จระเข้สามพัน

จระเข้ข้ ข้ข้ สามพัพัน พั น พั นิทนิานพื้น พื้ บ้า บ้ นภาคกลาง แต่งเรื่องโดย : สุจิตต์ วงษ์เทศ

วันหนึ่งสองสามีภรรยาได้เดินทาง ไปพบเพื่อนชาวประมงผู้เลี้ยงลูกจระเข้ ไว้ตัวหนึ่ง ขอซื้อลูกจระเข้จากเพื่อนชาว ประมงผู้นั้นในราคา 3,000 เบี้ย…

เมื่อจ่ายเงินกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สองสามีภรรยาก็นำ ลูกจระเข้ดังกล่าว ไปเลี้ยงไว้ในบ่อขุดข้างบ้านของตน

… ต่อมาจระเข้นี้ก็เจริญเติบโตทุกวันขึ้นทุก วัน จนสองสามีภรรยาไม่สามารถจะหาอาหารมา ให้จระเข้กินได้ จึงตัดสินใจปล่อยจระเข้ลงไปหากิน ที่ในแม่น้ำ หน้าบ้าน

จระเข้ตัวนั้นเมื่อไปหาอาหารกินจนอิ่มหนำ สำ ราญแล้ว ก็จะกลับมานอนอยู่ใต้สะพานท่าน้ำ ของสามีภรรยาเป็นประจำ …

ต่อมาจระเข้ตัวนั้นก็เติบโตทุกวันจนสามารถ กินคนได้ แต่สามีภรรยาคู่นั้นก็นำ หาอาหารมาเพิ่ม เติมให้กินอยู่เสมอ

ขณะที่จระเข้ตัวนั้นกำ ลังนอนอยู่ใต้สะพานท่าน้ำ ... ถึงเวลามันหิวอาหารหรืออยากลิ้มรสเนื้อมนุษย์ขึ้นมา... พอชายสามีเดินลงมาท่าน้ำ เจ้าจระข้ก็คาบเอาชายผู้เคย เลี้ยงมันมาลงไปกินเสียในน้ำ

ฝ่ายภรรยาเห็นเหตุการณ์เช่นนั้นก็ไม่สามารถช่วยเหลือสามีได้ นางเสียใจและโกรธจระเขัตัวนั้นมาก ถึงกับร้องออกไปว่า “เมื่อกินผัวของ ข้าแล้วก็จงมากินข้าผู้เป็นเมียเสียด้วยซิจะได้ตายไปด้วยกัน” นางยังด่า จระเข้อยู่ไม่ขาดปากในที่สุดก็ถูกจระเข้คาบเอาไปกินเสียอีกคนหนึ่ง

ต่อมาชาวบ้านในแถบนั้นทราบเรื่องที่จระเข้สังหารสองสามี ภรรยาผู้หาเลี้ยงมันมาตั้งแต่เล็กๆ... จึงเรียกจระเข้ตัวนั้นว่า “จระเข้สามพัน” ซึ่งหมายถึงราคาที่ สามีภรรยาซื้อมาจากเพื่อนชาวประมงเป็นมูลค่า 3,000 เบี้ยและแม่น้ำ ที่จระเข้ตัวนั้นอาศัยอยู่ชาวบ้านเลยเรียกชื่อว่า “แม่น้ำ จระเข้สามพัน” อยู่จนกระทั่งปัจจุบันนี้

เป็นตำ นานที่มาของแม่น้ำ จระเข้สามพัน อ. อู่ทอง จ.สุพรรณบุรี เป็นเรื่องเล่าหรือตำ นานเนื่องจากนิทาน เรื่องนี้มีประวัติความเป็นมามาจากเรื่องจริงที่คน สุพรรณบุรีได้เล่าต่อกันมา มีข้อคิดและคติเตือนใจที่ได้ จากเรื่องคือ ไม่ควรนำ สัตว์เดรัจฉานเข้ามาเลี้ยง เนื่องจากมีพิษมีภัยอาจทำ ให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตได้

ผู้จัดทำ นางสาวศศิกานต์ สมภักดี รหัสนิสิต 62021031 กลุ่ม 2 ผลงานสร้างสรรค์ชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชานิทานพื้นบ้าน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษาไทย นิทานพื้นบ้านภาคกลาง จังหวัดสุพรรณบุรี เรื่อง จระเข้สามพัน