ทะลุมิติ ลิลิตโองการแช่งน้ำ
จัดทำโดย
น.ส.ธัญชนก เห็มเคน ชั้นม.๔/๒ เลขที่ ๒๔
น.ส.นภพรรณ ทองมั่น ชั้นม.๔/๒ เลขที่ ๒๕
น.ส.นีรชา สุดดี ชั้นม.๔/๒ เลขที่ ๒๖
น.ส.พรรษชล สิมะจารึก ชั้นม.๔/๒ เลขที่ ๒๗
น.ส.วรรณวิษา หิรัญนวกุล ชั้นม.๔/๒ เลขที่ ๒๘
เสนอ
คุณครูสุนันทา ประสานทอง
คำนำ
หนังสือเล่มนี้จัดทำขึ้นเพื่อให้ทุกคนได้รู้จักวรรณคดีไทย
เรื่อง "ลิลิตโองการแช่งน้ำ"มากขึ้น โดยประกอบไปด้วย
เนื้อหาและรูปภาพที่ทำให้เข้าใจง่ายมากยิ่งขึ้น
ทางคณะผู้จัดทำหวังเป็นอย่างยิ่งว่าหนังสือเล่มนี้จะเป็น
ประโยชน์แก่ผู้อ่านทุกๆท่าน
คณะผู้จัดทำ
ศรันย์เป็นนักศึกษาที่พึ่งเรียนจบใหม่ กำลังจะไปก.พ.เพื่อเข้ารับ
ราชการ เขาจึงไปหาหนังสืออ่านเพื่อเตรียมตัวสอบที่ห้องสมุด เขา
ได้บังเอิญเจอบรรณารักษ์จึงให้บรรณารักษ์แนะนำหนังสือให้
ศรันย์ : สวัสดีครับ ไม่ทราบว่ามีหนังสือเล่มไหนที่พอจะแนะนำให้
ผมได้บ้างไหมครับ
บรรณารักษ์ : คุณผู้ชายต้องการอ่านหนังสือแบบไหนหรอคะ
ศรันย์ : หนังสือที่เกี่ยวกับวรรณคดีอะไรที่น่าสนใจก็ได้ครับ
บรรณารักษ์ : สักครู่นะคะ
บรรณารักษ์ : แนะนำเล่มนี้เลยค่ะ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพิธีลิลิต
โองการแช่งน้ำ คุณผู้ชายเคยอ่านหรือยังคะ
ศรันย์ : ยังเลยครับ เดี๋ยวผมจะลองเอาไปอ่านดูนะครับ
ศรันย์
ศรันย์ : เรื่องนี้น่าสนใจยังไงกันนะ
พรึ่บบบบบ!!!! //เสียงดนตรีไทยค่อยๆดังขึ้น
ศรันย์ : เห้ย!!! ที่นี่ที่ไหน
เขามองไปรอบๆเห็นข้าราชการมากมายกำลังต่อแถวเตรียม
เข้าวังอยู่
อ้น : ฟัก! นายมายืนเหม่ออะไรอยู่ตรงนี้ รีบไปต่อแถวเร็วจะได้
รีบเข้าไปข้างใน
ศรันย์ : ห้ะ! อะไรนะเรียกผมว่าอะไรนะครับ
อ้น : เอ้ามิตรสหาย ก็นายไง ฟัก
ศรันย์ : ผะ ผะ ผม เนี่ยนะชื่อฟัก
อ้น : ใช่สิ แล้วจะชื่ออะไรล่ะ
ศรันย์ : เกิดอะไรขึ้นเนี่ย แล้วนี่เรามาอยู่ในร่างของใครกัน ใคร
คือฟัก แล้วที่นี่ที่ไหน เรามาได้ยังไง
ศรันย์ : ขอโทษนะครับ ตอนนี้เรากำลังจะทำอะไรหรอครับ
อ้น : เราก็กำลังจะเข้าร่วมพิธีโองการแช่งน้ำยังไงล่ะ
ศรันย์ : มันคืออะไรหรอครับ
อ้น : นายฟัก ทำไมนายถึงไม่หาข้อมูลมาก่อนจะมาร่วมพิธีเดี๋ยว
นี้เถลไถลไปใหญ่แล้วนะ
ศรันย์ : ขอโทษครับ พอดีผมยุ่งๆอยู่ช่วงนี้
เขาได้แต่คิดในใจว่าคงต้องตีเนียนไปก่อนว่ายุ่งถึงจะงงว่าตัว
เขานั้นมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
อ้น : งั้นจะเล่าให้ฟังว่าลิลิตโองการแช่งน้ำมีความเป็นมา
อย่างไร
เริ่มด้วยการอ่านคำไหว้ครูหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นการแสดงความ
เคารพของกวี บทประณามพจน์ของโองการแช่งน้ำเป็นการกล่าว
สดุดีครีมูลลติ เทพเจ้า ๓ พระองค์ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู คือ
พระนารายณ์ พระวิษณุ,พระอิศวร
พระศิวะ,พระพรหม หลังจากนั้นร่ายดั้นโบรานสลับกัน โดยมีเนื้อหา
ว่า เมื่อหลายยุคก่อนมีตำนานกล่าวถึงเรื่องจักรวาลถูกไฟไหม้ด้วย
พระอาทิตย์ ทำให้น้ำแห้งหายไป โลกลุกเป็นไฟจนไหม้อบายภูมิทั้ง
๔ ไฟไหม้ไปถึงไตรตรึงษ์หรือดาวดึงส์ แต่ไม่ลามถึงชั้น ๔ หรือชั้น
รูปพรหม ๔ ผู้ที่ญาณกล้าจึงขึ้นไปพรหมทำให้ชั้นพรหมเบียดกัน
มาก จนกระทั่งมีน้ำฟ้าตกลงมาไฟจึงดับ เกิดลมพัดวนไปวนมา
ลิลิตโองการแช่งน้ำกล่าวถึงพระพรหมสร้างเมืองอินทร์หรือ
สวรรค์(ชั้นดาวดึงส์) และหาทางสร้างโลกมนุษย์ สร้าง ๔ ทวีป คือ
อุตรกุรุทวีป บุรพวิเทหทวีป อมรโคยานทวีป และชมพูทวีป ล้อม
รอบเขาพระสุเมรุและดาวดึงส์ ถือเป็นคติพุทธที่ปรากฎในไตรภูมิ
กถา
ศรันย์ : โห้ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจมากครับ
อ้น : ยังไม่จบ ยังมีเรื่องของพิธีกรรม การเชิญพยาน การสาป
แช่ง และการให้พรที่นายต้องรู้อีก
ศรันย์ : ครับ เล่าต่อได้เลยครับ แถวยาวเป็นห่างว่าวเลย คงอีก
นานกว่าจะได้เข้าไปข้างใน
อ้น : งั้นจะเล่าให้ฟังต่อ
พิธีกรรมเริ่มด้วยการที่พระเจ้ากำปู่เจ้า หรือเจ้าเทพแห่ง
คชกรรมมาตั้งเครื่องบูชาขวัญข้าว ใช้ธูป เทียน อาวุธหญ้า
แพรก ใบมะตูม เป็นเรื่องบูชาตามความเชื่อของพราหมณ์ฮินดู
มากกว่าพุทธ โดยใบมะตูมใช้บูชาพระอิศวร หญ้าแพรกใช้ไหว้
ครูหรือพราหมณ์ อาวุธใช้เพิ่มความขลัง น่าเกรงขาม จากนั้นนำ
อาวุธมาแกว่งในบาตรน้ำมนต์แล้ว ”แช่ง”
การเชิญพยาน เป็นการเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาเป็นพยานในพิธี
และคอยสอดส่องบุคคลที่มาร่วพิธีว่าใครทำอะไรซื่อตรงหรือไม่
องค์พยานมาจากความเชื่อทั้งหลาย ได้แก่ ความเชื่อทาง
พระพุทธศาสนา พราหมณ์-ฮินดู และอำนาจเหนือธรรมชาติ
การสาปแช่ง เป็นการสาปแช่งผู้คิดทรยศต่อพระมหากษัตริย์
ซึ่งบทในการสาปจะต่างกันไปตามยุคสมัยแต่ละมหากษัตริย์ว่า
จะเขียนแช่งอะไร
สุดท้ายคือการให้พร เป็นการให้พรแก่ผู้จงรักภักดี ให้มีความ
สุขมีทรัพย์สมบัติ เมื่อสิ้นชีวิตไปเกิดบนสวรรค์แต่พรต่างๆอีก
มากมาย
อ้น : นี่แหละคือเรื่องราวของลิลิตโองการแช่งน้ำ
ศรันย์ : โห้ เป็นพิธีที่น่าทึ่งและสุดยอดมากเลยครับ
เสียงประกาศ : ขณะนี้ใกล้เริ่มเวลาเข้าพิธีแล้วขอให้
ข้าราชการทุกท่านเดินเข้าพิธีอย่างเป็นระเบียบด้วยครับ
อ้น : ไป เราไปเข้าร่วมพิธีกันเถอะ
ศรันย์ : ครับๆ
เสียงของใครสักคน : คุณคะๆ ตื่นได้แล้วค่ะ ห้องสมุดจะปิดแล้ว
ค่ะ
ศรันย์ : เอ๊ะ นี่เราหูฝาดอะไรหรือเปล่า ทำไมได้ยินเสียงคนเรียก
แปลกๆเนี่ย
บรรณารักษ์ : คุณผู้ชายคะ ตื่นได้แล้วค่ะ
พรึ่บบบบบ!!
ศรันย์ : ห้ะๆๆ!! อะไรนะ
บรรณารักษ์ : ห้องสมุดจะปิดแล้วค่ะคุณผู้ชาย
ศรันย์ : อ่อ นี่เราฝันไปหรอเนี่ย
บรรณารักษ์ : อะไรนะคะ
ศรันย์ : เปล่าครับๆ เดี๋ยวผมจะรีบไปเก็บหนังสือแล้วกลับครับ
บรรณารักษ์ : ขอบคุณค่ะ
ศรันย์ : เป็นเรื่องราวที่ดีจริงๆเลยนะ
เขามองไปยังหนังสือลิลิตโองการแช่งน้ำก่อนเดินออกไป
จบบริบูรณ์