ไตรภูมิพระร่วง

เล่าเรื่อง ไตรภูมิพระร่วง

ชื่อเรื่อง เลวหรือดี

จัดทำโดย

นางสาวจุฑารัตน์ ศรีสำเริง เลขที่ 20
นางสาวเข็มวิกา อินทร์ไข เลขที่ 27
นางสาวกานต์รวี สุทำมา เลขที่ 29

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/2

คนที่มักริษยาผู้อื่น เห็นผู้อื่นมั่งมีทนไม่ได้ เห็นผู้อื่นยากไร้จะดูแคลน เห็นผู้อื่นมั่งมีก็
อยากจะได้ทรัพย์สินของเขา มักจะคิดหากลอุบายที่จะเอาทรัพย์สินผู้อื่นมาเป็น
ของตน เป็นคนตระหนี่ไม่ให้ทาน เมื่อเห็นผู้อื่นจะให้ทานก็ห้ามปราม โกงทรัพย์สิน
ของสงฆ์มาไว้เป็นประโยชน์ของตน คนจำพวกนี้เมื่อตายไปแล้วจะเกิดเป็นเปรต

เปรตบางพวกอาศัยอยู่ในปราสาทแก้ว ; บางพวกอาศัยอยู่ในปราสาททิพย์ มี
อาหารทิพย์กินเหมือนเทวดา ; บางพวกเวลาข้างแรมเป็นเปรต เวลาข้างขึ้นเป็น
เทวดา ; เปรตบางพวกเวลาข้างขึ้นเป็นเปรต เวลาข้างแรมเป็นเทวดา ; เปรตบาง
พวกเป็นเปรตตลอดกาลนาน ชั่วระยะเวลาที่โลกไม่มีพระพุทธเจ้ามาเกิด

มีผู้ชายคนนึงชื่อ นายไก่ เขาเป็นลูกคนเดียวของบ้านเขามีนิสัยเอาแต่ใจอารมณ์
ร้อนอยู่มาวันหนึ่งเขาได้นั่งเล่นเกมส์อยู่โดยไม่สนใจที่จะทำการบ้านแม่เขาจึงมา
เตือนละบอกให้เขาไปทำการบ้านให้เสร็จก่อนค่อยเล่นเกมส์ แต่นายไก่นั้นจึงขึ้น
เสียงตะหวาดใส่แม่และเดินหนีออกจากบ้านไป พอเดินไปเรื่อยๆนายไก่ก็ได้เห็น
ขอทานนั่งอยู่เขาจึงคิดสนุกจึงทำเรื่องที่ไม่ควรทำคือเขานั้นได้คายหมากฝรั่งใส่
คนขอทานและเดินต่อไปอย่างสบายใจจนกระทั่งมาถึง4แยกนายไก่ไม่ทันได้ระวัง
จึงทำให้รถชนเสียชีวิตคาที่เกิดเหตุ

เมื่อเสียชีวิตแล้วนายไก่จึงกลายเป็นเปรตลักษณะของปากเท่ารูเข็มมือใหญ่เท่าใบ
ลานร้องหาอาหารแต่ก็ไม่สามารถกินได้ มีรูปร่างสูงเท่าต้นตาล ผมยาว คอยาว
ผอมโซ ผิวดำ ท้องโต มือเท่าใบตาล แต่มีปากเท่ารูเข็ม และจะหิวอยู่ตลอดเวลา
เนื่องจากกินอะไรไม่ได้ จึงชอบมาขอส่วนบุญในงานบุญต่างๆ

อสูร แปลตรงตัวว่า ผู้ไม่ใช่สุระหรือไม่ใช่พวกเทวดาที่มีพระอินทร์เป็นหัวหน้า เดิม
พวกอสูรมีเมืองอยู่บนเขาพระสุเมรุหรือสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั่นเอง ภายหลังพวก
เทวดาคิดอุบายมอมเหล้าพวกอสูรเมาจนไม่ได้สติ แล้วพวกเทวดาก็ช่วยกันถีบอสูร
ให้ตกเขาพระสุเมรุดิ่งจมลงใต้ดิน เมื่ออสูรสร่างเมาได้สติแล้วก็สำนึกตัวได้ว่า เป็น
เพราะกินเหล้ามากจนเมามายจึงต้องเสียบ้านเมืองให้กับพวกเทวดาจึงเลิกกิน
เหล้าแล้วไปสร้างเมืองใหม่ใต้บาดาลเรียกว่า อสูรภพพวกอสูรกายมีบ้านเมืองเป็น
ของตนเอง เรียกว่าอสูรภพ

อยู่ลึกใต้ดินไป 84,000 โยชน์ เป็นบ้านเมืองงดงามมากเต็มไปด้วยแผ่นทองคำ
คือบ้านเมืองของอสูรนี้จะมีเหมือนสวรรค์ของเทวดา เช่น กลางสวรรค์มีต้น
ปาริชาติ กลางเมืองอสูรก็มีต้นแคฝอย เมืองอสูรมีเมืองใหญ่อยู่ 4 เมืองโดยมี
พระยาอสูรปกครองอยู่ทุกเมือง ในบรรดาอสูรมีอยู่ตนหนึ่งมีอำนาจมากชื่อว่า
ราหูอสูรราหูมีหน้าตาหัวหูที่ใหญ่โตมากกว่าเหล่าเทวดาทั้งหลายในสวรรค์ ราหูมี
ความเกลียดชังพระอาทิตย์และพระจันทร์มาก

การเกิดมาเป็นอสุรกายมีความทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้ ก็เพราะผลแห่งการกระทำ
เมื่อครั้งเกิดเป็นมนุษย์ อกุศลกรรมที่ทำให้เกิดมาเป็นอสุรกาย คือ ความโลภ ความ
อยากได้ของผู้อื่นในทางมิชอบ เช่น เมื่อครั้งเป็นมนุษย์มีความโลภเกิดขึ้น ทำการ
ประกอบทุจริตกรรมด้วยการปล้นลักขโมย หรือกระทำการฉ้อโกงทรัพย์สมบัติของ
ผู้อื่น โดยไม่รู้จักประกอบอาชีพทำมาหากิน เห็นผู้อื่นมีทรัพย์สมบัติก็เกิดริษยา
ปรารถนาจะทำลายล้าง หรืออยากจะเอามาเป็นสมบัติของตน แล้วลงมือประกอบ
อกุศลกรรมเพื่อจะให้ได้มาซึ่งสมบัติอันตนปรารถนา

หรือมิฉะนั้น ก็เป็นคนละโมบโลภมากจนหน้ามืด ฉ้อโกงเอาทรัพย์สินอันเป็นของ
สงฆ์ ซึ่งผู้มีศรัทธาอุทิศถวายสงฆ์ ให้เป็นสังฆทาน หรือเห็นเขาขุดบ่อขุดสระ สร้าง
สาธารณสถานสำหรับคนทั่วไป ก็อยากจะได้เอามาเป็นของตน เมื่อไม่ได้ก็หาทาง
ทำลายล้าง ไม่ให้ผู้อื่นบริโภคใช้สอยด้วยความริษยา เป็นพาลโดยแท้ ครั้นแตกกาย
ทำลายขันธ์ อกุศลกรรมเหล่านี้ก็ฉุดกระชากลากลงไปเกิดในนรก ต้องหมกไหม้อยู่
ด้วยไฟนรกสิ้นกาลช้านาน ครั้นพ้นจากนรกแล้วเศษบาปยังไม่สิ้นจึงต้องมาถือ
กำเนิดเกิดในภูมิอสุรกายนี้ ต้องเสวยทุกขเวทนายาวนานไปจนกว่าจะสิ้นกรรม

บรรณานุกรม

http://www.info.ru.ac.th/province/sukhotai/wtripoom.htm
https://seksanpantu.wordpress.com/2014/08/13/hell-earth-and-heaven/