หลักการอ่านออกเสียง

การอ่านออกเสียง

ความหมาย การอ่านออกเสียง การอ่านออกเสียง หมายถึง การอ่าน

ถ้อยคำหรือเรื่อง โดยการเปล่งเสียงออกมาให้ผู้อื่นได้ยินเป็น
ถ้อยคำ ประโยค หรือเรื่องราว และออกเสียงให้เหมาะสมกับ
เรื่องที่อ่าน

หลักในการอ่านออกเสียง

๑. มีสมาธิและมีความมั่นใจในการอ่าน
๒. ก่อนอ่านควรศึกษาเรื่องที่จะอ่านให้เข้าใจว่าเรื่องมีสาระสำคัญ
เกี่ยวกับอะไร
๓. อ่านออกเสียงให้ถูกต้อง ชัดเจน โดยเฉพาะตัว ร ล และ
คําควบกล้ํา ไม่อ่านผิด อ่านตก หรืออ่านเติม
๔. แบ่งวรรคตอนในการอ่านให้ถูกต้อง
๕. เวลาอ่านต้องกวาดสายตาไปตามตัวอักษรทุกตัวในแต่ละบรรทัด
จากซ้ายไปขวา ด้วยความรวดเร็วว่องไวและรอบคอบ แล้วย้อนสายตา
กลับลงไปยังบรรทัดถัดไปอย่างแม่นยํา
๖. อ่านออกเสียงให้เป็นธรรมชาติ ให้เหมาะกับสถานที่และจํานวน
ผู้ฟัง ไม่ดังหรือเบาจนเกินไป
๗. ไม่อ่านออกเสียงในสถานที่ ที่ไม่เหมาะสม เช่น ในห้องสมุด
๘. มีการเน้นคําสําคัญที่ต้องการให้ผู้ฟังจินตนาการตามในขณะฟัง
ใช้เสียงหนัก เบา สูง ต่ํา ตามลักษณะการพูดโดยทั่วไป

บทอ่าน
เรื่อง ไตร่ตรองก่อนเชื่อ

ทุกคนมักมีสิ่งที่หวัง สิ่งที่พึงปรารถนา ถ้าเรามุ่งมั่นในสิ่งใดแล้ว
พยายามปฏิบัติให้ถูกทิศถูกทาง ก็อาจสมปรารถนาได้

ขณะเดินทางไปสู่จุดหมาย สิ่งหนึ่งที่มีความสําคัญ คือ ความเชื่อ
ซึ่งเปรียบเหมือนหางเสือเรือ เปรียบเหมือนพวงมาลัยรถ ถ้ามีความ
เชื่อในทางที่ผิด ก็อาจเดินทางผิดทิศ ถ้าเดินเบนไปทางขวาหรือเบี่ยง
ไปทางซ้าย ก็ทําให้เหน็ดเหนื่อยเสียเวลา หรือบางทีต้องสูญเสียสิ่งที่
หวังดังนิทานคติธรรมเรื่อง พราหมณ์ผู้หนึ่งซื้อแพะมา แล้วแบกขึ้นบ่า
เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางมีนักเลง ๓ คน อยากได้แพะ จึง
ออกอุบายให้แต่ละคนแยกกันเดินสวนทางกับพราหมณ์ แล้วพูดให้
พราหมณ์ไขว้เขวว่า สัตว์ที่แบกมาเป็นสุนัข ในที่สุดพราหมณ์ก็ทิ้ง
แพะ ทําให้นักเลง ทั้ง ๓ ได้แพะไป

ถ้าเราจะเชื่อสิ่งใด ควรคิดไตร่ตรองให้รอบคอบ เพราะบางครั้ง
อาจถึงจุดหมายช้ากว่าที่ควร หรืออาจสูญเสียสิ่งที่มุ่งหวัง

คำน่ารู้
อุบาย = อุ + บาย
ไขว้เขว = ไขว้ + เขว
สูญเสีย = สูน + เสีย
ทิศทาง = ทิด + ทาง
ไตร่ตรอง = ไตร่ + ตรอง

คำน่ารู้

คติธรรม = คะ + ติ + ทำ
พวงมาลัย = พวง + มา + ไล
พยายาม = พะ + ยา + ยาม
ปฏิบัติ = ปะ + ติ + บัด
ปรารถนา = ปรา + ถะ + หนา