปด้วย จัดไปพะยะค่ะ
ออกเดินทางกันได้ เลยยย
ณ เมืองหมันหยา อย่าร้องไห้ไปเลยจินดา ส่าหรีขรีองพี่เสด็จแม่ป่วยมา นานแล้ว ตอนนี้เราส่งข่าว ไปให้พี่น้องเจ้าเรียรีบร้อย อุแว้ อุแว้!ว้! นางจินตะหรา เป็นพระธิดาท้าวหมัน หยากับนางจินดาส่าหรีปรีระไหมสุหรี มาแล้วหรอ จินตะหราลูก ค่ะเสด็จพ่อ
ถึงสักทีสินะ
มาแล้วสินะอิเหนา พะยะค่ะ นี่ลูกข้าจินตะหราวาตี ส่วนนี่เมียข้าจินดาส่าหรี ข้าอิเหนาพะยะค่ะ
เฮ้ย!! น่ารักอะ ถูกใจสุดๆเลย คนนี้ แหละแม่ของลูกเลย หลังจากที่อิเหนาและจินตะหราวาตี ได้เจอหน้ากันครั้งแรกก็ตกหลุมรัก กันทันที
อิเหนาทำ ไมยังไม่ กลับเมืองเราสักที ถ้ากลับข้าก็ไม่ได้เจอ จินตะหราวาตีสิ แต่เจ้าได้หมั่นกับ บุษบาไว้แว้ล้วนะ แต่ข้าไม่ได้รัก นางสักหน่อย ตามใจ!!ข้ากลับก่อนนะ ไม่นะ!!! อุแว้ อุแว้ เศร้าเลยอะ!! อุแว้ อุแว้ อิเหนาพ่อเจ้ามีคำ สั่งให้เจ้า กลับเมืองตอนนี้!! เพราะ มารดาเจ้ากำ ลังจะคลอดลูก
น่ารักจัง แต่ไม่เท่าข้า 55555 พ่อจะให้น้องหมั่น กับสียะตรา อิเหนา ถึงเวลาที่ จะจัดงานแต่งเจ้า กับบุษบาแล้ว บุษบา เราเคยเจอกันตอน เด็ก นางไม่สวยเลยสักนิด ข้าจะไม่แต่งกับนาง ข้าจะ หนีไปหาจินตะหราวาตี เอาไงดี !!!!!! ณ เมืองกุเ กุ รปัน
ทางสะดวกแล้วแบบ นี้หนีสะบายเลยเรา แปรงร่า ร่ งงงง!!! แล้วแต่เจ้าเลยอิเหนา ถ้าเจ้าอยากไปก็เชืญ เลย ท่านพ่อ ลูกขอออกไปเที่ยวใน ป่าได้หรือรืไม่ ลูกอยากใช้ชีวิตวิ แบบชายชาตรีก่รีก่อนครั้งสุดท้าย ขอบคุณพะยะค่ะ เสด็จพ่อ
อิเหนาได้ปลอมตัวเป็น ป็ โจร ใช้ ชื่อ ชื่ แทนตัวเองว่า มิสมิาระปัน ปั หยี มิสาระปันหยีและพี่เลี้ยงได้ออกตีเมืองต่างๆ จนได้ เฉลยมามากมาย โดยเฉพาะสการะวาตีแ ตี ละมาห ยารัศหมี ต่อมามิสาระปันหยีได้ยกให้สองนางเป็น มะเดหวีซ้ วีซ้ าย-ขวา และได้ทหารเอกที่เก่งมากจนมิ สาระปันหยีให้เป็นน้องชาย ชื่อ สังคามาระตา
มิสาระปันหหยีก็ไม่ลืมที่จะไปหา จินตะหราวาตีที่เมืองหมันหยี เพราะเป็นจุดประสงค์หลักของ มิสาระปันหยีที่หนีออกมาเพื่อ มาอยู่กับนางจิตหราวาตี
ณ เมืองหมันหยี
ณ เมืองดาหา ดาหาพะยะค่ะ ตอนนี้อิเหนา อยู่เมืองหมันหยาอยู่กับคู่ใจ ไม่ยอมกลับเมืองตัวเอง พะยะค่ะ ว่ายังไงนะ อิเหนาไม่ยอมแต่ง กับบุษบาลูกข้างั้นรึ งั้นคงไม่ ต้องเรีย รี กเราเป็นอาแล้วสินะ ส่งข่าวสารไปให้ทั่วทุกที่ ใครที่มาสู่ข้อขอบุษบาลูกข้า คนแรก ข้าจะยกให้เลยไม่มีข้อ แม้ใดๆตั้งแต่เริ่มริ่ต้น เร็วๆนะหนุ่มๆ
ณ เมืองล่า ล่ สำ ระตูจรกาเป็นคนชั่วตัวดำ นึกอยากมีมเหสี สวยๆ เลยให้นั่งวาดไปวาดรูปสาวๆต่างเมือง มา2เมือง ซึ่งมีสการะหนึ่งหรัดแห่งเมือง กาหลังและจินตะหราวาตีแห่งเมืองดาหา คนอะไรน่ารักขนาดนี้นี่แค่ พึ่งตื่นนอนนะ ข้าจะไปสู่ขอ นางมาเป็นเมียข้าให้ได้ ข้ามิมั่นใจว่าว่ท้าวดาหาจะยกให้ เราหรือ รืไม่ เพราะเราเองก็ไม่ได้ มียศถาบรรดาศักดิ์มาก แต่ถ้า น้องข้าหลังรักนางขนาดนั้นข้า จะไปสู่ขอนางให้เอง หลังจากจรกาได้เห็นรูปวาดนางบุษบา ก็ได้สลบไป พอจรกาตื่นมาก็ไปข้อร้อง ให้พี่ชายของตนไปสู่ขอนางบุษบาให้
เหตุการณ์ก่อนรูปจะไปถึงจรกา เอ๊ะ!!!!! นั่นมันม้วน กระดาษหยังอะบักม้า สิไปรู้เบาะ ก่อนที่รูปของบุษบาจะไปถีงจรกาก็มีรูปอีกรูปหนึ่งที่ตกไว้ ซึ่งเป็นเพราะคนวาดรูปนั้นได้วาด2รูป รูปตอนตื่นนอนและ รูปตอนแต่งตัวเต็มยศ และรูปที่แต่ตัวเต็มยศก็ไปตกอยู่กับวิ หยาสะกำ เป็นเพราะองค์ปะตาระกาหลาทำ ให้ลมพัดตกและ ปลอมตัวเป็นกวางล่อให้วิหวิยาสะกำ มาเจอ ทำ ไมนางถึงงามเช่นนี้ ข้าจะต้องเอานนางมา ครอบครองให้จงได้ อยากจะบ้าบ้ตายรายวัน!!!!
ณ เมืองกะหมังกุห กุ นิง ท่านพ่อ ลูกอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้ นางมาเป็นเมีย ลูกกินไม่ได้ นอนไม่หลับลูกจะตายแล้ว ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วงลูกพ่อ พ่อจะไปสู่ขอให้เอง ราชทูตเจ้าจงไปสู่ขอนางมา ให้ลูกชายข้า ถ้าว่าว่ยังไงก็รีบรี ส่งข่าวมาบอกข้าด้วย ได้พะยะค่ะ
วิหวิยาสะกำ ได้มาบอกพ่อให้ไปสู่ของ บุษบาให้ ท้าวกะหมัฃกุหนิงเลยได้ส่ง ราชทูตไปสู่ขอกับท้าวดาหา แต่ ท้าว ดาหาบอกว่าว่ ได้ยกให้นาง ท้าวดาหาไม่ให้ พะยพค่ะ เพราะได้ ยกให้จรกาไปแล้ว ไม่ยอมยกให้ข้างั้นรึ เสนานำ สารไปตามระตูปา หยังและปะหมังอนุชาทั้ง สองของข้ามา พะยะค่ะ ค่ !!!! ข้าสองคนมา แล้วเสด็จพี่ ข้าเรียรีกเจ้าสองคนมาครั้งนี้ เพื่อจะ หารือรืยกทัพตีเมืองดาหา เพราะท้าว ดาหาได้หยามเราโดยการยกธิดาให้กับ เมืองเล็กๆ ท่านพี่คิดดีแล้วหรอที่จะไปตีเมือง ดาหา เพราะเมืองดาหาอยู่ในวงศ์ เทวัญวัที่มีอำ นาจมากในชวา ข้ากลัว จะเป็นภัยต่อเมืองของเรา เหตุด้วยวิหวิยาสะกำ จะ ตรอมใจตายพี่ทนไม่ ได้ที่จะเห็นลูกตายต่อ หน้าพี่ พี่จะส่งสารไป บอกท้าวดาหารเอง พวกเราไปจัดเตรียรีมทัพกันก่อน
เมื่อท้าวดาหาได้รับสารจากการทำ ศึกกับ เมืองกะหมังกุหนิง จึงให้เสนาส่งสารไป ขอความช่วยเหลือจากท้าวกุเรปัน ท้าว กาหลัง ท้าวสิงหัดส่าหรี และจรกาลูกเขย ตน เมื่อท้าวกุเรปันทราบก็ให้ส่งสารสอง ฉบับไปเมืองหมันหยา ฉบับหนึ่งให้ท้าว หมันหยา อีกฉบับให้อิเหนา ณ เมืองกุเ กุ รปัน ปั ส่งสารไปให้ท้าว หมันหยาและอิเหนา!! ณ เมืองหมันหยา