บทอาขยานบทหลกั ชัน้ ประถมศกึ ษาปที ่ี ๔
“ปากเป็นเอก เลขเปน็ โท หนงั สือเปน็ ตรี ชั่วดเี ปน็ ตรา”
ปากเปน็ เอกเหมอื นเสกมนตใ์ ห้คนเชื่อ
ฉลาดเหลอื วาจาปรีชาฉาน
จะกล่าวถ้อยร้อยคำไม่รำคาญ
เปน็ รากฐานเทิดตนพน้ ลำเค็ญ
เลขเป็นโทโบราญทา่ นสงั่ สอน
เร่งสังวรเว่ียไวใ้ ชว่ ่าเล่น
การคำนวณควรชำนาญคูณหารเป็น
ชว่ ยใหเ้ ดน่ ดหี นกั หนารู้ท่าคน
หนงั สอื เปน็ ตรีวชิ าปัญญาเลิศ
เรียนไปเถดิ รไู้ ว้ไม่ไร้ผล
ยามยากแสนแค้นคบั ไมอ่ ับจน
ไดเ้ ลย้ี งตนด้วยวิชาหาทรัพย์ทวี
ช่ัวดีเปน็ ตราประทับไวก้ บั โลก
ยามวิโยคชีพยับลับร่างหนี
ท่ศี ูนย์แทก้ แ็ ต่ตัวส่วนช่วั ดี
คงเปน็ ทีล่ อื ท่ัวช่ัวฟ้าดิน
(ผแู้ ต่ง: ท่านผหู้ ญิงสมโรจน์ สวสั ดกิ ลุ ณ อยธุ ยา)