หากจะมีเรือดำน้ำใช้

หากจะมีเรือดำานำ้าใช้
































พลเรือเอก ศุภกร บูรณดิลก


ท่าน ี ื ทางทะเลมิติท่ ๒ น้มาก (หากเรียงลาดับเคร่องมือดังกล่าว
ื
ำ
ครูบาอาจารย์ พ่น้อง เพ่อนร่วมงาน
ี
ี
ำ
ู
ู
ี
ู
ำ
ตลอดผ้ท่ร้จัก ซ่งกาลังอ่านบทความอย่คงสงสัยว่าผ้เขียน ตามลาดับการท่มนุษย์นามาใช้ จะได้มิติแรกคือ เรือผิวนำ้า
ำ
ึ
ู
ี
ู
ุ
ำ
ู
ี
ไปร้จักค้นเคยหรือมีความร้เก่ยวกับเรือดานำ้าอย่างไร มิติที่ ๓ คือ อากาศยาน) อีกทั้งมีความสนใจ อ่านค้นคว้า
ี
จงมาเขยนบทความน ขอเรยนวาแทจรงแลวททุกทาน ด้วยตนเองพอสมควร ในการน้ช่วงเวลาท่รับราชการ
ี
้
่
้
ิ
้
ี
่
ี
ี
ี
ึ
่
ู
ำ
ำ
กาลังคิดมีส่วนถูกอย่มาก เพราะนอกจากตามพิพิธภัณฑ์แล้ว ยังมีความเก่ยวข้องกับการจัดต้ง “กองเรือดานำ้า”
ั
ี
ี
ื
ำ
ู
ั
ผ้เขียนเคยลงเรือดานำ้าขณะจอดเทียบท่าเพียงไม่ก่คร้ง ด้วย กล่าวคือ เม่อประมาณ ๒๒ ปีท่แล้ว ขณะปฏิบัต ิ
ี
ำ
ู
ี
ี
ี
เม่อคร้งรับราชการมีโอกาสปฏิบัติหน้าท่ท่เก่ยวข้อง หน้าท่ในตาแหน่งผ้อานวยการกอง การกาลังพล
ี
ั
ำ
ำ
ื
ี
กับการปราบเรือดานำ้าไม่มากนัก เรียกง่าย ๆ ว่ามิใช ่ กองเรือยุทธการ ท่ต้องรับผิดชอบการร่างโครงสร้าง
ำ
่
“นักปราบ” โดยสายเลือดเหมือนกับอีกหลายท่าน การจดสวนราชการของกองเรอยทธการ เสนอขอความ
ื
ุ
ั
้
ั
ื
ู
่
่
่
ี
ิ
ื
ื
ื
ั
การศึกษาเก่ยวกับเร่องน้พอมีพ้นฐานบ้างจากหลักสูตร เห็นชอบตอผบังคบบัญชา เพอขออนุมตใช้จากหนวยเหนอ
ี
ตามแนวทางการรับราชการของนายทหารพรรคนาวิน ต่อไป และเวลานั้นได้เริ่มมีความเคลื่อนไหวเกี่ยวกับการ
ี
ำ
และท่ “Australian Joint Anti Submarine จัดทาโครงการจัดหาเรือดานำ้าของกองทัพเรือ ผ้เขียน
ำ
ู
ี
ู
School” หลักสูตร “การเฝ้าตรวจทางทะเล” จึงมีแนวความคิดท่จะให้มี กองเรือดานำ้า อย่ในอัตราการจัด
ำ
ำ
้
ื
้
่
เม่อ ๓๐ ปีท่แล้ว ซ่งถูกเค่ยวหนักให้ร้จักและจดจา ของรางโครงสรางฯ ใหมดวย ไดนาเรยนขออนญาตคณครู
ุ
่
ี
ำ
ี
ู
ึ
้
ุ
ี
ี
ำ
ั
ำ
ั
ำ
ู
ภาพเงาตัดของเรือดาน้าทุกประเภทท่ประจาการตาม ผ้บัญชาการกองเรือยุทธการ ขณะน้น คร้งแรกท่านไม ่
ี
่
่
ั
ิ
กองทพเรอชาตตาง ๆ เทานน แตแปลกผเขยนกลบม ี ค่อยเห็นด้วยเพราะยังไม่มีความแน่นอนท่กองทัพเรือ
ั
ื
้
ู
ี
ั
่
้
ำ
ความร้สึกว่าตนเองมีความค้นเคยและผูกพันกับเคร่องมือรบ จะมีเรือประเภทดังกล่าวเข้าประจาการ แต่ท่านก็ได้กรุณา
ื
ุ
ู
8 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘

ั
ื
ี
ให้ความเห็นชอบในท่สุด ซ่งต่อมาแม้เม่อร่างโครงสร้างน้น และจนบัดน้เกษียณอายุราชการแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาส
ี
ึ
ั
ำ
ั
ี
ได้รับอนุมัติให้ใช้ และได้ถูกปรับอีก ๒ - ๓ คร้ง เห็นธงราชนาวีไทยถูกชักบนเรือดานำ้าเลย ท้งน้ก่อน
ำ
ภายหลัง แต่อัตรากองเรือดาน้าได้ปรากฏในโครงสร้าง หน้าที่ผู้เขียนเกิดประมาณ ๑๔ ปี คือวันที่ ๔ กันยายน
ำ
ำ
การจัดส่วนราชการ กองเรือยุทธการ ดังกล่าวโดยตลอด พ.ศ.๒๔๘๐ ธงราชนาวีดังกล่าว ได้ถูกชักข้นบนเรือดานำ้า
ึ
ุ
่
ื
ิ
่
ั
้
ุ
ื
ำ
และเมื่อประมาณ ๖ ปี ที่ผ่านมา ขณะที่ดำารงตำาแหน่ง ไทย ๒ ลา ซงไดแก เรอหลวงมจฉาน และ เรอหลวงวรณ
ึ
ิ
ผ้บัญชาการกองเรือยุทธการ ได้เร่มมีการเคล่อนไหว และวันน้นของทุกปีคือ วันเรือดานำ้าไทยน่นเอง
ื
ู
ำ
ั
ั
ื
ี
ำ
ั
ี
เก่ยวกับโครงการเรือดานำ้าของกองทัพเรือ อีกคร้ง จากความสัมพันธ์เหล่าน้เม่อได้ยึดอาชีพเป็นนักเขียน
ผู้เขียนได้ไปนำาเรียนขออนุญาตผู้บังคับบัญชาอีก คราวนี้ ตั้งแต่ประมาณ ๔ ปี มาแล้ว ผู้เขียนได้สัญญากับตัวเองไว้ว่า
ขอจัดต้งกองเรือดาน้าโดยบรรจุตามอัตรา เหมือนเดิมคล้ายกับ ทุกเดือนเกิดจะพยายามหาหัวข้อเร่องเก่ยวกับเรือดานำ้า
ำ
ำ
ั
ื
ำ
ี
เมื่อ ๑๖ ปี ที่แล้ว (ขณะนั้น) แต่คราวนี้มีความหวังมากขึ้น เขียนลงนิตยสารนาวิกศาสตร์ทุกปี จนกว่าจะได้เห็น
ำ
ั
ี
ื
ำ
ี
้
ผบญชาการทหารเรอไดกรณาแนะนาใหกลบไปจด ธงราชนาวไทยถูกชักขนบนเรือดาน้า และท้งหมดท่กล่าว
ั
ั
ำ
ั
้
้
้
ึ
ุ
ู
็
ต้งคณะทางานเร่องน้ ภายในกองเรือยุทธการก่อน คอ แรงจงใจของการเขยนบทความน ซงเปนเรองท ๓ แลว
ู
ื
ื
่
ี
ี
้
้
ำ
ั
ื
ี
่
ึ
ี
่
ื
โดยศึกษาและเตรียมการด้านต่าง ๆ ให้พร้อม เม่อได้รับอนุมัต ิ การเขียนบทความน้ ผ้เขียนมีความต้องการท่จะ
ู
ี
ี
ำ
ั
ำ
ำ
ำ
โครงการจะสามารถกระทาได้ และจัดต้งกองเรือดานำ้าต่อไป เสนอความคิดเห็นว่า หากกองทัพเรือจะมีเรือดาน้า
ื
ั
จากน้นเม่อประมาณปี พ.ศ.๒๕๕๑ ได้มีการจัดต้ง ในราชการแล้ว ควรมีเรือขนาดใดบ้าง และแต่ละ
ั
ำ
ึ
“สานักงานกองเรือดานำ้า” ข้น โดยมอบหมายให้หัวหน้า ขนาดควรมีแนวความคิดในการใช้งานอย่างไร ในการน ้ ี
ำ
ื
ี
ู
ำ
นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจาผ้บัญชาการกองเรือยุทธการ ขอเรียนว่า เพ่อให้บทความน้อ่านแล้ว ไม่เครียด
ำ
ี
เป็นหัวหน้าสานักงาน ดาเนินการตามนโยบายท สามารถผ่อนคลายอารมณ์ แต่เป็นเกร็ดสาระ อาจนา
่
ำ
ำ
ำ
ู
ำ
ผ้บัญชาการทหารเรือแนะนา และต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๕๔ ไปพัฒนาใช้ประโยชน์ต่อไปได้สาหรับท่านท่สนใจหรือม ี
ี
ี
ี
ื
ึ
ู
ซ่งนับเป็นเวลานานถึง ๖๐ ปี ของการต่อส้ เพ่อจัดหา หน้าท่เก่ยวข้อง วิธีการเขียนจึงได้ใช้การเรียบเรียงลักษณะ
ทดแทนเรือดาน้า ๔ ลา ท่ได้ถูกปลดประจาการด้วยความ แสดงข้อคิดเห็น มิใช่วิธีของฝ่ายเสนาธิการในการจัดทา
ำ
ำ
ี
ำ
ำ
ำ
พยายามของผ้บัญชาการทหารเรือท่านเดิม กาลังทางเรือ “ข้อพิจารณา” หรือการเขียนบทความทางทหาร
ู
ำ
้
ุ
้
่
ไทยไดเขาถงจดใกลเคยงมากทสดทจะหลดพนจาก ที่อาจใช้อ้างอิงทางราชการได้
ุ
ี
้
ี
่
ุ
ี
ึ
้
ความพิการ มีสัดส่วนครบสมบูรณ์ในทุกมิติเช่นเดียวกับ
กองทัพเรือส่วนใหญ่ในภูมิภาค และอื่น ๆ ทั่วไป เมื่อมี
แนวโน้มว่าโครงการจัดหาเรือดานำ้าท่เสนอ อาจได้รับ
ำ
ี
การอนุมัติ ได้มีการจัดต้งกองเรือดานำ้าและบรรจุกาลังพล
ำ
ำ
ั
ู
ี
ำ
ตามอัตราท่จาเป็น ผ้บัญชาการกองเรือดานำ้า ท่านแรก
ำ
ู
ำ
คือ หัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจา ผ้บัญชาการ
กองเรือยุทธการ และหัวหน้าสำานักงานฯ ที่เคยกล่าวถึง
ซึ่งก็คือ พลเรือเอก สุริยะ พรสุริยะ อดีตเจ้ากรมยุทธศึกษา
ทหารเรือ นั่นเอง
ี
ี
นอกจากความเก่ยวข้องท่กล่าวมายังมีอีก คือ
ู
ื
ผ้เขียนเกิดเม่อ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๔ และเกิดได้เพียง
ำ
๘๔ วัน เรือดาน้าไทยท้ง ๔ ลา ได้ถูกปลดประจาการ พิธีรับเรือ “มัจฉานุ” และ “วิรุณ” เดือนกันยายน พ.ศ.๒๔๘๐
ำ
ำ
ั
ำ
ที่เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุน
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘ 9

ำ
๑. ประเภทของเรือดำาน้า
ื
เม่อกล่าวถึงการแบ่งประเภทของยานใต้นำ้า หรือ
ำ
ำ
เรือดาน้า มีการแบ่งไว้หลายแบบ ตามเจตนา หรือ
ุ
ำ
ู
ความม่งประสงค์ของผ้แบ่ง บางตาราได้แบ่งกว้าง ๆ
ตามลักษณะการใช้งานไว้ ๓ ประเภท คือ การใช้สำาหรับ
การสันทนาการ (Pleasure Submarine) การใช้สาหรับ
ำ
งานวิทยาศาสตร์ (Scientific Submarine) และการใช้
งานทางทหาร (Military Submarine) หากแบ่งตาม
ื
พลังขับเคล่อน ปัจจุบันแบ่งกว้าง ๆ ได้ ๒ ประเภท ได้แก่
่
ี
ำ
้
เรือดานำาธรรมดา (Conventional Submarine) ทใช ้
ี
ื
การขับเคล่อนด้วยเคร่องยนต์ดีเซลท่ผิวนำ้า และพลัง
ื
ำ
ไฟฟ้าจากแบตเตอร่ขณะดา และเรือดานำ้าท่ใช้พลัง
ำ
ี
ี
ึ
นิวเคลียร์ (Nuclear Submarine) กองทัพเรือสหรัฐฯ ซ่งม ี
ำ
เฉพาะเรือดานำ้านิวเคลียร์ได้แบ่งตามลักษณะการปฏิบัติการ
หรือประเภทของอาวุธหลักไว้ได้แก่ ประเภทแรกเรียก
ึ
The Guided-Missile Submarines ซ่งมีอาวุธหลัก
Cruise Missile ใช้ในการโจมตีภาคพื้นในระยะไกลมาก เรือ “วิมานใต้ทะเล” พัทยา
ั
ี
Ballistic Missile Submarines ท่ติดต้งอาวุธปล่อยหัวรบ
นิวเคลียร์ในการโจมตีข้ามทวีป และ Attack Submarine
ี
ท่ใช้สาหรับการปฏิบัติทางเรือพ้นฐานในการโจมต ี
ำ
ื
ำ
ุ
ำ
ำ
ำ
ทาลายเรือผิวน้า และเรือดาน้า วางท่นระเบิดทางรุกและ
ี
การเก็บข้อมูลหาข่าว ในขณะท่เว็บไซต์ของ
กรมยุทธศึกษาทหารเรือ (www. navedu.mi.th) ได้ให้ข้อมูล
ว่าปัจจุบัน เรือดานำ้าสามารถแบ่งออกได้เป็น ๗ ประเภท
ำ
ี
ตามพลังขับเคล่อนและจุดประสงค์ท่ใช้ ได้แก่ Conven-
ื
tionally Powered Attack Submarine (SS), Nuclear สมเด็จพระมหิดลตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม
ั
PoeredAuxiliary Submarine (SSAN), Conventionally พระบรมราชชนก เม่อคร้งดารงพระอิสริยยศเป็น
ำ
ื
Powered Ballistic Missile Submarine (SSB), Nuclear นายเรือโท สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนสงขลานครินทร์ ได้ทรง
ื
ี
ั
ำ
ำ
่
Powered Ballistic Missile Submarine (SSBN), Conven- จดทาโครงการเกยวกบกาลังเรอดานาเสนอกองทพเรือ
้
ำ
ั
ั
ำ
ี
ื
tionally Powered Guided Missile Submarine (SSG), เม่อวันท่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ.๒๔๕๘ โดยมีรายละเอียด
ื
ุ
ิ
่
ี
Nuclear Powered Cruise Missile Submarine (SSGN), ทเกยวกบขนาดและคณสมบัตของเรอ ตลอดจนแนว
่
ั
ี
ั
Conventionally Powered Anti–submarine Capability ความคิดในการใช้กาลัง ทรงแบ่งโครงการออก ๔ ข้นตอน คือ
ำ
(SSK) และ Nuclear Powered Attack Submarine ตอนที่ ๑ ขั้นแรกสำาหรับป้องกันบริเวณปากแม่น้า
ำ
(SSN) นอกจากนี้ ยังมีการแบ่งตามขนาดเช่น ขนาดจิ๋ว เจ้าพระยา และที่สำาคัญอื่น ๆ ต้องการเรือดำาน้า ๒ ลำา
ำ
ขนาดเล็ก ขนาดธรรมดา และขนาดใหญ่ที่ใช้เดินสมุทร ขนาดระวางขับนำ้าประมาณ ๒๓๐ ตัน ใช้เกาะสีชังเป็นฐานทัพ
10 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘

ตอนที่ ๒ ขั้นที่ ๒ ขยายเขตป้องกันออกไปถึงแนว สงครามยังเหมือนเดิม คือ จะมาจาก ๓ มิติ เพียงแต ่
ำ
์
ุ
ำ
ำ
เกาะจวง เกาะสัตกูด สามร้อยยอด เพิ่มเรือดำาน้าขนาด ความรวดเรวอานาจการทาลายระยะแรกยทธ และ
็
ึ
ึ
ั
ั
เดียวกับขั้นที่ ๑ อีก ๒ ลำา รวมเป็น ๔ ลำา เทคโนโลยีต่าง ๆ จะมากข้นสูงข้นเท่าน้น ดังน้นท้ง
ั
่
ุ
ี
ิ
ั
ิ
ึ
ตอนท ๓ ขยายการปฏบตออกไปถงเกาะสมย หลักการและแนวความคิดของพระองคในทรรศนะของ
์
ำ
โดยใช้เรือดำาน้าขนาดใหญ่ขึ้นประมาณ ๓ ลำา ผู้เขียนถือว่าไม่ล้าสมัย สามารถประยุกต์ใช้ในปัจจุบันได้
ี
ำ
ตอนที่ ๔ ขยายเขตปฏิบัติการไปถึงสิงคโปร์ โดยใช้ ดังน้นแบบของเรือดาน้าท่จะนาเสนอในบทความน้ ี
ั
ำ
ำ
เรือดำานำ้าขนาดใหญ่ระวางขับน้า ประมาณ ๑,๐๐๐ ตัน จะพิจารณาจากขนาดเล็กมาก ขนาดเล็กและ
ำ
ประมาณ ๒ ลำา ปฏิบัติการในเชิงรุก ขนาดธรรมดา เช่นเดียวกับพระองค์ท่าน



เรือดำาน้าขนาดเล็กมาก ชั้น Ghadir กองทัพเรืออิหร่าน
ำ














ั
ท่กล่าวมาสรุปได้ว่า การป้องกันประเทศขณะน้น
ี
พระองค์ท่านมีแนวความคิดที่จะใช้เรือดำาน้าสำาหรับ ๓ ขนาด
ำ
ำ
คือ ขนาดเล็กมาก ระวางขับน้า ประมาณ ๒๐๐ ตัน
ขนาดเล็ก ประมาณ ๔๐๐ - ๕๐๐ ตัน และขนาดธรรมดา
ประมาณ ๑,๐๐๐ ตัน จากวันนั้นจนถึงวันนี้เกือบ ๑๐๐ ปี
ำ
แม้ตาบลท่ท่ต้องการในการควบคุมทะเลจะขยายออก
ี
ี
จากอ่าวช้นใน (อ่าวตัว ก) เป็นอ่าวไทย แต่สภาพของ เรือดำาน้าขนาดเล็กชั้น U-206 A ขณะประจำาการ
ั
ำ
พ้นท่ปฏิบัติการท้งภูมิภาคและสภาพอุทกศาสตร์ รวมท้ง กองทัพเรือเยอรมัน
ั
ั
ื
ี
ี
ท้องทะเลมิได้เปล่ยนมากนัก สภาพภัยคุกคามในภาวะ
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘ 11

ราชอาณาจักรกัมพูชาและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
ี
ตามท่กล่าวมาแล้วความลึกนำ้าเฉลี่ย ๔๕ เมตร สภาพ
ำ
ท้องทะเลทั่วไปเป็นโคลนปนทรายหรือโคลน แนวน้าลึก
๒๐ เมตร ห่างขอบฝั่งประมาณ ๑๐ ไมล์ทะเลแล้วลาดลง
เข้าหากลางอ่าวคล้ายแอ่งกะทะ ซ่งมีนำ้าลึกประมาณ
ึ
๗๐ เมตร บริเวณลึกสุดประมาณ ๘๐ เมตร อยู่บริเวณ
ปากอ่าว ห่างฝ่งปัตตานีประมาณ ๖๐ ไมล์ทะเล ท้งน ้ ี
ั
ั
ี
ื
การปฏิบัติการทางเรืออ่าวไทยถูกจัดสภาพพ้นท่ปฏิบัต ิ
การเป็นทะเลปิด (Narrow sea)



เรือดำาน้าขนาดธรรมดา Kilo Class กองทัพเรือโปแลนด์
ำ

ำ
ี
ำ
๒. ขนาดเรือดานำ้าท่เหมาะสมสาหรับการใช้งานในอ่าวไทย
ี
ประเด็นท่จะกล่าวในหัวข้อน้ เป็นเร่องความลึก
ี
ื
ำ
ำ
ของอ่าวไทยกับการปฏิบัติการของเรือดาน้า ในการน ้ ี
่
ำ
้
ั
ิ
่
ุ
ี
จะขอขามไปเลยสาหรบแนวความคดของกลมตอตานทวา
่
่
้
ี
ื
อ่าวไทยน้าต้นไม่เหมาะสาหรับเป็นพ้นท่ปฏิบัติการ
ำ
ื
ำ
่
ำ
ของเรือดาน้า (แตก็อดต่อล้อต่อเถียงไมได้เล็กน้อยว่า
่
ำ
ี
ิ
ถ้าคิดแบบน้อย่างบริสุทธ์ใจขอให้ไปบอกฝ่ายตรงข้าม
่
ทจะรกเขามาควบคมทะเลในอาวไทย แตฝายเราทจะ
ี
่
่
่
ี
ุ
้
ุ
่
ี
ี
ปฏิเสธการใช้ทะเลของเขาจะวางกาลังไว้ในท่ท่เหมาะสม)
ำ
ำ
้
ี
เป็นเรือดาน้าขนาดใดที่เหมาะสมสาหรับการใช้งานในอ่าวไทย สำาหรบการพจารณาความลกนำาทเรอดานาแบบ
้
่
ิ
ื
ำ
ั
ำ
ำ
ึ
ำ
ั
ในการน้เร่มต้นจะขอทบทวนถึงลักษณะทางภูมิศาสตร ์ Conventional Submarine ท่วไปสามารถปฏิบัติการรบ
ี
ิ
และความลึกของอ่าวไทยก่อน ได้น้น ผ้เขียนเคยได้รับการศึกษาว่า มีหลักการคิดง่าย ๆ
ั
ู
ั
ำ
้
ื
ำ
ี
๒.๑ อ่าวไทยมีพ้นท่ประมาณ ๓๐๐,๐๐๐ ตารางกิโลเมตร คือ ใช้ความสงของเรือดาน้า ตงแตจุดต่าสุดจนถึงจุด
่
ู
ำ
ี
ี
เขตแดนของอ่าวกาหนดด้วยเส้นท่ลากจากแหลมกาเมา สูงสุดเป็นเกณฑ์ แล้วบวกความลึกน้อยสุดท่ต้องการ
ำ
หรือแหลมญวนทางตอนใต้ของเวียดนาม ไปยังเมือง เพ่อความปลอดภัยในการเดินเรือ และสาหรับการใช ้
ำ
ื
โกตาบารูบนชายฝั่งมาเลเซีย ซึ่งมีระยะทาง ๒๑๐ ไมล์ทะเล อุปกรณ์ยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ การดำาเนินกลยุทธ์ทั้งในการ
ู
ขอบชายฝั่งยาวประมาณ ๑,๐๐๐ ไมล์ทะเล มีรูปร่างเหมือน รบใตนำาและตอสเรอผวนำา จากแนวล่างสดลงมาถงพน
้
้
ื
้
ุ
ึ
้
่
ิ
ื
้
ั
ึ
ถุงคว่าโดยก้นถุง ซ่งลักษณะเป็นอ่าวช้นในรูปร่าง ท้องทะเลประมาณ ๑๐ เมตร กับระยะลึกจากจุดสูงสุด
ำ
ำ
คล้ายตัว “ก” เป็นที่ตั้งของกรุงเทพมหานครและแหล่ง ของเรือขึ้นไปยังผิวน้าประมาณ ๒๐ เมตร ขึ้นไป ซึ่งจะ
อุตสาหกรรมตลอดจนท่าเรือหลักของประเทศ ปากถุง ทาให้รอดพ้นจากการตรวจจับด้วยสายตาจากการปฏิบัติการ
ำ
ซึ่งกว้างประมาณ ๒๑๐ ไมล์ทะเล ทางทิศตะวันตกเป็น ของอากาศยานในวันท่สภาพอากาศดีโอกาสการตรวจพบ
ี
ั
่
ท่ต้งของประเทศมาเลเซีย ทิศตะวันออกเป็นท่ต้งของ มากทสดดวย เชน ความสงสดของเรอขนาดประมาณ
ี
้
ี
ุ
ู
ุ
ี
ั
่
ื
12 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘

ำ
๑,๕๐๐ ตัน ประมาณไม่เกิน ๑๔ เมตร เมื่อบวกกับ ๑๐ ซึ่งมีความลึกน้าเฉลี่ย ๔๕ เมตร ได้ แต่หากจะพิจารณา
ิ
ี
ั
ี
และ ๒๐ เมตร จะได้ ๔๔ เมตร ท้งน้จากหนังสือเรื่อง ว่าขนาดใดเหมาะสมท่สุด ขนาดเล็กมาก หรือขนาดจ๋ว
“Naval Strategy and Operations in Narrow Seas” ระวางขับน้า ประมาณ ๒๐๐ ตัน น่าจะตัดไปได้ เพราะ
ำ
ึ
ี
ำ
ซ่งเขียนโดย Dr.Milan N.Vego ศาสตราจารย์ ประจา เล็กเกินไปท่จะรบตามแบบในปัจจุบัน ขนาดธรรมดา
แผนกวิชา Joint Military Operations วิทยาลัย ประมาณ ๑,๐๐๐- ๒,๐๐๐ ตัน เช่นเดียวกันความลึกน้อย
การทัพเรือสหรัฐฯ หน้า ๓๔ กล่าวไว้ว่า “ความลึกนำ้า สุดในการปฏิบัติการประมาณ ๔๕ - ๕๐ เมตร น่าจะยังไม่
ำ
ำ
ำ
มีบทบาทมากในการใช้งานเรือดาน้าในทะเลปิด”เรือดาน้า อ่อนตัวพอในขณะที่ขนาดเล็ก เช่น เรือดำาน้า U 206 A
ำ
ำ
ดีเซลขนาดกลาง (ประมาณขนาด ๑,๕๐๐ ตัน) ที่มีความ ที่มีระวางขับน้าขณะดำาประมาณ ๕๐๐ ตัน จำานวนและ
ำ
ำ
ำ
ำ
สูงประมาณ ๔๓ ฟุต มีความต้องการความลึกน้าน้อยสุด อานาจการทาลายของระบบอาวุธใกล้เคียงกัน ความ
้
ั
้
ำ
ั
ี
นบจากแนวกระดกงจนไปถงผวพนทองทะเลประมาณ สูงเรือประมาณไม่เกิน ๑๐ เมตร ท่สามารถดาได้ต้งแต ่
ื
ิ
ู
ู
ึ
ำ
๓๓ ฟุต เพื่อความปลอดภัยในการเดินเรือและในการรบ แนวนำ้าลึก ๒๐ เมตร และทาการรบได้อย่างสมบูรณ์
ึ
้
่
รวมท้งการให้รอดพ้นการตรวจจับจากอากาศยานยังม ี ตงแตแนวนำาลก ๔๐ เมตร ซงนอยกวาแนวนำาลกเฉลย
่
้
้
ั
ึ
้
่
ี
ึ
่
ั
ความต้องการความลึกนำ้าส่วนบนท่นับจากส่วนสูงสุดของ ดังนั้นคำาตอบของคำาถามนี้จึงสามารถตอบได้ว่า เรือดำาน้า
ำ
ี
ี
่
ี
่
ุ
้
เรือขึ้นไปสู่ผิวน้าอีกประมาณ ๘๒ ฟุต รวมแล้วประมาณ ซงเหมาะสมทสดทจะใชปฏบตการในอาวไทยนาจะเปน
่
ิ
ำ
็
่
ั
ิ
่
ึ
๑๕๘ ฟุต หรือ ๔๘ เมตร ซึ่งใกล้เคียงกัน ขนาดเล็ก ระวางขับน้าประมาณ ๕๐๐ ตัน ทั้งนี้ทางด้าน
ำ
่
ี
็
้
่
้
ู
้
๒.๒ จากขอทผ่านมา ทานผอานคงเหนแลววา ทะเลอันดามันไม่จาเป็นต้องกล่าวถึง เพราะมีความลึก
่
ำ
่
เรือดานำ้าทุกขนาดท่แบ่งตามบทความน้ซ่งได้แก่ เล็กมาก เฉลี่ยถึง ๘๗๐ เมตร
ี
ำ
ี
ึ
เล็ก และขนาดธรรมดา สามารถปฏิบัติการในอ่าวไทย
ระดับความลึก ๒๐ เมตร
ระดับความลึก ๓๐ เมตร
ระดับความลึก ๔๐ เมตร
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘ 13

ี
ำ
ำ
ี
๓. ข้อเสนอแนะแนวความคิดการใช้เรือดำาน้าของไทย ตลอดจนแหล่งท่มาท่ต้องทาลายให้หมดขีดความสามารถ
ู
ได้แสดงให้ท่านผ้อ่านเห็นแล้วว่า เรือดานำ้าขนาดเล็ก หรือตัดรอนจนฝ่ายเรามีความได้เปรียบตามท่ต้องการ
ำ
ี
่
ุ
้
ี
ิ
ื
้
ี
้
ื
ึ
ขนาดยาวประมาณ ๕๐ เมตร กว้างประมาณ ๕ เมตร สูง มใช่พนทท่ตองการยดครอง หรือรกคบไปตามเสนแนว
ึ
ประมาณ ๑๐ เมตร ระวางขับนำ้าประมาณ ๕๐๐ ตัน มี การยุทธ์ท่กาหนดขณะท่ฝ่ายตรงข้าม ซ่งร่นถอยไปยังขีด
ี
ำ
ี
ู
่
ความเหมาะสมทสุดท่จะใช้ในอ่าวไทย แตผ้เขียนยงไม ่ ความสามารถที่ยังเป็นภัยคุกคามได้ ลักษณะการรบจะ
ั
ี
่
ี
ำ
ำ
ำ
ได้กล่าวว่าเรือดาน้าแบบใดน่าท่จะเหมาะสาหรับกองทัพเรือ เป็นการดาเนินกลยุทธ์ทางลึก ไกลสุดเท่าท่จะทาได้ท้ง
ำ
ี
ั
ี
ำ
ี
ู
ำ
ซึ่งกำาลังจะแสดงให้ทราบต่อไป ในเชิงรุกและเชิงป้องกัน ผ้ท่ค้นหา ตรวจจับ เข้าตาบล
๓.๑. คุณลักษณะของสงครามทางเรือ ที่สามารถใช้อาวุธได้ก่อนในระยะไกลกว่า จะเป็นฝ่ายได้
ิ
ั
ี
้
่
ื
ิ
้
ี
้
ี
ในการใช้กำาลังทางเรือ ในการป้องกันประเทศ ซึ่ง เปรยบ จะตกรอบสรางแนวใหปฏบตการในพนทกาหนด
ำ
ณ ท่น้ หมายถึงการป้องกันจากภัยคุกคามขนาดใหญ ่ เหมือนสงครามทางบกไม่ได้ ดังนั้นเมื่อพิจารณาถึงกรณี
ี
ี
่
้
ุ
ี
ื
ึ
ึ
ด้วยการเข้าทาการยุทธ์ในทะเล เพ่อให้ได้มาซ่งการ ประเทศไทยทตองการจะให้ไดมาซ่งการควบคมทะเล
้
ำ
ี
ั
ิ
้
ควบคุมทะเลท่ต้องการ ซ่งในขณะเดียวกันจะตองปฏเสธ ในอ่าวไทยน้น พ้นท่ปฏิบัติการจะใช้เฉพาะอ่าวไทย
ี
ื
ึ
การใชทะเลของฝ่ายตรงข้ามด้วย หรือที่เรียกว่าการทำา ไม่ได้จะต้องต่อเน่องไกลออกไปตามความจาเป็น
ื
้
ำ
ั
“สงครามทางเรือ” น้นลักษณะของสงครามดังกล่าว ของสถานการณ์
ี
น้ จะแตกต่างกับสงครามทางบก คือ ด้วยคุณลักษณะ ๓.๒ วิธีการควบคุมทะเล
ท่สามารถปฏิบัติการได้ครบทุกมิติ มีความคล่องตัว จากการกล่าวในข้อที่แล้ว ขอสรุปว่าในการใช้
ี
มีความอ่อนตัว มีระบบการค้นหาตรวจจับ และ กาลังทางเรือเพ่อป้องกันประเทศจากภัยคุกคามขนาด
ื
ำ
ี
อาวุธยุทโธปกรณ์ท่มีเทคโนโลยีสูงสามารถทาการ ใหญ่เต็มรูปแบบ สงท่พึงปรารถนาทสุดคือการปฏิบัตการ
่
ำ
ิ
ี
ี
ิ
่
ำ
ั
ำ
ยิงได้ต้งแต่ระยะไกลมาก ด้วยอานาจการทาลายสูง ให้ได้มาซึ่งการ “ควบคุมทะเล” (Sea Control) เพื่อให้
ู
ื
ำ
ี
อย่างรวดเร็วแม่นยาสามารถอย่ในพ้นท่ปฏิบัติการ ฝ่ายเราสามารถใช้ทะเลได้อย่างเสรีตามเวลา ท่ต้องการ
ี
ำ
ี
ได้นานด้วย ระบบการส่งกาลังบารุงภายในตนเอง เพ่อเป็นเส้นทางหลักในการหล่อเล้ยงระบบเศรษฐกิจ
ำ
ื
และเคล่อนท่ในทะเล ประกอบกับกฎหมายระหว่าง การค้าและการดาเนินการสงครามของประเทศ ท้งน้การ
ี
ื
ั
ี
ำ
ประเทศ กำาหนดไว้ว่า ทุกประเทศสามารถใช้ทะเลใด ๆ ท่จะให้ได้มาดังกล่าวจะต้อง ทาลายขีดความสามารถ
ำ
ี
ี
ท่ต้องการในโลกได้ตลอดเวลาท้งยามปกติ และ ฝ่ายตรงข้ามให้หมดสภาพท่จะเป็นภัยคุกคามต่อฝ่ายเรา
ั
ี
ื
่
ี
ุ
้
ยามสงคราม หากไม่เข้าไปในทะเลอาณาเขตผ้อ่นโดยไม ่ ในพนททตองการควบคมหรออยางนอยตองตดรอนลง
่
้
้
ื
ื
้
ั
ู
ี
่
ู
ื
สุจริต หรือแสวงหาทรัพยากรในเขตเศรษฐกิจ ให้เหลืออย่ในระดับท่ยอมรับได้ มิใช่การขับไล่เพ่อยึด
ี
ั
ื
ำ
ื
ี
ื
จาเพาะของประเทศอ่น ดังน้นสงครามทางเรือท่ใช ้ ครองพ้นท่ ดังน้นกรณีของประเทศไทยพ้นท่ปฏิบัติการ
ี
ั
ี
ื
่
ื
่
็
ี
็
่
้
ื
ื
่
ั
่
ึ
้
่
ยานเคลอนทเปนเครองมอรบหลก จงเปนสงคราม นอกจากอาวไทยแลว จะตองตอเนองออกไปตามความ
ี
ี
ี
ี
ำ
ของการเคล่อนท่ท่มีพ้นท่ปฏิบัติการในทะเล ต้งแต ่ จาเป็นทางยุทธวิธี สาหรับการปฏิบัติการน้มีการปฏิบัต ิ
ั
ำ
ื
ื
ำ
ั
ี
ั
แหล่งกาเนิดฝ่ายเราออกไปตามท่ต้องการต้งแต ่ ต่อฝ่ายตรงข้ามต้งแต่แหล่งกาเนิดฝ่ายตรงข้ามออกมา
ำ
ทะเลหลวงเข้าเขตเศรษฐกิจจาเพาะ ทะเลอาณาเขต จนถึงพื้นที่สำาคัญฝ่ายเรา ซึ่งกรณีนี้ก็คืออ่าวไทยดังนี้
ำ
ำ
ี
ี
่
่
ของฝ่ายตรงข้าม จนถึงแหล่งกาเนิดและการท่จะ วธท ๑ คือ การควบคุมชองทางเข้าออก (Sortie
ิ
ี
ี
ให้ได้มาซ่งการควบคุมทะเลท่ต้องการอันเป็นความ Control) ซึ่งเดิมเรียกการปิดอ่าว (Blockade) เป็นการ
ึ
ั
้
ตองการสงสุดของการทาสงครามนน สงทมงทางวตถ ุ ป้องกันไม่ให้กาลังฝ่ายตรงข้ามท้งหมด หรือบางส่วนออก
ำ
ู
้
่
ุ
ั
ั
ำ
ี
ิ
่
่
ู
ื
ี
ื
ำ
คือ เรือ อากาศยาน ฐานทัพ และเคร่องมือรบอ่น ๆ ส่ทะเลได้ เป็นการปฏิบัติการท่ต้องกระทาในน่านนำ้าท ่ ี
14 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘

ำ
ำ
ำ
ั
ื
ง่ายต่อการถูกตรวจพบและการโจมตีทางอากาศ ดังน้น เดินทางถึงจุดหมาย เคร่องมือรบ เรือดาน้า เรือผิวน้า
เครื่องมือรบที่นิยมใช้ได้แก่ เรือดำาน้า และทุ่นระเบิด และกาลังอากาศนาวี ส่วนอีกวิธีเรียกการปฏิบัติการ
ำ
ำ
วิธีท่ ๒ คือ การควบคุมจุดบังคับผ่าน (Choke Point ส่วนหน้า (Forward Operations) เป็นการปฏิบัติเชิง
ี
ื
ิ
Control) เป็นการปฏิบัติการต่อฝ่ายตรงข้ามบริเวณ รุกในการริเร่มโจมตีฝ่ายตรงข้ามก่อน เพ่อชิงความได ้
ำ
ี
ช่องแคบหรือจุดสาคัญท่ต้องผ่านของฝ่ายตรงข้ามในการ เปรียบ ทั้งนี้การดำาเนินการอาจใช้การปฏิบัติในลักษณะ
ำ
ออกทะเลเปิด เครื่องมือรบหลักที่นิยมใช้ได้แก่ เรือผิวน้า การรบแตกหัก (Decisive Battle) ณ แหล่งกำาเนิดฝ่าย
เรือดำานำ้า อากาศยานและทุ่นระเบิด ตรงข้าม เป็นการปฏิบัติที่ต้องใช้กำาลังทางเรือเป็นจำานวน
ำ
ื
ี
ำ
วิธีท่ ๓ เม่อฝ่ายตรงข้ามหลุดรอดจากการดาเนิน มาก ซึ่งเรือดำาน้ามักได้รับบทบาทเป็นกำาลังส่วนล่วงหน้า
การ ๒ วิธีแรกจะต้องมีการปฏิบัติการในทะเลเปิด (Open (Advanced Force) ในการหาข่าว เตรียมการในการเข้า
Ocean Operations) ด้วยการส่งกองเรือใหญ่ออกค้นหา ตีของกำาลังหลัก รวมทั้งดักโจมตีกำาลังฝ่ายตรงข้ามที่หลุด
ี
ื
ไล่ล่า ทาลาย เคร่องมือท่ใช้ได้แก่ เรือผิวนำ้า เรือดานำ้า รอดออกมา
ำ
ำ
ี
ขนาดใหญ่ และอากาศยานท่ใช้ในการปฏิบัติการทางเรือ ๓.๓ การปฏิเสธการใช้ทะเลของฝ่ายตรงข้าม
ำ
ั
แบบต่าง ๆ ในการทาสงครามทางเรือน้น นอกจากการให้ได ้
ิ
ำ
ี
ี
ี
วธตอไป คอ การปะทะเฉพาะตาบลท (Local ซ่งการควบคุมทะเลตามท่ต้องการแล้วในกรณีท่ต้องการลด
ึ
่
ื
ี
่
ี
ื
ิ
Engagement) เป็นการควบคุมทะเล เพื่อใช้เป็นเส้นทาง ศักยภาพเศรษฐกิจการค้าและอ่น ๆ ท่มีผลต่อศักด์สงคราม
ำ
ำ
คมนาคมในการลาเลียงขนส่งสินค้า ยุทธปัจจัย หรือ หรือตัดเส้นทางหลักในการส่งกาลังบารุง การขนส่งลาเลียง
ำ
ำ
ื
ี
ั
ุ
ำ
่
กาลังทหาร เป็นการค้มกันกระบวนเรือลาเลียงเพ่อให ้ ท่มีผลต่อการแพ้ชนะสงครามของฝายตรงข้ามรวมท้งใน
ำ
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘ 15

เรือดำาน้าขนาดธรรมดา ชั้น ๒๐๙ กองทัพเรือเกาหลีใต้
ำ

ี
ั
ี
ู
ู
กรณีท่ฝ่ายเราไม่สามารถรักษาระดับการควบคุมทะเล หากเกิดสงครามไม่ว่าค่ต่อส้จะเป็นใครท่มีชายฝ่งทะเล
ไว้ตามท่ต้องการได การปฏิเสธการใช้ทะเลของฝ่ายตรง อ่าวไทยจะเป็นพื้นที่สำาคัญ (Vital Area) ที่กำาลังทางเรือ
ี
้
ข้าม (Sea Denial) ไม่ให้ใช้ทะเลท่เขาควบคุม หรือ จะต้องควบคุมทะเลให้ฝ่ายเราสามารถใช้การได้ตลอดเวลา
ี
ื
มเสรภาพในการใชตามหลกกฎหมายระหวางประเทศ พ้นท่ปฏิบัติการทางเรือเพ่อให้ได้มาซ่งส่งเหล่าน้จะใช ้
ี
ี
ื
ั
ี
่
้
ี
ิ
ึ
ำ
ำ
ำ
ี
ิ
เป็นส่งท่จะต้องกระทา เช่น การทาสงครามการค้าและ เฉพาะอ่าวไทยไม่ได้ ต้องไกลออกไปไม่มีกาหนดตามความ
การปฏิบัติการอ่น ๆ ของเรือดาน้าเยอรมันในสงครามโลก จาเป็นของยุทธวิธี และบางคร้งหากต้องทาสงครามการค้า
ำ
ำ
ำ
ำ
ั
ื
ครั้งที่ ๒ เป็นต้น การปฏิเสธการใช้ทะเลดังกล่าวเป็นการ ตัดรอนเส้นทางการค้าขายของฝ่ายตรงข้าม หรือต้องการ
ทำาสงครามลักษณะอสมมาตร (Asymmetric Warfare) ตัดเส้นเลือดท่หล่อเล้ยงการทาสงครามของเขาจะต้อง
ี
ี
ำ
ำ
ที่นิยมใช้เรือดำาน้า ส่งกาลังออกไปปฏิบัติการ ณ น่านน้าของเขาหรือตาม
ำ
ำ
ำ
ั
ี
ั
้
้
็
ำ
๓.๔. แนวทางการใช้งานและขนาดเรือดานำ้าท ี ่ เสนทางการค้าท่สาคัญด้วย ดงนนทุกท่านคงเหนพ้อง
เหมาะสมของกองทัพเรือไทย ด้วยกันว่าแม้เราจะสร้างกองทัพเพียงแค่ป้องกันตัว
ื
ี
จากการท่พยายามให้มองเห็นภาพลักษณะ แต่เราก็ต้องมีเคร่องมือรบในทางลึกนอกอ่าว ไทยด้วย
ื
ี
ี
ทางภูมิศาสตร์ และความลึกนำ้าของอ่าวไทย วิธีการปฏิบัต ิ และเคร่องมือรบในทะเลท่โลกร้จักใช้เป็นมิติท่ ๒ คือ
ู
ื
ำ
ี
ึ
ื
เพ่อให้ได้มา ซ่งการควบคุมทะเลและการปฏิเสธการใช ้ เรือดานำ้านี้เป็นเคร่องมือท่นิยมใช้ในการปฏิบัติการ
ี
ั
ั
ั
ำ
ทะเลของฝ่ายตรงข้าม และคงทราบดีว่าหากสมุททานุภาพ ดงกล่าว เน่องจากคณสมบตประจาตวท่ตรวจจับยาก
ิ
ื
ุ
ี
ทางกายภาพยังไม่มีการเปล่ยนแปลง เส้นทางการลาเลียง มีความทน (Endurance) ระยะปฏิบัติการไกล
ำ
ี
ขนส่งทางทะเลในอ่าวไทยยังเป็นเส้นทางเดียวท่เปรียบ ระบบอาวุธไม่ด้อยกว่าเรือผิวน้า และปฏิบัติการได้ทุกกาลอากาศ
ำ
เสมือนเส้นโลหิตในการหล่อเล้ยงเศรษฐกิจการค้า มาถึงจุดน้คงสรุปให้เห็นได้แล้วว่า แม้เรือดาน้าขนาดเล็ก
ี
ี
ำ
ำ
ความเป็นอย่ของประชาชน การแพ้ชนะของการปฏิบัติการ ระวางขับน้าประมาณไม่เกิน ๕๐๐ ตัน จะเหมาะสมกับ
ำ
ู
ู
ทหารเป็นส่วนรวม รวมท้งความอย่รอดและขีดความ อ่าวไทย แต่การปฏิบัติการทางเรือของไทยจะต้องมีการ
ั
ี
ื
ิ
์
ั
ี
ำ
ิ
ึ
สามารถการรบต่อเน่องของกาลังท่ปฏิบัติการบนบก ปฏบตการในทะเลลกออกไปอกตามสถานการณ และ
16 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘

KS 500 A เป็นเรือดำาน้าขนาดเล็กในโครงการ กองทัพเรือเกาหลีใต้
ำ

ำ
ำ
ำ
เรือดาน้ามีความจาเป็นในแทบทุกสาขาการปฏิบัต ิ และในพื้นที่ที่มีความลึกเกินนำ้าลึกเฉลี่ย ๔๕ เมตร ซึ่งมี
ั
แม้กระท่งการวางท่นระเบิดทางรุก การลาดตระเวนหาข่าว ประมาณร้อยละ ๔๐ ของพื้นที่ทั้งหมดในอ่าวไทย
ุ
ื
ี
ในพ้นท่ฝ่ายตรงข้าม หรือการปฏิบัติการพิเศษรูปแบบต่าง ๆ ๔. ข้อเสนอแนะ
ซ่งสภาพการปฏิบัติแบบน้นจะต้องใช้เรือท่ใหญ่กว่า ท้งน ้ ี สุดท้ายน้ มีส่งท่อยากจะกล่าว ๒ ประการ คือ
ั
ั
ึ
ี
ี
ี
ิ
อย่างไรก็ดีลักษณะการปฏิบัติการดังกล่าวของกองทัพเรือ ประการแรกหวังว่าแม้จะแฝงด้วยวิชาการแต่บทความน ้ ี
ำ
ในประมาณ ๒๐ ปีข้างหน้า อย่างมากไม่น่าจะเกินการ คงทาความเพลิดเพลินให้ท่านผ้อ่านได้บ้าง ไม่น่าเบ่อจนเกินไป
ู
ื
ปฏิบัติลักษณะกองทัพเรือภูมิภาค (Regional Navy) และอีกประการใคร่ขอเสนอแนะว่า แม้บทความน้ ี
ั
ำ
ื
ำ
ึ
ำ
ซ่งเรือดาน้าขนาดธรรมดาระวางขับน้าประมาณ ๑,๐๐๐ - การเขียนต้งใจว่าจะไม่ใช้ตรรกะความคิดเร่องงบประมาณ
ั
ำ
ำ
๒,๐๐๐ ตัน น่าจะเพียงพอ ดังนั้นเรือดำาน้าที่เหมาะสม มาคานึงถึง แต่ถ้าสมมุติว่ามีความต้องการเรือท้งสอง
ซึ่งกองทัพเรือควรมีไว้ประจำาการ คือ เรือทั้งสองขนาด ขนาด ๆ ละ ๔ ลำา พร้อมกัน คาดว่าคงใช้งบประมาณ
สาหรับแนวความคิดในการใช้งานเรือ ราว ๑๕๐,๐๐๐ ล้านบาท ซึ่งคงเป็นไปไม่ได้ จึงเสนอ
ำ
ท้งสองแบบ เรือขนาดเล็กนอกจากใช้ตามกิจปกต ิ ขอให้เป็น ๔ ข้นตอน คือ ข้นตอนแรกนับต้งแต่บัดน้ ี
ั
ั
ั
ั
ี
ิ
ั
ำ
ำ
ิ
ของเรือดานำ้าในอ่าวไทย ควรใช้เป็นเรือฝึก ท้งการฝึก เตรียมสถานท่และส่งอุปกรณ์ยุทโธปกรณ์ ส่งอานวย
กาลังพลเรือดานำ้าเบ้องต้น และเป็นฝ่ายตรงข้ามสมมุติในการฝึก ความสะดวกต่าง ๆ ตลอดจนดานกาลงพล ข้นท ๒
ั
่
ี
ำ
ำ
ื
ั
ำ
้
ั
ำ
ยุทธวิธีด้วย รวมท้งอาจประยุกต์ใช้แนวความคิดของ เป็นการจัดหาเรือขนาดเล็กระวางขับน้าประมาณ ๕๐๐ ตัน
ี
ี
ำ
ำ
กองทัพเรือโคลัมเบียท่ใช้ในการป้องvกันและปราบ จานวน ๔ ลา ข้นท่ ๓ จัดหาเรือขนาดธรรมดา
ั
ำ
ปรามภัยคุกคามสมัยใหม่ (กองทัพเรือโคลัมเบียได้ซื้อต่อ ระวางขับน้าประมาณ ๑,๐๐๐ – ๒,๐๐๐ ตัน
ำ
เรือดานำ้า U - 206 A ท่เดิมเยอรมนีจะขายให้ กองทัพเรือไทย) จานวน ๒ – ๔ ลา ตามสถานการณงบประมาณ
ี
์
ำ
ำ
ส่วนเรือดาน้าขนาดธรรมดาควรใช้ตามกิจปกตินอกอ่าวไทย ส่วนขั้นสุดท้ายเป็นการจัดหาที่เหลือ
ำ
ำ
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๘ เล่มที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๘ 17