நீதி கதைகள் - Tamil eBooks

நீ கைதகள் - 27

உள் ேள ...

ெதரியாத சயங் கைள ெதரியா ன் ஒத் க் ற
தான் உத்தமம்

ம ல் ேமல் ைன மனப்பான் ைம ேவைலக் உதவா

நன் மறந்த ங் கம்

ைள இல் லாத க ைத

இந் யா ஏன் ப்ைபக் காடாக இ க் ற

தத் வக்காரத் தவைள ம் ஆ ரங் கால் அடை் ட ம் ..!

*நீ ம் ம் *

உனக் த இல் லாத இடத் ல் நீ இ க்காேத

டட் டாத ேவைல பயனற்ற ேவைல

உன் பயம் உன் கண் ைண மைறத் க் ெகாண் ந்த .

ண வாங் ய மார்

ேகாவக்காரஇைளஞன்

டை் ட காட் ய இன் ப ன் பம்

உல ல் சண் ைட சசச் ர கள் எதனால் ஏற்ப ற
ஒற்ைற பத் பாய் ேநாட் எ ேக ?

நல் லைத தந்தால் நல் ல வ ம்

ணில் கடட் படட் ைன
எ களிட ந் ேகாவணத்ைத பா கா ப எ ப ?

ல் ன் நிறம் நீ லம்

ெதரியாத சயங் கைள ெதரியா ன்
ஒத் க் ற தான் உத்தமம்

ஒ ஊ லஒ னிவர் இ ந்தா .ஒ நா அவைரப்

பாக்க 4 ேப வந் ந்தாங் க. னிவர் டட் அந்த 4

ேப ம் ”சா உலகத்த ரிஞ் க்கேவ யலேய

,அ க் என் ன வ ன் ” ேகடட் ாங் க. அ க் அந்த

னிவர் ”ெதரியலேயப்பா’ன் ”ஒத்த வரில ப ல்

ெசால் டட் ா . ஆனா ம் வந்தவங் க டாம.”என் ன

சா நீ ங் க எவ் ேளா ெபரிய னிவர் இ டத்

ெதரியைலன் ெசால் ங் கேள!” அப் ன்

ேகடட் ாங் க.

அ க் னிவர் அவங் க டட் “சரி இப்ப நான் உங் கள

ஒ ஷ் பக மானத் ல அைழச் ட் ப் ேபாேவன் .

ேபாற வ ல ஒ காட் ய உங் க க் காட் ேறன் .

அ பத் உங் கேளாட க த்த நீ ங் க ெசால் ல ம் ,

க த் தப்பா இ ந் ச் ன் னா இந்த மானம் உங் கள

ழ தள்ளி ட் ம் ” அப் ன் னா . சரின் அந்த 4

ேப ம் னிவேராட ேசந் ஷ் பக மானத் ல

ஏ னாங் க.

ெகாஞ்ச ரம் ேபான ற ஒ இடத் ல ஒ ,

ட் ேபாட் க் ட் இ ந் ச் . ட் ேபாடட் ற

தனக் ம் தன் ட் க க் ம் ப க் இைர ேத அந்தப்

பக்கமா ேபான . அந்தப் பக்கமா ஒ மான் , அ ம்

ட் ேபாட் ட் ப க் தண் ணீர் க் ற க்

வந் ச் .

மானப் பாத்த அந்தப் சட் ன் அ ேமல பாஞ்

அைதக் ெகான் தா ம் சாப் ட் தன் ேனாட

ட் க க் ம் த் ச் . அத சாப் டட் அந்தப் க்

ட் ங் க க் சந்ேதாசம் .

இந்தப் பக்கமா தன் அம் மாவ ப ெகா த்த மான்

ட் க க் வ த்தம் . இந்தக் காட் ய அவங் டட்
காட் ன னிவர் இதப் பத் உங் க க த் என் ன’ன்
ேகடட் ா .,

அ க் அந்த 4 ேப ல ஒ த்தர் “இ ெராம் ப தப் .
மான் ட் க க் இப்ப தாய் இல் லாம ேபாசே் சன்

ெசான் னா ”. உடேன அவர அந்த மானம் ழ
தள்ளி ட் ச் .

அ த்த ஆளப்பாத் னிவர் ேகடட் ா ,”ஏம் பா உன்
க த் என் னன் ?

ஏற்கனேவ ஒ த்தன் ழ ந்தத பாத்த ஆ இவன் , ”

இல் ல இ சரிதான் , ஏன் னா க க் இைரயாகத்

தாேன மான் கள் இ க் அப்ப ன் ெசான் னா .

ஒடேன அவைர ம் மானம் ழ தள்ளி ட் ச் .,

இைதெயல் லாம் பாத் க் ட் இ ந்த அ த்த ஆ ம்

ெராம் ப உசாரா ெசான் னான் , “ இ தப் ம் இல் ல சரி
இல் லன் ”. ஒடேன அவைன ம் அந்த மானம் ழ
தள்ளி ச் .

கைட யா மானத் ல இ ந்தவைனப் பாத்

ேகடட் ா னிவர,் ”ஏம் பா உன் க த் என் னன் ”,

அ க் அவன் ,”ெதரியலேய சா ன் ”, ெசான் னான் .

இந்த ெமாற அவன அந்த மானம் ழ தள்ளல. இரண்
ேபைர ம் ெசாமந் ட் பயணம் ெசய் ய

ஆரம் ச் .

நீ :

நம் ம வாழ்க்ைகக் எ ேதைவேயா அைத மட் ம் நாம்
ரிஞ் க் டட் ா ேபா ம் ேதைவ ல் லாத சயங் கள

ெதரிஞ் க்க யற் ெசய் ற அனாவ யம் ,

அ ேபால தனக் அ ல் லாத சயங் கள் த்
தனக் ெதரிஞ்சமா ரி ேப ற ம் அனாவ யம் .

ெதரியாத சயங் கைள ெதரியா ன் ஒத் க் ற
தான் உத்தமம் .

ம ல் ேமல் ைன மனப்பான் ைம
ேவைலக் உதவா

மஹாபாரதப் ேபார் நடந் ெகாண் ந்த . ஒ ரன்

ேபாரக் ்களத் ற் ள் வந் ெகாண் ந்தைத ஷ் ணர்

கவனித்தார.் அவ ைடய ேநரப் ் பாரை் வ ம் , நி ரத் ் ய

ெநஞ் ம் , ர நைட ம் ஷ் ணைர ஈரத் ்த . தன்

உ ைவ மாற் க் ெகாண் அவைன அ " ரேன

எங் வந்தாய் ?" என் ேகடட் ார.் "நான் ேபாரில்

பங் ேகற்க வந்ேதன் !" என் றான் அவன் . "உனக்

என் னப்பா த க் ற " என் றார் ஷ் ணர.் அவன்

தன் னிடம் இ க் ம் ல் ைல ம் ன் அம் கைள ம்

காட் , "இ ல் ஒன் றால் பாண் டவரக் ைள ம் ,

மற்ெறான் றால் ெகௗரவரக் ைள ம் , ன் றாவதால்

அந்தக் ஷ் ணைன ம் ெகால் ம் றைம

பைடத்தவன் நான் " என் றான் .

"எப்ப உன் ைன நம் வ ?" என் றார் கட ள் . அவன்

அவைர ேம ம் ம் பாரத் ் ட் ரத் ல் உள்ள

மரத்ைதக் காட் , அ ல் இ க் ம் இைலகள்

அைனத்ைத ம் ஒேர அம் ல் ழ்த் க் காட் வதாகக்

னான் . ைளயா ப் பாரத் ் வ என்

ெசய் த ஷ் ணர,் "சரி ெசய் பாரக் ்கலாம் " என் றார.்

அவர் கட ளல் லவா? அவ க் த் ெதரியாமல் மரத் ன்

ஐந் இைலகைள த ல் தன் கால ன் ேழ

மைறத் க் ெகாண் டார.்

ரன் நாண் ஏற் அம் ைப எய் தான் . அவன் ெசான் ன

ேபாலேவ மரத் ல் அைனத் இைலக ம் ஒேர அம் ன்

தாக் த ல் ேழ ந் டட் ன. அேதா ல் லாமல்

அம் ம் ப ம் வந் ஐந் ைற ஷ் ணரின்

காைலத் ைளத்த .

ரன் ஷ் ணைரத் ெதரிந் ெகாண் வணங் னான் .

ஷ் ண ம் அவன றைமையப் பாராட் னார,் "சரி,

யா க்காக ேபாராடப் ேபாவதாக உத்ேதசம் ?" என்

ஷ் ணர் ேகடட் ார.் ரன் "என் றைமக் சவாலாக

நான் எப்ேபா ேம ேதாற் ம் கட் க் ஆதரவாகேவ

ேபாரி ேவன் " என் றான் . "இவன் ேபாரிடட் ால் இவன்

பக்கம் உள்ள கட் ெஜ க்க ஆரம் க் ம் , உடேன

இவன் எ ர் கட் க் ப் ேபாய் வான் . ற அ

ெஜ க்க ஆரம் க் ம் . இ யேவ யாேத.

ேபா க் ஒ ஏற்படாமல் ேபாய் ேம" என்

ஷ் ணர் ேயா த்தார.்

" ரேன எனக் ஒ உத உன் னிட ந் ஆக

ேவண் க் ற " என் அவனிடம் ெசான் னார.்

அவ ம் ெசய் யக் காத் ப்பதாகத் தைல

வணங் னான் . 'இந்தப் ேபாரின் ைவப் பா க் ம்

சக் ள்ள ஒ வன் இ க் றான் . அவன் தைல எனக்

ேவண் ம் " என் றார் ஷ் ணர.் 'யார் அவன் .

ெசால் ங் கள் . இப்ேபாேத ெகாய் வ ேறன் "

என் றான் ரன் .

ஷ் ணர் " ரேன, ேபாரின் க்காக உைழக்க

எண் ணாமல் உன் றைமக் ச் சவாலாகப் ேபாரில்

பங் ேகற்க ைழ ம் நீ தான் அந்த ஆள் " என் அவன்

தைலையக் ேகட் டட் ார.் அவ ம் உடேன ெகா க்க

ஒப் க் ெகாண் டான் . ஷ் ணர் அவன் பக் ைய

ெமச் , அவ க் வரம் ஒன் ெகா த்தார.் அவன்

"தான் இறந்தா ம் மஹாபாரதப் ேபாைரத் தன்

கண் ணால் பாரக் ்க ேவண் ம் " என் வரம் ேகடட் ான் .

வரத்ைத அ ளி ட் தைலைய வாங் க் ெகாண் டார்

ஷ் ணர.்

நீ : எந்தப் பக்க ம் சாயாமல் ம ல் ேமல் ைனயாக
யநல ந்தைன டன் இ ப்பவரக் ள் எவ் வள

றைம ந்தா ம் காரியத் ற் உதவ மாடட் ாரக் ள் .

நன் மறந்த ங் கம்

ல் ைல மலர் என் ற காட் ல் ற ெவட் வதற்காக
ெசன் ெகாண் ந்தான் மனிதன் ஒ வன் .

அப்ேபா காட் ல் எங் ந்ேதா ங் கத் ன் கர் ைன
ேகடட் . பயத் டன் ஓடத் ெதாடங் னான் மனிதன் .

"மனிதேன பயப்படாேத! இங் ேக வா! நான் உன் ைன
ஒன் ம் ெசய் யமாடே் டன் '' என் ற ரல் ேகடட் .

தயக்கத் டன் ரல் வந்த ைசைய ேநாக் ச்
ெசன் றான் மனிதன் .

அங் ஒ ண் ல் ங் கம் அைடப்பட் இ ந்த .

ேவடை் டக்காரரக் ள் லர் ங் கத்ைத உ டன்

ப்பதற்காக ஒ ண் ெசய் அதற் ள் ஓர் ஆடை் ட

ட் ைவத் ந்தனர.் ஆட் ற் ஆைசப்படட் ங் கம்

ண் ற் ள் மாட் க் ெகாண் ட .

மனிதைனப் பாரத் ்த ங் கம் , “மனிதேன, என் ைன

இந்தக் ண் ந் த் ... நான் உனக் ப்

பல உத கைளச் ெசய் ேவன் ,'' என் ற .

"நீ ேயா மனிதரக் ைளக் ெகான் ன் பவன் . உன் ைன

எப்ப நான் க்க ம் ?'' என் றான் மனிதன் .

"மனிதரக் ைளக் ெகால் ம் பாவம் எங் க க் உண்

தான் . அதற்காக உ ரக் ாக் ம் உன் ைனக் டவா

அ த் க் ெகான் ேவன் . அவ் வள

நன் ல் லாதவனா நான் ? பயப்படாமல் ண் ன்

கதைவத் ற. உன் ைன ஒன் ம் ெசய் யமாடே் டன் '' என்

ைநசாகப் ேப ய ங் கம் .

ங் கத் ன் வாரத் ்ைதைய உண் ைமெயன்

நம் டட் ான் மனிதன் . ண் ன் கதைவத் றந்தான் .
அவ் வள தான் ! நன் ெகடட் ங் கம் மனிதன் ேமல்
பாய் வதற் தயாரா ற் .

இதைனக் கண் ட மனிதன் , “ ங் கேம, நீ ெசய் வ

உனக்ேக நியாயமா? உன்

ேபசை் ச நம் உன் ைனக் ண் ந்

த்ேதேன... அதற் இ தானா நீ காட் ம் நன் ''

என் றான் .

"என் உ ைரக் காத் க் ெகாள்வதற்காக நான் ஆ ரம்

ெபாய் ெசால் ேவன் . அைத நீ எவ் வா நம் பலாம் ?

மனிதரக் ள் என் றால் ப த்த ள்ளவரக் ள் என் தாேன

ெபா ள் . அந்த அ ைவக் ெகாண் இ நல் ல , இ

ெகடட் என் ப த்த ய ேவண் டாமா?

டட் ாள்தனமான உன் ெசய் ைகக் நான் எப்ப ப்

ெபா ப்பாக ம் ?'' என் ற ங் கம் .

"கட ள் உன் ைன தண் ப்பார.் உன் உ ைர

காப்பாற் ய என் ைனேய சாப் வ நியாயமா?

உன் ைன த்ததற் இம் மா ரி நடந் ெகாள்வ

ைறயல் ல'' என் றான் மனிதன் .

அம் ேமா அவ் வ யாக ஒ நரி வந்த .

"இதனிடம் நியாயம் ேகடே் பாம் '' என் ய மனிதன்
நடந்த

கைதயைனத்ைத ம் நரி டம் னான் .

"எங் கள் ெதா ல் அைனவைர ம் அ த் க் ெகான்

சாப் வ தான் . இ இவ க் நன் றாகத்

ெதரிந் ந் ம் ட என் ைனக் ண் ந்

த்தான் . டட் ாள்தனமான இந்தச் ெசய் ைகக்

உரிய பலைன இவன் அ ப த்ேத ர ேவண் ம் . நீ

என் ன ெசால் ற நரியாேர...'' என் ற .

அைனத்ைத ம் ேகடட் நரிக் ங் கத் ன் நன் ெகடட்

ெசயல் ரிந்

டட் . உத ெசய் த மனிதைனக் காப்பற்
ங் கத்ைத ட் ல் ட் ட தந் ரமாக ெசயல் படட் .
அதனால் ஒன் ம் ரியாதைதப் ேபால் பாவைன ெசய் .

"நீ ங் கள் இந்த மா ரி ெசான் னால் எனக் ஒன் ேம

ரியல. ஆரம் பத் ந் ெசால் ங் கள் '' என் ற நரி.

உடேன ங் கம் ெசால் லத் ெதாடங் ய .

"நான் அந்தக் ண் ற் ள் அைடந் டந்ேதன் ...''

"எந்தக் ண் ற் ள் ?'' என் ற நரி.

"அேதா இ க் றேத அந்தக் ண் ற் ள் '' என் ற
ங் கம் .

"எப்ப அைடந் டந் ரக் ள் ?'' என் ற நரி.

ங் கம் ெவன் ண் ற் ள் ெசன் ற .

இ தான் சமயம் என் க ய நரி சடெ் டன் ண் க்

கதைவ இ த் ய.

"நரியாேர! இ என் ன அேயாக் யத்தனம் ! நியாயம்

வதாகக் என் ைன ம ப ம் ண் ல்

அைடத் ட் ேர!'' என் கத் ய ங் கம் .

"நீ ங் கள் ேபசாமல் ண் ற் ள் ேளேய இ ங் கள் . நான்

ஒன் ம் இந்த மனிதைனப் ேபால் டட் ாள் அல் ல.

உங் க க் ச் சாதகமாக நியாயம் ெசான் னால் த ல்

மனிதைன அ த் க் ெகால் ரக் ள் . ற என் ைனேய

அ த் க் ெகான் ரக் ள் . அதனால் தான்

உங் கைளக் ண் ற் ள் ெசல் மா ெசய் கதைவப்

ட் டே் டன் '' என் ற நரி.

நன் மறந்த ங் கம் தான் ெசய் த தவைற எண் ணி
வ ந் ய .

நீ : ஒ வர் ெசய் த உத ைய எப்ேபா ம் மறக்க டா .

ைள இல் லாத க ைத

அ ஒ அடரந் ்த கா . அந்த காட் ல் ஒ வயதான

ங் கம் ஒன் வாழ்ந் வந்த . வயதா டட்

காரணத்தால் அந்த ங் கத் னால் ேவகமாக ஓட ம் ,

ேவடை் டயாட ம் ய ல் ைல. அதனால சாப் ட

எ ம் ைடக்காமல் அந்த ங் கம் ெராம் ப

கஷ் டப்படட் .

ங் க ம் “எத்தைன நாடக் ள் இப்ப ேய இ ப்ப ?
சாப் வதற் ஏதாவ ெசய் தாக ேம?”, என்
ேயா த்த .

ேயா த் கெ் காண் இ க் ம் ெபா அந்த

பாைத ன் வ ேய ள்ள நரி ஒன்

வந் ெகாண் ந்த . உடன யா ங் க ம் இந்த

நரிையத் த ர ேவ யா ம் இந்த மா ரி ேவைலக் ச்

சரிபட் வர மாடட் ாரக் ள் என் நிைனத்த . ங் க ம்

உணைவச் ேசகரிச் ட் வர இந்த ள்ள நரிைய

உத யாளனாக நிய க்க ெசய் த .

உடேன ங் கம் நரிைய வரவைழத்த .

“இனிேமல் நீ தான் என் மந் ரி. உன் ைனக் ேகட் தான்

எைத ம் ெசய் ேவன் ” என் ங் கம் அந்த ள்ள

நரி டம் ய.

நரியால் ங் கத் ன் ேபசை் ச நம் ப யல. “ராஜா,

உங் க க் மந் ரியா இ க்கற என் அ ரஷ் ் டம் ”,

என் நரி ங் கத் டம் ய.

“உனக்ேக ெதரி ம் , இந்தக் காட் க்ேக நான் தான் ராஜா.
ஒ ராஜா உண க்காக மத்த லங் களின் ன் னா

ஓ னா அ பாரக் ்கற க் நல் லா க் மா? அதனால,
எனக் த் ேதைவயான உணைவ நீ எப்ப யாவ

ஏற்பா ெசய் ய ம் . அ தான் உன் தல் ேவைல”,
என் ற ங் கம் .

நரி ம் பயந் ேபாய் நின் ற . “ ங் கத் க் எப்ப

நம் மால் சாப்பா ேபாட ம் ” என் , ேயா த் .

ங் க ம் அந்த நரிைய ட ல் ைல. “நீ ஒ நாைளக்

ஒண் ன் ன ம் ஒ லங் ைக எனக்காகக்

ப் ட் வர ம் . நீ தான் ெகட் க்காரனாசே் ச. ெராம் ப

லபமா ெசஞ் ேவன் எனக் த் ெதரி ம் ” என்

ங் கம் நரிைய கழ்ந் ேப ய . ங் கத் ன்

கழ்ச் ப்ேபச் ல் மயங் ய நரி ம் ஒப் கெ் காண் ட .

ங் கத் க்காக உண ேத ம் ேவைல ல் இறங் ய

நரி. அப்ேபா ஒ க ைத எ ரில் வந்த .
க ைத டம் ேபாய் , “நண் பா, எங் ேக ெராம் ப நாளா
ஆைளேய காேணாம் ? எங் க ேபா டட் ?” என் ற .

“இங் ேகேயதாேன நான் த் க் ட் இ க்ேகன் ? என் ன
ஷயம் ?” என் க ைத ேகடட் .

“நீ ெராம் ப அ ரஷ் ் டக்காரன் . நம் ம காட் ன் ங் க ராஜா
உன் ைன தல் மந் ரியா ேதரந் ்ெத த் க்கா ”
என் ற .

“ஐேயா எனக் ங் கத்ைதப் பாரத் ்தாேல பயம் பா. அவர்

ஒேர அ ல் என் ைனக் ெகான் சாப் ட் வா .

அவர் எ க்காக என் ைன தல் மந் ரியா ேதர் ெசய் ய

ேவண் ம் ? ஆைள ” என் ற க ைத.

“பயப்படாேத. நீ மட் ம் தன் மந் ரியா இ ந்தால் ,
உன் நிைலைம எங் ேகேயா ேபா ம் . ராஜா க்
அ த்தப யா நீ தான் . எல் லா லங் க ம் உனக்
மரியாைத த ம் . எதாவ காரியம் ஆக ம் னா உன்

ன் னா தான் வ வாங் க” என் ற நரி.

அப்பா யான க ைத, நரி ன் ேபசை் ச உண் ைம என
நம் ய . ங் கத்ைதப் பாரக் ்க நரிேயாட ெசன் ற .

நரி ம் க ைத ம் ங் கத் ன் இ ப் டத்ைத

அைடந்தன. ங் கம் க ைதையப் பாரத் ் ச்

ரிச் க் டே் ட, “வா நண் பா. இன் தல் நீ தான்

என் ேனாட தல் மந் ரி” என் ய.

க ைத ம் ம ழ்ச் ல் ள்ளிக் த்த .
ெவடக் த் டன் தைல னிந்தப ங் கத் க் ப் அ ல்

வந் நின் ற . ங் கம் அதன் தைல ல் ஓங் ஒ அ
அ சச் . க ைத அந்த நி டேம உ ைர டட் .

ங் கம் க ைதையச் சாப் ட ஆரம் த்த . “மகாராஜா,

ெகாஞ்சம் ெபா ங் க. என் னதான் ப யா இ ந்தா ம்

ஒ ராஜா ளிக்காம சாப் டக் டா இல் ைலயா?”

என் ங் கத் டம் நரி ய.

ங் க ம் அைத ஒப் க் ட் ளிக்கப் ேபாச் .

நரி க ைத ன் உடைலப் பாரத் ்த . அதற் ம் ஒேர ப .

க ைத ன் தைலையக் ச் , ைளைய எ த் ச்

சாப் டட் .

ளித் ட் வந்த ங் கம் க ைத ன் உடல் ன்
ன்
ேபால் இல் ைல என் கண் த்த . “க ைத

தைல ஏன் ந் உள்ள ? உள் ேள ஒன் ேம

இல் ைலேய?” என் ங் கம் ேகடட் .

“என் ன மகாராஜா! உங் க க் த் ெதரியாதா?

க ைதக க் எல் லாம் ைளேய ைடயா ” என்

நரி ங் கத் டம் ய.

ங் கம் நரிைய நம் ப ல் ைல. “அ எப்ப ைள

இல் லாம இ க் ம் ? ெபாய் ெசால் லாேத” என் ங் கம்

ேகடட் .

“க ைதக் ைள இ ந் ந்தா என் ட

வந் க் மா?” என் நரி ங் கத் டம் ேகடட் .

நரி ெசால் வ சரிதான் ங் க ம் அைம யா ய .

இந் யா ஏன் ப்ைபக் காடாக இ க் ற

ஒ அரசன் தன் நாட் ல் கப் ெபரிய ேகா ல்

ஒன் ைறக் கட் னான் . அதன் ேகா ரத்ைத ேபான் னால்
ேவய் ந்தான் .

அத்தைகய றப் க்க ேகா க் க் ட க்
( ம் பா ேடகம் ) ெசய் ய நாள் க்கப்படட் .

அரச க் ஒ அவா (ஆைச) எ ந்த , ‘இத்தைன
ெபரிய ெபான் னால் ேவய் ந்த ேகா க் ெவ ம் நீ ைர

ஊற் யா ட க் ெசய் வ ?’

எனேவ க்க க்க பாைல ஊற் க் ட க்
ெசய் யலாம் என் எண் ணினான் .

உடேன நா வ ம் தண் ேடாரா ேபாடச் ெசய் தான் :

“அரசர் கட் ள்ள ெப ங் ேகா க் க் ட க்
ெசய் வதற் நிைறய பால் ேதைவ, நாட் மக்கள்
அைனவ ம் ம் பத் ற் ஒ ெசம் பால் ெகாண்

வந் தர ேவண் ம் … ம் ம் ம் …”

மக்கள் பாைலக் ெகாண் வந் ெகாட் வதற்காக
அரண் மைன வா ல் ன் இரண் ெபரிய ஆ யர

ண் டாக்கள் ைவக்கப்படட் ன.

அவற்ைறக் காவல் காக்க ரரக் ம் , பால் ம்
ெகா ப்ேபாைரக் கணகெ் க க்க அர அ வலரக்

நிய க்கப்படட் னர.்

ண் டாக்கள் உயரமாக இ ந்ததால் மக்கள் அவற் ள்
பாைல ஊற்ற வாகாய் இரண் ஏணிக ம்
அைமக்கப்பட் ந்தன.

மக்க ம் அரசன ஆைணைய ஏற் ம் பத் ற்
ஒ வராக வந் ஒ ெசாம் பாைலக்
ஊற் ச் ெசன் றனர.் ண் டா ள்

அர அ வலரக் ள் அவ் வா ஊற் ேவாைரக் த் க்
ஒ
ெகாண் டனர் (’ஆதார் எண் ைண ைவத் ’ என்
நைகச் ைவக்காகச் ெசால் ேவன் !)

ேசா என் ற ஒ வன் ந் த்தான் , ‘அைனவ ம்
பாைலக் ெகாட் ன் றனர,் நான் ெசாம் ல் நீ ைரக்
ெகாண் ேபாய் க் ெகாட் னால் என் ன? ண் டா நிைறய

பா ல் ஒ ெசாம் நீ ர் கலந்தால் ெதரிந் மா

என் ன? ண் டாேவா உயரமாக இ க் ற , காவல்

ரி ம் ரரக் ள் தைர ல் தான் நிற் ன் றனர,் நான்

ஊற் ேறன் என் ஒ ைய ைவத் த்

ெதரிந் ெகாள்வாரக் ேள அன் , பாைல

ஊற் ன் ேறனா நீ ைர ஊற் ன் ேறனா என் எப்ப த்

ெதரி ம் …’

இவ் வா எண் ணி அவன் ஒ ெசாம் ல் நீ ைரக்
ெகாண் ெசன் ஊற் ட் வந்தான் .

ட க் ற்காகக் த்த நாளன் ேவள் தய

சடங் கைளெயல் லாம் த் கெ் காண்

ேகா ரங் களில் ெபா ய ண் டாக்களில் இ க் ம்

பாைலக் ெகாண் வ ம் ப அரசன் ஆைண டட் ான் .

ரரக் ள் ெகாண் வந்த ண் டா ற் ள் ஒ
டத்ைத ட் ெமாண் ட ேபா அ ல் கலப்பட ல் லாத
ய…

நீ ர் இ ந்த !

ஆம் , இரண் ண் டாக்களி ம் க்க க்க
நீ ரத் ான் இ ந்த !

நாட் மக்கள் அைனவ ம் ேசா ைவப் ேபாலேவ
எண் ணி ட் ந்தனர.்

’அைனவ ம் பாைல ஊற்றப் ேபா ன் றனர,் நான்

ஒ வன் /ஒ த் நீ ைர ஊற் னால் என் ன ஆ டப்

ேபா ற ’ என் அைனவ ம் நீ ைரேய

ஊற் ந்தனர!்

கைத ெசால் ம் நீ என் ன?

இந் யா ஏன் ப்ைபக் காடாக இ க் ற ?

‘நான் ஒ வன் இந்தச் ய ைப கா தத்ைதக் ேழ

ேபா வதால் இந் யா ப்ைப ஆ டப் ேபா றதா?’

என் எண் ணி 130 ேகா ேப ம் சாைல ல்

ப்ைபையக் ெகாட் னால் இந் யா ப்ைபயாகத்தான்

இ க் ம் !

தத் வக்காரத் தவைள ம் ஆ ரங் கால்
அடை் ட ம் ..!

ஒ ஊரில் ஒ தத் வம் ேப க் ேகள் ேகட் ம் தவைள

இ ந்த . அதற் எல் லாவற்ைற ம் ேகள் ேகடப் ேத

ேவைல. அந்தத் தவைள இன் யார் நம் டம்

மாட் வாரக் ள் என் ஒ ேதாடட் த் ேட தா க்

த்தப ெசன் ெகாண் ந்த .

ஒ ஆ ரங் காலடை் ட எந்தப் பரபரப் ன் வேன
என் ஊரந் ் வந் ெகாண் ந்த .

தவைள ன் தத் வத் தரக் ்க ைளக் த் னி ைடத்
டட் .

"ஆஹா .. ஆ ரங் காலடை் டயாேர நலமா..?"

'என் னிடெமன் ன இவ க் அக்கைற.?' உள் ேள
நிைனத்தப ,

"நலந்தான் ..!" என் ற அடை் ட.

"நா கால் கைள ைவத் கெ் காண் ேட நான்
லேவைள ல் த மா ேறன் . அெதப்ப நீ இத்தைன

கால் கைள ைவத் க் ெகாண் ராக நடக் றாய் ..?"

தவைள ன் ேகள் உள் ேள ந்த ம கணேம அடை் ட
ைகத்த .

"இெதன் ன ேகள் ..? இப்ப நான் ேயா த்தேத
ைடயா . என் பாட் ல் நடப்ேபன் . அவ் வள தான் ..!"

"என் ன உன் பாட் ல் நடப்பாயா..? எப்ப ..? எந்தக்
காைல த ல் நகரத் ் வாய் ..? எைத இரண் டாவதாக
ைவப்பாய் ..? ப்பத் ன் றாவ காைல எப்ேபா
நகரத் ் வாய் ..? ப ல் ெசால் ..!"

ஒேரதாவ ல் ஒ பாைற ல் ேபாய் அமரந் ்தப
ேகள் ையக் ேகட் ட் க் தரக் ்கமாகச் ரித்த
தவைள.

அடை் ட ைகத்த . 'எந்தக்காைல த ல் ைவப்ேபன் ..?
எ அ த்த ..? எப்ப ச் ராக நடந்ேதன் ..?' ேயா க்க
ேயா க்கப் ைபத் யேம க்காத ைற அடை் டக் .

ஊர யற் த்த . கால் கள் க் க் ெகாண் டன. ஒ

அ ம் நகர யாமல் ண் டந்த அடை் ட.

'ஆஹா..! இன் நம் ேவைல ந்த . அ த்த யார்

மாட் வாரக் ெளன் பாரக் ்கலாம் ..!' வக் ரமான

ம ழ்ச் ேயா தா மைறந்த தத் வத் தவைள.

நீ : சாதாரணமாக இயல் பாகச் சரியாக நாம் ெசய் ம்
ெசயல் கைளக் ேகள் ேகட் க் ழப்பெவன் ேற ல

தத் வக்காரத் தவைளகள் அைல ம் . அவரக் ளிடம்
மாட் க் ெகாள்ளா ரக் ள் .

*நீ ம் ம் *

*கட ல் வா ம் ஒ ட் க் நீ ைரப் பாரக் ்க
ேவண் ெமன் ஆைச*

''அம் மா! நாம் வாழ தண் ணீர் க அவ யெமன்
ெசால் றாய் . அந்த தண் ணீர் எங் ேக இ க் ற ?
எனக் க் காட் '' எனக் ேகடட் .

உடேன தாய் ன் இ தான் தண் ணீெரன் தண் ணைீ ரக்
காட் ய .

ட் க் ஒன் ம் ரிய ல் ைல !

''அம் மா! நீ தண் ணைீ ரக் காட் '' என ண் ம் அ
ெசால் ல, ம ப ம் தாய் ன் தண் ணைீ ரக் காட் ய .

அப்ேபா ம் ட் க் தண் ணீர் ெதரிய ல் ைல!

உடேன அ இந்த அம் மா க் ஒன் ேம ெதரியா என

ெசால் க் ெகாண் ேட, அப்பா னிடம் இேத ேகள் ையக்
ேகடட் .

அப்பா ம் அேத மா ரி தண் ணைீ ரக் காடட் ,
அப்பா க் ம் ஒன் ம் ெதரியா எனத் ரம் ானித்

டட் !

ற உற னரக் ளிடம் ேபாய் இேத ேகள் ையக்

ேகடட் ! எல் ேலா ம் ஒேர ப ைலேய ெசால் ல, ப்

அைடயாத ன் யா க் ேம ஒன் ம் ெதரியா என்

ரம் ானித் இ ல் உ வத் ல் ெபரிய

ங் கலத் டம் வந் தண் ணைீ ரக் காடட் ச் ெசான் ன !

உடேன ங் கலம் ட் ைன தன் ல் ஏறச்

ெசான் ன . ட் ம் ல் ஏ ய .

கைர ேநாக் ச் ெசன் ற ங் கலம் , ட் ைன

கைர ல் தள்ளிய . ட் ன் தண் ணீர் இல் லாமல்

த் உ க் ப் ேபாரா ய !

அப்ேபா ங் கலம் இ தான் தண் ணீர் என்

தண் ணைீ ரக் காட் ண் ம் ட் ைனத் தண் ணீரில்

டட் .

அப்ேபா தான் ட் க் தண் ணீர,் தண் ணீராகத்
ெதரிந்த .

நதி :

நம் டேன இ ப்பதால் அப்பா, அம் மா, சேகாதர உற ,
நட் இப்ப நாம் உற கைள உணரவ் இல் ைல.
அவரக் ள் ரிந்த ன் ரிந் ெகாள்வ ல் பலன்

இல் ைல.

உனக் த இல் லாத இடத் ல் நீ
இ க்காேத

ஒ தந்ைத தன இ காலத் ல் தன் மகைன

அைழத் ெசான் னார,் "மகேன, இ உன டட் னின்

(தாத்தா ன் அப்பா) ைகக்க காரம் , 200 வ டங் கள்

பழைம வாய் ந்த , நான் இதைன உனக் த வதற்

ன் னால் நீ கைட க் ெசன் , ைகக்க கார

கைட ல் , நான் இதைன ற்க ேபா ேறன் , இதற்

எவ் வள பணம் த ரக் ள் என் ேகட் ப்பார"் என் றார.்

அவன் ேபாய் ேகட் ட் தந்ைத டம் , இ பைழய

என் பதால் 300 பாய் மட் ேம தர ம் என் ன் றனர,்

என் றான் .

தந்ைத, பழங் கால ெபா டக் ள் (Antique) ற் ம்
கைடக் ேபாய் ேகட் ப்பார,் என் றார.்

அவன் ேபாய் ேகட் ட் தந்ைத டம் , இதற் 5,000

பாய் தர ம் என் ன் றனர,் என் றான் .

தந்ைத, இதைன அ ங் காட் யகம் (Museum)

ெகாண் ெசன் ைலைய ேகட் ப்பார,் என் றார.்

அவன் ேபாய் ேகட் ட் தந்ைத டம் , நான் அங்
ெசன் ேகடட் ேபா , அவரக் ள் அதைன
பரிேசாதைனக் உடப் த்த ஒ வைர வரவைழத் ,
பரிேசா த் ட் , என் னிடம் இதற்கான ெப ம
5,00,000 பாய் என் ன் றனர,் என் றான் .

தந்ைத மகைன பாரத் ் , "மகேன! சரியான இடம் தான் ,
உன் அந்தஸ் ைத சரியாக ம ப் ம் . எனேவ,

ைழயான இடத் ல் நீ உன் ைன நி த் ட் ,
உன் ைன ம க்க ல் ைல என் நீ ேகாபப்ப வ ல்

அரத் ்தம் இல் ைல.

உன் ைடய மரியாைதைய றைன அ ந்தவேன

உன் ைன கண் ணியமாக நடத் வான் . உனக் த
இல் லாத இடத் ல் நீ இ க்காேத. இதைன
வாழ்க்ைக ன் பாடமாக எ த் கெ் காள் ." என் றார.்

ட்ட டாத ேவைல பயனற்ற ேவைல

ஒ வன் ெந ஞ்சாைல ல் 3 அ இைடெவளி ட் க்
ையத் ேதாண் க் டே் டப் ேபானானாம் .

இன் ெனா வன் ேதாண் யக் ைய மண் ேபாட்

க் டே் டப் ேபானானாம் .

ஒ ெபரியவர் பாரத் ் , 'என் னப்பா அங் ேக என் ன
ேவைல நடக் ?'ன் க் ேகடட் ாராம் . அதற் அவன் ,
'அரசாங் க ேவைல நடக் சார'் ன் ெசான் னானாம் .

'ஒ த்தன் ையத் ேதாண் டறான் , இன் ெனா த்தன்

அைத டறான் . அரத் ்த ல் லாம இ க்ேக'ன் க்

ேகடட் ாராம் .

அ க் அவன் , "நான் பரம் ெசால் ேறங் க. 3 அ

ரத் க் க் ேதாண் வ ஒ த்தன் ேவைல.

அ ேல ெச ைய நடேவண் ய இன் ெனா த்தன்

ேவைல. அப் றம் மண் ைணப் ேபாட் வ 3வ

ஆள் ேவைல. அந்த 2 வ ஆள் இன் ைனக் ஆ ஸ் க்

ேபாட் டட் ான் . அ க் நான் என் னப் பண் ண

ம் ?"க் ேகடட் ானாம் .

அ க் ப் ெபரியவர,் 'இைத உன் அ காரி டே் டச்
ெசால் ேலன் ' என் றாராம் .

எங் க அ காரிக் டே் டச் ெசான் னால் , உன் ட் ைய நீ
ஒ ங் காப் பா . அ த்தவைனப் பத் நீ ஏன்
கவைலப்படேறன் ெசால் டட் ாரன் ் ெசான் னானாம் .

டட் டாத, ஒ ங் ப்ப த்தப்படாத, பயனற்ற ம்
ேவைலகளினால் தான் ழப்பம் வ ற , வளரச் ்
தைடப் ப ற ..

உன் பயம் உன் கண் ைண மைறத் க்
ெகாண் ந்த .

ஒ காட் ல் ஒ இைளஞன் நடந் ேபாய் க்
ெகாண் ந்தான் . அவ க் ப் ப ெய த்த .

ஒ மரத் ல் உயரத் ல் கனிந்த பழங் கள் இ ப்பைதக்
கண் டான் . மரத் ன் ேமல் சரசரெவன் ஏ அவற் ல்

ல பழங் கைளப் ப த் த் ன் றான் .

கக் கனிந்த வாசைன ள்ள பழங் கள் ைளகளின்

னி ல் இ ந்தன. அவற்ைற எட் ப் ப க்கக்
ைள ன் ேமல் நகரந் ் ெசன் ற ேபா அவன பாரம்

தாங் காமல் ஒ ைள ந் டட் .

சடெ் டன் தாரித்த அவன் ேழ இ ந்த ஒ

ைளையப் த் க் ெகாண் ெதாங் க ஆரம் த்தான் .
னிந் பாரத் ்தால் தைர ெவ ேழ இ ந்த .

ஏற்ெகனேவ பயந் ேபா ந்த அவன் ேம ம் பயந்

கண் ைண க் ெகாண் "யாராவ காப்பாற் ங் கள் "

என் ம் பத் ம் ப அலற ஆரம் த்தான் .

உள்ளங் ைக யரத் ் வ க்க ஆரம் க் ம் நிைல வந்

டட் .

தற்ெசயலாக அப்ேபா அந்தப் பக்கம் ஒ யவர்

வந்தார.் மரத் ல் ெதாங் க் ெகாண் ந்தவைனப்

பாரத் ்தார.் அவன் ேமல் ஒ ய கல் ைல ட்

எ ந்தார.்

கல் படட் டன் வ ல் ேழ பாரத் ்தவ க் ஆத் ரம்

வந்த . "ெபரியவேர, உதவச் ெசான் னால் கல் லால்
அ க் ேர. அ ல் ைலயா உமக் " என்
ேகாபத் டன் ேகடட் ான் .

ெபரியவர் ப ல் ேபசாமல் மற்ெறா ய கல் ைல

எ த் அவன் ேமல் எ ந்தார.் ேம ம் ேகாப ற்ற

இைளஞன் ெப யற் எ த் ைகைய ேம ந்த

ைள ஒன் ைற பலமாக பற் க் ெகாண் "நான் ேழ

வந்தால் உம் ைமச் ம் மா ட மாடே் டன் " என்

எசச் ரித்தான் .

ெபரியவர் ேம ம் ஒ கல் ைல அவன் ேமல் னார.்

இைளஞன் இப்ேபா இன் ெனா ெப யற் எ த்

ைளேமல் ஏ டட் ான் . ெவன இறங் வந்த

அவன் ேநராகப் ெபரியவரிடம் வந்தான் . அவைர

சரமாரியாகத் ட் னான் . "ஏன் அப்ப ச் ெசய் ர?்
உம் ைம நான் உத தாேன ேகடே் டன் ?" என் றான் .

ெபரியவர் அைம யாக ரித் க் ெகாண் ேட "தம் ..

நான் உனக் உத தான் ெசய் ேதன் " என் றார.்

இைளஞன் ெவன த்தான் .

ெபரியவர் ளக் னார.் "நான் உன் ைன த ல் பாரத் ்த

ேபா நீ பயத்தால் உைறந் ேபா ந்தாய் . உன்

ைள ேவைல ெசய் ய ல் ைல. நான் கல் ைல ட்

எ ந்த ம் பயம் மைறய ஆரம் த் நீ என் ைன எப்ப ப்

ப்ப என் ேயா க்க ஆரம் த்தாய் . ேயா க்க

ஆரம் த்த டன் நீ யாகேவ உன் ைனக் காப்பாற் க்

ெகாண் ேழ இறங் டட் ாய் . உன் ைன

உன் னாேலேய காப்பாற் க் ெகாள்ள ம் என் உன்

அ க் த ல் லப்பட ல் ைல. உன் பயம் உன்

கண் ைண மைறத் க் ெகாண் ந்த . அ ந்

உன் ைன நான் ைச ப் ேனன் " என் ெசால்

ட் த் தன் வ ேய அவர் ேபாய் டட் ார.்

 

ண வாங் ய மார ்

மா ண ஒன் ைற ப் ரமணிய திட இ ந்த
ைலக் வாங் னார.்

ம நாள் கைடதெ் த ல் மா ேபாய் க் ெகாண்
ேபா , ற்றவன் அவைரச் சந் த்தார.்

"அப்பேவ ெசால் ல மறந் ேபாய் டே் டன் . இப்ப
உங் கைளப் பாரத் ்த உடேன நிைன க் வந்த . நான்
உங் க க் த்த ணத்ைத மட் ம் தான் . அ ல்
இ க் ம் தண் ணைீ ர அல் ல.

ஆைக னால் அந்தத் தண் ணைீ ர நீ ங் கள் பயன் ப த்த

ேவண் மானால் மாதா மாதம் அதற் எனக் கடட் ணம்

ெச த்த ேவண் வ ம் . அைத நிைன ல் ைவத் க்
ெகாள் ங் கள் " என் றார.்

உடேன மா ச ேயாசி வ , தயங் காமல்

"ேநத் நாேன உங் க டட் ெசால் ல ம் இ ந்ேதன் .

நாம் ப இன் னிக் ேநரல் பாரத் ்த நல் லதாப் ேபாச் !

எனக் ண மட் ேம ேபா ம் . அ ல் இ க் ம்

உங் கள் தண் ணீர் எனக் ேவண் டாம் .

ஒன் , நீ ங் கள் அ க் ம் தண் ணைீ ரக் கா பண் ணி
ெவ ணற்ைற ம
…. எனக் க் ெகா ங் கள் .

இல் ைலெயன் றால் எனக் ச் ெசாந்தமான இடத் ல்

தண் ணைீ ர ைவத் ப்பதற்காக நீ ங் கள் மாத வாடைக
ெச த்த ேவண் இ க் ம் " எ றா ..

அ வள தா ப ரமண ய க தி ஈ
ஆடவ ைல

ேபராைச ெகா டவ இ ப தா ஆ ..

ேகாவக்காரஇைளஞன்

ஊ இ த ஞான ய ட ெச ேகாவ ைத
க ப த வழி ேக டா .

ஞான அவன ட சில ஆண கைள ஒ
தியைல ெகா எ ேபாெத லா ேகாவ
வ கிறேதா அ ேபாெத லா இ த ஆண கைள
எ உ வ வ றி அ எ றா .

இைளஞ தின 10,9,6,4,2,1 என ஆண கைள அ
வ ஞான ய ட ெச இ ஒ ஆண கைள

ட அ கவ ைல எ றா .

அவ இன ேம ேகாவ வராத நா கள ஒ ெவா
ஆண யாக ப கி வ எ றா .அவ அைதேய
ெச தா .50 தின க கட ஞான ைய ச தி த
இைளஞ இ ஒ ஆண இ ைல
ப வத எ ெப ைம ட றினா .

அத அ த ஞான ேக டா .

அ த ஆண கைள எ லா . ப கிவ டா .
அதனா வ றி ஏ ப ட காய கைள எ ன
ெச ய ேபாகிறா எ
ன தா . . இைளஞ ெவ கி தைல

ேகாவ ப வ எள அதனா ஏ ப காய கைள
ேபா வ க ன .

டை் ட காட் ய இன் ப ன் பம்

ஒ வ க் வாழ் ல் பல ன் பங் கள் அதனால் ,

கட ளிடம் ஏன் எனக் மட் ம் இத்தைன ன் பங் கள் ?

மற்ற அைனவ ம் சந்ேதாசமாக இ க்க நான் மட் ம்

ஏன் இவ் வள ன் பங் கைள அ ப க்க ேவண் ம்

என் ேகட் அ ெகாண் ந்தான் .

அப்ேபா இைறவன் அவன் ன் ேதான் , இன் இர

உன் ைடய இன் ப, ன் பங் கைள எல் லாம் ஒ

டை் ட ல் ேபாட் ஊ க் ெவளிேய இ க் ம்

காட் க் வா என் னார.்

அவ ம் அவ ைடய இன் ப, ன் பங் கைள எல் லாம்
எ த் கெ் காண் அந்த காட் க் ெசன் றான் . அங்
ெசன் பாரத் ்த ேபா அந்த ஊரில் இ ந்த அைனவ ம்

அவைன ேபாலேவ நிைறய டை் டகைள கட் க்
ெகாண் வந் ந்தனர.் அவ க்ேகா ஆசச் ரியம் .

அைனவரின் டை் டகைள ம் ஒெவான் றாக பாரத் ்தான் .

அவ க் ந்த ழப்ப ம் ேவ , இவரக் ம் எதற்

வந்தாரக் ள் ? ஏன் இத்தைன டை் டகள்

ைவத் க் றாரக் ள் ? அ ல் இ ப்பைவ இன் பங் களா?

ன் பங் களா? என் .

அப்ேபா இைறவன் அைனவரின் ன் ேதான் னார.்

அைனவ ம் இைறவன் நம டை் டைய வாங்

ெகாள்வார் என் நிைனத்தாரக் ள் . ஆனால் இைறவன் ,

"உங் க க் யா டன் ப்பேமா அவரக் டன்

டை் டைய மாற் க் ெகாள் ங் கள் " என் னார.்

யா ேம மாற் கெ் காள்ள ம் ப ல் ைல. அைனவ ம்

அைம யாக இ ந்தனர.் அப்ேபா இைறவன் அவனிடம்

"ஏன் நீ உன் டை் டைய மாற் க் ெகாள்ள ல் ைல?"

என் ேகடட் ார.்

இவன் அவரக் ளிடம் இ க் ம் டை் டகள்

என் ைடயைத ட ெபரியதாக இ க் ற , அ ல்

எவ் வள இன் பங் கள் , ன் பங் கள் என் ம்

ெதரிய ல் ைல. அதனால் நான் மாற் க் ெகாள்ள

ம் ப ல் ைல என் னான் .

அப்ேபா தான் அவன் உணரந் ்தான் , அைனவரின்
வாழ்க்ைக ம் இன் பங் க ம் ன் பங் க ம்

நிைறந்தைவ. அைவ இல் லாதவரக் ள் யா ம் இல் ைல
என் .

அைத உணரத் ்தேவ இைறவன் அைனவைர ம்

வரவைழத் க் க் றார் என் ம் ரிந் ெகாண் டான் .
அவைன ேபால அங் வந்த அைனவ ம் உணரந் ்தனர.்

உல ல் சண் ைட சசச் ர கள் எதனால்
ஏற்ப ற

ஒ ஊரில் ஒ ெபண் வ த் வந்தார.் அவ க்

உல ல் சண் ைட சசச் ர கள் எதனால் ஏற்ப ற

என் ற சந்ேதகத் டன் இ ந்தாள் .பலரிடம் தன்

சந்ேதகத் ற் ப் யான ப ல் ைடக்க ல் ைல.

ஒ நாள் ற ஒ வர் அவள் ட் வாச ல் நின்
சை் ச ேகடட் ார.்

அவள் ற டம் தன் சந்ேதகத் ற்கான ப ைல
ேகடட் ாள் .

உடேன ற அவளிடம் " சை் ச ேகடட் ால்
அைதப்ேபாடாமல் டட் ாள்தனமான ேகள்

ேகட் றாேய உனக் ேவ ேவைல ல் ைலயா?"
என் றார.்

உடேன அப்ெபண் "ஏய் ஊர் ஊராக ரிந் சை் ச
எ க் ம் உனக் இவ் வள வாய் கெ் கா ப்பா?" என்
அவேரா சண் ைட ட ஆரம் த்தாள் .

ற ரித் ெகாண் ேட"ெபண் ேண நான் ய
ஒ ல க ஞ்ெசால் க்ேக இப்ப ட் த் ரக் ் றாேய..
மனிதரக் ளிைடேய சண் ைட சசச் ர கள் ஏற்பட

எவ் வளேவா காரணங் கள் இ ந்தா ம் அ ல்

க் யமான வாய் செ் சால் தான் .இைத உனக்
ரியைவக்கேவ எ ரம் ைறயான வாரத் ்ைதகைள

ேனன் என் றார.்

நாவடக்கம் மட் ம் இ ந்தால் ெப ம் பாலான சண் ைட
சசச் ர கள் இல் லாமல் ேபாய் ம் என் றார் ற .

அப்ெபண் ற டம் மன் னிப் ேகட் தா ம்

இனிேமல் நாவடக்கத் டன் இ ப்ேபன் என் னாள் .

ஒற் ைற பத் பாய் ேநாட் எ ேக ?

ஒ வர் ஒ வங் ல் பணம் எ த் கெ் காண் ,

பணப்ெபட் ைய ன் னால் மாட் கெ் காண் லரில்

ேவகமாகச் ெசல் றார.் வண் ன் அ ர் ல் அந்தப்

ெபட் ேலசாகத் றந் ெகாண் , 100

பத் பாய் ேநாட் கள் ெகாண் ட ஒ கட் ேழ

ந் ற . அ ெதரியாமல் அந்த நபர்

வண் ைய ஓட் கெ் காண் ெசன் ன் றார.்

ேழ ந்த ேவகத் ல் 100 பத் பாய் ேநாட் கள்

ெகாண் ட அந்த கட் ந் ஒேர ஒ

பத் பாய் ேநாட் மட் ம் பட் காற் ல் பறந்

ரத் ல் டக் ற .

அந்த ஒற்ைற பத் பாய் ேநாட் இ ந்த வ ல்

ஒ வன் வ றான் . இந்த ேநாடை் டக் கண் , ',இன்

நரி கத் ல் த் க் ேறன் ேபால' என நிைனத் ,

க ம் சந்ேதாஷமைட றான் . அந்த ேநாடை் ட

எ த் கெ் காண் ேஹாடட் க் ப் ேபானான் . இரண்

இட் - ஒ காப் (அன் றய ைலவா ல் )

சாப் டட் ான் , அ ந்த ள்ைளயார் ேகா ல்

உண் ய ல் ந்த ஒ பாையப் ேபாட் ,

ள்ைளயா க் நன் ெசான் னான் . சந்ேதாஷமாக

ம் னான் .

99 பத் பாய் ேநாட் கள் ெகாண் ட கட் அ வன்
ந்த இடத் ேலேய டந்த . அந்த வ யாக ஒ
வந்தான் . இந்த ேநாட் க்கடை் டப் பாரத் ்தான் .
எ த்தான் .

பரபரெவன் எண் ணினான் . 99 ேநாட் கள் .

ண் ம் , ண் ம் பல ைற எண் ணினான் .

99 ேநாட் கள்தான் .

வங் ல் 99 ேநாட் கள் ெகாண் ட கட்
ெகா க்கமாடட் ாரக் ேள....

அந்த ஒற்ைற பத் பாய் ேநாட் இங் ேக பக்கத் ல்
எங் ேக ம் தான் டக்க ேவண் ெமன் ேதட
ஆரம் த்தான் ...............

அந்த ஒற்ைற பத் பாையத்

ேத னான் .... ேத னான் .... ேத னான் ....

இன் ம் ேத கெ் காண் க் றான்

----------

பத் பாய் ைடத்தவன் ப் யாக சாப் ட் ட்
சந்ேதாஷமாக ெசன் றான் .

990 பாய் ைடத்தவன் அைத அ ப க்காமல் ,

இன் னம் ஒ பத் பாய் க்காக

அல் லா கெ் காண் க் றான் .

*க த் :

நம் ல் பலர் இப்ப த்தான் ைடத்தைவகைள

அ ப க்கத் ெதரியாமல் ைடக்காதைவகைளத் ேத

அைலந் உட ம் மன ம் ேசாரந் ்

அல் ல ேறாம் .*

நல் லைத தந்தால் நல் ல வ ம்

ஒ ராமத் ல் ராமசா என் பவர் வாழ்ந் வந்தார…்

அவர் ட் த் ேதாடட் த் ல் ஒ ங் ைக மரம்

இ ந்த .வாரம் ஒ ைற ங் ைக காய் கைள

ப த் , ைப ல் நிரப் ேதாளில் ைவத் கெ் காண் ....

ஒன் ப ேலா டட் க் அப்பால் இ க் ம் ட ன் வைர

நடந் ெசன் ேற... வா க்ைகயாக ஒ மளிைக கைட ல்

ற் ட் வ வ வழக்கம் .

ங் ைக காைய ெகா த் ட் அதற் ப லாக

அரி ப ப் சரக் ்கைர ேபான் ற ட் க் ேதைவயான

ெபா டக் ைள வாங் வ வார!் ராமசா

ெகாண் வ ம் ங் ைகக்கா ன் ைவ அந்த ப

மக்களிைடேய க ம் ரபலம் ! இைத பயன் ப த்

மற் ற ங் ைகக்காேயா கலந் மளிைக

கைடக்கார ம் நல் ல லாபம்

சம் பா த் வார!்

பல வ டமாக ராமசா ங் ைகக்காய்

ெகாண் வ வதால் மளிைக கைடக்காரர் அைத எைட

ேபாட் பாரத் ்த ல் ைல; ராமசா ெசால் ன் ற

எைடைய அப்ப ேய நம் அதற் ஈடான மளிைக

ெபா டக் ைள ெகா த் அ ப் வார!் காரணம் ,

ராமசா ன் ேநரை் ம ம் நாணய ம் எல் ேலா ம்

அ ந்த !

ஒ நாள் ராமசா பத் ேலா ங் ைகக்காைய

ெகா த் ட் அதற்கான ெபா டக் ைள

வாங் செ் சன் றார.் ... ேநரத் ல் பத் ேலா

ங் ைகக்காய் ெமாத்தமாய் ேவண் ம் என் ஒ

சைமயல் காரர் வந் ேகடக் ... அவ க்காக

மளிைகக்காரர் ...

எைடேபாட... அ ல் ஒன் ப ேலா

மட் ேம இ ந்த !....

அன் வ ம் மளிைககார க் க்கேம

வர ல் ைல! ராமசா எவ் வள நம் க்ைக

ைவத் ந்ேதாம் ,

இவ் வள ெபரிய நம் க்ைக ேராகத்ைத

ெசய் டட் ாேர!இத்தைன வ டங் க க்காக இப்ப

டட் ாள்தனமாக எைட ைறவான ங் ைகக்காைய

வாங் ஏமாந் டே் டாேம!!

அ த்த ைற ராமசா வந்தால் ம் மா டக் டா

என் க ங் ேகாபத் ல் இ ந்தார!் நான் நாடக் ள்

க த் ராமசா க ம் சந்ேதாஷமாக வந்தார!் நல் ல

ைளசச் ல் என் பதால் நிைறய ெகாண் வந் ந்தார!்

"ைக ம் கள மாக க்கேவண் ம் என் , எத்தைன

ேலா என் மளிைகக்காரர் ேகடக் பத் ேலா

என் றார் ராமசா …அவர் ன் னாேலேய எைடேபாட்

பாரக் ்க ஒன் ப ேலா தான் இ ந்த .

வந்த ேகாபத் ல் மளிைகக்காரர் பளார,் பளார் என

ராமசா ன் கன் னத் ல் அைறந்தார!் இத்தைன

வ ஷமா இப்ப த்தான் ஏமாத் ட் இ க் யா?

ராமத் க்காரங் க ஏமாத்த மாடட் ாங் கன் நம்

தாேன எைட ேபாடாம அப்ப ேய வாங் ேனன் , இப்ப

ேராகம் பண் ணிட் ேய ய் என ப்ப, நிைல ைலந்

ேபானார் ராமசா . அய் யா...என் ன மன் னிச் ங் க

நான் ெராம் ப ஏைழ, எைடக்கல் வாங் ற அள க்

என் டட் கா இல் ங் க.. ஒவ் ெவா ைற ம் நீ ங் க

ெகா க் ற ஒ ேலா ப ப்ைப ஒ தட் ல ம் ,

இன் ெனா தட் ல ங் ைகக்காைய ம் வச் தான்

எைடேபாட் ெகாண் வ ேவன் . "இைத த ர ேவற

எ ம் ெதரியா ங் கய் யா, என் காைல த் அழ, ...

மளிைகக்கார க் ெச ப்பால் அ த்த ேபால்

இ ந்த ...."தான் ெசய் த ேராகம் தனக்ேக வந்தைத

உணரந் ்தார!்

இத்தைன வ டங் களாக ராமசா ைய ஏமாற்ற
நிைனத்த மளிைகக்கார ம் ... அவ க்ேக ெதரியாமல்

ஏமாந் ெகாண் தான் இ ந் க் றார் என் ப
ெதளிவான ! இ தான் உலகநிய !

நாம் எைத த ேறாேமா…

அ தான் நமக் ம் ப வ ம் ....

நல் லைத தந்தால் நல் ல வ ம் ,... ைமைய தந்தால்
ைம வ ம் ! வ ன் ற காலங் கள் ேவண் மானால்

தாமதமாகலாம் ,
ஆனா....

நிசச் யம் வ ம் ! ஆகேவ நல் லைத மட் ேம த ேவாம் ,
நல் லைத மட் ேம ைத..

ணில் கட்டபட்ட ைன

ஆ காலத் ல் ஒ வர,் த ந ப வ
ைன இ பைத பா அவ ட ஒ
ைனைய வா கி வளரத் ் வந்தார.்

அ கார ைனயாக ேபான எனேவ,
ன ம் ேபாதைன ெசய் ம் ேபா ைன இைடேய
வந் ெதாந்தர ெசய் த .

அவர் டரக் க் கற் க் ம் ேபா ைன

ெதாந்தர ெசய் யாமல் இ க்க ைனைய ஒ ணில்

கட் பக்கத் ல் பால் ைவத் வார.் அ ம்

சமத்தாக ெதாந்தர ெசய் யாமல் இ க் ம் .

காலம் ெசன் ற டன் இறந் டட் ார.் அவர

டரக் ளில் ஒ வர் ய வாக வந் டட் ார.்

அவ ம் அவர ைவப் ேபாலேவ அந்த ைனைய

ணில் கட் ட் டரக் க் பாடம் எ த் வந்தார.்

காலம் க த் தாக ஒ வர் டராக வந்

ேசரந் ்தார.் அவர் வந் ேசரந் ்த காலத் ற் ற

அந்த ய இறந் டட் ார.் தாக வந்த டர்

எப்ப ேயா ஆ டட் ார.் அவ க் இந்த

ைனைய பற் எ ம் ெதரியா . கற்க ேவண் ய

எல் லாவற்ைற ம் தாக கற்க ம் இல் ைல.

எப்ப ேயா அவ க் ெதரிந்தைத ம் ேதான் யைத ம்

ைவத் அவர டரக் க் ெசால்

ெகா த் கெ் காண் வந்தார.்

இப்ேபா அந்த ைன இறந் டட் .

நம அைர ைற , ைன எ ப ஒ
வாக இ பவ அவசிய ேபாலேவ அதனா
தா நம ைதய க ைன
ைவ தி தா க ேம இைத இ த ண
க டேவ ேபால, இ த ைன இற வ ட
எனேவ நா ேவ ஒ ைன வா கி வ இேத
ணக வ ேவா என நிைன தா .

தாக ஒ ைன வாங் வந் ணில் கட் ட்
ேபாதைன எ க்க ெதாடங்
டட் ார.்

அவ க் ன் னால் வந்தவரக் ம் ைனைய ணில்

கட் வைத ெதாடரந் ் டட் ாரக் ள் ...

க த் :

எைத ெசய் தா ம் ரிந் ெசய் ய ேவண் ம் .

இந்த கைத ேவ க்ைகயாக இ ந்தா ம் , இ ம் ரிந்

ெகாள்ள ேவண் ய ஒ உண் ைம இ க் ற .

சரியாக ரிதல் இல் லாமல் நம் ச கத் ல் இப்ப தான்

ஏராளமான டநம் க்ைககள் ைளத் டக் ற .

எ களிட ந் ேகாவணத்ைத
பா கா ப எ ப ?

ஒ தன் றந்த டர் ஒ வைர ஒ
ைச ல் ட் ச் ெசன் றார.்
ஆற்றங் கைர ல் ஒ

அந்த ட க் ஒ ேகாவணம் மட் ேம உடைமயாக
இ ந்த . அ
ள் ள ஊரில் சை் ச எ த்
.வாழ் ந் வந்தார் அவர் ன ம் காைல ல்

ளிக் ம் ேபா அந்த ேகாவணத்ைதத் ைவத்

.காயப்ேபாட் உ த் ெகாள் வார் ஒ நாள்

காயப்ேபாட் ந்த அவ டய ேகாவணத்ைத எ
.ட்ட கண் ெராம் ப சனப்பட்டார்
க த்

சாப்பாட் டன் ஒ ேகாவண ம் சை் ச எ க்க

ேவண் யதா ற் .. எ ெதால் ைலையப் ேபாக்க
.ஒ ைன வளரக் ்க ஆரம் த்தார் அதனால் தன்

உணேவா ைனக் ப் பா ம் சை் ச ேகடக்
ந்த . என் ன ெசய் யலாெமன்
ேவண்
.ேயா த் ஒ ப ைவ வளரக் ்க ஆரம் த்தார்

இப்ேபா ப க் ல் ம் சை் ச எ க்க
ந்த . அதனால்
ேவண் ைசையச் ற் ள் ள
ல் வளரக் ்க ஆரம் த்தார.்
நிலத்ைதக் ெகாத்

இதனால் அவ க் யானம் ெசய் யக் ட ேநரம்
.இல் லாமல் ேபாய் ட்ட அதனால் லைர
.ேவைலக் ைவத் க் ெகாண் டார் அவரக் ைள

ேமற்பாரை் வ ெசய் ய ேநரம் இல் லாததால் தனக்

உத ெசய் ய ஒ மைன ேவண் ெமன்

.மணம் ெசய் ெகாண் டார் ெகாஞ் ச

காலத் ேலேய அவர் ஊரில் உள் ள ெப ம்
ட் ந்தார.்
பணக்காரரக் ளில் ஒ வரா

ஒ நாள் .அந்த ஊர் பக்கம் வர ேநர்ந்த தான்

ட் ச் ெசன் ற டரின் ைச இ ந்த இடத் ல் ஒ

அரண் மைன ேபான் ற டை் டப் பாரத் ்

ஆசச் ரியப்பட் இந்த இடத் ல் என் டரின் ைச

அல் லவா இ ந்த என் தன் உத யாளரக் ளிடம்
.ேகட்டார் அதற் ள் அவ ைடய டர் ெவளிேய வந்
ஆமாம் என் றார.்
ெகாஞ் சம் க ப்பா
.இதற்ெகல் லாம் என் ன அரத் ்தம் என் றார்

”டேரா ெசான் னால் நம் பமாட் ரக் ள் ேவ.

எ களிட ந் என் ேகாவணத்ைத பா காக்க

ேவ வ ேய ெதரிய ல் ைல ” என் றார.்

ல் ன் நிறம் நீ லம்

ஒ காட் ல் , ஒ க ைதக் ம் க் ம்
வாக் வாதம் .

க ைத ெசான் ன : ல் ன் நிறம் நீ லம் என் .
.ெசான் ன பசை் ச என் வாக் வாதம் ற் யா ம்
ய ல் ைல.
யாைர ம் சமாதானப்ப த்த

அப்ேபா இரண் லங் க ம் ங் கராஜா டம்
ெசன் றன. ெசன் ற உடேன, யா ம் ேப ம் ன் ,
க ைத “நான் ல் ன் நிறம் , நீ லம் என்
ெசால் ேறன் .. இந்த ட்டாள் , பசை் ச
என் ற .” என் கத்த ஆரம் த் ட்ட .

உடேன ங் கராஜா, ைய ைறக் அ ப்
ைத, ம டன்
தண் டைன ெகா த்த .க ழ் ச்

ட் ற் ெசன் ற .

ன் னர,் ,ங் கராஜாைவ சந் த்த ேபா நடந்த
உைரயாடல் :

: ங் கராஜா, ல் ன் நிறம் பசை் ச தாேன?

ங் கராஜா: ஆம்

: ,ன் னர் சரியாக ெசான் ன எனக் ஏன்
தண் டைன ெகா த் ரக் ள் ?

:ங் கராஜா உனக் சரியாக ெசான் னதற்காக
தண் டைன ெகா க்க ல் ைல. நீ ஒ
இ க்கலாம் , அல் ல இரண் ைற ெசால்

இ க்கலாம் . அைத ட் ைற ெசால்
ட் , இந்த அற்பமான
சயத் ற்காக, ஒ
ட்டாள் க ைத டன் தரக் ்கம்
ெசய் , இங் வைர வந் , என் ேநரத்ைத ம் , உன்
ேநரத்ைத ம் ண த் இ க் றாேய.. அந்த
ட்டாள்தனத் ற் தான் !!

Tamil eBooks ORG

இப் த்தகத்ைத இலவசமாக ன் ல் வ ல்
உங் க க் ெவளி டட் வர் h ps://tamilebooks.org .

நல் ல த ழ் ல் கைள ன் ல் வ வங் களாக (PDF, ePUB
& Kindle) மாற் இலவசமாக உங் க க் ெகா ப்பேத
இந்த தளத் ன் ேநாக்கம் .

இந்த ன் ல் ைழ ஏேத ம் இ ந்தா ம் அல் ல

இந்த ன் ல் பற் க த் க்கள் / காரக் ள் ெதரி க்க

எங் கள் ெதாடர் பக்கத்ைத (h ps://tamilebooks.org/contact-us)

பயன் ப த்த ம் .

ேம ம் பல நல் ல த ழ் ல் கைள ன் ல் களாக த ழ்

அன் பரக் க் இலவசமாக வழங் க உங் களால்

ந்தால் உத ெசய் யலாம்
(h ps://tamilebooks.org/contribu on).