GROUP 3 11 ABM 9 - Chica, Dela Cruz, Dumandan, Espinoza, Elises, Jonson

TINIG TINAWAG NGAYON
UPANG TUMINDIG

Sa Pagdiriwang ng ika-

500 nataonng
Kristiyanismo
sa Pilipinas

SA MATA NGAng presensya ng

Panginoon sa panahon
ng epidemya

MANUNULATMga imahe sa

Panginoong Hesus

MGA KREDO NG
PANANAMPALATAYA

MGA ULIRAN NG
PANANAMPALATAYA

TALAAN NG NILALAMAN

Imahe ng Panginoon
Paano inilalahad ng Panginoon ang
Kanyang presensya sa gitna ng
Epidemya
Tara, Kanta Tayo!
Mga Modelo ng Pananampalataya

Mga Kredo ng Pananampalataya
(three-fold mission)

Kilalanin: Mga May-akda

Pasasalamat

IMAHE NG PANGINOON

Isinulat ni: Dian Chica

Ang aking personal na imahe ng Diyos ay isang ama. Maaaring karaniwan ito dahil madalas
natin siyang tinutukoy bilang Diyos Ama, ngunit inilarawan ko ang Diyos bilang isang
magulang, isang ama. Lumaki ako sa isang sambahayan kung saan halos hindi ko nakikita ang
aming haligi ng tahanan, at ang tanging oras na nakakasama ko siya ay tuwing araw ng
Linggo, dahil sa kanyang likas na trabaho. Gayunpaman, sa kabila ng maikling panahon na
nakakasama namin ang isa't isa, hindi siya nagkulang sa pagpapaalala sa akin na mahal niya
ako at lagi siyang nandiyan para sa akin. Ang aking relasyon sa Diyos ay katulad ng aking
relasyon sa aking biyolohikal na ama, na hindi man Niya ipakita ng buo ang Kanyang sarili sa
akin, ipinapaalala naman Niya palagi na ako ay minamahal Niya sa pamamagitan ng lahat ng
mga biyayang ibinigay niya sa akin; kumportableng buhay, mapagmahal na pamilya, at
mapangalagaang kapaligiran para sa aking pag-aaral. Naaalala ko na Siya ay kasama ko sa
lahat ng aking paglalakbay sa pamamagitan ng Kanyang mga paghahayag sa akin sa aking
pang-araw-araw na buhay. Inilarawan ko rin Siya bilang isang ama dahil tulad ng isang ama na
nagmamahal at nagmamalasakit sa kanyang mga anak nang higit pa sa kanyang sariling
pagkatao, Siya ay laging handa at handang tanggapin ako kahit na naliligaw ako at
gumagawa ng mga hindi kasiya-siyang bagay kung minsan. Hindi mahalaga ang bigat ng aking
mga kilos, dahil kahit anong gawin ko, muli niyang binubuksan ang kanyang puso para
patawarin at yakapin ako. Handa siyang gabayan ako na pag-isipan ang aking mga aksyon at
tulungan akong mapagtanto kung ano ang maaari kong baguhin upang maging mas mabuti at
mas mahusay na indibidwal. Ang limitasyon ng larawang ito ay ang Diyos ay walang mga
pagkukulang na kadalasang taglay ng isang ama, dahil sila ay hindi perpektong mga nilalang.
Ibinibigay sa atin ng Diyos ang lahat ng kailangan natin sa pisikal, mental, at emosyonal. Ang
ibinibigay Niya sa atin ay palaging eksakto kung ano ang kailangan natin at hindi Siya
nagkukulang dahil alam Niya kung ano ang pinakamabuti para sa atin.

Mula sa walang

hanggang patnubay

para sa kinabukasan,

hanggang sa

pagbibigay ng mga

hindi inaasahang

pagsubok,

maihahalintulad ko ang

Diyos sa isang Guro.

Kagaya ng isang guro,

matiisin ang Diyos (2

Pedro 3:8-9), mabait at

puno ng awa

(Deuteronomio 4:31), at

walang sawang

Isinulat ni: Bianca Carmela Espinoza nagpapahayag sa atin

ng mahahalagang aral

sa buhay. Kagaya ng guro, ninanais ng Diyos na magabayan nang maayos ang tao upang
tahakin niya ang mabuting landas. (Kawikaan 16:9). Bukod pa rito, nakikita ko ang Diyos bilang
isang guro sapagkat Siya ay napupuno ng ka-walang kasiguraduhan, kagaya ng guro na
nagbibigay ng mga surpresang pagsusulit sa kanyang mga estudyante. Tulad ng isang guro,
hindi magbibigay ang Diyos ng mga pagsubok na hindi kayang daanan ng tao, dahil ang mga
paghihirap na iyon ang humuhubog sa tao.

Gayunpaman, may ilang limitasyon ang imaheng ito. Una, dahil tao lamang ang isang guro, ang
misyon at bisyon nito para sa kanyang mga estudyante ay limitado, kumpara sa isang Diyos na
walang hanggan. Higit sa lahat, dahil ang guro ay isang tao, siya ay napupuno ng mga
pagkukulang at mayroong hindi magandang ugali: isang halimbawa ay ang pagkakaroon ng
paborito sa klase. Kung ikukumpara sa isang Diyos, nakikita Niya ang sangkatauhan na may
pagkakapantay-pantay (Salmo 18:30).

Nakikita ko ang Diyos bilang isang Isinulat ni: Paulina Jonson
kaibigan. Para sa akin, ang isang kaibigan
ay isang taong tunay nating maaasahan,
lalapitan anumang oras o kailan man natin
kailangan ng kasama, at isa ring
sumusuporta sa atin sa bawat mabuting
bagay na ginagawa natin. Ito ang dahilan
kung bakit masasabi ko na ang Diyos ang
ating kaibigan na laging nasa tabi natin sa
ating pang-araw-araw na buhay. Ngunit
ang mga limitasyon na maaaring idulot ng
larawang ito ay kung minsan, ang mga tao
ay may posibilidad na lumapit lamang sa
kanilang mga kaibigan sa tuwing kailangan
nila ng isang bagay mula sa kanila. Hindi
natin dapat tratuhin nang ganoon ang
Diyos, ngunit sa halip, dapat nating
tandaan na magpasalamat sa Kanya, at
alalahanin Siya, kahit na sa mga oras na
hindi tayo nangangailangan ng tulong.

Isinulat ni: Mheann Elises Ang aking personal na imahe ng Diyos ay isang
ina. Ang isang ina ay itinuturing na isang taong
nagmamahal sa kanilang mga anak nang walang
kondisyon at gagawin ang lahat ng kanilang
makakaya upang ilayo sila sa anumang posibleng
pinsala. Isa siya sa mga taong tinitingnan ng isang
inosenteng bata bilang kanilang huwaran. Ang
isang ina ay tiyak na mayroong maraming lakas
at maaaring gawing posible ang mga imposibleng
bagay na makakamit para sa kanilang minamahal.
Katulad ng Diyos, kusang-loob Niyang
magagawa ang anumang bagay at lahat para sa
Kanyang mga anak. Handa Siyang isakripisyo ang
Kanyang sarili upang mailigtas ang Kanyang mga
anak. Pareho nilang tinitiyak na ang kanilang
mahal sa buhay ay nasa isang ligtas na lugar at
nararamdaman nilang may nagmamahal sa kanila.
Gayunpaman, walang sinuman ang perpekto sa
mundo maliban sa Diyos mismo, ang isang ina ay
nagkakaroon din ng kanilang sariling hanay ng
mga kapintasan, gaya ng maling pagpapakita ng
kanilang paraan sa pag-ibig o pagmahal.

Maaaring may mga pagkukulang ang isang ina, gayunpaman, sigurado akong nais ng Diyos at
ng isang magulang, ng isang ina, na ibigay ang pinakamahusay para sa kanilang mga anak.

May mga taong nagdududa kung mayroon
nga bang Diyos dahil hindi nila Siya nakikita.
Tayong mga nilalang, hindi pa natin nakita
kung ano ang eksaktong itsura Niya sa ating
sariling mga mata, at iyon ay isa sa mga
dahilan kung bakit nagdududa ang tao sa
Diyos; kung Siya ay totoo o isang imahe
lamang na ating pinaniniwalaan.

Naniniwala ako na kahit hindi pa nakikita ng Likha at sulat ni: Janna Dela Cruz
ating mga mata ang Diyos, lagi Siyang
nariyan. Damang-dama natin ang kanyang
pagmamahal, patnubay, at pangangalaga sa
atin, para sa ating lahat na Kanyang nilikha
dito sa mundong ito. Para sa akin, totoo
ang Diyos kahit hindi natin siya nakikita ng
ating mga mata dahil naniniwala ako na Siya
ang ating Diyos na tagapaglikha. Wala tayo
dito sa mundo, at tayo hindi magkakaroon
ng ating tirahan kung hindi dahil sa Diyos na
lumikha sa ating lahat. Hindi man natin
nakikita ang Diyos gamit ang sariling nating
mga mata, makikita naman natin ang mga

larawan ng kanyang pag-ibig, kabutihan, at kapangyarihan. Kung makikita mo sa larawan na
ginawa ko, ito ay binubuo ng iba’t ibang larawan na nagpapakita ng imahe ng Diyos para sa
akin. Ang liwanag at bagyo ay nangangahulugan na ang Diyos ang nagbibigay liwanag na
nagpapagaan at nagpapatingkad sa lahat para maging payapa sa bawat bagyo na ating

tinatamasa sa buhay. Kapag nakakaranas tayo ng matinding unos sa buhay, nagpapakita siya
ng liwanag; isang ilaw na nakikita natin ang kabutihan sa buhay, liwanag na nagbibigay-daan sa
atin upang makita ang tamang daan o landas na dapat tahakin, at isang liwanag na tumutulong
sa atin sa panahon ng bagyo na nagbibigay sa atin ng kapayapaan sa gitna ng bawat
problemang kinakaharap o haharapin natin. Siya ang nagliliwanag sa ating daan kung saan tayo
hindi na lalakad sa kadiliman; sa halip, binibigyang-liwanag niya ang ating buhay na nagbubukas
ang ating panloob na mga mata para makita ang Diyos. Maaari mo ring makita ang isang
kamay sa isang posisyon ng panalangin at isang puso sa poster na aking ginawa dahil ito ay
nagpapakita na kapag tayo ay nagdarasal ng buong puso at taos-puso, makakausap natin
Siya. Ito ay isang imahe ng Diyos para sa akin dahil kapag tayo ay taos-pusong nagdarasal at
nakikipag-usap sa Kanya, magagawa Niyang ipadama ang Kanyang pagmamahal at
pangangalaga sa atin.

Naglagay din ako ng kapa ng isang bayani dahil, katulad ng isang bayani, ang Diyos ay palaging
nariyan upang iligtas tayo kapag tayo ay nahaharap sa isang mapanghamong sitwasyon. Isa
pang bahagi ng poster ay ang mga pakpak. Ang mga pakpak ay nakabukas na parang mga
bisig ng Diyos na Maykapal. Ito ay isang imahe ng Diyos para sa akin dahil, tulad ng tagapag-
alagang anghel na may pakpak, sinusundan Niya tayo at laging pinoprotektahan saan man
tayo magpunta. Ang isa pang bahagi ng poster na ito ay ang mapa sa likod, na nagsisilbing
background. Napagpasyahan kong maglagay ng mapa sa larawan dahil tulad ng isang mapa na
gumagabay sa atin sa ating paglalakbay, laging ginagabayan tayo ng Diyos sa lahat ng bagay;
ginagabayan niya tayo sa mga pagpili at desisyong ginagawa at gagawin natin, sa direksyon
at landas na tatahakin, at ginagabayan Niya tayo saan man tayo magtungo, sa bawat
hakbang na ating gagawin. Ang isa pang bahagi na siyang huling bahagi ay ang ina, kaibigan, at
ama. Alam ng lahat na ang Diyos ay isang ama, ngunit hindi lamang isang ama; Isa din siyang
mapagmahal at nagmamalasakit na ina; Siya ang ating magulang. Tulad ng ating mga
magulang, ginagabayan tayo ng Diyos at hinahayaan tayong madama ang kanyang magiliw na
pagmamahal at pangangalaga, na nagpapadama sa atin ng kaligtasan kapag tayo ay nasa
kanyang mga bisig at kapag tayo ay nananalangin. Tulad ng ating mga magulang,
pinoprotektahan tayo ng Diyos sa bawat paraan, inaaliw Niya tayo kapag tayo ay
nasasaktan, nandiyan Siya para bigyan tayo ng grasya at lakas kapag nanghihina tayo, at
binibigyan Niya tayo ng pag-asa kapag nadarama natin ang pagbaba ng kumpyansa. Pinipili ko
ring magdagdag ng isang kaibigan sa poster dahil, tulad ng isang totoong kaibigan, laging
nandiyan ang Diyos para suportahan tayo sa lahat ng bagay at nariyan ang Diyos masaya
man tayo o malungkot. Ito ang ilan sa mga imahe ng Diyos o mga larawang sumisimbolo sa
Diyos para sa akin.

Mapag-alaga, madisiplina,

mapagmahal, at isang taong

nandyan na sa simula pa lang.

Nakikita ko ang imahe ng Diyos

sa aking pamilya sapagkat wala

akong maisip na iba sa mortal

na mundong ito na

kumakatawan sa isang tao na

handang isakripisyo ang kanilang

mga sarili para sa akin tulad ng

ginawa ni Jesus. Syempre, may

mga pagkakamali ang imagery

ko sa Diyos dahil

perpekto ang

hindi katulad ng mga mortal. Ang Diyos ay nakakaalam ng lahat Datiynoasr,oon na siya bago pa man

magsimula ang aking buhay at mananatili parin pagkatapos ng aking buhay dito sa Mundo.

PAANO
NARARAMDAMAN ANG
PRESENSYA NG
PANGINOON SA GITNA
NG PANDEMIYA?













Ipinasya kong ipakita ang

aking pananaw sa

rebelasyon ng Diyos na

ipinakita sa mga panahon

ng pagsubok sa

pamamagitan ng isang

digital collage. Sa aking

likhang sining, ginawa

kong mirasol ang mundo

sa ilalim ng sinag ng sikat

ng araw. Ang mga

mirasol ay kilala sa kung

paano sumusunod ang

kanilang mga ulo

saanman pumunta ang

araw. At kaugnay nito,

tayong mga tao, na

inirerepresenta ng

mundo, ay tumitingala sa

Diyos sa tuwing tayo ay

nakararanas ng mga

pagsubok. At kapag

ginawa natin ito,

sumisikat sa atin ang

isang sinag ng pag-asa

at ginagawang mas

maliwanag ang ating

malungkot na mga pag-

aalala.

Upang makarating ang mensahe nang mas malinaw, isinama ko rin ang isang talata mula sa
Isaias 41:10 na nagsasabing: "So do not fear, for I am with you; do not be dismayed, for I
am your God. I will strengthen you and help you; I will uphold you with my righteous
right hand.”

Ang talatang ito ay tumutugma sa ating sitwasyon ngayon, dahil tayo ay kasalukuyang
nabubuhay sa gitna ng pandemya at mayroong dala-dalang mabigat na pasan sa ating mga
likuran. Nagbibigay ito sa atin ng ideya na maasahan natin ang Diyos para sa lakas, lalo na
kapag dumaranas tayo ng mga pagsubok.

Siya ay, at laging, nasa tabi natin bilang pagsasabi na magkaroon tayo ng lakas ng loob at
pag-asa.







SA PAGLUBOG
NG ARAW

isinulat ni: Bianca Carmela Espinoza

Heto na naman,
hindi na natapos. Paulit-
ulit na lang ang
nangyayari sa bawat
araw. Pagod na ako.
Nasaan ang Diyos?

Hindi ko mahagilap
ang sagot hanggang sa
mapalingon ako sa
kalangitan.

Pinagmasdan ko ang mga ibon sa himpapawid, kasabay ng mga dahong sumasayaw sa
ihip ng hangin. Napatigil ako habang binabalot ng kahel at lila ang langit, at mula roon, payapa na
ako. Nakahinga ako nang maayos.

Sa pag-upo ko noong hapon na iyon, napagtanto kong ang Panginoon ay nasa paligid,
sapagkat siya ang may gawa ng lahat ng bagay na pinakikinabangan natin ngayon. Naguguluhan
ako, nalulungkot, at nalilito, ngunit tuwing tahimik kong pinagmamasdan ang mga ulap, biglang
nagkakaroon ng direksyon ang aking isip. Gumiginhawa ang aking paghinga tuwing nagugunita
kong may Diyos na nagbabantay at gumagabay sa aking isip, salita, at gawa. Higit sa lahat, sa
simpleng pagtingin sa paglubog ng araw ay napapa-alalahanan ako sa hiwaga ng Panginoon: na
ang araw ay sisikat muli, na may pagkakataon muli upang harapin ang mga pagsubok sa buhay.

Sa bilis ng mga pangyayari sa ating paligid at sa pandemiya na patuloy kumikitil sa
maraming buhay, nakakaligtaan nating maglaan ng oras upang huminto; upang lasapin ang hangin
at pansinin ang mga katha ng Diyos sa atin. Sa dalas nating makatanggap ng biyaya sa Kanya ay
nalilimutan natin ang pagpapasalamat sa lahat ng bagay rito sa mundo. Araw-araw, patuloy
Niyang hinahawakan ang ating mga puso, katulad ng isang lumulubog na araw na nagpapaalala sa
atin ng kanyang magagandang likha at malalim na pagmamahal.

Sa pagdating ng araw na ito, tayo ay magmuni-muni sa mga bagay na inihahandog ng
Panginoon; huminto at magpasalamat sa walang sawang paglalahad Niya ng presensya. Tignan
maigi ang paligid sa paglitaw at paglubog ng araw. Mula roon, mahihinuha mo na hindi tumitigil
ang Diyos sa pagmamahal Niya sa atin. Lagi’t-lagi Siyang nariyan, sa maliliit na bagay.

TARA, KANTA TAYO!

0:00 3: 16



I-scan ang QR Code at sabay
sabay nating damahin ang
presensya at pagmamahal ng
Diyos sa pamamagitan ng musika!

Nahihirapan ka ba?
Naguguluhan?
Narito ang ilang
musika na
magpapa-alala sa
iyo sa pagmamahal
ni Kristo Hesus:

0:00 3: 16

SA MATA NG MGA MANUNULAT:

MGA MODELO NG
PANANAMPALATAYA

Maria, Ina ng Lahat
Isinulat ni: Janna Dela Cruz

Maria, siya ang ina ni Jesus, siya ay ginawang
perpekto sa sinapupunan, at sinabi niya ang "oo" sa
plano ng pagliligtas ng Diyos. Si Maria ay punong puno
ng pagtitiwala at pananampalataya sa Diyos kung saan
laging siyang sumusunod at sumasang-ayon sa mga
salita ng ating Diyos. Sumang-ayon si Maria sa
kagustuhan o salita ng Diyos kung kaya’t nagdalang
tao siya at naging ina ng anak ng Diyos na si Hesus.
Nag-uumapaw ang pagtitiwala at pananampalataya ni
Maria sa Poong Maykapal na handa siyang sumagot ng
“oo” at sumunod sa salita nito sa kabila ng paghihirap,
hinagpis, pagsubok, at pasakit na nararanasan at
mararanasan niya.

Si Maria na ina ni Hesus, at ina nating lahat ay
isang magandang halimbawa na nagtataglay ng
katangian na dapat taglayin ng isang modelo ng
pananampalataya. Si Maria ay nagtuturo sa isang tao
kung paano maging isang disipulo ni Kristo sa isang

unay na paraan, at hindi sa mababaw at walang kabuluhan. Siya ay isang halimbawa ng pag-
unawa sa buhay Kristiyano bilang isang pangako. Sa pagtingin kay Maria bilang isang
halimbawa, ang indibidwal ay natututong sumunod sa Diyos sa landas ng pananampalataya at
nahanap ang mga halaga na nagtuturo sa kanya sa mga landas ng Kristiyanong moral na
buhay. Ang buhay na puno ng espiritung Marian ay nagiging inspirasyon para sa mga
kontemporaryong disipulo ni Kristo na lumago sa pananampalataya, gumawa ng mabuti at
radikal na tanggihan ang lahat ng bagay na salungat sa Kristiyanong ideyal.

Ang papel na ginampanan ni Maria sa
kasaysayan ng kaligtasan ay mauunawaan lamang sa
liwanag ng pananampalataya. Sa Katesismo ng
Simbahang Katoliko mababasa natin na ang
pananampalataya lamang ang maaaring sumunod sa
mahiwagang landas ng pagiging makapangyarihan ng
Diyos. Ang pinaka perpektong halimbawa ng
pananampalatayang ito ay ang Birheng Maria na
naniniwala na walang imposible para sa Diyos. Sa
pamamagitan ng pagsunod sa pananampalataya,
pumasok si Maria sa kasaysayan ng kaligtasan. Ang
eksena ng Annunciation o Pagpapahayag ay isang
mahalagang sandali o kaganapan. Sa pamamagitan ng
pananampalataya ni Maria tinanggap niya ang mga
salita ng anghel na mula sa Diyos at naniwala sa
pangako na siya ang magiging Ina ng Diyos bilang
pagsunod sa kanyang debosyon. Si Maria ay
nagpapakita ng pagsunod sa pananampalataya sa
pamamagitan ng kumpletong pagpapasakop ng
katwiran at kalooban, ganap na ipinagkatiwala ang sarili
sa Diyos. Ang tapat nitong tugon doon ay perpektong
pakikipagtulungan sa biyaya ng Diyos at isang

perpektong pagkamapagdamdam sa pagkilos ng Banal na Espiritu. Si Maria, sa pagtanggap
sa Pagpapahayag ay naging Ina ng Panginoon. At ipinahayag niya ang kanyang pagsang-ayon
na nagpapakita ng kanyang buong pusong pagtitiwala at pananampalataya.

Abraham, Modelo ng Pananampalataya
Isinulat ni: Francine Dumandan

Si Abraham ay hindi lamang isang taong may di-natitinag na pananampalataya, siya ay
isang tao na may walang pag-aalinlangan na pagsunod. Kung ito man ay isang utos na
isakripisyo ang kanyang kaisa-isang anak, o upang labanan ang makapangyarihang hukbo ng
Babilonia, ang kanyang tugon ay tila palaging, “Masusunod Ginoo!” Marahil sa kadahilanang
ito siya ay kilala sa banal na kasulatan bilang kaibigan ng Diyos.

Si Abraham ay isang nakakamangha na tao. Siya ay isang taong may di-natitinag na
pananampalataya. Nang tawagin siya ng Diyos, lumabas siya nang hindi alam kung saan siya
pupunta (Heb. 11:8). Marami sa atin ang tinawag, ngunit kadalasan ay may alam tayo kung saan
tayo tinawag na pumunta. Naniwala lang si Abraham. Patuloy siyang naniwala kahit sa mga
pagkakataong tila nawala na ang lahat ng pag-asa.

Ipinangako ng Diyos sa kanya ang isang
tagapagmana, ngunit si Sarah na kanyang asawa ay
tumanda na para magkaanak. Ito ay isang medikal na
imposibilidad. Gayunpaman, si Abraham ay patuloy na
naniwala, at isang araw ang kaniyang 90-anyos na asawa
ay nagsilang ng isang lalaki. Kaya sinasabi ng Bibliya: “Laban
sa lahat ng pag-asa, si Abraham na may pag-asa ay
naniwala…” (Rom. 4:18).

Kaya bilang mga anak ng Diyos, dapat nating
tularan si Abraham dahil sa halip na tumigil at mawalan ng
paniniwala dahil hindi niya alam ang kanyang patutunguhan,
hindi siya tumigil at patuloy lang ang kaniyang paniniwala sa
Diyos. Ang ating Ama at Taga-gawa ay may plano para
saating lahat, ang kailangan lamang nating gawin ay
magkaroon ng pananampalataya gaya ng
pananampalataya ni Abraham.

Modelo ng

Pananampalataya

Isinulat ni: Bianca

Carmela Espinoza

Napili kong modelo ng
aking pananampalataya
ang aking mga minamahal
na magulang sapagkat
malaki ang naging bahagi

nila sa paghubog ng aking pagmamahal sa Diyos. Mula pagkabata magpahanggang ngayon, sila
ang nagtuturo sa amin ng mga aral ni Kristo sa pamamagitan ng paghikayat sa amin sa
pagbabasa ng Bibliya. Dagdag pa rito, itinuro rin ng aking mga magulang ang kahalagahan ng
pagtitiwala sa Diyos hindi lamang sa panahon ng kagipitan kundi pati na rin sa mga panahong
maayos ang lahat ng bagay. Patuloy silang gumagabay at sumusuporta sa bawat daang
tinatahak ko, at lubos ang aking pasasalamat para roon. Ngayong pandemiya, mas mas
pinagtibay ng aking mga magulang ang pagtitiwala ko sa Diyos tuwing pakiramdam ko ako’y
nalalayo sa Panginoon. Kung wala sila, malamang ay hindi ako makatatayo sa sarili kong mga
paa at hindi mahuhubog nang mabuti ang aking pananampalataya sa Kanya.

KREDO NG
PANANAMPALATAYA

Kredo ng Pananampalataya Bilang Propeta
Ako ay instrumento ng pananampalataya sa
Diyos
Ang ating tagapagligtas
At ang tumawag sa atin upang magsama
At ipahiwatig ang mga aral na nagmula sa
Kanya

Ako ay naglilingkod bilang tagapagsalita ng
Diyos
Patuloy na ibinabahagi ang kaniyang mga turo
Sa bawa’t aksyon na aking ikinikilos
At mga salitang aking ipinapahayag

Dadalhin ko ang salita ng Diyos
Sa kung saan man ako bitbitin ng mga paa ko,
At kung ano man ang aking sitwasyon
Hanggang sa katapusan

Kredo ng Pananampalataya Bilang Hari
Sumasampalataya ako sa Panginoong Hesukristo, nagsakripisiyo para sa mamamayan, na
aking pinaniniwalaan at pinagkakatiwalaan.

Panginoong aking guro, magulang, at kaibigan, na aking hinahangaan at ginagalang.

Modelo and inspirasiyon ng madami, aming gabay na sinusundan.

Ako ay tutulong sa kapwa, lalo na kapag mayroong kalamidad.

Maglilingkod ng hindi labag sa aking loob, dahil doon tayo tinatawag.

Maliit o malaking kilos man ang aking gawin, ang importante ay may ginawa ka, may
pagmamalasakit ka.

Gagawin ko ang lahat ng bukal sa loob at hindi napipilitan, para sa Diyos, at sa walang tigil
niyang pagbigay ng biyaya.

Amen.

Kredo ng Pananampalataya Bilang Hari,
Pari, at Propeta

Sumasampalataya ako sa Panginoong
Hesukristo, nagsakripisiyo para sa
mamamayan, na aking pinaniniwalaan at
pinagkakatiwalaan.

Panginoong aking guro, magulang, at
kaibigan, na aking hinahangaan at ginagalang.

Modelo and inspirasiyon ng madami, aming
gabay na sinusundan.

Kami ay sasamba at magpapakabanal, na hindi lamang basta-basta, kundi isasapuso namin ito.

Kami ay maglilingkod sa iba, hindi labag sa loob, dahil doon tayo tinatawag.

At kami ay magtuturo at magkakalat ng salita ng Diyos, upang hindi lamang kami ang
nakakaalam, at lumaganap ang kanyang magandang salita.

Gagawin ko ang lahat ng bukal sa loob at hindi napipilitan, para sa Diyos, at sa walang tigil
niyang pagbigay ng biyaya.

Amen.

SKILALANIN:

MGA KINATAWAN
NG AKDA

Bianca Carmela Espinoza
17, Manunulat

Bilang isang mag-aaral sa UST, hindi naging madali
para sa’kin na panatilihin ang aking pananampalataya sa
Diyos. Kaliwa’t kanan ang mga pasanin at mga paghihirap,
lalo na sa pag-aaral at sa pandemyang pangkalahatan.
Kung minsa’y nakukulangan ako sa presensya ng
Panginoon dahil sa hirap ng buhay. Dagdag pa na sa
panahong ito, hindi kami nakalalabas ng tahanan upang

makapagsimba, at sa halip ay sa Facebook Live namin pinanonood ang mga misa. Hindi
maikakaila na sinubok ng mga ito ang aking tiwala sa Diyos, ngunit ako’y nagagalak sapagkat
lagi namang may liwanag sa dulo ng kadiliman. Isa sa mga nakakatulong sa akin upang mas
mapalapit ang aking loob sa Diyos
ay ang mga klase sa
Fundamentals of Faith tuwing
Huwebes. Dahil kay Sir Chris King
Dela Cruz, mas namulat ang aking
puso at isip ukol sa pinanggalingan
ng ating mga paniniwala at dahil
doon ay mas tumibay ang aking
pananampalataya. Natapos man
ang aming klase sa FunFaith, tiyak
na baon ko ang mga aral at bilin ni
Papa King sa amin.

Francine Anika Dumandan
17, Manunulat

Aking itinatapat na ang aking pananampalataya sa
Diyos ay humina sa panahon ng pandemya. Dala ng
impluwensiya ng aking kapaligiran at lahat ng media na
aking nakikita, paunti-unti akong nawawalan ng
pananampalataya sa Kanya. Sa kabutihang-palad, sa
paggabay ng aking guro at adviser na si Sir Chris, tinuruan
niya ako noong asignatura namin sa Fundamentals of

Faith na dapat tayong patuloy na maniwala sa
Kanya at nagpakita rin siya ng maraming patunay
na Siya ay totoo sa kabila ng lahat ng
kontradiksyon sa media. Dahan-dahan kong
natagpuan ang aking pananampalataya pabalik sa
Diyos at natanto na sa Kanya, pakiramdam ko
mas ligtas ako at parang bumalik sa bahay. Upang
mas lumawak pa ang aking pagmamahal at
gampanan ang aking tungkulin bilang anak ng

Diyos, ako ay sumali sa organisasyon na Pax Romana bilang executive associate para mas
maipabahagi ko rin sa karamihan ang pagmamahal ng Diyos.

Mheann Kyle Elises
17, Manunulat

Dahil sa pandemya na nangyari nitong tag-init, ang
aking pamilya, lalo na ako at ang aking kapatid, ay hindi
nakapunta sa Simbahan upang dumalo sa mga misa dahil sa
mga paghihigpit at siyempre para sa layuning
pangkaligtasan. Gayunpaman, dahil hindi ako nakadalo sa
isang misa nang harapan, hindi ibig sabihin na hindi ko
mapapatibay ang aking pananampalataya. Hindi ako

nagdadasal nang personal sa Kanya noon, gayunpaman,
nagpasya akong baguhin ang aking mga paraan at
ginawang magdasal araw-araw, kahit bago lang ako
matulog. Mahalaga para sa akin na magkaroon ng
komunikasyon sa Kanya dahil hindi naman talaga ako
isang taong mailalarawan mo bilang isang bukas na libro,
ako ay mapaglihim at hindi talaga nakikipag-usap
kaninoman tungkol sa aking mga problema o paghihirap,

kaya ang pagdarasal sa Kanya ay naging isang pagtakas para mailabas ko ang aking
nararamdaman. Aaminin ko na ilang beses akong umiyak habang nagdarasal, at
nagpapasalamat din ako sa Kanya sa tuwing may magandang nangyayari. Natutunan ko na
ang pakikipag-usap sa Kanya ay walang anumang kinakailangan, na kahit ikaw ay nasa
pinakamababang punto, nandiyan siya sa tabi mo, handang makinig at hinding-hindi ka
huhusgahan. Ang pagkakaroon ng matibay na pananampalataya sa Kanya ay nagpapalakas din
sa akin. Ipinapaalam nito sa akin na anumang laban ang aking kinakaharap, hindi ako nag-iisa.

Dian Marwin Angela Chica
17, Manunulat

Ang pandemya ay isang malaking hamon para sa
bawat indibidwal, anumang edad o katayuan sa buhay.
Lahat tayo ay naapektuhan nito, at mas madalas ang
mga negatibong dulot ng sakunang ito kumpara sa
positibo. Maraming panahon na ako'y napapatanong,
"Bakit kailangan mangyari nito sa akin?", "Bakit kailangan
mawalan ng mga mahal sa buhay?", o kaya naman, "May
Diyos ba talagang gumagabay at tumitingin sa atin sa

ganitong panahon?" Sa mga panahon na mahirap at maraming pagsubok ay mahirap talaga
makakita ng pag-asa. Madami tayong bakit na hindi masasagot ng makamundong bagay, mga
sana na hindi didinggin ng kawalan, mga iyak na pinatatahimik ng mundo, ngunit aking
napagtanto na ang lahat ng ito ay nakikita ng Diyos. Sa pagdalo sa mga misa tuwing araw ng
Linggo, marami akong aral na napupulot na sinu-

subukan ko rin na isabuhay at ibahagi sa iba.
Nagkakaroon ako ng mga realisasyon, na
anumang hamon ang ating harapin sa buhay ay
kasama natin ang Diyos. Siya ang tunay nating
kapiling sa hirap at ginhawa ng buhay. Hindi
niya tayo pababayaan at lagi siyang mayroong
inihahandang pinakamakabubuti para sa atin.
Ngayong pandemya, ang aking mga bakit ay
tanging panalangin lamang ang nakasagot, ang
mga sana na paulit-ulit kong ipinalangin ay
Kanyang dining, ang aking mga luha ay Kanyang
pinatahan at sa Kanya ay nakahanap ako ng
kapayapaan. Sa gitna ng mahirap na sitwasyon,
sa Diyos ako nakakita ng pag-asa upang
magpatuloy sa aking mga nais marating sa
buhay. Sa Kanya, ako ay nagkaroon ng lakas ng
loob upang bumangon at lumaban muli.

Paulina Julienne Jonson
17, Manunulat

Ang litratong ito ay kinuha noong kaarawan ng
aking tatay. Bumisita kami sa San Agustin Church sa
Intramuros, Maynila kung saan kami ay nagdasal at
nagpasalamat sa Diyos para sa mga biyayang natanggap
namin mula sa kanya.

Ang litratong ito
ay kinuha noong

kaarawan ng aking tatay. Bumisita kami sa San Agustin
Church sa Intramuros, Maynila kung saan kami ay
nagdasal at nagpasalamat sa Diyos para sa mga
biyayang natanggap namin mula sa kanya.

Janna Sophia Dela Cruz
17, Manunulat

Mundo na puno ng pagbabago,
semester na puno ng paninibago.
Kay hirap man isipin ngunit yun ang totoo.
Maraming nalayo kay Kristo at sa simbahang Katoliko.
Dahil sa dami ng gawain sa paaralan,
Hindi na linggo linggo nakakapunta sa simbahan.

Kung titignan ay mukhang pananampalataya’y unti unti nababawan,
Ngunit di iyon ang tunay dahil kailanman di ko siya nakalimutan.
Palagi nagpapasalamat sa biyaya at paggabay na ginagawa,
Na kapag ako’y pagod sa gawain ay andyan siya at laging handa.
Handa na ako’y gabayan, at bigyan ng lakas,
Sa bawat oras na ako’y puno ng lungkot na dinaranas.
Mahirap man dahil ang paglipat ng paaralan ay bago sa akin,
Kabado man ngunit ang Diyos ay laging andyan upang ako’y pagpalain.
Hindi man nakakarating sa simbahan linggo linggo,
Gumagawa pa din ng paraan upang makagpasalamat kay Kristo.
Hinding hindi ako makakalimot sa Poong Maykapal,
Na kahit ubos sa oras ay hindi papayag na hindi makapagdasal.
Hangga’t may oras ay pupunta ng simbahan,
Upang maipakita ang aking pananampalataya at kagalakan.
Kung hindi kakayanin ay magmimisa ng online sa tahanan,
Sapagkat hindi pandemya ang puputol sa aking pananampalataya kailanman.

PASASALAMAT

Dian Marwin Angela Chica
Manunulat, Nag-edit ng magazine

Janna Sophia Dela Cruz
Manunulat

Francine Anika Dumandan
Manunulat

Mheann Kyle Elises
Manunulat

Bianca Carmela Espinoza
Manunulat, Nag-organisa sa Nilalaman ng Akda

Paulina Julienne Jonson
Manunulat