เต่าทอง คำ กาพย์ ที่มา : วรรณกรรมทักษิณ วรรณกรรมคัดสรร เล่มที่ 8
แนะนำนำนำนำตัตั ตั ว ตั วละคร เต่ต่ ต่ า ต่ าทอง นางดอกไม้ม้ ม้ม้ ยายสา ตาใส พระอิอิ อิ น อิ นทร์ร์ ร์ร์ เต่าทอง (ถอดรูป) เต่าทอง (ถอดรูป) นางสุสุ สุ ด สุ ดชา ท้ท้ ท้ า ท้ าวปัปัปั ต ปั ตตเวนราช ตรีรี รี สู รี สู สูญสู เจ้จ้ จ้ า จ้ ากรุรุ รุ ง รุ งสาวัวั วั ต วั ตถีถี ถีถี เจ้จ้ จ้ า จ้ าป่ป่ป่ า ป่ า โหร นางการัรั รั น รั น จัจั จั น จั นทมาลา
สองสามีภรรยาทำ งานรับใช้เศรษฐี เมื่อชราลง เศรษฐีจึงได้ให้ไปอาศัยอยู่ปลายนา สองตายายเก็บผักหักฟืนเลี้ยงชีพ สองสามีภรรยาทำ งานรับใช้เศรษฐี เมื่อชราลง เศรษฐีจึงได้ให้ไปอาศัยอยู่ปลายนา สองตายายเก็บผักหักฟืนเลี้ยงชีพ 1
วันนั้นยายกับตา หาเห็ดมาริมหนองใหญ่ ยายเห็นเต่าแต่ไกล ร้องเรียกไปว่าเจ้าเต่า แม่ยายร้องว่าไป ดับเถิดไฟไม่ให้เผา ตาวิ่งเข้าชิงเอา กระชากเต่ากันไปมา ยายชิงเต่ามาได้ ตาขี้ร้ายอยากขี้ข้า ไอ้เฒ่านี้ชั่วช้า ไม่ให้เผาเต่าเป็นทอง วันหนึ่งตากับยายไปเก็บเห็ด ได้เจอกับเต่าสีทองตัวหนึ่ง ตาคิดจะนำ เต่า ไปเผากิน แต่ยายคิดจะเลี้ยงไว้ ทั้งสองจึงทะเลาะกัน แต่สุดท้ายตาก็ต้อง ยอมให้ยายเลี้ยงเต่าไว้ วันหนึ่งตากับยายไปเก็บเห็ด ได้เจอกับเต่าสีทองตัวหนึ่ง ตาคิดจะนำ เต่า ไปเผากิน แต่ยายคิดจะเลี้ยงไว้ ทั้งสองจึงทะเลาะกัน แต่สุดท้ายตาก็ต้อง ยอมให้ยายเลี้ยงเต่าไว้ 2
นับแต่นั้นมายายก็ได้เลี้ยงดูเต่าทองเหมือนลูก จนวันหนึ่งพระอินทร์มองลงมายังโลกมนุษย์ เมื่อเห็นเต่าทอง ซึ่งแท้จริงคือ ท้าวสุทินรังสี จึงมอบปี่วิเศษให้ ซึ่งใครก็ตามได้ยินเสียงปี่ ก็จะเกิดอาการอยากเต้นรำ และเต้นรำ ไม่หยุด นับแต่นั้นมายายก็ได้เลี้ยงดูเต่าทองเหมือนลูก จนวันหนึ่งพระอินทร์มองลงมายังโลกมนุษย์ เมื่อเห็นเต่าทอง ซึ่งแท้จริงคือ ท้าวสุทินรังสี จึงมอบปี่วิเศษให้ ซึ่งใครก็ตามได้ยินเสียงปี่ ก็จะเกิดอาการอยากเต้นรำ และเต้นรำ ไม่หยุด 3
นางหนึ่งอุ้มลูกแล ปี่ดังแต้เข้าหูตน ทุ่มลูกร้องเสือกสน ตั้งใจเล่นท่าแม่ลาย นางหนึ่งมาด่าลูก เสียงดังอูกว่ารายมาย ดอกทองรำ กับชาย ตีให้ตายอย่าไว้พันธุ์ วิ่งเข้ามาจะตี ได้ยินปี่รำ เอากัน เจ้าผัวแล่นมาพลัน โกรธลุนลันว่าจะตีเมีย ต่อมาตากับยายก็เที่ยวพาเต่าทองไปเป่าปี่ให้คนฟังเพื่อแลกเงิน จนตากับยายมีฐานะที่ดีขึ้น มีกินมีใช้มากขึ้น ไม่ขัดสน ต่อมาตากับยายก็เที่ยวพาเต่าทองไปเป่าปี่ให้คนฟังเพื่อแลกเงิน จนตากับยายมีฐานะที่ดีขึ้น มีกินมีใช้มากขึ้น ไม่ขัดสน 4
วันหนึ่งเต่าทองอยากได้นางดอกไม้ ลูกสาวเศรษฐีเป็นเมีย ยายจึงเดินทาง ไปบ้านเศรษฐีเพื่อสู่ขอนางดอกไม้ให้เต่าทอง แต่เศรษฐีไม่อยากยกให้ จึงบอกให้ยายหาสินสอดเป็นเพชรทองจำ นวนมากมาให้ได้ หากผิดสัญญาจะไม่ยกลูกสาวให้ วันหนึ่งเต่าทองอยากได้นางดอกไม้ ลูกสาวเศรษฐีเป็นเมีย ยายจึงเดินทาง ไปบ้านเศรษฐีเพื่อสู่ขอนางดอกไม้ให้เต่าทอง แต่เศรษฐีไม่อยากยกให้ จึงบอกให้ยายหาสินสอดเป็นเพชรทองจำ นวนมากมาให้ได้ หากผิดสัญญาจะไม่ยกลูกสาวให้ 5
ยายว่าอนิจจัง แม่เล่าให้ฟัง ต้นตอข้อขอน เขาว่าจะให้ ตกไม่ลดผ่อน ขันหมากไม่หย่อน ค่อนเอาตั้งพัน ตกบินจาทอง พัชวันเรืองรอง เงินทองทุกอัน หัวแหวนโตกหนึ่ง ถึงหากไม่ทัน จะเอาในสามวัน แล้วขวัญแม่อา เมื่อยายกลับถึงบ้านก็ได้แต่นั่งร้องไห้ที่ไม่สามารถจะหาสินสอดไปขอ นางดอกไม้ให้เต่าทองได้ จึงเล่าให้เต่าทองฟังด้วยความเศร้าใจ เมื่อตกกลางคืนเต่าทองจึงได้อธิษฐานให้เทวดาช่วย เมื่อยายกลับถึงบ้านก็ได้แต่นั่งร้องไห้ที่ไม่สามารถจะหาสินสอดไปขอ นางดอกไม้ให้เต่าทองได้ จึงเล่าให้เต่าทองฟังด้วยความเศร้าใจ เมื่อตกกลางคืนเต่าทองจึงได้อธิษฐานให้เทวดาช่วย 6
เหล่าเทวดาจึงได้เนรมิตสินสอดให้เต่าทองตามที่ต้องการ รุ่งเช้ายาย ตาและเต่าทองก็ได้ยกขบวนขันหมากไปยังบ้านเศรษฐี เมื่อเศรษฐีเห็นดังนั้นจึงต้องจำ ใจยกนางดอกไม้ให้เต่าทอง เต่าทองจึงได้แต่งงานกับนางดอกไม้ในที่สุด เหล่าเทวดาจึงได้เนรมิตสินสอดให้เต่าทองตามที่ต้องการ รุ่งเช้ายาย ตาและเต่าทองก็ได้ยกขบวนขันหมากไปยังบ้านเศรษฐี เมื่อเศรษฐีเห็นดังนั้นจึงต้องจำ ใจยกนางดอกไม้ให้เต่าทอง เต่าทองจึงได้แต่งงานกับนางดอกไม้ในที่สุด 7
กล่าวถึงเมืองมิถิลา เป็นเมืองยักษ์ มีกษัตริย์ชื่อท้าวปัตตเวนราช มเหสีชื่อนางจันทมาลา พระราชธิดาชื่อสุดชา แต่นางสุดชาเป็นเพียงมนุษย์ มีพี่เลี้ยงชื่อนางการัน กล่าวถึงเมืองมิถิลา เป็นเมืองยักษ์ มีกษัตริย์ชื่อท้าวปัตตเวนราช มเหสีชื่อนางจันทมาลา พระราชธิดาชื่อสุดชา แต่นางสุดชาเป็นเพียงมนุษย์ มีพี่เลี้ยงชื่อนางการัน 8
วันหนึ่งนางการันออกไปเที่ยวในป่า ได้ยินเสียงปี่แก้ว อดใจไม่ไหว เพราะอิทธิฤทธิ์ของปี่วิเศษที่ไม่ว่าใครได้ยินจะต้องร่ายรำ ตามทำ นอง นางการันจึงร่ายรำ แล้วตามเสียงปี่แก้วนั้นไป วันหนึ่งนางการันออกไปเที่ยวในป่า ได้ยินเสียงปี่แก้ว อดใจไม่ไหว เพราะอิทธิฤทธิ์ของปี่วิเศษที่ไม่ว่าใครได้ยินจะต้องร่ายรำ ตามทำ นอง นางการันจึงร่ายรำ แล้วตามเสียงปี่แก้วนั้นไป 9
เดินเข้าไปใกล้ถึงต้นเสียงเห็นผู้คนกำ ลังร่ายรำ อยู่นางจึงได้แปลงกาย เป็นมนุษย์เพื่อไม่ให้ผู้คนตกใจ แล้วเดินตามเสียงปี่ไป เดินเข้าไปใกล้ถึงต้นเสียงเห็นผู้คนกำ ลังร่ายรำ อยู่นางจึงได้แปลงกาย เป็นมนุษย์เพื่อไม่ให้ผู้คนตกใจ แล้วเดินตามเสียงปี่ไป 10
เมื่อผู้คนเห็นนางการันก็เกิดข้อสงสัยว่าเป็นใครมาจากไหนไม่เคยเห็น หน้า ด้วยความเป็นยักษ์นางการันจึงได้โกหกไปว่าตนอยู่อีก หมู่บ้านหนึ่ง พ่อตายจาก ต้องอยู่คนเดียว นางการันคิดในใจต้องเอาเต่าทองตัวนี้กลับเมืืองให้ได้ เมื่อผู้คนเห็นนางการันก็เกิดข้อสงสัยว่าเป็นใครมาจากไหนไม่เคยเห็น หน้า ด้วยความเป็นยักษ์นางการันจึงได้โกหกไปว่าตนอยู่อีก หมู่บ้านหนึ่ง พ่อตายจาก ต้องอยู่คนเดียว นางการันคิดในใจต้องเอาเต่าทองตัวนี้กลับเมืืองให้ได้ 11
คิดแล้วก็อุ้มเต่าทองพร้อมปี่วิ่งหนีออกมาทันที ฝ่ายนางดอกไม้ ตะโกนให้คนช่วย นางการันจึงคืนร่างเป็นยักษ์ ผู้คนที่วิ่งตามมาตกใจกลัววิ่งเตลิดหนีเข้าป่า คิดแล้วก็อุ้มเต่าทองพร้อมปี่วิ่งหนีออกมาทันที ฝ่ายนางดอกไม้ ตะโกนให้คนช่วย นางการันจึงคืนร่างเป็นยักษ์ ผู้คนที่วิ่งตามมาตกใจกลัววิ่งเตลิดหนีเข้าป่า 12
ถึงวังปราสาทก็นำ เต่าไปให้นางสุดชา นางการันจึงเล่าเรื่องราว ทั้งหมดให้นางสุดชาฟังแล้วบอกว่าเต่าทองสามารถพูดได้ นางสุดชาจึงกล่าวถามว่าได้ปี่มาจากไหน แต่เต่าทองกลับเงียบ ถึงวังปราสาทก็นำ เต่าไปให้นางสุดชา นางการันจึงเล่าเรื่องราว ทั้งหมดให้นางสุดชาฟังแล้วบอกว่าเต่าทองสามารถพูดได้ นางสุดชาจึงกล่าวถามว่าได้ปี่มาจากไหน แต่เต่าทองกลับเงียบ ชาวมนุษย์มันพามา รำ กลางป่าในสวนศรี ฉานไปตามเสียงปี่ รี่รีบฉวยวิ่งพามา 13
เต่าทองคิดในใจนางการันลักพาตนมา ตนก็จะลักพาตัวนางสุดชาไป ให้เป็นที่ประจักษ์ว่าตนสามารถปราบยักษ์ได้ นางสุดชารบเร้าให้เต่าทองเป่าปี่ให้ฟัง เต่าทองจึงแสร้งพูดขึ้นว่า : เจ้าอยู่ในวังฟังมโหรีปี่นครดีกว่า อย่าให้พี่เป่าเลยเดี๋ยวคนรำ กันจะวุ่นวาย : ข้าจะรำ ได้อย่างไรปี่เจ้าเล็กเท่านิ้วชี้ เชิญเป่าเถิดพ่อเต่าทอง เต่าทองแสร้งทำ เป็นไม่อยากเป่าแต่ในใจคิดว่าจะเป่าให้หลับกันทั้งวังแล้วจะ ลักพาตัวนางสุดชาไป เต่าทองคิดในใจนางการันลักพาตนมา ตนก็จะลักพาตัวนางสุดชาไป ให้เป็นที่ประจักษ์ว่าตนสามารถปราบยักษ์ได้ นางสุดชารบเร้าให้เต่าทองเป่าปี่ให้ฟัง เต่าทองจึงแสร้งพูดขึ้นว่า : เจ้าอยู่ในวังฟังมโหรีปี่นครดีกว่า อย่าให้พี่เป่าเลยเดี๋ยวคนรำ กันจะวุ่นวาย : ข้าจะรำ ได้อย่างไรปี่เจ้าเล็กเท่านิ้วชี้ เชิญเป่าเถิดพ่อเต่าทอง เต่าทองแสร้งทำ เป็นไม่อยากเป่าแต่ในใจคิดว่าจะเป่าให้หลับกันทั้งวังแล้วจะ ลักพาตัวนางสุดชาไป 14
เต่าทองเริ่มเป่าปี่วิเศษ ไม่ว่าใครที่ได้ยินเสียงก็อดใจที่จะเต้นรำ ไม่ได้ ทุกคนในวังเต้นกันจนหมดแรงแล้วหลับกันทั้งวัง เมื่อเต่าทองเห็นเช่นนั้นจึงไปหานางสุดชา เต่าทองเริ่มเป่าปี่วิเศษ ไม่ว่าใครที่ได้ยินเสียงก็อดใจที่จะเต้นรำ ไม่ได้ ทุกคนในวังเต้นกันจนหมดแรงแล้วหลับกันทั้งวัง เมื่อเต่าทองเห็นเช่นนั้นจึงไปหานางสุดชา 15
เต่าทองออกจากกระดอง เห็นนางสุดชานอนหลับอยู่ จึงเกิดความชอบพอในตัวนาง เต่าทองออกจากกระดอง เห็นนางสุดชานอนหลับอยู่ จึงเกิดความชอบพอในตัวนาง ชมนางสุดชา เจ้างามหนักหนา ขวัญตาของพี่ ไยมาเกิดหลง ในวงศ์ยักษี สะสวยสิ้นที มีกลิ่นสะทิ่นใจ 16
เต่าทองจึงลักพานางสุดชาไปทั้งหลับเพื่อหนีออกจากเมือง มิถิลา จนกระทั่งเดินไปถึงในป่า ขณะนั้นเจ้าป่าเห็นแล้วเกิด สงสารเต่าทอง จึงมาดักหน้าเพื่อพูดจากับเต่าทองแล้วมอบ ลูกแก้ววิเศษให้แก่เต่าทอง เต่าทองจึงลักพานางสุดชาไปทั้งหลับเพื่อหนีออกจากเมือง มิถิลา จนกระทั่งเดินไปถึงในป่า ขณะนั้นเจ้าป่าเห็นแล้วเกิด สงสารเต่าทอง จึงมาดักหน้าเพื่อพูดจากับเต่าทองแล้วมอบ ลูกแก้ววิเศษให้แก่เต่าทอง 17
เต่าทองอมลูกแก้ววิเศษ ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ทำ ให้เหาะได้ แล้วจึงเหาะพานางสุดชาลงมาที่ในสวน แล้วปลุกนางสุดชา เต่าทองอมลูกแก้ววิเศษ ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ทำ ให้เหาะได้ แล้วจึงเหาะพานางสุดชาลงมาที่ในสวน แล้วปลุกนางสุดชา 18
นางสุดชางุนงงว่าชายผู้นี้เป็นใคร ทำ ไมถึงลักพาตัวนางมา พูดจากันไปมาจนเต่าทองเริ่มถึงเนื้อถึงตัวนาง จนทำ ให้นาง โกรธมาก แต่สุดท้ายทั้งสองก็ลักลอบได้เสียกัน นางสุดชางุนงงว่าชายผู้นี้เป็นใคร ทำ ไมถึงลักพาตัวนางมา พูดจากันไปมาจนเต่าทองเริ่มถึงเนื้อถึงตัวนาง จนทำ ให้นาง โกรธมาก แต่สุดท้ายทั้งสองก็ลักลอบได้เสียกัน 19
ต่อมานางดอกไม้ได้ทราบข่าวว่าผัวตัวเองมีหญิงอื่น จึงเกิดอาการหึง แล้วรีบตามไปดูให้เห็นกับตาว่า เป็นเรื่องจริงหรือไม่ โดยมียายและอีจันติดตามไปด้วย ต่อมานางดอกไม้ได้ทราบข่าวว่าผัวตัวเองมีหญิงอื่น จึงเกิดอาการหึง แล้วรีบตามไปดูให้เห็นกับตาว่า เป็นเรื่องจริงหรือไม่ โดยมียายและอีจันติดตามไปด้วย ความหึงดังหนึ่งเม่า กูไปเอาให้บรรลัย ดูหรายายมาลัย ยังแน่ใจหรือคุณยาย ยายว่าถ้าไม่แน่ ยอมให้แม่เสียสามหวาย นางฟังคำ ท่านยาย สั่นทั้งกายอยู่รัวรัว 20
สุดชาว่าดอกไม้ แม่ฉานไหว้คุณให้ไหร ถ้าให้พระภูวิไนย ข้าจะไหว้เจ้าแปดเก้าที ดอกไม้จึงว่าไป ไอ้สุดชาใจกระหลี มึงไหว้ขอสามี ผิดผัวกูรู้หรือนาง โอ้แม่ส้มแสงแคลง ผัวแม่เองพาฉันมา แม่ดอกทือกะด้านหน้า เชิญก้มแลหัวแม่ตีน ว่าเหวยแม่ดอกพลับ เชิญแม่รับเอาสายสิญจน์ เอาตรวนมาใส่ตีน เร่งเอาคาฉันว่าไหร โฉมปรางนางหน่อไท แกล้งว่าให้เป็นนวลใย แม่ตองราพวงมาลัย มาลอยลิ่วปลิวตามชาย อย่าว่าตัวฉานนัก แม่ดอกรักผัวไม่ฉาย มึงดีที่ไหนชาย จะทิ้งไว้ให้แมงตอม นางดอกไม้ก็ตามมาถึงสวนศรี ได้เห็นเต่าทองอยู่กับเมียใหม่จริง เหมือนดั่งเขาบอก นางก็โกรธ เมียทั้ง 2 ก็ด่ากัน จนเต่าทองตวาด ให้หยุดด่าแล้วก็สั่งสอนเมียทั้ง 2 จนทำ ให้ตกลงกันได้แล้วจึงเดินทางเข้าเมือง นางดอกไม้ก็ตามมาถึงสวนศรี ได้เห็นเต่าทองอยู่กับเมียใหม่จริง เหมือนดั่งเขาบอก นางก็โกรธ เมียทั้ง 2 ก็ด่ากัน จนเต่าทองตวาด ให้หยุดด่าแล้วก็สั่งสอนเมียทั้ง 2 จนทำ ให้ตกลงกันได้แล้วจึงเดินทางเข้าเมือง 21
เมื่อนั้นครบเวลา 3 วัน ท้าวปัตตเวนราชฟื้นจากสลบ ทราบข่าวว่า พระราชธิดาถูกลักพาตัวไป จึงให้ตรีสูญซึ่งเป็นน้องชายไปท้ารบกับ เจ้ากรุงสาวัตถี ซึ่งเป็นเมืองที่เต่าทองอาศัยอยู่ เมื่อนั้นครบเวลา 3 วัน ท้าวปัตตเวนราชฟื้นจากสลบ ทราบข่าวว่า พระราชธิดาถูกลักพาตัวไป จึงให้ตรีสูญซึ่งเป็นน้องชายไปท้ารบกับ เจ้ากรุงสาวัตถี ซึ่งเป็นเมืองที่เต่าทองอาศัยอยู่ ไปจัดทัพแก้แค้น แทนพี่หน่อยน้องชาย ได้เลยขอรับท่านพี่ 22
เจ้ากรุงสาวัตถีเมื่อทราบข่าวก็ให้โหรทำ นาย ดวงชะตา โหรทำ นายว่าท้าวจะเสียกรุง แต่ได้ มีมนุษย์มาช่วยเหลือและได้ครองเมืองในที่สุด เจ้ากรุงสาวัตถีเมื่อทราบข่าวก็ให้โหรทำ นาย ดวงชะตา โหรทำ นายว่าท้าวจะเสียกรุง แต่ได้ มีมนุษย์มาช่วยเหลือและได้ครองเมืองในที่สุด 23
เจ้ากรุงสาวัตถีจึงให้ทหารออกป่าวประกาศหาคนดีมีฝีมือ มาต่อสู้กับยักษ์ ใครที่สามารถรบชนะยักษ์ได้ จะแบ่งเมืองให้ ครึ่งหนึ่ง เมื่อเต่าทองรู้ข่าวจึงรับอาสาออกรบแทน แต่เจ้ากรุง สาวัตถีก็ไม่เชื่อว่าเต่าหรือจะสู้กับยักษ์ได้ เจ้ากรุงสาวัตถีจึงให้ทหารออกป่าวประกาศหาคนดีมีฝีมือ มาต่อสู้กับยักษ์ ใครที่สามารถรบชนะยักษ์ได้ จะแบ่งเมืองให้ ครึ่งหนึ่ง เมื่อเต่าทองรู้ข่าวจึงรับอาสาออกรบแทน แต่เจ้ากรุง สาวัตถีก็ไม่เชื่อว่าเต่าหรือจะสู้กับยักษ์ได้ จบบริบูรณ์ 24
จบมาสเท่านี้หมด อาตมาจดไว้ให้แจ้ง ผู้สวดอย่าคลังแคลง ตัวไม่แจ้งอย่านินทา 25
นางสาวยุพเยาว์ หมวดจันทร์ รหัสนิสิต 631031301 นางสาวสโรชา มุสาลี รหัสนิสิต 631031310 นางสาวสุนิสา เทียบพุฒ รหัสนิสิต 631031312 จัดทำ โดย