นิ ทานอีสป
เรื่ อง"เด็กเลี้ยงแกะ"
ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง
มีเด็กเลี้ยงแกะคนหนึ่งทำหน้ าที่
ต้อนฝูงแกะออกไปกินหญ้าที่
เนิน
เขาเป็ นประจำทุกวัน
และเขาก็ต้องนั่งเฝ้ าเหล่าฝูง
แกะ พร้อมคอยปกป้ องดูแลไม่
ให้หมาป่ าเข้ามาทำร้ายแกะของ
เขาได้
จนวันหนึ่ งเด็กชายรู้สึกเบื่ อหน่าย
ที่ต้องนั่งเฝ้ าฝูงแกะเป็นเวลานาน ๆ
จึงได้คิดหาเรื่องสนุกๆทำเพื่อคลายเครียด
เขาจึงได้แกล้งร้องตะโกนออกไปว่า
"ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า หมาป่ ามา
กินแกะของผมแล้ว"
พร้อมกับวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนกเข้าไป
ในหมู่บ้าน
พวกชาวบ้านได้ยินว่ามีหมาป่ ามากิน
แกะ ก็พากันละทิ้งงานการที่ทำอยู่
และรีบหยิบอาวุธต่าง ๆ ทั้งจอบ มีด
และขวานเพื่ อออกมาช่วยไล่หมาป่ า
แต่เมื่อพวกเขาวิ่งไปที่เนินเขา
ก็พบว่าฝูงแกะกำลังกินหญ้าอย่าง
สบายใจ และไม่เห็นว่าจะมีหมาป่าออก
มากินแกะสักตัว
เจ้าเด็กเลี้ยงแกะเห็นเหล่าชาวบ้านวิ่งกระหืดกระ
หอบมาที่เนินเขา ก็หัวเราะเยาะและพูดว่า "ฮ่า ๆ ๆ
ได้แกล้งหลอกคนนี่มันสนุกจริง ๆ" แต่พวกชาว
บ้านที่โดนหลอกต่างรู้สึก
โมโหเป็นอย่างมาก
และด้วยความสนุกสนานคึกคะนอง เด็กเลี้ยงแกะ
จึงยังแกล้งหลอกแบบเดิมอีกหลายครั้ง และพวก
ชาวบ้านก็วิ่งออกมาช่วยทุกครั้ง แต่ก็พบว่าเป็น
เพียงแผนของ
เด็กเลี้ยงแกะเท่านั้น
เจ้าเด็กเลี้ยงแกะเห็นเหล่าชาวบ้านวิ่งกระ
หืดกระหอบมาที่เนินเขา ก็หัวเราะเยาะ
และพูดว่า "ฮ่า ๆ ๆ ได้แกล้งหลอกคนนี่
มันสนุกจริง ๆ" แต่พวกชาวบ้านที่โดน
หลอกต่างรู้สึก
โมโหเป็ นอย่างมาก
จนมาวันหนึ่ งได้มีหมาป่ าออกมา
ทำร้ายและไล่กินฝูงแกะของเขาจริง ๆ
เด็กเลี้ยงแกะตกใจมาก รีบวิ่งออกไป
ตามชาวบ้านพร้อมกับร้องตะโกนว่า
"ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า
หมาป่ากำลังกินแกะของผม" เขาร้องตะโกนให้คน
มาช่วยจนเสียงแหบเสียงแห้ง แต่ก็ไม่มีชาวบ้าน
คนไหนยอมออกไปช่วยเด็กเลี้ยงแกะเลยสักคน
ทั้งยังตอบเขากลับไปว่า
"คราวนี้เจ้าหลอกพวกข้าไม่ได้อีกแล้วล่ะ ไม่มีใคร
เชื่อเจ้าอีกต่อไปแล้ว"
เด็กเลี้ยงแกะรู้สึกเสียใจมากที่ไม่มีใครเชื่อ
เขาเลย ทำให้ฝูงแกะของเขาถูกหมาป่ากิน
จนหมดฝูง เด็กชายร้องไห้สะอึกสะอื้นพร้อม
กับพูดว่า "เพราะข้าไม่ดีเอง
ข้าชอบพูดโกหก แกล้งหลอกคนอื่นเพราะ
เห็นว่าเป็นเรื่องสนุก แต่สุดท้ายการพูด
โกหกของข้ากลับทำให้ข้าเดือดร้อนเสียเอง"
คำสอน
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
คนที่ชอบพูดโกหกเป็นประจำ เมื่อถึง
คราวที่พูดความจริงก็จะไม่มีใครเชื่อ ซึ่งมีความ
หมายตรงกับสุภาษิตไทยที่ว่า "เด็กเลี้ยงแกะ"
หมายถึงคนที่พูดโกหกจนเป็ นนิสัย
จนไม่มีใครเชื่อถือหรือให้ความสนใจกับคำพูด
นั้น ๆ ซึ่งหากเด็ก ๆ อยากให้ตัวเองเป็นคนน่า
เชื่อถือก็ควรพูดแต่เรื่องจริง ไม่พูดโกหก และ
ไม่แต่งเรื่องที่ไม่ใช่ความจริงขึ้นมาเพื่อหลอก
แกล้ง
ผู้อื่น เพราะหากพูดโกหกเป็นประจำ เมื่อถึง
คราวที่เราพูดความจริงหรือต้องการความช่วย
เหลือ ก็จะไม่มีใครเชื่อเรา ดังเช่นเรื่องราวใน
นิทานอีสปเรื่องนี้ค่ะ
จบแล้วค่ะ