ปรัวัติดนตรีไทยในสมัยอยุธยา

เรื่อง ประวัติดนตรีไทยในสมัยอยุธยา ประวัติดนตรีไทย

ดนตรีไทยในสมัยนี้ ในกฏมลเฑียรบาลได้ระบุชื่อเครื่องดนตรี ไทยเพิ่มขึ้นจากที่เคยระบุไว้ในหลักฐานสมัยสุโขทัย จึงน่าจะเป็น เครื่องดนตรีที่เพิ่งเกิดในสมัยนี้ ได้แก่ กระจับปี่ ขลุ่ย จะเข้ และรำ มะนา นอกจากนี้ในกฎมณเฑียรบาลสมัยสมเด็จพระบรม ไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031)

ปรากฎข้อห้ามตอนหนึ่งว่า "...ห้ามร้องเพลงเรือ เป่าขลุ่ย เป่าปี่ สีซอ ดีดกระจับปี่ ดีดจะเข้ ตีโทนทับ ในเขตพระราชฐาน..." ซึ่ง แสดงว่าสมัยนี้ดนตรีไทย เป็นที่นิยมกันมากแม้ในเขตพระ ราชฐาน ก็ยังมีคนไปร้องเพลงและเล่นดนตรีกันเป็นที่เอิกเกริก และเกินพอดี จนกระทั่งพระมหากษัตริย์ต้องทรงออกกฎมลเฑีย รบาลดังกล่าว ขึ้นไว้เกี่ยวกับลักษณะของวงดนตรีไทยในสมัยนี้มี การเปลี่ยนแปลง และพัฒนาขึ้นกว่าในสมัยสุโขทัย

วงปี่พาทย์ วงปี่พาทย์ในสมัยนี้ยังคงเป็นวงปี่พาทย์เครื่องห้าแต่มี ระนาดเอกเพิ่มขึ้น ดังนั้น วงปี่พาทย์เครื่องห้าในสมัยนี้ ประกอบด้วยเครื่องดนตรี ดังต่อไปนี้ ปี่ ฆ้องวงใหญ่ กลองทัด (ใบเดียว) ตะโพน ระนาดเอก ฉิ่ง

ตัวอย่างการบรรเลง วงปี่พาทย์เครื่องห้า https://youtu.be/KT1XMphgwYs

ในสมัยนี้พัฒนามาจากวงมโหรีเครื่องสี่ในสมัยสุโขทัย เป็นวงมโหรีเครื่องหกเพราะได้เพิ่มเครื่องดนตรีเข้าไปอีก 2 ชิ้น คือ ขลุ่ย และ รำ มะนา ทำ ให้วงมโหรีในสมัยนี้ ประกอบด้วยเครื่องดนตรีจำ นวน 6 ชิ้น วงมโหรี ทับ (โทน) รำ มะนา กระจับปี่ (แทนพิณ) ซอสามสาย กรับ ขลุ่ย

ตัวอย่างการบรรเลง วงมโหรีเครื่อง 6 https://youtu.be/wBxiJs2lqfI

Thank You https://sites.google.com/site/chadakan500/