กว่าจะรู้เดียงสา

“กว่าจะรู้เดียงสา”

ก่อนจะมีเด็กชายมังกร ก่อนที่จะมีเด็กชายมังกรเด็กชายการ์ตูนตัวน้อยๆ ต้องกล่าวว่าเรื่องของพ่อและแม่มันอย่าง กับนิยาย กว่าพ่อจะเจอแม่ใช้เวลานานอายุพ่อมากกว่าอายุแม่ 8 ปี เป็นสิ่งที่แปลกในจุดหนึ่งคือ พ่อกับแม่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันแต่กลับไม่เคยรู้จักกัน และไม่เคยเห็นกันด้วยซ้้าทั้งๆที่แม่ไปเยี่ยม ญาติหน้าบ้านของพ่อบ่อย และแล้วพรมลิขิตก็พัดพาเอาคนทั้งสองมาเจอกัน นายภูวนาจ บัวชุม ( พ่อภู ) นางสาวนฤมล ศิริโสภณ ( แม่แก้ว ) คุณพ่อเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ คุณแม่เป็นพยาบาล หลังจากดูใจกันเพียง 2 ปี พ่อเลยตัดสินใจไปสู่ขอแม่ตามประเพณี ด้วยประโยคที่ว่า “อยู่คนเดียว เปลี่ยวกายแสนสบายแต่ไม่สนุก อยู่สองครองทุกข์แสนสนุกแต่ไม่สบาย” จึงมีงานมงคลสมรส กันในวันที่ 26 เดือน กรกฏาคม พ.ศ. 2558 เหตุผลของการจัดงานมงคลในเดือนและวันนั้นเพราะ เหตุที่ว่ามันคือเดือนเกิดของแม่และวันเวลาใกล้เคียงกันคือ แม่เกิดเมื่อวันที่ 24 เดือน กรกฏาคม พ.ศ.2529 จึงคิดว่าเป็นวันมหามงคลฤกษ์เลยทีเดียว

ทิ้งความโสดหันมาใช้ชีวิตคู่ พิธีมงคลสมรสได้จัดขึ้น ณ หมู่บ้านมังกรทอง ต้าบลเขาเจียก อ้าเภอเมือง จังหวัดพัทลุง ( ซึ่งเป็น บ้านของน้องมงกรและน้องการ์ตูน ) พ่อได้เล่าให้ฟังว่าก่อนวันแต่งงาน ได้เกิดเหตุการณ์อัศจรรย์ จากฟากฟ้ารุ้งมาบังเกิดต่อหน้าพ่อตอนนั่งสังสรรค์กับเพื่อนๆหน้าบ้านพัก จนได้พบเจอเหรียญ 10 มงคล 3 เหรียญ

พ่อของน้องมังกร น้องการ์ตูน พ่อเป็นลูกของปู่ประภาส บัวชุมกับย่าสวน รามสวัสดิ์(เสียชีวิตตอนพ่อเรียน ป.4) มีพี่น้องร่วม ท้อง 8 คน คือ 1. ลุงสมโภชน์ บัวชุม มีภรรยาชื่อ ป้าสมพร บัวชุม มี ลูก 2 คน คือ พี่นิคกับพี่นิว 2. ลุงสมพร บัวชุม ( หย่าร้าง ) มีลูกคนเดียวคือ พี่ไดม่อน 3. ลุงกรีฑา บัวชุม ( หย่าร้าง ) มีลูกคนเดียวคือ พี่ฟองน้้า ( ปัจจุบันพี่ฟองน้้ามีลูก 3 คน แล้ว ) 4. ป้าวนิดา บัวชุม ( ป้าสาว ) 5. ป้าจิราลักษณ์ บัวชุม ( ป้าจิรา ) 6. อาฐานุพงศ์ บัวชุม ( อาแคน ) แต่งงานกับน้าผึ้ง มีน้องสิงห์ 7. อาสุภาวดี บัวชุม ( อาสุ ) มีสามีชื่อ อาต้น การศึกษา พ่อจบการศึกษาในวัย ประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดป่าบอนต่้า อ.ป่าบอน พ่อจบการศึกษามัธยมตอนต้นที่โรงเรียนหารเทา อ.ปากพะยูน พ่อจบการศึกษามัธยมตอนปลายที่โรงเรียนตะโหมด อ.ตะโหมด พ่อจบปริญญาตรี ครุศาสตร์บัณฑิต ที่สถาบันราชภัฏสงขลา การท างาน ชีวิตการท้างานพ่อบรรจุเป็นข้าราชการครูครั้งแรกที่ โรงเรียนนิคมพัฒนา 6 อ.สุคิริน จ.นราธิวาสเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2545 และย้ายมาท้าการสอนที่โรงเรียน ตะโหมด และเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ปี พ.ศ.2562 ย้ายมาท้าการสอนที่โรงเรียนสตรีพัทลุงจวบจนปัจจุบัน

แม่ของน้องมังกรน้องการ์ตูน แม่เป็นลูกสาวคนเดียวของคุณตาเจริญ ศิริโสภณ และคุณยายอุบาย เสาด้า สถานบ้านเกิดของ คุณแม่อยู่ที่ บ้านท่าดินแดง ( ออก ) ต.วังใหม่ อ.ป่าบอน จ.พัทลุง การศึกษา แม่จบการศึกษาในวัยเด็กที่โรงเรียนบ้านท่าดินแดง อ. ป่าบอน แม่จบการศึกษาในระดับมัธยมตอนต้นและตอนปลายที่โรงเรียน หารเทารังสี ประชาสรรค์ อ.ปากพะยูน แม่จบปริญญาตรี ณ วิทยาลัยพยาบาลราชชนนี จ.ตรัง การท างาน แม่เริ่มรับราชการเป็นพยาบาลแผนก หู คอ จมูก ของโรงพยาบาลพัทลุงตั้งแต่จบมา ใหม่จวบจนวันนี้ เรื่องราวของน้องมังกร พ่อจ้าได้ว่าหลังจากแต่งงานกับแม่มา 6 เดือนกว่าๆ ในเย็นวันที่ 18 มกราคม 2559 พ่อกับ แม่แต่งตัวเพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงการสมรสของคนในหมู่บ้านแต่ชุดของแม่แน่นจนสวมไม่ได้ มัน ติดขัดที่ท้องจนพ่อสงสัยว่าแม่คงจะมีท้องแน่เลย หลังจากไปร่วมงานพ่อแวะซื้อยาระบายที่ร้าน ขายยา ณ ตลาดท่ามิหร้า จึงตัดสินใจซื้อ เครื่องตรวจการตั้งครรภ์ ผลปรากฏคือ มีเจ้าตัวร้ายอยู่ แล้ว จึงตัดสินใจไปฝากครรภ์ ชีวิตในท้องของผม ช่วงแรกๆ แม่ต้องท้างาน ทั้งกลางวันกลางคืนเพราะเป็นพยาบาล อาจจะไม่มีเวลาบ้ารุงเพราะท้องยังไม่โต จนอายุครรภ์ได้สองเดือนแม่ก็เริ่มแพ้ท้อง อาการทุกตอนเย็นจะมีอาการคลื่นไส้

อาเจียนอาหารออกไปหมด แต่จะเป็นแค่ตอนเย็นจะใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียวแล้วอาการ จะหายไปเป็นอยู่แบบนี้ประมาณ 2 สัปดาห์เห็นจะได้ จนมาเข้าใจทีหลังว่าน้องมังกรต้องการ อาหารนั่นเองจึงต้องบ้ารุงด้วยเนื้อนมไข่ มาตลอดแต่ ไม่กล้าที่จะดื่มน้้ามะพร้าวเพราะบางคนมี ความเชื่อว่าน้้ามะพร้าวจะขับเลือด แม่เลยกลัว พ่อบอกว่าเริ่มสังเกตท้องแม่โตตอนอายุครรภ์ 4 เดือนกว่า การสวมใส่ชุดคลุมท้องตอนแรกๆแม่เขินอายมากแต่ช่วงหลังรับสภาพได้ร่ายกายของแม่ เริ่มโตขึ้น สีของล้าคอเริ่มคล้้า ผลการตรวจอัลตร้าซาวด์บอกเสมอว่า เป็นเด็กชายนอนยิ้มอยู่ใน ท้อง ( ตามที่คุณหมอจงดี บอก ) การไปพบหมอทุกครั้งหมอบอกเสมอว่าน้องแข็งแรงดี พัฒนาการดี การจัดเตรียมรับการมาของน้องมังกร คนโบราณห้ามไม่ให้จัดเตรียมข้าวของเพื่อรอการมาเกิด ของลูกแต่พ่อเป็นคนชอบแหกกฎเลยจัดเตรียมทุกอย่างไว้อย่างพร้อมสรรพ ตามค้าบอกกล่าวของ รุ่นพี่ที่เป็นครูในโรงเรียนเดียวกันคือ ป้าหมู ( ครูอรสา ชูรักษ์ ) และข้าวของเหล่านั้นก็เกิด ประโยชน์จริงๆโดยไม่มีการติดขัดอันใด เตียงส าหรับท่านชาย สรรหาชื่อมหามงคล พ่อพยายามหาชื่อที่ดีที่สุดส้าหรับคนที่จะเกิดในวันพฤหัสบดี ( เพราะพ่อคิดว่าจะผ่าท้องให้ น้องมังกรออกมาให้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 29 กันยายน 2559 ให้สอดคล้องกับคนในบ้านที่ทุกคน ล้วนมีวันเกิดในวัน พฤหัสบดี ) ชื่อโดยจริงๆนั้น อยากจะตั้งชื่อ เด็กชายภูแก้ว บัวชุม เพื่อให้มัน สอดคล้องกับชื่อพ่อชื่อแม่ แต่จนแล้วจนรอดได้แนวคิดใหม่ว่าชื่อที่พ่อจะตั้งให้นั้นต้องมีความหมาย ที่ดีด้วย ผนวกกับอักขระและวันที่คลอดคือ วันจันทร์จึงให้นามว่า นฤภัทร ซึ่งแปลว่าผู้มีความ มั่งคั่งร่้ารวย โดยน้าชื่อของแม่คือ นฤ มาผสมกับชื่อของพ่อที่หลายครั้งคนชอบเรียกผิดว่า ภัทระ จึงรวมกันเป็น นฤภัทร ส่วนชื่อเล่นที่ชื่อมังกร นั้น เดิมจะเรียกว่า น้องพีให้คล้องจองกับพ่อภู มี คนทักมากมายว่าเด็กผู้ชายควรชื่อคล้องจองกับแม่ คือ แก้วมังกร ผนวกกับหมู่บ้านที่พวกเราอยู่ นั้นคือหมู่บ้านมังกรทอง เลยได้ชื่อเล่นว่า น้องมังกร

เวลาออกมาดูโลก น้องมังกรออกมาดูโลกก่อนเวลาที่พ่อกับแม่ตั้งใจไว้เพราะฤกษ์มหามงคลที่จะ ผ่าท้องนั้นคือวันที่ 29 กันยายน 2559 แต่ไม่รู้ว่าเหตุอันในในค่้าคืนของวันที่ 11 กันยายน 2559 น้องมังกรดิ้นมากดิ้นทั้งคืน จนคุณแม่ว่าน้องมังกรคงตื่นเต้นที่จะออกมา พอวันรุ่งขึ้นตรงกับวันที่ คุณหมอนัดตรวจครรภ์ประจ้าเดือน หลังจากคุณหมอตรวจผลออกมาว่าน้องมังกรควรจะออกมาดู โลกได้แล้ว คุณแม่เลยโทรหาคุณพ่อเพื่อบอกกล่าวว่าคุณหมอให้นอนรอเวลาคลอด งดน้้างดอาหาร เป็นเวลา 8 ชั่วโมง คุณแม่เล่าว่าตื่นเต้นบ้างแต่กลัวมากกว่าเพราะไม่เคยรู้ว่าการคลอดเป็นเช่นไร พ่อกับแม่นอนรอในห้องพักฟื้นคนรอคลอดจนเวลา 21.00 น. หมอเลยพาคุณแม่เข้าห้องผ่าตัด ประมาณ 15 นาทีได้ยินเสียงเด็กน้อยชื่อมังกร ร้องเสียงดังฟังชัดเพื่อนๆของคุณแม่ที่เป็นพยาบาล เข้าร่วมกันผ่าตัดไปให้ก้าลังใจน้องมังกรกันเนืองแน่น ในระหว่างที่คุณหมอก้าลังเย็บแผลคุณแม่ เพื่อนๆของคุณแม่น้าผมออกมาให้คุณพ่อและญาติๆดูแล้วน้าไปแจ้งชื่อในค่้าคืนนั้นเลย ตอนคลอด ออกมาใหม่ๆที่คุณพ่อเห็นเป็นเด็กน้อยที่ร้องเสียงดังอ้วน 3.2 กกไม่มีดั้งจมูก ตัวขาว ไข่ด้า

รูปด้านล่างซ้ายมือคือค่้าคืนของวันที่ 12 ก.ย 2559 ส่วนรูปขวามือนั้นผ่านไปหนึ่งคืนในตอนเช้า คุณพ่ออาบน้้าให้น้องมังกร แล้วอุ้มสายตาท่าทางของน้องเหมือนจะบอกพ่อว่า “คนนี้เหรอที่เรา ได้ยินทุกวัน” แต่อาจจะสังเกตว่าพ่อเป็นคุณพ่อมือใหม่คือใส่เสื้อผิดด้าน ถุงมือของน้องมังกรนั้น คือถุงเท้านั้นเอง ตอนอายุ 10 วันน้องมังกรกินเก่งมาก

อายุครบ 1 เดือนหล่อไหมครับ ครบ 12 วันคุณทวดเพิ่ม เสาด าได้ท าพิธีขึ้นเปลแบบประเพณีโบราณ นอนอมยิ้มอยู่แค่ 15 นาที หลังจากนั้นเด็กชายมังกรผู้กลัวความว้าเหว่ไม่ชอบนอนเปลเพราะอยาก นอนระหว่างคุณพ่อกับคุณแม่ทุกค่้าเคยไม่เคยขาด

ผ่านไป 2 เดือน ครบ 2 เดือนกับการส่งเสียงร้องเสียงดัง ของน้องมังกรในยามเย็น พ่อบอกว่าเริ่มเข้าใจ แล้วท้าไมน้องมังกรจะร้องทุกยามพลบค่้าเพราะน้องต้องการจะนอนนั้นเอง เวลาผ่านไปอย่าง รวดเร็ว 2 เดือน คุณหมอนัดไปฉีดวัคซีน ในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 คุณหมอใช้เข็มฉีด ที่หน้า ขาเด็กน้อยมังกรอึ้งไม่ส่งเสียงอันใด แต่นิ่งสะอื้นมีน้้าตาไหลตั้งแต่โรงพยาบาลจนถึงบ้านอ้อนสะอื้น น้้าตาไหลเป็นเวลา 2 วัน ไม่ยอมให้ห่างออกไปไหนเหมือนจะบอกได้ว่า”ฉันก าลังเจ็บนะอย่าทิ้งไป ไหน”

ผ่านมาแล้ว 3 เดือน ผมหายจากอาการร้องกวน แต่ชอบให้พาเดินเที่ยว เดินชมสิ่งรอบตัว และที่แน่แน่ชอบการ นั่งรถเป็นชีวิตจิตใจ

ก้าวสู่เดือนที่ 4 น้องมังกรเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองความต้องการของตัวเองแม่ต้องไปท้างานเพราะมีอายุการลา งานได้แค่ 90 วัน คือ 3 เดือน การเลี้ยงดูต้องถ่ายโอนเปลี่ยนพี่เลี้ยงเป็นคุณยาย การกินก็ต้อง ปรับเปลี่ยนนิสัยการกินคือต้องเปลี่ยนจากกินนมแม่เป็นนมผง ตอนแรกๆน้องไม่ยอมดูดนมขวด เลยพยายามหาจุกนมที่มีลักษณะคล้ายนมแม่ที่สุดในราคาที่แพง เลยเข้าใจว่าของแพงนี่มันดีจริง จริง ได้ผลยอมดูดแต่ไม่ชอบเลยต้องใช้วิธีโบราณเหมือนวันแรกคลอดคือไม่ยอมดูดนมแม่เพราะไม่ มีน้้านมในตอนแรกด้วยการใช้น้้าผึ้งไปแตะที่เต้านมเพราะความหวานมังกรเลยหลงดูดนมมาทุก วันนี้ อายุครบ 5 เดือน ( 12 กุมภาพันธ์ 2560 ) เจ้ามังกรน้อยชอบมากที่จะลงอาบน้้า ไม่ว่ายามใดฝนตกแดดออกต้องร้องกวนเพื่อนจะลงเล่นน้้า แค่เห็นกะละมังอาบน้้าก็กระโดดโลดเต้นดูเพลินตา ในทุกวันต้องพามังกรไปเที่ยวห้าง ไม่ได้ไปจะ ร้องกวน

ครบเดือน ที่ 6 เริ่มกินข้าวต้ม กินกล้วยในยามเที่ยง และของว่างคือ มะพร้าวอ่อน ทุกวัน เมนูจะเป็นเช่นนี้ เลิก กวนเลิกงอแง หลับง่ายขึ้น

เดือนที่ 7 เริ่มกัดแขนกัดขาพ่อแม่ สงสัยคงมันเขี้ยว เดือนที่ 8 น้้าหนักตัวเพิ่มทวีคูณ 10 กว่ากิโล

เดือนที่ 9 รับวัคซีน คอตีบ คางทูม ฉีดแขนเดียวที่แขนไม่รู้สึกป่วย แต่น้้าหนัก อยู่ที่ 12 กิโลกรัม ส่วนสูง 80 ซ.ม เดือนที่ สิบ หนูน้อยมังกรกลายเป็น หนุ่มน้อยคลานได้ เกาะยืนได้ ชอบมากที่จะคลานแสนแสบไม่ชอบให้อุ้ม

สิบเอ็ดเดือน เคลื่อนคลานอย่างรวดเร็ว กินจุ ซนมาก ครบขวบปี พยายามคลานและยืนไต่ฝา มีเสียงพูดบ้าง

ย่างสองขวบ เด็กชายมังกรชื่นชอบกับการเล่นมือถือ ดูยูทูปเพลงที่ชื่นชอบ ชอบไปทะเล พูดได้เป้นบางค้า บอกกล่าวสิ่งต่างๆได้มากขึ้น อาหารที่โปรดปราณคือ ไอศกรีมที่ เซเว่น และโลตัส ภาพบรรยากาศวันเกิดครบรอบสองขวบ นับตั้งแต่วันนั้นคืนนั้นเป็นต้นมาการร้องเพลงเป่าเทียนต้องท้าทุกๆค่้าคืนจนกว่าท่านชายมังกรจะ ถูกใจ

ต้องขอน าเสนอและขอขอบคุณ สถานที่ที่ท้าให้น้องมังกรโตจวบจนเข้าเรียนเตรียมอนุบาล 1/3 1.โรงพยาบาลพัทลุงสถานที่ที่แม่ท้างานเพราะมีผู้คนมากมายตลอดทางเท้าจนถึงหน้าสหกรณ์ โรงพยาบาลมีของขายมากมาย และน้องมังกรชอบวิ่งไปยังสระบ่อปลาข้างศาลพระภูมใน โรงพยาบาล 2.ริมทะเลปากพะยูน ( โรงเรียนหัวฝาด ) ที่นี่มีทั้งทะเล มีทั้งเรือ มีทั้งสนามเด็กเล่นอีกทั้งมีฝูงแพะ มากมายชวนแก่การวิ่งไล่ต้อน

3.สวนสาธารณะ หน้าวิทยาลัยสารพัดช่างพัทลุง ณ ที่นั่นมีฝูงลิงมากมาย มีลานส้าหรับเด็กไว้เล่น กันใครไม่ไปที่นี่ถือว่าเชยทีเดียว 4.ร้านอาหารบ้านแกะ ท่ามิหร้าดื่มด่้ากับฝูงแกะและลานหญ้าสวยงาม

เริ่มวัยเรียน วัยเรียนเตรียมอนุบาลของน้องมังกร เริ่มต้นที่ โรงเรียนอนุบาลบ้านเด็ก จ.พัทลุง ที่นี่คุณพ่อ พยายามไปดูหลายครั้งแล้วทั้งบรรยากาศนิสัยใจคอคุณครู มีห้องเรียนที่ปรับอากาศสะอาดคุณครู ยิ้มแย้ม มีสระว่ายน้้า แถมมีนานาสัตว์ไว้ให้น้องมังกรดูด้วยเลยตัดสินใจ จ่ายค่าเทอม เทอมละ 13,000 บาท แต่ก็คุ้มกับการที่ท้าให้พ่อสบายใจเมื่อพบน้องมังกรตอนกลับบ้านทุกตอนเย็นเริ่มเข้า ชั้นเรียน เมื่อ วันที่ 1 เมษายน 2562 ทุกคนที่ไปล้วนต้องพลัดพราก ความทุกข์ใจนี้ถ้าใครไม่เป็น พ่อเป็นแม่จะไม่รู้สึกถึงความสงสารเมื่อเห็นลูกๆร้อง ร้อง ร้อง และร้อง เสียงดังทั่วโรงเรียนแต่ อย่างไรเสียทุกคนต้องผ่านการพลัดพรากคราวนี้ให้ได้เพื่อชีวิตต่อไปที่จะต้องเจอความพลัดพราก อีกหลายพลัดพรากที่น่ากลัวนัก

หัวเกลอชาลี ( My buddy ) น้องมังกรมีไอ้เกลอที่เกิดในเวลาใกล้เคียงกัน บ้านอยู่ใกล้กัน และตายายสนิทกันจนได้มาเป็น เกลอกัน หน้าตาอาจจะต่างกันเพราะชาลีลูกครึ่งฝรั่ง หลากหลายในวัยเริ่มจะครบสามขวบ

ชีวิตในรั้วโรงเรียนเทศบาลคูหาสวรรค์ ( เทศบาล1 )

เรื่องราวของน้องการ์ตูน หลังจากมีพี่มังกรมา 5 ปีกว่าๆ คุณแม่ก็เลยตั้งท้องลูกคนที่ 2 ในตอนแรกคาดเดาเอาเองว่า คงมีลูกสาวเพราะผิวพรรณคุณแม่และพฤติกรรมการอยู่ในท้องต่างจากพี่มังกรมาก ไม่ดิ้นไม่ซนจน แม่พ่อแปลกใจลงความเห็นว่าลูกสาวแน่แล้ว แต่แล้วทนรอจนถึงเวลาคลอด ในการคลอดคราวนี้ ยังคงเป็นหน้าที่คุณหมอจงดี ผ่าคลอดตามวันสะดวกของพ่อและแม่ คุณหมอนัดผ่าคลอดตั้งแต่ 09.00 น . ของวันที่ 16 พฤศจิกายน 2564 แต่อาจเป็นเพราะทุกอย่างล้วนลิขิต เวลาดังกล่าวไม่ เป็นไปตามแผนเพราะวันนั้น มีเหตุให้มีคนจะคลอดมาฉุกเฉินตัดหน้าไปหลายราย น้องการ์ตูน ออกมาดูโลกยามเย็น 17.00 น. รอตั้งนานจนได้ออกมา ผิวขาวไม่มีแม้แต่เสียงร้อง ดูท่าทาง อารมณ์ดีมาก พยาบาลเข็ญน้องการ์ตูนไปส่งยังห้องพิเศษพักฟื้นเลขห้อง 16 ( เพิ่งมารู้ในวันนั้นว่า หวยออก 162 ถ้าคาดเดา คือ เกิดวันที่ 16 ห้องพักก็ 16 ) จึงขอให้นามลูกคนนี้ว่า เด็กชายภูวเดช บัวชุม (แปลว่า ผู้มีเดชในแผ่นดิน) ชื่อให้พ้องกับ พ่อคือ ภูวนาจ ( ผู้มีอ้านาจในแผ่นดิน) ส่วนชื่อเล่นนั้น ตั้งชื่อว่า “การ์ตูน” ด้วยเหตุผลที่ตลอดการ เลี้ยงดูพี่มังกรดูจะล้าบากและเหน็ดเหนื่อยจากการซุกซน พ่อจึงดูสถิติเด็กนักเรียนที่สอนใน โรงเรียนเพราะพ่อผ่านเด็กนักเรียนมาเยอะที่พ่อเคยพบเคยเห็น จึงให้นามว่า การ์ตูน ในสถิติ นักเรียนชื่อนี้พ่อแม่ไม่เคยผิดหวัง ตั้งใจเรียนและประสบความส้าเร็จทุกคนและพ่อก็มั่นใจว่าคงเป็น เช่นนั้น

ของเตรียมการมาของน้องการ์ตูน

ครบก าหนดขึ้นเปล การขึ้นเปลเป็นประเพณีเก่าแก่ที่เข้มขลังที่พ่อกับแม่ยังคงยึดถือสืบทอดกันมาโดยมีทวดเพิ่ม เป็นเจ้าพิธีส้าหรับผ้าห่อเปลนั้นพ่อสั่งมาเป็นพิเศษจากทางภาคอีสานนิ่มน่านอน ส้าหรับของขึ้น เปลประกอบด้วย เครื่องถวายเทวดา / แม่ซื้อทั้งสี่ รวมไปถึงดอกไม้ธูปเทียนหมากพลู เข็ม หินลับ มีด รวงข้าว ฯลฯ

หนึ่งเดือนผ่านไป น้องการ์ตูนเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายแสนง่ายกินแล้วก็นอน ไม่มีงอแง

ครบขวบปี หลังจากคว่้า ตั้งไข่ คลาน มีความแข็งแรงมากขึ้น ส่งเสียงพูดบ้างบางเวลารับวัคซีน กี่เข็ม กี่เข็มก็ไม่มีค้าว่าร้องไห้งอแง ไม่มีอาการป่วยใดใด

วัยเรียนวัยใสน้องการ์ตูน

เธอกับฉัน มังกร @ การ์ตูน ในวัยเดียวกัน แต่แตกต่างกัน