อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ (เป็นกรณีพิเศษ) คุณพ่อเลี่ยม มุสิกพันธ์

๒

ชวี ประวตั คิ ุณพ่อเลีย่ ม มสุ ิกพันธ์

ชาติก่าเนิด

คุณพ่อเล่ียม มุสิกพันธ์ เกิดเมื่อ ปี พ.ศ. ๒๔๖๗ ท่ีบ้านขุนพัง
ตาบลหินตก อาเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช บิดาช่ือ
นายเลือ่ น มสุ ิกพนั ธ์ มารดาชื่อ นางยก นามสกลุ เดิม แซ่ภู่ บิดามีพื้นเพ
เดิมอยหู่ มบู่ ้านเถลิง ตาบลร่อนพบิ ูลย์ อาเภอร่อนพบิ ูลย์ ส่วนมารดามีพ่อ
เป็นชาวจีนอพยพ และมีแม่เป็นคนไทย ย่ายกได้สมรสกับ ปู่เลื่อน ซึ่งมี
อาชพี เป็นหมอพื้นบ้าน และต้ังบ้านเรือน ทามาหากิน อยู่ในหมู่บ้านขุน
พงั กอ่ นสมรสกบั ย่ายกปูเลื่อนเป็นพ่อหม้ายมีลูกติดมา ๑ คน คือ ลุงจับ
มุสิกพนั ธ์ สมรสกับป้าพรอ้ ย (อยู่บ้านขุนพัง)

คุณพ่อเล่ียม เป็นบุตรชายคนโตในจานวนพ่ีน้องสองคน
แต่น้องชายคือ ด.ช. ห้วน มุสิกพันธ์ ถึงแก่กรรมตั้งแต่วัยเด็ก(อายุ ๕-๖
ขวบ) เมื่อคณุ พ่อเล่ยี มอายุได้ ๖ ปี บดิ ากล็ ้มปว่ ยและเสียชวี ิตลง จากน้ัน
คุณพ่อเล่ียมได้รับการเล้ียงดูจากย่ายกมารดา และน้าสาวช่ือยายเห้ง
ซ่งึ เปน็ นอ้ งสาวแทๆ้ ของยา่ ยก เมื่อคุณพ่อเล่ียมอายุประมาณ ๑๕-๑๖ปี
ย่ายกได้สมรสคร้ังที่ ๒ กับปู่เพ่ิม จันทร์ส่งแก้ว ไม่มีบุตร - ธิดาด้วยกัน
คุณพ่อเลี่ยม มสุ ิกพันธ์ จึงมีพีน่ ้องรวม ๓ คน ได้แก่

๑. นายจบั มุสิกพนั ธ์ พชี่ ายร่วมบิดา (เสียชวี ิต)
๒. คณุ พอ่ เล่ียม มุสิกพันธ์ ผู้วายชนม์
๓. ด.ช. หว้ น มสุ กิ พันธ์ น้องชายรว่ มบดิ ามารดา (เสยี ชวี ิต)

๓

การศึกษา

คุณพ่อเลี่ยมได้รับการศึกษาเล่าเรียน จากโรงเรียนวัดขุนพัง
(ภายหลังเปลีย่ นช่ือเปน็ วัดธาราวง) จบชน้ั สูงสุด ประถมศึกษาปที ่ี ๔
และได้ศึกษาวิชาการแพทย์แผนไทยท้ังด้านอายุรศาสตร์ เวชศาสตร์
ได้รับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะประเภทแผนโบราณในสาขา
เภสัชกรรม รวมทั้งไดศ้ กึ ษาวชิ าความร้ดู ้านโหราศาสตรแ์ ละด้านพิธีกรรม
แบบพราหมณค์ วบคไู่ ปด้วย

ในการศึกษาความรดู้ า้ นแพทย์แผนไทยโบราณ มีเหตุชักนาจาก
เหตุการณ์เม่อื คณุ พอ่ เลย่ี มอายุ ๑๙ ปี ไดเ้ กดิ อาการเจ็บป่วยโดยไม่ทราบ
สาเหตุและรักษาไม่หายขาด จนต้องพ่ึงหมอดูโชคชะตา โดยได้รับ
คาแนะนาให้คุณพ่อเลี่ยมอุทิศตัวรับศึกษาความรู้เป็นหมอแผนไทย
โบราณตอ่ จากปู่เลอื่ นผู้เป็นบิดา อันเป็นความเชื่อและปฏิบัติท่ียึดถือต่อ
ๆ กันมาว่าวิชาความรู้หมอแผนไทยโบราณมีผลกับความเป็นความตาย
ของชีวิตคน และมีครูหมอคอยปกปักรักษาวิชาความรู้ไม่ให้สูญหายไป
ดังน้ัน ครอบครัวที่มีบรรพบุรุษเป็นหมอแผนไทยโบราณก็จะต้องมี
ลกู หลานรบั ช่วงเป็นหมอแผนไทยโบราณสบื ตอ่ ๆ ไป ไมเ่ ช่นนน้ั ก็จะเกิด
เหตุการณ์ท่ีเรียกกันว่า "ครูหมอย่าง" และเน่ืองจากความเช่ือดังกล่าว
คุณพ่อเลี่ยมจึงได้เร่ิมศึกษาตาราความรู้แพทย์แผนไทยโบราณ อาการ
เจบ็ ป่วยจงึ ค่อยๆหายไป ณ บรรทัดน้ีจึงขอเชิดชูเกียรติเพื่อเทิดทูนคุณ
ความดีแด่หมอปู่ดับ จิตสารวย ซ่ึงมีศักดิ์เป็นญาติผู้ใหญ่และเป็นครู
แพทย์แผนไทยโบราณท่ีคุณพ่อเลี่ยมมีความเคารพผูกพันมากที่สุดคน

๔

หนงึ่ หมอปูด่ บั ไดถ้ า่ ยทอดความรู้และประสบการณ์ รวมทั้งให้คาปรึกษา
แนะนาเพม่ิ เติมเปน็ ระยะ ๆ ตราบจนวาระสุดท้ายของหมอปู่ดับที่ถึงแก่
กรรมเมื่ออายไุ ด้ ๑๐๔ ปี

การบวชเรยี นในบวรพุทธศาสนา
ขณะเมื่ออายุครบ ๒๐ ปี คุณพ่อเลี่ยมได้บวชเป็นพระ

ท่ีวัดโดนธาราม ตาบลชะเมา อาเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
เปน็ เวลา ๑ ปจี ึงลาสิกขา (ในระหว่างที่บวชเป็นพระได้ใช้เวลาว่างศึกษา
ความรู้ด้านแพทย์แผนไทยเพ่ิมเติมจากเจ้าอาวาสวัดช่ือท่ านอาจารย์
หวาน ซง่ึ มคี วามรู้และประสบการณ์จากการเป็นหมอพ้ืนบ้านด้วย) และ
ภายหลังลาสิกขาจากการบวชคร้ังแรกได้เพียง ๑ ปี คุณพ่อเลี่ยมได้บวช
คร้ังท่ี ๒ที่วัดขุนพัง (วัดธาราวง) อีกเป็นระยะเวลา ๑ พรรษา
เพ่ือทดแทนบญุ คุณให้แก่ยายเห้ง ซ่ึงมีศักดิ์เป็นน้าสาวและได้เลี้ยงดูคุณ
พ่อเลยี่ มในวัยเดก็ อีกด้วย

ชวี ิตการท่างาน
นอกจากการทาอาชีพการเกษตรเป็นอาชีพหลัก คุณพ่อเล่ียม

ยังไดอ้ ุทิศตัวเป็นหมอแผนไทยโบราณ มีความมุมานะศกึ ษาเล่าเรียนจน
สอบได้ใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ ในสาขาเภสัชกรรม
ต้ังแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ และได้ใช้ความรู้ช่วยเหลือรักษาอาการเจ็บป่วย
ของคนในหมู่บา้ นมาอยา่ งตอ่ เนอ่ื ง คุณพอ่ เลี่ยมจึงนบั เปน็ ปราชญ์

๕

ชาวบ้านคนหนึ่งของบ้านขนุ พงั เร่ืองแพทย์แผนไทยโบราณ คุณพ่อเล่ียม
ได้อุทิศตัวดว้ ยจติ ใจท่ีเปย่ี มไปด้วยความมีคุณธรรม มเี มตตาธรรม เต็มใจ
เสียสละความสขุ ส่วนตัวเพอ่ื ชว่ ยเหลือใหค้ นอื่นพ้นทกุ ข์ จนเป็นที่ยอมรับ
และมีช่ือเสียงเป็นที่รู้จักไปทั่วทุกสารทิศ ทาให้มีคนเจ็บป่วยมารับการ
รักษาจากทั่วทุกจังหวัดในภาคใต้ ด้วยการปฏิบตั ิตนในการดูแลรักษาคน
เจบ็ ป่วยอย่างเสมอกนั ท้ังคนลาบากยากจนและคนมีฐานะร่ารวย โดยจะ
ทมุ่ เทแรงใจแรงกายอย่างสดุ กาลัง เพ่ือมุ่งหวังให้คนเจ็บป่วยได้หายจาก
โรคภัยไข้เจ็บ และยังได้ปลูกฝังให้คุณแม่หน้ายผู้เป็นภรรยา และลูก ๆ

๖

ได้ปฏบิ ัติเชน่ เดียวกัน จึงมีคุณแมห่ น้ายคอยให้การชว่ ยเหลอื เคยี งคอู่ ย่าง
ไมร่ ู้จักเหน็ดเหนอ่ื ย

ลูก ๆ ยังมีภาพที่จาติดตา ทุก ๆ ครั้งท่ีคุณพ่อเล่ียมและ
คณุ แม่หน้าย ต้องละจากจานขา้ วทั้ง ๆ ทเี่ พิ่งตักข้าวใส่จานและยังไม่ทัน
ได้ตักกิน เพ่ือรีบรุดออกไปดูแลคนเจ็บป่วยท่ีเดินทางมารับการรักษาที่
บ้าน หรือมีญาติคนเจ็บป่วยมาตามให้ไปดูอาการท่ีบ้านคนป่วย
เนอื่ งจากไม่สามารถมาหาหมอดว้ ยตนเองได้ นับเป็นพฤติกรรมท่ีคุณพ่อ
เล่ียมปฏิบัติอยู่เป็นปกติ และเป็นภาพจาของผู้คนในหมู่บ้าน รวมท้ัง
ผู้ป่วยและญาติผู้ป่วยที่เคยมารับการรักษากับคุณพ่อเล่ียม ได้นามาพูด
เล่าเป็นเรื่องราวความทรงจาถึงคุณงามความดีของคุณพ่อเลี่ยมและคุณ
แมห่ นา้ ยอยเู่ ปน็ ประจาซงึ่ สร้างความปลาบปลื้มใจแก่ลูก ๆ หลาน ๆ ทุก
ครั้งทไี่ ดย้ นิ ไดฟ้ ัง คณุ พ่อเลย่ี มจะพูดสอนลูก ๆ เสมอว่า "ความหิวอาหาร
ไม่ทุกข์ทรมานเท่าอาการเจ็บป่วย ความหิวจึงเป็นส่ิงที่อดทนได้" ซ่ึง
คาพูดนยี้ ังดังกอ้ งในจิตใจของลกู ๆ ตลอดมา

ชวี ติ สมรสและครอบครวั

คุณพ่อเลยี่ มสมรสคร้ังแรกกับคุณแม่หนูใบ นามสกุลเดิมทิพย์
สทิ ธิ์ มธี ดิ า ๑ คน และแยกทางกัน ได้สมรสครงั้ ท่สี องกับคุณแม่หน้าย
นามสกลุ เดิมเขาทอง มบี ุตร-ธิดา ๑๑ คน ต่อมามภี รรยาอีก ๑ คน คือ
คุณแม่ร่ิน วิไลรัตน์ มีบุตร ๑ คน รวมบุตร-ธิดา ทั้งส้ิน ๑๓ คน
เรยี งตามลาดับพ่ีนอ้ งดงั นี้
๑. เดก็ หญงิ จิรา มุสิกพันธ์ (เสยี ชวี ิต)

๗

๒. เด็กหญิงขวญั ใจ มุสิกพันธ์ (เสียชีวติ )
๓. นางกานดา ช่วยเมอื ง (ขา้ ราชการบานาญ สังกดั สานักอนามยั

กรุงเทพมหานคร ปัจจบุ นั เป็นทปี่ รกึ ษาตาแหนง่ ผเู้ ช่ยี วชาญด้าน
จติ วทิ ยา สานักงานปอ้ งกนั และบาบดั การตดิ ยาเสพติด สานัก
อนามยั กรงุ เทพมหานคร) สมรสกับ นายกาธร ช่วยเมอื ง
(ข้าราชการบานาญ, สานักปลัดกระทรวงมหาดไทย) มีบุตร ๑ คน
๔. นางสาคร จันทร์มณี (อาชพี อสิ ระ) สมรสกับ รอ้ ยตรีปญั ญา
จนั ทร์มณี (ขา้ ราชการบานาญ, กระทรวงกลาโหม) มีบตุ ร ๒ คน
๕. เดก็ ชายสมเกียรติ มสุ ิกพนั ธ์ (เสยี ชวี ิต) (คู่แฝดนางสาคร จนั ทร์มณี)
๖. นายวิโรจน์ มุสิกพนั ธ์ (อาชีพอิสระ) สมรส ๒ ครัง้ ภรรยาปจั จุบนั
คอื นางนวลละออ ปญั จเภรี มีบุตร-ธดิ า รวม ๔ คน
๗. รอ้ ยตารวจเอกโสพาส มสุ กิ พันธ์ (รองสารวตั รสบื สวน, สถานี
ตารวจภธู รเมอื งนครศรีธรรมราช) สมรส ๒ คร้ัง ภรรยาปัจจบุ ัน
คอื นางวิไลวรรณ มสุ กิ พันธ์ มีบตุ ร รวม ๒ คน
๘. นายประพันธ์ มสุ กิ พันธ์ (ขา้ ราชการพลเรอื น, รองเลขาธกิ ารสภา
พัฒนาการเศรษฐกจิ และสังคมแห่งชาติ, สานกั นายกรฐั มนตรี)
ภรรยา คือ ดร.ธดิ า แซช่ ้นั (อาจารย์มหาวทิ ยาลยั , มหาวทิ ยาลยั
ราชภฏั นครศรธี รรมราช)
๙. นายสัญญา มสุ กิ พนั ธ์ (เสียชวี ิต) มีบุตร-ธิดา รวม ๕ คน
๑๐. พระอดศิ กั ดิ์ อุตฺตโร (อดีตขา้ ราชการกรมราชทณั ฑ์, กระทรวง
ยตุ ธิ รรม) ปจั จบุ นั บวชเป็นพระวัดเถลิงกติ ติยาราม ต.หินตก
อ.ร่อนพบิ ูลย์ จ.นครศรธี รรมราช เคยสมรส ๓ ครงั้ ภรรยา
ปัจจุบนั คือ นางเพียงพิศ ทพิ ยส์ ิทธ์ิ มบี ตุ ร-ธดิ า รวม ๓ คน

๘

๑๑. พนั ตารวจตรอี าพร มุสิกพันธ์ (ขา้ ราชการอยั การ, สานักงาน
อัยการสูงสดุ ) สมรส ๒ คร้งั ภรรยาปัจจุบัน คือ นางสมพร มุสกิ
พันธ์ มบี ตุ ร-ธิดา รวม ๓ คน

๑๒. นางบปุ ผา ปานคง (หมอยาพื้นบา้ น ประกาศนยี บัตรจากศนู ย์
แพทย์แผนไทย) สมรสกับ สิบเอกกมล ปานคง (อดีตข้าราชการ
ทหาร) มีบุตร-ธิดา รวม ๓ คน

๑๓. นายอาพล มสุ กิ พันธ์ (เสียชวี ิต)

คุณพ่อเลี่ยมเป็นผู้ที่มีอารมณ์เบิกบานและแจ่มใสอยู่เป็นนิจ
มีอัธยาศัยโอบอ้อมอารี มีเมตตา รักษาคาพูด เห็นอกเห็นใจและชอบ
ช่วยเหลือผู้อ่ืน มองโลกในแง่ดี มีความอ่อนน้อมถ่อมตน มีความ
ซ่ือสตั ยส์ ุจริต มีความกตัญญูต่อบุพการีและผู้มีพระคุณ เป็นผู้เลื่อมใส
ศรัทธาในพระพุทธศาสนาและยึดถอื หลักธรรมในการดาเนินชีวิตอย่าง
เครง่ ครดั

สาหรับการเลี้ยงดูครอบครัว คุณพ่อเล่ียมทาหน้าที่เป็นผู้นา
ครอบครัวอย่างดีย่ิง เป็นคู่ชีวิตท่ีดีของภรรยา เป็นคุณพ่อที่แสน
ประเสริฐคอยปลูกฝังให้ลูกเป็นคนดีมีคุณธรรม มีความกตัญญู และมี
ความซื่อสัตย์สุจริต และเป็นคุณพ่อที่มีวิสัยทัศน์สายตายาวไกลทาง
การศึกษา คิดวางอนาคตให้ลูก ๆ ได้เติบโตและมีชีวิตที่สุขสบาย
โดยได้พรา่ สอนลูก ๆ ทุกคนให้ขยนั หม่นั เพยี รในการศึกษาเลา่ เรียนเพื่อ
จะได้ใช้วิชาความรู้ทางานทาอาชีพที่ไม่ต้องตรากตราลาบาก คุณพ่อ
เล่ียมมีความรักใคร่ห่วงใยภรรยาและลูกตลอดเวลาทาให้ครอบครัวมี
ความอบอนุ่ และเป็นครอบครัวทีม่ คี วามสขุ อย่างที่สดุ

๙

๑๐

พ่อ คือพรหมคบู่ า้ น นานมา
เปน็ ยอดแห่งหมอยา โอบออ้ ม
ผู้ มีแตเ่ มตตา เตม็ เป่ียม
ให้ สว่ นกศุ ลนอ้ ม พ่อไว้ ในสวรรค์

๑๑

ญาตสิ นิท
คณุ พ่อเลี่ยม มีความรักความผูกพันห่วงใยกับญาติๆ ทุกๆ คน

และญาติๆ ทุกคนก็มคี วามรักความผูกพันกับคุณพ่อเล่ียมเช่นเดียวกัน
โดยไดแ้ วะเวยี นไปมาหาสู่ เย่ยี มเยียนรับรู้สารทุกข์สุกดิบซึ่งกันและกัน
อยา่ งต่อเน่ืองกันมาจนถึงรนุ่ ลกู รุ่นหลาน คุณพอ่ เลย่ี มได้สอนย้ากับลูกๆ
เสมอวา่ ใหร้ กั ใคร่หว่ งใยญาติพ่ีน้องเหมือนคนในครอบครัว หากญาติๆ
มีเรอื่ งทกุ ข์ร้อนใดๆ ทพี่ อจะชว่ ยเหลือได้ อย่านง่ิ ดดู ายให้รีบทาทนั ที

ปเู่ ลอื่ นมีพนี่ อ้ งรว่ มบดิ า มารดา รวม ๓ คน ไดแ้ ก่
๑. ผูใ้ หญร่ งุ่ มุสกิ พันธ์
๒. นายเคว็ด มสุ ิกพนั ธ์
๓. นายเลอื่ น มุสิกพนั ธ์
ส่วนญาตทิ ่ีเกีย่ วพนั เป็นลกู พ่ีลกู นอ้ ง ซ่ึงส่วนใหญอ่ ยู่
บ้านเถลงิ บ้านห้วยไมแ้ ก่น และ บ้านขุนพงั ได้แก่
๑. ครอบครัวของนายขาบ - นางพุม่ มาศพิทักษ์
๒. ครอบครัวของนายเมง้ - นางสดุ แซห่ ลี
๓. ครอบครวั ของนายเซ่ง อาพฒั นานนท์
นอกจากน้ียังมีญาติใกล้ชิดท่ีเคยมาอยู่กับคุณพ่อเลี่ยมในบ้าน
ขุนพัง คือ ตาเหนียว บัวเรียง ซ่ึงมีลูกหลานอยู่ในหมู่บ้านเถลิง และ
ต.ร่อนพบิ ลู ย์อีกด้วย

๑๒

ส่วนญาติพี่น้องฝ่ายของย่ายก แยกอยู่อาศัยในหลายพ้ืนที่

ไดแ้ ก่

๑. นายลี แซภ่ ู่ อยใู่ นตาบลเสาธง

๒. นายโตน แซภ่ ู่ อย่ใู นหมู่บา้ นขุนพงั

๓. นางตงั้ สุวรรณ (แซภ่ ู)่ อยู่ในหมู่บ้านขนุ พัง

๔. นายกมิ้ แซภ่ ู่ อยใู่ นตาบลเสาธง

๕. นางยก มุสิกพันธ์ (แซภ่ ู)่ อยใู่ นหมบู่ า้ นขนุ พัง

๖. นางเหง้ โกสียรตั น์ (แซ่ภ)ู่ อยใู่ นหมู่บา้ นขุนพงั

๗. นางซ้วน คงรักษ์ (แซภ่ )ู่ อยู่ในหมู่บ้านนา อ.ชา้ งกลาง

สาหรบั ญาติสนทิ ในหมบู่ ้านขุนพงั ที่ช่วยเหลือดูแลพ่ึงพาอาศัย

กันเป็นเสมอื นพี่นอ้ งรว่ มบดิ ามารดาทีค่ ณุ พ่อเล่ียมรกั และเคารพ ไว้เน้ือ

เชอื่ ใจฝากชีวิตกันไว้คือ ลุงบุญให้ สุวรรณ ซ่ึงเป็นลูกพ่ีลูกน้องกับคุณ

พ่อเล่ียม (ลุงบุญให้ เป็นลูกของยายตั้ง ซ่ึงเป็นพี่สาวของย่ายก และมี

ภรรยาชื่อป้าเต้ง) ภายหลังจากลุงบุญให้เสียชีวิต ก็มีญาติใกล้ชิดท่ีมี

ศักด์ิเป็นน้องเขย ท่ีคุณพ่อเล่ียมรักและไว้ใจท่ีกลายเป็นคู่หูคู่คิดอีก

๑ คน คือน้าสมปอง สุวรรณเศวต ซ่ึงเป็นสามีของน้าผ่อง (น้าผ่อง

เป็นลกู สาวของยายเหง้ )

มติ รสหาย
คุณพ่อเลี่ยมเป็นผู้ที่มีน้าใจโอบอ้อมอารี เห็นอกเห็นใจและ

ชอบช่วยเหลือผู้อื่น จึงมีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวที่ผูกสมัครรักใคร่

๑๓

เป็นเพื่อนเกลอกันหลายคน ท้ังเพ่ือนที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน เพื่อนท่ี
อยู่ตา่ งตาบล และเพื่อนที่อยู่ต่างอาเภอ ซ่ึงมีการไปมาหาสู่เย่ียมเยียน
ซึ่งกนั และกนั ตลอดจนพ่ึงพาช่วยเหลอื กันยามทกุ ขร์ อ้ นอย่างสม่าเสมอ
เพ่ือนเกลอและคนสนิทท่ีนับถือกันเหมือนญาติพ่ีน้องที่คุณพ่ อเล่ียม
รกั ใครแ่ ละผูกพันกนั มาก ไดแ้ ก่

๑. คุณพอ่ วัน แกล้ววาที บ้านอยู่หมูบ่ า้ นขนุ พัง ต.หินตก
๒. คณุ พอ่ สว้ ง บา้ นอย่หู ัวสะพานป่าสาคู ต.หินตก
๓. คุณพ่อฉา้ ย หวานดี บา้ นอยูท่ ตี่ ลาดไมห้ ลา อ.ร่อนพิบลู ย์
๔. คณุ พ่อหสั บา้ นอยู่ ต.เสาธง อ.รอ่ นพิบลู ย์
๕. คณุ พ่อเอี่ยน บา้ นอยู่ ต.การะเกด อ.เชยี รใหญ่
๖. คุณพอ่ ช่มุ บา้ นอยู่ อ.ปากพนัง
๗. คุณพอ่ ตี้ บา้ นอยู่เขาศูนย์ ต.ไมเ้ รยี ง อ.ฉวาง
๘. ลุงเนย บ้านอยู่หนองแตน ต.นาสาร อ.พระพรหม

๑๔

เกรด็ การดา่ รงตนและคา่ สอนที่ยงั อยู่ในใจของลกู ๆ

๑๕

ยึดหลกั ศีลธรรมเป็นเคร่ืองดา่ รงชีวติ

ในการดาเนินชวี ติ ปกติ คณุ พ่อเลย่ี มและคุณแมห่ น้าย จะใช้เวลา
ไหว้พระสวดมนต์ภาวนาและน่ังสมาธิ รวมประมาณ ๑ ชั่วโมงก่อนเข้า
นอนเป็นประจาทุกวัน เพื่อเจริญจิตใจและแผ่เมตตาจิตให้กับผู้กาลัง
เจ็บปว่ ยท่คี ณุ พ่อเลยี่ มให้การรักษาพยาบาล รวมทั้งแผ่กุศลจิตให้กับผู้ที่
เสียชวี ิตลง เนื่องจากมีอาการเจ็บป่วยข้ันรุนแรงไม่สามารถช่วยรักษาให้
หายได้ คุณพ่อเล่ียมถือประพฤติปฏิบัติศีล ๕ เป็นพ้ืนฐานในการ
ดารงชีวิตตลอดเวลา แม้เมื่อยามท่ีตัวคุณพ่อเล่ียมป่วยไข้และยาท่ีใช้
รักษาต้องผสมกบั สรุ า คุณพ่อเลยี่ มกจ็ ะขอกินแตเ่ น้อื ยาโดยไม่ใหผ้ สมสุรา
และจะบอกส่ังลูก ๆ ไว้ว่า หากตนเองเจ็บป่วยในขั้นวิกฤตจนไม่รู้สึกตัว
ก็ไม่ให้นายาท่ีผสมสุราให้ด่ืมกินเป็นอันขาด เพ่ือจะขอรักษาศีล ๕
ท่ีบริสุทธ์ิตราบจนวาระสุดท้ายของชีวิต นอกจากน้ันคุณพ่อเลี่ยมยัง
ปลูกฝงั การไม่เบยี ดเบียนชีวิตคนและสัตว์โดยห้ามไม่ให้ซื้อหาสัตว์มีชีวิต
มาทาอาหารในบ้านเป็นอันขาด โดยมีคาสอนที่พูดตลอดว่า “อย่าเอา
ชีวิตท่านมาเลีย้ งชวี ติ ตน” ซง่ึ ลกู ๆ ทุกคนก็ได้ทาตามปณิธานของคุณพ่อ
เล่ียมตลอดมา คุณพ่อเลี่ยมจึงเป็นคุณพ่อที่ประเสริฐสุดในใจของลูก ๆ
ในการเป็นแบบอย่างของการมีสัมมาชีพท่ีดี มีศีลธรรมและมีหลัก
คุณธรรมในการดาเนินชีวิต และได้ปลูกฝังการมีจิตกุศลไว้ในสายเลือด
ของลกู ๆ ทกุ ๆ คน

นอกจากนัน้ การเปน็ หมอรักษาคนเจบ็ ปว่ ยทกุ เพศทุกวัยและทุก
อาการไข้ ทาใหค้ ุณพอ่ เล่ียมสัมผัสใกล้ชิดกับหลักสัจธรรมอยู่ตลอดเวลา
และเข้าใจความเปน็ ไปของชีวิตตง้ั แต่เกดิ แก่ เจ็บ ตาย อย่างลึกซ้ึง จึงได้

๑๖

กล่ันเอามาเป็นคาสอนลูก ๆ หลาน ๆ ที่ยังก้องติดหูลูกๆว่า “กัมมุนา
วัตตติ โลโก หมายถึง สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม” จึงนับเป็นความ
โชคดขี องลกู ๆท่ีได้เรียนรู้และซึมซบั ความเข้าใจสจั ธรรมของชีวิตมาต้ังแต่
วยั เด็ก แถมยังมีคุณพ่อเลยี่ ม คณุ แม่หน้ายเป็นแบบอย่างการดาเนินชีวิต
ที่ดี และเป็นพอ่ พระ-แมพ่ ระในบา้ นตลอดเวลา

คุณพ่อเลี่ยมยังเป็นแบบอย่างของความกตัญญูรู้คุณต่อบิดา -
มารดา ครบู าอาจารย์ และผู้มีพระคุณทุกๆคนโดยได้เลี้ยงดูปรนนิบัติย่า
ยกผู้เป็นมารดาให้กินอิ่มนอนอุ่น มีชีวิ ตสุขสบายตามสมควรแก่
ฐานะ รวมท้ังให้ความเคารพและราลึกถึงพระคุณผู้ท่ีเคยเลี้ยงดู
ตลอดจนครบู าอาจารย์ตลอดชว่ งชีวิต

ความมุมานะพยายามคอื หนทางของความส่าเรจ็
คุณพ่อเล่ียมเป็นต้นแบบของลูก ๆ ในความมุมานะพยายาม

ศึกษาหาความรู้ ดว้ ยภาระการทามาหากนิ และเล้ียงดแู ม่ท่เี จบ็ ป่วยด้วย
ก า ลั ง ก า ย ข อ ง ค น ค น เ ดี ย ว ก็ นั บ ว่ า ห นั ก เ กิ น อ า ยุ ใ น วั ย เ ด็ ก ข อ ง
คณุ พ่อเลย่ี มแล้ว แต่คณุ พ่อเล่ียมก็ยงั เจียดแบ่งเวลาไปศึกษาวชิ าความรู้
แพทย์แผนไทยโบราณ ณ บ้านของครูอาจารย์หมอซึ่งต้ังอยู่ห่างไกล
จากหมบู่ ้านออกไปเป็นระยะทางกว่า ๑๐ กิโลเมตร และต้องเดินทาง
ด้วยสองเท้าเปล่าไป - กลับสัปดาห์ละ ๒ - ๓ ครั้งเป็นเวลาแรมปี
คณุ พอ่ เลย่ี มจึงเป็นผู้ท่มี คี วามวิรยิ ะ อุตสาหะ อดทน อดกล้ัน ไม่ย่อท้อ
ต่อความเหน่อื ยยากลาบาก ซึง่ ได้กลายเป็นลักษณะนิสัยประจาตัวของ
คณุ พ่อเล่ยี มและทาให้สามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้ประสบความสาเร็จ
ตามความต้งั ใจ

๑๗

อทุ ิศตนม่งุ ท่าดีโดยไมห่ วังสง่ิ ตอบแทน
เน่ืองจากหมู่บ้านท่ีอยู่อาศัย ต้ังอยู่ในถ่ินชนบทห่างไกลเมือง

คนในหม่บู า้ นส่วนใหญ่จงึ ไดอ้ าศยั พึ่งพาความรู้ความช่วยเหลือของคุณ
พ่อเล่ียมต้งั แต่เกิดจนกระท่ังตาย ทั้งการช่วยทาคลอด การดูแลรักษา
แม่และเด็กท่ีเกิดใหม่ การรักษาคนเจ็บไข้ได้ป่วย รวมทั้งการช่วย
จัดการร่างของผู้เสียชีวิตตามประเพณีท้องถิ่น ทาให้คุณพ่อเล่ียมจึง
แทบไมม่ ีเวลาทาสวนทาไร่และซ่อมแซมบ้านท่ีพักอาศัยของตัวเองจน
บางช่วงเวลาบ้านมีสภาพทรุดโทรมมาก และได้เกิดส่ิงที่คุณพ่อเล่ียม
รู้สกึ ต้ืนตันใจ นามาเล่าใหล้ กู ๆ ฟงั ซ้า ๆ หลายคร้ัง คือ ผู้คนในหมู่บ้าน
เห็นถึงน้าใจในความเสียสละของคุณพ่อเลี่ยม จึงได้รวมตัวกันมา
ซ่อมแซมบา้ นให้ในระหวา่ งท่ีคุณพ่อเลย่ี มไปรักษาอาการเจบ็ ป่วยที่บ้าน
ของคนไขโ้ ดยท่ีคุณพ่อเลี่ยมไม่รู้ แต่เม่ือคุณพ่อเลี่ยมกลับมาถึงบ้านใน
ตอนเย็นก็เห็นสภาพบ้านท่ีได้รับการซ่อมแซมข้ึนใหม่ในสภาพแข็งแรง
คงทนกวา่ เดิมมาก ถึงกับยนื มองดบู ้านดว้ ยความประหลาดใจระคนดใี จ
จนน้าตาไหล คุณพ่อเล่ียมได้นามาเล่าให้ลูก ๆ หลาน ๆ ฟังด้วย
ความร้สู กึ ท่ีเตม็ เป่ยี มไปดว้ ยความสุขและรอยยิ้มทกุ ๆ คร้งั

๑๘

ชีวิตคอื งาน งานคอื ชีวิต

คุณพ่อเล่ียมได้สะสมความรู้ความชานาญในงานท่ีทาแทบทุก
ด้าน โดยเฉพาะการทาอาชีพเกษตร คุณพ่อเล่ียมมักมีคาสอนเป็นหลัก
งา่ ย ๆ แต่ใชไ้ ด้จริง เช่น ถ้าจะปลูกพืชเพือ่ ขายเอารายไดใ้ ห้พิจารณาว่า
พืชน้ันปลูกให้คนเอาไปกินหรือไปทาเป็นสินค้าอ่ืนได้ด้วย เพื่อดูว่ามี
ความตอ้ งการมากน้อยอย่างไร มีราคาเป็นอย่างไร และให้ดูประกอบ
กันไปกับความเหมาะสมของดิน คือ ให้เริ่มปลูกพืชที่น่าจะมีราคาดี
หลาย ๆ ชนิด เพอ่ื ดวู ่าชนิดใดเตบิ โตและให้ผลมากที่สุด เพื่อเลือกปลูก
เป็นพืชหลกั ทจ่ี ะทาให้ดูแลง่าย ได้ผลผลิตสูง และให้ปลูกต่างชนิดจาก
ท่ีคนทว่ั ไปนิยมปลูก เพราะจะมีมากเกินไปจนขายไม่ได้ราคาหรือขาย
ไดร้ าคาตา่ และสอนวา่ ไม่ให้วติ กกบั สงิ่ ทย่ี งั ไม่ลงมือทา เช่น พืชทุกชนิด
ถ้ามีดิน มีน้า ก็อยู่รอดได้ แต่จะเติบโตดีหรือไม่ก็ต้องปลูกดูก่อน
ความรู้จริงจะเกิดข้ึนจากการทดลองวิจัยด้วยตัวเอง คุณพ่อเล่ียมได้
เป็นแบบอย่างให้ตระหนักว่าการทาสิ่งใด ๆ ต้องจัดหาเครื่องมือ
เครอื่ งใช้ไวใ้ ห้พร้อมก็จะทางานได้อย่างเพลิดเพลิน ความเพลิดเพลิน
จะทาให้มีความรู้สึกสนุกทางานได้ไม่เหน่ือย คุณพ่อเลี่ยมจึงเป็นคนท่ี
ชอบและมีความสขุ กับการทางานตลอดมา โดยมคี าสอนสัน้ ๆ แกล่ ูก ๆ
วา่ "งานยากทาบอ่ ย ๆ ก็ง่าย งานมากทา ๆ ไปก็เสร็จ" คุณพ่อเลี่ยมจึง
เปน็ ต้นแบบของคนสูง้ าน สูช้ ีวิต และเปน็ แรงบันดาลใจแก่ลูก ๆ หลาน
ๆใหอ้ ดทน หาหนทางแกป้ ัญหาโดยไมย่ ่อท้อต่ออปุ สรรคใด ๆ

๑๙

ยดึ ม่นั สัมมาชีพและความพอเพียง
ในช่วงเวลาท่ีคุณพอ่ เลยี่ ม ได้เปิดร้านขายยาสมุนไพรควบคู่ไป

กบั การรับรักษาคนเจ็บป่วย คุณพ่อเลี่ยมจะไม่คิดค่าตรวจวินิจฉัยโรค
แต่จะคดิ เพียงค่ายาที่คิดจากราคาสมุนไพรทีหาซ้ือมา ส่วนสมุนไพรท่ี
คุณพ่อเล่ียมไปหาเก็บจากป่ามาเอง บางอย่างก็จะไม่คิดราคาหรือคิด
ราคาเพียงเล็กน้อยเท่าน้ัน หากช่วงไหนท่ีราคาสมุนไพรส่วนท่ีต้องซื้อ
หามามีราคาแพงข้ึน คุณพ่อเลี่ยมก็จะบ่นเปรยกับคุณแม่หน้ายว่า
สงสารคนปว่ ยท่ีต้องจ่ายเงินเพิ่มขึ้นอีก และเม่ือใดที่ต้องปรับข้ึนราคา
ขายยาอันเน่ืองมาจากส่วนผสมบางอย่างมีราคาแพงขึ้น คุณพ่อเล่ียม
และคุณแมห่ นา้ ยก็จะอธบิ ายใหค้ นปว่ ยฟังอย่างละเอียดด้วยความเห็น
อกเห็นใจคนปว่ ย บางครัง้ ลกู ๆ เคยเสนอวา่ ควรปรับราคาขายยาตาม
ภาวะราคาข้าวของในตลาดท่ีแพงข้ึนทุกอย่าง แต่ทั้งคุณพ่อเลี่ยมและ
คุณแม่หน้ายไม่เห็นด้วยโดยบอกว่า “อย่าเอากาไรมากเกินไป ไม่เอา
เปรียบ สงสารคนไข้เขา ชาวบ้านก็ลาบากเหมือนกัน” และมักหยิบยก
พระราชดารัสของในหลวงรัชกาลท่ี ๙ มาทบทวนให้ฟังว่า "พ่อหลวง
สอนให้มีความพอเพียง" โดยคุณพ่อเลี่ยมมีคาพูดติดปากเสมอว่า
“ความรู้แพทย์แผนไทยท่ีคณุ พ่อได้รบั ถา่ ยทอดมาเป็นความรู้ของโลกที่
ใหม้ าช่วยเหลอื คน จึงไม่ควรใช้เป็นโอกาสเอาเปรียบผู้อื่น”

๒๐

เสียสละไดท้ กุ อยา่ ง เห็นทุกข์ของผูอ้ ืน่ เปน็ ทกุ ขข์ องตนเอง
สาหรับความโอบอ้อมอารีกับเพื่อนบ้าน ในหมู่บ้านขุนพัง

นอกจากคุณพอ่ เลย่ี มจะใหก้ ารชว่ ยเหลอื รกั ษาการเจบ็ ไขไ้ ดป้ ว่ ยโดยไม่
เลือกที่รักมักที่ชังแล้ว คุณพ่อเล่ียมยังเสียสละ แบ่งปันสิ่งท่ีเป็น
ประโยชน์กับผู้อ่ืนอยู่เป็นนิจ เม่ือคร้ังที่หมู่บ้านขุนพังประสบกับ
มหาอทุ กภัยอย่างหนกั ในปี พ.ศ. ๒๕๑๘ มชี าวบา้ นเสียชีวิตจานวนมาก
รวมท้ังมีชาวบา้ นส่วนหน่งึ เดือดรอ้ นไม่มที ี่อยู่อาศัย เนื่องจากบ้านเรือน
ถูกน้าพัดพาเสียหายทั้งหมด ซ่ึงในปีนั้นคุณพ่อเล่ียมกาลังปลูกบ้าน
หลังใหม่ เป็นบ้าน ๒ ชั้นคร่ึงปูนคร่ึงไม้ เพ่ือเป็นบ้านพักอาศัยของ
ครอบครัว ทดแทนบ้านหลังเก่าที่ชารุดทรุดโทรมอย่างมาก แม้บ้าน
หลงั ใหมซ่ ึ่งสรา้ งยงั ไมแ่ ล้วเสร็จสมบูรณ์และคุณพ่อเล่ียมก็ยังไม่เคยเข้า
อยู่อาศัย แต่คุณพ่อเลี่ยมก็ไม่ลังเลท่ีจะยกให้เป็นท่ีพักอาศัยกับเพื่อน
บ้านทีเ่ ดอื ดรอ้ นไมม่ ีบา้ นอยเู่ ปน็ เวลานานนบั ปี รวมทั้งแบ่งปันข้าวปลา
อาหาร เพื่อบรรเทาความทกุ ขย์ ากจนผ่านพน้ ความยากลาบาก กลับไป
เร่ิมต้นชีวิตใหมไ่ ด้

คุณพ่อเลี่ยมไม่เพียงสั่งสอนด้วยคาพูดให้ลูก ๆ รู้จักการโอบ
อ้อมอารี เสียสละ แบ่งปันโดยไม่หวงั ส่ิงตอบแทนใด ๆ แต่คุณพ่อเล่ียม
จะทาใหเ้ ห็นเปน็ แบบอย่างทกุ ๆ ครัง้ ที่มีโอกาส คุณพ่อเล่ียมจึงเป็นพ่อ
พระในดวงใจของลูก ๆ ตลอดมา

๒๑

ชวั่ ชีวิตคดิ แตส่ ิง่ ดี พดู แตส่ ิง่ ดี ๆ
คุณพ่อเล่ียมย้าสอนลูก ๆ เสมอว่า พ่อ แม่ คือ ผู้ให้ชีวิต

การอุปถมั ภค์ ้าชูของพ่อแมจ่ ะเปน็ มงคลแกล่ กู คณุ พอ่ เลย่ี มจึงไม่เคยพูด
คาแชง่ ดา่ และไม่พดู คาหยาบกับลูกหลาน เพราะมีความเชื่อส่วนตัวว่า
คาแชง่ ด่าหรอื คาหยาบของพ่อแม่ จะมีผลลบต่อการดาเนินชีวิตของลูก
ถึงข้ันท่ีเช่ือว่าจะส่งผลให้ชีวิตเป็นอัปมงคลไม่เจริญรุ่งเรืองตลอดชีวิต
แต่ในขณะเดยี วกันก็มีความเชอื่ ด้วยว่าคาให้พรของพ่อแม่ จะเป็นพลัง
มงคลท่สี ่งเสรมิ ใหล้ กู ๆ มชี วี ิตทีด่ ีงาม มีความเจริญรุ่งเรืองสมบูรณ์พูน
สุขตลอดเวลา คุณพ่อเล่ียมจึงมีคาให้พรทุก ๆ คร้ังท่ีลูก ๆ หลาน ๆ
ไหวข้ อพร หรอื มีของฝากของขวัญมาแสดงความรกั ความหว่ งใย

ลกู ๆ ทกุ คนมีความภาคภมู ใิ จทีส่ ุดทีไ่ ด้เกดิ มาใน
ครอบครัวของคณุ พอ่ เลย่ี ม มสุ ิกพันธ์
จาก ลกู ทุกคน

๒๒

คา่ ไว้อาลยั ของลกู ๆ หลาน ๆ

๒๓

ขอกล่าวคาอาลัยจากใจหลาน ให้สะทา้ นถึงสวรรคบ์ นช้ันฟา้

อาลัยรักเคารพคะ่ คุณตา หมอตาราแผนไทยในขุนพงั

คารวะตาเลีย่ มท่านเย่ียมยอด หลานโอบกอดเอามอื มาลูบหลัง

ส่วนยายหนา้ ยนง่ั ใกลใ้ กลค้ อยระวงั กลับขุนพังแวะทุกคร้ังบ้านคณุ ตา

ใครเจ็บไข้ตง้ั ศาลขึน้ บา้ นใหม่ ตาเลยี่ มไปปลุกเสกเปา่ คาถา

ใส่เส้อื ขาวผา้ ขาวม้าเดนิ ทางมา ไร้รถราเดนิ เท้ากา้ วเรว็ ไว

บุตรธดิ าของตานบั ไม่ถ้วน ทุกคนลว้ นสาเรจ็ มเิ หลวไหล

รูปปรญิ ญาวางเรยี งต่อกนั ไป ด้วยเหงื่อไคลของตาหาสง่ เรยี น

ทา่ นเป็นแบบอยา่ งอันดตี ามทเี่ ห็น ท่านชัดเจนเรื่องทานายนัง่ ขดี เขยี น

ราหเู ขา้ ราหูออกบอกแนบเนยี น บาเพ็ญเพยี รดารงธรรมนาชีวี

ทา่ นควรคา่ กบั คาว่าพระราชทาน เหล่าลูกหลานภมู ิใจในศกั ดศิ์ รี

เก้าสบิ แปดดารงคงความดี สภู่ พศจวี ิมานรับท่านเทอญ

ด้วยความรกั เคารพและอาลยั ยง่ิ
คณะลกู หลานแม่เฒา่ เต้ง

คิดถงึ พอ่ เม่ือครัง้ พอ่ ยงั อยู่ พ่อคอื ครตู ารับยานา่ สรรเสรญิ
สมนุ ไพรเกดิ ก่อพ่อดาเนิน พ่อกา้ วเดนิ ช่วยคนพน้ โรคา
ถา้ ดูดวงยกใหพ้ ่อนง่ั รอได้ พ่อดใู หแ้ ม่นมากหากมาหา
คดิ ถงึ พ่อจากไปลับไม่กลับมา ส่สู วรรค์ชนั้ ฟ้าแสนอาลัย

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวมุสกิ พนั ธ์ด้วยนะคะ
ลกู จูนเบญจม'89 (พยาบาลวิชาชพี โรงพยาบาลพรหมคีร)ี

๒๔

วันทพ่ี ่อ จากไป ใจหล่นวบู
หันมองธปู สบตา พ่อลาก่อน
นกึ ความหลงั ผา่ นมา ยังอาวรณ์
ลูกทกุ ร้อน พ่อไม่เคย เฉยสักครา

นานมา ๖๕ ปีที่พนั ผูก ลูกรกั พ่อ
ร่วมผกู ก่อ วงศต์ ระกลู ใหพ้ ูนศรี
นัง่ นอกชาน ร่วมปรึกษา กนั นานปี
มาวันน้ี พ่อตอ้ งไป ใจรอนรอน

ขอสวรรค์ จงรับพ่อ ของลูกไป
จากแตก่ าย เท่าน้ันพอ ขอใจแจ้ง
ไมเ่ คยลืม หลับหรอื ตื่น พอ่ คนเก่ง
ลูกครดั เครง่ คาพ่อสอน จนส้ินลม

“รกั และอาลยั พ่อ”
กานดา มสุ ิกพนั ธ์ (ช่วยเมือง)

และครอบครัว

๒๕

ใจแทบขาดดับดน้ิ วนั สน้ิ พ่อ
นา้ ตาคลอดวงตาและบ่าไหล
ลกู อยู่ใกลจ้ นนาทีพ่อสิน้ ใจ
ไดเ้ ห็นพอ่ จากไปไม่กลับมา

ขอพ่อสู่แดนสรวงหว้ งสวรรค์
เกดิ เป็นเทพเทวัญชั้นเวหา
ใหก้ ศุ ลผลบญุ หนุนนาพา
ขอใหพ้ อ่ สขุ อยบู่ นฟ้านิรนั ดร

“เขยี นจากใจอาลัยพอ่ ”
สาคร จันทรม์ ณี
และครอบครัว

๒๖

ดว้ ยอาลัยและคดิ ถงึ พ่อ

วันที่ ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๔ เป็นวันที่พ่อส้ินใจ ซึ่งวันนี้ตรงกับ
วนั เกดิ ของกระผมด้วย ผมได้มาซ่งึ ชีวติ อนั มีคา่ สงู สดุ ของผม แต่วันน้ีผม
ก็ต้องเสียพ่อไป ซึ่งเป็นคนท่ีมีค่าสูงสุดเช่นกันด้วยพ่อเป็นผู้ให้ชีวิต
การศกึ ษา และวิธีการดารงชีวิต การเป็นคนดีมีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์
สอนให้ทางาน สอนให้รักพี่รักน้อง สอนให้ประกอบกรรมดี และอีก
มากมายที่พ่อสอน ผมจาได้ทุกคาสอนของพ่อ เน่ืองจากผมได้อยู่
ใกลช้ ิดพอ่ มาตลอด และด้วยพ่อเป็นคนดีมีคุณธรรมสูง ผมจึงมีโอกาส
ไดเ้ ห็นตัวอย่างทด่ี ี ๆ จากพ่ออยูเ่ ป็นประจา ผมจึงสานึกในบุญคุณและ
ความดงี ามของพ่อ ดังน้ัน ถึงแม้พ่อจะจากผมและพ่ีน้องทุกคนไป แต่
พวกเราจะทาแต่ความดี ไมเ่ บียดเบียนผ้อู ื่น จะต้งั จิตอธิษฐาน ส่งผลใน
ความดีท่ีได้ทาทุกประเภท ขอผลความดีท่ีทา ให้ถึงวิญญาณพ่อด้วย
สาธุ สาธุ สาธุ

“ดว้ ยรักและอาลัยย่ิง”
วโิ รจน์ มุสกิ พนั ธ์ (แดง)

และครอบครวั

๒๗

เขียนกระดาษดว้ ยใจอาลัยพ่อ
ถึงทวยเทพลกู ขอวงิ วอนไหว้
ฝากวญิ ญาณคุณพ่อโปรดรับไว้
พอ่ ผมคอื ผูใ้ ห้บนโลกา

ใชช้ ีวิตท่ีมีชว่ ยคนป่วย
รา่ งกายสวยเพราะดวงจติ มีศีลห้า
ทาคุณงามความดเี สมอมา
พอ่ สมควรอยบู่ นฟา้ ชั้นดาวดึงส์

“อาลยั ยง่ิ ”
ร้อยตารวจเอกโสพาส มสุ ิกพันธ์

และครอบครัว

๒๘

เขียนถ้อยคาอาลยั ใจจะขาด
เหมือนฟ้าฟาดกลางใจทุกขใ์ ดเหมือน
เคยมีพอ่ น่ังรอนอกชานเรอื น
รอลูกเยือนวนั หยุดสดุ สัปดาห์

น่ังอมยิม้ ชะเง้อคอรอกนิ ขา้ ว
เตรียมหวานคาวเรยี งรายไวค้ อยทา่
ทุกวันหยุดลกู ๆผลัดเปลี่ยนมา
เยี่ยมบดิ ามารดาเป็นอาจณิ

นบั แตน่ ้ีต่อไปไมม่ พี อ่
นงั่ คอยรอห่วงใยใจถวิล
แต่ลูกรู้พอ่ ยังอยู่เฝ้ายลยนิ
ช่ัวฟ้าดนิ ไมเ่ คยพรากจากลูกเลย

“รักพ่อสุดหวั ใจ”
นายประพนั ธ์ มุสิกพันธ์

และครอบครัว

๒๙

วนั ที่ ๙ พฤษภาฟ้าลขิ ิต
หนง่ึ ชวี ติ ลาลับดบั สังขาร
ผเู้ ปน็ ร่มโพธ์ไิ ทรมาชา้ นาน
ให้ลูกหลานผาสุกทุกคนื วนั

อนั รอยย้ิมทเี่ คยเหน็ ในครากอ่ น
คาทา่ นสอนด้วยใบหน้าอันแจ่มใส
ขอคณุ ป่อู ย่ากังวลในเรอ่ื งใด
ขอจงไปสคุ ตมิ จิ าบัล

แดป่ ู่เลย่ี มเทวดาผลู้ าจาก
พ้นวิบากส่หู ว้ งสรวงสวรรค์
นอ้ มราลึกคุณความดีทอ่ี นันต์
ส่งปนู่ ้ันส่สู วรรคน์ ิรันดร์กาล

หากชาตหิ นา้ เกดิ ใหม่ไดพ้ านพบ
ขอประสบพันผูกเป็นลกู หลาน
ได้ตอบแทนพระคณุ ทา่ นนานแสนนาน
เหล่าภยั พาลไม่มาพรากเราจากกนั

ด้วยรักและอาลัยยิ่ง
ลูก ๆ พ่อสัญญา มสุ กิ พนั ธ์

๓๐

ชีวิตน้ี ลกู มีพอ่ ก่อกาเนิด
เปน็ สงิ่ เลศิ กว่าสิ่งใด ในสงสาร
เพราะชวี ติ ลูกจงึ ได้ สรา้ งผลทาน
ได้วมิ าน เพราะมพี อ่ ก่อดวงธรรม

ขอกรรมดี ทกุ สิ่งอนั ลูกเคยสร้าง
ช่วยนาทาง พ่อนน้ั ให้สุขี
จงพบพาน วิมานแก้ว แคล้วไพรี
ขอโยมพอ่ มคี วามสขุ ทกุ ชาติไป

พระอดศิ ักด์ อุตตฺ โร (มสุ กิ พนั ธ์)
และครอบครัว

๓๑

สุดอาลยั ในวนั นไี้ ม่มีพอ่
ใจอยากอ้อนวอนขอต่อสวรรค์
ให้มีพ่ออย่ใู กล้อีกหลายวัน
ทัง้ แดนสรวงเงยี บงนั ไม่พาที

สารวมจติ คิดดูจึงรวู้ ่า
พ่อจากดาวดึงสม์ าทาหนา้ ท่ี
เล้ียงดูเราต้งั เกา้ สบิ แปดปี
ถงึ วันนฟี้ ้ามารับพอ่ กลับไป

พ่อสง่ ลกู ทกุ คนถงึ เปา้ หมาย
จวบรา่ งกายมนุษย์สุดทนไหว
หมดภาระ...ถึงครา..พ่อลาไกล
น้อมดวงใจส่งพอ่ สู่...ประตูดาว

ผมรูว้ ่าพอ่ จะมีความสุขบนนน้ั ผมจะระลึกถึงพอ่ และทาสิง่ ดีๆ
ตามทพี่ อ่ สอน เพ่ือจะตามไปพบพ่ออกี คร้งั บนสวรรค์ รกั พ่อครับ

“ส่งพอ่ สปู่ ระตูดาว”
พันตารวจตรอี าพร มสุ กิ พนั ธ์

และครอบครวั

๓๒

รกั พอ่ คะ่
ขอบพระคณุ พอ่ เลี่ยมมาก ๆ นะคะ ชีวิตนี้ที่พ่อให้มาพร้อมกับ
คาสั่งสอนดี ๆ ที่มีคุณค่าทุกประโยค ควรค่าแก่การจดจาและปฏิบัติ
ตาม ภมู ิใจและดใี จเปน็ ท่สี ุดไดเ้ กดิ มาเป็นลูกพ่อเลี่ยม ไม่มีวันไหนท่ีลูก
ไม่คิดถึงพ่อ รักและคิดถงึ เทิดทนู ตลอดเวลา

พ่อคอื พระอีกองค์ทล่ี กู กราบไหว้ทุกคืนก่อนนอน และขอบคุณ
อีกครง้ั สาหรับวชิ าแพทย์แผนไทยท่ีได้สั่งสอนลูกมา พ่อคืออาจารย์คน
แรกของลูก ลูกสัญญาจะทาหน้าที่น้ีให้ดีท่ีสุดไม่ให้พ่อผิดหวังค่ะ
จะคงไว้ซึ่งเมตตา กรุณาและเอื้ออารีต่อมนษุ ย์ทกุ คนคะ่

ถ้อยคาทีบ่ อกกล่าวเป็นเพียงเศษเส้ียวของความรู้สึก ถ้าจะให้
บอกความรู้สกึ ทั้งหมดของลูกท่มี ตี ่อพอ่ เล่ียม กระดาษในโลกน้ีก็คงมีไม่
พอใหล้ กู เขยี นจนจบความรู้สึก ลูกขอบอกพ่อว่ารักเคารพเทิดทูนและ
จะเอาเปน็ แบบอยา่ งตลอดชวี ติ คะ่

“ดว้ ยรกั เคารพและเทดิ ทนู พอ่ ”
บปุ ผา ปานคง (สาวนุ้ย)
และครอบครัว

๓๓

แม่ยังจาได้ดี ในวันท่ีแม่จากบ้านเกิดมา ใช้ชีวิตฝากผีฝากไข้ไว้
กับพอ่ เล่ียม แมช้ ว่ งเริ่มตน้ จะพบกับความยากลาบากอย่างมาก แต่แม่
ก็มีกาลังใจ มีความมั่นใจท่ีจะสร้างครอบครัวให้มั่นคง พ่อเลี่ยมคอย
สอนแม่ทุก ๆ อย่าง ท้ังการเป็นแม่บ้านแม่เรือนดูแลครอบครัว และ
การเป็นภรรย าหมอที่จะต้องช่ว ยเหลือเคีย งคู่พ่อเพื่อดูแ ล
รกั ษาพยาบาลคนเจบ็ ไข้ไดป้ ่วย จึงต้องมจี ติ ใจเมตตา มคี ุณธรรม พร้อม
เสียสละความสขุ สว่ นตัว เห็นความทุกข์ผู้อ่ืนสาคัญกว่าทุกข์ของตัวเอง
ซ่งึ พอ่ เลยี่ มปฏิบตั ิตัวเป็นแบบอยา่ งตลอดมา

ตลอดช่วงเวลาที่แม่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพ่อเลี่ยมกว่า ๗๐ ปี
แม่บอกตัวเองเสมอว่าแม่เป็นคนที่โชคดี มีพ่อเล่ียมเป็นสามีที่รักและ
ดูแลครอบครัวอย่างดีมาก พ่อเลี่ยมเป็นผู้ท่ีมีความมุมานะ มีความ
อดทนต่อความยากลาบาก ไม่ยุ่งเก่ียวอบายมุข จึงเป็นบุญของลูก ๆ
เพราะพอ่ เลีย่ มเปน็ ผทู้ ย่ี อมแลกชวี ิตสู้ทนกับความเหน่ือยยาก เสียสละ
ความสขุ สว่ นตัว เสยี สละทรัพย์สินได้ทุกอยา่ งเพื่อทุ่มเทมงุ่ ม่นั ใหล้ กู ๆได้
มีการศึกษาจนถึงระดบั สูงสุดเท่าท่ีจะทาได้ จนลูกๆประสบความสาเร็จ
กนั ทุกคน ซง่ึ เป็นสิ่งทแ่ี ม่มีความภาคภมู ิใจในตัวพอ่ เลย่ี มมากๆ

แม่อยากจะบอกพ่อเลี่ยมว่า แม่รักพ่อเล่ียมมาก ขอให้พ่อเล่ียม
ไปสูส่ ุคตอิ ยบู่ นสวรรค์ และคอยเฝ้ามองดแู มก่ บั ลกู ๆ ไปจนกว่าจะจาก
โลกนไ้ี ปและตามไปอยู่กบั พอ่ เลย่ี มโดยไมพ่ รากจากกันอกี

“รักและคดิ ถงึ พ่อเล่ียมตลอดเวลา”
แม่หนา้ ย มสุ ิกพนั ธ์

๓๔

เกร็ดความรู้การใช้สมุนไพรใกลต้ ัวทีพ่ ่อสอน

พืชสมุนไพร มรี สชาติทห่ี ลากหลาย แบ่งไดเ้ ป็น ๙ รส และมสี รรพคุณทาง

ยาแตกตา่ งกัน ดงั น้ี

ฝาดชอบสมาน หวานซาบเน้อื เมาเบือ่ แกพ้ ิษ

ดีโลหิตชอบขม เผด็ รอ้ นลมถอยถด เอ็นชอบรสมนั มัน

หอมเย็นน้ันชื่นใจ เค็มซาบในผิวหนงั เสมหะยงั ชอบส้ม

๓๕

“เมล็ดพรกิ ไทยดา่ ” สมนุ ไพรกน้ ครวั แกป้ วดหัว

อาการปวดหัว ท้ังปวดเล็กๆ น้อยๆ หรือปวดมากๆ หากมีอาการ
รนุ แรงต่อเน่ืองนานๆ อาจมีอันตรายถึงชีวิต อย่างเช่น การปวดหัวเพราะ
โรคกาเดาที่มีอาการปวดรุนแรง หากปล่อยไว้นานเกิน ๔ วัน ก็จะไม่
สามารถรักษาได้ ดังนั้น เมื่อมีอาการปวดหัว สามารถใช้สมุนไพรใกล้ตัว
รกั ษาได้ โดยใชเ้ มลด็ พริกไทยดา นามาเผาไฟ จนลุกไหม้เกิดควัน แล้วสูด
ควันทางจมูกเข้าไปลึกๆ หากมีอาการรุนแรงควรใช้พริกไทย ๓ - ๔ เม็ด
เผาไฟครั้งละ ๑ เม็ด อาการจะค่อยๆ ทุเลาและหายไป หากครั้งเดียวไม่
หายสามารถทาซา้ ๒ - ๓ ครั้งเว้นหา่ งกนั ๕ - ๖ ชว่ั โมง

พืชสมุนไพร “ชุมเหด็ เทศ” รกั ษาอาการทอ้ งผกู

อาการท้องผูกรักษาได้ด้วยพืชชุมเห็ดเทศ โดยใช้ใบสด ๑ กามือ
ต้มในน้า ปล่อยทิ้งให้เดือดประมาณ ๑๐ นาที นาน้าที่ต้มมาดื่มคร้ังละ ½
แก้วนา้ ดม่ื ถา้ หากยงั ไม่ได้ผล ก็สามารถเพ่ิมปริมาณการดื่มตามความหนัก
เบาของอาการ

“หญา้ หนวดแมว” ใช้ขบั ปสั สาวะ

หากมีอาการ ปัสสาวะขัด สามารถนาต้นหญ้าหนวดแมว มาต้มน้าทิ้งให้
เดือด ๑๐ - ๑๕ นาที นาน้าทต่ี ม้ มาดื่มครั้งละ ½ แก้วน้าดมื่ วนั ละ ๓ มอื้
จะชว่ ยขับปัสสาวะได้

๓๖

“ผลมะนาว” ใช้รักษาฝี หนอง

เมอ่ื ร่างกายมีอาการอักเสบเกิดฝี หนองอยู่ภายใน สามารถใช้ผล
มะนาวสดนามาเผาไฟจนสุกท่ัวท้ังลูก แล้วใช้มีดหั่นเปิดให้เห็นเน้ือข้างใน
แ ล้ ว ใ ช้ ส่ ว น ด้ า น ที่ ห่ั น เ ปิ ด เ น้ื อ อ อ ก ปิ ด ที่ บ ริ เ ว ณ ป า ก แ ผ ล ท่ี มี ห น อ ง
ทงิ้ ไว้ ๖ - ๘ ชัว่ โมง ผลมะนาวจะดูดหนองออกมาจนหมด ช่วยป้องกันแผล
ตดิ เชอื้ และชว่ ยทาให้สามารถรักษาแผลให้หายไดภ้ ายในเวลาอันรวดเรว็

“ใบตน้ สาบเสือ” ใชแ้ กพ้ ษิ และรกั ษาแผลสด

พชื สาบเสือ หรอื เรียกกันท่ัวไปว่า “หญ้าไอ้เหลิง” สามารถใช้ใบ
สดรักษาอาการแพ้พษิ ท่เี กิดจากแมลง สัตว์ กัดต่อย หรือใช้ห้ามเลือดจาก
แผลสดได้อย่างน่าอัศจรรย์ โดยนาใบสดของพืชสาบเสือมาบีบขย้ีด้วยมือ
แล้วนาไปถูทาบริเวณที่ถูกแมลง สัตว์ กัดต่อย อาการแพ้พิษจะหายไปใน
เวลา ๓ - ๕ นาที หรือกรณีใช้ห้ามเลือดจากแผลสด ก็ใช้มือบีบขย้ีใบ
สาบเสอื แล้ววางบนปากแผลแล้วใช้นวิ้ กดทับไว้ ๓ - ๕ นาที เลือดก็จะหยุด
ไหล และยังชว่ ยป้องกนั ไมใ่ ห้แผลตดิ เชอ้ื และรักษาแผลให้หายได้อีกดว้ ย

๓๗

๓๘

๓๙