นิทานอีสป เรื่อง หมากับเงา

นิทานอีสป เรื่อง หมากับเงา ผู้แต่ง : อีสป หมาตัวหนึ่ง เมื่อคนขายเนื ้อโยนกระดูกให้ มันก็รีบวิ่งกลับบ้านเร็วที่สุดเท่าที่จะท าได้พร้อม กับรางวัลของมัน ขณะข้ามสะพานแคบๆ แห่งหนึ่ง มันก็บังเอิญมองลงไปเห็นเงาของตัวเองอยู่ ในแผ่นน ้าเรียบนิ่งราวกับกระจก แต่เจ้าหมาจอมตะกละกลับคิดไปว่ามันเห็นหมาจริงๆ อีกตัว ก าลังคาบกระดูกชิ ้นใหญ่กว่าของมันมาก หากมันหยุดคิดสักนิดก็คงจะรู้ดีกว่านี ้ แต่แทนที่จะใช้หัวคิด มันกลับทิ ้งกระดูกของมันและ กระโจนลงไปหาเจ้าหมาในน ้าเพียงเพื่อพบว่าตัวมันต้องว่ายน ้าตะเกียกตะกายให้ถึงฝั่งอย่าง สุดชีวิต ท้ายที่สุด เมื่อมันตะกายขึ ้นมาได้ มันก็ได้แต่ยืนคิดถึงกระดูกชิ ้นดีที่มันท าหล่นหายไป อย่างเศร้าสร้อย และส านึกว่ามันช่างเป็นหมาโง่เง่าอะไรเช่นนี ้ นิทานเรื่องนี ้สอนให้รู้ว่า ความโลภมากช่างโง่เขลาสิ ้นดี