ราชสีห์กับสุนัขจิ้งจอก

หนังสือส่งเสริมการอ่าน ชุดนิทานคุณธรรม
เล่มที่ ๕ เร่ือง ราชสีห์กบั สุนัขจิง้ จอก

เรื่อง : นางสาวสร้อยนรินทร์ คุมคา ภาพ : นายพรดุสิต พูลเขตรวทิ ย์

๑

คร้ังหน่ึงนานมาแลว้ ยงั มีราชสีห์ อาศยั อยใู่ นถ้าแห่งหน่ึงที่มีความอุดมสมบูรณ์ดว้ ยตน้ ไมใ้ หญ่มากมาย และมี
สัตวอ์ าศยั อยหู่ ลายชนิด ท้งั สัตวเ์ ลก็ และสัตวใ์ หญ่ โดยเฉพาะในเวลาตอนเชา้ และตอนเยน็ จะมีสัตวอ์ อกมาปรากฏตวั
ใหเ้ ห็น เพราะเป็นช่วงเวลาออกหากินและกลบั เขา้ นอนนนั่ เอง

๒

วนั หน่ึงราชสีห์เดินออกจากถ้าไปหาอาหาร ไดพ้ บกบั กระบือใหญ่ตวั หน่ึง จึงตามล่าแลว้ ไดก้ ินเน้ือกระบือ
อยา่ งเอร็ดอร่อย ขา้ ง ๆ พมุ่ ไมใ้ กลก้ บั ลาหว้ ย ซ่ึงมีความร่มรื่นและเยน็ สบาย

๓

เม่ือกินเน้ือกระบือเสร็จเรียบร้อยแลว้ ราชสีห์กไ็ ปด่ืมน้าที่ลาหว้ ย บรรดาสัตวต์ ่าง ๆ เม่ือเห็นราชสีห์ต่างว่ิง
หลบหนีดว้ ยความเกรงกลวั และราชสีห์กไ็ ดพ้ บกบั สุนขั จิ้งจอกโดยบงั เอิญ

๔

ดว้ ยความเกรงกลวั วา่ ราชสีห์จะมาทาร้ายตน สุนขั จิ้งจอกจึงพูดข้ึนวา่ “ท่านผยู้ งิ่ ใหญ่ ขอชีวติ ขา้ ไวด้ ว้ ยเถิด
ถา้ ท่านไม่ทาร้ายขา้ ขา้ จะขออาสาเป็นผรู้ ับใชท้ ่านดว้ ยความจงรักภกั ดีตลอดไป” ราชสีห์พดู “ไดส้ ิ ขา้ จะไวช้ ีวิตเจา้
แต่เจา้ ตอ้ งรักษาสัญญาท่ีเจา้ วา่ ไวน้ ะ”

๕

ต้งั แต่น้นั เป็นตน้ มา สุนขั จิ้งจอกกร็ ับใชร้ าชสีห์ และไดก้ ินเน้ือที่เหลือจากราชสีห์อยา่ งอ่ิมหนาสาราญทุก ๆ วนั
สุนขั จิ้งจอกจะมีหนา้ ท่ีข้ึนยอดเขา เพอื่ ไปดูสตั วท์ ี่จะกินเป็นอาหาร

๖

อยมู่ าวนั หน่ึงสุนขั จิ้งจอกเดินทางไปบนยอดเขาเพ่อื ดูสตั วท์ ี่จะเป็นอาหาร แลว้ กลบั มาบอกราชสีห์วา่ “ขา้ อยาก
กินเน้ือกวาง นายท่านจงแผดเสียงเถิด” ราชสีห์กจ็ ะไปจบั สตั วต์ วั น้นั เป็นอาหารทนั ที ไม่วา่ จะเป็นเน้ือนานาชนิดหรือ
แมก้ ระทงั่ ชา้ ง สุนขั จิ้งจอกกจ็ ะไดก้ ินทุกคร้ังหลงั จากราชสีห์อิ่มทอ้ งแลว้

๗

คร้ันเวลาผา่ นไปหลายปี สุนขั จิ้งจอกชกั กาเริบความคิดวา่ “ตวั เรากเ็ ป็นสัตวม์ ี ๔ เทา้ เหมือนกนั เหตุใดเรา
จะตอ้ งใหผ้ อู้ ื่นเล้ียงอยทู่ ุกวนั เล่า ต้งั แต่น้ีไป เราจะฆ่าชา้ งมาเป็นอาหารเอง แมแ้ ต่ราชสีห์กจ็ ะตอ้ งอาศยั เรา แลว้ บอกวา่
นายขอรับ เชิญท่านแผดเสียงเถิด เท่าน้นั กจ็ ะฆ่าสตั วต์ ่าง ๆ ได้ ต่อแต่น้ี เราจะใหร้ าชสีห์พดู กบั เราบา้ ง”

๘

สุนขั จิ้งจอกกย็ งั คงเกบ็ งาความรู้สึกของตนเองไวใ้ นใจ และยงั คิดหาโอกาสท่ีจะใหร้ าชสีห์มาทาหนา้ ท่ีแทน
ตนเอง ส่วนตนเองจะไปทาหนา้ ที่แทนราชสีห์ แลว้ โอกาสของสุนขั จิ้งจอกกม็ าถึง จึงเขา้ ไปหาราชสีห์ แลว้ บอกเรื่อง
ที่ตนอยากจะใหร้ าชสีห์ไปทาหนา้ ท่ีข้ึนยอดเขา และไปดูสัตวท์ ่ีจะมากินเป็นอาหาร แลว้ กลบั มาบอกใหส้ ุนขั จิ้งจอก
แผดเสียง

๙

พญาราชสีห์พดู เยาะเยย้ วา่ “เป็นไปไม่ไดท้ ี่เจา้ จะเป็นผลู้ ่าเน้ือใหข้ า้ กินของเหลือจากเจา้ ” แต่สุนขั จิ้งจอกก็
ตามเซา้ ซ้ีอยนู่ นั่ เอง เพือ่ หวงั จะใหร้ าชสีห์ใจออ่ นยอมรับขอ้ เสนอของตนเอง ราชสีห์ทนความพยายามเซา้ ซ้ีของ
สุนขั จิ้งจอกไม่ได้ ราชสีห์จึงยอมรับคาใหส้ ุนขั จิ้งจอกนอนในที่อยขู่ องตนเอง และราชสีห์กไ็ ปนอนอยหู่ นา้ ถ้า
เพือ่ จะพิสูจน์วา่ สุนขั จิ้งจอกทาไดเ้ หมือนกบั ตนเองหรือไม่

๑๐

ต่อมาอีกวนั หน่ึงราชสีห์เดินทางไปดูสตั วต์ ามท่ีสุนขั จิ้งจอกไดร้ ้องขอ ราชสีห์จึงเดินไปดูชา้ งตกมนั ที่เชิงเขา
เม่ือพบแลว้ กก็ ลบั มาบอกสุนขั จิ้งจอกวา่ “จิ้งจอกเอ๋ย เชิญแผดเสียงเถิด” สุนขั จิ้งจอกเดินออกจากถ้า สลดั กาย แลว้
หอนข้ึนสามคร้ัง”

๑๑

พอเดินไปเห็นชา้ ง สุนขั จิ้งจอกกระหยม่ิ ยมิ้ ยอ่ งหวงั จะพสิ ูจนใ์ หร้ าชสีห์เห็นวา่ ตนกม็ ีพละกาลงั ท่ีจะหาเหยอ่ื ได้
กว็ ่งิ กระโดดงบั ชา้ ง หวงั จะงบั ท่ีคอของชา้ ง แต่อนิจจา! กลบั พลาด ไปตกใกลท้ ี่เทา้ ชา้ ง

๑๒

ชา้ งซ่ึงกาลงั ตกมนั จึงยกเทา้ ขวาข้ึนไปกระทืบท่ีหวั กะโหลกของสุนขั จิ้งจอกแตกเป็นจุณ แลว้ เอาเทา้ คลึงร่าง
ของสุนขั จิ้งจอก จนแหลกเหลว และร้องเสียงดงั กมั ปนาทว่งิ เขา้ ป่ าไป

๑๓

คาศัพท์น่ารู้

คาศัพท์ ความหมาย
ราชสีห์ พญาสิงโต
สมบูรณ์ บริบูรณ์
กระบือ ควาย
บงั เอิญ ที่เกิดข้ึนโดยไม่รู้ตวั หรือไม่คาดหมาย
ภกั ดี ความจงรัก, ความเล่ือมใสยง่ิ
แผด เปลง่ เสียงดงั สนน่ั
กาเริบ รุนแรงข้ึน
เซา้ ซ้ี พดู รบเร้าร่าไรเพอ่ื ใหไ้ ดต้ ามท่ีตอ้ งการ
ตกมนั ลกั ษณะที่ต่อมน้ามนั ที่ขมบั ของชา้ งบวมโตและมีน้ามนั ใส ๆ ไหล
ออกมา ชา้ งตวั ผจู้ ะมีอารมณ์รุนแรง กา้ วร้าว ดุร้าย มีกลิ่นสาบฉุน
หอน ร้องเสียงยาวโหยหวน
พิสูจน์ ช้ีแจงใหร้ ู้เหตุผล

๑๔

คาศัพท์ คาศัพท์น่ารู้ (ต่อ)
งบั
กระทืบ ความหมาย
จุณ อาการท่ีอา้ ปากคาบหรือกดั โดยเร็ว
กมั ปนาท ยกเทา้ กระแทกลงไป
ของท่ีละเอียด
เสียงสนน่ั หวน่ั ไหว

ไปทากจิ กรรมกนั เลยนะ
ครับ เดก็ ๆ

๓๓

บรรณานุกรม

กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๕๓). หลกั สูตรแกนกลางการศึกษาข้นั พืน้ ฐาน พทุ ธศักราช ๒๕๕๑. (พมิ พค์ ร้ังท่ี ๓)
กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
. (๒๕๕๑). คู่มือการจัดการเรียนรู้ กล่มุ สาระการเรียนรู้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.

กฤชกร เพชรนอก. (๒๕๕๒). นิทานพืน้ บ้าน (ภาคเหนือ). ปทุมธานี : สกายบุ๊กส์.
แมวไทย. (๒๕๕๒). รวมนิทานคุณธรรมคาสอนปราชญ์. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี่บุ๊ค.

. (๒๕๕๒). อมตะนิทานหรรษาก่อนนอน. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิต่ีบุ๊ค.
รังสิมนั ตุ์ ฉิมรักษ.์ (๒๕๕๐). การเขยี นหนังสือส่งเสริมการอ่าน. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ราชบณั ฑิตยสถาน. (๒๕๕๖). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : นานมีบุคส์พบั ลิเคชน่ั .