สองสหาย

หนังสือส่งเสริมการอ่าน ชุดนิทานคุณธรรม
เล่มที่ ๓ เรื่อง สองสหาย

เร่ือง : นางสาวสร้อยนรินทร์ คุมคา ภาพ : นายพรดุสิต พลู เขตรวทิ ย์

๑

คร้ังหน่ึงนานมาแลว้ ยงั มีชายหนุ่มสองคนเป็ นเพ่ือนรักกนั มาก คนหน่ึงชื่อ ชอบ อีกคนหน่ึงช่ือเชิด วนั หน่ึง
ท้งั สองต่างพากนั เอาบ่วงไปจบั สตั ว์ ชอบนาบ่วงไปดกั สัตวบ์ ริเวณที่เคยดกั สัตวไ์ ดม้ าก ส่วนเชิดกไ็ ปดกั อีกดา้ นหน่ึง
ของป่ า

๒

รุ่งเชา้ ต่างพากนั ไปดูบ่วงของตน ปรากฏว่าบ่วงของชอบไม่มีสัตวม์ าติด แต่บ่วงของเชิดมีงูตวั เลก็ ๆ ติดอย่กู บั
บ่วงของเขา ดว้ ยความสงสาร เชิดจึงนากลบั มาเล้ียงไวท้ ี่บา้ นดูแล ใหอ้ าหารกิน จนงูตวั เลก็ เติบใหญ่ข้ึน เชิดสามารถ
ข้ึนข่ีบนหลงั งูได้ ฝ่ ายงูมีความกตญั ญูต่อเชิด ซ่ึงเป็นผเู้ ล้ียงตน จึงเอ่ยถามชายหนุ่มว่า “ท่านอยากไดเ้ งินทองหรือไม่”
งูถามเชิด “ขา้ อยากได้ ทุกวนั น้ีขา้ กข็ ยนั ทางาน แต่กไ็ ม่ไดร้ ่ารวยอะไร พอมีพอกินอยไู่ ปวนั ๆ นี่แหละ”

๓

“ถา้ เช่นน้นั ขา้ จะบอกวิธีใหท้ ่าน” งูบอกพร้อมอธิบายรายละเอียดใหช้ ายหนุ่มฟัง “ถา้ อยากได้ กข็ ้ึนมาขี่หลงั ขา้
แลว้ ขา้ จะพาท่านลงไปในเมืองบาดาล ไปพบกบั พญานาค ถา้ พบเกล็ดของพญานาคลอยข้ึนมาให้ท่านพนมมือ
จากน้ันใหน้ าถุงเปิ ดปากถุงและควกั ปากถุงออกมาสามคร้ัง แลว้ จึงนาเกลด็ พญานาคใส่ลงไป ท่านจะตอ้ งนาถุงไป
ดว้ ยสามใบ ถา้ เตม็ ถุงกจ็ งพอ”

๔

ชายหนุ่มไดย้ ินดงั น้นั ก็ดีใจยิ่งนกั กล่าวว่า “ขา้ ขอขอบใจในไมตรีของเจา้ ท่ีจะช่วยเหลือขา้ ขา้ จะไม่ลืมบุญคุณ
ของเจา้ ตลอดไป” เชิดเดินทางไปกบั งูในเมืองบาดาล พร้อมกบั เตรียมถุงตามที่งูบอก พอถึงชายหนุ่มกท็ าตามที่งูบอก
อยา่ งละเอียด ตามข้นั ตอน ซ่ึงชายหนุ่มกไ็ ดน้ าถงุ สามใบกลบั มาบา้ นไดอ้ ยา่ งปลอดภยั

๕

พอกลบั มาถึงบา้ น เชิดกน็ าถงุ ท้งั สามใบมาวางไว้ แลว้ เทถุงท่ีเกบ็ เกลด็ พญานาคออกจากถุงทีละใบ แต่ปรากฏ
วา่ เกลด็ พญานาคท่ีตนแบกกลบั มาน้นั กลายเป็นทองคาจนเตม็ หอ้ ง เชิดกลายเป็นมหาเศรษฐีผมู้ งั่ คง่ั ในไม่ชา้

๖

ฝ่ ายชอบเม่ือเห็นเชิดเพื่อนของตนร่ารวยก็อิจฉา อยากร่ารวยเป็นเศรษฐีเหมือนกบั เพ่ือนบา้ งจึงไปหาและถาม
เชิด “เชิดเพ่ือนรัก ทาอย่างไรขา้ ถึงจะมีเงินมีทองเหมือนกบั เจา้ ไดบ้ า้ ง” ชอบถามอย่างสงสัย “ขา้ ก็ขี่หลงั งูท่ีขา้ เล้ียง
ลงไปในเมืองบาดาล พอไปถึงงูก็บอกให้ทาอะไรบา้ ง ขา้ ก็ทาตาม” เชิดบอกเพื่อนตามความเป็ นจริงทุกอย่าง “ถา้
เช่นน้นั ขา้ ขอยมื งูจากเจา้ ขี่ลงไปในเมืองบาดาลบา้ งนะ หวงั วา่ เจา้ คงไม่ขดั ขอ้ ง” ชอบขอร้องเชิดอยา่ งน่าสงสาร “ไดซ้ ิ
ขา้ ใหเ้ จา้ ยมื งูของขา้ แต่เจา้ ตอ้ งทาตามท่ีงูบอกทุกประการนะ” เชิดบอกพร้อมกาชบั ใหท้ าตามที่งูบอก

๗

ระหว่างทางไปเมืองบาดาล ชอบก็พูดกบั งูว่า “ถา้ ขา้ ลงไปถึงเมืองบาดาล ขอให้เจา้ บอกวิธีท่ีจะนาทองคา
ข้ึนไปให้มากกว่าเพ่ือนของขา้ นะ แลว้ ขา้ จะให้เจา้ กินอาหารอนั โอชะ” เมื่องูไดย้ ินดงั น้นั ก็นึกในใจว่าชอบเป็ นคน
ข้ีอิจฉา ไม่รักเพื่อน และเห็นแก่ตวั แต่งูกพ็ าไปยงั เมืองบาดาลตามท่ีเขาตอ้ งการ และบอกใหเ้ กบ็ เกลด็ พญานาคใส่ถุง
เพยี งสามถุง แต่เขากลบั แอบเกบ็ เพม่ิ อีกหน่ึงถุง พอกลบั มาถึงบา้ นแลว้ เขาเทเกลด็ พญานาคออกแต่เกลด็ พญานาคน้นั
กลบั ส่งกล่ินเหมน็ คาวคลุง้ ไปทว่ั ไม่มีทองคาตามคาท่ีบอกของงู สร้างความโกรธแคน้ ใหก้ บั ชอบเป็นอยา่ งมาก

๘

ชอบจบั งูไปฆ่าทิ้ง แลว้ นาไปเผาไฟ จากน้ันก็กลบั ไปบอกเชิดเพ่ือนของตน “งูตวั น้ันมนั หลอกขา้ ไม่เห็นมี
ทองคาสักกอ้ น มีแต่เกลด็ พญานาคเน่า ๆ เหม็น ๆ ขา้ เลยฆ่ามนั และเอาไปเผาท่ีชายป่ า” ชอบเล่าเรื่องให้เชิดฟังอย่าง
โกรธแคน้ เม่ือรู้วา่ งูของตนถูกฆ่าตาย เชิดกเ็ ศร้าโศกเสียใจยิ่งนกั รีบนาเอาน้าขมิ้นส้มป่ อยพรมลงไปในกองไฟ แลว้
กราบไหวบ้ ูชาสานึกในบุญคุณของงู เชิดทาเช่นน้ีทุกวนั ปรากฏว่ามีกอไผ่ทองเกิดข้ึนมาหน่ึงกอ ซ่ึงเชิดก็เฝ้ารดน้า
พรวนดินดูแลรักษากอไผท่ องอยา่ งทะนุถนอม

๙

กอไผ่ทองเจริญเติบโตแผ่ร่มเงาออกมา เชิดก็ไปนอนอยู่ใตต้ น้ กอไผ่สีทองทุก ๆ วนั เพราะใบไผ่ท่ีร่วงหล่น
ลงมาจากตน้ น้ันกลบั กลายเป็ นทองคาท้งั หมด สร้างความร่ารวยให้กบั ชายหนุ่มมากกว่าเดิม “ขา้ ขอขอบใจเจ้า
ท่ีช่วยเหลือขา้ มาตลอด ขา้ จะดูแลเจา้ ใหไ้ ดร้ ับความชุ่มช้ืนตลอดไป ขา้ ขอสัญญา” ชายหนุ่มให้คามนั่ สัญญากบั กอไผ่
สีทอง

๑๐

ฝ่ ายชอบเพ่ือนผูท้ ี่มีแต่ความอิจฉาริษยา พอรู้ว่าเชิดร่ารวยมากกว่าเดิม ก็อยากจะร่ารวยเหมือนกบั เชิด จึง
เดินทางมาหาเชิดเพื่อถามว่า “เจ้าทาอย่างไร ถึงมีเงินทองมากข้ึนกว่าเดิม ช่วยบอกขา้ ด้วย เผื่อข้าจะมีเงินทอง
เหมือนกบั เจา้ บา้ ง” ชอบพูดออ้ นวอน “ขา้ ไปนอนใตต้ น้ ไผ่สีทอง แลว้ ใบมนั หล่นลงมาเป็ นทองคา” เชิดบอกเพ่ือน
อยา่ งไม่ปิ ดบงั “ง้นั ขา้ ขอไปนอนใตต้ น้ ไผส่ ีทองบา้ ง เผ่ือขา้ จะไดร้ ่ารวยเหมือนเจา้ ” ชอบบอกเชิด

๑๑

ชอบเดินไปชายป่ าที่มีตน้ ไผส่ ีทอง แลว้ ลม้ ตวั ลงไปนอนใตต้ น้ ไผท่ อง แต่นอนรออยา่ งไรกย็ งั ไม่มีใบไผ่ทองคา
ตกลงมา จนเผลอหลบั ไป ทนั ใดน้นั กม็ ีข้ีนกตกลงมาใส่ชอบท่ีกาลงั นอนหลบั อยู่จึงเกิดความโมโห ควา้ มีดท่ีนามา
ดว้ ยฟันตน้ ไผ่จนโค่นลงมา แลว้ จุดไฟเผาทนั ที จากน้ันจึงมาบอกเชิดผูเ้ ป็ นเพื่อนว่า “ขา้ ตดั ตน้ ไผ่สีทองไปแลว้ นะ
เพราะมนั มีแต่ข้ีนกตกลงมาใส่ขา้ เลอะเทอะเตม็ ไปหมด ชอบบอกเพ่อื นดว้ ยความโมโห

๑๒

พอไดย้ นิ ดงั น้นั เชิดจึงไปตดั ไมไ้ ผม่ าปลอ้ งหน่ึง แลว้ นาไมไ้ ผป่ ลอ้ งน้นั มาทาเป็นกระบอกใส่น้าเวลากระหายน้า
ตอนเขา้ ไปในป่ า พอเขาไดด้ ื่มน้าจากกระบอกไมไ้ ผ่ เม่ือเรอออกมาจะกลายเป็ นเงินเป็ นทองมากมาย และส่งกลิ่น
หอมไปทว่ั เม่ือเชิดมีเงินทองมากมาย เขาคอยช่วยเหลือและมีน้าใจแบ่งปันสิ่งของใหก้ บั เพื่อนบา้ นอยู่เสมอจนเป็ น
ท่ีรักของคนในหมู่บา้ น

๑๓

ฝ่ ายชอบกไ็ ม่ยอมลดละความพยายามอยากมีเงินมีทองเหมือนกบั เชิด จึงไปหาเชิดและถามวา่ “เพ่ือนรักของขา้
ช่วยขา้ อีกคร้ังเถิด บอกขา้ สิวา่ เจา้ ไดเ้ งินทองเพิ่มข้ึนเร่ือย ๆ ไดอ้ ยา่ งไร” “ไดส้ ิเพ่ือนรัก ขา้ นากระบอกไมไ้ ผ่สีทองใส่
น้าแลว้ ดื่ม ขา้ เรอออกมาเป็ นเงินเป็ นทอง และส่งกล่ินหอมทวั่ บา้ น ทว่ั เมืองอยู่น่ีแหละ” เชิดบอกชอบ “ขา้ ขอยืม
กระบอกไมไ้ ผส่ ักคร้ังนะ ถา้ ขา้ ไดเ้ งินไดท้ องตามท่ีตอ้ งการแลว้ ขา้ จะไม่รบกวนเจา้ อีกต่อไปแลว้ ละ” ชอบพดู อยา่ ง
แขง็ ขนั “เอาเถอะขา้ ไม่หวงหรอกนะ ขา้ ใหท้ ่านยมื ไปก่อนกแ็ ลว้ กนั ” เชิดบอกกบั เพ่อื นอยา่ งจริงใจ

๑๔

เมื่อชอบกลบั ไปถึงบา้ นพร้อมกบั กระบอกไมไ้ ผส่ ีทอง เขาเทน้าใส่กระบอกไมไ้ ผส่ ีทอง แลว้ ยกข้ึนดื่ม พลางคิด
ต่อไปวา่ “คราวน้ีขา้ ตอ้ งรวยกวา่ ไอเ้ ชิดแน่ ๆ ขา้ จะดื่มเยอะ ๆ จะไดเ้ รอออกมาเป็นเงินเป็นทองมากมาย” พอเขาด่ืมได้
สักพกั ใหญ่ ๆ เขากเ็ รอออกมาเสียงดงั แต่อนิจจา! กลบั ไม่มีเงินทองไหลออกมา มีแต่กลิ่นเหมน็ ตลบอบอวลไปทวั่
หมู่บา้ น จนชาวบา้ นทนไม่ได้ พากนั ขบั ไลช่ อบออกไปอยนู่ อกหมู่บา้ นทนั ที

๑๕

คาศัพท์น่ารู้

คาศัพท์ ความหมาย
บ่วง เชือกท่ีทาเป็นวงสาหรับคลอ้ ง รูดเขา้ ออกได้
กตญั ญู รู้อปุ การะที่ท่านทาให้
อธิบาย ขยายความ, ช้ีแจง
เมืองบาดาล เป็นที่อยขู่ องนาค
เกลด็ ส่วนท่ีเป็นแผน่ ๆ ซอ้ นเหล่ือมกนั ห่อหุม้ ตวั ปลาและสัตวเ์ ล้ือยคลาน
บางชนิด
ควกั ดึงหรือลว้ งส่ิงใดส่ิงหน่ึงออกมา
ไมตรี ความเป็นเพอ่ื น, ความหวงั ดีต่อกนั
อิจฉา เห็นเขาไดด้ ีแลว้ ไม่พอใจ อยากจะมีหรือเป็นอยา่ งเขาบา้ ง
กาชบั สั่งย้าใหแ้ น่นอน
โอชะ มีรสดี, อร่อย
คลงุ้ กระจาย

๑๖

คาศัพท์ คาศัพท์น่ารู้
โกรธ
เหมน็ ความหมาย
ทะนุถนอม ข่นุ เคืองใจอยา่ งแรง
สัญญา มีกล่ินไม่ดี
คอยระวงั รักษา, คอยประคบั ประคอง
ริษยา ขอ้ ตกลงระหว่างบุคคล ๒ ฝ่ ายหรือหลายฝ่ ายวา่ จะกระทาการหรือ
เผลอ งดเวน้ กระทาการอยา่ งใดอยา่ งหน่ึง
เลอะเทอะ อาการที่ไม่อยากใหค้ นอื่นไดด้ ี
ปลอ้ ง หลงลืมไปชวั่ ขณะ
กระหาย เปรอะเป้ื อน
เรอ ช่วงระยะระหวา่ งขอ้ ของไมไ้ ผห่ รือออ้ ย
รู้สึกคอแหง้ ดว้ ยอยากด่ืมน้าเพราะมีอาการร้อนใน
อาการท่ีลมในกระเพาะพงุ่ ออกทางปาก มกั มีเสียงดงั ออกมาดว้ ย

๓๗

บรรณานุกรม

กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๕๓). หลกั สูตรแกนกลางการศึกษาข้ันพืน้ ฐาน พทุ ธศักราช ๒๕๕๑. (พมิ พค์ ร้ังท่ี ๓)
กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
. (๒๕๕๑). คู่มือการจัดการเรียนรู้ กล่มุ สาระการเรียนรู้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.

กฤชกร เพชรนอก. (๒๕๕๒). นิทานพืน้ บ้าน (ภาคเหนือ). ปทุมธานี : สกายบุ๊กส์.
แมวไทย. (๒๕๕๒). รวมนิทานคุณธรรมคาสอนปราชญ์. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี่บุ๊ค.

. (๒๕๕๒). อมตะนิทานหรรษาก่อนนอน. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิต่ีบุค๊ .
รังสิมนั ตุ์ ฉิมรักษ.์ (๒๕๕๐). การเขยี นหนังสือส่งเสริมการอ่าน. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ราชบณั ฑิตยสถาน. (๒๕๕๖). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : นานมีบุคส์พบั ลิเคชน่ั .