ภาษาพาที ป.2

ผุ

ผุ = ผอ - อุ - ผุ

ลา้ ง

ลา้ ง = ลอ - อา - งอ - ลาง - ไมโ้ ท - ลา้ ง

ทงิ้

ทิง้ = ทอ - อิ - งอ - ทิง - ไมโ้ ท - ท้งิ

ลุก

ลกุ = ลอ - อุ - กอ - ลุก

แบง่

แบง่ = บอ - แอ - งอ - แบง - ไมเ้ อก - แบง่

ชอ้ น

ช้อน = ชอ -ออ - นอ - ชอน - ไม้โท - ช้อน

เก็บ

เก็บ = กอ -เอะ - บอ - เก็บ

กม้

ก้ม = กอ -โอะ - มอ - กม - ไมโ้ ท - ก้ม

หก

หก = หอ -โอะ - กอ - หก

ผอม

ผอม = ผอ -ออ - มอ - ผอม

อ้วน

อว้ น = ออ -อัวะ - นอ - อวน - ไม้โท - อว้ น

อว้ ก

อว้ ก = ออ -อวั ะ - กอ - อวก - ไมโ้ ท - อ้วก

คราบ

คราบ = คอ - รอ - อา - บอ - คราบ

กล่อง

กลอ่ ง = กอ -ลอ - ออ - งอ - กลอง - ไมเ้ อก - กล่อง

กวาด

กวาด = กอ -วอ - อา - ดอ - กวาด

เหลือง

เหลอื ง = หอ -ลอ - เอือ - งอ - เหลือง

ลกู อม

ลกู อม = ลอ - อู - กอ - ลูก - ออ - โอะ - มอ - อม - ลกู อม

กางเกง

กางเกง = กอ - อา - งอ - กาง - กอ - เอ - งอ - เกง - กางเกง

ขยี้

ขย้ี = ขอ - ยอ - อี - ขยี - ไมโ้ ท - ขยี้

ขนม

ขนม = ขอ - นอ - โอะ - มอ - ขนม

ไขส้ งู

ไขส้ งู = ขอ - ไอ - ไข - ไม้โท - ไข้ - สอ – อู - งอ - สงู - ไข้สงู

นอนซม

นอนซม = นอ - ออ - นอ - นอน - ซอ - โอะ - มอ - ซม - นอนซม

เลอะ ลอ้ ตาย พบ
บ้วน ปวด อวด เปล่า

อย่า เศษ ตรวจ

แรงๆ ปิดเทอม ท้องเสีย สีเงนิ ระวงั
ปะปน นา้ ตาล ยงิ ฟัน สงสยั ยกเวน้

เชื้อโรค พยาธิ กติกา ตลก สกปรก

(พะ-ยาด) (ตะ-หลฺ ก) (สก-กะ-ปฺรก)

อารมณ์ โรคตดิ ต่อ

ภูผาและน้าใสมเี พื่อนคนหน่ึงช่ือ โจ๋ เพื่อนๆ
ชอบโจเ๋ พราะโจอ๋ ารมณ์ดี ไม่โกรธใคร ชอบพดู ตลก
โจ๋อ้วนเพราะกนิ จมุ าก

โจ๋ชอบกนิ ขนม ขนมทช่ี อบคอื ลูกอมและ
ขนมกรุบกรอบ เขาไม่กนิ คนเดียว แตจ่ ะแบง่ ปนั ให้

ภูผาและน้าใสมีเพอื่ นคนหน่ึงช่ือ โจ๋ เพอื่ นๆ
ชอบโจ๋เพราะโจอ๋ ารมณด์ ี ไม่โกรธใคร ชอบพูดตลก
โจอ๋ ว้ นเพราะกนิ จมุ าก

โจ๋ชอบกินขนม ขนมทชี่ อบคือลกู อมและ
ขนมกรบุ กรอบ เขาไมก่ นิ คนเดียว แต่จะแบง่ ปันให้
เพ่ือนๆ ดว้ ย

ภูผาและนา้ ใสจะกนิ บา้ งในบางคร้งั แล้วรบี บ้วนปาก
ทนั ที โจม๋ องอย่างสงสยั

“ขนมพวกน้ีท้าให้ฟันผุง่าย น้าใสเลยตอ้ ง ระวงั
ฟนั ถึงได้สวยอย่างนีไ้ ง” น้าใสยิงฟันให้ เพือ่ นๆ ดู

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” โจห๋ ัวเราะเสยี งดงั “เอา น้าอดั ลม
ล้างปากก็ได้ อรอ่ ยเสียอีก เย็นชน่ื ใจดว้ ย”
“แต่น้าอัดลมมีน้าตาล ท้าให้ฟนั ผุเหมอื นกันนะ”
ภผู าพูด

“กนิ มาต้งั นานแล้ว ฟนั ไมเ่ ห็นผเุ ลย” โจ๋
ยิงฟันให้เพือ่ นดูบา้ ง เหน็ ฟันเป็นคราบเหลอื ง
มีเศษขนมติดตามซอกฟนั ‘อ!๊ี สกปรก โจค๋ ง
ไมไ่ ดแ้ ปรงฟันละสิ’ น้าใสคิด

โจท๋ า้ ท่าอวดเพ่ือนมากไป ไม่ทันระวัง
ขนมจึงหกหมดทั้งซอง โจ๋กม้ ลงเก็บ

“อยา่ กนิ นะโจ๋” นา้ ใสหา้ ม ภผู าเข้ามาดงึ แขน
“ขนมสกปรกแล้ว ทิ้งเถอะ” โจไ๋ มฟ่ งั เพ่อื นห้าม
“ไม่เป็นไรหรอก เชือ้ โรคไม่ทนั เกาะ กนิ ไดไ้ ม่เปน็ ไร”
ว่าแล้วก็เกบ็ ขนมกินตอ่ จนหมด

โรงเรียนปิดเทอม ท้าให้เดก็ ๆ ไมไ่ ดพ้ บกนั
หลายวนั ยกเวน้ คนทีบ่ า้ นอยใู่ กล้ ๆ กัน ก็ได้พบ
กนั บา้ ง พอเปิดเทอม เพื่อนพบว่าโจ๋จะไม่พูดคยุ
กบั เพอ่ื นๆ ไมอ่ ้าปากหวั เราะเสียงดังเหมือนเคย

“โจเ๋ ปน็ อะไรไป ไมส่ บายหรือเปล่า ไมเ่ หน็
คุยเลย” ภูผาถาม

“ไม่ไดเ้ ปน็ อะไร” โจ๋ปฏิเสธ “ตอนปดิ เทอม
เราปวดฟันมาก แม่พาไปหาหมอ หมอบอกว่า ฃ
ฟนั ผุ กินแต่ขนมหวานแล้วไมแ่ ปรงฟัน เลยตอ้ ง

อุดฟนั หลายซ่ี” โจอ๋ า้ ปากใหเ้ พื่อนดู เห็นจุดสเี งิน ท่ี
อุดฟันหลายจดุ “เราเลยไมอ่ ยากพดู กลัว เพื่อนล้อ”

โจเ๋ พือ่ นรกั คงไมม่ เี พ่อื นคนไหนหรอก ท่ี
อยากสนุกบนความทกุ ขข์ องคนอืน่ ภูผานกึ อยาก
จะพูดอยา่ งน้ีกบั โจ๋

ครูกติ ติจะเตือนนกั เรยี นอยเู่ สมอวา่ ให้
ล้างมือบอ่ ย ๆ เพราะเชอ้ื โรคอาจมาอยทู่ ีม่ ือเรา
โดยที่เราไมร่ ู้ตัว เมื่อเราใช้มือขย้ีตา หยิบของเขา้
ปาก เกาตามตัว เชือ้ โรค จะเข้าสูร่ า่ งกายโดยงา่ ย
การล้างมอื ให้ สะอาดอย่เู สมอ เท่ากับล้างเชือ้ โรค
ใหอ้ อกไปจากตวั

เดก็ ๆ ทุกคนท้าตามครูกติ ติ ยกเว้นโจ๋
บางครงั้ ไปเล่นดนิ มอื ยังเลอะ โจจ๋ ะเกาตวั เชด็ จมูก
ขยตี้ า พอเพ่อื นๆ เตือน โจ๋กเ็ อามือเชด็ ขากางเกง
แรงๆ หัวเราะเสยี งดงั และพดู วา่ “สะอาดแลว้
เชือ้ โรคตายหมดแลว้ ”

ตอนพักกลางวนั ภูผา น้าใสและเพอ่ื นๆ น่ัง
ล้อมวงกินอาหารท่เี ตรยี มมา ใครอยากจะกิน
อาหารของใคร กใ็ ชช้ ้อนที่ยังไม่ได้เข้าปาก
แบ่งอาหารให้เสร็จเสยี ก่อน

เมื่อกนิ แล้วจะไม่ใช้ชอ้ น ไปตักอาหารของคน
อ่ืนอีกเลย ถว้ ยน้ากไ็ ม่ใชป้ ะปนกนั เป็นการป้องกัน
โรคตดิ ต่อไดเ้ ปน็ อยา่ งดี

โจ๋ท้าตามกติกาของกลุ่มเพอ่ื น แตถ่ ้าเพอ่ื น
คนไหนกนิ ไมห่ มด โจ๋จะกวาดอาหารนั้นมาใสก่ ลอ่ ง
ของตนกนิ จนหมด

โจ๋ไมไ่ ดม้ าโรงเรยี นหลายวนั แลว้ โจ๋หาย
ไปไหน เพ่ือนๆ จงึ ไปเยีย่ มโจ๋ที่บา้ น

โจ๋นอนซมลกุ ไมข่ ้นึ “เราท้องเสียมาก อว้ ก
จนหมดแรง หมอบอกวา่ อาหารเป็นพิษ และตรวจ
พบไข่พยาธดิ ว้ ย กินอะไรไมล่ งมาหลายวนั แลว้
มีไข้สงู ดซู ิเราผอมไปเลย” เพ่อื นๆ พยกั หน้าเหน็ ใจ
โจ๋ สงสารโจจ๋ งั เลย โจ๋ไม่ระวังเร่อื งอาหาร ไม่
รกั ษาความสะอาด จงึ ปว่ ยนาน คราวน้ีโจ๋คงเขด็
แล้วนะ