นิทานอีสป เรื่องเด็กเลี้ยงแกะ

นิทานอสี ป

เดก็ เลี้ยงแกะ

จดั ทำโดย
นางสาวลัดาวัลย์ ศรีนิล

บรรณารกั ษ์

นิทานอสี ป เดก็ เลี้ยงแกะ

ณ หมู่บา้ นแห่งหนึ่ง มเี ดก็ เลี้ยงแกะคนหนึง่ ทำหน้าทต่ี อ้ นฝูงแกะออกไปกนิ
หญ้าที่เนินเขาเป็นประจำทุกวัน และเขาก็ตอ้ งนั่งเฝ้าเหล่าฝูงแกะ พรอ้ มคอย
ปกป้องดแู ลไม่ใหห้ มาป่าเข้ามาทำร้ายแกะของเขาได้

จนวันหนึง่ เด็กชายรู้สกึ เบ่ือหนา่ ยทีต่ อ้ งนั่งเฝา้ ฝูงแกะเปน็ เวลานาน ๆ
จึงได้คดิ หาเรื่องสนุก ๆ ทำเพื่อคลายเครียด เขาจงึ ไดแ้ กลง้ ร้องตะโกนออกไป
วา่ "ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า หมาปา่ มากินแกะของผมแล้ว" พร้อมกับวงิ่ หนี
อยา่ งต่ืนตระหนกเข้าไปในหมู่บา้ น

พวกชาวบ้านไดย้ ินวา่ มหี มาปา่ มากินแกะ ก็พากนั ละทิ้งงานการทท่ี ำ
อยู่ และรีบหยบิ อาวุธต่าง ๆ ทั้งจอบ มดี และขวานเพอื่ ออกมาช่วยไล่หมาป่า
แต่เมื่อพวกเขาว่ิงไปท่ีเนนิ เขา ก็พบว่าฝูงแกะกำลังกินหญ้าอย่างสบายใจ
และไมเ่ ห็นวา่ จะมหี มาปา่ ออกมากินแกะสกั ตัว

เจ้าเด็กเลยี้ งแกะเหน็ เหล่าชาวบ้านวิง่ กระหดื กระหอบมาทเ่ี นินเขา ก็
หวั เราะเยาะและพูดวา่ "ฮา่ ๆ ๆ ได้แกล้งหลอกคนนี่มันสนุกจรงิ ๆ" แต่พวก
ชาวบา้ นทโ่ี ดนหลอกต่างรู้สึกโมโหเปน็ อย่างมาก และด้วยความสนุกสนานคึก
คะนอง เดก็ เล้ียงแกะจงึ ยงั แกลง้ หลอกแบบเดมิ อีกหลายคร้ัง และพวก
ชาวบ้านก็วิง่ ออกมาชว่ ยทกุ ครง้ั แตก่ ็พบวา่ เป็นเพยี งแผนของเดก็ เล้ียงแกะ
เทา่ น้ัน

จนมาวันหน่ึงได้มีหมาป่าออกมาทำร้ายและไล่กนิ ฝูงแกะของเขาจริง
ๆ เด็กเลี้ยงแกะตกใจมาก รบี วงิ่ ออกไปตามชาวบา้ นพรอ้ มกบั ร้องตะโกนว่า
"ช่วยดว้ ยจา้ ชว่ ยด้วยจา้ หมาป่ากำลงั กนิ แกะของผม" เขาร้องตะโกนใหค้ น
มาช่วยจนเสยี งแหบเสียงแห้ง แต่กไ็ ม่มีชาวบ้านคนไหนยอมออกไปช่วยเด็ก
เล้ียงแกะเลยสกั คน ทงั้ ยังตอบเขากลับไปว่า "คราวนเี้ จา้ หลอกพวกขา้ ไมไ่ ด้
อกี แล้วละ่ ไมม่ ใี ครเชอื่ เจ้าอีกตอ่ ไปแล้ว"

เด็กเล้ยี งแกะรู้สกึ เสยี ใจมากที่ไม่มใี ครเช่ือเขาเลย ทำให้ฝงู แกะของ
เขาถกู หมาป่ากินจนหมดฝงู เดก็ ชายร้องไหส้ ะอึกสะอืน้ พร้อมกับพดู ว่า
"เพราะข้าไม่ดีเอง ข้าชอบพดู โกหก แกล้งหลอกคนอ่ืนเพราะเหน็ ว่าเป็นเรือ่ ง
สนุก แต่สุดท้ายการพดู โกหกของข้ากลับทำใหข้ ้าเดือดร้อนเสียเอง"

นิทานเร่ืองนสี้ อนให้รวู้ ่า :

คนท่ชี อบพูดโกหกเปน็ ประจำ เมือ่ ถงึ
คราวที่พดู ความจริงก็จะไม่มีใครเช่ือ ซึง่ มี
ความหมายตรงกับสภุ าษิตไทยท่วี ่า "เด็กเลย้ี ง
แกะ" หมายถงึ คนที่พดู โกหกจนเป็นนสิ ยั จนไมม่ ี
ใครเชอื่ ถือหรือให้ความสนใจกับคำพูดน้ัน ๆ ซึง่ หากเด็ก ๆ อยากใหต้ ัวเอง
เปน็ คนน่าเชอื่ ถอื กค็ วรพดู แตเ่ รอ่ื งจรงิ ไม่พดู โกหก และไมแ่ ต่งเรอื่ งที่ไมใ่ ช่
ความจริงขึน้ มาเพอ่ื หลอกแกลง้ ผอู้ ื่น เพราะหากพูดโกหกเป็นประจำ เม่ือถึง
คราวทเ่ี ราพดู ความจรงิ หรือตอ้ งการความช่วยเหลอื กจ็ ะไม่มีใครเชอื่ เรา
ดงั เช่นเรื่องราวในนิทานอสี ปเรื่องนค้ี ะ่