เจ้ามดแดงแสนขยัน เร็วเข้าๆ เดี๋ยวฤดูฝนมา อาหาร จะไม่เพียงพอ เราต้องเร่งมือเข้า วันนี้อากาศแจ่มใส เรามาหาเสบียงกักตุนกัน เถอะ เฮ้! ท่านด้วง ท่านยังไม่ ตื่นหรอ เดี๋ยวจะเก็บ อาหารสะสมไว้ไม่พอนะ โอ้ เจ้ามดแดง นาย จะรีบไปไหน อีกตั้ง หลายเดือนกว่าฝน แรกจะมาถึง อาหาร การกินแถวนี้ก็ อุดมสมบูรณ์ดีออก เอ๋ มันจะดีหรอท่านด้วง แบบนี้ถ้าฝนแรก มาเร็วมันจะแย่เอานา เดี๋ยวใกล้ ๆ ฤดูฝนค่อยสะสมแล้วกัน แต่คอนนี้ข้าขอนอนก่อนนะ ง่วงชะมัด เจ้าก็อย่ารีบไปเลย
เจ้ามดแดงแสนขยัน ไม่มีทางหรอกน่าา ข้าเกิดมา หลายปี ฝนแรกยังอีกนาน เจ้าพึ่ง เกิดจะไปรู้อะไร ไป ๆ เสียเวลา นอนข้าหมด เหนื่อยชะมัดเลยยยย โอ๊ะ !! เหมือนจะมีลม เย็นๆมาแล้วนะ หรือฝนจะตกไว ๆ นี้รีบเร่งมือกันเถอะ วันเวลาผ่านไป เจ้ามดแดงเริ่มเก็บเสบียงได้จำ นวนหนึ่ง แม้จะ เหน็ดเหนื่อยแต้เหล่ามดแดงก็ไม่ท้อแท้ ด้วยรู้ว่าฤดูฝนจะ ขาดแคลนอาหาร อีกทั้งการออกหาอาหารเต็มไปด้วยอันตราย มากมาย ว้าววว น้ำ หวานหอม ๆ เยอะเสียจริง ต้องเก็บไว้เผื่อฤดูฝนเสียหน่อย ถ้างั้นข้าไม่ยุ่งกับท่านแล้วล่ะ ข้าไป เตรียมเสบียงก่อนฝนแรกมาถึงก่อน นะท่าน
เจ้ามดแดงแสนขยัน แม้แต่เจ้าหมียังวิ่งหาน้ำ ผึ้งไปทั่วป่า เพื่อกักตุนอาหาร เจ้ากระต่ายก็หาผัก ผลไม้ เก็บสะสมไว้เผื่อฤดูฝนที่ จะมาถึง เอ ! ท่านด้วง ไม่ยอมตื่นเลย ถ้าฝนแรกมาจะ ลำ บากนะเนี่ย ทั่วทั้งป่า สัตว์น้อยใหญ่ต่างเก็บสะสมอาหาร เสียงอะไร น่าเบื่อจริง เพื่อให้ตนรอดพ้นจากฤดูฝนที่สุดแสนจะอันตราย อย่ามารบกวนเวลานอนอันแสนมีค่าของ ข้า ออกไป๊ !! เจ้าผึ้งก็รีบหาอาหารไปเติมในรัง
เจ้ามดแดงแสนขยัน โอยยย ฉันเริ่มชักจะหิวแล้วสิ โห ผลไม้สด ๆ อร่อยชะมัด มีแค่เจ้ามดแดงโง่ที่ ชอบเก็บอาหารไว้ให้ เน่าในรัง เสียของ ชะมัด เจ้าด้วงใช้ชีวิตผ่านไปอย่างสนุกสนาน มันเที่ยวเล่นไปทั่ว ในขณะที่แมลงตัวอื่น ๆ ต่างก็รีบเก็บสะสมอาหาร อิ่มแล้ว ไปเล่นกันดีกง่าาาา ฉันคิดว่าฉันควรจะตื่นมาใช้ชีวิต บ้างดีกว่านะ !!
เจ้ามดแดงแสนขยัน นี่ เจ้ามดแดงงี่เง่า เจ้ายังเก็บของ เน่าไม่พออีกหรอ มาเล่นกันเถอะ ข้าเริ่มเหงาแล้ว ไม่ได้หรอกท่านด้วง ลมฝนเริ่มพัดมาแล้ว เสบียงที่ข้าเก็บไว้ยัง ไม่เพียงพอต่อฤดูฝน นี้เลย ท่านเล่นคน เดียวไปก่อนเถอะนะ เรามาเล่นกันให้สนุกสุด ๆ ไปเลย เถอะ เจ้าโง่ อีกตั้งนานกว่าฝนจะมา ไม่ว่าเจ้าด้วงจะโน้มน้าวใจอย่างไร เจ้ามดแดงก็ไม่ได้สนใจ ยังคงมุ่ง มั่นที่จะเก็บเสบียงต่อไป
เจ้ามดแดงแสนขยัน อยู่มาวันหนึ่ง เสียงฟ้าร้องดังขึ้นมา อีกทั้ง บรรยากาศเริ่มอึมครึมเหมือนฝนจะตก ถึงเวลากักเก็บอาหาร แล้วซิ !! ยังเหลือ เวลาอีกมากกว่าฝน แรกจะมา เจ้าด้วงสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอ ฝนปีนี้คงตกไม่นาน เจ้าด้วงหาอาหารไว้เพียงน้อยนิดเพราะคิดว่าทุก ปีฝนตกไม่กี่วัน แล้วเจ้าด้วงก็นอนหลับพักผ่อนอย่างสบายใจ แต่แล้ว ลมก็พัดพาเมฆฝนครึ้มไป เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ต่างโล่งอกโล่งใจ เนื่องจากถ้าฝนตกมาเร็ว เสบียงของพวกมันจะไปเพียงพอ
สัตว์ต่าง ๆ ออกหากินไม่ได้ในช่วงที่ฝนตก ยกเว้นก็เพียงสัตว์บางชนิดเท่านั้น เจ้ามดแดงแสนขยัน และแล้วก็ถึงเวลาที่ฝนจะตกจริงๆ เหล่ามดก็กินอาหารที่ตนเองสะสม ไว้ไม่ได้เดือดร้อนแม้จะออกหาอาหาร ไม่ได้ ฝนตกเป็นเวลายาวนานหลายชั่วโมง น้ำ ท่วมขังตามบริเวรต่างๆ ฝนตกๆหยุดๆตลอดเวลาหลายวัน
ในขณะที่เสบียงของเจ้าด้วง เริ่มจะร่อยหรอแล้ว เจ้าด้วงพยายามข่มตา นอน จะได้ไม่หิว เพราะ อาหารใกล้หมด และฝน ไม่มีทีท่าจะหยุดเลย เจ้าด้วงเริ่มเสียใจที่ ตนไม่ยอมฟังคำ เตือนของเจ้ามด อาหารของมันเริ่ม ไม่เพียงพอ เจ้ามดแดงแสนขยัน ผ่านไป 10 กว่าวันเสบียง ของเหล่ามดก็ยังเหลือเพียง พอ และเหลือไว้กินได้อีก หลายเดือน มันคิดที่จะเสี่ยงออกไปหาอาหาร ประทังชีวิต เมื่ออาหารของมันหมด และมันไม่ สามารถข่มตานอนได้แล้ว
เจ้าด้วงรู้สึกตัวว่ามีสัตว์ร้ายตามมา มันกลัวมาก จึงรีบกลับที่พักไป ขณะนั้นเอง ก็มีสัตว์ที่ออกมา หาอาหารเหมือนกัน และบังเอิญว่า อาหารอัน โอชะของมันก็คือเจ้าด้วง ครั้งนี้มันหนีรอดมาได้ แต่อย่างไรก็ตาม อาหารที่หามาได้เต็มที่ก็เพียงพออยู่แค่ 1- 2 วันเท่านั้น มันสะกดรอยตามเจ้า ด้วงอย่างเงียบเชียบ รอจังหวะเข้าตะครุบ เหยื่อ เจ้ามดแดงแสนขยัน เจ้าด้วงเจออาหารที่พอจะ ประทังชีวิตน้อย ๆของมัน ได้
เจ้ามดแดงแสนขยัน ผ่านไป 2 วัน ลมฝนเริ่มเบาลงๆ เจ้าด้วงไม่กล้า เกียจคร้านอีกแล้ว มันรีบออกหาอาหาร เจ้าด้วงนอนหิว แต่ก็ไม่กล้าออกหาอาหารแล้ว สะสมไว้สำ หรับหน้าฝนปีต่อไป นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ให้มีวินัยต่อตนเองอยู่เสมอ อย่าขี้เกียจ ขยันและมองการณ์ไกลอยู่เสมอ เตรียมพร้อมสำ หรับอนาคตที่จะมาถึง ในที่สุด ฝนก็หยุดตก