ภาษาไทย (วรรณคดแี ละวรรณกรรม)
ชั้นประถมศึกษาปที ี่ ๖
กล่มุ สาระการเรียนรู้ภาษาไทย
T.supphawut
๓หน่วยการเรยี นร้ทู ่ี
จดแลว้ จา
เป้าหมายการเรยี นรู้
• นำควำมรแู้ ละควำมคดิ จำกเรื่องทอ่ี ำ่ นไปใชแ้ กป้ ัญหำในกำรดำเนินชีวิต
• แสดงควำมคิดเห็นจำกวรรณคดีและวรรณกรรมทอ่ี ่ำน
• อธบิ ำยคณุ คำ่ ของวรรณคดีและวรรณกรรมที่อำ่ น และนำไปประยุกตใ์ ชใ้ นชีวติ จรงิ
จดแล้วจา ฉนั คดิ วา่ ยังไงฝ่ายเสนอก็ต้องชนะ ตอนท่ีคุณครูสอน เธอก็ต้องจดด้วยนะ
เพราะ “จาดีกว่าจด” แน่นอน เพอ่ื กลบั มาทบทวนความจา เพราะฉะน้นั
ญตั ตใิ นการโตว้ าทีครั้งน้ี คอื
“จาดกี ว่าจด” อย่างตอนเธอสอบ เธอก็ใช้ความจาน่ี ฉนั เลยคดิ ว่า ทงั้ จดและจา
เธอจดเข้าไปในห้องสอบไม่ได้ สาคัญพอกันนนั่ แหละ
เธอวา่ ฝา่ ยเสนอหรือฝ่ายคา้ น
จะเป็นฝ่ายชนะ
ประวตั ผิ ูแ้ ต่งบทกลอนเรือ่ ง ความจา
เจา้ พระยาธรรมศักดิ์มนตรี เป็นบุคคลสำคัญในกำรวำงรำกฐำน
กำรศกึ ษำของประเทศไทย
(เดิมชื่อ สน่ัน เทพหสั ดนิ ณ อยุธยำ) เปน็ นกั ปรำชญ์
เปน็ นกั หนังสอื พมิ พ์
นามปากกา เป็นนักกฬี ำ
เปน็ นกั ดนตรี
แปลมาจากภาษาองั กฤษว่า pen name เปน็ นักประพันธ์
นักเขยี นหรือนักประพนั ธใ์ ชเ้ ปน็ นามแฝง
แทนการใชช้ ื่อจรงิ ในการแตง่ หนงั สอื ใช้ นามปากกา ว่ำ
เขยี วหวำน ครเู ทพ
ประวตั ิผู้แต่งบทกลอนเรอื่ ง ความจา ท่ำนไดแ้ ตง่ ตำรำและหนังสือเรียน
โดยแบง่ กลุม่ ดงั น้ี
เจ้าพระยาธรรมศักด์มิ นตรี ๑. แบบเรยี น ๓. บทควำม
(เดิมชื่อ สน่ัน เทพหสั ดิน ณ อยุธยำ) ๒. โคลง-กลอน ๔. ละครพูด
ได้รวบรวมตีพมิ พ์เป็นหนงั สือ
“โคลงกลอนของครเู ทพ”
โคลงกลอนของครูเทพ เรอ่ื ง ความจา
ควคาวมำมจจาำดดีนีน้ีมมี้ กัักสสรร้ำ้างนงนกั ปกั รปำรชาญช์ ญ์ ตสู้ มุดไมบ่ อกออกมำได้
คนฉคนลฉาลดำจดาจแำแมม่นน่ แแสสนนเเหหมมำาะะเหเหม็งม็ง วำ่ อะไรอยไู่ หนใหถ้ ้วนถี่
คนขคนลี้ ขมื ี้ลถืมึงถฉึงฉลลาำดดขขาำดดจจำาเอเองง ถึงอำ่ นแลว้ ลืมเสียก็เสยี ที
มัวแมตัวแเ่ พตเ่ ่งพเง่พเพียยี รรจจดดกก็หห็ มมดดดดี ี ต้องอ่ำนคน้ ป่นปเี้ สียเวลำ
คนชำ่ งจำคลำถกู ทกุ เรือ่ งผุด ทกุ นำทมี แี ต่จะได้เปรียบ
เปดิ สมุดพบงำ่ ยไม่หนกั หนำ คนขล้ี มื หลงเทยี บกง็ ุ่มง่ำม
พน้ ทิง้ ทอดรอดจำนนทนุ่ ค้นควำ้ คนหนึ่งบวกคนหนงึ่ ลบจบโมงยำม
ควำมจำสำรพดั ใหก้ ำไรงำม ยิ่งนำนปีมีแตค่ วำมปรำชยั
เป็นบทสรปุ ใจความสาคญั ของบทกลอนเร่อื ง ความจา
แปลวา่ คนทม่ี ีความจาดีมักเปน็ ผู้มปี ญั ญารอบรู้ สว่ นคนความจาไม่ดมี ักตอ้ งเสียเวลาค้นควา้ เพราะจาไมไ่ ด้
เร่ืองเลา่ ...ความจา
วนั เสาร์ทีผ่ ่านมา ฉนั ไปไหว้พระทจี่ งั หวัดพระนครศรอี ยธุ ยา เธอไปไหวพ้ ระ
เธอไปเทีย่ วท่ไี หนมาหรอ กับคุณพอ่ คุณแมม่ าจ้ะ วดั ไหนมาบ้างละ่
เร่อื งเลา่ ...ความจา
ฉนั จาช่อื วดั ไมไ่ ด้ อ้าว ! เธอเพิง่ ไปมาเมอื่ วันเสารไ์ มใ่ ช่หรอ
แตฉ่ นั จดไวใ้ นสมดุ บันทึกนะ วนั นี้เพ่งิ วันจันทรเ์ อง ทาไมจาไมไ่ ดล้ ะ่
พรุ่งน้ฉี นั จะมาบอกพวกเธอ
เรอ่ื งเลา่ ...ความจา
ฉนั ว่า เธอจดเพ่ือกันลมื เปน็ สงิ่ ที่ดนี ะ ช่ือวดั ยาวมาก ฉนั จาไมไ่ ดห้ รอก
แตเ่ ธอนา่ จะจดในสมองก่อน ฉนั ถงึ จดไวใ้ นสมุดบันทกึ ไง
ค่อยจดลงในสมุด
เร่อื งเลา่ ...ความจา จดในสมองก็คอื การจาอย่างไรละ่
กอ่ นท่เี ราจะจดเรอ่ื งตา่ ง ๆ เรากค็ วรจา
จดในสมอง น่จี ดอยา่ งไรหรอ ให้ไดเ้ สยี กอ่ น แล้วคอ่ ยจดในสมดุ เพือ่ กันลมื
เร่อื งเล่า...ความจา
มนิ า่ ละ่ เวลาฉนั ถามอะไรเธอ เธอถงึ ตอบได้
เพราะเธอมีวิธกี ารจาท่ีดนี เ่ี อง
เร่อื งเล่า...ความจา
หากเรามีความจาไม่ค่อยดี
จะมีวิธีแกไ้ ขอยา่ งไรบ้างนะ
๘ เทคนิคชว่ ยใหน้ ักเรยี นมคี วามจาดี จับกลุ่มข้อมูล
เชน่ จาหมายเลขโทรศัพท์
มสี มาธแิ ละตั้งใจ แบบ ๓–๔ หลัก แทนการจาทีละตวั
กบั เร่อื งทเี่ รียนทลี ะเรอื่ ง
ใช้ตัวช่วยในการจา
ใชป้ ระสาทสมั ผสั เขา้ มาช่วยจา เชน่ คาคลอ้ งจอง แต่งเพลง
เช่น ไดก้ ลน่ิ สมั ผสั ลิม้ รส มองเหน็
เรยี นรู้วิธีทีเ่ หมาะกบั ตนเอง
ฝึกฝนและทาซา้
เชอ่ื มโยงเน้ือหาความรู้
คอ่ ย ๆ จาทลี ะนอ้ ย เขา้ ดว้ ยกัน
ขอ้ คดิ ท่ไี ดจ้ ากเร่ือง จดแลว้ จา
ได้รบั ข้อคิดเรอ่ื ง ความจา มาประยกุ ตใ์ ช้ในการเรียนได้
คือ จา ทาความเขา้ ใจ จด
จะชว่ ยให้นักเรยี นเขา้ ใจเน้ือหาของบทเรยี นไดด้ ยี ง่ิ ข้ึน
ไดร้ บั ความรูเ้ กี่ยวกบั ชวี ประวัติของเจ้าพระยาธรรมศักดม์ิ นตรี (สนนั่ เทพหสั ดิน ณ อยธุ ยา)
ผเู้ ป็นบุคคลสาคัญทเี่ ก่งรอบดา้ น เพือ่ สรา้ งแรงบันดาลใจให้แกน่ ักเรยี น