รำ วงมาตราฐาน ด.ญ.ปุญปุ ญิศญิา สุข สุ ช่ว ช่ ย ม.2/5 เลขที่2ที่ 9
รำ วงมาตรฐาน เป็นการแสดงที่มี ที่ วิ มี วั วิวั ฒนาการมาจาก “ รำ โทน “ เป็นการรำ และร้องของชาวบ้าน ซึ่ง ซึ่ จะมี ผู้รำ ทั้งชาย และหญิงญิ รำ กันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำ ข้าว ที่ว ที่ างคว่ำ ไว้ หรือไม่ก็รำ กันเป็นวงกลม โดยมีโมี ทนเป็น เครื่องดนตรีปรี ระกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และ ร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแ มี บบแผนกำ หนดไว้ คง เป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ค ที่ วามสนุกสนาน รื่นเริงริ เป็นสำ คัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจิง จิ นะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไป อีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่ก ที่ ารรำ ชนิดนี้มีโมี ทนเป็นเครื่อง ดนตรีปรี ระกอบจังหวะ จึงเรียรี กการแสดงชุดนี้ว่า “ รำ โทน “
1.เพลงงามเเสงเดือน 2.เพลงชาวไทย 3. รำ มาซิม ซิ ารำ 4. เพลงคืนเดือนหงาย 5. เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ 6. ดอกไม้ของชาติ 7. หญิงญิไทยใจงาม 8. เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า 9. เพลงยอดชายใจหาญ 10. บูชานักรบ เพลงรำ วงมาตราฐานมี 10เพลง ดังนี้
รำ วงมาตรฐานนิยมเล่นในงานรื่นเริงริ บันเทิง ต่าง ๆ และยังนิยมนำ มาใช้เล่นแทนการ เต้นรำ สำ หรับเครื่องแต่งกายก็มีก มี าร กำ หนดการแต่งกายของผู้แสดงให้มีร มี ะเบียบี บ ด้วยการใช้ชุดไทย และชุดสากลนิยม โดยแต่ง เป็นคู่ รับกันทั้งชายและหญิงญิ อาทิ ผู้ชายนุ่งโจง กระเบน สวมเสื้อคอกลม มีผ้ มีผ้ าคาดเอว ผู้ หญิงญิ นุ่งโจงกระเบน ห่มสไบอัดจีบ จี ผู้ชายนุ่งโจง กระเบน สวมเสื้อราชประแตน ผู้หญิงญิ แต่งชุด ไทยแบบรัชกาลที่ ๕ ผู้ชายแต่งสูท ผู้หญิงญิ แต่ง ชุดไทยเรือนต้น หรือไทยจักรี
รำ วงมาตรฐาน เป็นการรำ หมู่ประกอบด้วยผู้แสดง ๘ คน ท่ารำ ประดิษฐ์ขึ้นจากท่ารำ มาตรฐานในเพลงแม่บท ความสวยงามของการรำ อยู่ที่ก ที่ ระบวนท่ารำ ที่มี ที่ ลั มีลั กษณะเฉพาะ ในแต่ละเพลง และเครื่องแต่งกายไทยสมัยต่าง ๆ รวมทั้งรูปแบบการแสดงในลักษณะ การแปรแถวเป็นวงกลม. การรำ แบ่งเป็นขั้นตอนต่าง ๆ ได้ดังนี้ ขั้นตอนที่ ๑ ผู้แสดงชาย และหญิงญิเดินออกมาเป็นแถวตรงสองแถวหันหน้าเข้าหากัน ต่างฝ่า ฝ่ยทำ ความ เคารพด้วยการไหว้ ขั้นตอนที่ ๒ รำ แปรแถวเป็นวงกลมตามทำ นองเพลง และรำ ตามบทร้องรวม ๑๐ เพลง โดยเปลี่ยลี่ นท่ารำ ไปตามเพลงต่าง ๆ เริ่มริ่ตั้งแต่เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำ ซิมซิารำ เพลงคืน เดือนหงาย เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงหญิงญิไทยใจงาม เพลงดวง จันทร์ขวัญฟ้า เพลงยอดชายใจหาญ และเพลงบุชานักรบ ขั้นตอนที่ ๓ เมื่อรำ จบบทร้องในเพลงที่ ๑๐ ผู้แสดงรำ เข้าเวที ทีล ที ะคู่ตามทำ นองเพลงจนจบ
เครื่องแต่งกายของรำ วงมาตรฐาน ประกอบด้วย ๔ แบบดังนี้ แบบที่ ๑ แบบชาวบ้าน ชาย นุ่งผ้าโจงกระเบน สวมเสื้อคอพวงมาลัย เอวคาดผ้าห้อยชายด้านหน้า หญิงญินุ่งโจงกระเบน ห่มผ้าสไบอัดจีบ จี ปล่อยผม ประดับดอกไม้ที่ผ ที่ มด้านซ้าย คาดเข็มขัด ใส่เครื่องประดับ แบบที่ ๒ แบบรัชกาลที่ ๕ ชาย นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อราชประแตน ใส่ถุงเท้า ร้องเท้าหญิงญินุ่งโจง กระเบน สวมเสื้อลูกไม้ สไบพาดบ่าผูกเป็นโบว์ ทิ้งชายไว้ข้างลำ ตัวด้านซ้าย ใส่ เครื่องประดับมุก แบบที่ ๓ แบบสากลนิยม ชาย นุ่งกางเกง สวมสูท ผูกไท้หญิงญินุ่งกระโปรงป้ายข้าง ยาวกรอมเท้า ใส่ เสื้อคอกลม แขนกระบอก แบบที่ ๔ แบบราตรีสรีโมสร ชายนุ่งกางเกง สวมเสื้อพระราชทาน ผ้าคาดเอวห้อยชายด้านหน้าหญิงญินุ่ง กระโปรงยาวจีบ จี หน้านาง ใส่เสื้อจับเดรป ชายผ้าห้อยจากบ่าลงไปทางด้านหลัง เปิดปิไหล่ขวา ศีรษะทำ ผมเกล้าเป็นมวยสูง ใส่เกี้ย กี้ วและเครื่องประดับ
รำ วงมาตรฐาน เป็นการรำ ที่ไที่ ด้รับความนิยมสืบมาจนถึงถึ ปัจจุบัน มักนิยมนำ มาใช้หลังจากจบการแสดง หรือจบงาน บันเทิงต่าง ๆ เพื่อเชิญชิ ชวนผู้ร่วมงานออกมารำ วงร่วมกัน เป็นการแสดงความสามัคคีกลมเกลียลี ว อีกทั้งยังเป็นที่ นิยมของชาวต่างชาติในการออกมารำ วงเพื่อความ สนุกสนาน