รื่นเริงเพลงรำวง

รนื เรงิ เพลงราํ วง

ภาษาไทย มัธยมศึ กษาปที๒

ลอยกระทง ef

วนั เพญ็ เดอื นสบิ สอง นาํ ก็นองเต็มตลิง
เราทังหลายชายหญงิ สนกุ กันจรงิ วนั ลอยกระทง

ลอย ลอยกระทง (ซาํ )
ลอยกระทงกันแล้ว ขอเชญิ นอ้ งแก้วออกมาราํ วง

ราํ วงวนั ลอยกระทง (ซาํ )
บุญจะสง่ ใหเ้ ราสขุ ใจ (ซาํ )

คํารอ้ ง แก้ว อัจฉรยิ ะกลุ
ทํานอง เอือ สนุ ทรสนาน

บทเพลงขา้ งต้นเปนบทเพลง
สาํ หรบั ราํ วง ซงึ เปนการละเล่นพนื
บา้ นชนดิ หนงึ เนอื หาของ
บทเพลงเปนไปในเชงิ เกียวพาราสี
ระหวา่ งหนมุ่ สาว มเี รอื งราวของ
ประเพณที ีเปนวถิ ีชวี ติ ในวนั เพญ็
เดอื นสบิ สองของไทย มกี ารชม
ธรรมชาติและอืน ๆ

เพลง งามแสงเดือน

คํารอ้ ง เฉลิม เศวตนนั ท์
ทํานอง กรมศิลปากร

งามแสงเดอื นมาเยอื นสอ่ งหล้า
งามใบหนา้ เมอื อยูว่ งราํ (ซาํ )

เราเล่นเพอื สนกุ เปลืองทกุ ขว์ ายระกํา
ขอใหเ้ ล่นฟอนราํ เพอื สามคั คีเอย

เพลง ชาวไทย

คํารอ้ ง เฉลิม เศวตนนั ท์
ทํานอง กรมศิลปากร

ชาวไทยเจา้ เอ๋ย ขออยา่ ละเลยในการทําหนา้ ที
การทีเราไดเ้ ล่นสนกุ เปลืองทกุ ขส์ บายอยา่ งนี
เพราะชาติเราไดเ้ สรี มเี อกราชสมบูรณ์
เราจงึ ควรชว่ ยชูชาติ ใหเ้ ก่งกาจเจดิ จาํ รญู
เพอื ความสขุ เพมิ พูน ของชาวไทยเราเอย

เพลง ชอ่ มาลี

คํารอ้ ง กรมศิลปากร

ชอ่ มาลีคนดขี องพกี ็มา
สวยจรงิ หนาเวลาคําคืน (ซาํ )
โอ้จนั ทรไ์ ปไหน ทําไมจงึ ไมส่ อ่ งแสง

เดอื นมาแฝงแสงสวา่ ง
เมฆนอ้ ยลอยมาบงั (ซาํ )
แสงสวา่ งก็จางหายไป

เเรรี ียยนนรรู้ ู้เเรรื ือองงเเพพลลงงรราํ าํ ววงง

รําวงเปนการละเลนทีน่ ิยมเลน กันทว่ั ทกุ ภาคในประเทศไทย โดย
เฉพาะในสมัยท่จี อมพลแปลก พบิ ลู สงคราม เปน นายกรัฐมนตรีในชว ง
สงครามโลก ครง้ั ที่ ๒ น้ันจะหาการละเลนใดทไี่ ดร บั ความนิยมเกนิ กวา
การเลน รําวงเปนไมม ี นอกจากจะเลน กนั ท่วั ไปแลว รฐั บาลของจอมพล
แปลก พบิ ูลสงคราม ยังมอบหมายใหก รมศิลปากรปรบั ปรุงทา รําใหเปน
รําวงมาตรฐานดว ย

รําวง พัฒนามาจากการละเลน พืน้ บา นท่เี รยี กวา รําโทน เพราะใชโทนเปน เคร่อื ง
ดนตรีั แตย ังไมมีหลกั ฐานวาราํ โทนมมี าต้งั แตเมือ่ ใด

คําวา่ ราํ วง บอกใหร้ ถู้ ึงวธิ กี ารเล่นวา่ ต้องมกี ารราํ คือต้องแสดง
ท่าทางทีใชม้ อื และแขนเปนหลัก และการ
ราํ นนั ผรู้ าํ จะต้องราํ เปนวงมเี พลงรอ้ ง

และใชเ้ ครอื งดนตรี เชน่ โทน ราํ มะนา ดใี หจ้ งั หวะประกอบ

การราํ วงมกั เล่นเวลากลางคืนในชว่ ง
ตรษุ สงกรานต์ สถานทีเล่นมกั ใชบ้ รเิ วณ
ลานวดั หรอื ลานในหมูบ่ า้ น การราํ วงเนน้
ความสนกุ สนานและเปดโอกาสใหห้ นมุ่
สาวไดม้ โี อกาสจบั ค่รู าํ วง โดยจะราํ คล้าย
ท่าสอดสรอ้ ยมาลา นยิ มใหฝ้ ายหญงิ อยู่
ดา้ นใน ฝายชายอยูด่ า้ นนอก ราํ เปนวง

มกี ารยกั เอว ยกั ไหล่ ชมา้ ยชายตากัน

การเล่น

หมายถึง การทํากิจกรรมใดๆ เพอื
ความสนุกสนาม เพลิดเพลิน ดาร
เล่นกีฬา การเล่นพนัน การเล่นของ
เด็ก การเล่นแบบแสดง

พนื บา้ น

หมายถึง ท้องถิน เฉพาะถิน มนี ยั วา่ ไม่
ไดร้ บั มาจากต่างถิน เปนของทีมอี ยูห่ รอื
กําเนดิ ในท้องถิน เชน่ หนงั ตะลงุ โนรา
ปลารา้ สม้ ตํา

พนื เมอื ง หมายถึง พนื เมอื ง กับ พนื บา้ น
ทีมใี นท้องถินหรอื ใน มลี ักษณะเหมอื นกัน
เมอื งนนั ๐ๆ เชน่ แต่คําวา่ พนื บา้ นมี
โปงลางเปนดนตรี นยั วา่ เปนของธรรมดา
พนื เมอื งของอีสาน ไมพ่ เิ ศษ ไมเ่ หมอื น
ของพนื เมอื ง

เพลง ปฏิพากย์

หมายถึง เพลงพนื บา้ นทีมกี ารรอ้ งโต้ตอบกันระหวา่ ง
ชายหญิง เนือเพลงเปนการเกียวพาราสี ใชถ้ ้อยคํา
สองแง่สองง่าม

ท่าราํ

หมายถึง ท่าทางทีใชม้ อื จบี หรอื
แบ เคลือนทีไปมารวมทังการ
ขยบั เท้าเดนิ เอียงคอหรอื หนั หนา้

คํากริยา ห ม า ย ถึ ง คํา แ ส ด ง อ า ก า ร ก า ร ก ร ะ ทํา
ห รื อ บ อ ก ส ภ า พ ข อ ง คํา น า ม ห รื อ คํา

ส ร ร พ น า ม เ พื อ ใ ห้ ไ ด้ ค ว า ม เ ช่ น คํา ว่ า
กิ น เ ดิ น นั ง น อ น เ ล่ น จั บ เ ขี ย น

อ่ า น เ ป น คื อ ถู ก ค ล้ า ย

แบง่ ได้ ๒ ประเภท กรยาทีมีหน่วยกรรมและกรยาทีไม่มหี น่วยกรรม

๑.กรยิ าทีมีหน่วยกรรม

- คํา ก ริ ย า ส ก ร ร ม
คื อ คํา ก ริ ย า ที ต้ อ ง มี ก ร ร ม ม า รั บ เ พ ร า ะ คํา ก ริ ย า นี ไ ม่ มี
ค ว า ม ส ม บู ร ณ์ ใ น ตั ว เ อ ง เ ช่ น ฉั น กิ น ข้ า ว แ ม่ ส อ น ลู ก
นั ก เ รี ย น ทํา ก า ร บ้ า น

- คํา ก ริ ย า ท วิ ก ร ร ม คื อ ก ริ ย า ที มี ห น่ ย ก ร ร ม ห รื อ
น า ม ว ลี ต า ม ห ลั ง ๒ ห น่ ว ย
เ ช่ น แ ม่ ใ ห้ เ งิ น ฉั น เ ข า ส อ น ภ า ษ า ไ ท ย นั ก เ รี ย น

๒. คํากริยาทีไม่มีหน่วยกรรม

- คํา ก ริ ย า อ ก ร ร ม

คือกริยาทีไม่ต้องมีหน่วย
กรรมหรือนามวลีตามหลังก็
สือความหมายได้ครบถ้วน

เช่น ฉนั นอน
พระจนั ทร์ขึน

หมาเดิน

๒. คํากริยาทีไม่มีหน่วยกรรม

- คํา ก ริ ย า คุ ณ ศั พ ท์ - คํา ก ริ ย า ต้ อ ง เ ติ ม เ ต็ ม

คือ คํากริยาทีแสดงคุณสมบัติหรือ คํากริยาต้งเติมเต็ม หรือวิกตรรถ
สภาพของคํานามหรือคําบุรุษ กรยา คือ คํากริยาทีจาํ เปนต้องมี
กรรมหรือนามวลีตามหลังเสมอ
สรรพนาม เช่น ดี ชัว สวย งาม เพือเติมเต็มใจความของประโยคให้
สูง ตํา คํากริยาคุณศัพท์ต่างจาก ครบถ้วนสมบูรณ์ เช่น เหมือน คือ
กริยายาอกรรมทีคํากริยาคุณศัพท์
สามารถใช้ร่วมกับคําว่า “กว่า ทีสุด” คล้าย เท่า เปรียบดัง
และคํากริยาคุณศัพท์สามารถปรากฏ
เชน เธอเป็นนักเรียน
ตามหลังคําลักษณะนามได้ ปี นี้เกิดโรคระบาด
เธอเกง เหมอื นพอ
เชน ละครสนุก ลกู คนเกง

- คํา ก ริ ย า นาํ

คือ คํากริยาทีต้องปรากฏนาํ หน้ากริยาอืนเสมอ โดยต้องปรากฏร่วมกับกริยาที
ตามมาในรูปของกริยาเรียง เช่น ชอบ อยาก ห้าม โปรด ตังใจ

คุณช่วยเปดพัดลมหนอ่ ย ฉันกาํ ลังดหู นัง
เธออยากกินขนม

- คํา ก ริ ย า ต า ม

คํากริยาตาม คือ คํากริยาทีต้องปรากฏตามหลังคํากริยาอืนเสมอ อาจ
ปรากฏตามหลังติดกันหรือตามหลังหน่วยกรรมก็ได้ เช่น ไป มา ขึน เอา
เสีย ออก

เช่น คณุ กนิ ข้าวเสียซิ รถวงเร็วขึน เขาเกง่ ออก

คือ คาํ ซึงทาํ หน้าทเี ปนหนว่ ยขยายกริยา และเปนส่วนหลักของ
กริยาวลี คําวิเศษณซ์ ึงเปนสว่ นประกอบของวิเศษณ์วลมี กั
ปรากฏหลังหนว่ ยกรยิ า หากเปนกริยาอกรรมหรอื กรยิ า
คณุ ศพั ท์ คําวิเศษณม์ ักปรากฏหลังคํากรยิ าโดยตรง

คาํ วิเศษณส์ ามญั คาํ วเิ ศษณ์ขยายเฉพาะ

หมายถึงคําวิเศษณ์ทีใช้ขยายกรยิ าคํา

หมายถึง คําวิเศษณ์ทีขยายคํา ใดคําหนึงโดยเฉพาะ คําวิเศษณ์
กรยิ าโดยทัวไป เช่น
ประเภทนีจะแสดงลักษณะเฉพาะ
วันนีรถติดจัง
เขามาตรงเวลาทีเดียว อยา่ งใดอยา่ งหนึงของกรยิ าอาการ

น้องนอนแล้ว เช่น
เธอกังวลเกินไป
แดงแจ๋ เปยกซ่ก

ขาวจัวะ อ้วนตะลุกปุก

ดําป กลมดิก

เหลืองอ๋อย แบนแต๊ดแต๋

คาํ วิเศษณแ์ สดงคาํ ถาม คาํ วิเศษณบ์ อกเวลา

หมายถึง คําวิเศษณ์ทีใช้แสดง หมายถึง คําวิเศษณ์ทีใช้เพอื บง่ บอก
คําถาม เช่น เวลาทีเกิดเหตุการณ์ เช่น

เหตุใดจึงไมแ่ จ้งกําหนดการล่วงหน้า บรษิ ทั ต่าง ๆไมเ่ ปดกลางคืนหรอก
เพราะอะไรจึงไมบ่ อกความจรงิ กลางวันถนนสายนีรถแน่นมาก
เครอื งบนิ จะลงเมอื ไร เราติดต่อเขาได้คา ๆ
ปดวิทยทุ ําไม เช้า ๆนักกีฬาซ้อมวิงกัน
พรุง่ นีเขาจะไปเชียงใหม่
ตะกีใครโทรศัพท์มา

วลี

คือ หน่วยภาษาซงึ เปนองค์
ประกอบของประโยค เปนการ
นาํ คําตังแต่สองคําขึนไปมา
เรียงต่อกันทําให้เกิดความ
หมายเพิมขึน มีความหมายมา
จากคําเดิมทีนาํ มารวมกันแต่
ไม่สมบูรณ์เหมือนประโยค

กริยาวลี

คือ วลีทีประกอบด้วยคํากริยา
อย่างน้อย ๑ คําหรือประกอบด้วย
คํากริยาซงึ ใชเ้ ปนส่วนหลักของ
กริยา ส่วนขยายกริยา โดยทํา
หน้าทีแสดงอาการ แสดงสภาพ
แสดงสถานะหรือแสดงความรู้สึก

เ ช่ น สักต้นนีสูงใหญ่มาก
พ่อครัวเพิงทํากับข้าวเสร็จ
แต่ก่อนเราจะราํ วงในวันลอยกระทง
เจ้าหน้าทีทุกคนพากันโล่งอก