ภาษาจีนที่ใช้ในภาษาไทย

ท่ใี ชใ้ นภาษาไทย



กรงุ ศรีอยธุ ยา



กรงุ ศรีอยธุ ยา กรงุ รตั นโกสนิ ทร์

วรรณยกุ ต์

จนี กวางตงุ้
จีนฮกเก้ยี น
จนี แต้จวิ๋
จนี แคะ

หลักสงั เกต
ทใี่ ช้ในภาษาไทย

๑. เป็นคาท่ีมีพยัญชนะตน้ เปน็ อกั ษรกลาง เช่น

กจ ตบปอ

ก๊ก เจง๊ ตว๋ั บู๊ ปุ๋ย อว๊ั

๒. เปน็ คาท่มี ีเสยี งวรรณยุกต์ ตรี หรือ จตั วา เช่น

เจ๊ บ๊วย เกย๊ี ะ อว๊ั
กง๋ ตวั๋ อู๋ ต๋ี

๓. เปน็ คาที่ประสมด้วยสระเสยี งสนั้ เช่น

เอยี ะ เชน่ เกี๊ยะ เจ๊ียะ เป๊ยี ะ เพยี ะ
อวั ะ เช่น จ๊วั ะ ป๊ัวะ ผัวะ

ตัวอย่างคายมื
ที่ใชใ้ นภาษาไทย

๑. คาเรียก ช่ืออาหาร เชน่

กยุ ชา่ ย เต้าหู้ เฉากว๊ ย เก๊กฮวย
บะหมี่ เก๊ียว แป๊ะซะ ซาลาเปา
เกาเหลา พะโล้ ก๋วยเตี๋ยว เตา้ ทงึ

๒. คาเรยี ก ผกั ผลไม้ เชน่
จับฉ่าย ตงั้ โอ๋ แปะ๊ กว๊ ย
บว๊ ย ล้ินจ่ี คึ่นฉา่ ย คะนา้

๓. คาเรียก เครือ่ งใช้ เช่น

กอเอี๊ยะ เก้าอ้ี เก๊ะ ตะหลิว
เก๋ง(รถ) ฮวงซยุ้ เขง่ ป้งุ กี๋ ต๋วั
โต๊ะ กางเกง เอีย๊ ม ขากว๊ ย

๔. คาเกีย่ วกับ ระบบการค้า เชน่

เจ๊ง หุ้น ห้าง
โสหุ้ย ยหี่ อ้ เซ้ง

๕. คาเกี่ยวกับ วัฒนธรรมประเพณี เชน่

กงเต๊ก เกง๋ (อาคาร) งิ้ว

แตะ๊ เอีย อ่งั เปา แป๊ะเจย๊ี ะ

กาพย์ยานี ๑๑ คายมื ภาษาจีน
กว๋ ยเตีย๋ วเกีย๊ วบะหม่ี พะโล้น้ีชา่ งน่าสน
เกาเหลาจบั ฉ่ายปน ตะหลิวคนตกั เฉาก๊วย
อาหารจานเด็ดนี้ ล้วนมากมีสีสนั สวย
คนไทยใชม้ ากดว้ ย ส่ือกันมาภาษาจีน

ท่ใี ชใ้ นภาษาไทย