power point BAHASA MELAYU pdf

BAHAGIAN A, ASPEK 2, : BIDANG FONOLOGI

* BAHAGIAAHNLIAK:UMBIPDUALANNG6/1F; ONOLOGI

1) AMSYAR BIN MOHAMMAD
2) MOHD IZZ IQBAL BIN MUHAMMAD SARAZI

3) FIRAS FAIQ BIN ARIFFIN

*ISI-ISI PENTING* + DEFINISI
`BIDANG FONOLOGI + KONSEP
+ PENGGOLONGAN BUNYI BAHASA
+ PENGHASILAN BUNYI BAHASA
+ ALAT-ALAT PERTUTURAN
+ STRUKTUR SUKU KATA
+ TANDA BACA
+ SYSTEM EJAAN

2.1: ‘DEFINISI FONOLOGI’

~ FONOLOGI IALAH CABANG ILMU BAHASA YANG MENGKAJI BUNYI BAHASA SESUATU
BAHASA TERTENTU DAN FUNGSI BUNYI-BUNYI TERSEBUT DALAM SISTEM BAHASA BERKENAAN.

BUNYI BAHASA DIHASILKAN UNTUK TUJUAN PERTUTURAN.

~ DALAM PERTUTURAN KITA CUBA MENGHASILKAN BUNYI YANG BERMAKNA. BUNYI YANG
DIKELUARKAN DALAM BENTUK UJARAN ITU BERTERUSAN SIFATNYA, YAKNI BERENTETAN.

~ BUNYI-BUNYI TERSEBUT DIANGGAP SEBAGAITERPISAH ATAU DIPENGGAL MENJADI UNIT-UNIT
KECIL YANG DIKENALI SEBAGAI `BUNYI PENGGALAN` ATAU `BUNYI SEGMENTAL ATAU FON`.

~ TERDAPAT JUGA BUNYI BUNYI-BUNYI LAIN YANG TIDAK BERSIFAT PENGGALAN; BUNYI-BUNYI
INI DISEBUT `BUNYI SUPRAPENGGALAN` ATAU `BUNYI SUPRASEGMENTAL`.

+ TERDAPAT PERBEZAAN ISTILAH YANG DIGUNAKAN OLEH AHLI-AHLI BAHASA AMERIKA.
MEREKA MENGANGGAP BIDANG BUNYI BAHASA SEBAGAI FONOLOGI DAN MEMBAHAGIKAN

BIDANG TERSEBUT KEPADA FONETIK DAN FONEMIK.

{DEFINISI FONETIK}

~ FONETIK IALAH BIDANG YANG MENGKAJI BUNYI-BUNYI YANG
DIHASILKAN OLEH MANUSIA SERTA MEMBERIKAN LAMBANG KEPADA

BUNYI-BUNYI TERSEBUT.

~ BIDANG FONETIK BERSIFAT UMUM, IAITU MENGKAJI UNSUR-UNSUR
BUNYI TANPA KAITAN DENGAN BAHASA-BAHASA TERTENTU.

~ KAJIAN DALAM BIDANG FONETIK TERBAHAGI KEPADA TIGA CABANG,
IAITU FONETIK PENDENGARAN, FONETIK AKUSTIK DAN FONETIK
ARTIKULASI.

{FONETIK PENDENGARAN}

~ FONETIK PENDENGARAN (ATAU FONETIK AUDITORI) MERUPAKAN
CABANG FONETIK YANG MENGKAJI PENDENGARAN DAN PERSEPSI

BUNYI BAHASA.

{FONETIK AKUSTIK}

~ FONESTIK AKUSTIK IALAH CABANG YANG MENKAJI SIFAT FIZIKAL BUNYI
BAHASA; BIDANG INI JUGA DISEBUT SEBAGAI BIDANG FONETIK FIZIKAL.

{FONETIK ARTIKULASI}

~ FONETIK ARTIKULASI PULA IALAH CABANG FONETIK YANG MENGKAJI
FUNGSI ALAT ARTIKULASI YANG TERLIBAT DENGAN PENGHASILAN BUNYI.

{DEFINISI FONEMIK}

~ FONEMIK ADALAH KAJIAN ATAU ANALISIS BUNYI BAHASA DENGAN
MEMPERHATIKAN STATUSNYA SEBAGAI PEMBEDA MAKNA.

~ BUNYI BAHASA YANG DIUCAPKAN OLEH MANUSIA AKAN MEMILIKI
PEMBEDA MAKNA PADA SETIAP BUNYI BAHASANYA.

~ OBJEK KAJIAN DARI FONEMIK ADALAH FONEM, BERBEDA DENGAN
OBJEK KAJIAN FONETIK YANG MENGKAJI FON.

[KONSEP BUNYI, FONEM, ALOFON DAN HURUF]

{KONSEP BUNYI}

~ BUNYI-BUNYI YANG DIHASILKAN OLEH MANUSIA TERBAHAGI KEPADA DUA
JENIS, IAITU BUNYI BUKAN BAHASA DAN BUNYI BAHASA.

~ BUNYI BUKAN BAHASA IALAH BUNYI-BUNYI YANG TIDAK BERSIFAT BAHASA
SEPERTI BATUK, BERSIN DAN BERDEHAM.

~ BUNYI BAHASA IALAH BUNYI-BUNYI YANG DIHASILKAN MENGIKUT
ATURAN TERTENTU UNTUK MEMBAWA MAKNA, DAN BUNYI-BUNYI INI
MEMBENTUK PERKATAAN, FRASA DAN AYAT UNTUK BERFUNGSI SEBAGAI

ALAT PERHUBUNGAN ANTARA MANUSIA.
~ BIDANG YANG MENGKAJI ASPEK BUNYI-BUNYI BAHASA IALAH `FONETIK`

DAN `FONOLOGI`.

{KONSEP FONEM}

~ FONEM IALAH UNSUR BUNYI YANG TERKECIL YANG MAMPU UNTUK
MEMPERLIHATKAN PERBEZAAN MAKNA.

~ SEBAGAI CONTOH, P DAN B IALAH DUA FONEM DALAM BAHASA MELAYU
KERANA MEMBEZAKAN MAKNA, SEPERTI KELIHATAN DALAM PASANGAN
PERKATAAN ` PAGI DAN BAGI.`

~ DUA BUNYI DIKATAKAN TERGOLONG KEPADA DUA FONEM JIKALAU
BERKONTRAS DARI SEGI MAKNA DALAM PERSEKITARAN YANG SAMA.

~ SEBAGAI CONTOH, PASANGAN [KARI] DAN [GARI] SAMA, KECUALI PADA
BUNYI [K] DAN [G].

~ OLEH SEBAB KEHADIRAN DUA BUNYI INI MEMBAWA PERBEZAAN MAKNA,
BUNYI [K] DAN [G] DIANGGAP SEBAGAI DUA FONEM YANG BERASINGAN.

~ PADA TAHAP INI PERLU DISEBUT TENTANG PENGGUNAAN KURUNGAN.

~ KURUNGAN JENIS [ ] DIGUNAKAN UNTUK MENGGAMBARKAN SESUATU
BUNYI, MISALNYA [P] DALAM [PAGI] DAN [B] DALAM [BAGI].

~ APABILA TELAH TERBUKTI [P] DAN [B] ITU DUA FONEM YANG BERASINGAN,
MAKA JENIS KURUNGAN YANG DIGUNAKAN BERUBAH MENJADI /P/ DAN /B/.

~ KURUNGAN // DIGUNAKAN BAGI MENUNJUKKAN STATUS FONEM KEDUA-
DUA BUNYI TERSEBUT.

~ SESUATU FONEM MEMPUNYAI VARIASI. VARIASI-VARIASI ATAU KELAINAN INI
DISEBUT SEBAGAI ALOFON.

{KONSEP ALOFON}

~ ALOFON IALAH KELAINAN FONEM BERDASARKAN KEDUDUKAN. SEBAGAI
CONTOH, FONEM /P/. LAZIMNYA, FONEM INI DIHASILKAN SEBAGAI BUNYI LETUPAN
YANG SEMPURNA LETUPANNYA, SEPERTI DALAM PERKATAAN [PAGI] DAN [APA], IAITU

[P] PADA AWAL DAN TENGAH PERKATAAN.

~ TETAPI APABILA [P] HADIR DI AKHIR PERKATAAN, MISALNYA DALAM PERKATAAN
[ATAP], PENGHASILAN LETUPAN TIDAK DISEMPURNAKAN DAN SIFAT INI DITANDAI
DENGAN LAMBING [T] SELEPAS BUNYI TERSEBUT, MENANDAKAN CIRI LETUPAN YANG

TIDAK DISEMPURNAKAN.

~ KESIMPULANNYA, TERDAPAT DUA JENIS FONEM /P/, IAITU [P] YANG LETUPANNYA
DILAKSANAKAN DAN [P` ] YANG LETUPANNYA TIDAK TERLAKSANA.

~ SETIAP FONEM BOLEH MEMPUNYAI ANGGOTA YANG TERDIRI DARIPADA BUNYI
(ATAU ALOFON) YANG CIRI FONETIKNYA SAMA.

~ PENYEBARAN ALOFON DARIPADA SATU FONEM ITU DIKATAKAN BERSIFAT
SALING MELENGKAPI.

~ DENGAN MENGAMBIL CONTOH FONEM /P/ DIATAS, [P] DIKATAKAN
BERLAKU ATAU TERSEBAR DALAM LINGKUNGAN AWAL ATAU TEMGAH

PERKATAAN, SEMENTARA [P`] DALAM LINGKUNGAN PERKATAAN.

~ FONEM-FONEM SESUATU BAHASA KEMUDIANNYA DIBERIKAN LAMBANG
TULISAN ATAU HURUF.

{KONSEP HURUF/TULISAN}

~ SESUATU BAHASA ITU MULA-MULA DIGUNAKAN OLEH MANUSIA DALAM
BENTUK LISAN. KEMUDIAN MANUSIA MENURUNKAN BUNYI-BUNYI BAHASA

KEPADA BENTUK TULISAN MELALUI SISTEM LAMBANG.

~ DALAM SEJARAH PENGHASILAN SISTEM TULISAN, TERDAPAT BEBERAPA JENIS
LAMBANG BAGI MENYAMPAIKAN MESEJ HINGGALAH BENTUK TULISAN YANG

DIGUNAKAN PADA MASA INI.

~ ANTARA JENIS LAMBANG BAHASA TERSEBUT TERMASUKLAH PIKTOGRAF,
IDEOGRAM, LOGOGRAM, TULISAN SILABIK DAN TULISAN ABJAD ATAU HURUF.

* PIKTOGRAM

~ PIKTOGRAM, YANG JUGA DIKENALI SEBAGAI TULISAN-GAMBAR, IALAH
CARA UNTUK MENYAMPAIKAN MESEJ MELALUI GAMBAR TERTENTU.

~ SEBAGAI CONTOH, SIMBOL MATAHATI YANG MELAMBANGKAN MATAHARI.
~ SISTEM INI BERJAYA APABILA GAMBAR YANG DIGUNAKAN MUDAH
DIFAHAMI RAMAI.

* IDEOGRAM

~ IDEOGRAM, ATAU TULISAN IDEA IALAH SISTEM MENYAMPAIKAN MESEJ MELALUI
KONSEP ATAU IDEA DAN BERSIFAT LEBIH ABSTRAK DARIPADA SISTEM PICTOGRAM.

* ANTARA CONTOH IDEOGRAM PADA ZAMAN
MODEN INI.

~ IALAH SEPERTI
GAMBAR RAJAH DI

SEBELAH;

* LOGOGRAM/TULISAN PERKATAAN

~ LOGOGRAM, ATAU TULISAN PERKATAAN IALAH SISTEM MENYAMPAIKAN MESEJ DALAM BENTUK
PERKATAAN. HAL INI BERLAKU APABILA HUBUNGAN ANTARA LAMBANG DENGAN BUAH FIKIRAN
YANG INGIN DISAMPAIKAN BERSIFAT AMAT ABSTRAK DAN MELAMBANGKAN PERKATAAN DALAM

BAHASA BERKENAAN.
~ DALAM BAHASA MESIR TUA, IDEOGRAM BAGI AIR IALAH =~. LAMBANG INI BERUBAH MENJADI ~

BAGI MELAMBANGKAN PERKATAAN AIR.
~ CONTOH SATU BENTUK TULISAN YANG BERSIFAT LOGOGRAM IALAH TULISAN KUNEIFORM
YANG DIGUNAKAN OLEH ORANG SUMERIA, SEBUAH KAWASAN SELATAN IRAQ MODEN, ANTARA

5000-6000 TAHUN DAHULU.

* TULISAN SILABIK/TULISAN SUKU KATA

~ TULISAN SILABIK, ATAU TULISAN SUKU KATA IALAH SISTEM TULISAN YANG MENJADIKAN
LAMBANG YANG DIGUNAKAN MEWAKILI SUKU KATA.

~ BAHASA JEPUN DAPAT DISEBUT SEBAGAI CONTOH BAHASA YANG TULISANNYA BERSIFAT
SILABIK.

* TULISAN ABJAD

~ TULISAN ABJAD IALAH SISTEM TULISAN YANG MEMPUNYAI LAMBANG YANG MEWAKILI BUNYI-
BUNYI DALAM SESUATU BAHASA.

~ BUNYI DIBERIKAN LAMBANG BUNYI YANG DINAMAKAN ABJAD, DAN SATU BUNYI LAZIMNYA
DIWAKILI OLEH SATU ABJAD ATAU HURUF.

* KONSEP SUKU KATA

~ PERKATAAN DALAM BAHASA TERDIRI DARIPADA BUNYI ATAU FONEM YANG DIGABUNGKAN.
SUKU KATA IALAH PECAHAN PADA SESUATU PERKATAAN YANG TERDIRI DARIPADA, SAMA ADA

SATU VOKAL ATAU GABUNGAN VOKAL DENGAN KONSONAN.

~ SEBAGAI CONTOH, DALAM PERKATAAN `API`, TERDAPAT DUA SUKU KATA, IAITU A DAN PI.
DALAM PERKATAAN PAHLAWAN, TERDAPAT TIGA SUKU KATA, IAITU PAH, LA DAN WAN. DALAM

PERKATAAN PENJELMAAN, TERDAPAT EMPAT SUKU KATA, IAITU PEN, JEL, MA DAN AN.

~ SESUATU SUKU KATA DIKATAKAN TERBUKA JIKALAU DIAKHIRI DENGAN VOKAL, MISALNYA `A`
DAN `PI` DALAM API DAN `LA` DALAM PAHLAWAN.

~ SUKU KATA DIKATAKAN TERTUTUP JIKALAU DIAKHIRI DENGAN KONSONAN, MISALNYA `PAH`
DAN `WAN` DALAM PAHLAWAN.

~ DAPAT DISIMPULKAN BAHAWA BAHASA MULA-MULA DIBERIKAN LAMBANG DALAM BENTUK
GAMBAR YANG BERKAIT DENGAN SELURUH MESEJ, KEMUDIAN YANG MENGGAMBARKAN

PERKATAAN DAN KEMUDIAN BERBENTUK SUKU KATA DAN AKHIRNYA BUNYI-BUNYI TERSENDIRI.

SUKU KATA

TERBUKA TERTUTUP

DIAKHIRI DENGAN DIAKHIRI DENGAN
VOKAL KONSONAN

CONTOH; API CONTOH; PAH LA
WAN

{PENGGOLONGAN DAN PENGHASILAN BUNYI
BAHASA}

TERDAPAT 3 BUNYI BAHASA IAITU;
~ BUNYI VOKAL

~ BUNYI KONSONAN
~ BUNYI DIFTONG

* BUNYI VOKAL

~ VOKAL IALAH BUNYI-BUNYI BAHASA YANG BERSUARA YANG KETIKA MENGHASILKANNYA,
UDARA DARI PARU-PARU KELUAR BERTERUSAN MELALUI RONGGA TEKAK DAN RONGGA MULUT

TANPA MENDAPAT SEBARANG SEKATAN ATAU GESERAN.
~ DENGAN KATA LAIN, VOKAL MEMPUNYAI CIRI-CIRI YANG BERIKUT;

a) BERSUARA
b) UDARA KELUAR DARI PARU-PARU BERTERUSAN DAN
c) UDARA KELUAR TANPA SEKATAN ATAU GESERAN.

* BUNYI KONSONAN

~ KONSONAN IALAH BUNYI-BUNYI BAHASA SELAIN BUNYI VOKAL, SAMA ADA BERSUARA ATAU
TIDAK BERSUARA, YANG KETIKA MENGHASILKANNYA UDARA DARI PARU-PARU MENERIMA SEKATAN

ATAU GESERAN, YANG BERLAKU DALAM RONGGA MULUT, RONGGA TEKAK ATAU RONGGA
HIDUNG.

~ KESIMPULANNYA, BUNYI-BUNYI KONSONAN MEMPUNYAI CIRI-CIRI YANG BERIKUT;

a) ADA KONSONAN YANG BERSUARA DAN ADA KONSONAN YANG TIDAK BERSUARA,
BERGANTUNG PADA SAMA ADA PITA SUARA DIGETARKAN ATAU TIDAK.

b) ARUS UDARA YANG KELUAR DARI PARU-PARU MENERIMA SEKATAN ATAU GESERAN.

c) SEMASA MENGHASILKANNYA BERLAKU SEKATAN ATAU GESERAN DALAM RONGGA TEKAK
ATAU RONGGA MULUT HASIL DARIPADA SENTUHAN ANTARA ARTIKULASI DENGAN DAERAH
ARTIKULASI DAN

d) ADA KONSONAN SENGAU DAN ADA KONSONAN TIDAK SENGAU, BERGANTUNG PADA
KEADAAN LELANGIT LEMBUT SEMASA BUNYI ITU DIHASILKAN.

* BUNYI DIFTONG

~ DIFTONG IALAH RENTETAN DUA VOKAL YANG DIHASILKAN DENGAN SATU HEMBUSAN NAFAS
DAN MEMPUNYAI SATU PUNCAK KELANTANGAN.

~ DIFTONG BERTINDAK SEBAGAI SATU FONEM, TETAPI DILAMBANGKAN DENGAN DUA LAMBANG
VOKAL.

~ DALAM BAHASA MELAYU, TERDAPAT TIGA DIFTONG, IAITU `AI`, `AU` DAN `OI`.

^ CONTOH DIFTONG `AI`, `AU` DAN `OI`.

DIFTONG [AI] DIFTONG [AU] DIFTONG [OI]

~ HAIWAN ~ AURAT ~ BOIKOT
~ GHAIRAH ~ TAULAN
~ KERBAU ~ AMBOI
~ GULAI ~ PULAU
~ PANDAI ~ SEPOI

* POINT YANG BERIKUTNYA ADALAH MENGENAI; [CARA-
CARA UNTUK MENGHASILKAN BUNYI BAHASA]