การแบง่ ยุคสมยั ทางประวตั ศิ าสตรไ์ ทย
การแบง่ ยคุ สมัยทางประวตั ิศาสตร์ไทยเป็นแบบผสมระหว่างหลักเกณฑ์การแบง่
ยคุ สมัยทางประวัติศาสตรส์ ากลกบั หลักเกณฑข์ องไทย โดยหลกั เกณฑ์การแบง่
ยคุ สมยั ทางประวัตศิ าสตรส์ ากลจะกาหนดใหส้ มยั ประวัติศาสตรข์ องมนุษยชาติ
เริ่มข้ึนเม่อื มนษุ ย์รู้จักประดษิ ฐต์ วั อกั ษรขน้ึ มาใช้คือ อักษรคนู ิฟอร์มของชาวเมโส
โปเตเมีย เม่ือประมาณ 5,500 ปีลว่ งมาแล้ว โดยเรียกวา่ สมยั ประวัตศิ าสตร์
สาหรบั ช่วงเวลาก่อนทีม่ นุษยจ์ ะมีตัวอักษรใช้เรยี กว่า สมยั ก่อนประวตั ิศาสตร์
สมยั กอ่ นประวตั ศิ าสตร์ไทย
เป็นสมัยท่ยี ังไมป่ รากฏหลักฐานทีเ่ ป็นลายลกั ษณ์อกั ษรบนผืนแผ่นดินไทย
การแบ่งยุคสมัยนิยมแบ่งตามนักโบราณคดี ซึง่ กาหนดจากการที่มนษุ ย์
ในยุคน้ันๆรู้จักประดิษฐ์เครื่องมอื เครอ่ื งใชเ้ พอ่ื การดารงชีวิต สมัยก่อน
ประวัติศาสตร์ไทยสามารถแบง่ ออกเป็น 2 ยคุ ใหญๆ่ ดงั นี้
ยุคหนิ แบ่งเปน็ 2 ยคุ ดังนี้
1. ยุคหนิ เกา่
มอี ายรุ ะหว่าง 700,000 - 10,000 ปมี าแลว้ มนุษย์ยคุ หนิ เกา่ รจู้ กั ใชเ้ คร่ืองมือหินกรวด
กะเทาะหน้าเดียวสาหรบั ใช้สับ ตัดหรอื ขดุ ซึ่งเคร่ืองมือหินดังกลา่ วพบได้ในหลายพื้นที่
ของประเทศไทย เชน่ บ้านเก่า จงั หวัดกาญจนบรุ ี เปน็ ต้น
หลักฐานทางประวตั ิศาสตร์
หนิ กะเทาะ
2. ยุคหนิ ใหม่
มีอายรุ ะหว่าง 10,000 - 4,000 ปีมาแลว้ จากการขดุ คน้ ทางโบราณคดพี บหลกั ฐานเครอ่ื งมอื
หนิ ขดั ที่มลี ักษณะดา้ นหนึ่งคมดา้ นมนและมผี ิวเรยี บ และยังพบภาชนะดนิ เผาแบบตา่ งๆท้ังแบบมีขา
และไม่มขี าอีกดว้ ย หลักฐานยุคหินใหมส่ ามารถพบไดห้ ลายแหง่ ทัว่ ทุกภาคของประเทศไทย เชน่
บา้ นเชียง จงั หวัดอดุ รธานี เป็นต้น
หลกั ฐานทางประวัตศิ าสตร์
ภาชนะดนิ เผา หมอ้ สามขา หินขดั
ยุคโลหะ
แบง่ เปน็ 2 ยคุ ย่อย ดังนี้
1. ยุคสารดิ
มีอายุระหว่าง 4,000-2,500 ปีมาแล้ว มนุษย์ในยุคนี้รู้จักนาโลหะสาริดท่ีมี
ส่วนผสมของทองแดงกับดีบุก หรือตะกั่วมาทาเป็นเคร่ืองมือเครื่องใช้ เช่น ขวาน
มีด ใบหอก กลอง สาริด เครื่องประดับประเภทกาไลแขนสาริด แหวนสาริด
ลูกปดั เป็นตน้ โดยขดุ พบหลกั ฐานเคร่อื งมือเคร่ืองใชส้ าริดได้ในพ้ืนที่หลายแห่งของ
ประเทศไทย เชน่ ที่บ้านโคกพลับ จังหวัดราชบุรี ท่บี ้านนาดี ที่บ้านเชียง จังหวัด
อดุ รธานี เป็นต้น
โดยเฉพาะการขุดค้นทางโบราณคดี หลักฐานทางประวัตศิ าสตร์
ที่บ้านเชียง นอกจากจะพบเคร่ืองมือสาริด
แล้ว ยังพบเศษภาชนะดินเผาซ่ึงมีรูปทรง ขวานสารดิ พบทบ่ี า้ นเชยี ง อาเภอหนองหาน จงั หวดั อดุ รธานี
แปลกตา และมีลวดลายเขยี นด้วยสแี ดงอย่าง
สวยงาม เช่ือว่าแหล่งอารยธรรม บ้านเชียง
เป็นแหล่งอารยธรรมของมนุษย์ยุคก่อน
ประวัติศาสตร์ท่ีมีความเจริญอยู่ในระดับสูง
แห่งหน่งึ ทีป่ รากฏในดินแดนประเทศไทย
2. ยคุ เหล็ก
เร่ิมเม่ือประมาณ 2,500 ปีล่วงมาแล้ว มีการพบเคร่ืองมือท่ีทาด้วยเหล็ก ซ่ึงมีความแข็งแรง
และใช้ประโยชน์ได้มากกว่าสาริดในหลายที่ เช่น ท่ีบ้านดอนตาเพชร จังหวัดกาญจนบุรี พบเสียม
มีดขอ ใบหอก หัวธนู ทบี่ ้านหนองนาตูม อาเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พบใบหอก เสียม
ทีบ่ ้านใหม่ชยั มงคล อาเภอตาคลี จังหวดั นครสวรรค์ พบขวานเหล็ก เสยี มเหลก็ เป็นต้น
ในยุคเหล็ก ผู้คนมีวิถีชีวิตที่เจริญขึ้น หลกั ฐานทางประวัตศิ าสตร์
สังคมมีความซับซ้อนมากขึ้น มีชนชั้นทาง
สังคม และมีการติดต่อค้าขายกับต่างแดน เครื่องมือเหลก็ พบที่บา้ นตอนตาเพชร
แ ต่ ใ น ช่ ว ง แ ร ก ข อ ง ยุ ค เ ห ล็ ก ยั ง ไ ม่ ป ร า ก ฏ อาเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
หลักฐานที่เป็นลายลกั ษณอ์ ักษร