การสร้างคำ

๒.๑.๑ คําประสานที่เป็นอาการนาม ความ- เป็นหน่วยคําเติมที่ใช้เติมหน้าคํากริยาคุณศัพท์และกริยาอื่น ทําให้เป็นคําประสาน ที่มีความหมายเป็นนามธรรม หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ความ- รัก ความรัก ปรารถนา ความปราถนา เสียสละ ความเสียสละ เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม Note... เมื่อใช้หน่วยคําเติม การ- และ ความ- นําหน้ากริยาคําเดียวกัน คําประสานที่ใช้การ- จะแสดงอาการของกริยานั้น ส่วนคําประสานที่ใช้ความ- จะแสดงสภาพ เช่น การตาย เป็นอาการนามของอาการสิ้นชีวิต ความตาย เป็นนามธรรมแสดงภาวะของการสิ้นชีวิต การอยู่รอด เป็นอาการนามของอาการมีชีวิตหรืออาศัยอยู่ ความอยู่รอด เป็นนามธรรมแสดงภาวะของการมีชีวิตอยู่ การเคารพ เป็นอาการนามของอาการกระทําความเคารพ ความเคารพ เป็นนามธรรมแสดงภาวะของการเคารพ

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๑ คําประสานที่เป็นอาการนาม ภาวะ- เป็นหน่วยคําเติมที่ใช้เติมหน้าคํากริยาและคํานาม ทําให้เป็นคําประสานที่มีความหมาย เป็นนามธรรม เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ภาวะ- เศรษฐกิจตกตํ่า ภาวะเศรษฐกิจตกตํ่า ไร้นํ้าหนัก ภาวะไร้นํ้าหนัก กระดูกพรุน ภาวะกระดูกพรุน

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ คําประสานที่เป็นนามสามัญ สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติมหลายหน่วย ดังนี้ คําประสานซึ่งหมายถึง "คน" สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติม ผู้-, ชาว-, นัก-, ช่างผู้- เป็นหน่วยคําเติมที่เติมหน้าคํากริยาหรือกริยาวลีทําให้ได้คําประสาน หมายถึง "คนที่ทํากริยา หรืออาการนั้น ๆ " เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ผู้- นํา ผู้นํา ป่วย ป่วย เห็นเหตุการณ์ ผู้เห็นเหตุการณ์

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ ชาว- ใช้นําหน้าคํานาม หมายถึง "คนที่อยู่ในที่นั้น ประกอบอาชีพนั้น สังกัดสถาบันนั้น หรือเป็นคนชาตินั้น” เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ชาว- บ้าน ชาวบ้าน ไร่ ชาวไร่ จุฬาฯ ชาวจุฬา ตลาดนํ้าวัดไทร ชาวตลาดนํ้าวัดไทร

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ นัก- ใช้นําหน้าคํากริยาหรือกริยาวลีทําให้เกิดคําประสานมีความหมายว่า "ผู้ที่มีความชํานาญ ผู้ที่มีอาชีพ หรือมักทําสิ่งนั้น ๆ" เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน นัก- เรียน นักเรียน ฉวยโอกาส นักฉวยโอกาส สะสม นักสะสม บริหาร นักบริหาร

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ นัก- ใช้นําหน้าคํานาม มีความหมายเช่นเดียวกับเมื่อนําหน้ากริยา เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน นัก- ไวโอลิน นักไวโอลิน ดนตรี นักดนตรี การศึกษา นักการศึกษา โภชนาการ นักโภชนาการ

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ ช่าง- ใช้นําหน้าคํานาม ทําให้เกิดคําประสานที่มีความหมายว่า “ผู้ที่มีความชํานาญในการช่างนั้น ๆ ”เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ช่าง- ปูน ช่างปูน สี ช่างสี กระจก ช่างกระจก แอร์ ช่างแอร์

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ คําประสานซึ่งหมายถึง “อุปกรณ์, เครื่องมือ, เครื่องใช้" สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติม ที่-, เครื่อง- ดังนี้ ที่- จะใช้นําหน้าคํากริยาหรือกริยาวลีทําให้ได้คําประสานที่หมายถึง "สิ่งหรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการนั้น ๆ มักเป็นอุปกรณ์มีขนาดเล็กหรือไม่สลับซับซ้อน" เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ที่- เย็บกระดาษ ที่เย็บกระดาษ คั่นหนังสือ ที่คั่นหนังสือ เปิดกระป๋อง ที่เปิดกระป๋อง

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ เครื่อง- ใช้นําหน้าคํากริยาหรือกริยาวลีทําให้เกิดคําประสานที่หมายถึง "อุปกรณ์หรือเครื่องมือ ที่ใช้ในการนั้น ๆ มักเป็นอุปกรณ์ที่มีขนาดใหญ่หรือมั่นคงแข็งแรง" เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน เครื่อง- ปั่นไฟ เครื่องปั่นไฟ คิดเลข เครื่องคิดเลข ช่วยหายใจ เครื่องช่วยหายใจ กรองนํ้า เครื่องกรองนํ้า

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ เครื่อง- ใช้นําหน้าคํานาม ทําให้เกิดคําประสานที่หมายถึง "อุปกรณ์หรือเครื่องมือที่ใช้ในการนั้น ๆ" เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน เครื่อง- ดนตรี เครื่องดนตรี ไฟฟ้า เครื่องไฟฟ้า เอทีเอ็ม เครื่องเอทีเอ็ม คอมพิวเตอร์ เครื่องคอมพิวเตอร์

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๒ คําประสานที่เป็นคํานามสามัญ คําประสานซึ่งหมายถึง “กิจการ, การงาน" สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติมหน้า การ- ดังนี้ หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน การ- เมือง การเมือง คลัง การคลัง ไฟฟ้า การไฟฟ้า เรือ การเรือ

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๓ คําประสานที่เป็นคํานามราชาศัพท์ คําประสานที่เป็นนามราชาศัพท์สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติมหน้า พระ-, พระราช- ดังนี้ พระ- และ พระราช- เป็นหน่วยคําเติมหน้า ที่นําหน้าคํานามแล้วทําให้เป็นคําประสานที่เป็น คํานามราชาศัพท์เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน พระ- เจ้า พระเจ้า เกศ พระเกศ หัตถ์ พระหัตถ์

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๓ คําประสานที่เป็นคํานามราชาศัพท์ หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน พระราช- บิดา พระราชบิดา ชนนี พระราชชนนี ดําริ พระราชดําริ กรณียกิจ พระราชกรณียกิจ

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๔ คําประสานที่เป็นคํากริยา คําประสานที่เป็นคํากริยา สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติมหน้า ขี้-, ช่าง-, ทรง-, บรมขึ้- เป็นหน่วยคําเติมหน้าซึ่งใช้เติมหน้าคํากริยาหรือกริยาคุณศัพท์สร้างคําประสานที่มีความหมายว่า "ซึ่งมักทําเช่นนั้น" เป็นความหมายในทางไม่ดีเช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ขี้- งอน ขี้งอน ตืด ขี้ตืด โม้ ขี้โม้

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๔ คําประสานที่เป็นคํากริยา ช่าง- เป็นหน่วยคําเติมหน้าคํากริยาเพื่อสร้างคําประสานที่มีความหมายว่า "ซึ่งมักทําเช่นนั้น" เป็นความหมายค่อนไปในทางดีหรือไม่ดีก็ได้เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ช่าง- ฟ้อง ช่างฟ้อง พูด ช่างพูด เอาอกเอาใจ ช่างเอาอกเอาใจ ไม่รู้ที่ตํ่าที่สูง ช่างไม่รู้ที่ตํ่าที่สูง

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๔ คําประสานที่เป็นคํากริยา บรม- เป็นหน่วยคําเติมหน้าคํากริยาทําให้เป็นคําประสาน มีความหมายว่า "เป็นเช่นนั้นอย่างยิ่ง" คําประสานกลุ่มนี้ใช้เป็นคําสแลง เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน บรม- โง่ บรมโง่ เซ่อ บรมเซ่อ ขี้เกียจ บรมขี้เกียจ ซวย บรมซวย

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๕ คําประสานที่เป็นคํากริยาราชาศัพท์ คําประสานที่เป็นคํากริยาราชาศัพท์สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติมหน้า ทรง- ดังนี้ ทรง- ใช้นําหน้าคํากริยาทั่วไป หรือนําหน้ากริยาวลีทําให้เกิดคําประสานเป็นคํากริยาราชาศัพท์เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ทรง- ขอบใจ ทรงขอบใจ ยิงปืน ทรงยิงปืน ชมเชย ทรงชมเชย ลงพระนาม ทรงลงพระนาม

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๕ คําประสานที่เป็นคํากริยาราชาศัพท์ ทรง- ใช้นําหน้าคํานาม ทําให้เกิดคําประสานเป็นคํากริยาราชาศัพท์เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ทรง- ม้า ทรงม้า เรือใบ ทรงเรือใบ ฟุตบอล ทรงฟุตบอล ฉลองพระเนตรดํา ทรงฉลองพระเนตรดํา

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๕ คําประสานที่เป็นคํากริยาราชาศัพท์ ทรง- ใช้นําหน้าคํานามราชาศัพท์ทําให้เกิดคําประสานเป็นคํากริยาราชาศัพท์เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน ทรง- พระอุตสาหะ ทรงพระอุตสาหะ พระเมตตา ทรงพระเมตตา พระดําเนิน ทรงพระดําเนิน พระประชวร ทรงพระประชวร

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน ๒.๑.๖ คําประสานที่เป็นวิเศษณ์ คําประสานที่เป็นวิเศษณ์สร้างขึ้นด้วยหน่วยคําเติมหน้า อย่าง-, โดย- ดังนี้ อย่าง- เป็นหน่วยคําเติมหน้ากริยาหรือกริยาวลีทําให้เกิดคําประสานทําหน้าที่เป็นวิเศษณ์เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน อย่าง- ดี อย่างดี งดงาม อย่างงดงาม หวุดหวิด อย่างหวุดหวิด ไม่น่าเป็นไปได้ อย่างไม่น่าเป็นไปได้

๒.๑.๖ คําประสานที่เป็นวิเศษณ์ โดย- เป็นหน่วยคําเติมหน้ากริยาหรือกริยาวลีทําให้เกิดคําประสานทําหน้าที่เป็นวิเศษณ์เช่น หน่วยคําเติม + หน่วยฐาน = คําประสาน โดย- ละม่อม โดยละม่อม ประมาท โดยประมาท ไม่ตั้งใจ โดยไม่ตั้งใจ รู้เท่าไม่การณ์ โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๑ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หน้า ๒.ลักษณะของคําประสาน

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๒ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หลัง ๒.ลักษณะของคําประสาน หน่วยคําเติมที่ปรากฎอยู่หลังหรือท้ายคําประสาน เป็นหน่วยคําที่รับมาจากภาษาบาลีและสันสกฤต ได้แก่ หน่วยคําเติม -นิยม, -กร ดังนี้ -นิยม หน่วยคําเติมนี้มาจากคําภาษาบาลีและสันสกฤต ใช้ในความหมายว่า "ลัทธิ, ความเชื่อ" จึงใช้ ประกอบท้ายคํานาม ทําให้เกิดคําประสานซึ่งหมายถึง "ความเชื่อ, ความชอบ, ความพอใจ" เช่น หน่วยฐาน + หน่วยคําเติม = คําประสาน จิต -นิยม จิตนิยม ทุน ทุนนิยม สังคม สังคมนิยม ประชา ประชานิยม

-กร หน่วยคําเดิมนี้มาจากคําภาษาบาลีแปลว่า "ผู้กระทํา“ ในภาษาไทยนํามาใช้เป็นหน่วยคํา เติมหลัง เพื่อให้มีความหมายว่า "ผู้ทํา" เช่น หน่วยฐาน + หน่วยคําเติม = คําประสาน เกษตร -กร เกษตรกร จิตร จิตรกร ฆาต ฆาตกร วิศว- วิศวกร เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม ๒.๒ คําประสานที่มีหน่วยคําเติมอยู่หลัง ๒.ลักษณะของคําประสาน

เพจภาษาไทยไม่จั๊กเดียม สวัสดี...