1

ความหมายของการท่องเที่ยว

การท่องเท่ียว คือ การเดินทางจากท่ีอยู่อาศัยปกติไปยังท่ีอื่นเป็นการชั่วคราวเพ่ือ
วัตถุประสงค์ในการพักผ่อน เท่ียวชม เพลิดเพลินหรือเพ่ือวัตถุประสงค์อ่ืนใดท่ีไม่ใช่การ
ประกอบอาชพี หรือหารายได้

https://www.thairath.co.th/business/market/1906059

ความหมายของทรัพยากรท่องเท่ยี ว

• “ทรัพยากร” หมายถึง สิ่งท่ีมนุษย์สามารถนามาใช้ประโยชน์ได้โดยไม่จากัด แต่คาว่าทรัพยากรจะจากัดเฉพาะส่ิงที่มีอยู่ตาม
ธรรมชาติ

• “ทรัพยากรการท่องเที่ยว (Tourism Resource)” หมายถึง สิ่งที่เกิดข้ึนเองตามธรรมชาติ และสิ่งท่ีมนุษย์สร้างข้ึน รวมถึง
หลักฐานทางโบราณคดหี รอื ร่องรอยของสิง่ มชี วี ิตในยคุ ตา่ งๆ ซง่ึ มนุษยส์ ามารถนามาใช้ประโยชน์เพ่ือการพักผ่อนหย่อนใจและ
ประกอบกิจกรรมนนั ทนาการ อันนามาซ่ึงความพงึ พอใจและความสขุ ในรูปแบบต่างๆ ได้

https://sites.google.com/site/pmtechtravel/bth-thi-3

• พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถาน (2542) ได้ให้ความหมายของทรัพยากรการท่องเที่ยวหมายถึง ส่ิงดึงดูดใจนักท่องเที่ยวท่ีมีอยู่ใน
พืน้ ที่ใดพ้นื ท่ีหนง่ึ ตั้งแต่ในระดับทอ้ งถ่ินจนถงึ ระดบั ภมู ิภาค และระดับโลก อาจเปน็ ส่งิ ท่ีเกิดขึน้ เองตามธรรมชาติ หรือเป็นสิ่งท่ีมนุษย์
สร้างขึ้นก็ได้ โดยสิ่งเหล่าน้ันจะต้องมีความงดงามแปลกตา มีความสาคัญหรือมีคุณค่า รวมท้ังวิถีการดาเนินชีวิตอันดีงามที่สะท้อนให้
เห็นถึงอารยธรรมอันทรงคณุ ค่า และมีลกั ษณะเดน่ เป็นเอกลกั ษณ์ กถ็ ือเป็นทรพั ยากรการทอ่ งเที่ยว

• จิตรานุช รักสัจจา (2550) กล่าวว่า ทรัพยากรการท่องเท่ียว หมายถึง สิ่งที่น่าสนใจ เป็นประโยชน์และมีคุณค่าต่อการท่องเที่ยว เป็น
ส่ิงดึงดูดใจหรือจูงใจให้นักท่องเท่ียวเดินทางไปเยือนหรือไปท่องเที่ยว ซ่ึงอาจเป็นส่ิงท่ีเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หรือส่ิงท่ีมนุษ ย์
สร้างสรรค์และสืบทอดเป็นมรดกทางวัฒนธรรม กล่าวได้ว่าเป็น “สินค้า” ท่ีมีคุณลักษณะพิเศษท่ีสามารถดึงดูดให้ “ลูกค้า” หรือ
นกั ท่องเท่ียวเดนิ ทางเขา้ มา “ซ้ือ” ถึงที่ตั้งของสนิ ค้านนั้

• ศาสตราจารย์ ดร.มนัส สวุ รรณ และคณะ (2541) กลา่ วว่า ทรพั ยากรการท่องเทย่ี ว หมายถึง พื้นที่ ส่ิงของกิจกรรม และหรือมิติอ่ืนใด
ท่ีสามารถให้คุณค่าเชิงการท่องเที่ยว เช่น ความสวยงามตามธรรมชาติคุณค่าเชิงประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และการเรียนรู้
ประสบการณ์ใหมแ่ ก่นกั ท่องเท่ียว ท้ังนี้ทรัพยากรการท่องเที่ยวสามารถปรากฏได้ทงั้ ในลักษณะของรูปธรรมที่สามารถสัมผัสได้ด้วยการ
จับต้อง เช่น ส่ิงก่อสร้างของที่ระลึก ถ้า และน้าตก เป็นต้น และในลักษณะของนามธรรมท่ีไม่สามารถสัมผัสได้ด้วยการจับต้อง แต่
สามารถสัมผผัสได้ดว้ ยสิง่ อนื่ เช่น ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภาษา ความเปน็ ชนเผา่ และการละเลน่ การแสดงพ้นื บา้ น เปน็ ตน้

• สุวัฒน์ จุธากรณ์และคณะ (2545) กล่าวว่า ทรัพยากรการท่องเที่ยว หมายถงึ ส่ิงที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และสิ่งที่มนุษย์สร้างข้ึน
และหลักฐานทางโบราณคดีหรือร่องรอยของสิ่งมีชีวิตในยุคต่างๆ ซึ่งมนุษย์สามารถนามาใช้ประโยชน์เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจและ
ประกอบกจิ กรรมนันทนาการ อันนามาซึ่งความพงึ พอใจและความสุขในรปู แบบต่างๆ ได้

• ทิพวรรณ พุ่มมณี (2546) กล่าวว่า ทรัพยากรการท่องเท่ียว หมายถึง ส่ิงที่เป็นประโยชน์ และมีคุณค่าต่อการท่องเที่ยว เป็นส่ิงดึงดูด
หรือจูงใจให้นักท่องเที่ยวเดินทางไปเยือนหรือไปท่องเท่ียว ซึ่งอาจเป็นสิ่งท่ีเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือสิ่งที่มนุษย์สร้างสรรค์และสืบ
ทอดเป็นมรดกทางวัฒนธรรม

ความสาคัญของทรัพยากรท่องเที่ยว

1. เป็นส่งิ ดงึ ดดู ใจให้มกี ารเดนิ ทางท่องเที่ยว
2. เป็นท่ีมาของรายได้
3. ช่วยเพ่ิมคณุ ภาพชวี ิตและทาใหป้ ระชาชนมคี วามเปน็ อยู่ทดี่ ีขน้ึ
4. สรา้ งความภาคภมู ใิ จใหแ้ ก่ประชาชนทอ่ี ยูใ่ นพ้นื ท่ี
5. สะทอ้ นใหเ้ หน็ คณุ คา่ ของภูมิปญั ญาบรรพชน
6. กอ่ ใหเ้ กดิ การอนรุ กั ษ์และพฒั นาประโยชน์

ความสาคญั ของทรพั ยากรการท่องเทยี่ วแยกย่อยความสาคัญที่เก่ยี วข้อง
กนั ไปในแตล่ ะด้านดงั นี้

1. ความสาคัญด้านจิตวทิ ยา
1.1 เปน็ สิ่งดงึ ดดู ใจให้มีการเดินทางท่องเที่ยว
1.2 เป็นส่ิงทีช่ ว่ ยให้เกิดความสขุ ลดความตึงเครียด

2. ความสาคญั ด้านเศรษฐกิจ
2.1 เป็นแหลง่ ท่ีมาของรายได้ของท้องถ่ิน
2.2 เปน็ แหลง่ ท่ีมาของรายไดข้ องธุรกจิ ทเี่ กย่ี วข้อง
2.3 เป็นแหลง่ ท่มี าของรายไดภ้ าครฐั

3. ความสาคญั ดา้ นสงั คม
3.1 ชว่ ยเพม่ิ คณุ ภาพชวี ติ ของประชาชน
3.2 ชว่ ยเปดิ โลกทศั น์ใหก้ ับประชาชาน
3.3 ชว่ ยสร้างความภาคภมู ใิ จให้แก่ประชาชนทอ่ี ยู่ในพ้นื ท่ี

4. ความสาคญั ด้านวัฒนธรรม
4.1 แสดงถึงความเป็นเอกลกั ษณ์ของชาติ
4.2 สะท้อนให้เหน็ คณุ ค่าของภูมปิ ญั ญาบรรพชน

5. ความสาคัญด้านสงิ่ แวดลอ้ ม

ความสาคัญของทรัพยากรธรรมชาติและสงิ่ แวดลอ้ ม

1. ทรัพยากรและส่ิงแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการท่องเที่ยวจะเป็นตัวเร่งให้รัฐบาลพัฒนาพื้นที่บริเวณ
ทรัพยากรและสิ่งแวดลอ้ มนน้ั ๆ ใหเ้ ปน็ แหลง่ ทอ่ งเทยี่ วก่อนแหล่งอน่ื
2. ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมท่ีเหมาะสมต่อการท่องเที่ยวจะเป็นส่งกระตุ้นให้ภาคเอกชนมีการสร้างสิ่ง
อานวยความสะดวก

องคป์ ระกอบของการท่องเที่ยว (TOURISM ELEMENT)

การท่องเท่ียว เป็นกระบวนการทางสังคมและเศรษฐกิจ ที่มีองค์ประกอบดังน้ี (สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่ง
ประเทศไทย, 2540 )
1. แหล่งท่องเท่ียว เป็นทรัพยากรท่ีสาคัญ จัดเป็นอุปทานการท่องเที่ยว ซึ่ง ปีเตอร์ (Peter,1969 อ้างถึงในการท่องเท่ียวแห่ง
ประเทศไทย, 2545) ไดจ้ ัดหมวดหมูข่ องแหล่งทอ่ งเทย่ี ว ดงั นี้คือ

1) แหลง่ ท่องเทย่ี วทางวฒั นธรรม (Culture Attractions) เปน็ แหลง่ ท่องเท่ียวซึง่ แสดงออกถึงประเพณตี ่างๆ
2) แหลง่ ท่องเท่ยี วตามสภาพธรรมชาติ (Scenic Attractions) ซง่ึ แสดงถึงความงดงามในรปู แบบต่างๆของภมู ิ
3) แหล่งทอ่ งเทย่ี วประเภททีใ่ หค้ วามบนั เทงิ (Entertainment Attractions)
4) แหลง่ ทอ่ งเท่ียวอน่ื ๆ ที่มลี กั ษณะเฉพาะตัว (Specific Attractions)
ในสว่ นของการทอ่ งเท่ยี วแห่งประเทศไทย (2545) ไดจ้ าแนกแหลง่ ทอ่ งเทย่ี วออกเปน็ 3 ประเภท คอื
1) แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ 2) แหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์ โบราณคดี และ 3) แหล่งท่องเที่ยวศิลปวัฒนธรรม ส่วน
แหล่งท่องเที่ยวที่ใหค้ วามบนั เทิงนั้น จัดเป็นส่วนหนงึ่ ในสถานบรกิ ารนกั ท่องเทีย่ ว

2. บริการการทอ่ งเท่ียว บรกิ ารที่รบั รองการท่องเทยี่ วเป็นอปุ ทานประเภทหนึ่ง
เป็นบริการท่ีรองรับความสะดวกสบายและความบันเทิงแก่นักท่องเที่ยว ซ่ึงในบางโอกาสอาจเป็นตัวดึงดูดใจได้

เช่นกัน การบริการการท่องเท่ียวท่ีสาคัญได้แก่ ที่พัก อาหาร แหล่งจาหน่ายสินค้า แหล่งบันเทิง แหล่งกิจกรรมและ
บรกิ ารอน่ื ๆ ทงั้ น้ี รวมถึงโครงสรา้ งพืน้ ฐานและสง่ิ อานวยความสะดวกที่จาเปน็ อ่ืนๆ ดว้ ย

3. ตลาดการท่องเท่ียว เปน็ การแสดงออกของอปุ สงค์ (Tourism Demand) ซึ่งมคี วามปรารถนา ในการท่องเท่ียวจาก
ที่หนึ่งไปยังอกี ที่หนึง่ เพื่อเข้าร่วมในกิจกรรมการพักผ่อนหย่อนใจ และเพ่ือกิจกรรมอื่นๆ ตลาดการท่องเทยี่ วจะเนน้ ที่
นักท่องเท่ยี ว ซง่ึ ในกระบวนการจัดการไดร้ วมถึงการส่งเสรมิ และพฒั นาการขายและการใหบ้ รกิ ารแก่นกั ท่องเท่ยี วด้วย