ระหว่างทางฝัน

ผใู้ หญ่อาบนา้ รอ้ นมากอ่ นเสมอ
เดก็ ทงั้ หลายตอ้ งเช่อื ฟังและทาตาม

แตก่ รอบนีไ้ มอ่ าจคงอย่ตู ลอดกาล
สกั วนั หน่งึ มนั จะหายไป

ดว้ ยสง่ิ ท่ีเรียกวา่ ฟางเสน้ สดุ ทา้ ย
และไมม่ ีวนั เป็นแบบเดมิ

๕๑

ย่างเขา้ อายยุ ่สี บิ สอง
ปีสดุ ทา้ ยของการเรียน
ดีใจท่ีรอดพน้ รวั้ มหาลยั
ขณะเดยี วกนั ก็เควง้ ควา้ งไมม่ ีท่ีไป
เพ่อื นวยั เดียวกนั มงี านรองรบั
แตห่ ลายคนก็ตกท่นี ่งั เดยี วกนั
ย่สี ิบสองดโู ตเป็นใหญ่
แต่เรากแ็ คเ่ ดก็ จบใหม่คนหน่งึ เทา่ นนั้
ใบปรญิ ญา หางาน เงนิ
ยงั คงวนเวียนอย่ใู นความคดิ

๕๒

๕๓

๕๔

๕๕

โรงเรยี นของเรานา่ อยู่
คณุ ครูเครง่ ครดั ทกุ คน
เด็กเด็กก็ตอ้ งยอมทน
เราทกุ คนตอ้ งทาตาม

๕๖

นอนดกึ ต่นื เชา้ โตร้ ุง่
หวั ยงุ่ หนา้ โทรมเหมอื นผี
การบา้ นเม่ือวานทาชี
ตสี ่ยี นั หวา่ งไปเลย

๕๗

ฝันไกลฝันใฝ่ฝันเฟ่ื อง
ฝันเรอ่ื งการงานกา้ วหนา้
ฝันใหญ่ไวก้ ่อนคอ่ ยมา
ฝันวา่ ถกู หวยเสรจ็ เรา

๕๘

ชา่ งคดิ สรา้ งสรรคก์ วา้ งไกล
ชา่ งฝันฝักใฝ่เรียนรู้
ชา่ งพดู ช่างคยุ พอดู
อยากอชู้ า่ งมนั ไปเลย

๕๙

จ่ายคา่ เทอมเท่ากนั กบั เพ่อื นเพ่ือน
แต่ดเู หมือนเราคมุ้ กวา่ ใครเขา
คนอ่นื สอบรอบเดยี วยกเวน้ เรา
เพราะงานเขา้ สอบซอ่ มทกุ วชิ า

๖๐

เร่ืองการเรยี นปวดหวั ไมเ่ ขา้ ใจ
หฟู ังไปแตใ่ จลอยกลบั บา้ น
หนง่ึ ช่วั โมงมนั ช่างแสนยาวนาน
กวา่ จะผ่านไปแต่ละนาที

ไม่ไดก้ ารตอ้ งขอเขา้ หอ้ งนา้
แกลง้ ทาทา่ ใหด้ เู หมือนปวดฉ่ี
แต่ใจจรงิ เรานนั้ แค่อยากหนี
จากพืน้ ท่ีท่เี ราไมบ่ ีลอง

เพราะโรงเรยี นคอื บา้ นหลงั ท่ีสอง
งนั้ เราลองงีบหลบั บา้ งน่งั จอ๋ ง
หลงั ต่นื มาเจอครูยนื จอ้ งมอง
เจอฉลองพรอ้ มกบั ไมค้ ใู่ จ

๖๑

สงิ่ ท่ีคอยขดั ขวางความกา้ วหนา้
นนั้ เรยี กวา่ ขีเ้ กียจตวั เป็นขน
มนั เฝา้ คอยจอ้ งมองตามผคู้ น
เขา้ ตาจนตามตดิ ประชิดตวั

จะคอ่ ยค่อยฝังรากในความคิด
แมเ้ ป็นสง่ิ นอ้ ยนิดกป็ วดหวั
เราจะเรม่ิ ขีเ้ กียจไมร่ ูต้ วั
ตามืดมวั ไมเ่ ห็นส่งิ ควรทา

๖๒

๖๓

อยากจะเป็นหลายอย่างตามความฝัน
อยากมวี นั สดใสไม่เศรา้ หมอง
อยากเป็นคนม่งั มีรวยเงินทอง
อยากมขี องมากมายละลานตา

๖๔

อยากเงนิ เดอื นเป็นแสนแฟนไม่ตอ้ ง
อยากฟฟู ่ องเงนิ ลน้ ไม่ตอ้ งหา
อยากถกู มองไฟลกุ ในแววตา
อยากตามลา่ เฟน้ หาใบโชคดี

อยากมีตงั คล์ น้ ฟา้ ใชไ้ ม่หมด
อยากสะกดมนตต์ ราเปิดราศี
อยากตรวจดแู ลว้ ถกู ลอตเตอรี่
อยากโชคดีแบบนีท้ กุ สนิ้ เดือน

๖๕

อยากทางานหาเงนิ มาใชส้ อย
แตต่ อ้ งคอยอีเมลจากนายจา้ ง
จานวนเงนิ ในแบงกเ์ รม่ิ เลือนราง
คณุ นายจา้ งเม่ือไรจะตอบมา

เขา้ งานเชา้ แปดโมงงว่ งมากมาก
กวา่ จะลากสงั ขารยากหนกั หนา
น่งั มอไซคแ์ วน้ โลดเขา้ ซอยมา
เกือบไดล้ าโลกนีก้ นั แลว้ เรา

๖๖

ท่ีบา้ นของฉนั สขุ สนั ตส์ ขุ ขี
แต่ขา้ งบา้ นมี หดู แี อบฟัง
บา้ งเป็นคณุ ปา้ ชอบมาคอยส่งั
มาพดู ใหฟ้ ัง เป็นด่งั ลกู ตน
แมเ่ ราก็เฉย ปลอ่ ยเลยไมส่ น
เร่ืองแตล่ ะคน อยา่ วนโยงกนั
ลกู เราเป็นไง ปลอ่ ยไปตามฝัน
พอ่ แมร่ ูก้ นั ใหฉ้ นั เติบโต

๖๗

๖๘

๖๙

เกิดมาหนง่ึ ครงั้
ตอ้ งตงั้ เปา้ หมาย
อยา่ มวั ฟมู ฟาย
ผ่อนคลายใจตน

คนเราเช่นนี้
มกั มสี บั สน
อยา่ ปลอ่ ยงนุ งง
ลงมอื ทากนั

๗๐

เลอื กสิ่งท่ีชอบ
ไรข้ อบเขตกนั้
ทาส่ิงท่ีฝัน
ลยุ กนั ไปเลย

ฝ่ าฟันความกลวั
อยา่ มวั น่งิ เฉย
บา้ บน่ิ ตามเคย
ทาเลยไม่อาย

ทวา่ คนเรา
สงิ่ เรา้ หลากหลาย
ความชอบมากมาย
มีหลายรอ้ ยพนั

๗๑

ครอบครวั กต็ า่ ง
หลายอย่างปนกนั
จะคิดจะฝัน
ขดั กนั ทนั ที

ขอจงรูไ้ ว้
หากยงั ไมม่ ี
ความฝันตอนนี้
พรุง่ นยี้ งั ทนั

ปลอ่ ยใจใหว้ า่ ง
ไมข่ วางกีดกนั
ตวั ตนเรานนั้
ดกู นั ท่ีใจ

๗๒

๗๓

รอบตวั ลว้ นเตบิ ใหญ่ใฝ่เรยี นรู้
ยอ้ นมองดตู วั เราไม่เอาไหน
อยา่ ไปสนคนอ่นื หรอื ใครใคร
หกั หา้ มใจไม่มองไม่รบั ฟัง

ความตงั้ ม่นั สงู ลว่ิ เทียบผนื ฟ้า
ผลออกมาไมเ่ ป็นด่งั ใจหวงั
อยา่ ถือโทษนกึ แคน้ จนใจพงั
ชีวิตยงั เดนิ ตอ่ รอกา้ วไป

๗๔

เสน้ ทางเดนิ ชีวติ มีหลากหลาย
มีมากมายแลว้ แต่จะเลือกฝัน
ฟังเสียงใจลยุ ไปและม่งุ ม่นั
มิตอ้ งหว่นั มกิ ลวั ลองทา้ ทาย

มีทงั้ ดแี ละรา้ ยปนกนั ไป
เหตกุ ารณไ์ หนตอ้ งสดู้ เู ฉิดฉาย
ความผดิ หวงั อาจแวะมาทกั ทาย
ความเดยี วดายเรม่ิ ตน้ ขนึ้ อกี ครา

ทวา่ น่นั ยงั มอี กี หลายคน
ประสบผลดงั หวงั ยากนกั หนา
เรายงั มีพรุง่ นีเ้ ด๋ยี วกม็ า
คอยพง่ึ พายามยากของทกุ คน

๗๕

เสน้ ทางใหมเ่ ตรียมพรอ้ มรอเรม่ิ ตน้
ตอ้ งดนั้ ดน้ เค่ยี วเข็ญถึงท่ีหมาย
เดนิ หนา้ ไปโดดเด่ยี วและเดยี วดาย
เคียงขา้ งกายมีแต่ตวั เราเอง

ทงั้ เพ่ือนฝงู แยกยา้ ยไปตามทาง
ส่งิ กีดขวางไมอ่ าจมาข่มเหง
จงมานะม่นั ใจในตวั เอง
มยิ าเกรงมกิ ลวั ตอ้ งทา้ ทาย

หากวนั หน่งึ ขา้ งหนา้ ไม่สมหวงั
อยา่ รบี พงั อย่ากลวั อย่าหนหี าย
กาแพงหินแขง็ กลา้ ตอ้ งทลาย
เพราะเปา้ หมายมีไวใ้ หพ้ งุ่ ชน

๗๖

กวา่ จะเป็นไดด้ ่งั ทกุ วนั นี้
กวา่ จะมีเพียบพรอ้ มไม่ขาดหาย
กวา่ จะอยไู่ ดเ้ องไม่เดยี วดาย
กวา่ จะคลายจากคาท่ีทาจม

กวา่ จะยืนหยดั ไดช้ า่ งยากเข็น
กวา่ จะเป็นคนเกง่ ช่างข่นื ขม
กวา่ จะไดร้ บั มาซง่ึ คาชม
กวา่ มดั ปมจะคลายเบาลงไป

๗๗

กวา่ จะรูต้ วั เองก็แสนชา้
กวา่ จะมาจดุ นีเ้ กือบหนหี าย
กวา่ จะถกู ยอมรบั เจ็บเจียนตาย
กวา่ จะไดผ้ ่อนคลายละทิง้ มนั

กวา่ จะมีการงานประสบผล
กวา่ จะคน้ พบเจอกบั ความฝัน
กวา่ จะผ่านมาไดท้ กุ คืนวนั
กวา่ ตวั ฉนั จะไดด้ งั หมายปอง

กวา่ จะมีความสขุ อยา่ งวนั นี้
กวา่ จะมวี นั ท่ีไม่เศรา้ หมอง
กวา่ จะมีผคู้ นชายตามอง
กวา่ คารอ้ งขอพรจะสง่ ไป

๗๘

กวา่ จะกลา้ เผชญิ กบั ความจรงิ
กวา่ จะทงิ้ ความเครียดใหจ้ างหาย
กวา่ จะคดิ ปลอ่ ยวางไม่งา่ ยดาย
กวา่ สดุ ทา้ ยจะยอมรบั ตวั เรา

กวา่ จะเป็นตวั ฉนั เชน่ วนั นี้
กวา่ หนา้ ท่ีจะดเี หมอื นใครเขา
กวา่ จะฝ่าฟันมาเพ่อื ตวั เรา
กวา่ จะเลา่ เรอ่ื งราวอย่างภมู ใิ จ

กวา่ ทกุ อย่างม่นั คงและย่งั ยืน
กวา่ ค่าคืนสอ่ งแสงหลีกทางให้
กวา่ ตวั เราจะเลอื กทางเดนิ ไป
กวา่ หวั ใจจะสขุ ทกุ นาที

๗๙

๘๐

๘๑

เก่ยี วกบั ผู้เขยี น

กฤตยา พบิ ลู ย์ (ออม)
เกิดวนั ท่ี ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
จบชนั้ มธั ยมศกึ ษาจากโรงเรยี นพบิ ลู วทิ ยาลยั
กาลงั จะสาเรจ็ การศกึ ษาจาก
สาขาวชิ าวรรณกรรมสาหรบั เดก็
คณะมนษุ ยศาสตร์
มหาวิทยาลยั ศรนี ครนิ ทรวิโรฒ ในปี พ.ศ. ๒๕๖๕

๘๒

๘๓

๘๔