จากเวทีเดชานุเคราะห์สู่ราชนาวีไทย

แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็บังเกิดขึ้น เมื่อการชก
่
่
ี
ล่วงมาถงปลายยกทส ขณะทเขาเลงเป้าไปยังลาตวของ
ึ
็
�
ั
ี
่
ี
ั
คู่ต่อสู้แล้วชกหมัดเข้าใส่สุดแรง จังหวะน้นเองฝ่ายตรงข้าม
ี
ก็ดีดแข้งซ้ายสวนออกมาเต็มเหน่ยว ลูกเตะมรณะ
ั
ข้างน้นฟาดเปร้ยงเข้าท่กกหูของเขาอย่างจัง นักมวยหนุ่ม
ี
ี
ึ
ั
ผู้เหนือกว่าในตอนแรกจึงมีอันหงายผล่งล้มท้งยืน ปล่อยให้
กรรมการนับสิบพ่ายน็อกเอาต์ไปชนิดพลิกล็อกถล่มทลาย
“รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง” ลงจากเวทีพร้อมกับความ
พ่ายแพ้ แต่เขาก็รับรางวัลค่าตัวมาถึง ๑๗,๐๐๐ บาท
ี
ื
ี
�
้
ด.ช.สมัย ใจอินทร์ โรงเรียนวัดป่าตาล อ.สันกำาแพง จ.เชียงใหม่ เงินจานวนน เม่อ ๔๐ กว่าปีท่แล้วค่าของมันไม่ใช่น้อย ๆ เลย
�
ขณะเรียนอยู่ชั้น ป.เตรียม (ปี พ.ศ.๒๕๐๙) โดยเฉพาะอย่างย่งสาหรับครอบครัวชนบททางภาคเหนือ
ิ
ึ
ิ
�
ิ
เกมการต่อสู้ท่เพ่งจะเร่มต้นข้นทาท่าว่าจะส้นสุด ที่ไม่ได้มีฐานะร�่ารวย
ิ
ี
ิ
ลงงาย ๆ เมอนกมวยฝายแดงเปิดฉากถลมคชกชนดไมให ้ ชีวิตของรุ่งสมัยหรือช่อจริงคือเด็กชาย “สมัย ใจอินทร์”
่
่
ั
ื
ื
่
่
ู่
่
ต้งตัวติด พลังหมัดอันหนักหน่วงของเขาส่งร่างบึกบึนของ ต้องต่อสู้บากบ่นมาโดยตลอด ตอนเป็นเด็กเขาต้อง
ั
ั
อีกฝ่ายลงไปนอนหงายท้องให้กรรมการนับยาว หวุดหวิด เรียนท่โรงเรียนวัดแห่งแรกจนถึงช้นประถมศึกษาปีท ๔
่
ี
ี
ั
ั
จะถูกจับแพ้แค่ยกแรกเท่าน้น หากว่าระฆังหมดยกไม่ช่วย จากน้นจึงย้ายไปเข้าโรงเรียนวัดแห่งท่สองคือ โรงเรียน
ั
ี
เอาไว้เสียก่อน วัดทรายมูล อาเภอสันกาแพง อาศัยว่า เด็กชายสมัย
�
�
ี
ั
“เล้ยงเอาไว้อีกหน่อยดีกว่า เพราะวันน้พวกหมู่บ้าน มีความมานะบากบ่น และขยันหม่นเพียรก็เลยสอบ
ั
ี
ั
มาดูกันเยอะ ต้องโชว์ฝีมือให้เต็มท แล้วอีกอย่างการชกคร้งน ้ ี ชิงทุนนักเรียนขาดแคลนของอ�าเภอสันก�าแพงได้ เขาจึง
ี
่
ั
่
ั
ี
ั
จะเป็นครั้งสุดท้ายของเราด้วย...” มีทุนเรียนหนังสือต้งแต่บัดน้นจนถึงช้นมัธยมศึกษาปีท ๓
�
ู
ั
่
ิ
ั
ุ
นกมวยหน่มผวขาวรปร่างลาสนบอกกบตนเอง เด็กชายสมัยฯ ได้ทุนเล่าเรียนปีละ ๖๐๐ บาท ซึ่ง
ั
ี
ก่อนท่จะออกไปพันตูกับคู่ต่อสู้อย่างดุเดือด ด้วยฝีไม้ ช่วงที่เรียนมัธยมนี่เอง เขาหันมาชกมวยหารายได้ไปด้วย
�
ี
�
ลายมือท่เหนือกว่าทาให้ราคาต่อรองพุ่งห่างไปตามลาดับ และกลายมาเป็น “รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง” นักชกระดับ
และเกมก็อยู่ในลักษณะท่ว่า เขาพร้อมท่จะน็อกอีกฝ่ายได้ ขวัญใจท้องถ่น เคยข้นตะบันเป็นคู่เอกของเวทีเดชานุเคราะห์
ี
ี
ึ
ิ
ในทุกวินาทีที่ต้องการ ซ่งเป็นเวทีมาตรฐานของจังหวัดเชียงใหม่และเคย
ึ
นาวิกศาสตร์ 23
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

ั
ั
ั
ี
�
จัดรายการใหญ่ส่งนักชกดังจากเมืองหลวงไปตะบนหน้า แต่พละกาลัง คงจะต้องเปล่ยนความคิดน้น หากรู้ว่า
ั
กันหลายครั้งมาแล้ว นักมวยไทยอาชีพอย่าง “รุ่งสมัย” สามารถสอบช้นมัธยมต้น
�
ิ
อาท อภิเดช ศิษย์หิรัญ “จอมเตะบางนกแขวก” คือ ม.ศ.๓ ได้เป็นอันดับหน่งของโรงเรียนสันกาแพง
ึ
ู
้
ผ้ได้รบการยกย่องเป็น “ยอดมวยไทย” ขนชกกบ และเป็นอันดับหน่งของนักเรียนท่วท้งจังหวัดเชียงใหม่
ั
ึ
ั
ั
ั
ึ
“จักรกฤษณ์ นครศึก” ยอดมวยเชียงใหม่ เม่อปี พ.ศ.๒๕๐๘ อีกด้วย โดยรุ่งสมัยได้คะแนนเฉลี่ยถึง ๘๙ เปอร์เซ็นต์
ื
ซึ่งจักรกฤษณ์ฯ อาศัยเสียงเชียร์ของแฟนมวยเมืองเหนือ การถูกคู่ต่อสู้เตะสลบในการชกคร้งสุดท้าย ไม่ใช่
ั
บุกตะลุยจอมเตะอภิเดชจนพ่ายคะแนนไปแบบพลิกล็อก สาเหตุท่ทาให้รุ่งสมัยต้องอาลาสังเวียน แต่เน่องจาก
�
ื
�
ี
ี
หรือแม้แต่ยอดมวยไทยรุ่นหลังอย่างพุฒ ล้อเหล็ก ก็เคย การท่ต้องเลือกอนาคตทางการศึกษาหลังจบช้น ม.ศ.๓
ั
ึ
ี
ข้นไปชกกับคงเดช ลูกบางปลาสร้อย ท่เวทีเดชานุเคราะห์ เขาจึงตัดสินใจเดินทางลงมายังกรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อ
ึ
�
ี
�
และเป็นฝ่ายไล่ต้อน “ฉลามดา คงเดช” แพ้คะแนน เงินทุนจานวนหน่งท่ใช้ในการเดินทางและเป็น
ี
ไปขาดลอยเมื่อปี พ.ศ.๒๕๒๒ ค่าเล่าเรียน นอกจากจะได้มาจากเงินค่าชกมวยท่สะสม
ี
สาหรับเด็กชายสมัยฯ ก่อนท่จะข้นเวทีเดชานุเคราะห์ ไว้แล้วรุ่งสมัยต้อง “ขายหมู” ท่ครอบครัวเล้ยงไว้
ี
�
ึ
ี
เขาตระเวนชกตามเวทีงานวัดในชื่อ “สมัยศึก ศิษย์ ฮ.” เพื่อสมทบทุนนั้นด้วย
ภายใต้การฟูมฟักของ “ครูเลิศ ราชวัตร” ครูมวยคนแรก เป้าหมายของสมัยฯ ก็เหมือนกับเด็กบ้านนอกท่ว ๆ ไป
ั
ท่สอนมวยไทยให้เขาต้งแต่อาย ๕ ขวบ จนกระท่ง ท่มีความใฝ่ฝันจะเป็น “ร้วของชาติ” และแน่นอนว่า
ั
ั
ั
ุ
ี
ี
ึ
เม่อฝีมือกล้าแกร่ง “ครูเกริกชัย มณีจักร” ซ่งเป็น สถาบันนั้นก็คือ “โรงเรียนเตรียมทหาร” ซึ่งเป็นก้าวแรก
ื
�
ี
ผู้ประสิทธ์ประสาทวิชามวยไทยให้สมัยฯ เป็นคนท่สอง ของเส้นทางไปสู่อนาคตอันรุ่งโรจน์ในฐานะกาลังพล
ิ
และเป็นเจ้าของค่าย ก.ชัยสร้าง จึงพาข้นเวทีมาตรฐาน ชั้นสัญญาบัตรของกองทัพภายหน้า
ึ
ั
และเปลี่ยนชื่อเป็น “รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง” ตามที่กล่าวมา ชีวิตของสมัยฯ มาถึงจุดเปล่ยนแปลงคร้งสาคัญ
ี
�
ข้างต้น เม่อเขาสามารถสอบเข้าเป็นนักเรียนเตรียมทหารได้
ื
ใครท่เคยเข้าใจว่า การชกมวยเป็นกีฬาของผู้ท่ใช้ ในปีน้น (พ.ศ.๒๕๒๒) เขากลายมาเป็นนักเรียน
ี
ี
ั
รูปถ่ายเมื่อสมัยศึกษาอยู่ชั้น ป.เตรียม ถ่ายรูปร่วมกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔
(รูปแถวบน คนที่ ๒ จากซ้าย)
นาวิกศาสตร์ 24
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ ร่วมซ้อมมวยกับทีมกองเรือยุทธการ
เตรียมทหาร สมัย ใจอินทร์ แห่งรั้วจักรดาว ซึ่งเพื่อน ๆ ชกมวยสมัครเล่น หรือการเป็นตัวแทนทีมชาติเท่าน้น
ั
�
้
�
ี
ึ
รู้ดีว่าว่ายนาไม่แข็ง เพราะเป็นเด็กดอย มาจากเมืองเหนือ (แต่น่าแปลกท่ในยุคต่อมา สมรักษ์ คาสิงห์ ซ่งเป็น
ึ
ั
ไกลทะเล อีกท้งภาษาอังกฤษก็อ่อนสู้เด็กเมืองหลวงไม่ได้ นายทหารเรือสามารถข้นชกมวยไทยบนเวทีราชดาเนินได้)
�
ั
แต่ดวยความมานะพากเพียร และความขยนขนแขง ๒ ปีในรั้วจักรดาวผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว นักเรียน
ั
้
็
ู้
�
ใจส สมัยฯ จึงแก้ไขจุดด้อยของตนเองได้สาเร็จ โดยเฉพาะ เตรียมทหารสมัยฯ ก้าวข้นมาเป็นนักเรียนนายเรือรุ่น ๗๙
ึ
“ภาษาอังกฤษ” สมัยฯ เป็นศิษย์เอกของ “ครูมาลิน ยุวนะเตมีย์” เขาได้รับเลือกเป็น “หัวหน้าตอน” อันเป็นส่งยืนยัน
ิ
ิ
�
ี
ซ่งเป็นครูประจาตอน ๗ ท่ให้ความรู้เพ่มเติม จับเข้าฟังแลป ถึงความรู้ความสามารถ และระดับผลการเรียน ทว่าสมัยฯ
ึ
ี
ภาษาอังกฤษทุกวันจนเด็กดอยอย่างสมัยฯ เก่งภาษา มีโอกาสใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนนายเรือเพียงไม่ก่เดือน
ขึ้นทันตาเห็น เขาก็ต้องเก็บข้าวเก็บของอ�าลารั้วสามสมอ เพื่อเดินทาง
ด้วยเหตุนี้ในปีรุ่งขึ้น สมัยฯ จึงสอบได้ที่ ๔ ของรุ่น ไปศึกษาต่อท่ประเทศอังกฤษโดยทุนของกองทัพเรือ
ี
ได้เลื่อนเป็นนายตอน ๔ และยังได้รับรางวัล “เกียรตินิยม” ซ่งคนท่ปลาบปล้มยินดีมากท่สุดก็คือ ครูมาลินแห่ง
ี
ึ
ื
ี
ึ
ผลการศึกษายอดเย่ยมในปี พ.ศ.๒๕๒๓ ซ่งเป็นปีท ี ่
ี
เรียนจบพร้อมกับได้รับประกาศนียบัตรความประพฤต ิ
และลักษณะทหารดีเย่ยม ส่งเดียวท่สมัยฯ ไม่ได้จาก
ี
ิ
ี
โรงเรียนเตรียมทหารก็คือ เหรียญทองการชกมวยกีฬา
กองพัน เพราะเขาชกมวยสากลของเตรียมทหารรุ่น
แบนตั้มเวท ได้เพียงเหรียญเงินเท่านั้น
ึ
ความผิดหวังของสมัยฯ อีกประการหน่งขณะเป็น
ึ
นักเรียนเตรียมทหารก็คือ เขาไม่อาจข้นชกมวยไทยอาชีพได้
ี
ั
ั
ท้งท่เวทีมาตรฐานอย่างลุมพินีอยู่ติดกับร้วโรงเรียน
แค่น้น นักเรียนเตรียมทหารสมัยฯ ได้รับคาช้แจงว่า
ั
�
ี
ทางราชการมีระเบียบ ห้ามนายทหารสัญญาบัตร นักเรียน
นายร้อย ๓ เหล่าทัพ ตลอดจนนักเรียนเตรียมทหาร
ึ
�
ข้นชกมวยไทยอาชีพอย่างเด็ดขาด จะทาได้ก็เพียงการ นักเรียนเตรียมทหาร ชั้นปีที่ ๑ (ปี พ.ศ.๒๕๒๒)
นาวิกศาสตร์ 25
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

นักเรียนเตรียมทหาร ชั้นปีที่ ๑ ตอน ๗ รุ่นที่ ๒๒
�
ื
เตรียมทหารท่ลูกศิษย์อ่อนภาษาอังกฤษของท่านกาลัง ผมเล่าเร่องราวของ ดร.สมัยฯ ให้คุณ ๆ ฟังเสีย
ี
�
จะไปศึกษาต่อในประเทศที่ต้องใช้ภาษาอังกฤษล้วน ๆ หลายย่อหน้าก็เพราะเห็นว่ามันเป็นความสาเร็จท่น่า
ี
ิ
นักเรียนนายเรือสมัยฯ ใช้เวลา ๙ ปีเต็มบนแผ่นดิน ภาคภูมิใจแทนเจ้าตัวย่งนัก ไม่ใช่เร่องที่เกิดข้นบ่อย ๆ เลย
ึ
ื
�
ื
บริเทน เพ่อทาปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมเคร่องกลจาก สาหรับแวดวงของนายทหารสัญญาบัตรของกองทัพเรือ
ื
�
มหาวิทยาลัยบริสตอล ปริญญาโทสาขาเดียวกันจาก ที่จะผ่านชีวิตการต่อสู้บนเวทีมาอย่างโชกโชน
ี
ู
มหาวิทยาลัย ย เอ็ม ไอ เอส ท เมืองแมนเชสเตอร์
ั
ี
และปริญญาเอกจากท่น่นเช่นกัน โดยนักเรียนนายเรือ
ื
สมยฯ ได “ดอกเตอร์” สาขาเคร่องกล ในเดือนกรกฎาคม
้
ั
พ.ศ.๒๕๓๒ นอกจากน้เขายังได้รับรางวัล “เชลล่า
ี
ิ
ึ
โม เมมโมเรียล ไพรช” จากมหาวทยาลยในฐานะนกศกษา
ั
ั
์
ปริญญาเอกดีเด่น ๒ ปีซ้อน (ค.ศ.๑๙๘๙ - ค.ศ.๑๙๙๐)
ี
จากเด็กบ้านนอกท่ได้รับทุนการศึกษาปีละ ๖๐๐ บาท
ี
ต้องชกมวยหาเงินเรียนหนังสือ ต้องขายหมูท่เล้ยงเป็น
ี
ทุนเพื่อเดินทางลงมากรุงเทพฯ จนถึงวันนี้ (พ.ศ.๒๕๓๔)
เขากลายเป็นนายทหารสัญญาบัตรแห่งกองทัพเรือไทย
ื
�
มีตาแหน่ง (ขณะบันทึกเร่องน้) เป็นนายช่างกองออกแบบ
ี
กลจักร อู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า กรมอู่ทหารเรือ
เป็นนายทหารดอกเตอร์ซ่งมีอยู่ไม่มากมายนักสาหรับ
�
ึ
ราชนาวีเล็ก ๆ ของเราโดยเฉพาะในช่วงเวลานั้น รูปถ่าย พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ จบปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมเครื่องกล
จากมหาวิทยาลัยบริสตอล (ดูคล้าย Harry Potter)
นาวิกศาสตร์ 26
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ ถ่ายรูปร่วมกับครอบครัวสมัยตอนจบปริญญาเอก จบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัย ยู เอ็ม ไอ เอส ที เมืองแมนเชสเตอร์
จากมหาวิทยาลัย ยู เอ็ม ไอ เอส ที เมืองแมนเชสเตอร์
ถ้า “สามารถ พยัคฆ์อรุณ” อดีตแชมป์โลก หรือ เพราะเห็น “เข็มสามสมอ” ที่เขาติดอยู่แสดงว่าต้องเป็น

�
“สมรักษ์ คาสิงห์” อดีตแชมป์เหรียญทองโอลิมปิก นายทหารที่มาจากนักเรียนนายเรืออย่างแน่นอน
�
ี
ี
เป็นนักมวยอัจฉริยะท่ประสบความสาเร็จในการผันตัวเอง นอกจากน้เขายังเรียกผมว่า “พ่” และเป็นฝ่ายทัก
ี
ออกจากวงการมวยไปสู่โลกมายาและวงการบันเทิง ผมก่อน อีแบบน้ก็ชัวร์อยู่แล้ว ว่าต้องเป็นศิษย์สานักเดียวกัน
�
ี
รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง ก็ควรจะเป็นนักมวย “อัจฉริยะยิ่งกว่า” อย่างไม่ต้องสงสัย
เพราะเขาสามารถหลุดพ้นจากคราบชีวิตบนเวทีผืนผ้าใบ ขณะที่นั่งร่วมโต๊ะกินข้าวกัน สมัยฯ ไม่ได้คุยโตเลยว่า
ิ
และกล่นสาบนวม กลายไปเป็นนายทหารนักวิชาการ เป็นดอกเตอร์มาจากประเทศอังกฤษ ในขณะท่ผมเอง
ี
ี
ท่มีดีกรีพ่วงท้ายชนิดท่ว่า ยังไม่เคยมีนักมวยคนไหน ก็ไม่ได้ถามและก็ไม่คิดจะถามด้วย เพราะโดยปกต ิ
ี
ท�าได้มาก่อน ผมไม่เคยซักไซ้ไต่ถามสอบประวัติใครอยู่แล้วว่าจบอะไรมา
อันที่จริงผมก็ไม่คุ้นเคยกับเรือเอก ดอกเตอร์สมัยฯ เน่องจากดูจะเป็นการไม่ให้เกียรติเท่าท่ควร เหมือนอย่าง
ื
ี
มากนัก นึกไม่ออกด้วยว่าตอนเป็นนักเรียนเราเคยคุยกัน ท่ผมเคยไม่ชอบใจตอนท่ถูกถามว่าต้องย้ายข้นจากเรือ
ี
ี
ึ
ั
�
ี
บ้างหรือเปล่า แต่เข้าใจว่าคงจะไม่มีโอกาส เพราะสมัยฯ มาทางานบนบกท้งท่เพ่งเป็นแค่เรือเอกไม่ทราบว่าปัญหา
ิ
ี
ั
ใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนนายเรือน้อยเหลือเกินแล้วก็ไป อะไร หรือว่าผู้การเรือส่งตัวข้นบก ท้งท่ในความจริงผม
ึ
ื
่
ี
�
ต่างประเทศ จนเมอผมย้ายจากสัตหบมาทางานท ี ่ ได้ทุนไปเรียนหลักสูตรต่อเรือที่ญี่ปุ่น เมื่อกลับมาจึงต้อง
อู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า เราจึงได้พบกัน ขึ้นบกมาท�างานใช้ทุนตามที่ระบุในสัญญาเท่านั้นเอง
ี
ตอนท่เห็นนายทหารหนุ่มจากประเทศอังกฤษ คุยกันไปได้สักพัก ผมจึงสังเกตเห็นว่าหูของสมัยฯ
เป็นคร้งแรกบนสโมสรระหว่างพักเท่ยงผมยังไม่รู้ ค่อนข้างลีบเล็ก บ่งบอกยี่ห้อว่าเกิดจากการใช้งานสมบุก
ั
ี
ี
ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็แน่ใจว่าต้องเป็นรุ่นน้องโรงเรียนนายเรือ สมบันมาก่อน ในฐานะท่ผมเองก็เคยสนใจวงการ
นาวิกศาสตร์ 27
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ สมัยที่ยังเป็นนักศึกษาปริญญาเอก มหาวิทยาลัย ยู เอ็ม ไอ เอส ที เมืองแมนเชสเตอร์
ั
ั
หมัดมวยมาต้งแต่เด็ก ๆ เคยติดตาม พันเอก ทองเติม คุมสติไม่วู่วาม ให้ชกด้วยสมอง และทุกคร้งก่อนข้นชก
ึ
ื
ื
ึ
ั
พบสุข นายสนามมวยลุมพินีช่อดังในยุคน้นซ่งเป็น ครูเลิศฯ จะใช้สมุนไพรทาหน้าผมให้หนังหนาเพ่อไม่โดนศอก
ั
ั
�
คุณลุงเข้าไปดูมวยบ่อย ๆ เลยทาให้ม่นใจว่าไอ้หูแบบน ้ ี คู่ต่อสู้จนแตกง่าย ๆ จนกระท่งผมไปอยู่กับครูมวย
เป็นหูของนักมวยชัด ๆ คนท่สองคือ ครูเกริกชัย มณีจักร และได้ฝึกวิชามวย
ี
“ใช่ครับพี่ ผมเคยชกแถวบ้านมาเกือบ ๔๐ ครั้ง” เพ่มข้น และเปล่ยนช่อให้ผมใหม่เป็นรุ่งสมัย ท่านบอกว่า
ื
ี
ึ
ิ
ิ
ึ
ั
สมัยฯ พูดย้ม ๆ “พ่ก็เป็นนักมวยเก่าเหมือนกันหรือครับ” ชีวิตบนเวทีจะได้รุ่งเรือง ซ่งก็เป็นจริงตามน้น เพราะ
ี
ี
“ไม่ได้เป็นหรอก แต่ชอบด โดยเฉพาะเม่อก่อน ในท่สุดผมก็ได้ชกเป็นคู่เอกของเวทีเดชานุเคราะห์
ื
ู
ึ
ี
ชอบดูมาก ๆ” ถงแม้ว่าจะไม่ใช่เป็นรายการใหญ่ท่มีมวยดังจากกรงเทพฯ
ุ
ผมตอบตามตรง ไปชกก็ตาม”
ึ
ี
ี
“คุณลุงของพ่เป็นนายสนามมวยลุมพิน พันเอก ครูมวยคนแรกของผมล่วงลับไปแล้ว ซ่งหากว่า
ั
ี
ิ
ื
็
ทองเตมฯ สมยก่อนดงมาก เราเป็นหลานกเลยตามเข้า ท่านยังอยู่ผมเช่อว่าท่านคงดีใจ และภูมิใจท่ปลุกปั้น
ั
ี
ี
้
สนามมวยบ่อย ๆ แล้วก็ไปหัดมวยที่ค่าย พล.๑ จนพอมี ลูกศิษย์จนก้าวหน้ามาถึงวันน เหมือนท่ครูเกริกชัยฯ
ี
ึ
วิชาติดตัวอยู่บ้าง” ทุกวันน้ซ่งยังมีชีวิตอยู่ภาคภูมิใจ และมีความสุขทุกคร้ง
ั
“อ้อ... ครับ” ที่ผมขึ้นไปกราบท่าน ส่วนเพื่อน ๆ นักมวยร่วมค่ายของ
สมัยฯ พยักหน้ารับทราบ ผมก็ลาโลกไปเกือบหมดด้วย สาเหตุสาคัญคือการใช้ชีวิต
�
ู
“ของผมมีคร ๒ คนครับ ครูคนแรกของผมคือ ผิดพลาดไม่ได้โชคดีเหมือนผม”
�
ี
ี
ื
ครูเลิศ ราชวัตร เคยชกเวทีราชดาเนินสมัยยังไม่มีหลังคา อย่างไรก็ด เม่อสมัยฯ รู้ว่าผมมีอดีตท่พอจะไปกันได้
ทานเปนมวยนครสวรรค สอนวชายางสามขม กาหนดวธียน กับเขา คือเขาเป็นนักมวย ส่วนผมเป็นนักดูมวย เราจึง
ื
์
�
ิ
ุ
่
ิ
็
่
ึ
การวางเท้าเพอให้นาหนกขาหน้ากบขาหลง การหมนวน สนิทสนมกันเร็วข้นกินข้าวด้วยกันบ่อยคร้ง ซ่งก็ไม่น่า
้
�
ึ
ื
่
ุ
ั
ั
ั
ั
ให้คู่ต่อสู้เข้าหาอาวุธของเรา” แปลกเลย เพราะสโมสรนายทหารก็เล็กนิดเดียว แถม
สมัยฯ เว้นระยะไปนิดหนึ่งก่อนจะพูดต่อ นายเรอเอกพรรคกลนก็มีอย่ไม่กคน ไม่นงด้วยกนแล้ว
ั
่
ั
ิ
ื
ู
่
ี
ั
ุ
“ครูเลศฯ สอนวิชาให้ต้งแต่ผมอาย ๔ - ๕ ขวบ จะไปนั่งกับใครที่ไหน
ิ
แล้วพาผมตระเวนชกตามเวทีงานวัดในช่อสมัยศึกอยู่ คร้นต่อมาไม่นาน ผมก็บังเอิญมีเร่องให้ต้อง
ั
ื
ื
�
หลายปี ท่านฝึกสายตาผมโดยใช้ลูกมะกรูดสอนให้ผม ข้นไปหาสมัยฯ ท่กองออกแบบกลจักร ซ่งน้องเขาทางานอย ู่
ี
ึ
ึ
นาวิกศาสตร์ 28
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

ี
ี
�
่
สาเหตุก็คือว่านักเรียนรวมเหล่าของญ่ปุ่นกาลังจะมาดูงาน ต่อไปผ่าไปพูดถึงทหารบกเสียน “...ด้วย ร้อยเอก
ท่อู่ทหารเรือฯ ตามโครงการทัศนศึกษาประเทศในกลุ่ม ดอกเตอร์สมัย ใจอินทร์ ซึ่งส�าเร็จการศึกษาจากประเทศ
ี
ี
อาเซียน ซึ่งโรงเรียนรวมเหล่าโบไดจัดขึ้น อังกฤษ เป็นผู้ท่มีความรู้ความสามารถ...ฯลฯ” ก็ร้อยเอก
ั
ี
�
ั
�
�
ี
ในการน้ทางผู้บังคับบัญชาได้ลงคาส่งให้ นาวาเอก น่นน่ะ คือยศท่ใช้สาหรับทหารบกแท้ ๆ ทาไมถึงเอามาเรียก
ี
ประเทือง ศรีสุข เป็นหัวหน้าควบคุมดูแลการต้อนรับ ทหารเรือก็ไม่รู้ แสดงว่าอาจารย์ท่านท่ลงนามมาคงไม่รู้
ี
ื
�
�
และบรรยายสรุปในฐานะท่เป็นเจ้าประจาสาหรับเร่องน ้ ี จักทหารเรือ
อยู่แล้ว เพราะว่าคณะไหนโรงเรียนอะไรก็ตาม เม่อไหร่ ผมเลยถือโอกาสน้เผยแพร่เสียเลยนะครับว่า
ี
ื
ท่มีการเดินทางมาเย่ยมชมอู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า อันยศนนเราใช้เรียกไม่เหมือนกัน เช่น ทหารบกเรียก
้
ี
ี
ั
“พี่เทือง” จะต้องมีชื่อร่วมอยู่ในการต้อนรับด้วยทุกครั้ง “ร้อยตรี” แต่ของทหารเรือเรียก “ เรือตรี “ ในท�านอง
ั
ู
้
ี
สวนมากจะไดรับมอบหมายใหเป็นผบรรยายทงภาษาไทย เดียวกัน “ร้อยโท” กคือยศเดยวกบ “เรอโท” หรือ
็
้
้
้
่
ั
ื
และภาษาอังกฤษอยู่เสมอ “พันตรี” เท่ากับ “นาวาตรี” ดังนี้เป็นต้นครับ
ั
คราวน้ก็เช่นกันเพียงแต่เบากว่าคร้งก่อน ๆ มาก กลับมาเข้าเร่องดอกเตอร์นักมวยต่อดีกว่า หลังจาก
ื
ี
ื
ี
ั
่
�
ั
ี
ี
่
่
ู
ี
เนองจากผ้เยียมชมเป็นเพยงนกเรยน ๓ นาย ในคาสง ท่รู้ว่าสมัยฯ ได้รับอนุมติให้ไปสอนหนังสือท่จุฬาฯ ได้
จึงกาหนดให้นายทหารระดับเรือเอกเป็นผู้บรรยายสรุป ผมก็แวะเวียนไปหาสมัยฯ บ่อยขึ้น เพื่อรับฟังบรรยากาศ
�
ั
ั
ภายใต้การก�ากับดูแลของ “ไกด์อาชีพ” อย่างพี่เทือง ในน้น รวมท้งยอมให้เขาแอบมองนิสิตสวย ๆ แทนผมด้วย
ื
ี
ื
ทีน้บังเอิญว่าช่วงเวลาดังกล่าวพ่เทืองมีราชการอ่น เน่องจากสมัยฯ ยังโสด (จริง ๆ) แต่ก็ไม่ค่อยได้เร่องหรอกครับ
ี
ื
์
ั
นาวาเอก พิสิษฐ์ จิตร์นุสนธ ผู้อานวยการกองโรงงานเรือเหล็ก เพราะสมัยฯ กลับมาเล่าอะไรก็ไม่รู้เป็นต้นว่าใครน่งหลับ
ิ
�
ี
ั
ั
ซ่งเป็นผู้บังคับบัญชาท้งของพ่เทือง และของผม จึงมอบหมาย ส่งให้ไปว่งรอบตึก ใครคุยกันให้ยืนเรียน จนเด็กวิศวะ
ิ
ึ
็
ให้ผมไปปฏบติหน้าทแทน พดง่าย ๆ กคือไปเป็น รู้กันทั่วว่าอาจารย์ทหารเรือคนนี้ “เฮี้ยบ” เป็นบ้า
ี
่
ิ
ั
ู
ี
ื
“หัวหน้าเด็ก” น่นเอง เพราะนายทหารท่มีช่อในคาส่ง เรื่องของสมัยฯ คงจะไม่สมบูรณ์นัก ถ้าจะไม่ได้เล่าถึง
ั
�
ั
ึ
่
ั
ั
ิ
ดังกล่าว นอกจากผมแล้วคนอื่น ๆ ก็เป็นรุ่นน้องของผม ปางทเขาเข้าไปเก่ยวข้องกบบริษัทยกษ์ใหญ่บรษทหนง
ี
ั
ี
่
้
่
่
ทั้งสิ้น คือสมัยฯ ไดรับการทาบทามวาต�าแหนงรองผูอ�านวยการ
้
ึ
ึ
ึ
ี
ึ
ดังน้เอง ผมจึงต้องข้นไปพบสมัยฯ ซ่งเป็นหน่ง ศูนย์วิจัยของบริษัทดังกล่าว ซ่งมีผลประกอบการ
้
ู
ั
ื
้
ั
่
�
ู
�
์
ุ
ั
ั
ี
ในคณะต้อนรับ เพ่อบอกกล่าวให้เขารู้เสียหน่อยว่า ปละหลายพนลานกาลงวาง และผอานวยการศนยฯ คนปจจบน
็
ุ
ื
ผมได้รับมอบหมายให้มาแทน น.อ.ประเทืองฯ เน่องจากว่า กกาลงจะเกษยณอายในปีหน้า หากว่าไม่รงเกยจแล้ว
ี
ั
ั
ี
�
จะต้องมีการนาชมโรงงานต่อเรือเหล็ก และอาจจะต้อง ก็อยากจะขอเชิญไปทางานด้วย โดยทางศูนย์ฯ จะให้เป็น
�
�
มีการโม้เป็นภาษาญี่ปุ่นบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ รองผู้อานวยการก่อน และเขยิบเป็นผู้อานวยการ
�
�
ั
ระหว่างท่น่งรอน้องในห้อง สายตาซอกแซก ในโอกาสต่อไป
ี
�
ของผมก็เหลือบไปเห็นหนังสือเชิญให้สมัยฯ ไปสอน “ทาไมเขาถึงจะมาอยากได้หมัยล่ะ” ผมอดสงสัย
ั
ั
ุ
หนงสอในจฬาลงกรณ์มหาวทยาลย แต่อ่านแล้วผม ไม่ได้
ิ
ื
อดจะน้อยใจแทนด็อกเตอร์สมัยฯ น้อยใจแทนราชนาว ี “คือยังงี้พี่...” สมัยฯ เล่า “เพื่อนโรงเรียนเก่าของผม
ไม่ได้ว่า อันกิจการงานทหารเรือน้นไม่สู้จะเป็นท่รู้จัก คนหนึ่งที่ท�างานในนั้นมาขอประวัติของผมไปท�าหนังสือ
ี
ั
�
แพร่หลายแก่บุคคลภายนอกเลย อย่างหนังสือราชการ อนุสรณ์ ในฐานะศิษย์เก่าดีเด่นของโรงเรียนสันกาแพง
ี
ึ
ั
�
ท่ทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทามาน้น ข้นต้นอย่างดีว่า บังเอิญฝ่ายบุคคลของเค้ามาเห็นก็เลยทาบทามผ่านมา
่
้
้
่
ู
ื
“เรยนทานผบญชาการทหารเรอ...” แตพอเนือความ ทางเพื่อนอีกที”
ั
ี
นาวิกศาสตร์ 29
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

ี
“แล้วไง ตกลงกันได้มั้ย” ต้นฉบับท่ผมเขียนไว้ในพ็อกเก็ตบุ๊ก “ทีเด็ดนายเรือ” ของ
�
ื
�
“น่ากลัวจะไม่ได้ครับ” สมัยฯ หัวเราะ “เพราะเค้า สานักพิมพ์บงกช วางจาหน่ายเม่อปี พ.ศ.๒๕๓๓ หรือ
บอกว่าจะออกค่าปรับให้ห้าล้าน ให้เงินเดือนอีกเจ็ดหม่น เม่อ ๓๐ ปีท่ผ่านมา ซ่งยังเป็นยุคท่หนังสือมีการวางจาหน่าย
�
ึ
ี
ี
ื
ื
โบนัสอีกสี่เท่า...” อย่างแพร่หลาย ไม่ล้มหายตายจากด้วยกระแสโซเชียล
ผมสะดุ้งโหยง เหมือนในยุคปัจจุบัน
“ฮ้า...ขนาดนั้นเลยเรอะ” เพ่อให้เร่องราวดังกล่าวมีความสมบูรณ์มากข้น
ื
ึ
ื
“ก็งั้นน่ะซิครับ” สมัยฯ อมยิ้ม “พี่นึกว่าเงินเดือน ตามวันเวลาท่ล่วงเลยมาจนถึงปัจจุบัน ผมจึงอยากจะเขียนต่อ
ี
ื
ื
ี
เจ็ดหม่นเยอะนักหรือไง ผมเคยรู้จักผู้จัดการโรงงาน เพ่อบอกเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ท่ผมกับอดีตนักมวย
ั
ประกอบรถเบนซ์ ได้เดือนละต้งแสน แถมบริษัท “รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง” หรือพลเรือโท สมัย ใจอินทร์
ี
ยังออกค่าภาษีให้ด้วยซ�้า” รองผู้บัญชาการกองเรือยุทธการ มีความเก่ยวข้องกัน
“แสดงว่าเค้าให้เงินเดือนน้อยไปก็เลยไม่ออก ซึ่งแม้ผมจะไม่มีดีกรีดอกเตอร์เหมือนสมัยฯ และเกษียณ
�
ใช่มั้ย” อายุราชการด้วยยศ “พลเรือตรี” แต่เราก็มีโอกาสทางาน
ิ
ั
ี
้
ี
ั
“เปล่าหรอกพ่” สมัยฯ เผยความจริง “ท่ไม่ออก ร่วมกนอย่างใกล้ชดในหลายโครงการ อกทงยงเคยนอน
ั
ี
ก็เพราะทางบ้านผมไม่อนุญาต โดยเฉพาะพ่อผมบอกว่า ห้องเดียวกันตอนไปราชการ นั่งรถคันเดียวกัน หลายต่อ
ถ้าลาออกจากราชการล่ะก ให้ลาออกจากความเป็น หลายครั้ง
็
ี
ลูกด้วย” โดยเฉพาะในช่วงท่เราเข้าโรงเรียนเสนาธิการ
“พ่อรักทหารเรือว่างั้นเถอะ” ทหารเรือ และวิทยาลัยการทัพเรือพร้อม ๆ กัน และ
“ก็ทานองน้นแหละครับ” อดีตนักมวยเก่าพยักหน้า เราทั้งคู่เป็นนายทหารนักเรียนที่ “เขียนใบลา” บ่อยมาก
ั
�
�
ื
ี
“ไม่รู้ว่าพ่อผมไปสืบมาจากไหน ถึงได้รู้ว่าเจ้ากรมอู่ เพ่อไปทางานพิเศษตามท่กรมอู่ทหารเรือมอบหมาย
�
ี
ู
่
่
ทหารเรือของเราเป็นดอกเตอร์เหมือนกัน ท่านเลยบอก สงการ ซงทาให้เราสองคนยังคงมตาแหน่งในกรมอ่ฯ
ั
�
ึ
กับผมว่า ...อยู่ ๆ ไปเถอะวะ เผื่อข้าจะได้ชื่อว่ามีลูกชาย แทนที่จะยายประจ�ากรมก�าลังพลทหารเรือ เชนเดียวกับ
่
้
เป็นเจ้ากรมอู่ทหารเรือกับเขาบ้าง” นายทหารนักเรียนท่วไป ส่วนใหญ่ภารกิจพิเศษขณะเป็น
ั
ท้งหมดท่ผ่านสายตาคุณผู้อ่าน คัดลอกมาจาก นักเรียนของเราคือ เป็นนักวิจัยและพัฒนาของกรมอู่ฯ
ี
ั
พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ ถ่ายภาพร่วมกับผู้บังคับบัญชา กรมอู่ทหารเรือ และทีมงาน Bio Diesel
(ภาพเป็นคนที่ ๓ จากซ้าย)


นาวิกศาสตร์ 30
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

รถต้นแบบในการใช้ก๊าซธรรมชาติร่วมกับ Bio Diesel ของกองทัพเรือ ผู้เขียน (พันทิวา) ขณะนั้นเป็นนาวาเอกพิเศษ
้
ำ
(กลิ่นควันเหมือนกลิ่นนามันมะพร้าว) ด้านหลังขวาของผู้เขียนคือ นาวาเอก สมัย ใจอินทร์
�
หลายโครงการ จนทาให้ “นาวาเอก ดอกเตอร์สมัยฯ” ได้ แต่ผมกได้รบคาสงจากเจ้ากรมอ่ฯ ในขณะนัน
�
ู
่
็
ั
้
ั
่
ู
ี
์
ิ
่
ั
รบรางวล “เกยรตยศนาว” ในเวลาตอมาอยางสมภาคภม ิ (พลเรือเอก ชูศักด เสนานิกรม และพลเรือเอก
ั
ิ
ี
หลายคนอาจจะไม่ทราบมาก่อน โครงการก๊าซ พีระจิตร์ สุรักขกะ ตามลาดับ) ให้เข้าร่วมทีมวิจัยในฐานะ
�
ิ
ื
ธรรมชาติและไบโอดีเซลของกองทัพเรือมีจุดเร่มต้น ฝ่ายประชาสัมพันธ์ เน่องจากเป็นนักเขียนนามปากกา
มาจากงานวิจัยของสมัยฯ กับคณะ ส่วนผมถึงแม้จะมีดีกร ี “พันทิวา” และฉายแววว่าจะท�างานด้านสื่อมวลชนได้ดี
ี
ด้านการต่อเรือจากประเทศญ่ปุ่น ซ่งไม่น่าจะเก่ยวอะไร จนกระท่งผมได้รับความกรุณาจากผู้บัญชาการทหารเรือ
ี
ึ
ั
�
้
�
ิ
ึ
ึ
่
กับงานวิจัยพัฒนานามันไบโอดีเซล ซ่งถือว่าเป็นของใหม่ (พลเรือเอก กาธร พุ่มหรัญ) ซงผมยังระลึกถึงพระคุณ
ื
ี
�
�
้
�
ั
้
ในเวลาน้น และตามปั๊มนามันก็ยังไม่มีการจาหน่ายนามัน ไม่เส่อมคลายท่ท่านเลือกผมมาเป็นรองเลขานุการ
ื
ไบโอดีเซลเหมือนในปัจจุบัน กองทัพเรือ ทางานด้านส่อมวลชนนานถึง ๓ ปี จนกลายเป็น
�
ี
ี
นายทหารพรรคกลินคนเดียวจวบจนวันน้ท่ได้รับ
�
การบรรจุในตาแหน่งดังกล่าว ซ่งท่ผ่านมารองเลขานุการฯ
ึ
ี
ี
ท่ดูแลงานประชาสัมพันธ์ของกองทัพเรือจะเป็นนายทหาร
พรรคนาวินมาโดยตลอด
�
ทุกวันน้ผมยังจาองค์ความรู้เก่ยวกับไบโอดีเซล
ี
ี
ี
�
ี
ท่ได้จากการทางานในทีมท่มีดอกเตอร์ สมัยฯ เป็นหัวหน้า
ซ่งเขาอธิบายกับผมแบบง่าย ๆ ว่า “ไบโอดีเซล คือ เช้อเพลิง
ื
ึ
�
ท่ผลิตมาจากนามันพืช หรือไขมันสัตว์โดยผ่านกระบวนการ
ี
้
ทางเคมีที่เรียกว่าทรานส์เอสเทอริฟิเคชั่น (Transesteri-
fication) เพื่อท�าให้ขนาดของโมเลกุลเล็กลง”
ึ
ิ
ในตอนเร่มต้นวิจัยเราใช้ “เมทานอล” ซ่งเป็น
แอลกอฮอล์ผสมกับนามันพืชเป็นตัวเร่งปฏิกริยาทรานฯ
้
�
โดยใช้อุณหภูมิสูงและสัดส่วนการผสม ๖ ต่อ ๑ จนถึง ๒๐
ึ
ต่อ ๑ ซ่งในยุคแรกกรมอู่ทหารเรือผลิตไบโอดีเซลได้วันละ
๒๐๐ ลิตร ต่อมาเราพัฒนาระบบการผลิตให้เป็นแบบ
พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ ขณะนั่งอ่านนิตยสารนาวิกศาสตร์
ิ
ิ
ฉบับเดือนกันยายน ปี พ.ศ.๒๕๔๗ ที่ตีพิมพ์บทความเรื่องไบโอดีเซล “เซม-คอนทินิวอัส” สามารถเพ่มการผลิตได้ถึงวันละ
นาวิกศาสตร์ 31
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

ั
้
�
๒,๐๐๐ ลิตรต่อวัน จนเรามีตู้จ่ายนามันไบโอดีเซล ให้มีบทบาทในการบรรเทาสาธารณภัยในคร้งมหาอุทกภัย
เหมือนสถานีบริการนามันเช้อเพลิงอยู่ในกรมอู่ทหารเรือ ปี พ.ศ.๒๕๕๔ และปีต่อ ๆ มา
ื
�
้
ี
ื
ึ
อย่างน่าภาคภูมิใจ เร่องหน่งท่จะละเว้นไม่กล่าวถึงไม่ได้เลยก็คือ
ี
นอกจากน้เรายังขยายผลไปสู่การส่งเสริมการปลูก เหตุการณ์ท่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร
ี
“เมล็ดสบู่ด�า” ในพื้นที่ของกองทัพเรือ เนื่องจากเป็นพืช มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ประทับ
�
ื
น�้ามันที่สามารถน�ามาผลิตเป็นไบโอดีเซลได้ ตอนนั้นเรา บนเรืออังสนาเพ่อเสด็จพระราชดาเนินไปยังคลองลัดโพธ ์ ิ
ั
้
ื
ิ
ี
�
ื
่
ึ
ิ
ี
ได้พนททาแปลงสาธตในหน่วยบญชาการนาวกโยธน ซ่ง ดอกเตอร์สมัยฯ เข้าไปเก่ยวข้องด้วย กล่าวคือเม่อ
ิ
ื
แต่เหนืออ่นใดก็คือ เราได้เข้าไปมีส่วนพัฒนาเคร่องต้นแบบ กองทัพเรือได้ทราบว่า ทรงมีพระราชดารัสเป็นการ
ื
�
สาหรับใช้ในโครงการ “เอทธิลเอสเทอริฟิเคช่น” ส่วนพระองค์ว่า “ถ้าเรอองสนาใช้ไบโอดเซล ๑๐๐
ั
�
ั
ี
ื
ี
้
ึ
�
นามันพืชในโครงการส่วนพระองค์ท่สวนจิตรลดา ซ่ง ฉันจะไปลงเรือ” กองทัพเรือจึงมอบหมายให้ดอกเตอร์สมัยฯ
ี
้
ึ
�
ในวันท่โครงการเสร็จสมบูรณ์ ผู้บัญชาการทหารเรือ ซงทาโครงการนมาตงแต่ต้น เร่งรัดในการพัฒนา
่
ั
้
ี
ในขณะน้น (พลเรือเอก ชุมพล ปัจจุสานนท์) ได้นา เพ่อสนองพระราชประสงค์ จนในท่สุดคืออังสนาก็สามารถ
ั
�
ื
ี
คณะทางานท้งหมดเข้าร่วมในการรับเสด็จฯ สมเด็จ ใช้ไบโอดีเซลได้ ๑๐๐ เปอร์เซนต์
�
ั
ื
พระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เม่อได้ทราบถึงพระราชกระแสดังกล่าว ดอกเตอร์
ี
�
ั
ี
ั
สยามบรมราชกุมาร ณ โรงผลิตดังกล่าว นับเป็นอีก สมยฯ จึงเป็นหวเร่ยวหัวแรงในการนาทมเข้าปรบแต่ง
ี
ั
้
�
ื
เหตุการณ์หนึ่งที่ดอกเตอร์สมัยฯ เป็นผู้ขับเคลื่อนในนาม ระบบเคร่องจักรของเรืออังสนา จนสามารถใช้นามันไบโอ
กองทัพเรือโดยตรงจนกระทั่งแล้วเสร็จสมบูรณ์ ดีเซล B-100 ท้งเคร่องซ้ายและเคร่องขวาได้ตามพระราช
ั
ื
ื
จากน้นกรมอู่ทหารเรือก็ริเร่มการใช้รถตู้และรถเก๋ง ประสงค์ และทาให้พสกนิกรได้เห็นภาพการเสด็จประทับ
ั
ิ
�
ั
ไบโอดีเซล ขออนุมัติกองทัพเรือใช้รถโดยสารไบโอดีเซล บนเรืออังสนาถึง ๒ คร้ง ในช่วงปลายรัชสมัยของพระองค์
ั
�
จนกระท่งขยายไปสู่การใช้น้ามันไบโอดีเซลกับเรืออังสนา แม้ในตอนน้นผมจะย้ายออกจากกรมอู่ทหารเรือ
ั
ี
ั
ิ
ึ
ซ่งเป็นเรือรับรองของกองทัพเรือ ย่งไปกว่าน้นดอกเตอร์สมัยฯ ไปเป็นรองเลขานุการกองทัพเรือ แต่ก็ยังได้มีส่วนเก่ยวข้อง
ั
ั
ยงเจรจากบกระทรวงพลงงานจนได้รบมอบพาหนะ ในภารกิจสาคัญร่วมกับดอกเตอร์สมัยฯ โดยผมรับข้อมูลจาก
�
ั
ั
ี
ป้ายแดงใหม่เอ่ยม ๖ คัน มาให้กรมอู่ทหารเรือไว้ใช้กับ ดอกเตอร์สมัยฯ ในการเผยแพร่ต่อส่อมวลชนเก่ยวกับการใช้
ี
ื
ั
น�้ามันไบโอดีเซลอีกต่างหาก B-100 กับเรืออังสนา รวมทั้งในคร้งท่สองซ่งพระบาทสมเด็จ
ึ
ี
ในช่วงเวลาน้นมาจนกระท่งถึงปัจจุบัน ทหารเรือ พระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช
ั
ั
ื
ี
ท่ช่อ “ดอกเตอร์สมัยฯ” เป็นท่รู้จักในแทบทุกวงการของ บรมนาถบพิตร ฉลองพระองค์ในเคร่องแบบทหารเรือ
ื
ี
์
ิ
ั
ี
ประเทศไม่เว้นแม้แต่ “นักการเมือง” ท่เป็นท้งรัฐบาลและ พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิต พระบรมราชินีนาถ
ื
ฝ่ายค้าน เพราะหลายคนขณะเป็นรัฐมนตรีหรือเม่อ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ผมได้รับมอบหมายให้จัดทา
�
ื
ี
�
ื
การเมืองเปล่ยนข้วหลุดจากตาแหน่งไปเป็นสมาชิกสภา สูจิบัตรเพ่อทูลเกล้าฯ ถวายเม่อเสด็จลงเรือโดยมีเวลา
ั
ื
ผู้แทนราษฎร ฝ่ายค้าน ต่างก็เคยติดต่อประสานงานกับ ๓ วัน ในการคิดและออกแบบว่าเน้อหาของสูจิบัตร
ดอกเตอร์สมัยฯ ในเร่องพลังงานตลอดจนงานวิจัย ควรจะประกอบด้วยข้อมูลใดบ้าง รูปร่างหน้าตาของสูจิบัตร
ื
พัฒนาทั้งสิ้น รวมทั้ง ดอกเตอร์สมัยฯ ยังท�างานร่วมกับ ควรจะเป็นแบบใด
ดอกเตอร์รอยล จิตรดอน ผู้อานวยการสถาบันสารสนเทศ ขออนุญาตเล่าเป็นเกร็ดแทรกไว้สักนิดว่า ผมได้รับ
�
�
�
ิ
ทรัพยากรนาและการเกษตร และท�าข้อตกลงกับองค์การ คาส่งดังกล่าวตอนบ่ายวันพุธช่วงหลังงานของผมเสร็จส้น
้
ั
มหาชน เพ่อพัฒนางานเรือผลักดันนาของกองทัพเรือ และเสนอให้ผู้บัญชาการทหารเรือพิจารณาอนุมัต ท่านได้
ื
้
�
ิ
นาวิกศาสตร์ 32
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

พลเรือโท สมัย ใจอินทร์
รองผู้บัญชาการกองเรือยุทธการ
ั
ี
ปรับแก้ลงมาในบ่ายวันศุกร์ ผมกับเจ้าหน้าท่น่งทาต่อ กันต่อ เม่อผมย้ายออกจากกรมอู่ทหารเรือเราสองคน
ื
�
�
่
�
�
ึ
จนคาเช่นเดียวกับพนักงานของกองโรงพิมพ์ กรมสารบรรณ ต่างก็ได้รับตาแหน่งสูงข้นเป็นลาดับ สมัยฯ ยังคงอยู่
ี
ึ
ิ
ั
ทหารเรือ ซ่งเย็บไหมหุ้มปกด้วยมือพร้อมติดสัญลกษณ์ ในกรมอู่ทหารเรือเช่นเดม ขณะท่ผมอยู่กรมการขนส่ง
ึ
ื
ี
ั
ี
ราชนาวีสีทองเพ่อให้งานพร้อมใช้ก่อนเท่ยงวันเสาร์ ทหารเรือ จนกระท่งผมกลับกรมอู่ทหารเรือจงมโอกาส
ส�าหรับเตรียมรับเสด็จฯ ในตอนเย็น ได้ท�างานร่วมกันโดยตรงอีกครั้ง
�
แล้วทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น แต่สิ่งที่สร้าง กล่าวคือ ผมเป็นผู้ช่วยผู้อานวยการฝ่ายแผน
�
�
ิ
ความปล้มปีติให้แก่คณะจัดทาสูจิบัตรก็คือ ในเช้าวัน ดอกเตอร์สมัยฯ เป็นผู้ช่วยผู้อานวยการฝ่ายผลต เราช่วยกัน
ื
�
อาทิตย์หนังสือพิมพ์หลายฉบับได้ตีพิมพ์ภาพหน้า ๑ รับผิดชอบการซ่อมบารุงเรือ และเตรียมความพร้อมให้เรือ
เป็นพระอิริยาบถของท้งสองพระองค์ขณะเปิดดูสูจิบัตร ทุกประเภท โดยเฉพาะกองเรือผลักดันน�้าซึ่งเป็นกองเรือ
ั
�
ื
ื
ี
ปกไหมติดสัญลักษณ์กองทัพเรือ ท่กองทัพเรือจัดทา เล็ก ๆ ท่เราสถาปนาช่อข้นมาเอง เพ่อให้ลูกน้องภาคภูมิใจ
ึ
ี
ื
ี
ึ
ข้นทูลเกล้าฯ และในเวลาต่อมาภาพน้นถูกนาไปขยาย หายเหน่อยจากการท่ต้องเดินทางไปปักหลักช่วยเหลือ
�
ั
ี
ใส่กรอบติดไว้ท่กองโรงพิมพ์ กรมสารบรรณทหารเรือ พี่น้องประชาชนในทุกครั้งที่เกิดอุทกภัย
ิ
ี
ี
ด้วยความภาคภูมิใจว่าส่งท่ข้าราชการและลูกจ้างของ การท่ผมกับสมัยได้กลับไปยังอู่ทหารเรือ
ึ
กองโรงพิมพ์ฯ ช่วยกันจัดทาน้น “ถึงพระเนตรพระหัตถ์” พระจลจอมเกลาซ่งเป็นเสมือน “บ้านเก่า” ท่เราได้พบกัน
ี
ุ
�
้
ั
ี
ั
ั
ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพล คร้งแรกสมัยท่เป็น “เรือเอก” ด้วยกันท้งคู่ ถือได้ว่า
ี
�
�
อดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นเสมือนส่อท่แสดงถึง เป็นช่วงเวลาของการทางานท่ทาให้มิตรภาพความผูกพัน
ี
ื
ื
�
ความจงรักภักดีต่อสถาบันโดยตรง ทาให้ความเหน่อยยาก ความเป็นพี่น้องของเราแนบแน่นมากที่สุด
ี
เคร่งเครียดมลายหายไปในบัดดล ซ่งโอกาสเช่นน้คงหา หลังพ้นหน้าท่ดังกล่าว เราแยกจากกันอีกคร้งเม่อ
ึ
ั
ี
ื
ไม่ได้อีกแล้ว ดอกเตอร์สมัยฯ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ
ี
กลับมาทเร่องของอดตนักมวยจากเมองเหนอ ให้ดารงตาแหน่งผู้อานวยการอู่ทหารเรือธนบุร ส่วนผม
ี
่
�
ื
�
�
ื
ื
ี
นาวิกศาสตร์ 33
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔

�
�
ดารงตาแหน่งเจ้ากรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ แต่เรายัง “พระมหาชนก” ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร
ึ
คงสนับสนุนงานของกันและกันด้วยดีเสมอมา โดยสมัยฯ มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซ่งทรงสอน
ช่วยผลิตทุกอย่างซ่อมแซมทุกส่งให้กรมวิทยาศาสตร์ฯ ให้พสกนิกรของพระองค์ยึดม่นในความเพียร ไม่ท้อถอย
ิ
ั
ตามที่ผมร้องขอด้วยวาจาในทันที เพื่อให้ผ่านพ้นอุปสรรคต่าง ๆ ไปให้ได้
ี
ี
ิ
ั
จนกระท่งปีสุดท้ายท่ผมรับราชการ ดอกเตอร์สมัยฯ ฉากชีวิตของรุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง คือส่งท่พิสูจน์
ด�ารงต�าแหน่ง “เจ้ากรมพัฒนาการช่าง” ขณะที่ผมเป็น ให้เห็นว่า อนาคตและความใฝ่ฝันคือส่งทเราสามารถ
ิ
ี
่
้
่
ึ
ั
ึ
�
ึ
รองเจ้ากรมอู่ทหารเรือ ซ่งถือเป็นผู้บังคับบัญชาคนหน่ง ึ ทาให้เป็นจริงขนมาด้วยตัวเราเองได้ และการยดมนใน
ของกรมพัฒนาการช่าง แต่เราสองคนก็ยังเปี่ยมไปด้วย ความดีด้วยการคิดถึงส่วนรวมก่อนประโยชน์ส่วนตน
มิตรภาพที่มีให้กันเช่นเดิม อีกทั้งยังมีเวลาพบกันมากขึ้น จะเป็นปัจจัยหน่งท่ส่งเสริมสนับสนุนให้เราก้าวไปสู่ความ
ึ
ี
่
ั
ี
เพราะบ้านพักที่สัตหีบของเราอยู่ใกล้กัน สาเร็จสมดงทใฝ่ฝันไว้เหมอนเช่นท่ดอกเตอร์สมยฯ
�
ั
ี
ื
หลังจากผมเกษียณอายุราชการ ดอกเตอร์สมัยฯ ได้รับ ได้แสดงให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมว่าทุกส่งท่เขาทาล้วน
�
ี
ิ
พระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ เป็น “พลเรือโท” แล้วแต่เป็นไปเพ่อส่วนรวมคือ กรมอู่ทหารเรือ กองทัพเรือ
ื
ื
ั
�
ในตาแหน่งรองผู้บัญชาการกองเรอยุทธการ แต่กระน้น และประเทศชาติ
ดอกเตอร์สมัยฯ ก็ยังเป็น “จิตอาสา” กลับมาช่วยงานของ ในแง่ของวงการมวย “รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง” คงเป็น
ื
ี
ี
ิ
ั
ุ
่
ี
กรมอู่ทหารเรือ เพ่อสานต่องานท่ตนเองริเร่มไว้เม่อคร้ง ั นกชกคนแรกและคนสดท้ายทก้าวลงจากเวทผนผ้าใบ
ื
ื
ี
เป็นผู้อานวยการอู่ทหารเรือธนบุร และเป็นเสมือน อาลากล่นสาบนวมไปสู่ความรุ่งโรจน์และเกียรติยศ “สูงสุด”
�
ิ
�
“ครูใหญ่” ของนายทหารรุ่นน้องและช่างสาขาต่าง ๆ ชนิดที่ไม่มีนักมวยคนใดบนแผ่นดินนี้ท�าได้มาก่อน
ที่เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ส่วนในแง่ของวิชาชีพพรรคกลินของกองทัพเรือ
ี
ในวันน้แม้ดอกเตอร์สมัยฯ จะเหลือเวลารับราชการ พลเรือโท ดอกเตอร์สมัย ใจอินทร์ รองผู้บัญชาการ
๑
เพียงแค่ ๑ ปี แต่ผมมั่นใจอย่างยิ่งว่าเขาจะเป็นหลักชัย กองเรือยุทธการ คนปัจจุบัน คือแบบอย่างของ
๒
ี
ี
ของทหารพรรคกลินท่มีความรู้ทางช่างเป็นวิชาชีพ นายทหารพรรคกลินท่ใช้ความรู้ความสามารถตลอดจน
ี
ี
อันจะยังประโยชน์ให้แก่กองทัพเรือและประเทศชาต ิ ประสบการณ์ได้อย่างคุ้มค่ามากท่สุด ชนิดท่ไม่อาจคาดเดา
ได้เป็นอย่างดี และผมก็มั่นใจด้วยว่าภาระหน้าที่ของเขา ได้ว่าในวันข้างหน้าเราจะมีองค์บุคคลเปี่ยมคุณภาพเช่นน ี ้
จะมิได้สิ้นสุดลงในวันที่เขาเกษียณอายุราชการ อีกหรือไม่
ี
เพราะผมแน่ใจว่าอดตยอดมวยจากสนกาแพงผ้น ้ ี เคยมีคากล่าวว่า กองทัพเรือใช้เวลา ๓ ปีในการ
�
�
ู
ั
จะต้อง “ได้รับเชิญ” ให้ไปทางานกับหน่วยงานเอกชน ต่อเรือรบล�าหนึ่ง และใช้เวลา ๓๐๐ ปี ในการสร้างขนบ
�
ึ
หรือภาครัฐในฐานะนักวิจัยพัฒนา หรือเป็นที่ปรึกษาคน และสืบสานไว้ซ่งแบบธรรมเนียมทหารเรือ นายทหาร
�
ึ
สาคัญ ท้งน้ก็ด้วยองค์ความรู้และประสบการณ์ท่มีอยู่ นอกราชการอย่างผมซ่งเป็นผู้เขียนเร่องน้ได้แต่หวังว่า
ี
ื
ี
ี
ั
ื
ั
�
รวมท้งผมเช่อว่า พลเรือโท สมัยฯ จะต้องทางานต่อ ในวันข้างหน้ากองทัพเรือคงจะสร้างบุคลากรทรงคุณค่า
�
ในฐานะกาลังพล “จิตอาสา” ตามพระราโชบายของ เช่น พลเรือโท สมัย ใจอินทร์ ให้เกิดข้นคนแล้ว
ึ
ั
่
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลท ๑๐ อย่างแน่นอน คนเล่า โดยไม่ส้นสุด เพ่อให้บุคลากรเหล่าน้นร่วมกัน
ิ
ื
ี
ั
ี
ื
ผมหวังเป็นอย่างย่งว่าเร่องราวท้งหมดท่ผ่านสายตา ขับเคล่อนภาระหน้าท่ของกองทัพเรือและราชนาว ี
ิ
ื
ี
ี
ี
ิ
ิ
คุณผู้อ่านคงจะเป็นส่งท่ยืนยันถึงคากล่าวท่ว่า “ทุกสรรพส่ง อนหมายถง “นาวของสถาบันพระมหากษตรย์” และ
ิ
ี
ั
ึ
�
ั
ย่อมมีท่มา” และ รุ่งสมัย ก.ชัยสร้าง คือแบบอย่างของความ “ทหารเรือของพระราชา” ให้ด�ารงอยู่... ตราบนิรันดร์
ี
ั
มานะบากบ่นและความเพียรดังเช่นบทพระราชนิพนธ์
นาวิกศาสตร์ 34
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔