นิทานพื้นบ้าน คนแจวเรือจ้างกับนักศึกษา จริยา

นิทานพืน้ บ้าน คนแจวเรือจ้างกบั นกั ศึกษา

คาคม : การเล่าเรียน เพยี รศึกษา มคี ุณค่าเป็ นอนั ดี
บทเปิ ด : การศึกเป็ นเรื่องท่ดี ี หากเราพร้อมทจี่ ะต้ังใจค้นคว้าศึกษา แล้วนามาบอกกล่าวให้ผ้อู ื่นฟัง
เป็ นการเพม่ิ พนู ความรู้ให้กบั ผู้อื่น

บทนา : มีนกั ศึกษาผคู้ งแก่เรียนคนหน่ึง ไดท้ าการว่าจา้ งเรือแจวใหพ้ าขา้ มฟาก ในขณะทีท่ อ้ งฟ้าเตม็ ไปดว้ ยเมฆดู

มืดคร้ึม และลมเร่ิมพดั จนน้าเกิดเป็นระลอกคล่ืนเลก็ ๆ เรือแจวไดแ้ ล่นไปอยา่ งชา้ ๆ จนเม่ือเรือไดเ้ ขา้ สู่กระแสน้าอนั เช่ียวกราด
คนแจวเรือจงึ ตอ้ งใชค้ วามระมดั ระวงั เป็นอยา่ งมาก ส่วนฝ่ ายนกั ศึกษาน้นั กาลงั นง่ั กม้ หนา้ หนงั สือเลม่ ใหญอ่ ยู่ จนในท่ีสุด
นกั ศึกษากไ็ ดเ้ งยหนา้ ข้นึ มาจากตาราแลว้ มองไปยงั คนแจวเรือและพดู คุย

“ลงุ ๆ เคยอา่ นหนงั สือประวตั ศิ าสตร์บา้ งไหม?” นกั ศึกษาเอย่ ถามข้ึน
“ไม่เคยเลยครับ” คนแจวเรือจา้ งตอบดว้ ยน้าเสียงที่แผว่ เบา
นกั ศึกษาจงึ พดู ข้นึ วา่ “ถา้ ง้นั ลุงกพ็ ลาดโอกาสเสียแลว้ หละ ในหนงั สือประวตั ิศาสตร์นะลุง เตม็

ไปดว้ ยเรื่องราวทีน่ ่าอ่าน มีเรื่องของกษตั ริยแ์ ละพระราชินีในสมยั อดีต รวมถึงเร่ืองของสงคราม การตอ่ สู้ ทาให้เราสามารถรู้วา่
คนในสมยั โบราณ ใชช้ ีวติ กนั แบบไหน แตง่ กายกนั อยา่ งไร ประวตั ิศาสตร์จะบอกใหไ้ ดร้ ู้ถึงความเจริญและความเส่ือมลงของชน

ชาติตา่ งๆ ทาไมลงุ ไมอ่ ่านประวตั ิศาสตร์บา้ งเลา่ ?”
“ผมไมเ่ คยเรียนหนงั สือครับ” คนแจวเรือตอบ

ในเวลาน้นั คนแจวเรือก็ยงั คงแจวเรือตอ่ ไป ส่วนนกั ศึกษากก็ ม้ หนา้ อา่ นตาราตอ่ ไป คงมีแตเ่ สียงใบแจวกระทบพน้ื น้า
เท่าน้นั เมอ่ื ผา่ นไปสกั ครู่หน่ึง นกั ศึกษาก็เอ่ยถามคนแจวเรือข้ึนอีก

”ภูมิศาสตร์เล่าลงุ เคยอา่ นบา้ งไหม?” นกั ศึกษาเอย่ ถาม
“ไม่เคยเลยครับ” คนแจวเรือตอบ
นกั ศึกษาจงึ กลา่ ววา่ “ภูมิศาสตร์ เป็นวชิ าที่สอนใหเ้ ราไดร้ ู้จกั กบั โลกและประเทศต่างๆ และยงั รวมถึงกระทง่ั ภเู ขา
แมน่ ้า ลม พายุ ฝน นะลุง วิชาภูมิศาสตร์เป็นวิชาที่น่าสนใจมาก ลงุ ไมร่ ู้จกั วชิ าน้ีเลยรึ?”
“ไม่เคยเลยครับ” คนแจวเรือตอบ
นกั ศึกษาส่ายหนา้ “ถา้ ไมร่ ู้จกั วิชาน้ี ชีวิตลงุ กเ็ หมือนไม่มีคา่ อะไรเลย”

“วิทยาศาสตร์ละลุง เคยอ่านบา้ งรึเปล่า”
“ไม่เคยอกี แหละคุณ” คนแจวเรือตอบ
“ลุงเนี่ยนะเป็นคนยงั ไงกนั แน่? วทิ ยาศาสตร์ที่ช่วยอธิบายถึงเหตแุ ละผลตา่ งๆ ลงุ รู้ม้ยั ความกา้ วหนา้ ของคนเราในทุก
วนั น้ีข้ึนอยกู่ บั วทิ ยาศาสตร์โดยตรงเลยนะ นกั วทิ ยาศาสตร์เป็นคนที่สาคญั อยา่ งมากในโลกน้ีเลยก็วา่ ได้ แต่น่ีอะไรลุงกลบั ไมร่ ู้
เร่ืองพวกน้ีเอาเสียเลย ชีวติ ของลงุ ช่างมีคา่ นอ้ ยเสียเหลือเกิน”

นกั ศึกษาปิ ดตาราของเขาและนงั่ เงียบไม่พูดอะไรข้นึ อกี
ในช่วงเวลาน้นั กอ้ นเมฆสีดาไดแ้ ผข่ ยายและปกคลุมเตม็ ไปทว่ั ท้งั ทอ้ งฟ้า ลมเริ่มพดั แรงข้นึ มีฟ้าแลบแปลบปลาบ เป็น
เหตบุ อกวา่ พายกุ าลงั จะมา และเรือก็ยงั เหลือระยะทางอกี กว่าคร่ึงซ่ึงไกลมากกวา่ จะถึงฝั่ง

คนแจวเรือแหงนข้นึ มองทอ้ งฟ้าดว้ ยสีหนา้ ที่หวาดหวน่ั ”ดูเมฆนนั่ ซิคุณ พายคุ งจะมาถึงเราในไม่ชา้ คณุ วา่ ยน้าเป็น
ไหมครับ?”

นกั ศึกษาพูดข้นึ อยา่ งต่ืนตกใจกลวั “วา่ ยน้า ผมว่ายไมเ่ ป็นหรอกลุง”
บดั น้ีคนแจวเรือเป็นฝ่ ายเลิกคิว้ มองนกั ศึกษาอยา่ งประหลาดใจบา้ งแลว้ และพูดว่า “อะไรกนั นี่คณุ ว่ายน้าไมเ่ ป็นหรอก
รึ คุณมีความรอบรู้มากมายออกขนาดน้ี ประวตั ศิ าสตร์เอย ภมู ิศาสตร์เอย และวชิ าวทิ ยาศาสตร์เอยคณุ กร็ ู้ แตท่ าไมคุณถึงไม่ไป
เรียนการวา่ ยน้าดว้ ยเล่า อกี สกั ประเดี๋ยวเถอะ คุณกจ็ ะไดร้ ู้วา่ ชีวติ ของคณุ ไม่มีค่าเลย”

ลมพายพุ ดั แรงข้ึนเร่ือยๆ เรือแจวลานอ้ ยถกู คลื่นและลมโหมซดั พดั กระหน่าใส่เขา้ มา ในไมช่ า้ ไม่นานเรือแจวก็ถูกคลื่น
และพายซุ ดั จนเรือพลิกควา่ คนแจวเรือจา้ งสามารถว่ายน้าข้ึนฝ่ังมาไดอ้ ยา่ งปลอดภยั แต่ทวา่ นกั ศึกษาผนู้ ่าสงสารไดจ้ มหายไปใน
กระแสน้าอนั เชี่ยวกราดน้นั แลว้

แงค่ ิดดีๆจากนิทานเรื่องน้ี: อยา่ ไดเ้ ท่ียวไปมองคนอนื่ วา่ เป็นอยา่ งน้นั อยา่ งน้ีและคิดดูถกู ดแู คลนว่าเขาต่าตอ้ ยกวา่ เรา…
แตเ่ ราควรหนั มามองตวั เองว่าจติ ใจเราน้นั ต่าตอ้ ยกว่าคนอืน่ บา้ งหรือเปลา่ และพฒั นาฝึกจติ ใจเราใหด้ ียิ่งๆข้นึ ไป ความรู้ทว่ ม
หวั …แต่เอาตวั ไม่รอด ชยั ชนะใดๆ ในโลกน้ี ไมย่ ิ่งใหญเ่ ทา่ …ชนะใจตนเอง

บทปิ ด : ทกุ คนมีโอกาสไม่เท่าเทยี มกนั แต่เราสามารถสร้างโอกาสได้ตนเองเสมอ

สภท.๑๑๔๑ จริยา สฤษดิสุข

คติชนวทิ ยา ภาษาไทย มรภ.ภูเกต็
วนั ท๖่ี ตุลาคม ๒๕๖๔

Facebook เครือข่าย
Jariya Saritdisuk
จริยาคลงั ผลงานคติชนวทิ ยา