รุไบยาต-เวรณกรรมมีจริง

- รุไบยาต -

เวรณกรรมมจี ริง | โอมาร์ คัยยาม

“ฝันโลกย์เลห่ โ์ ลกลวงสลายฝัน หรอื อาจบันดาลดลดังใจหมาย
แตก่ ็เป็นเช่นหมิ ะบนรอยทราย แพรวพรายแลว้ ลบั ไปไม่เหลอื รอย”

จิตนาการทีห่ ลอกลวงจะบันดาลส่ิงทีเ่ ราตอ้ งการไดอ้ ย่างไร
เปรยี บด่งั หมิ ะบนรอยทรายทีอ่ ยู่เพียงครูเ่ ดียว ดนู ่าต่นื เตน้ แตม่ ่ือหมดเวลาก็หายไป

“เสือสิงหก์ ้งิ ก่าไพรสิงสู่ในวงั จัมชิด
แม้เรอื งเดชไปทุกทิศ ก็มิพ้นมรณา
บาหรามกษัตรยิ ์ฉกาจ มาถงึ ฆาตเพราะลาป่า

ท้ิงไปไอศวรรยา
ลาลบั หลบั ไปนิรนั ดร”์

ไม่ว่าจะเป็นส่ิงใด ย่ิงใหญ่มาจากไหน
สุดท้ายจุดส้ินสุดก็อยู่ทีจ่ ุดเดยี วกันไม่สามารถหลกี เลยี่ งไปได้
ไม่วา่ จะเป็นสิงเจ้าป่า พราณป่าทีเ่ กง่ กาจ หรอื แม้จะเป็นกษัตรยิ ์ทีย่ ่ิงใหญ่ทีส่ ุดในแผ่นดนิ
ก็ยังมิสามารถหลกี เลยี่ งความตายหรอื การลาจากกันไปได้…

“เสพเถิดทิพย์สุนทรยี ์แหง่ ชีวติ ก่อนชีพปลดิ ปลวิ ปลงลงเป็นฝุ่น
ไรล้ าํ นํา, เสียงขับขานหวานละมุน ลมื เลอื นรสเหลา้ องุ่นไปนิรนั ดร”์

จงใช้หว้ งเลาในตอนมีชีวิตใหค้ มุ้ คา่
กอ่ นทีจ่ ะตายกลายเป็นผง ไรซ้ ึ่งความสุนทรยี ์ ไม่มีแม้ความรูส้ ึกรกั และศรทั ธา…

“เหลา้ ปร่มิ ถว้ ยก็ปร่มิ ฝันแลว้ สหาย เวลาผายผันลว่ งเรว็ เพียงไหน
วันวานกบั พรุง่ นี้พะวงใย หากช่ืนหวานสราญใจในวนั นี้”

…หากวา่ ทุกส่ิงทีเ่ ราตอ้ งการน้ันดอี ยู่แลว้ และทําใหเ้ รามีความสุขใจมากพอแลว้
ถงึ เวลาจะแปรเปลยี่ นไปสักเท่าไร ไม่วา่ จะเป็นวันพรุง่ นี้หรอื วันไหน

เราก็ไม่จําเป็นทีจ่ ะตอ้ งไปกงั กลกับส่ิงใด หากวันนี้เราทําใหไ้ ดด้ ีทีส่ ุดและเรามีความสุขมากพอ

Rubáiyát

Lank you