ช้างโทนจอมเกเร

หนังสือส่งเสริมการอ่าน ชุดนิทานคุณธรรม
เล่มท่ี ๔ เร่ือง ช้างโทนจอมเกเร

เร่ือง : นางสาวสร้อยนรินทร์ คุมคา ภาพ : นายพรดุสิต พลู เขตรวทิ ย์

๑

กาลคร้ังหน่ึงนานมาแลว้ มีชา้ งโทนตวั หน่ึง มีนิสัยเกเรมาต้งั แต่เด็ก แมว้ ่าชา้ งสารท่ีเป็ นใหญ่ในโขลงจะ
ว่ากล่าวตกั เตือนอย่างไร ชา้ งโทนก็หาเชื่อฟังไม่ มีแต่จะประพฤติตวั พาลเที่ยวข่มเหง รังแกสัตวท์ ้งั หลายให้ไดร้ ับ
ความเดือดร้อนอยเู่ สมอ

๒

วนั หน่ึงมีนางนกเอ้ียง ซ่ึงเป็นสหายรักกบั พญามดแดงไดไ้ ปนอนกกลกู อยทู่ ี่พงหญา้ ใกลท้ างเดินในป่ าแห่งหน่ึง
นางนกเอ้ียงคิดว่าคงจะไม่มีภยั อนั ตรายมาสู่ตนเอง จึงเลือกท่ีจะมานอนกกลูกที่พงหญา้ แถวน้ี เม่ือชา้ งโทนเกเรเดิน
ผา่ นมาในทางน้นั มนั เห็นนางนกเอ้ียงนอนอยู่ กเ็ ดินตรงเขา้ ไปพร้อมกบั ร้องตวาดวา่ “น่ีนางนกเอ้ียง พงหญา้ ขา้ งทาง
น้ีเป็นของเจา้ หรือ จึงมานอนขวางทางเดินของขา้ เจา้ อยากตายหรืออยา่ งไร” ชา้ งโทนตวาดเสียงดงั

๓

“พญาชา้ งเจา้ ขา โปรดเมตตาดว้ ยเถิด ฉันไม่ไดต้ ้งั ใจมากีดขวางทางเดินของท่านหรอก ท่ีฉันตอ้ งมานอนอยู่
อย่างน้ีก็ดว้ ยความจาเป็ นจริง” นางนกเอ้ียงอธิบายดว้ ยน้าเสียงละห้อย “เจา้ เป็ นนกมีปี ก เจา้ ควรข้ึนไปทารังอยู่บน
ยอดไมโ้ น่น เจา้ ทาไมจึงมานอนขวางทางอยอู่ ยา่ งน้ี” ชา้ งโทนถามต่อ “ฉนั ทอ้ งแก่ เจบ็ ทอ้ งมากไปไหนไม่ไหว จึงมา
นอนกกไข่อยใู่ นพงหญา้ น้ี ดูซิ ลูกอ่อนยงั อยใู่ ตป้ ี กของฉนั เลย ขอท่านไดโ้ ปรดเมตตาฉนั กบั ลูกดว้ ยเถิด” นางนกเอ้ียง
ออ้ นวอนพร้อมกบั เปิ ดปี กใหด้ ู

๔

“เจา้ อย่ามาออ้ นวอนขา้ เสียให้ยากเลย การท่ีเจา้ มานอนขวางทางขา้ เช่นน้ี เจา้ มีความผิดอยา่ งมหนั ต์ ขา้ ใหอ้ ภยั
เจา้ ไม่ไดห้ รอก เจา้ ควรจะตอ้ งตายท้งั แม่และลูกพร้อมกนั อยตู่ รงน้ีแหละ” ชา้ งโทนพดู หลงั จากน้นั ชา้ งโทนจอมเกเร
กเ็ หยยี บลงไปที่พงหญา้ น้นั ดว้ ยความคึกคะนอง ถูกลกู นกตาย ส่วนแม่นกเอ้ียงน้นั บินหนีรอดไปไดอ้ ยา่ งหวดุ หวดิ

๕

นกเอ้ียงเสียใจอย่างที่สุด จึงบินไปเล่าเร่ืองท่ีเกิดข้ึนให้พญามดแดงฟัง ทาให้พญามดแดงโกรธชา้ งโทนมาก
จึงคิดที่จะลงโทษชา้ งโทนจอมเกเรใหร้ ู้สึกสานึกตวั เองดว้ ยกลอุบาย พญามดแดงไปหาฝงู มดแดงแลว้ บอกแผนการ
อยา่ งละเอียดที่จะทาใหช้ า้ งโทนรู้สึกนึกในความผดิ ที่ทา

๖

วนั หน่ึงชา้ งโทนจอมเกเรเดินไปพบรังมดแดง ซ่ึงพวกมนั ไดว้ างแผนไวใ้ หร้ ังของมนั หลุดจากกิ่งไมต้ กลงมา
ขวางทางเดิน ชา้ งโทนจอมเกเรจึงร้องบอกมดแดงท้งั หลายว่า “เฮย้ ! เจา้ มดแดงท้งั หลาย เหตุใดพวกเจา้ จึงมาทารัง
ขวางทางขา้ อยา่ งน้ี เห็นขา้ มากไ็ ม่หลบอีก ตวั ของพวกเจา้ โตสกั เท่าไรเชียว ถา้ ขา้ จะจบั รังของพวกเจา้ ฟาดเสีย พวกเจา้
กค็ งตายเปล่า ๆ ใช่หรือไม่”

๗

ฝ่ ายพวกพญามดแดงไดจ้ งั หวะท่ีจะทาใหช้ า้ งโทนจอมเกเรไดร้ ับบทเรียน จึงกลา่ วข้ึนวา่ “ขา้ แต่ท่านชา้ ง
ผยู้ งิ่ ใหญ่ พวกขา้ ท้งั หลายไม่ไดม้ ีความต้งั ใจจะขวางทางเดินของท่านเลย แต่ที่ตอ้ งมาอยบู่ นทางอยา่ งน้ีเนื่องจาก
รังของพวกขา้ ถูกลมพดั ตกลงมา คร้ันจะช่วยกนั แบกหามไปกไ็ ม่ทนั ท่านผมู้ ีกาลงั มหาศาล จะกรุณาช่วยพวกขา้
สักหน่อยไดห้ รือไม่”

๘

“ไดซ้ ิ พวกเจา้ จะใหข้ า้ ช่วยอยา่ งไรล่ะ” ชา้ งตอบเพราะพอใจในคาเยนิ ยอ “พวกขา้ ขอความกรุณาใหท้ ่านได้
โปรดใชง้ วงอนั ยาวใหญ่ของท่าน เกี่ยวรังเลก็ ๆ ของพวกขา้ ข้ึนไปวางบนกิ่งไมเ้ หมือนเดิม ซ่ึงท่านกค็ งจะทาได้
เพียงชว่ั พริบตาเดียว” พญามดแดงพดู ขอร้อง และเหล่ามดแดงต่างกส็ นบั สนุนในคาพดู ของพญามดแดง

๙

“แน่นอน ขา้ จะจบั รังของเจา้ ไปไวบ้ นก่ิงไมเ้ ด๋ียวน้ีแหละ” ชา้ งพดู พร้อมกบั ใชป้ ลายงวงจบั รังมดแดงชูข้ึน
ทนั ใดน้นั พวกมดแดงเห็นไดท้ ีกก็ รูกนั ออกจากรัง ต่างพากนั เขา้ ไปในรูของงวงชา้ ง พร้อมช่วยกนั กดั อยา่ งสุดกาลงั
ทาใหช้ า้ งโทนจอมเกเรไดร้ ับความเจบ็ ปวดอยา่ งแสนสาหสั ถึงแมว้ า่ ชา้ งโทนจอมเกเรจะฟาดงวงจนสุดแรงก็
ไม่สามารถทาใหม้ ดแดงหลุดออกจากงวงได้

๑๐

ชา้ งไม่รู้จะทาอยา่ งไร จึงร้องถามพวกมดแดงวา่ “เจา้ มดแดงเอ๋ย นี่พวกเจา้ มากดั ขา้ ทาไม” ชา้ งโทนจอมเกเร
พดู เสียงละหอ้ ย พร้อมกบั ดิ้นเอางวงถูไปมาตามพ้ืนดิน และน้าตาไหลพรากดว้ ยความเจบ็ ปวดจากพิษของเหลา่
มดแดงท้งั หลายท่ีค่อย ๆ ปล่อยพษิ ออกมาทีละนอ้ ย

๑๑

“ที่พวกเรากดั ท่านกเ็ พราะในคร้ังก่อนโนน้ ท่านไดท้ าร้ายนกเอ้ียงเพ่อื นรักของเรา ท่านไดฆ้ ่าลูกของนกเอ้ียง
ท่านมีนิสัยพาลเกเร ชอบอาละวาดผอู้ ่ืนไปทว่ั ถา้ ท่านยงั ไม่รู้สึกสานึก ยงั มีนิสยั เช่นเดิมอยอู่ ีก พวกเรากจ็ ะกดั และ
ปลอ่ ยพษิ จนท่านถึงแก่ความตาย” พญามดแดงบอกพร้อมข่สู าทบั เพือ่ ใหช้ า้ งโทนจอมเกเรยอมรับปากกบั ตนเอง

๑๒

ชา้ งหมดปัญญาท่ีจะต่อสูก้ บั มดแดง จึงพูดกบั พญามดแดงวา่ “ขา้ ยอมแพแ้ ลว้ ขออยา่ กดั ขา้ เลย จงออกมาจาก
งวงของขา้ เถิด แลว้ ขา้ จะกลบั ตวั ประพฤติดี ไม่เกเร เที่ยวไล่อาละวาดผอู้ ่ืนอีก ขา้ ขอสัญญา” ชา้ งโทนจอมเกเรให้
คามนั่ สญั ญากบั พญามดแดง พร้อมกบั ชูงวงข้ึนลงอยา่ งสานึกผิด

๑๓

พญามดแดงเห็นวา่ ชา้ งสานึกผิดและใหค้ ามน่ั สัญญาแลว้ จึงบอกใหพ้ วกมดแดงท้งั หลายออกมาจากงวงชา้ ง
นบั แต่น้นั มาชา้ งโทนจอมเกเรกไ็ ม่ประพฤติตนเช่นเดิมอีกเลย ทาตวั เป็นมิตรกบั สัตวน์ อ้ ยใหญ่ท้งั หลายในป่ า
เหล่าเพ่อื น ๆ สัตวท์ ้งั หลายต่างกไ็ ม่กลวั ชา้ งโทนจอมเกเรอีกต่อไป และอยดู่ ว้ ยกนั อยา่ งมีความสุข

๑๔

คาศัพท์น่ารู้

คาศัพท์ ความหมาย
ชา้ งสาร
ชา้ งโทน ชา้ งท่ีมีอานาจ
เกเร
โขลง ชา้ งท่ีชอบแยกจากฝงู ดว้ ยใจสมคั ร โดยมากเป็นตวั ผทู้ ่ีอายมุ าก
ประพฤติ มีนิสัยเป็นพาล ชอบแกลง้ ชอบรังแกและเอาเปรียบเขา
ข่มเหง
สหาย ฝงู (ใชเ้ ฉพาะชา้ ง)
พญา ทาตาม, ปฏิบตั ิ

กก ใชก้ าลงั รังแกแกลง้ ทาความเดือดร้อนใหผ้ อู้ ื่น
ภยั เพ่ือนร่วมทุกขร์ ่วมสุข
ตวาด
ผเู้ ป็นใหญ่, ผเู้ ป็นหวั หนา้
แนบไวก้ บั อก

ส่ิงท่ีน่ากลวั , อนั ตราย
ข่เู ตม็ เสียง, พดู เสียงดงั ดว้ ยความโกรธ

๑๕

คาศัพท์ คาศัพท์น่ารู้ (ต่อ)
พง
เมตตา ความหมาย
ละหอ้ ย ดงหญา้ หรือดงไมท้ ่ีเป็นหมู่ ๆ หรือท่ีรก ๆ
ความรักและเอน็ ดู
ออ้ นวอน อาการท่ีพดู เวา้ วอนดว้ ยน้าเสียงอ่อย ๆ ก่อใหเ้ กิดความสงสาร
มหนั ต์ เห็นอกเห็นใจ
หวดุ หวดิ พยายามพดู ขอร้อง
อุบาย ใหญ่, มาก
เยนิ ยอ เฉียด, จวนเจียน, เกือบ
กรู วธิ ีการอนั แยบคาย
สาหสั ยกยอ
อาการท่ีไปพร้อม ๆ กนั โดยเร็ว
ร้ายแรง

๓๒

บรรณานุกรม

กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๕๓). หลกั สูตรแกนกลางการศึกษาข้ันพืน้ ฐาน พทุ ธศักราช ๒๕๕๑. (พมิ พค์ ร้ังที่ ๓)
กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
. (๒๕๕๑). คู่มือการจัดการเรียนรู้ กล่มุ สาระการเรียนรู้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.

กฤชกร เพชรนอก. (๒๕๕๒). นิทานพืน้ บ้าน (ภาคเหนือ). ปทุมธานี : สกายบุ๊กส์.
แมวไทย. (๒๕๕๒). รวมนิทานคุณธรรมคาสอนปราชญ์. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี่บุ๊ค.

. (๒๕๕๒). อมตะนิทานหรรษาก่อนนอน. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิต่ีบุค๊ .
รังสิมนั ตุ์ ฉิมรักษ.์ (๒๕๕๐). การเขยี นหนังสือส่งเสริมการอ่าน. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ราชบณั ฑิตยสถาน. (๒๕๕๖). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : นานมีบุคส์พบั ลิเคชน่ั .