กฎหมายผู้เยาว์

ความหมายของ
ผู้เยาว์

ผู้เยาว์ หมายถึง บุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ซึ่ง
จะบรรลุนิติภาวะเมื่อมีอายุ 20 ปีบริบูรณ์

ผู้เยาว์ คือ บุคคลที่อ่อนอายุ อ่อนประสบการณ์
และขาดการควบคุมสภาพจิตใจ จึงถือว่าเป็นผู้
หย่อนความสามารถ เพราะยังไม่บรรลุนิติภาวะ ไม่
อาจจัดการกิจการและทรัพย์สินของตน

ผู้แทนโดยชอบธรรม

ผู้แทนโดยชอบธรรม หมายถึง บุคคลซึ่งทำนิติกรรม
แทนผู้เยาว์หรือให้ความยินยอมแก่ผู้เยาว์ในการที่ผู้
เยาว์จะทำ นิติกรรม ซึ่งโดยปกติได้แก่บิดา มารดา

เว้นแต่ไม่มีบิดา มารดา ก็จะได้แก่บุคคลอื่นที่มี
อำนาจตามกฎหมายในการปกครองทำหน้าที่ดูแลผู้

เยาว์ (มาตรา 1590)

ผู้แทนโดยชอบธรรม แบ่งออก
เป็น 2 ประเภท คือ



1.ผู้ใช้อำนาจปกครอง ได้แก่ 2.ผู้ปกครอง ได้แก่
บิดามารดา บุตรซึ่งยังไม่บรรลุ บุคคลอื่นที่ไม่ใช่บิดา
นิติภาวะต้องอยู่ภายใต้อำนาจ มารดาของผู้เยาว์ ซึ่งถูก
ปกครองของบิดามารดา แต่งตั้งขึ้นเพื่อปกครองผู้
(มาตรา 1566) ผู้ใช้อำนาจ เยาว์ ตามมาตรา 1585
ปกครองเป็ นผู้แทนโดยชอบ
ธรรมของบุตร (มาตรา 1569)

แต่อำนาจปกครองอาจอยู่ที่
บิดาหรือมารดา
(มาตรา 1566 วรรค 2)

การพ้นสภาพผู้เยาว์

บุคคลจะพ้นจากการเป็นผู้เยาว์ได้ มี 2 กรณี คือ
(1) อายุครบ 20 ปีบริบูรณ์

(2) อายุยังไม่ครบ 20 ปีบริบูรณ์ แต่ได้ทำการ
สมรสโดยชอบด้วยกฎหมาย

นิติกรรมที่ผู้เยาว์ 1. นิติกรรมที่เป็นคุณ
สามารถกระทำได้ ประโยชน์แก่ผู้เยาว์ฝ่าย
เดียว
ด้วยตนเอง 2. กิจการที่จะต้องทำเอง
เฉพาะตัว

3. กิจการที่เป็นการ
สมควรแห่งฐานานุรูป

4. ผู้เยาว์อาจทำ
พินัยกรรมได้เมื่ออายุ
ครบสิบห้าปีบริบูรณ์

ลักษณะสำคัญ
ของนิติกรรม




1.เป็ นการกระทำของบุคคลโดยมีการแสดง
เจตนา เฉพาะบุคคลเท่านั้นที่จะแสดงเจตนา
ได้อาจจะเป็นบุคคลธรรมดา หรือนิติบุคคล
ก็ได้

2.ต้องเป็ นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย

3.ต้องเป็นการกระทำด้วยใจสมัคร ไม่มีบุคคลใดมา
หลอกลวงหรือข่มขู่ หรือสำคัญผิดให้ผู้กระทำนิติกรรม
นอกเหนือจากความต้องการแล้วยังอาจรวมถึงการกระ

ทำที่ขาดเจตนา

แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน
เรื่อง กฏหมายเกี่ยวกับผู้เยาว์