18. Nurizzati Nazihah bt Inche Mohd Marzuki_Tugasan 2

INSTITUT PENDIDIKAN GURU KAMPUS RAJA MELEWAR JABATAN PENGAJIAN MELAYU

TAHUN AKADEMIK: 2022

TUGASAN KERJA KURSUS
(INDIVIDU)

BMMB1074
SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

PROGRAM : PPISMP
AMBILAN: JUN 2022
SEMESTER: SATU
NAMA PENSYARAH: DR. ABDUL KARIM BIN MANSOR



NAMA PELAJAR: NURIZZATI NAZIHAH BINTI INCHE MOHD MARZUKI

ANGKA GILIRAN: 2022152310018
NO KAD PENGENALAN: 040612110574




TARIKH HANTAR:
3 OKTOBER 2022

Pengesahan pelajar:
Saya mengesahkan bahawa maklum balas telah diberikan oleh pensyarah.




Tandatangan Pelajar: Tarikh: 3 OKTOBER 2022

BIODATA DIRI

NAMA : NURIZZATI NAZIHAH BINTI INCHE

MOHD MARZUKI
NO. KAD PENGENALAN : 040612110574
KUMPULAN/UNIT : BMMB1
KURSUS/ SEMESTER : SATU
AMBILAN : JUN 2022
ALAMAT E-MEL :

[email protected]
ALAMAT RUMAH : LOT 10512 KAMPUNG

BANGGOL PERADONG MANIR,
21200 KUALA TERENGGANU, TERENGGANU
NO. TELEFON : 0169223373

ISI KANDUNGAN

BIL. TAJUK

1.
0 PENGENALAN


2.0 SEJARAH PERKEMBANGAN SISTEM EJAAN RUMI


2.1 PERKEMBANGAN SISTEM EJAAN RUMI SEBELUM MERDEKA
2.1.1 SISTEM EJAAN WILKINSON
2.1.2 SISTEM EJAAN ZA'BA
2.1.3 SISTEM EJAAN FAJAR ASIA
2.1.4 SISTEM EJAAN RUMI KONGRES
2.2 PERKEMBANGAN SISTEM EJAA
N RUMI SELEPAS MERDEKA
2.2.1 SISTEM EJAAN RUMI PERSEKUTUAN BAHASA MELAYU

UNIVERSITI MALAYA (PBMUM)
2.2.2 SISTEM EJAAN BAHASA MALAYSIA-INDONESIA (EJAAN

MALINDO)
2.2.3 SISTEM EJAAN RUMI BAHASA MELAYU 1972

3.0 PERANAN DEWAN BAHASA DAN PUSTAKA (DBP)


DALAM ENYERAGAMKA
N SISTEM EJAAN RUMI

4.
0 CABARAN SISTEM EJAA
N RUMI MASA KINI

5.
0 KESIMPULAN


6.
0 RUJUKAN

SISTEM

EJAAN JAWI

1.0 PENGENALAN



Tulisan merupakan alat untuk menunjukkan fikiran dan perasaan

dalam diri seseorang. Bahasa pula merupakan ungkapan melalui

lisan seseorang bagi menyampaikan maksud sesuatu perkara dan

digunakan oleh masyarakat untuk berkomunikasi. Seterusnya,

adanya sistem ejaan bagi melengkapkan sesebuah komunikasi.

Tulisan bahasa melayu dapat dibahagikan kepada dua jenis iaitu

tulisan Jawi dan tulisan Rumi. Sejarah perkembangan sistem ejaan

rumi bermula sejak kedatangan pengaruh asing dalam bahasa yang

diolah mengikut ketamadunan bangsa Melayu. Perkara ini untuk

memastikan bangsa Melayu mempunyai imej tersendiri apabila

adanya bahasa rasmi. Kajian menunjukkan bahawa bahasa Sanskrit

dan bahasa Arab yang diguna pakai dalam bahasa Melayu Klasik

merupakan pengaruh bahasa Melayu. Oleh itu, sistem ejaan rumi

mula disebarkan ketika Tanah Melayu berada di bawah penjajah.

Oleh hal yang demikian, adanya sistem ejaan Wilkinson, sistem

ejaan Za’ba, sistem ejaan Fajar Asia dan sistem ejaan rumi Kongres.

Sejak negara kita mencapai kemerdekaan, usaha bagi menyebarkan

sistem ejaan rumi semakin aktif. Kesannya, perkembangan sistem

ejaan rumi dapat dilihat dengan sistem ejaan rumi Persekutuan

Bahasa Melayu Universiti Malaya (PBMUM), sistem ejaan bahasa

Malaysia-Indonesia (MALINDO) dan sistem ejaan rumi bahasa

Melayu 1972.

2.0 SEJARAH

PERKEMBANGAN

SISTEM EJAAN


RUMI

2.1 PERKEMBANGAN SISTEM EJAAN RUMI

SEBELUM MERDEKA

Sejak awal abad ke-20, sistem ejaan Rumi makin

diperlukan dan penting kerana tidak semua pihak dapat

memahami ejaan jawi yang digunakan untuk

menjelaskan sistem bunyi bahasa Melayu yang

sepatutnya. Selain itu, sistem Pendidikan negara

menjadikan bahasa Melayu sebagai Bahasa pengantar.

Oleh sebab itu, penggunaan sistem ejaan rumi yang

teratur dan betul dapat difahami oleh pelbagai pihak

untuk menggantikan tulisan jawi pada zaman itu.

Antara sistem ejaan Rumi yang digunakan ketika itu

adalah:
i) sistem ejaan Wilkinson
ii) sistem ejaan Za’ba
iii) sistem ejaan Fajar Asia
iv) sistem ejaan Rumi Kongres.

2.1.1 SISTEM EJAAN WILKINSON























Sejak tahun 1902, R.J. Wilkinson menjadi pemimpin

jawatankuasa ejaan yang didirikan oleh kerajaan Negeri-negeri

Melayu Bersekutu bagi menguruskan perancangan ejaan yang

pertama di Tanah Melayu. Pada Oktober 1904, ejaan Wilkinson

diperkenalkan berdasarkan nama Romanised Malay Spelling

dalam bentuk laporan. Sistem ejaan rumi Wilkinson yang

digunakan di sekolah-sekolah adalah sama seperti yang

digunakan dalam kamus serta karya-karya yang diterbitkan oleh

Wilkinson sejak tahun 1901 hingga 1940-an. Wilkinson

mengatakan bahawa terdapat dua sistem perumian Bahasa

Melayu. Antaranya adalah perumian secara harafiah mengikut

ejaan dan sistem seterusnya ialah perumian secara fonetik

dimana mengikut sebutan sesuatu perkataan.

Keduadua sistem ini mempunyai kelebihan dan
kekurangan yang tersendiri. Antara kelebihan kaedah
harafiah adalah kaedah ini dapat menyeragam terus
dengan maksud manakala kekurangannya pula adalah
sistem vokal bahasa Arab tidak cukup untuk
disamakan dengan bunyi-bunyi vokal Melayu. Selain
itu, kekurangan kaedah fonetik pula merupakan
sebutan bahasa Melayu tidak sama di sesuatu
tempat. Wilkinson telah memperkenalkan penggunaan
huruf vokal seperti a, e(taling), e(pepet), I, o dan u.
Manakala huruf konsonan pula ch menunjukkan huruf
c, sh pula sebagai sy.

2.1.2 SISTEM EJAAN ZA’BA



















Sistem ejaan Wilkinson telah dibuat penambahbaikan oleh Zainal


Abidin Ahmad, iaitu Za’ba. Za’ba merupakan pakar bahasa yang


dipandang tinggi kerana pengetahuan dan ilmu beliau yang mendalam


terhadap bahasa sehingga dianugerahkan gelaran Pendeta. Kebanyakan


sekolah-sekolah di Tanah Melayu menggunakan sistem ejaan sekolah


atau dikenali sebagai sistem ejaan Rumi Za’ba.

Pelita Bahasa Penggal
Pelita Bahasa Penggal
Pelita Bahasa Penggal

Pertama (1940) Kedua (1946) Ketiga (1949)

KARYA-KARYA
Ilmu Mengarang Bahasa

ZA'BA Melayu (1951)

Kitab Ilmu Bahasa Melayu

(1926)

Kitab Rahsia Ejaan Jawi

(1929)

Dalam karya penulisannya, beliau menerangkan penggunaan

kata-kata istilah yang lebih tepat serta memberikan penekanan

terhadap sistem ejaan jawi dan rumi. Sistem ejaan ini mula

digunakan di Maktab Perguruan Sultan Idris.

Walaubagaimanapun, terdapat kelemahan yang dikesan iaitu

sistem ini sukar difahami kerana terdapat beberapa pengejaan

kata yang mempunyi Sistem Ejaan Rumi Wilkinson.

Seterusnya, penulisan yang menggabungkan penggunaan

tulisan rumi tidak seragam pengejaannya berpunca daripada

kaedah penggunaan aneka ragam lambing huruf dan beberapa

sistem ejaan rumi yang lain yang digunakan dalam kamus

ekabahasa dan dwibahasa. Kesan daripada masalah ini,

terdapat sebahagian pihak hadir untuk mewujudkan sistem

ejaan rumi yang baru dalam tempoh 1940 hingga 1959.

2.1.3 SISTEM EJAAN FAJAR ASIA

Sistem Ejaan Fajar Asia adalah kaedah ejaan yang digunakan

dalam majalah Fajar Asia yang diterbitkan sejak 1943 di Singapura

iaitu kaedah yang diambil daripada sistem ejaan Wilkinson dan

sistem ejaan Za’ba. Majalah ini dibawah pimpinan Zainal Abidin bin

Ahmad iaitu ketua pengarang. Sistem ejaan Fajar Asia merupaka

satu inisiatif untuk menyatukan ejaan rumi bahasa Melayu dengan

ejaan rumi bahasa Indonesia dari aspek pengejaan kata dan cara

penulisan keharmonian vokal. Walau bagaimanapun, Angkatan

Sasterawan 50 telah mengangkat ejaan Fajar Asia sebagai ejaan

rasmi. Tongkat Warrant, Keris Mas dan A. Samad Ismail merupakan
angkatan penulis generasi muda yang membentuk persatuan ini.

Mereka memikirkan bahawa wajarnya mereka bergerak dalam

pertubuhan penulis untuk bersepakat berkaitan tuntutan berkaitan

politik, bahasa dan sastera Melayu. Malayan Military Administration

(MMA) telah menjadikan surat khabar dan majalah sebagai medan

untuk mereka menyebarkan propaganda di Tanah Melayu.

Kebanyakan akhbar di Jepun diterbitkan menggunakan huruf jawi

berbanding huruf rumi. Majalah Fajar Asia diminati ramai kerana

menceritakan tentang keberanian perjuangan tokohtokoh terdahulu

serta majalah ini merupakan anatar majalah yang menggunakan

ejaan rumi.

FAJAR ASIA

ANGKATAN SASTERAWAN 50

2.1.4 SISTEM EJAAN RUMI KONGRES

Pada 1952, Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu yang

pertama diadakan di Singapura, seterusnya pada 1954 pula

diakan di Seremban dan diikuti pada 1956 di Singapura dan

Johor Bahru. Sistem ejaan rumi kongres merupakan sistem

ejaan rumi bahasa Melayu yang dipersetujui oleh Kongres

Bahasa dan Persuratan Melayu. Dalam Kongres bahasa Melayu

yang ketiga, isu ejaan rumi dipandang serius. Terdapat

pergolakan dalam menentukan jenis tulisan bahasa Melayu yang

rasmi iaitu anatar tulisan jawi mahupun tulisan rumi. Oleh hal

demikian, ahli peserta kongres bersepakat untuk membuat

pembaharuan yang lebih khusus dan jelas seperti membuat

penambahbaikan sistem ejaan Za’ba. Pada tahun 1956, kongres

kali ketiga telah membuat penetapan bahawa tulisan rumi

merupakan tulisan rasmi bahasa Melayu. Kesimpulannya,

terdapat empat dasar pengejaan bahasa Melayu dan huruf rumi

seperti ejaan di Malaya dan Indonesia perlu diseragamkan.

Tambahan lagi, peraturan ejaan perlu mudah difahami oleh

semua pihak. Oleh itu, sistem fonologi dianggap sebagai sistem

yang baik berbanding sistem fonetik serta satu fonem hanya

dijelaskan dengan satu tanda huruf sahaja. Selain itu, cara

pengejaan perlu sekata mengikut kaedah satu dan semacam.

Akhir sekali, ejaan perkataan-perkataan dari bahasa asing

hendaklah disusun mengikut hukum berdasarkan fonologi

Melayu.

2.2 PERKEMBANGAN SISTEM

EJAAN RUMI SELEPAS

MERDEKA

2.2.1 SISTEM EJAAN RUMI PERSEKUTUAN BAHASA

MELAYU UNIVERSITI MALAYA (PBMUM)











Sistem ejaan rumi Persekutuan Bahasa Melayu Universiti

Malaya (PBMUM) merupakan sistem ejaan rumi yang digunakan dalam

Jurnal Bahasa yang diterbitkan pada 1959 oleh PBMUM. Walau

bagaimanapun, sistem ejaan rumi PBMUM belum diperakui dan tidak

dijadikan kaedah sistem ejaan rasmi. Tindakan ini dijadikan sebagai

inisiatif bagi melanjutkan kearah penyatuan antara ejaan rumi bahasa

Melayu dengan bahasa Indonesia. Ini kerana, sistem ejaan yang

diketengahkan oleh sistem ejaan Fajar Asia hampir sama dengan

sistem ejaan ini. Ketika Kongres Persuratan dan Bahasa Melayu ke-3,

PBMUM telah merekomendasikan tentang sistem ejaan PBMUM ini.

Cadangan PBMUM telah melingkungi penolakan huruf-huruf kembar

atau rangkap konsonan. Perkara ini telah menyebabkan fonem

digantikan dengan huruf lain seperti c menggantikan fonem ch.

Seterusnya, Malaya perlu bersambung dengan ejaan Indonesia dalam

jangka masa yang terdekat. Selain itu, PBMUM menekankan supaya

ejaan ‘pun’ ditulis jauh yang bermaksud ‘juga’ dan sebaliknya. Akhir

sekali, fonem ‘ain’ dan fonem ‘hamzah’ tidak berubah kerana ejaan

rumi diolah sedikit daripada tulisan Jawi.

2.2.2 SISTEM EJAAN BAHASA MALAYSIA-INDONESIA

(EJAAN MALINDO)

Matlamat untuk menyeragamkan tulisan rumi masih tidak dapat

dicapai selepas perbincangan daripada sistem ejaan Kongres dan

sistem ejaan PBMUM dilakukan. Perkara ini disebabkan oleh sistem

ejaan Kongres tidak dapat dilakukan apabila adanya sifat terlalu

idealistik dari sudut linguistik yang susah untuk diaplikasikan. Walau

bagaimanapun, matlamat untuk menyeragamkan sistem ejaan rumi

antara kedua-dua buah negara iaitu Malaysia-Indonesia masih

diteruskan. Hal ini demikian kerana beberapa perjumpaan dan

persidangan telah diadakan oleh wakil daripada kedua-dua negara

tersebut. Rentetan daripada perjanjian persahabatan antara kedua-

dua negara tersebut telah dimaterai pada 1959, perjumpaan antara

Tuan Syed Nasir Ismail sebagai ketua Jawatankuasa Persekutuan

Ejaan Rumi Tanah Melayu dan Prof Slamet Muljana sebagai ketua

Panitia Kerjasama Bahasa Melayu-Bahasa Indonesia. Perjumpaan

antara mereka telah digagaskan sebagai sistem ejaan bersama yang

dikenali sebagai sistem Ejaan MALINDO. Maklumat berkaitan fonem

vokal, diftong, konsonan serta perlambangannya, penggunaan tanda

sempang, huruf besar, kaedah penulisan dan penyebutan abjad,

penulisan kata depan dan penggunaan tanda baca dapat diperoleh

daripada sistem ejaan ini.

2.2.3 SISTEM EJAAN RUMI BAHASA MELAYU 1972

Sistem ejaan rumi Bahasa Melayu 1972 mempunyai sepadanan

dengan sistem ejaan MALINDO. Perkara ini telah merangkumi aspek

jalinan kerjasama yang dibentuk antara kedua-dua buah negara iaitu

Malaysia dan Indonesia. Walau bagaimanapun, sistem itu tidak boleh

diaplikasikan kerana adanya konfrontasi antara Malaysia dengan

Indonesia, Akhirnya, sistem ejaan baru untuk bahasa Melayu serta

bahasa Indonesia berjaya mencapai penghujung bagi segala kegiatan

bagi semua sistem ejaan pada 1972. YAB Tun Abdul Razak bin Dato’

Hussein iaitu Perdana Menteri Malaysia telah merasmikan Sistem

ejaan Rumi Bahasa Melayu di Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP),

manakala Presiden Soeharto telah merasmikan sistem ejaan ini di

Jakarta. Penyelarasan ejaan rumi telah memfokuskan kepada

penyelarasan huruf vokal yang mempunyai ejaan kata jati daripada

bahasa Melayu dan ejaan kata pinjam daripada bahasa asing.

Penglibatan aspek pengejaan yang baik dalan sistem ejaan rumi telah

membuatkan Sistem ejaan rumi Bahasa Melayu 1972 mencapai

kesepakatan yang lebih konkrit. Perkara ini dapat dilihat menerusi

usaha yang berpanjangan secara bersama dalam merancang

pembinaan bahasa dengan lebih lama. Seterusnya, bahan-bahan yang

berkaitan bahasa dan sastera semakin diperbanyakkan bagi

menguasai ejaan rumi. Istilah juga diselaraskan bagi pengunaan akan

datang. Antara aspek utama Sistem Ejaan Rumi 1972 :

Mempunyai beberapa
Partikal 'lah', 'kah' dan

jenis huruf dalam bahasa
'tah' ditulis berangkai

dengan perkataan yang

Melayu seperti huruf
berada di hadapannya
vokal, diftong dan huruf


konsonan

AspEejakauntaRmu
ma iS19is7t2em



Terdapat penulisan
Tanda baca

kata bahasa Melayu
digunakan dalam


seperti penulisan
ayat
rangkai kata
Adanya sistem

penyelarasan

huruf vokal

3.0 PERANAN DEWAN BAHASA

dan PUSTAKA (DBP) DALAM

MENYERAGAMKAN
SISTEM EJAAN RUMI

Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) telah ditubuhkan pada 1956

hasil daripada resolusi Kongres Bahasa dan Persuratan Melayuke-

3. DBP diwujudkan apabila memperoleh keputusan akhir daripada

Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu ke-3 dan diubah kepada

Badan Berkanun apabila diberi kelulusan rasmi oleh Akta Dewan

Bahasa dan Pustaka yang pada awalnya penubuhan bertaraf

jabatan kerajaan. Memperluaskan bahasa kebangsaa dalam

semua bidang seperti sains dan teknologi merupakan antara

matlamat DBP berdasarkan Akta DBP. Terdapat pelbagai usaha

yang dibuat untuk meluaskan sistem ejaan rumi menerusi sejarah

perkembangan sistem ejaan rumi. Oleh itu, terdapat perbezaan

dalam sistem ejaan kerana dipimpin oleh individu yang berlainan.

Perkara ini menyebabkan DBP memainkan peranan bagi

menyeragamkan sistem ejaan rumi.

Pelbagai rujukan panduan pembentukan kata dan sistem ejaan lain terhasil

berdasarkan Daftar Ejaan Rumi Bahasa Malaysia yang diselenggara oleh DBP.

Tambahan pula, DBP telah diberikan amanah bagi merancang, menyelidik dan

memperkukuh bahasa Melayu dengan pelbagai cara. Oleh hal demikian, DBP

telah membuat rangka bagi merancang korpus bahasa yang meliputi sistem

ejaan, perbendaharaan kata serta sistem tulisan. Seterusnya, pemilikan kuasa

autonomi telah menaikkan tujuannya iaitu pembakuan bahasa dengan

memantapkan sistem ejaan rumi serta penggubalan istilah sehingga ejaan

rumi masih digunakan sehingga kini.DBP telah melaksanakan perkara ini

melalui dasar bahasa dengan menerapkan bahasa Melayu sebagai bahasa

pengantar di semua sekolah serta institusi.DBP telah menubuhkan

Jawatankuasa Istilah (JKI) yang berkolaborasi dengan institut pengajian tinggi

awam untuk mengumpul, membentuk dan mengembangkan istilah dan ejaan

bahasa Melayu dalam pelbagai bidang. DBP telah menganjurkan program

Minggu Penulis Remaja yang bertujuan memupuk penulis muda bagi mencapai

misi dan objektif mereka. Program ini diadakan bagi mewujudkan pewaris

generasi ilmu kesusasteraan pada masa depan. Antara inisiatif bagi

mengukuhkan ilmu kesusasteraan melalui sistem ejaan ini, DBP telah

menerapkan cara penganugerahan untuk menggalakkan para sasterawan

mendalami dalam bidang tersebut. Selain itu, DBP berperanan bagi

menyeragamkan sistem ejaan rumi dengan cara mencetak dan menerbitkan

bagi usaha percetakan atau penerbitan buku-buku dan kamus-kamus dalam

bahasa kebangsaan. Hal ini demikian kerana DBP merupakan antara penerbit

terbesar di Malaysia. Bahan ilmiah bagi pelajarpelajar sekolah seperti buku

teks dan buku rujukan merupakan hasil pencetakan oleh pihak DBP dalam

tulisan rumi. Tambahan pula, DBP juga ada menerbitkan buku-buku

kesusasteraan Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris menggunakan ejaan rumi.

Perkara ini memberikan impak yang positif dalam bidang kesusasteraan,

Pendidikan dan industri percetakan Malaysia.

4.0 CABARAN SISTEM

EJAAN RUMI MASA

Walaupun sistem ejaan rumi telah lama digunakan di Tanah Melayu, namun

itu tidak bermakna sistem ejaan rumi ini tidak terancam dengan arus

kemodenan. Antara cabaran yang perlu dihadapi oleh sistem ejaan rumi adalah

bahasa asing semakin digunakan secara meluas dalam kehidupan seharian. Ini

kerana, masyarakat perlu memahami dan menguasai penggunaan sistem ejaan

rumi dalam bahasa Melayu. Oleh itu, bahasa Melayu haruslah dimartabatkan

berbanding bahasa asing. Tambahan lagi, pendedahan awal bahasa melalui

ejaan rumi dalam kalangan kanak-kanak belum menunjukkan hasil yang

memberangsangkan juga merupakan antara cabarannya. Hal ini demikian

kerana, terdapat pelajar dari kaum lain yang sudah berada di sekolah menengah

masih belum menguasai cara mengeja tulisan rumi dengan baik. Masalah ini

terjadi disebabkan oleh masih ada segelintir masyarakat yang menganggap

bahawa jika mereka menguasai bahasa Melayu sejak kecil, bahasa ibunda

mereka akan hilang. Malah, penggunaan bahasa atau slanga yang kian meluas

merupakan cabaran sistem ejaan rumi. Masalah ini dapat dilihat apabila hasil

kajian yang dibuat menunjukkan bahawa masyarakat dipengaruhi slanga yang

popular dalam ejaan mereka. Oleh itu, pihak DBP perlu memainkan peranan bagi

mendapatkan penyelesaian untuk masalah yang semakin meluas sehingga hari

ini dengan menghasilkan karya-karya yang mempunyai unsur-unsur memperbaiki

penggunaan ejaan dan bahasa Melayu yang tidak betul di kalangan masyarakat.

Selaras dengan perkembangan sains dan teknologi, komunikasi dalam ruang

siber semakin mendapat perhatian oleh masyarakat. Pada era globalisasi ini,

media sosial seperti Whatsapp, Instagram dan Youtube menyebabkan

masyarakat dapat berinteraksi dalam bahasa perututuran dan penulisan.

Penggunaan singkatan dalam sistem ejaan tidak boleh digunakan kerana
perkara ini dapat menjejaskan kedaulatan bahasa. Penggunaan singkatan dalam

ejaan ini sangat membimbangkan kerana dapat mencemarkan keaslian dalam

sistem ejaan baahsa Melayu. Di samping itu, ejaan yang tidak lengkap ini tidak

mematuhi hukum tatabahasa bahasa Melayu.

5.0 KESIMPULAN

Masalah ini dapat dilihat apabila hasil kajian yang dibuat

menunjukkan bahawa masyarakat dipengaruhi slanga yang popular

dalam ejaan mereka. Oleh itu, pihak DBP perlu memainkan peranan

bagi mendapatkan penyelesaian untuk masalah yang semakin

meluas sehingga hari ini dengan menghasilkan karya-karya yang

mempunyai unsur-unsur memperbaiki penggunaan ejaan dan

bahasa Melayu yang tidak betul di kalangan masyarakat. Selaras

dengan perkembangan sains dan teknologi, komunikasi dalam

ruang siber semakin mendapat perhatian oleh masyarakat. Pada

era globalisasi ini, media sosial seperti Whatsapp, Instagram dan

Youtube menyebabkan masyarakat dapat berinteraksi dalam

bahasa perututuran dan penulisan. Penggunaan singkatan dalam

sistem ejaan tidak boleh digunakan kerana perkara ini dapat

menjejaskan kedaulatan bahasa. Penggunaan singkatan dalam

ejaan ini sangat membimbangkan kerana dapat mencemarkan

keaslian dalam sistem ejaan baahsa Melayu. Di samping itu, ejaan

yang tidak lengkap ini tidak mematuhi hukum tatabahasa bahasa

Melayu.

6.0 RUJUKAN

Cikgu Saberi. (2010). Sistem Ejaan Rumi Bahasa Melayu.

http://cikgusaberi.blogspot.com/2010/08/sistem-ejaan-rumi-

bahasa-melayu.html

Ibrahim Majdi Mohamad Kamil & Maliati Mohamad. (2020). Cabaran

pemerkasaan bahasa Melayu dalam usaha mencapai negara bangsa

di Malaysia. Asian People Journal,3(2), 187189.

https://journal.unisza.edu.my/apj/index.php/apj/article/view/152/15

0

Izzah Zah. (2013). Sejarah dan Perkembangan Sistem Ejaan Rumi

bahasa Melayu.
https://www.slideshare.net/izzahzahh/sejarah-dan perkembangan-

sistem-ejaan-rumibahasa-melayu

Junaini Kasdan. Peristilahan dan Masyarakat : Cabaran Masa Kini.

https://www.researchgate.net/profile/Junaini-
Kasdan/publication/304351600_Peristilahan_dan_Masyarakat_Caba

ran_Masa_Kini/links/57
6cc0d208aedb18f3eb30ed/Peristilahan-dan-Masyarakat-Cabaran-

Masa-Kini.pdf

Muhammad Fakhruddin bin Ishak. (2010). Kesan Teknologi Moden

Terhadap Perubahan Hukum : Analisis Terhadap Penggunaan Short

Message Service (SMS).

https://d1wqtxts1xzle7.cloudfront.net/47280771/TESIS_FULLpdf-
with-cover-page-v2.pdf

Mohd Naim Daipi. (1991). Perkembangan EJaan Rumi

bahasa Melayu : Bahagian II. Sekata, 9(1), 35-42.

https://repository.nie.edu.sg/bitstream/10497/18303/1/Sek

ata-9-1-28.pdf

Nrllysazm. (2021). Sejarah Perkembangan Sistem Ejaan

Rumi. https://anyflip.com/dtfgb/knjf/basic

Nur Farhah Amirah Binti Abdul Malek. (2021). E-Portfolio

BMMB1074.

https://issuu.com/farhah1234/docs/kerja_khusus_e-

portfolio_bmmb1074-converted

Shamsul Aizuwani Nawi, Suhasni Dollah, & Zurihan Yusoff.

(2020). Pengenalan Sejarah Perkembangan bahasa Melayu.

Global ediastreet Sdn Bhd.

Ungku Maimunah Mohd. Tahir. (2019). Sendeng-Barat dalam

Sastera Melayu Moden :
Cabaran Sebuah Cengkaman.
https://jurcon.ums.edu.my/ojums/index.php/MANU/article/

view/1892