HISTORIA

Volume 1, Issue 1 March 2020

BULETIN INTEGRASI

………...Wadah Perpaduan Masa Kini

PPerpaduan Dan Integrasi Nasional Tarikan Jiwa
erpaduan dan integrasi merupakan dua konsep yang berkait rapat
dan digunakan bersilih-ganti. Namun demikian, perpaduan dan Perpaduan dan Integrasi Nasional
integrasi merujuk kepada dua proses yang berbeza. Perpaduan Integrasi Perpaduan Kaum Dari
negara ialah satu keadaan di mana rakyat dari pelbagai kumpulan Aspek Sejarah
etnik, agama dan wilayah, hidup dengan aman sebagai satu bangsa yang Cermin Dunia : Uighur Menjerit
bersatu dengan memberi komitmen yang penuh kepada identiti kebangsaan
berlandaskan kepada Perlembagaan Persekutuan dan Rukun Negara. Islam dan Konsep Toleransi
Manakala integrasi nasional merupakan satu proses dinamik yang
merapatkan masyarakat antara negeri dan wilayah bagi membentuk satu Apabila Lensa Berklik
bangsa Malaysia yang mempunyai identitinya sendiri berteraskan
Nukilan Sejarah
IPerlembagaan Persekutuan dan Rukun Negara.
ntegrasi Nasional merupakan usaha merapatkan hubungan Implikasi Perpaduan
masyarakat pelbagai kaum ke arah meningkatkan semangat
muhibbah dan rasa kekitaan demi keharmonian dan kesejahteraan Budaya dan Masyarakat
negara. Melalui integrasi nasional, pemupukan dan penggalakkan Segang Berserakup
interaksi sosial yang memfokus kepada saling menerima dan menghargai Koubasan Om Komuniti
sosio-budaya antara kaum dapat mengeratkan hubungan antara kaum.
Menggalakkan interaksi sosial di antara masyarakat pelbagai kaum tinggal SIDANG EDITOR
di negeri dan wilayah berbeza bagi mengukuhkan perpaduan negara dan
integrasi nasional akan membantu dalam mencapai matlamat integrasi AZMI MOHAMAD ( PENYELARAS )
nasional. Begitu juga dalam meningkatkan perasaan kekitaan dan NURUL ADLINA ( KETUA EDITOR )
semangat muhibah dengan memahami adat resam, budaya dan amalan NURFUADA ZAFIFAH
hidup masyarakat tempatan dan meningkatkan kefahaman dan mengikis TRACY TIUNG
persepsi negatif antara masyarakat pelbagai kaum demi pengukuhan SYASYA IMANINA
perpaduan dan integrasi nasional. Kesemua ini akan membantu dalam
mewujudkan suasana yang kondusif, harmoni dan aman damai di kalangan
masyarakat Malaysia yang pelbilang bangsa.

Tinta Pengarang AZANDIA ABD RAHMAN

INTEGRASI adalah asas yang mengukuhkan bangsa perpaduan nasional yang berterusan, usaha meningkatkan
Malaysia. Integrasi adalah proses penyatuan pelbagai interaksi memang harus bermula awal dari peringkat
kelompok budaya dan sosial ke dalam satu kesatuan sekolah, namun tidak boleh terhenti setakat itu sahaja.
wilayah, ke arah pembentukan suatu identiti nasional. Sebaliknya perlu ada kesinambungan daripada murid
Integrasi biasanya mengandaikan adanya satu kepada mahasiswa, kemudian pekerja sehinggalah kepada
masyarakat majmuk pelbagai etnik dan setiap kelompok pesara.Kementerian Pendidikan khususnya harus
masyarakat memiliki bahasa dan kebudayaan yang mempelopori agenda memupuk perpaduan melalui
berbeza. Nasional membawa maksud bangsa sendiri, pelbagai program di peringkat sekolah, daerah, negeri
kebangsaan dan identiti. Kepentingan integrasi nasional sehinggalah kebangsaan.Penggunaan bahasa Melayu
di Malaysia untuk mewujudkan kesefahaman sesama sebagai bahasa rasmi untuk merapatkan hubungan kaum
kaum dengan memahami adat dan budaya harus dan mewujudkan identiti bangsa Malaysia harus diangkat
dipandang serius. Dalam hal ini, pendidikan adalah martabatnya.Kita harus ingat bahawa keharmonian dan
komponen perpaduan yang mampu ‘mengikat’ rakyat persefahaman dengan jiwa suci ikhlas memahami
untuk bekerjasama, bersatu padu dan berganding bahu ke kepentingan integrasi nasional cukup penting umpama
arah negara makmur dan maju. Pelan Pembangunan pembuluh darah di jantung kita. Salam Malaysia Baru.
Pendidikan Malaysia (PPPM) 2013-2025 menzahirkan
transformasi pendidikan secara mapan.Demi pengukuhan Azmi JDT

INTEGRASI PERPADUAN KAUM DARI ASPEK SEJARAH

Berdasarkan sejarah, Malaysia adalah sebuah negara yang berasaskan kepada sistem kenegaraan
Melayu atau Malay Polity. Perlu diingat, sejarah sistem kenegaraan Melayu bermula dengan
perkataan ‘Melayu’ atau ‘Tanah Melayu’ itu sendiri yang bermaksud wilayah dan kepulauan di
rantau ini. Nama-nama ini terkenal di kalangan negeri China, India dan Barat seperti Melayu (I-
Tsing), Malaiur (Marco Polo), Malaiyur (inskripsi Tanjore-Sanskrit di India), Ma-LiYu-R (Yuan Shih/Cina),
Mailiur (Siam) dan Malayo (Albuquerque/ Portugis). Hujah ini menunjukkan bahawa dari abad ke-6 hingga ke
-10, perkataan Melayu adalah nama tempat dan bukannya nama khusus bagi rumpun bangsa. Hanya pada abad
ke-11 barulah perkataan Melayu mulai dipakai bagi menamakan rumpun bangsa. Ringkasnya, istilah Tanah
Melayu, Malaysia dan Malaya adalah jelas merujuk pada negeri-negeri Melayu atau Tanah Melayu atau Land
of the Malays. Fakta ini menunjukkan bahawa Tanah Melayu (Malaysia) adalah kepunyaan satu bangsa yang
bernama Melayu. Namun, kedatangan penjajah British telah merubah peta politik Tanah Melayu. Kalau
dahulu, hubungan antara China dan Tanah Melayu hanya melibatkan perdagangan dua hala sahaja, tanpa
penghijrahan secara besar-besaran, namun, setelah penjajahan berlaku, maka bermulalah episod kemajmukan
masyarakat di negara ini. Ini bermakna, masyarakat majmuk di negara ini bukanlah muncul secara semula jadi
seperti didakwa oleh sesetengah pihak. Negara ini ada penghuni asalnya. Sebelum tahun 1910, kemasukan
orang asing semakin bertambah tanpa had telah mengejutkan sultan negeri-negeri Melayu Bersekutu. Mereka
memaksa British menghalangnya. Tetapi keperluan pekerja yang mendesak dalam bidang perlombongan dan
perladangan menjadikan kemasukan mereka tidak boleh dihalang lagi. Setiap tahun ribuan pendatang Cina dan
India tiba di Tanah Melayu. Sehingga tahun 1931, apabila bancian dibuat, jumlah orang-orang bukan Melayu
telah melebihi bilangan orang-orang Melayu di negeri mereka sendiri. Setelah Jepun menyerah kalah pada
Ogos 1945, British kembali semula menjajah Tanah Melayu dan memperkenalkan Malayan Union. Bagii
memudahkan urusan pentadbiran, British telah mencipta satu istilah bernama Malayan. Malayan dirujuk
kepada bukan Melayu yang telah bermastautin lama atau dilahirkan di Malaya. Manakala istilah Melayu atau
Malaysians digunakan untuk orang Melayu, Indonesia dan orang Asli. Antara ciri-ciri Perlembagaan Malayan
Union ialah kerakyatan melalui undang-undang berasaskan prinsip Jus Soli diperkenalkan yakni melalui
kuatkuasa undang-undang dan secara permohonan atau kemasukan. Orang Melayu akan menjadi warganegara
Malayan Union secara automatik, manakala orang bukan Melayu yang ingin menjadi warganegara perlu
memenuhi kelayakan-kelayakan bermastautin, kelahiran dan sebagainya. Antara Raja-Raja Melayu dengan
Kerajaan British, satu perjanjian baru diwujudkan. Raja-Raja Melayu diminta menyerahkan kedaulatan negeri
masing-masing kepada British. Undang-Undang baru akan diperkenalkan bagi pihak Raja-Raja. Ini bermakna
British akan terus menjajah negeri-negeri Melayu, termasuk negeri-negeri Selat. Orang Melayu melihat
keadaan ini sebagai satu ancaman kepada hak-hak mereka dan memberi keuntungan kepada orang bukan
Melayu. Reaksi orang Melayu terhadap Malayan Union memang telah dirasai dan diduga oleh orang Cina
sebagai kaum yang mendatang. Orang Cina memang tahu bahawa orang Orang Melayu tidak begitu mudah
menerima orang Cina sebagai rakyat Tanah Melayu. Dengan sebab itu, sejak awal-awal lagi orang Cina telah
bersiap sedia untuk menghadapi keadaan seperti ini. Mereka mengambil sikap ‘tunggu dan lihat’ bagi
melindungi kepentingan mereka. Orang Cina menyuarakan pandangan mereka terhadap Malayan Union
melalui pelbagai cara seperti pertubuhan, kesatuan dan akhbar-akhbar Cina. Jelas di sini bahawa pertubuhan

Sbukan kerajaan (NGO) dan media massa Cina memainkan peranan penting dalam sosialisasi politik Cina.
emua fakta di atas menunjukkan bahawa politik Malaysia sejak dari awal lagi, melalui penjajahan
demi penjajahan dan kemasukan imigran, adalah bersifat perkauman (komunalisme). Politik
komunalisme begitu kaku sehinggakan kehidupan politik dibentuk mengikut garisan etnik. Selain
daripada dasar ‘pecah dan perintah’ yang diamalkan oleh British, sikap lunak orang Melayu terhadap
orang lain dan kepandaian orang lain mengekspoitasikan orang Melayu turut menyumbang kepada masalah
kaum sehingga ke hari ini. Dengan kebijaksanaan penjajah dan imigran ini juga, negara ini diberikan
kemerdekaan dengan bersyarat iaitu mereka mesti sanggup berkongsi kuasa dan ekonomi. Setelah penjajah
meninggalkan Tanah Melayu, yakni setelah mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957, politik perkauman
menjadi semakin meruncing. Kemuncak kepada pertubuhan Cina dalam memperjuangkan dasar perkauman
mereka berlaku dalam tahun 1958, apabila wujud satu kumpulan baru dalam MCA yang mencabar
kewibawaan pemimpin mereka. Kumpulan ini diketuai oleh Lim Chong Eu yang tidak berpuashati dengan
kepemimpinan Tan Cheng Lock yang dikatakan gagal menjaga kebajikan dan kepentingan orang Cina.

2

Volume 1, Issue 1 March 2020

su perkauman ini telah digunakan oleh Lim Chong Eu untuk mengalahkan Tan Cheng Lock dalam
pertandingan merebut jawatan presiden MCA. Lim Chong Eu begitu hebat mengkritik Dasar Pelajaran

IKebangsaan. Mereka mendesak kerajaan supaya menerima bahasa Cina sebagai salah satu bahasa rasmi
negara. Keberanian orang Cina semakin ketara apabila Lee Kuan Yew menyuarakan perjuangan
Malaysian Malaysia iaitu Malaysia untuk orang Malaysia. Perjuangan ini disambung oleh DAP sehingga ke
hari ini. Dalam Malaysian Malaysia itu nanti kedudukan yang tinggal pada orang Melayu hanya sultan-sultan.
Jawatan lain akan dijawat oleh mereka yang berkelayakan tanpa mengira kaum. Lee Kuan Yew memberikan
tempoh 20 tahun sahaja kepada Malaysia berperdanamenterikan orang Melayu. Selepas itu sesiapa sahaja
boleh menjadi Perdana Menteri. Lee Kuan Yew secara terang-terang menolak hak istimewa orang Melayu.
“Mengikut Sejarah” katanya, “orang-orang Melayu telah mula berhijrah ke Malaysia dalam bilangan kecil,
cuma kira-kira 700 tahun yang lalu. Daripada 39 peratus orang Melayu di Malaysia hari ini, kira-kira satu
pertiga daripada mereka adalah pendatang-pendatang baru seperti Setiausaha agung UMNO, Syed Ja’afar
Albar, yang telah datang ke Tanah Melayu dari Indonesia sebelum perang, ketika berusia lebih daripada 30
tahun. Oleh itu, adalah salah dan tidak logik bagi sesuatu kumpulan yang tertentu itu memikirkan bahawa
hanya mereka sahaja adalah lebih adil dipanggil rakyat Malaysia dan orang lain boleh menjadi rakyat
Malaysia hanya dengan kegemaran mereka”. Pendek kata, Lee Kuan Yew juga menolak pendapat bahawa
orang-orang Melayu adalah Bumiputera gugusan kepulauan Melayu Kenyataan Lee Kuan Yew ini terus
mempengaruhi bukan Melayu pada hari ini. Lebih dahsyat lagi ada yang berani mengatakan bahawa
bumiputera yang sebenar adalah orang asli, dan bukannya orang Melayu. Orang Melayu juga adalah
pendatang seperti orang bukan Melayu. Ini bermakna, seolaholah bukan Melayu menolak negara ini
berasaskan kepada sistem kenegaraan Melayu. Justeru, tidak hairan jika perkara berkaitan hak-hak istimewa
orang Melayu tidak mendapat sokongan bukan Melayu sama ada secara individu, persatuan mahupun parti-
parti politik mereka. Pendek kata, peranan agen sejarah sememangnya meninggalkan impak yang besar ke atas
sosialisasi politik orang Melayu dan bukan Melayu, apatah lagi apabila dilihat dari persepsi yang berbeza-
beza. Bertepatan dengan apa yang dikatakan oleh Douglas (1967), pengaruh sejarah memang tidak dapat

Sdipisahkan dalam proses sosialisasi politik.
ejarah telah mewujudkan masalah perkauman sehingga kini. Ratnam (1967) dan Abdullah Dahana
(2002) merujuk masalah ini sebagai politik komunalisme. Ia telah meninggalkan kesan yang negatif
ke atas beberapa perkara. Pertama, tidak wujud kesatuan budaya kerana setiap bangsa mempunyai
bahasa, tradisi, agama dan budaya hidup masing-masing. Kedua, tidak wujud kesatuan wilayah
kerana kebanyakan orang Melayu tertumpu di kawasan pantai timur dan utara yang kurang maju, sedangkan
orang Cina hidup kawasan pantai barat yang lebih maju. Ini menjadikan orang Melayu cemburu dengan
kemajuan yang dicapai oleh orang Cina. Ketiga, tiadanya keserataan dalam pemusatan kekuatan ekonomi dan
politik. Kuasa politik berada di tangan orang Melayu, sementara ekonomi didominasi oleh orang Cina.
Ketidakseimbangan ekonomi ini menjadikan keadaan bertambah buruk. Keempat, masalah status orang
Melayu. Orang bukan Melayu menganggap bahawa keistimewaan orang Melayu bersifat sementara. Mereka
mendesak supaya peningkatan terhadap hak-hak mereka turut dilakukan berpegang kepada prinsip
kesamarataan. Sementara orang Melayu berkeras dengan merujuk kepada sejarah hak bumiputera mesti
pertahankan dan diberi keistimewaan khusus. Sehingga kini, pertikaian tidak berkesudahan. Orang Melayu
mempertahankan kedudukan mereka yang istimewa melawan bukan Melayu (Cina) yang menuntut
kesamarataan. Ketidakpuasan hati orang Cina disalurkan melalui akhbar-akhbar berbahasa Cina, ucapan-
ucapan awam dan perbualan sesama mereka, sehingga menimbulkan salah faham dan kadangkala berlaku
ketegangan dalam hubungan kaum di Malaysia. Inilah persepsi yang rata-rata berlaku antara kedua-dua kaum
terbesar di Malaysia. Persepsi ini semakin menonjol apabila agen-agen sosialisasi politik yang lain turut
mempengaruhi mereka seperti keluarga dan pendidikan yang diperolehi. Justeru itu persepsi yang sedemikian
perlu diminimakan dan setiap ahli dalam masyarakat yang digelar warga negara Malaysia perlu memainkan
peranan dalam mewujudkan satu bangsa Malaysia yang bertoleransi dan saling menghormati. Hentikan
semangat perkauman yang menebal di kalangan kita. Bergerak ke hadapan dan bersedia untuk berganding
bahu dalam mempertahankan Malaysia dari sebarang anasir yang cuba untuk mengganggu gugat keharmonian
dan kestabilan perpaduan di bumi tercinta ini. KAMI CINTA MALAYSIA!!!!!!

“PERPADUAN ADALAH AMAT PENTING, KERANA JIKA TIDAK ADA PERPADUAN
MAKA KITA TIDAK AKAN MENIKMATI KEAMANAN DAN JIKA TIDAK ADA KEAMANAN

MAKA TIDAK AKAN ADA PEMBANGUNAN DAN PROSPERITI”
Allahyarham Tun Abdul Razak

3

CERMIN DUNIA : UIGHUR MENJERIT

Secara rasminya, China terdiri daripada 56 etnik yang
merangkumi 55 etnik minoriti dan satu etnik dominan iaitu
Han. Uighur merupakan etnik kelima terbesar di China yang
sebahagian besarnya – lebih 11 juta orang- mendiami wilayah
Xinjiang. Kedudukan geografinya yang berada di Timur Turkistan-
terutamanya bandar Kashgar di selatan yang lebih hampir kepada
Baghdad berbanding Beijing- memperlihatkan perbezaan yang ketara
antara cara hidup dan adat resam etnik ini berbanding Han. Masyarakat
Uighur terutamanya di Selatan Xinjiang bertutur dalam bahasa rasmi
wilayah itu iaitu Bahasa Uighur (satu dari 35 bahasa yang tergolong dalam kategori Bahasa Turki), dan
majoritinya mengamalkan agama Islam. Etnik Uighur berada di Xinjiang sekitar abad ke-10 dan membentuk
penduduk paling ramai di situ menjelang abad ke-20. Sehingga kini, dua percubaan besar telah dilakukan bagi
mengisytihar Xinjiang sebagai republik bebas demi mencapai ‘kemerdekaan’. Cubaan pada tahun 1933 hanya
bertahan selama setahun, manakala cubaan kedua pada 1944 menyebabkan wilayah itu diserap masuk ke
Republik Rakyat China (People’s Republic of China ) pada tahun 1950. Semenjak dari itu, penghijrahan
terancang dilakukan dari tahun 1950-an sehingga 1970-an yang menyaksikan berjuta-juta rakyat Han Cina
berbondong-bondong masuk ke Xinjiang. Antara sumbangan terbesar wilayah Xinjiang yang hampir 5 kali
saiz Jerman ini adalah kekayaan mineral khususnya minyak dan gas, yang telah membawa masuk pelaburan
besar ke China beserta dengan pertumbuhan ekonomi yang pesat. Tidak hairanlah, keuntungan ini jugalah

Myang menjadi faktor penarik gelombang peneroka Cina Han.
enyelusuri sejarah yang penuh dengan pemberontakan
dan penentangan terhadap pihak berkuasa China,
kebencian dalam kalangan Uighur semakin bertambah
akibat daripada ketidaktelusan pengagihan hasil oleh
pihak berkuasa China. Respon dari pihak berkuasa China pula
menekankan tentang kenaikan taraf hidup penduduk Xinjiang. Namun
hakikatnya, beratus-ratus nyawa telah terkorban dek kerana rusuhan,
keganasan antara komunit dan tindak balas polis. Hal ini menyebabkan
kerajaan China menganggap etnik Uighur sebagai satu
‘tumor’ (ketumbuhan) atau ‘penyakit mental’ yang merosakkan dan wajar ‘di ubati’! Sesebuah negara
pasti akan berusaha untuk mengekalkan keamanan domestik dalam menangani tuntutan hak-hak yang
sewajarnya, bukan? Namun, strategi China dalam mencapai objektif tersebut adalah sebaliknya- iaitu dengan
merobek dan melucut lebih daripada apa yang dituntut. Selama 4 tahun lalu, Xinjiang telah menjadi sasaran
beberapa langkah keselamatan yang paling ketat dan komprehensif yang pernah digunakan oleh sesebuah
negara terhadap rakyatnya sendiri. China menggunakan teknologi berskala besar seperti kamera pengiktirafan
muka, peranti pemantauan yang membaca kandungan telefon mudah alih dan pengumpulan data biometrik
secara besar-besaran bagi menyelia setiap gerak geri rakyat Xinjiang.
Tidak cukup dengan sekatan fizikal, pemerintah China turut
mengumpul DNA dari seluruh penduduk Xinjiang berusia 12 hingga
65 tahun. Penindasan terhadap Uighur dilakukan melalui peraturan-
peraturan baru yang dikenakan keatas mereka:
 Melarang berpuasa. Pengumuman bermula 6 Jun 2016, dibulan

Ramadhan.
 Sekatan menunaikan haji serta perjalanan di dalam dan di luar

Xinjiang melalui penyerahan passport kepada pihak polis untuk
‘disimpan secara selamat’
 Melarang memberi nama bayi dengan nama-nama Islam seperti Islam, Quran, Mekah, Imam, Saddam,
Haji dan Madinah. Semua kanak-kanak berusia 16 tahun ke bawah diwajibkan menukar nama mereka
 Mereka yang berumur 18 tahun ke bawah tidak dibenarkan terlibat dalam aktiviti keagamaan.
 Pindaan undang-undang beragama. Artikel 12 memaksa setiap aktiviti keagamaan dilakukan di tapak-
tapak yang tertentu sahaja. Sebarang kandungan keagamaan di media sosial adalah satu jenayah,
 Larangan berjanggut dan berhijab. Berkuatkuasa pada April 2017.
 Hukuman penjara atas sebab agama.
 Menutup dan menghancurkan masjid-masjid. Setiap masjid yang tinggal harus mendapat kelulusan
kerajaan China, dipasang alat pengesan besi, dan kawalan ketat keluar masuk di pintu masjid. Masjid
dipaksa memasang bendera negara China.
 Menyita dan membakar al-Quran dan buku-buku Islam serta menyita atribut-atribut agama Islam.

4

Volume 1, Issue 1 March 2020

Sebenarnya pelbagai sekatan lain yang tidak munasabah dikenakan, agar bertepatan dengan cengkaman
Presiden Xi Jinping, yang memaksa agar kesetiaan kepada keluarga dan iman mesti diberi kepada satu entiti

Psahaja iaitu Parti Komunis.
ada 22 April 2018, sebuah satelit mengesan sebuah kawasan yang dahulunya merupakan tanah
tandus, kini di penuhi bangunan besar dengan dinding luar sepanjang 2km beserta 16 menara
pemerhati. Kawasan ini dibina di Dabancheng yang terletak di wilayah Xinjiang. Apa yang lebih
mengejutkan, pertambahan bangunan telah dilakukan dengan begitu pantas hanya dalam masa 6
bulan! Apakah isi dan aktiviti disebalik kawasan luas ini yang dikawal selia begitu rapi? “Ia kelihatan seperti
tempat yang dicipta untuk memuatkan seramai mungkin manusia dalam sekecil mungkin ruang,” komen
Raphael Sperry, arkitek untuk tanggungjawab sosial. Bagi mengelakkan sebarang kontroversi, China
memulakan propaganda licik dengan menunjukkan laporan indah tentang apa yang mereka namakan sebagai
‘kem pembelajaran semula’ (re-education camp). Media berjaya dilambakkan dengan berita-berita yang
memaparkan bilik darjah bersih, serta pelajar-pelajar yang begitu akur. Namun, mereka gagal menjelaskan
siapa yang dipilih untuk mengikuti kem ini dan berapa lama kursus tersebut berlangsung? Persoalan inilah
yang telah menggesa aktivis dari seluruh dunia untuk mengkaji dengan lebih mendalam. Menurut laporan oleh
laman the Guardian, pihak berkuasa China pada awalnya menafikan kewujudan kem tahanan indoktrinasi
politik tetapi setelah menyedari perbuatan kejam mereka mendapat perhatian meluas, mereka sebaliknya
memberi justifikasi baru bahawa kem tersebut merupakan pusat latihan ‘vokasional’ khas buat para ekstremis
dan telah mendapat kelulusan undang-undang. Gabenor Xinjiang, Shohrat Zakir melalui temu bual
menyatakan bahawa “para pelajar diberi kursus menjahit pakaian dan kasut, memasang peralatan elektronik,
dandanan rambut dan e-dagang”. Apabila ditanya mengenai kem tersebut kepada seorang ahli sarjana dasar
politik etnik China di Universiti Melbourne La Trobe, James Leibold memberi respon berikut: “Ia adalah satu
bentuk ‘pendidikan’ yang tidak pernah terjadi dan tidak berasas. Saya dapati mereka bertungkus-lumus cuba

Amencipta suatu asas untuk dasar ini.”
blikim Abliz, seorang lelaki Uighur menceritakan tentang
bapa saudaranya yang dipaksa menerima orang asing dari
kerajaan China untuk menetap di rumah mereka selama
beberapa hari. Pada mulanya, beliau risau dengan perkara
yang bakal berlaku, namun apabila mendapati bahawa keluarga
saudaranya itu masih boleh tetap menjalankan ibadah seperti biasa,
kegusarannya mula reda. Selang beberapa hari, beliau mendapati
rumah bapa saudaranya itu telah kosong dan berkunci! Sehingga kini,
tiada sebarang berita tentang ahli keluarganya itu. Terdapat juga
penduduk yang di tahan sejurus selepas pulang dari luar negara, atau
berhubung dengan orang dari negara luar biarpun hanya melalui
internet. “Isteri saya di tahan kerana saya menghantar hadiah dari Turki kepadanya melalui seorang wanita
yang datang ke Turki… Sudah 5 tahun saya tidak mendengar suara anak-anak. Saya tidak tahu sama ada
mereka masih hidup. Ini adalah lebih kejam dari pembunuhan. Kami hidup, tetapi tidak dapat berhubung
antara satu sama lain,” ujar Abdurehim Imin, yang kini berada di Turki dan masih tidak mendapat sebarang
berita tentang mana-mana ahli keluarganya di China. Ali, 25 tahun memberitahu tentang seorang wanita yang
dijumpainya di dalam kem ditahan akibat menunaikan ibadah haji di Mekah manakala seorang lelaki tua pula
kerana lewat membayar bil air. Menurut anggaran pada bulan Ogos 2018 yang dikeluarkan oleh Pertubuhan
Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) dan pegawai-pegawai dari Amerika Syarikat, terdapat 1 juta Uighur sedang
berada dalam tahanan. Kini 4 bulan telah berlalu, angka itu hampir mencecah 2 juta. Tanpa bukti yang benar-
benar kukuh di hadapan mata, PBB hanya mampu memberi amaran keras kepada China: “Kami menyeru
China untuk menamatkan dasar mereka yang tidak produktif ini dan seterusnya membebaskan mereka yang
telah ditangkap sewenang-wenangnya”, ujar Gay McDougall, Ahli Jawatankuasa Penghapusan Diskriminasi

Kaum PBB (UNCERD).

Dipetik dari artikel asal Nur Athira Faisal Sabri di laman ismaweb.net/siri-i-perginya-satu-etnik-sepinya-dunia/
#ANDATIDAKKESEORANGANUIGHUR

5

ISLAM DAN KONSEP TOLERANSI BERAGAMA
slam merupakan sebuah agama yang sentiasa
mengamalkan sifat universal (‘alamiyyah), rinsip ini menekankan penonjolan sikap
berkasih sayang sesama insan terutamanya
I Ptoleransi (tasamuh) dan kasih sayang terhadap umat Islam dan sewajarnya juga

(mahabbah) dalam segenap perkara. Ini amat kepada non-Muslim yang tidak

bertepatan dengan maksudnya sebagai “selamat dan memperlihatkan permusuhan mahupun penentangan

sejahtera”. Ketiga-tiga istilah tersebut mempunyai terhadap Islam dan umatnya. Pendekatan ini selaras

hubung kait yang amat rapat antara satu sama dengan keteladanan yang diperlihatkan oleh

lain. Pun begitu, kesemua istilah tersebut perlu Rasulullah s.a.w.. Justeru, mahabbah dilihat

diperhalusi dengan lebih mendalam agar kita tidak mempunyai perkaitan yang begitu rapat dengan

tersalah dalam memahami dan menerimanya. Dalam toleransi (tasamuh) yang memerlukan setiap individu

Surah al-Anbiya’ 21:107 memberikan gambaran yang untuk bersikap berlapang dada, rasional dan

jelas bahawa Islam membawa suatu ajaran yang profesional dalam sesuatu perkara. Namun begitu,

bersifat universal (Rahmatan lil ‘Alamin). mahabbah dilihat mengandungi maksud dan

Namun demikian, sifat universal yang pendekatan yang lebih ideal berbanding toleransi.

dimaksudkan tertakluk pada kesesuaian dan Ini kerana toleransi sering sahaja boleh menimbulkan

kewajarannya yang boleh diterima dan kekeliruan. Dalam hal ini, toleransi beragama atau

dipraktikkan oleh seluruh manusia. Dengan kata lain, mahabbah yang dituntut oleh Islam bukanlah

tidak kesemua inti pati ajaran Islam itu adalah bersifat bersifat pasif. Sebaliknya ia perlu bersifat proaktif

universal kerana ibadah khasnya, ia melambangkan dan positif iaitu bersedia untuk mencari nilai

nilai-nilai “absolute” yang terkandung di dalam “persamaan” di sebalik perbezaan demi menghargai

agama Islam itu sendiri. Justeru itu, universal dalam prinsip hidup dan keyakinan individu lain dan

Islam boleh dibahagikan kepada dua kerangka seterusnya dapat dizahirkan melalui interaksi yang

utama. Pertama; kesatuan mutlak terhadap Tuhan telus dan rasional. Secara keseluruhannya ternyata

Yang Maha Esa (tawhid) yang dilandasi dengan Islam adalah asas yang menunjangi seluruh kehidupan

satu keyakinan yang utuh tanpa batasan ras, manusia meliputi agama, budaya mahupun tamadun

bangsa dan sempadan geografi. Kedua; penegasan dalam menghadapai sebarang bentuk cabaran. Dalam

prinsip-prinsip moral seperti keadilan, mushawarah, era globalisasi ini kita harus bersikap secara kritis dan

tolong-menolong, melakukan perkara-perkara yang selektif untuk menentukan elemen-elemen yang sesuai

membawa kepada kesejahteraan dan juga larangan dan positif dengan budaya tempatan kita. Ini kerana

daripada melakukan perkara-perkara yang kebudayaan Islam adalah kebudayaan yang

membawa kepada bencana atau kemusnahan. akomodatif, memiliki keterbukaan yang cukup luas

Sementara itu, Islam juga sangat menjunjung untuk menampung dan sekaligus mengintegrasikan

tinggi sifat toleransi (tasamuh) sebagai sebahagian unsur-unsur positif dari budaya asing. Secara langsung

daripada kekuatan Islam. Islam bukan agama yang ia menjamin suasana yang rukun damai dan harmoni
dapat dirasai oleh seluruh masyarakat beraneka agama
Pberorientasikan paksaan mahupun penindasan. dan bangsa di Malaysia.
erkara ini telah dijelaskan dengan tegas
di dalam al-Qur’an sebagaimana antara THE BIGGEST ENEMY
firmanNya yang bermaksud: Allah S.W.T. OF ISLAM IS THE
tidak melarang kamu untuk berlaku adil
serta berbuat baik terhadap mereka yang tidak IGNORANT MUSLIM
memerangi kamu kerana agama dan (terhadap mereka

yang) tidak mengusir kamu dari rumahmu. WHOSE IGNORENCE LEADS HIM TO INTOLERANCE
Sesungguhnya Allah S.W.T. mencintai orang yang WHOSE ACTIONS DESTROY THE TRUE MADE OF ISLAM
adil.Berasaskan ayat tersebut, jelas bahawa

perbezaan agama bukanlah alasan untuk tidak AND WHEN THE PEOPLE LOOK AT
berlaku adil. Justeru, berlaku adil dan berkelakuan HIM THEY THINK THAT
baik terhadap orang lain yang berbeza keyakinan ISLAM IS WHAT
merupakan sebahagian daripada syarat terpenting
yang membawa kepada sifat toleransi. Selain HE IS

daripada itu, sifat yang utama dalam Islam adalah - SHEIKH AHMED DEEDAT -
mahabbah yang juga merupakan intipati terpenting

kepada konsep rahmah yang bermaksud kasih sayang

6

Volume 1, Issue 1 March 2020

APABILA LENSA BERDETIK……...

Gambar adalah bahasa diam, yang mendedahkan mesej, merungkai maklumat, menceriakan keadaan
bahkan kekadang, gambar mampu menyampaikan banyak hal, yang membuat hati tertusuk, terinspirasi,
tertampar bahkan tergugah ... Gambar adalah "bisikan" dan berupaya merakamkan detik bersejarah yang
kekal sebagai rekod kepada perkara penting yang pernah berlaku sepanjang zaman.

Rusuhan Kaum 13 Mei 1969

Perisytiharan Kemerdekaan 1957

Kekejaman Israel

Darurat di Tanah Melayu

PeHraarratkaalndKi ePmuelnaaungPainna1n96g9

Hartal di Pulau Pinang

Rusuhan Kaum di Singapura Teater “Anak Kecil Main Api”

7

NUKILAN SEJARAH

K isahnya bermula pada tahun tahun 1942, di mana seorang wanita
bernama Adeline Hertogh telah menyerahkan anak perempuannya
bernama Maria Hertogh kepada Che Aminah, seorang peniaga kain
di Jawa. Hal ini kerana Belanda sedang bergelut dengan Jepun demi
kawasan Tanah Jawa pada zaman perang dunia kedua, dan ayah Maria (Sarjan

Hertogh) telah pun ditawan pada masa berkenaan. Maria kemudiannya diberi

didikan Islam dan adat Melayu dan namanya ditukar kepada Natrah. Dia dan Che

Aminah kemudiannya berpindah ke Kampung Banggol, Kemaman, Terengganu

kerana risaukan keselamatan Natrah dek api Revolusi Nasional Indonesia yang

sudah tersebar luas. Sekalipun Natrah mengamalkan gaya hidup Melayu, itu

tetap tak mengubah fakta bahawa dia merupakan ‘orang putih / Belanda’ yang

dibenci rakyat di situ. Kebetulan pada tahun 1945, Sarjan Hertogh dilepaskan

dari tahanan dek perang sudah hampir tamat. Walaubagaimanapun, dia dan Adeline gagal menemui Natrah

mahupun Che Aminah. Oleh kerana buntu, mereka kembali ke Belanda dan menggunakan saluran kerajaan

Belanda demi mencari Natrah. Pada tahun 1949, mereka berjaya menjejaki kampung yang didiami Che

Aminah dan Natrah. Bermula dari sini, konflik Natrah bermula. Pada mulanya, Che Aminah membawa Natrah

ke Singapura untuk mempertemukan Natrah dengan bapa kandungnya (12 April 1950). Namun, ia menjadi

meleret apabila Ketua Hakim Mahkamah Singapura mengarahkan Natrah (22 April 1950) dihantar ke Jabatan

Kebajikan Masyarakat Singapura dan kemudiannya, York Hill, Singapura. Ketika perkara ini berlaku, Natrah

direkodkan mengatakan “Aminah ialah ibu saya. Dialah yang menyayangi saya dan menjaga saya.” Natrah

kemudiannya memandang Che Aminah dan berkata, “Mak, mak sayang Natrah tak? Kalau sayang, jangan

tinggalkan Natrah. Natrah tak nak ikut pegawai ni (merujuk pegawai Kedutaan Belanda).” Perkara ini

sekaligus menyebabkan Che Aminah mencari khidmat guaman bagi menuntut kembali Natrah melalui

Mahkamah Rayuan. Peguam belanya pada waktu itu ialah Encik Ahmad Ibrahim. Pada 28 Julai 1950, Che

Aminah berjaya mendapatkan hak penjagaan Natrah. Beberapa hari sebelum itu, Natrah dilaporkan tertekan

dengan pengasingan berkenaan, “Saya menangis selama tiga hari sepanjang berada di York Hill. Pada waktu

itu, Hari Raya Puasa baru lepas disambut. Saya meminta pegawai di situ untuk melepaskan saya untuk

menyambut Eid di rumah tapi dihalang. Mak ada datang berjumpa dengan saya pada awal Eid. Mak membawa

kek dan jeli dan pada keesokan harinya (Eid), saya tak mampu nak tahan menangis lagi. Saya rindukan

Orumah.” leh kerana takutkan perkara ini berulang kembali, Che Aminah
memutuskan untuk mengahwinkan nikah gantung Natrah dengan
anak sahabatnya, Encik Mansoor Adabi, seorang guru berusia 21

tahun. Menurut sumber akhbar, Natrah dan Mansoor mengatakan ia

adalah cinta pandang pertama. Natrah mengatakan Mansoor juga merupakan

gurunya, dengan nada malu-malu. Dengan berlakunya perkahwinan ini,

sepatutnya hak penjagaan Natrah akan menjadi sukar untuk direbut oleh pasangan

Hertogh. Walau bagaimanapun, ibu bapa Natrah bertindak pantas dengan

menuntut Natrah bukan di atas kapasiti hak penjagaan anak, tapi di atas kapasiti

pernikahan tersebut sebagai gagal, null and void. Puncanya? Mansoor berumur 22

tahun dan Natrah berumur 13 tahun. Tepat tanggal 13 November 1950, sekali lagi

hak penjagaan Che Aminah ditarik dan diberikan kepada biarawan Katolik. Kes

ini mula menjadi popular dalam kalangan Muslim dunia di mana ia diketahui

sejauh Arab Saudi dan Pakistan. Dana dan persatuan Islam mula bergiat aktif dalam menyokong perjuangan

Natrah. Hal ini menjadi semakin teruk apabila akhbar Singapore Tiger Standard menunjukkan gambar Natrah

berlutut di hadapan patung Virgin Mary. Ini sekaligus mencetuskan provokasi antara golongan Muslim dan

penjajah kolonial. Perkara ini menyebabkan ibu kandung Natrah untuk bergegas bertemu Natrah dari Belanda

ke Singapura. Dalam perjumpaan tersebut, puan Adeline menegur perangai Natrah yang tak mahu berjumpa

dengannya. Natrah membalas dengan mengatakan dia tak mahu berpisah dengan Mansoor. Juga, dia tak

pernah meminta ibu kandungnya datang berjumpa dengannya. Mereka berdua bergaduh dengan puan Hertogh

memujuk Natrah kembali dan Natrah membangkang keras.

8

Volume 1, Issue 1 March 2020

“Saya dilahirkan sebagai seorang Islam. Saya telah membuat keputusan ini dan akan kekal dengan suami saya
sehingga mati.”

emudiannya Puan Hertogh cuba untuk mencium Natrah, namun Natrah berpaling sambil
memeluk Che Aminah. Peristiwa ini memberi tamparan besar

K kepada puan Hertogh dan dia berlalu edar dari bilik pertemuan ini
dalam keadaan menangis. Maka bermulalah episode kes rayuan
kedua. Kes rayuan kedua ini bermula beberapa hari selepas penahanan Natrah

dan pada 12 Disember 1950, pasangan Hertogh memenangi kes ini. Menurut

hakim kes berkenaan, Justice Brown, pernikahan Natrah dan Mansoor ini gagal

kerana tidak mencapai umur minimum pernikahan. Bagi wilayah British dan

Belanda umur pernikahan minimum ialah 16 tahun. Juga, sistem perundangan

Belanda anak-anak di bawah 16 tahun adalah di bawah tanggungjawab ibubapa

kandungnya. Ini juga menjadi fakta bahawa Natrah merupakan di bawah

tanggungan Gereja Katolik kerana dia sempat dibaptiskan semasa kecil. Hakim

Brown mengatakan kes hak penjagaan ini sebagai paling rumit sebab beliau

merasakan kedua-dua pihak ni betul. Sebagai hakim, dia sebenarnya

mempercayai keputusan untuk memberikan hak penjagaan kepada Che Aminah adalah benda betul kerana ia

membahagiakan Natrah. Tapi pada masa yang sama, ini tak bermakna hidup bersama pasangan Hertogh tak
K eputusan ini sekaligus mencetuskan Rusuhan Natrah oleh
membahagiakan Natrah. penyokong Che Aminah di situ kerana mengetahui nasib Natrah
yang bakal dimurtadkan. Seramai 18 orang mati dan 200 orang lagi
cedera parah. 5 orang pemimpin rusuhan ini ditahan British dan

dijatuhkan hukuman mati. Hal ini menyebabkan Tunku Abdul Rahman sendiri

terpaksa turun dari Malaya untuk memujuk British supaya meringankan hukuman

berkenaan. Dek tekanan tersebut, hukuman mereka diringankan kepada penjara

seumur hidup. Mereka yang ditahan ini merupakan wartawan yang merupakan

rakan rapat Dr. Burhanuddin Helmy. Serentak dengan hal ini, Natrah dibawa

pantas ke pulau St. John, Singapura sebelum dibawa ke Belanda. Kehidupannya

dikawal ketat oleh polis Belanda kerana takut diculik. Awal keberadaannya di

sana, Natrah masih lagi mengamalkan gaya hidup Melayu Islam seperti solat 5

waktu dan memilih nasi berbanding diet Barat. Natrah juga mula berutus surat

kepada Mansor hingga mereka tua. Namun pada Mac 1953, Natrah mengutus surat kepada Mansur yang

meminta supaya jangan berutus surat lagi dan melupakannya. Dia telah memeluk agama Kristian Katolik dan

menggunakan nama Maria Bertha Hertogh. Hal ini sekaligus menyebabkan Mansor kecewa dan akhirnya

menghentikan sebarang usaha untuk mendapatkan Natrah. Dia kemudiannya berkahwin dengan anak muridnya

sendiri. Realitinya, surat itu bukan berasal daripada Natrah. Ia adalah palsu. Ini dapat dilihat jelas dalam

telegram 26 Januari 1956 yang mengatakan Natrah mahu kembali kepada Mansor. Namun, Natrah akhirnya

berkahwin dengan seorang askar Belanda, Johan Wolkenfelt beberapa bulan selepas itu. Mereka kemudiannya

Pberutus surat tentang kehidupan keluarga masing-masing.
ada tahun 1975, sebuah dokumentari berkenaan tragedi Natrah telah
dirakamkan. Perkara ini meninggalkan kesan yang sangat mendalam
dan pada tahun berikutnya, dia cuba untuk membunuh Johan.
Disebabkan percubaan ini tak pernah menjadi, Natrah tidak dihukum
dan tak lama selepas itu, mereka bercerai. Pada tahun yang sama, Che Aminah

meninggal dunia pada usia sekitar 70 tahun. Beberapa tahun kemudian, Natrah

berkahwin dengan Tom Ballermans sebelum bercerai 4 tahun kemudian. Pada

tahun 1998, Natrah sempat melawat kakak angkatnya, Kamariah di Kemaman,

Terengganu. Menariknya, Kamariah juga seperti Natrah, orang Melayu tak

berdarah Melayu. Dia merupakan orang Jepun. Pertemuan mereka ini adalah

sangat emosianal dek terpisah selama 48 tahun, dan juga pertemuan terakhir

mereka kerana Kamariah akhirnya meninggal dunia kerana leukimia. Pada tahun 2009, Natrah akhirnya

meninggal dunia pada usia yang lebih kurang dengan Che Aminah, sekitar 70-an, oleh penyakit yang sama

seperti kakaknya, yakni leukimia.

9

IMPLIKASI PERPADUAN

Negara Malaysia sememangya terkenal dengan keunikannya
yang tersendiri kerana rakyatnya mampu hidup bersama
dalam keadaan aman damai sungguhpun terdiri daripada
pelbagai etnik. Untuk membina sesebuah negara bangsa

dimana rakyatnya berkongsi identiti yang sama bukanlah satu tugas

yang mudah lebih-lebih lagi negara yang mempunyai kaum yang

berbilang. Oleh yang sedemikian, amatlah penting untuk menyatupadukan

semua etnik di Malaysia agar hasrat untuk membina negara bangsa tercapai. Rakyat Malaysia harus diberi

kesedaran akan pentingnya untuk mereka bersatu padu walaupun mereka berbeza etnik, identiti, bahasa,

agama, kepercayaan, perayaan dan sebagainya kerana perpaduanlah yang menjadi sumber kekuatan sesebuah

negara lantas membina sebuah negara yang mantap. Perpaduan etnik amatlah penting untuk mengekalkan

kestabilan politik. Kestabilan politik tidak hanya terletak di peringkat persekutuan, tetapi juga di peringkat

negeri dan tempatan. Setiap jabatan dalam pentadbiran negara memainkan peranan penting untuk menjamin

keutuhan dan keunggulan pentadbiran negara Malaysia. Kestabilan politik sesebuah negara juga memberi

kepercayaan kepada negara luar untuk berurusan dengan negara Malaysia dan menarik kedatangan pelabur

asing untuk melabur dalam negara Malaysia. Kedatangan ramai pelabur asing ke negara mampu untuk

menjamin kestabilan ekonomi negara dan ini hanya tercapai sekiranya rakyat bersatu padu. Kestabilan politik

juga bermakna, rakyat hidup dalam suasana yang aman damai tanpa sebarang pertelingkahan yang boleh

menjejaskan keselamatan negara. Oleh itu, perpaduan etnik di Malaysia amatlah penting untuk dicapai bagi

menjamin kesejahteraan negara sendiri lantas bergerak satu langkah ke hadapan untuk mencapai negara
Sbangsa.
elain itu, melalui penyatupaduan etnik di Malaysia, ia
sebenarnya menjamin kesejahteraan negara Malaysia sendiri.
Seperti yang telah diutarakan, negara Malaysia terdiri
daripada pelbagai kaum dan terdapat kepelbagaian dari segi

adat resam, agama dan kepercayaan sejak berpuluh tahun yang lalu

lagi. Pemimpin-pemimpin negara yang lalu seperti Tunku Abdul

Rahman telah banyak berusaha dengan mengadakan rundingan bersama

pemimpin lainnya untuk mencari kata sepakat menyatupadukan etnik-etnik yang terdapat di

Malaysia sehinggakan rakyat mampu untuk hidup bersama dalam suasana aman damai dan harmoni.

Kesejahteraan negara Malaysia agar sentiasa terus harmoni sungguhpun rakyatnya terdiri daripada pelbagai

etnik akan dapat dicapai dan dikekalkan apabila rakyat bersama pemimpin negara bersatu padu. Oleh yang

sedemikian, sudah menjadi tanggungjawab rakyat pula untuk berusaha mengekalkan keharmonian tersebut

sungguhpun berbeza etnik, agama dan kepercayaan agar usaha-usaha oleh para pemimpin negara untuk

menyatupadukan rakyat selama ini tidak sia-sia. Dalam masa yang sama juga, penyatupaduan etnik di Malaysia

amat penting untuk merapatkan jurang perbezaan ekonomi pelbagai etnik di Malaysia. Pihak kerajaan

menjalankan pelbagai inisiatif dalam usaha membasmi kemiskinan dan merapatkan jurang melalui memajukan

kawasan luar bandar bagi meningkatkan taraf hidup rakyat yang miskin. Usaha untuk merapatkan jurang

ekonomi pelbagai etnik di negara harus ditekankan untuk memupuk perpaduan antara etnik kerana masing-

masing akan bertolak ansur dan bekerjasama untuk bersama-sama membantu antara satu sama lain membasmi

kemiskinan. Membina sebuah negara bangsa bukan sahaja untuk menanam rasa cintakan negara dalam diri

seseorang, tetapi penerimaan seseorang itu terhadap orang lain dimana mereka sebelum ini berbeza dari segi

etnik tetapi mereka dapat hidup dalam sepakat dengan etnik yang lainnya kerana mereka sedar bahawa mereka

adalah satu kelompok masyarakat yang tinggal bersama di bawah satu negara dan berkongsi identiti yang sama

iaitu bangsa Malaysia. Sekiranya perpaduan etnik tidak dipupuk, maka hasrat negara untuk menjadi sebuah

negara bangsa tidak dapat dicapai, sebaliknya menjadi sebuah negara yang porak-peranda dan tidak mustahil

untuk peristiwa berdarah 13 Mei 1969 berulang semula. Hal ini kerana, membina sebuah negara bangsa yang

berbilang kaum memerlukan setiap pelosok rakyat itu untuk bersatu padu dan sekiranya perpaduan rakyat tidak

dapat dipupuk hanya disebabkan perbezaan etnik, maka impian negara untuk membina negara bangsa tidak

akan dapat direalisasikan. Sememangnya matlamat akhir pembinaan sesebuah negara adalah kewujudan satu

bangsa negara yang berdaulat yang sanggup mempertahankan negara dari sebarang ancaman.

10

Volume 1, Issue 1 March 2020

BUDAYA DAN MASYARAKAT

K ebudayaan mempunyai hubungan erat dengan masyarakat. Menurut Melville J. Herskovits dan
Bronislaw Malinowski, segala sesuatu yang terdapat di dalam sesebuah masyarakat mempunyai
hubungkait atau boleh ditentukan oleh kebudayaan yang dimiliki masyarakat itu sendiri. Budaya
biasanya dikaitkan dengan aktiviti-aktiviti yang ada dalam persekitaran manusia dan terdiri
daripada dua lapangan besar iaitu budaya kebendaan seperti peralatan dan kelengkapan hidup dan budaya
bukan kebendaan seperti kepercayaan, adat istiadat dan undang-undang.
Budaya sangat istimewa dalam kehidupan masyarakat yang mementingkan amalan budaya dan adat resam.
Sifat budaya yang mudah dipelajari mengakibatkan wujud unsur perwarisan dari satu generasi ke satu
generasi.Dalam proses mempelajari, banyak unsur terlibat seperti proses asimilasi, dan proses adaptasi,
Budaya tidak lahir secara langsung tetapi perlu dipelajari. Manusia perlu belajar untuk menguasai ilmu. Untuk

mencipta sesuatu, manusia perlu belajar. Sebagai contoh bagi menunjukkan
budaya itu dipelajari, kanak-kanak perlu diajar oleh ibu bapanya untuk
berbahasa dan berhubung. Selain itu sifat budaya yang boleh dikongsi
membolehkan budaya sentiasa berkembang. Perkongsian ini bermaksud
yang setiap perlakuan itu diramal dan didokong oleh sekumpulan mansuia.
Nasi lemak dan roti canai menjadi budaya kerana masyarakat
menggemarinya. Bahasa Melayu adalah kebudayaan rakyat Malaysia kerana

dituturkan oleh mereka dalam kehidupan seharian. Perlakuan yang tidak dikongsi
oleh sekumpulan manusia tidak termasuk dalam budaya seperti perlakuan mencuri walaupun ia wujud dalam
masyarakat. Tanpa perkongsian, ia hanya menjadi perlakuan individu dan bukannya perlakuan masyarakat.
Unsur sejagat membolehkan kebudayaan itu wujud dalam semua kelompok manusia. Tidak ada masyarakat
yang tidak memiliki kebudayaan. Walaubagaimanapun, budaya yang sejagat itu berbeza antara masyarakat
kerana faktor pengaruh alam, pengaruh luar dan tahap penyesuaian anggota. Kesejagatan budaya
membolehkan budaya ini diwarisi dari satu generasi ke satu generasi berikutnya. Ini bermakna bahawa budaya
Melayu, Cina dan India yang diamalkan hari ini adalah lanjutan daripada budaya terdahulu. Peristiwa yang
telah berlaku akan memberi kesan kepada hari ini. Budaya itu juga diwarisi juga membawa maksud
bersambung. Teknologi yang dihasilkan hari ini adalah hasil teknologi awal manusia masa lampau. Biarpun
demikian sifat ini kemudiannya diimbangi dengan ciri budaya seterusnya iaitu berubah. Budaya sentiasa
berubah dan tidak ada budaya yang wujud dari dahulu hingga sekarang yang tidak mengalami perubahan.
Perubahan ini dikaji daripada perubahan bentuk, ciri dan proses yang berlaku. Rumah beratap genting telah
digantikan dengan rumah beratap rumbia. Dalam sejarah tamadun manusia, perubahan budaya bukan

Skebendaan dapat dilihat dengan jelas seperti perubahan sistem ekonomi sara diri kepada ekonomi kapitalis.
ifat budaya yang diwakili oleh satu lambang memberikan makna tertentu kepada pendokongnya
seperti bendera, warna, logo, lambaian tangan dan sebagainya. Perlambangan yang wujud turut
membantu manusia berhubung dan berkomunikasi sesama mereka seperti isyarat memanggil. Akhir
sekali ciri budaya mempunyai pandangan semesta iaitu bagaimana manusia memberikan tafsiran
terhadap keadaan alam sekeliling ke dalam kehidupan seharian. Pandangan semesta ini timbul kerana manusia
mempunyai pertalian yang rapat dengan alam sekitarnya. Pertalian yang erat ini pula diterjemahkan dalam
kehidupan seharian seperti simpulan bahasa (seperti aur dengan tebing) , ukuran (sehasta, sepelaung), tempoh
masa (setanak nasi) dan sebagainya. Kesemua ciri dan sifat ini membolehkan budaya sentiasa berkembang.
Perkembangan budaya inilah yang banyak melestarikan kehidupan manusia. Semoga budaya yang ada akan
sentiasa dijunjung dan menjadi amalan dalam proses mempositifkan kehidupan kita di dunia .

11

SEGANG BESERAKUP

Menua Malaysia endang tebilang pasal beserakup taja
rayat datai ari mayuh pupu raban bansa tang ulih
begulai sejalai. Numbuhka menua bansa ti diwan
pupu raban bansa bekunsika pengelala bansa ti
sama ukai pengawa ti mudah. Enggau nya, endang pemadu beguna
kitai ngempung sereta nyerakupka semua raban bansa di Malaysia
ngambika juluk ati ti deka negika menua bansa ulih dijapai. Rayat
Malaysia patut diasuh sereta diembing lalu dibai ngelala guna
beserakup taja pan sida bebida bansa, pengelala, jaku, pengarap,
pengerami enggau ti bukai laban beserakup mih ti nyadika tiang
pemun siti-siti menua sereta ulih negika menua bansa ti tegap.Penyerakup raban bansa amat beguna dikena
nanka penegap politik. Politik ti tegap ukai semina ba tikas perintah besai, tang mega beguna bendar ba tikas
negeri enggau pelilih menua. Semua opis perintah menua endang bempu tangkup pengawa ti beguna dikena
nentuka penegap enggau pemanah pegai sereta atur menua Malaysia. Penegap politik menua mega meri
pengarap ngagai menua luar ngaga kaul enggau menua Malaysia sereta ulih narit orang dagang ari luar
beranakka puku dalam menua kitai. Pemayuh penatai orang dagang ari luar ti beranakka puku ulih negapka
penatai pemisi menua lalu semua tu semina ulih dijapai enti rayat Malaysia beserakup. Penegap politik mega
mai segang ngagai pengidup rayat ti likun ti nadai pengachau enggau penyabuh ti ulih ngeruga pengelikun
menua. Enggau nya, penyerakup raban bansa di Malaysia pemadu beguna dikena nentuka pengelantang menua

Ksereta nyungkak penumbuh menua bansa.
elimpah ari nya, penyerakup rayat menua Malaysia meri penentu ngagai pengelikun enggau
pemaju menua Malaysia nya empu. Baka ke udah dikenang ba atas nya tadi, menua Malaysia
beempu pupu raban bansa ti mayuh sereta ngembuan
mayuh macham adat, pengarap enggau daya idup kenyau
ari bepuluh-puluh taun ti udah. Bala tuai menua ke dulu, baka Tunku
Abdul Rahman endang udah enggau naka ulih baum, berunding
ngaduka kaul enggau tuai-tuai menua ti bukai dikena nyerakupka
pupu raban bansa ti bisi nguan menua Malaysia nyentukka rayat ulih
idup begulai enggau lantang. Pengelikun menua Malaysia deka terus
dikemujur sereta ditanka taja pan rayat iya datai ari mayuh pupu raban
bansa, tu ulih dijapai enti semua rayat enggau bala tuai menua terus
seati segulai sejalai. Tegal nya, endang nyadi tanggung pengawa tiap
iku rayat Malaysia nanka pengelikun tu taja pan bansa, pengarap
enggau daya idup enda sama. Ngambika pengawa penyerakup ti udah diintu enggau dikemataka bala tuai
menua dulu suba ti deka meda bansa Malaysia beserakup enda puntan. Enggau nya mega, penyerakup raban
bansa di Malaysia pemadu beguna dikena ngerapatka bida penatai pemisi ti ditapi semua raban bansa menua tu.
Perintah menua kitai udah ngaduka mayuh macham pengawa enggau program dikena ngurang sereta munaska
penyeranta penatai pemisi sereta ngemansangka menua pesisir ngambika tau nyungkakka penatai pemisi rayat
ti seranta. Pengawa ti ngerapatka bida penatai pemisi meseti diberi pengibuh dikena ngedutka kaul enggau
penyerakup entara raban bansa laban enggau tu sida deka sama-sama seati betulung munaska penyeranta.
Negika menua bansa ukai semina nanamka pengangkun ke menua dalam ati siku-siku mensia, tang pengibuhka
siku-siku mensia ke bansa bukai taja pan bebida raban bansa lalu diatu ulih begulai sejalai enggau raban bansa
bukai laban sida udah ngelala sida nguan siti menua lalu bekunsika siti pengelala tauka identiti ti sama, iya nya
bansa Malaysia. Enti sema penyerakup raban bansa enda dikibuh, juluk ati ti deka nyadi menua bansa enda ulih
dijapai. Nambahka nya, menua tau nyadi kachau bilau lalu penyarut baka 13 Mei 1969 tau nyadi baru. Utai tu
tau nyadi baka tu, laban numbuhka menua bansa ti diwan mayuh pupu raban bansa begunaka sukung ari tiap
iku rayat ti deka beserakup. Enti penyerakup enda ulih dikedut ketegal bida raban bansa, juluk ati menua ti
deka numbuhka menua bansa enda ulih nyadi nyegenda. Endang nyadika juluk ati penumbuh siti-siti menua
deka meda siti bansa menua ti kering enggau dipebasaka sereta sanggup nanka menua nya ari mayuh macham
pengachau enggau penyai.

12

Volume 1, Issue 1 March 2020

KOUBASAN OM KOMUNITI

Ogirot pisoungkahan do koubasanan om komuniti.
Tumanud di Melville J. Herskovis om Bronislaw
Malinowski, onuu nopo ii singonuon do komuniti nga
kipikoitan toi ko’ milo tontuon di koubasanan ii
nasanganu do komuniti dii. Koubasan nopo nga noilaan do
pisoungkohon do aktiviti ngawi i kiwaa doid posorili do tulun om aanu
mantad do koubasan dounpomogunan miagal do kakamot om
kosukupan tikid tadau om koubasan okon dounpomogunan miagal do
kotumbayaan, kaadat-adato’ om undang-undang.
Osonong kopio o koubasan doid koposion do komuniti tu’ popohontol do amalan koubasan om kaadat-adato’.
Woyo koubasan i orulan do tonudon kopogowit koimbulayan roromu’ tinungkusan mantad iso’ generasi
kumaa iso’ generasi. Id proses do mongilo, ogumu’ kopohompitan do roromu’ miagal do proses asimilasi, om
proses adaptasi. Au koimbulai o koubasan potilombus nga minog no do balajalan. Tulun minog balajal
montok kagampatan do ilmu. Montok do isoiso’ kopomorunan, tulun minog balajal. Sabaagi poomitanan do
popokito do balajalan do koubasan nopo nga’, tongotangaanak minog do ia’on do molohing diolo do
milumaag om monongkiumpongo. Suai ko mantad dii, woyo koubasan di milo pogiboobogion nopo nga
kaanu do koinlaaban potilombus. Pogiboobogian nopo diti nga kihontolon do potitikid kowoyoon dii otindu’
om igitan do sontinimungan do tulun. Nasi lemak om roti canai nadadi do koubasan saasabap no do komuniti
orohian diti. Boros Melayu nopo nga koubasanan layat Malaysia sabap gunoon diolo id pibarasan doid
koposion tikid tadau. Woyo di au pibogion do sontinimungan do tulun nopo nga’ au kosuang doid koubasan,
miagal do woyo manakau i sundung i ma do koimbulai doid komuniti. Aiso nopo do piboogian om adadi iti do
iso ula individu no om okon ko ula do komuniti. Unsur sojagat popomilo koimbulayan koubasanan doid
tinimungan tulun. Aiso i do komuniti di aiso do koubasanan. Sundung i ma di ingkaa, koubasan sojagat nopo
nga mogiisuusuai doid komuniti saasabap no do faktor korolihan posorili’, korolihan mantad labus om taang
koponoimaan do tosoosongulun. Kosajagatan koubasan popomilo koubasan diti do tumungkus mantad iso’
generasi kumaa iso generasi di sumusuhut. Komoyon nopo diti nga koubasan do Melayu, Cina om India i
ginuno ontok timpu baino nopo nga kotilombusan mantad di pogulu po. Kinaantakan di gulu i kapanahak do
waya ontok timpu baino. Koubasan tungkus diti kikomoyon do kotilombusan. Kinopoosilan nopo do teknologi
timpu baino nga asil teknologi do tulun di tinuu i. Sundung i ma do ingkaa iti nga woyo diti notimbang maya
do kotilombusan ciri koubasan i komoyon do koundolihon. Koubasan nopo nga toriirimo umolon om aiso
koubasan i koimbulai mantad di tinuu i gisom baino ii au nokoumbal do kaalanan. Kaalanan diti nosoriuk
mantad kaalanan bontuk, ciri om proses di naantakan. Walai kitaap genting naalanan do walai kitaap umbio. Id
sajara tamadun tulun, kaalanan koubasan okon ko’ dounpomogunan i okito do atarang miagal do kaalanan
sistom ekonomi indopuan sondii kumaa ekonomi kapitalis. Ula koubasan i momoguno do iso’ lambang i
manahak rati di pointantu kumaa di mongingigit dau miagal do bondira’, wotik,logo, lambayan palad om
suusuai po. Kapaharaan do lambang monguhup nogi do tulun do milumaag om mikomunikasi kumaa tiso’ om
tiso’ miagal do isyarat mongolohou. Tohuri nopo dii nga’, kitantaman semesta o ciri koubasan i komoyon do
tulun nopo nga’ kitafsiran do kowoowoyon posorili doid koposion tikid tadau. Kosimbul o tantaman semesta
diti saasabap no do tulun nopo nga’ kisoungkahan topiot miampai do woyo posorili dau. Kopisoungkahan di
opiot diti koindalin id koposion tikid tadau miagal do pikagasan boros ( Miagal Tamalang om Tisan),
ponukuan ( sondopo, sandangau),timpu ( santanok takano’) dan ogumu’ po i suai. Toinsanan ciri om ula diti
popomilo do koubasan do toririmo lumaab. Koinlaaban koubasan diti no i popoimgumu’ kolistarian koposion
do tulun. Alansan daa do koubasan diti toririmo suunan om dodion do amalan doid proses popopositif
koposion tokou doid winoun.

13

ஒருலமப்பாட்டின் விலளவுகள் நிலலயில்
பல்லின
லகளாவிய
மலலசியா ககாண்டு

உமக்கலளக்
ஒற்றுலம எனும்

குலையின் கீழ் இயங்கிக் ககாண்டிருக்கும் ஓர் அழகிய

நாைாகும். ஒலே லேசிய அலையாளத்லேக் ககாண்டு ஒரு

நாட்டின் நற்குடிமக்கள் உருவாக்கம் காண்பது சுலபமான விையமல்ல.

குறிப்பாக, மலலசியா லபான்ற பல்லின மக்கள் வாழும் நாட்டில் நாட்டின் நற்குடிமக்கள் உருவாக்கம்

என்பது எளிோனேல்ல. ஆகலவ, மலலசிய நாட்டில் பல்லின மக்கள் ஒன்றிலைந்து வாழ்வது மிகவும்

முக்கியமானது. இது நற்குடிமக்கள் உருவாக்கத்ேிற்கு வித்ேிடும். மலலசிய மக்கள் இனம், அலையாளம்,

கமாழி, மேம், நம்பிக்லக, கபருநாள் ஆகியவற்றின் அடிப்பலையில் லவறுபட்டு இருந்ோலும்

ஒற்றுலமயுைன் வாழ்வேற்கான முக்கியத்துவம் பற்றிய விழிப்புைர்விலன அவர்களிலைலய ஏற்படுத்ே

லவண்டும். ஏகனனில், ஒற்றுலமயுைன் வாழ்வலே ஒரு நாட்டின் பலமாகவும் ஆைிலவோகவும்

விளங்குவலோடு வளமிக்க நாட்டின் உருவாக்கேிற்கும் வழிவகுக்கும். அலோடு, அேசியல்

நிலலப்பாட்டிலன நிலலத்ேிருக்கச் கசய்வேிலும், இன

ஒற்றுலம கபரும் பங்கிலன வகிக்கின்றது. அேசியல்

கூட்ைேசு நிலலயில் மட்டுமின்றி, மாநிலம், உள்ளூர்

நிலலயிலும் இருக்கின்றது. நாட்டின் நிர்வாகத்ேில்

உள்ள ஒவ்கவாரு அலுவலகமும் நாட்டின் நிர்வாகத்லே
வலுப்படுத்துவேில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது.

நாட்டின் அேசியல் ேிைநிலலயில் இருப்பேனால்

கவளிநாட்ைவர்களிலைலய ஒருங்கிலைந்து கசயல்படுவேற்கான நம்பகத்ேன்லம

ஏற்படுத்துகின்றது. கோைர்ந்து, கவளிநாட்டு முேலீட்ைாளர்கள் மலலசியாவில் வைிகம் கசய்வேற்கு

முன் வருகின்றனர். கவளிநாட்டு முேலீட்ைாளர்களின் வருலகயினால் நாட்டின் கபாருளாோேத்லேச்

சமநிலலப்படுத்ே முடியும். இது மக்கள் ஒற்றுலமயாக இருந்ோல் மட்டுலம அலைய முடியும். நாட்டின்

நிலலயான அேசியல் ேன்லம என்பது, மக்களுக்கு எந்ே ஆபத்தும் ஏற்பைாமல், மக்கள்

பாதுகாப்பாகவும் அலமேியான சூழலிலும் வாழ்வோகும். எனலவ, நாட்டின் நலலன

உறுேிப்படுத்ேப்படுவேற்கு மக்களின் இன ஒற்றுலம மிகவும் முக்கியமானது. லமலும், மலலசியாவில்

பல்லினங்களுக்கான ஒற்றுலமயானது நாட்டின் சுபிட்சத்லே லமம்படுத்துகிறது. பல்லினங்கள் வாழும்

நம் நாட்டில் மக்கள் அலனவரும் பல ஆண்டுகளாகப் பல்லவறு பண்பாடு, மேம் மற்றும்

நம்பிக்லகலயப் பின்பற்றி வாழ்கிறார்கள். துங்கு அப்துல் ேஹ்மான் அவர்கள் லபான்ற நாட்டுத்

ேலலவர்கள் மற்றத் ேலலவர்களுைன் இலைந்து இன ஒற்றுலமக்காக அரும்பாடுபட்டிருக்கின்றனர்.

இேனால், மலலசிய மக்கள் நல்லிைக்கத்துைனும் அலமேியான சூழலிலும் வாழ முடிகிறது.

மலலசியாவில் பல்லின மக்கள் வாழ்ந்ோலும் மக்கள் நாட்டு நாட்டு ேலலவருைன் ஒன்றிலைந்து

கசயல்பட்ைால் நாட்டின் சுபிச்சத்லே நிலலநாட்ை இயலும். இனம், மேம், பண்பாடு அடிப்பலையில்

14

Volume 1, Issue 1 March 2020

க்கள் லவறுபட்டிருந்ோலும், நாட்டு ேலலவர்கள் நிலலநாட்டிய நாட்டு
ஒற்றுலமலய மக்கள் நிலனவு ககாண்டு கசயல்பை லவண்டும்.

மஒற்றுலமலய மக்கள் நிலனவு ககாண்டு கசயல்பை லவண்டும். இேன்வழி,
நாட்டு மக்களுக்கிலைலய ஒற்றுலமலய வலுவலையும். அலே சமயத்ேில்
பல்லின மக்கலள ஒன்றிலைப்பேன் வழி, மக்களின் கபாருளாோேத்லே லமம்படுத்ே முடியும். கிோமப்
பகுேியில் வாழும் மக்களின் கபாருளாோேத்லே லமம்படுத்தும் வலகயில் அேசாங்கம் பல
முயற்சிகலள எடுத்து ககாண்டுோன் உள்ளது. நம் நாட்டிலுள்ள பல்லினங்களுக்கிலைலய
ஒற்றுலமலய வளர்ப்பேற்கு அவர்களுக்கிலைலய காைப்படும் கபாருளாோே இலைகவளிலயக்
குலறப்பேற்கான முயற்சிகள் யாவும் வலியுறுத்ேப்பை லவண்டும். ஏகனனில், ஒவ்கவாரு
இனத்ேவரும் பிற இனத்ேவருைன் ஒன்றிலைந்து ஒருவருக்ககாருவர் விட்டுக் ககாடுத்தும் உேவியும்
ேங்கள் மத்ேியில் நிலவியிருக்கும் ஏழ்லமலய ஒழிக்க முற்படுவர். ஒரு நற்குடி மக்கலள
உருவாக்குவகேன்பது ஒவ்கவாரு ேனி மனிோின் மனேில் நாட்டுப்பற்லற விலேப்பது மட்டுமல்ல.
மாறாக, நாட்டு மக்கள் அவர்களுக்கிலைலய காைப்படும் இன லவறுபாடுகலளக் கருத்ேில்
ககாள்ளாமல் ஒருவலேகயாருவர் ஏற்றுக் ககாண்டு ஒருமித்ேக் கருத்லோடு ஒற்றுலமயாக
வாழ்வலேயாகும். இது ஒவ்கவாரு இனத்ேவரும் ோங்கள் மலலசியர் என்னும் அலையாளத்லோடு ஒரு
சமூகமாக வாழ்வலே உைர்ந்துள்ளலேக் குறிக்கின்றது. பல்லின மக்களிலைலய ஒற்றுலமலய
வளர்க்காவிடின் சுபிட்சமான நாைாக உருமாரும் குறிக்லகாலள அலைவது சாத்ேியமில்லல.
இேனால், மீண்டும் நம் நாட்டில் 13 லம 1969 சம்பவம் மீண்டும் எழும் என்பது உறுேி. மக்களிலைலய

15

UNITY AND INTEGRATION

Integration been elusive since achieving independence some 60
years ago although our founding fathers had laid out the blueprint
to integrate the various races and ethnic groups who were
separated by race, language, religion, occupation and cultural
background. Integrative sentiments were evident when the three main
races in Peninsular Malaysia, Malays, Chinese and Indians, had forged
an alliance and understanding among themselves to negotiate and
petition the colonial government for independence. As a pre-requisite for
independence and towards achieving an integrated society, a social
contract was drawn up giving citizenship to the Chinese and Indians,
establishing Malay rights and reserve lands, recognising Islam as the
official religion of the nation and freedom of worship for all other religions. In addition, the founding fathers
embarked on social reengineering to ensure the equitable distribution of the nation's wealth and opportunities.
They realised that for integration to succeed the different races must be welded through a common educational
system, a common language and shared cultural, commercial and social experiences. This would allow the
people to interact with each other through learning, playing and work. Education is a crucial part in the
integrative process that could mould the young minds into a cohesive whole through developing a common
understanding and reciprocal respect. It was feasible in the English language schools where children of various
races learn and play together and converse in the same language. But after the implementation of Malay as the
medium of instruction in national schools, Chinese and Indian parents began sending their children to
vernacular schools. As a result there was racial polarisation in the educational system with Chinese parents

Tsending their children to Chinese schools, Indians to Tamil schools and Malays dominating national schools.
hus, from day one, the children were segregated, negating
the efforts at integration. As a consequence of this multi-
stream educational system, the chasm between the races got
bigger. Such a racially isolated upbringing leads to
polarisation in other spheres of life and very much so at the tertiary
level. Occupational distribution is racially biased with Malays
dominating in the public sectors, while the Chinese and Indians are in
the private, corporate and professional sectors. Admittedly, the Malays
have begun to encroach in these non-traditional sectors. There is in
general a racial bias demographically, with the urban and upscale
habitations inhabited by the Chinese and some Indians, while most of
the Malays are entrenched in the rural areas and the Felda enclaves. In short there is minimal interaction in
living and working space. Another major factor that encourages segregation is the race-based political
landscape with each party representing the interests of its ethnic enclave. In fact there is more than one party
vying for the support of the main races. There are three main political parties representing the Malays, likewise
the Chinese and Indians. It is a free for all in Sabah and Sarawak. Even the so-called multiracial political
parties are each dominated by one racial group. Such dispersal of political parties does not encourage
integration and grouping of such parties under a coalition gives only a superficial semblance of unity without
any genuine effort at integration. It is not a common political ideology or aspirations that bind them to a
common cause but rather the need to be in power. Such differences in political ideology have brought about a
bigoted attitude and intolerance to all others who do not subscribe to their beliefs. Bigotry is a hindrance to
racial integration. Religious bigotry has caused dissension not only among the races but also within races,
especially the Malay-Muslim community. Then there is the rearing of provincial sentiments in Sabah and
Sarawak stoked by political opportunism and adventurism. The welling of this sentiments undermine

Tgovernment efforts to integrate Peninsular Malaysia with Sabah and Sarawak.
o expect a truly integrated society with one common language, a single educational system, an
aspiration and expression of loyalty to the nation that transcends racial, religious and provincial
sentiments as well as political differences, is neigh impossible. It is too late because the existential
ingredients of communal life and aspirations were not addressed at independence when these
existential elements were still malleable into a cohesive whole. But now they have calcified into their
respective chauvinistic and provincial moulds that prioritise vested interests over national unity. There is a
serious need to address these issues to prevent further disintegration. As a start we should look at the tenets of
the Rukun Negara as a basis of unity and integration because it could foster mutual respect and understanding
among the various communities. Then there is a need to downplay and minimise the racial tensions and bigotry
in our political engagements and expressions and minimise discriminations by treating all Malaysians as sons
and daughters of the soil. Patriotic sentiments would emerge through the implementation of these measures
which would lead to a lasting integration of the mind and the body of Malaysians.

16

Volume 1, Issue 1 March 2020

文化与社会

社 会与文化有着密不可分的关系。根据人类学家梅尔维尔·赫斯科维茨和布罗尼斯拉夫·
卡斯珀·马林诺夫斯基所言，社会里所发生一切活动都是有着相互牵制的关系，而且这
一切往往是由社会的文化所决定。社会文化一般受到生活环境的活动所牵制，它主要
分成精神和物质两个领域。一个在生活中注重文化和习俗的社会是非常特殊的。文化
性质通过学习从先辈传到下一代人。在传承的过程中, 文化不是自然产生的，它经历了学习、同化和
应顺的过程才得以形成的。人类须要学习才能掌握知识和文化。人们须通过学习才能创造某些东西。
例如，儿童需要由父母教导说话和交流，这说明了文化是通过学习的。此外，文化的分享属性使文化
得以蓬勃发展。这意味着人类的每一种行为都是可预测的，并得到同一社区人群的支持。因为我国人
民普遍喜欢椰浆饭和印度煎饼，所以它可以说是一种文化。马来文在宪法上是国语，是马来西亚人在
日常生活中所应用的语言，所以是文化。不共享的行为不能称为文化，例如偷窃，即便它存在于社会
中，但它仅仅是个人行为，不是群体行为，所以它不是也不能成为文化。在世界上没有一个社会是没
有文化的，因为普遍元素允许文化存在于所有群体中。然而，普遍文化对于每个社会是不同的，因为
它受到自然环境、语言、社会外部和社会成员适应水平等因素的影响。文化的普遍性使文化能够代代
相传。这意味着我国的马来人，华人和印度人的文化是过去文化的延伸。以前发生的过事情或历史事
件直接影响了今日的文化。这也意味着文化的继承也直接受到影响。

今天科技的发达是过去人类技术的结晶。即便如此，这种特性也随之与文化特征相平
衡，从而发生变化。文化总是在变化，没有任何文化可以从过去到现在可以保持不
变。因为它受到文化形式、特征和经历所影响，例如从前的茅草屋顶如今已被瓦片屋
顶所取代。在人类文明史上，非物质文化的变化可以看作是资本主义经济体制的变
化。 旗帜、颜色、标志和手势等符号所代表的文化性质赋予其支持者一定的意义。它的象征意义有助
于人们进行交流和沟通。最后，文化特征对日常生活有一个普遍的看法。这种普遍观点的产生是因为
人类与周围环境有着密切的关系。这种关系将被转化为日常生活的一部分，如惯用语（如唇亡齿

17

PREJUDIS DAN KAITANNYA DENGAN MASALAH PERHUBUNGAN

Prejudis ditakrifkan sebagai pandangan negatif mengenai ahli atau kelompok etnik lain yang tersemat
dalam hati seseorang atau kelompok etnik tertentu. Dalam erti kata lain,prejudis juga bermaksud rasa
suka atau tidak suka yang tidak berasas terhadap sesuatu kaum, agama dan sebagainya. Perasaan
prejudis tidak diluahkan secara terbuka. Ianya mengandungi sentiment marah, takut dan sebagainya.
Terdapat tiga jenis prejudis yang utama iaitu prejudis sosial, prejudis bangsa dan prejudis agama. Selain
itu,terdapat juga prejudis jantina, umur atau orientasi. Punca manusia prejudis terhadap sekumpulan manusia
adalah mempertahankan identiti sosial, sikap masyarakat itu sendiri dan ‘scapegoating’ . Prejudis atau persepsi
negatif adalah satu aspek utama yang telah menyumbangkepada sentimen ketidak puasan hati di beberapa
kalangan kumpulan etnik di negara kita. Apabila berlakunya konflik yang disebabkan oleh prejudis, situasi
menjadi semakin buruk kerana kurangnya kefahaman dan pengetahuan mengenai satu sama lain. Akibatnya,

Pinteraksi antara kaum terbatas dan timbulnya semangat perkauman yang tebal.
rejudis juga menyebabkan sesuatu kumpulan etnik
memandang rendah terhadap kumpulan etnik lain
yang terhasil berdasarkan kefahaman yang cetek dan
tidak tepat. Prejudis ini sukar diubah walaupun
dibekalkan dengan fakta yang kukuh untuk membuktikan
bahawa pemahaman terhadap sesuatu kumpulan etnik itu
adalah salah.Prejudis menjadi semakin tebal dan kuat apabila
persekitaran itu dipenuhi sifat semulajadi manusia iaitu ego
mempertahankan diri. Fungsi sifat semulajadi ini merupakan
sikap yang menyelamatkan manusia daripada perasaan
kerisauan yang melampau atau daripada sebarang gangguan ke
atas penghargaan-kendiri manusia. Ini berlaku apabila sekumpulan etnik atau individu itu merasakan maruah
atau darjat mereka tergugat. Dalam proses mempertahankan sekumpulan etnik atau individu itu, mereka akan
menolak segala kenyataan kukuh daripada mereka yang diprejudis. Prejudis ini diturunkan dari satu generasi ke
generasi yang lain melalui proses sosialisasi. Seseorang yang dibesarkan dalam persekitaran yang penuh
prejudis akan menghasilkan dan secara tidak langsung membina sentimen negatif yang amat susah untuk
dikikis. Prejudis memainkan peranan dalam membentuk sikap manusia. Kesan sikap prejudis menjadi mudah
dilihat apabila wujudnya persaingan untuk mendapatkan sesuatu samada dalam aspek ekonomi, sosial, politik
dan sebagainya. Insiden Kampung Medan pada tahun 2001 merupakan contoh terbaik bagi menggambarkan
perasaan prejudis di antara dua kaum di negara kita. Insiden ini merupakan kekecohan kaum yang berakhir
dengan tragedi di mana ramai yang kehilangan nyawa dan berjuta-juta ringgit dihabiskan untuk proses
pemulihan.
Kemunculan akhbar-akhbar etnik di Malaysia terutamanya pada awal perkembangan akhbar negara adalah
kesan daripada prejudis. Sebelum merdeka,penelitian terhadap akhbar berbahasa Melayu penuh dengan
sentimen perkauman dan anti kaum pendatang.
Laporan media pada masa itu telah menggembar-
gemburkan ancaman yang akan mereka hadapi
jika kehadiran kaum pendatang semakin
berleluasa. Pernyataan mereka adalah cukup jelas
dan bukan sekadar berkias-kiasan. Kebencian dan
perasaan prejudis mereka terhadap kaum
pendatang jelas tertunjuk melalui Akhbar Majlis
dalam perjuangan memartabatkan kaum Melayu.
Laporan rencana pengarang Ogos 1932 dan
rencana keluaran 12 Disember 1932 (dipetik oleh
Ahmad Nazri dalam Mohd Sarim Haji Mustajab,
1988: 144) yang mereka siarkan jelas
menunjukkan sentimen anti-pendatang yang
meruap-ruap. Umpamanya rencana akhbar Majlis Ogos 1932: Kita tidak akan berdosa apabila berkata bahawa
orang Melayu itu tidak diharap boleh bergaul dengan bangsa Malayan, tak boleh sekata dan seturut, tak boleh

18

Volume 1, Issue 1 March 2020

bekerjasama bahkan bukan sekadar demikian sahaja, tetapi barangkali akan tiba masanya orang Melayu itu tak
boleh percaya kepada bangsa asing. Bukan sekadar tak boleh percaya sahaja, akan tetapi ialah juga bahawa
bangsa-bangsa asing ini kelak akan menjadi musuh hidup orang Melayu bagi suatu masa yang panjang jika
tidak diubati hari ini. Rencana akhbar ini yang bertarikh 12 Disember 1932 bertajuk “Bangsa Asing Tidak
Patut Meminta Hak” juga jelas menggunakan kata-kata yang lebih kesat dan keras dalam ulasannya.
Umpamanya: Rupanya telah lupa entah berapa banyakkah khazanah bumi Melayu yang telah
dimuntahdarahkan (dimakan) mereka (Cina) dan berapa ribukah sudah wang Tanah Melayu yang telah dihantar
mereka ke negerinya dan berapa banyakkah pula bangsat- bangsat dari Tongsan itu sekarang ini telah menjadi
meliana (millionaire) di dalam negeri Melayu. Akhbar Warta Malaya juga tidak terlepas daripada menyiarkan
artikel dan rencana yang menghentam keras bangsa lain. Mereka dengan beraninya mempertahankan martabat
masyarakat Melayu dengan menuduh dan menghentam kaum pendatang. Mereka juga mengapi-apikan
masyarakat Melayu tentang prejudis terhadap kaum pendatang. Umpamanya rencana mereka yang bertarikh 7
Mac 1938 (dipetik oleh Ahmad Nazri dalam Mohd Sarim Haji Mustajab, 1988: 146): Orang Cina di Malaya
bukan makin lama makin beradab sopan, makin lama makin bertambah- tambah cerewet atau biadap pula…
sudahlah awak menumpang di tempat orang awak hendak bermaharajalela pula macam tempat awak sendiri…
Selepas negara mencapai kemerdekaan, perasaan prejudis ini beralih kepada ahli-ahli politik negara. Akhbar
memain peranan sebagai tukang lapor kepada ahli-ahli politik. Isu perkauman yang diwujudkan oleh perasaan
prejudis terhadap sekumpulan kaum itu telah menyemarakan perbalahan antara kaum. Kesan daripada
perbalahan ini adalah rusuhan kaum pada 13 Mei 1969. Ketidakadilan dalam laporan dan penilaian terhadap
kaum lain menjadi faktor kepada liputan akhbar etnik yang bertumpu pada masalah kaum mereka sahaja.
Keadaan ini telah menyebabkan pihak pemerintah bertindak untuk menggantung penerbitan akhbar. Setiap
maklumat dan laporan akan melalui Pusat Perkhidmatan Maklumat Kerajaan dan ini telah mengurangkan

Psebaran mesej bercirikan prejudis terhadap kaum lain.
erasaan prejudis secara tidak langsung telah mewujudkan masalah perkauman di negara Malaysia.
Walaupun tidak diluahkan secara terbuka, dari perasaan prejudis itu sahaja boleh menyebabkan
sekumpulan kaum itu bertindak dengan lebih keras dan akhirnya diluahkan secara terang-terangan.
Dalam skala besar, prejudis boleh menyebabkan keganasan dan peperangan. Lantaran itu adalah
wajar untuk mengelakkan perasaan ini dari bersarang di dalam hati setiap individu yang cintakan negara
Malaysia. Setiap kaum di Malaysia seharusnya berupaya menanam sikap saling menghormati dan bersatu padu
dalam menangani setiap cabaran yang mendatang. Buang sentimen perkauman antara kita. Anggaplah setiap
kaum di negara ini telah memberi sumbangan yang besar dalam menjadikan Malaysia sebuah negara yang
aman dan damai. Ingatlah pada titisan keringat datuk moyang kita yang bekerjasama dalam menzahirkan
keamanan di negara ini.

#SAYARAKYATMALAYSIAYANGBENCIPERKAUMAN

19

GURU : AGEN SOSIALISASI PERPADUAN KAUM

Selepas hampir enam dekad merdeka, Malaysia masih berhadapan dengan isu yang boleh menggugat
perpaduan kaum. Isu ini masih wujud bukan sahaja dalam kalangan masyarakat tetapi juga dalam
kalangan pendidik di sekolah. Selain keluarga, sekolah merupakan salah satu institusi yang
berperanan penting sebagai agen sosialisasi politik dalam negara (Dowse & Hughes 1971). Namum,
kebanyakan guru hari ini didapati hanya memfokuskan kepada pengajaran sepenuhnya bagi memastikan
pelajar mendapat keputusan yang baik dalam peperiksaan sahaja, dan sebahagiannya mengabaikan peranan
mereka sebagai agen sosialisasi dalam membentuk perpaduan kaum diantara pelajar. Beberapa peristiwa yang
telah berlaku memberi gambaran negatif terhadap peranan guru sebagai agen penting dalam memupuk
perpaduan. Senario ini dapat dilihat apabila terdapat sebilangan guru yang melakukan pengasingan pelajar
mengikut latar belakang kaum, sosioekonomi dan agama demi pencapaian keputusan yang baik (Utusan Online
2002). Pada tahun 2013 di Gelang Patah, Johor, berlaku insiden seorang guru perempuan Cina mengeluarkan
kata-kata kesat terhadap kaum tertentu yang dianggap telah menjejaskan reputasi guru sebagai agen memupuk
perpaduan (Utusan Online 2013). Manakala pada tahun 2016 pula, seorang guru besar telah bersikap
perkauman terhadap seorang guru Melayu di Sekolah Jenis Kebangsaan Cina (SJKC) Pai Chee, Mersing, Johor
(Utusan Online 2016). Peristiwa sebegini boleh menjejaskan keraguan masyarakat terhadap peranan sekolah
sebagai institusi penting yang bukan hanya terbaik untuk memupuk perpaduan kaum tetapi juga menjejaskan

Mkepercayaan masyarakat terhadap guru sebagai suri teladan kepada golongan muda.
atlamat sekolah adalah menyatupadukan pelajar daripada pelbagai latar belakang dan kaum
(Saporito & Riper 2016). Menurut Jacobsen, Frankenberg dan Lenhoff (2012) pula menyatakan
kesesuaian persekitaran sekolah yang mengumpulkan pelbagai kaum pelajar dapat
menghasilkan kesefahaman antara kaum kerana sering terdapat penambahan idea dan
perspektif yang dibangkitkan. Memandangkan sekolah merupakan tempat yang dapat memupuk perpaduan
kaum dengan secara berkesan, usaha untuk menyemai nilai murni yang berkaitan dengan perpaduan harus
dimulakan di peringkat sekolah rendah lagi (Lee 2009). Di peringkat ini, kanak-kanak mudah dilentur dan
diajar tentang kepentingan perpaduan kaum sama ada secara langsung mahu pun tidak langsung. Dalam
konteks ini, perkembangan awal kanak-kanak tentang identiti seseorang ialah berdasarkan kaum, masa dan
sejarah (Rohaty, Salasiah & Elis Johannes, 2011). Apabila terdapat kesedaran tentang kewujudan masyarakat
pelbagai kaum dalam diri seseorang kanak-kanak, maka pengetahuan kanakkanak tersebut mengenai
kepelbagaian kebudayaan juga akan turut berkembang pada masa yang sama. Kesan positif ke atas hubungan
sosial antara kaum akan lebih terserlah jika proses sosialisasi tersebut dimulakan lebih awal ketika alam
persekolahan. Dalam konteks ini, guru sekolah rendah merupakan orang yang berperanan penting untuk
menyampaikan ilmu kepada pelajar di sekolah (Ashley & Trisha 2013). Beliau juga merupakan agen sosialisasi
yang penting dalam menyatupadukan pelajar pelbagai kaum, seterusnya membentuk kesedaran generasi muda
mengenai tanggungjawab mereka sebagai seorang warganegara. Menurut Reynolds (2001), guru dapat
menyedarkan pelajar tentang kepentingan nilai, sikap dan budaya antara kaum supaya mereka dapat mengatasi
pelbagai isu perkauman yang mungkin akan berlaku pada masa hadapan. Marisca, Corredor dan Cabezas
(2014) pula menyifatkan guru sebagai agen sosialisasi dapat menanam nilai sosial dalam diri pelajar seperti
demokrasi, persamaan, toleransi, kefahaman budaya, hormat-menghormati dan kerjasama antara satu kaum
dengan kaum yang lain. Menurut Cartledge, Kea dan Ida (2000), pertembungan pelbagai kebudayaan kaum
akan berlaku sekiranya seseorang guru menyampaikan sesuatu ilmu yang tidak sesuai dengan latar belakang
pelajar yang berlainan kaum di dalam kelas. Oleh itu, guru perlu sentiasa peka serta bersedia untuk
menambahkan pengetahuan tentang kepelbagaian budaya dalam masyarakat bagi mengelak salah faham antara
guru dan pelajar yang akan memberi kesan negatif terhadap pembentukan perpaduan di sekolah. Guru yang
mempamerkan nilai negatif dalam melaksanakan pengajaran di sekolah juga berupaya menjejaskan semangat
perpaduan dalam kalangan pelajar mahupun dalam kalangan guru lain di sekolah. Jika keadaan begini tidak
dibendung, tidak mustahil akan memberi kesan negatif kepada negara seperti peristiwa 13 Mei, 1969 akan
kembali berulang. Sehubungan ini, senario yang diterangkan wajar dikaji memandangkan Malaysia telah
merdeka selama 59 tahun. Guru seharusnya memainkan peranan penting dalam membentuk perpaduan kaum di
sekolah, tetapi perkembangan mutakhir ini seolah-olah menunjukkan sebaliknya yang berlaku. Sehubungan itu,
menerokai peranan guru pada masa kini sebagai agen perpaduan di sekolah adalah sesuatu yang penting untuk
dikaji khasnya peranan guru di sekolah rendah kerana pembentukan perpaduan kaum yang paling asas dalam
kalangan pelajar adalah semasa mereka memasuki persekolahan rendah.

20

Volume 1, Issue 1 March 2020

PREJUDIS DAN KAITANNYA DENGAN MASALAH PERHUBUNGAN

Malaysia telah berjaya keluar daripada kumpulan negara mundur kepada negara sedang
membangun dan kini menuju ke arah status negara maju. (cita-cita dalam wawasan 2020).
Malaysia pernah melalui pelbagai peristiwa pahit yang menjejaskan hubungan etnik sejak
zaman penjajahan sehingga selepas merdeka. Peristiwa 13 Mei 1969 Daripada pengalaman pahit
tersebut, pengajaran penting yang diperolehi ialah, Kemajuan ekonomi sahaja tidak lengkap sekiranya tidak
disertai kestabilan politik. Kestabilan politik sahaja tidak memadai tanpa pembangunan ekonomi yang
seimbang. Pembangunan ekonomi dan kestabilan politik perlu berjalan dengan lancar dan seimbang agar tidak
wujud kepincangan sehingga menimbulkan konflik. Keseimbangan kaum melibatkan agihan habuan ekonomi
yang saksama serta perkongsian kuasa pemerintahan yang matang. Persoalannya apakah faktor yang boleh
membawa keseimbangan dan apakah perkara yang perlu dipertahankan atau dipelihara untuk menjamin
keseimbangan secara berterusan. Jawapannya ialah usaha berterusan untuk memupuk dan mengekalkan
hubungan etnik yang harmonis. Hal perkauman adalah perkara yang sangat sensitif dan amat mudah jadi bahan
pertikaian. Semua kaum hendaklah dijaga dan ditadbir secara saksama. Kerajaan lebih menitikberatkan
perpaduan dalam kalangan rakyat. Kepentingan Memahami Hubungan Etnik menjadikan Malaysia merupakan
sebuah negara yang berbilang kaum yang pernah mengalami konflik etnik. Hubungan etnik berkait rapat
dengan seluruh struktur sosial masyarakat dan memberi pemahaman tentang darjah pluralisme sosial dan
kebudayaan, punca konflik serta sejauhmana struktur masyarakat bersifat kolonial. Hubungan etnik

Hmencerminkan perkembangan sejarah dan kemampuan sosioekonomi sesebuah negara.
ubungan etnik mencerminkan darjah dan sumber ketegangan sosial dalam sesebuah masyarakat.
Melalui hubungan etnik juga dapat difahami mengenai prasangka dan diskriminasi di sesebuah
negara serta gambaran peranan faktor personaliti dalam menentukan tingkah laku antara
masyarakat. Hubungan etnik penting dalam memahami mengenai kesan pengindustrian disesebuah
negara. Hubungan etnik mempengaruhi dasar sosial dan perancangan sosial sesebuah negara. Usaha-usaha ke
arah memupuk perpaduan nasional ialah dengan penubuhan Jabatan Perpaduan Negara yang kini dikenali
dengan nama Jabatan Perpaduan Negara dan Integrasi Nasional / JPNIN), Pengenalan Rukun Negara dengan
menyemai ideologi Kebangsaan, DEB, Dasar Pendidikan Kebangsaan, Dasar Kebudayaan Kebangsaan. Usaha
Kerajaan (top down) sahaja tidak memadai tetapi mesti digenapkan dengan usaha yang berbentuk (bottom-up)
menerusi kerjasama dan sumbangan daripada sektor swasta, sektor komuniti dan semua parti politik.
Keharmonian Hubungan etnik di Malaysia tidak bergantung semata-mata kepada keadaan berbaik-baik antara
kumpulan kelas sosial yang berbeza (pekerja/kelas menengah/golongan yang kaya daripada pelbagai
kumpulan). Hubungan Etnik merupakan satu ciri penting yang mencorak sistem sosial Malaysia walaupun
tahap perpaduan nasional di negara kita sukar diukur, namun negara luar melihat Malaysia sebagai negara yang
berjaya mewujudkan Hubungan Etnik yang harmonis ditambah pula dengan adanya sistem pendidikan dan
persekolahan yang berkonsepkan teknologi maklumat atau ICT akan merancakkan lagi dunia pembelajaran dan
perpaduan kaum di Malaysia kerana semua maklumat senang dan cepat diperolehi.

21