The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

หนัังสือบันทึกภาพรวมการทำงานของกลุ่มบก.หมี

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by Phanuwit Tt, 2019-11-14 10:45:17

BK.B.Bear

หนัังสือบันทึกภาพรวมการทำงานของกลุ่มบก.หมี

23 MS จดั๊ หนั ไปมองไอ จ๊ดั : เฮย้ ๆ ตมิ จะไปไหนอ่ะ SFX : ในโรง 12 วนิ าที
ตมิ ทเ่ี ดนิ ไปอีกทาง ไอติม : ไปน่ังตรงนั้นดีกวา่ ววิ อาหาร
เอก็ ซผ์ ลกั ไหล่ไอตมิ ดี
แล้วเดินไปทางทไี่ อ เอก็ ซ์ : พ่มี .4 เลยนะมึงอะ่
ติมบอก
CUT

24 FADE IN TEXT : - 3 วินาที

หนึง่ เดอื นตอ่ มา

DISSOLVE

25 MS เอ็กซเ์ ดินเข้ามา เอก็ ซ์ : ไง ไอข้ยี าทาไมวนั น้มี า SFX : เสียง 4 วนิ าที

หาไอตมิ ที่น่ังอยใู่ น เชา้ จงั วะ เดิน

ห้องเรียน

CUT

26 MS ไอตมิ หนั ไปบอก ไอติม : เฮ้ย กูไมไ่ ด้ขย้ี านะ 4 วินาที

เอก็ ซ์ พดู งี้คนอ่ืนเขา้ ใจผดิ พอดี

CUT

27 MCU เอ็กซต์ อบกลับ เอก็ ซ์ : นน่ั มันก็เร่อื งของมึง 4 วนิ าที

CUT ฮ่า ๆ ๆ แลว้ ตกลงทาไมวันน้ี

มาเช้าจังวะ

28 MCU หนั ไปบอก ไอติม : อ๋อ กพ็ อ่ กูมาสง่ ก่อน 3 วินาที

เอ็กซ์ทน่ี ่งั ข้างหลัง ไปทางานอะ

CUT

29 MCU เอก็ ซ์หัวเราะ เอก็ ซ์ : อ๋อ เป๊ยี กมาสง่ หรอ 5 วนิ าที

สนุกสนาน แห้ง ฮ่า ๆ ๆ

CUT

30 MLS จด๊ั เดินเข้ามา จัด๊ : คุยอะไรกันอยวู่ ะ 5 วนิ าที

ในห้อง วนิ าที

CUT

31 MS หันไปตอบจ๊ดั ท่ี เอ็กซ์ : ออ๋ คุยเร่อื งเปยี๊ กอย่อู ะ 5 วนิ าที

กาลงั เดินมาท่ีโตะ๊

CUT

32 MS ดเุ อ็กซ์ แล้วนง่ั ท่ี จั๊ด : นัน่ พอ่ เพ่อื นนะ พูดซะเปน็ 5 วินาที

ของตวั เอง เพอื่ นเล่นเลย

CUT

33 MS หัวเราะอย่าง เอก็ ซ์ : ฮ่าๆๆ รักหรอกจงึ หยอก 5 วินาที

สนุกสนาน เล่นไง ว่าแต่ไอติม เม่อื ไหร่มึงจะ

CUT อ้วนขนึ้ วะ

34 CU กม้ หนา้ นอ้ ยใจ ไอติม : กูก็พยายามอยนู่ ะ แต่ 5 วนิ าที

CUT มันไม่อว้ นอ่ะ ให้ทาไงได้

MS เอ็กซผ์ ลักไหล่ไอ เอก็ ซ์ : ฮา่ ๆ งี้กต็ อ้ งผอมเป็น 5 วนิ าที

ตมิ และล้อเลียนตอ่ ไม่ ตะเกยี บแบบนต้ี ลอดเลยดิ น่า

หยดุ สงสารว่ะ

CUT เอ็กซ์ : ทาไม แค่นจ้ี ะรอ้ งไหห้ รอ

35 MCU ไอติมตอบเสยี ง ไอตมิ : ป่าว ไม่ได้จะรอ้ ง 3 วนิ าที

ส่นั เครอื

CUT

36 LS ลากเอ็กซอ์ อกจาก จด๊ั : พอๆ หยดุ เลย ไปๆ จะเขา้ 3 วนิ าที

ห้อง แถวแลว้

CUT

37 LS ทุกคนเดินออกไป เอ็กซ์ : เออๆไปกไ็ ด้ SFX : เสียงเดิน 10 วินาที

เขา้ แถว Off mic อะไรวะแค่นก้ี ็ทาเปน็

CUT นา้ ตาซมึ ออ่ นวะ่

38 MLS จ๊ัด ไอตมิ เอก็ ซ์ จ๊ดั : เลกิ เรียนแลว้ ไปเทย่ี วกัน SFX : เสยี ง 3 วินาที

พูดคุยกนั หลังเลกิ ออด

เรียน

CUT

39 MLS เอก็ ซห์ นั ไปถามจ๊ัด เอก็ ซ์ : จะไปเที่ยวไหนวะ 2 วนิ าที
CUT

40 MLS หนั ไปตอบเอ็กซ์ จัด๊ : เดนิ กาดไง วันนม้ี ีกาด 2 วินาที

CUT

42 MLS ตอบรับดว้ ยความ เอ็กซ์ : เออว่ะ จรงิ ด้วย กไู ป ๆ ๆ 5 วินาที

กระตอื รือรน้

CUT

43 MLS หนั ไปชวนตมิ จ๊ัด : ตมิ แล้วมงึ จะไปไหม? 5 วินาที

CUT

44 MLS พยกั หนา้ เบา ๆ ไอตมิ : ไปกไ็ ด้ 3 วินาที

CUT

45 MLS เอก็ ซต์ ่อยแขนไอตมิ เอก็ ซ์ : ดีมากเพ่อื นรกั SFX : เสยี งตบหัว 5 วินาที

รวั ๆ

CUT

46 MLS พยายามปดั มือ ไอตมิ : โอย๊ เบาๆหน่อยเราเจบ็ 2 วนิ าที

เอ็กซ์

CUT

47 MLS กอดคอไอติมกับจั๊ด เอ็กซ์ : ก็เจ็บดิ ตัวมึงมีแตก่ ระดกู อ่ะไอ SFX : เสียงเดิน 7 วินาที

ออกจากห้อง แห้ง ไปๆๆเด๋ียวกาดวายนะเว้ย

CUT

48 FADE IN TEXT : 2 ปี - 3 วนิ าที

ผ่านไป

DISSOLVE

49 MLS หนา้ โรงเรยี น เอ็กซ์ : มานง่ั เหมอ่ อะไรตรงน้ีอ่ะไอแห้ง SFX : เสยี งตบหวั 32 วินาที

เอก็ ซเ์ ข้ามาทกั ทาย ไอติม : ออ๋ ก็น่งั คิดอะไรเพลนิ ๆอ่ะ

และตบหัวไอตมิ ทีน่ งั่ เหม่อ เอก็ ซ์ : คิดวา่ ตวั เองเป็นพระเอกเอม็ วี

จากนน้ั กม็ ปี ากเสยี งกนั จน เหรอแหง้

เอก็ ซว์ ิง่ ตามไอติมไปใน ไอติม : โอย๊ เจ็บ

ท่ีสุด เอก็ ซ์ : ผอมแหง้ แรงนอ้ ย -

CUT ออ่ นแอจรงิ จริ๊ง

ไอตมิ : กูก็ไม่ไดอ้ ยากเปน็ แบบน้ีป่ะวะ

มึงเลิกลอ้ เร่ืองร่างกายกูสักที กไู ม่

ชอบ!!

เอ็กซ์ : อา้ วๆ เดยี๋ วน้หี ดั ขึ้นเสียงเหรอ

วะ จะไปไหนไอแหง้

50 สนามเดก็ เลน่ On mic 30
MS ไอติมนั่งคิด ไอตมิ : เฮอ้ เรอื่ งเรียนทาไง วนิ าที
เร่อื งต่าง ๆ อยู่คน ต่อดีวะ เกรดแคน่ ีจ้ ะเขา้ ที่ไหน
เดยี ว ได้บ้างกไ็ มร่ ู้ แม่อยากใหเ้ รียน
CUT สายวิทย์ฯ แตเ่ กรดต้องถงึ 3
แล้วเรื่องเอ็กซ์อีก ต้องทา
ยงั ไงนะ มนั ถงึ จะหยดุ แกลง้
แรงๆสักที เฮ้อ

51 MCU จด๊ั เดินเข้ามา จ๊ัด : เห้ยเปน็ ไรวะติม น่งั หนา้ SFX : เสียง 3 วินาที

หาไอติม เครยี ดเชียว เดนิ

CUT

52 CU นง่ั กม้ หนา้ ไอติม : อ๋อ กเู ครียดเรอื่ ง 6 วนิ าที
CUT เรียนเฉยๆ แล้วกม็ ีเรอ่ื งเพอื่ น
บ้างนิดหนอ่ ย

53 MS หนั ไปถามเพ่อื จด๊ั : เพ่อื นน่ี ไอเอ็กซเ์ หรอ 4 วินาที
ความแนใ่ จ
CUT

54 MS ไอตมิ ตอบรบั ไอตมิ : ออื ใช่ กูแคร่ ู้สกึ ไม่ 7 วนิ าที
CUT ชอบท่มี นั มาตบหวั มาชก มา
ลอ้ ร่างกายกูอ่ะ

55 MS จด๊ั พูดปลอบไอ จั๊ด : เอก็ ซ์มันกเ็ ปน็ แบบนี้ 4 วนิ าที
ตมิ แหละ ปากเสีย พดู ไมค่ ิด
CUT

56 MS กม้ หนา้ มองพื้น ไอตมิ : เหอ้ นสิ ยั แบบนไ้ี ม่โอเควะ่ 8 วินาที
CUT ต้งั แตม่ .1ละ กไู มอ่ ยากทนอกี แล้ว 5 วินาที
6 วนิ าที
57 MS จ๊ัดพูดปลอบใจ จด๊ั : เออเขา้ ใจ แล้วมึงเคยพูดกบั
CUT มนั ยงั อะ่ วา่ ไมช่ อบ

58 MCU เงยหนา้ มองจ๊ัด ไอติม : ก็เคยนะ แตม่ ันคงคดิ ว่ากู
CUT พดู เลน่ มง้ั ยงั มาแกลง้ กูเร่อื ยๆอยู่
เลย

59 TWO SHOT ตบไหล่ไอ จัด๊ : งนั้ เอาง้ี เดยี๋ วกจู ะไปช่วยพูด 5 วินาที

ติมเบา ๆ กบั มันอกี แรง

CUT

60 MS ไอตมิ พยกั หน้ารบั ไอติม : เออ ขอบใจมึงมาก 3 วินาที
CUT 9 วินาที

61 LS จ๊ัดพดู เสรจ็ แล้วลกุ จดั๊ : ไมเ่ ปน็ ไร ๆ กูก็สงสารมึงท่ี
ขนึ้ ยืน โดนแกล้ง
CUT เออ กจู ะไปสหกรณแ์ ล้วขนึ้ หอ้ งเลย
มึงจะไปพร้อมกูไหม

62 MS ไอติมโบกมอื ไอตมิ :ไม่ ๆ มงึ ขน้ึ ไปกอ่ นเลย 4 วนิ าที
ปฏิเสธ เดีย๋ วกตู ามไป
CUT

63 LS TO MCU จด๊ั เดิน จ๊ัด : รีบตามมานะ SFX : เสียงเดิน 5 วนิ าที
ออกไป
CUT

64 หอ้ งเรยี น เอก็ ซ์ : ขนมมาแล้วว อา้ วแล้วไอ SFX : เสยี งเดนิ / 10 วนิ าที

LS จด๊ั เดินเขา้ มาให้ แหง้ อะ่ ไม่มาด้วยเหรอ หรอื มัน เสยี งถงุ ขนม

หอ้ งเรยี นทม่ี เี อก็ ซน์ ั่งอยู่ ไปเปน็ ลมที่ไหนหรอื เปลา่ วะเน่ีย

CUT

65 MCU เดินมานั่งขา้ งๆ จด๊ั : ว่าติมมนั อีกแลว้ นะมงึ อ่ะ ไม่ 4 วนิ าที
CUT เบ่ือบ้างหรอ 7 วนิ าที

66 MS หันหนา้ มาทางจั๊ด เอก็ ซ์ : แลว้ มงึ จะทาไม หรอื จะใหก้ ู
CUT แกลง้ มงึ แทนมนั เอาไหมห้ะไอจัด๊

67 MS หนั หน้าไปตอบ จ๊ดั : พอเลยมงึ อะ่ กไู มใ่ ช่ 9 วินาที
เอก็ ซ์ สนามอารมณม์ ึงนะ ไอติมก็
CUT ดว้ ย เลกิ แกล้งมันไดแ้ ลว้ มนั 12 วินาที
ไมช่ อบ
2 วินาที
68 LS ไอตมิ เดินเข้าหอ้ ง เอ็กซ์ : หรอวะ อะอ้าวว ไอแหง้ 7 วินาที
มา เพื่อนรกั ไดข้ ่าวว่าไมช่ อบทีก่ ู 1 วินาที
CUT แกลง้ หรอวะ ฮา่ ๆ ช่วยไมไ่ ดม้ ึง 10 วนิ าที
มันน่าแกลง้ นห่ี ว่า
4 วนิ าที
69 MLS ไอตมิ ไปนัง่ ที่ ไอติม : ... 5 วินาที
โต๊ะของตวั เอง
CUT

70 LS เอก็ ซเ์ ดินไปที่โต๊ะ เอก็ ซ์ : อะ่ ๆ เดินหนีๆอกี ทา

ของไอตมิ เป็นเขม้ เหรอเราอะ่ กินกาแฟมา

CUT แน่ ๆ เลย

71 MS กม้ หน้าเงียบ ไอตมิ : ….
CUT

72 LS รอ้ งเพลงเพ่ือ เอก็ ซ์ : อ้าว เงียบๆ คนพูดดว้ ย
เรียกความสนใจ กไ็ มพ่ ดู ด้วยกจ็ ะไมพ่ ูดด้วย
CUT (ร้องเพลงพูดด้วยกไ็ ม่พูด
ด้วย- เบริ ์ด ธงไชย
แมคอินไตย์)

73 MS ยกมอื ห้าม จ๊ัด : เฮ้ย เอ็กซ์ มึงอยา่ เพิง่ ไป
CUT ย่งุ เลย ตมิ มนั ไม่เลน่ ดว้ ย

74 MS พยายามทาใหไ้ อ เอ็กซ์ : เอา้ ก็กเู ปน็ หว่ งมันไง
ติมเงยหนา้ มาคยุ ไอจัด๊ ว่าไงไอตมิ มไี รกพ็ ูดดิ
CUT

75 MS ไอตมิ เงยหนา้ ตอบ ไอติม : ออกไปก่อน กอู ยากอย่คู น 3 วินาที
ดว้ ยนา้ เสียงกระดา้ ง เดียว

CUT
76 LS เอก็ ซต์ บหวั ไอติม เอ็กซ์ : น่ีหอ้ งเรยี น พดู เป็นหอ้ ง SFX : เสียงตบ 7 วนิ าที

CUT ตวั เองเลย หวั

77 LS ไอติมลกุ ขนึ้ ดว้ ย ไอตมิ : แม่งเอ๊ย!!! กบู อกวา่ ไมเ่ ลน่ FADE IN 46 วินาที

ความโมโหมากถึงขนั้ จะ ไงวะ !! MUSIC : เพลง

ใชก้ าลงั กบั เอก็ ซ์ แลว้ ทงั้ จ๊ดั : เฮย้ ไอติมใจเย็นๆ ต่ืนเตน้ เรา้

คกู่ ็ทะเลาะกนั จ๊ดั ก็ ไอติม : ก็กบู อกวา่ ไมเ่ ล่นๆ แม่งก็ยงั อารมณ์

พยายามท่ีจะหา้ มปราม จะย่งุ อีก !!

อยหู่ ่าง ๆ เอก็ ซ์ : ก็กเู ป็นหว่ งปะวะ มงึ มีไรก็

CUT พดู ดิ !!
จ๊ดั : ตมิ มงึ ปลอ่ ยคอเสือ้ เพ่ือน

ก่อน!!
ไอติม : ก็บอกว่าไม่มีอะไรไง อย่า

เซา้ ซไี้ ดป้ ะวะ น่าราคาญ!!
เอ็กซ์ : ความเป็นห่วงของกมู นั ทาให้

มงึ ราคาญมากนกั ใช่ปะ !!

ไอติม : เป็นห่วงหรอ? เหอะ ถา้ มงึ
เป็นหว่ งกจู รงิ มงึ ไม่แกลง้ กมู าจนถึง

วนั นีห้ รอก ทง้ั ตบตี เรยี กกไู อแหง้ ไอ

ขีย้ า ว่ากอู ่อนแอนนู้ น่ีสารพดั มงึ ทา

กขู นาดนี้ ยงั มาเป็นหว่ งกอู ีกหรอ!!
เอก็ ซ์ : กกู ็เป็นของกแู บบนีอ้ ะ่ !! ขอ

โทษไดป้ ่ะล่ะ ถา้ มงึ จะไมพ่ อใจ

ขนาดนีอ้ ะ่
จ๊ดั : เอ็กซ!์ มงึ จะอา้ งวา่ นิสยั เป็น

แบบนีไ้ มไ่ ดน้ ะเวย้

เอก็ ซ์ : เอา้ ก็กเู ป็นแบบนีจ้ รงิ ๆอะ่
ท่ีลอ้ มนั ก็จรงิ ป่ะ มนั ออ่ นแอจรงิ ๆอ่ะ

กอู ยากใหม้ นั เขม้ แข็งไง!!

78 MCU ไอจ้องเอ็กซ์ไมล่ ะ ไอติม : หรอวะ วธิ ีน้ีหรอวะที่จะทา FADE OUT 10 วินาที

สายและตอบกลับดว้ ย ใหก้ ูเข้มแขง็ อะ่ แตท่ ่ีมงึ ทา มึงกด MUSIC : เพลง

อารมณโ์ กรธและจั๊ดก็ กูใหต้ ่า ให้ออ่ นแอมากกวา่ นะ!! ตื่นเต้น เรา้

ตะโกนใสท่ ัง้ คู่ จั๊ด :เหย้ ใจเยน็ ดิ ค่อยๆคุยกัน อารมณ์

CUT

79 MCU เอก็ ซ์ยอมใจเยน็ เอ็กซ์ : เออ่ เยน็ ก็เย็น กูขอโทษมึง 10 วินาที
ลงและขอโทษไอตมิ อกี ครง้ั นะไอตมิ ทกี่ แู กลง้ แรงอ่ะ กู
CUT ขอโทษดว้ ยทีไ่ ปล้อร่างกายมงึ อ่ะ
กูไม่คิดว่าจะทาให้มงึ ไม่พอใจอ่ะ

80 LS ไอตมิ ใจเยน็ ลง แต่ ไอตมิ : อมื ถ้ามึงร้สู กึ ผดิ แล้วขอ 9 วนิ าที

ยงั ไมห่ ายดี และพดู ตัด โทษจากใจจรงิ กกู ใ็ หอ้ ภยั ได้ แต่ยัง

พอ้ กบั เอก็ ซ์ ไมใ่ ช่ตอนน้ี กูขอเวลากอ่ น

CUT

81 LS เอ็กซ์ตอบกลับดว้ ย เอก็ ซ์ : เออเอาทมี่ งึ ว่าเลย 4 วนิ าที
นา้ เสียงรู้สึกผดิ
CUT

82 LS ไอติมขอไม่ยุง่ ไอตมิ : อมื แต่หลังจากนก้ี ูขอไม่ FADE IN 6 วินาที
กับเอก็ ซ์ ยงุ่ กับมงึ อีกนะ ต่างคนต่างอยู่ MUSIC : เสียง
CUT
เปียโนเรา้ อารมณ์

83 LS จัด๊ หันไปถามเพือ่ น จั๊ด : จะเอาแบบนีจ้ ริงๆหรอ MUSIC : เสียง 2 วินาที
ดว้ ยความไมส่ บายใจ เปยี โนเรา้ อารมณ์
CUT

84 LS ไอตมิ ยืนยนั ไอตมิ : เอาแบบน้แี หละ กไู ม่ MUSIC : เสียง 6 วินาที
คาตอบและเดินจากไป อยากกลับไปวนลูปแบบเดิมอีกแลว้ เปียโนเร้าอารมณ์
CUT

85 FADE IN TEXT SOT : การกระทาความรนุ แรง ไม่ FADE OUT 30 วนิ าที

ขอ้ คิด วา่ จะเป็นทางด้านร่างกาย ด้าน MUSIC : เสียง

DISSOLVE จติ ใจ หรือแมแ้ ต่คาพดู การ เปยี โนเรา้ อารมณ์

ล้อเลียน รูปลักษณภ์ ายนอกของ

คนอ่ืนไม่ใช่สงิ่ ที่ควรทา แค่เขา

แตกตา่ งไม่ได้แปลว่าเราจะทาอะไร

กบั เขากไ็ ด้ พๆ่ี อยากจะรณรงค์ให้

นอ้ งๆ ลดความรุนแรงในทุกๆดา้ น

เพราะเราไม่สามารถร้ไู ดเ้ ลยว่า

การกระทาที่เราคิดว่าเป็นเพียง

เร่ืองขาๆ จะทาให้ผทู้ ถี่ กู กระทา

จมอยู่กับสง่ิ นั้นไวน้ านแค่ไหน

วิเคราะห์ยอดคนดรู ายการ ละครหุน่ สาย

ยอดผู้ชมของรายการละครห่นุ สายสงู สดุ อยูท่ ่ี 34 คน ถอื วา่ อยู่ในระดับที่ดี
จากที่มีผู้ชมหายไปในชว่ งแรกจากยอดผ้ชู มทง้ั หมด สามารถดึงผชู้ มกลับมา
ได้ แต่ก็ยงั ถอื วา่ มีผู้ชมรายการน้อยอยมู่ าก เนอ่ื งจากเปน็ ไปได้ว่ายังเป็น
เนอื้ หาท่ีคอ่ นข้างใหมส่ าหรบั การทารายการละครหุ่นสาย ทาให้ยงั มี
ผสู้ นใจนอ้ ย และทางผู้ผลิตเองกย็ ังไม่สามารถควบคมุ หนุ่ สายใหน้ า่ สนใจได้
เท่าท่คี วรจะต้องมีการฝึกฝนให้มากขน้ึ หากมโี อกาสได้ทาตอ่ ไป อาจเป็น
รายการที่มผี ู้ชมตดิ ตามได้ดี รวมไปถึงเรอ่ื งของเนอ้ื หาและ graphic ตา่ ง ๆ
หรือ sound effect ท่คี วรปรบั ปรงุ พฒั นาให้นา่ สนใจ เพอื่ ดึงดดู ผ้ชู มให้
สนใจ

เสยี งสนทนาร่นุ พี่กบั รนุ่ น้อง

เกยี่ วกับความรนุ แรง

นาทที ่ี 01.00 – 05.00 น.

พี่หมี : สวัสดคี รับน้องๆ พนี่ ะครบั ชื่อหมี มาจากมหาวิทยาลยั พะเยานะครบั สาขาวชิ า
การสือ่ สารสอ่ื ใหม่ครบั ก็… วันนีน้ ะครบั พ่ี… อ้อ ลมื เเนะนาตวั อีกคนนะครบั พี่กัญนะ
ครับ

พี่กญั : ค่ะ พช่ี ่อื พก่ี ญั นะคะ มาจากสาขาวิชาการสือ่ สารสื่อใหม่มหาวิทยาลยั พะเยาค่ะ

พ่ีหมี : ก็วันนน้ี ะครับพ่ีอยากจะมาขอความรู้ ขอประสบการณน์ ้องๆหน่อยนะครบั ว่า
น้องๆ ในโรงเรียนนี้ มีการใชช้ วี ติ อยู่กันยังไง แลว้ กม็ อี ะไรท่ชี อบบ้างไม่ชอบบ้างใน
โรงเรียน ตอนนี้ยังไมต่ ้องตอบนะครบั เดีย๋ วพ่ีจะแจง้ สิทธิให้ทุกคนฟงั กอ่ นว่า น้องๆเนย่ี
ความรทู้ ีพ่ ่ีไดร้ ับไป หรือประสบการณข์ องนอ้ งๆทพี่ ี่ไดร้ บั ไปเนยี่ กไ็ ม่ได้เอาไปเปิดเผยชอื่
ไม่ได้เอาไปเปดิ เผยว่าของใคร มาได้ยงั ไงหรอื วา่ มาจากทไ่ี หน แลว้ ก็เรอื่ งราวที่จะเอาไป
เล่าต่อ มันจะเป็นเรือ่ งราวที่ Based on true story คือมาจากเคา้ โครงของเรื่องจรงิ
ซึ่งมันก็ไม่จรงิ ท้ังหมด แล้วก็มนั เปน็ เรือ่ งผสมจากนอ้ งๆ ทุกคนวนั นี้

พ่ีกัญ : กบ็ อกก่อนนะว่าวนั น้ีเราก้ไม่ไดม้ าแบบเครง่ เครยี ดอะไรเนอะ มาแชร์
ประสบการณ์กนั เฉยๆวา่ แบบเราเจออะไรกนั บา้ งในชีวติ ประจาวัน ที่เราแบบไดท้ ากนั ทกุ
วนั

พห่ี มี : กอ่ นอน่ื พี่อยากใหน้ อ้ งๆทุกคน แนะนาตวั ก่อนครบั เรมิ่ จากนอ้ งคนนเ้ี ลย

นอ้ งซนั : ช่ือซันนะครบั ผม

นอ้ งมายด์ : ชื่อมายด์

น้องกฟ๊ิ : ชื่อกิ๊ฟ อยูม่ .3/4 คะ่

น้องโค้ก : ช่อื โค้กครบั

นอ้ งกนั : กนั ครบั ผม

น้องแบม : ชือ่ แบมค่ะ

พห่ี มี : น้องซนั น้องมายด์ น้องกิ๊ฟ นอ้ งโค้ก นอ้ งกัน น้องแบม น้องๆจาชื่อพท่ี ั้ง 2 คน
ไดย้ งั ครับ พ่ีช่ืออะไร

น้องๆ : พห่ี มกี ับพี่กัญคะ่

พี่หมี : ครบั พ่ชี ื่อหมีนะครับ หมตี วั ใหญ่ๆ เรามาเร่ิมกนั เลยนะครบั พี่กญั

พ่กี ัญ : กเ็ ดีย๋ วเราลองมาแชร์ประสบการณ์กนั ดกี ว่าวา่ มีอะไรบ้างท่ีทาให้เราอยากมา
โรงเรียน อะไรทาใหเ้ ราอยากมาโรงเรียนทุกวัน มเี หตุผลอะไรทบ่ี างวันเรากไ็ ม่รู้สกึ
อยากมา น้องลองมาแชร์ประสบการณ์กันดู
นอ้ งมายด์ : อยากมาโรงเรียนเพราะชอบพ่มี .6 คะ่
พี่หมี : โห ม.6 เลยเหรอ ข้ามรุน่ ไปเลย
(หัวเราะ)
น้องแบม : ชอบพ่ีม.4
พกี่ ัญ : ออ๋ น่กี แ็ บบมีแรงบันดาลใจมาโรงเรียน
พีห่ มี : แบบส่งิ เล็กๆ ง้เี หรอ
(หวั เราะ)
นอ้ งกฟ๊ิ : อยากเรยี นเพราะแม่ให้เรียน เอ้ย มาโรงเรียนเพราะแม่ให้มา
พีห่ มี : ออ๋ อันน้มี ันเปน็ สิทธิขนั้ พื้นฐานของน้องๆ ทกุ คนนะครับที่จะเรียนทง้ั หมด 12
ปี กค็ ือจบ ม.3 นัน้ เอง ก็อีกนดิ นงึ เดี๋ยวนอ้ งก็ไดเ้ ลือกทางเลอื กของตวั เองแล้วว่าจะไป
อาชวี ะ หรอื ว่าจะไปทางสามัญก็คือ4 5 6 หรือวา่ ปวช. ปวส. อะไรอย่างน้นี ะครบั
ตอ่ ไปก็จะเป็นมหาลยั อนั น้ีน้องๆกต็ อ้ งเลือกกันเองนะครับ ที่พ่จี ะถามตอ่ ไปนะครับ พี่
จะถามว่านอ้ งๆเคย นอ้ งๆอยทู่ ี่โรงเรยี นอะครบั นกึ ย้อนไปเม่อื ตอนไหนกไ็ ด้ น้องๆเคย
โดนแบบกลน่ั แกลง้ ไหม ในโรงเรยี น เคยแบบโดนเพื่อนเรยี ก
ต้ังฉายาไหม อะไรอยา่ งนี้อะครบั
พ่ีกญั : ลองแชรป์ ระสบการณ์กันดูแบบว่ามีอะไรบา้ ง อย่างเอะ๊ เราเคยโดนไหม
นอ้ งกฟิ๊ : มคี ่ะ
พห่ี มี : ของนอ้ งกฟิ๊ เปน็ อะไรครับ
น้องกฟิ๊ : ซาลาเปาค่ะ
พีห่ มี : อ๋อ นอ้ งซาลาเปา
น้องกฟิ๊ : (หวั เราะ) แตก่ ็ไม่อะไร
พี่กัญ : ออ๋ ไม่อะไร แตว่ า่ เพอื่ นกเ็ รยี ก เรากค็ ดิ วา่ มนั ปกติเนอะ
พห่ี มี : นอ้ งมายด์ล่ะครบั
น้องมายด์ : ก็ ชว่ งตอนประมาณ ม2-3 ใช่ไหม กจ็ ะถกู เพ่ือนๆเรียกว่าบานเยน็ ก็คือ
แบบชว่ งนั้นอะมนั จะมีกางเกงซับตัวหนึ่ง เปน็ สีชมพู แลว้ ทีนี้ใส่ แลว้ เวลาน่งั ไมร่ ะวงั งงี้
เปิดกระโปรงขนึ้ แล้วมันเหน็ แล้วเพอ่ื นกเ็ อย้ อบี านเย็น อะไรงี้
น้องซนั : ของผมจะโดนเรียกแบบตดุ๊

นาทที ี่ 05.00-10.00 น.
พก่ี ญั : แลว้ สว่ นตวั เรามีความร้สู ึกว่าเพื่อนเรียกแบบนี้ร้สู ึกอยา่ งไร
น้องซนั : ก็ถ้าเปน็ เมื่อก่อนกร็ สู้ ึกแย่ๆ แต่เด๋ยี วน้ีกช็ ินแล้วครับ
พี่หมี : เปิดใจรับมากขนึ้ แลว้ กเ็ ป็นตัวเราอยา่ งนี้หรอื วา่ ยังไง
น้องซัน : ไมอ่ ่ะครบั กเ็ พราะวา่ เพ่ือนอีกนัน่ แหละ
พี่หม,ี กญั : ออ๋
พก่ี ัญ : แล้วน้องนอ้ งฝ่ังน้เี คยโดนอะไรแบบน้ีทานองนี้ประมาณนีไ้ หมอะไรอย่างเน่ยี
นอ้ งโค้ก : ก็มีแค่โดนล้อชือ่ facebook เอามานาหนา้ ชื่ออะไรอยา่ งน้ี อย่างแบบโจก๊ โค้ก
โดนเรียกโจก๊
พี่หมี : อ๋อ
น้องโค้ก : บางทตี อนนั้นก็แบบว่าลองทาเพลง เราแบบชอบแบบ EDM เลยลองทาบา้ ง
แตแ่ บบ
พห่ี มี : ตด๊ื ๆ เลย
นอ้ งโค้ก : ใช่ บางทีก็โดนเรยี กแบบไอด้ ีเจบา้ งอะไรอย่างน้ี
พห่ี มี : กเ็ ท่ไปอกี แบบ
พี่กัญ : แล้วส่วนตวั เรามคี วามรู้สึกยงั ไงท่ีโดนในตอนนั้น
พห่ี มี : ชอบไหม
นอ้ งโค้ก : มนั ก็แบบขดั ๆ ขดั แยง้ มชี อบบา้ งไม่ชอบบา้ งครบั
พ่กี ญั : ออ๋
พ่หี มี : ก็เรา
นอ้ งโค้ก : แตถ่ ้าเราโดนลอ้ บ่อยๆ กร็ สู้ ึกวา่ มันดูแย่
พ่ีหมี : ก็เขนิ ๆ
น้องโคก้ : ใช่ มนั ทาให้เรารสู้ กึ ไม่อยากทาต่อ
พก่ี ญั : มันรสู้ กึ เหมือนว่าพอเราโดนเข้าไปบ่อยๆ มนั เหมือนแบบเราไม่ม่ันใจท่ีจะทาให้สง่ิ
นั้นต่อ มนั เหมอื นแบบคนอ่ืนทเ่ี รารู้สึก คือมันเหมือนแบบคนอ่ืนมาพูดแบบเนย่ี พ่ีพดู
ตอกย้าเราไปบ่อยๆ มนั เหมอื นเคา้ ดูถกู เรา
น้องโคก้ : มันเหมือนเราทาอะไรก็ดูแย่ไปหมด
พี่กัญ : ออ๋

พ่หี มี : น้องกนั ละครบั มีบา้ งไหม
นอ้ งกนั : ก็ส่วนมากก็จะโดนล้อช่ือพอ่ แม่ ตอนแรกๆกร็ ู้สึกไม่โอเค
พ่หี มี : ค่อนขา้ งเดอื ด
น้องกนั : ใช่ แลว้ กจ็ ะโดนล้อตอนประมาณม.ต้นกจ็ ะโดนลอ้ แบบน้ีตลอด จนพอขึน้ มา
ม.ปลาย ก็ยงั โดนล้ออยมู่ าเรื่อยๆ
พี่หมี : แลว้ อันน้มี วี ิธีการจดั การไงไหม แบบเออลอ้ ช่ือพ่อชื่อแม่ อยา่ งพน่ี ะเคยโดน
เหมอื นกนั โดนล้อชือ่ พ่อแมอ่ ยา่ งนี้ แตพ่ ีก่ ็แบบ กพ็ ่อเราชื่อเนย่ี กแ็ ม่เราชื่อเน่ียช่วงนี้
จริงๆอะ่ จะลอ้ ไปทาไม กไ็ ม่ก็แบบวา่ ก็แบบเรยี กมาก็ขานรับ
น้องกัน : ก็ตอนน้ันก็คือคิด คิดในแง่ลบตลอด แตพ่ อขนึ้ มาตอนประมาณม.ปลาย ก็
ยังโดนล้ออยู่ ก็เลยคดิ ว่าเออไมเ่ ป็นไร พ่อแม่กดู งั
พห่ี มี : โห
น้องกัน : กเ็ ลยไมค่ ิดอะไรมาก หลงั จากน้นั ก็เลยเฉยๆ
พ่ีหมี : กแ็ บบก็คล้ายๆพ่ีใช่ไหม
นอ้ งกัน : ใช่
พี่กัญ : ตดั ปัญหาไปเลยอยากพดู พดู มาเลยอะไรอยา่ งนี้
น้องกนั : ใช่ครบั ผม
พี่หมี : แตช่ ว่ งก่อนหนา้ นั้น กท็ าให้จติ ใจแย่อยา่ งน้นั ใช่ไหม
น้องกนั : ก็ใชค่ รบั
พห่ี มี : ละ นอ้ งแบมล่ะครับ คนสุดท้ายแลว้ คนนี้
นอ้ งแบม : ก็โดนมาวา่ อเี หยินกับอีดา ตั้งแต่แบบชว่ งประถม แบบอีเหยนิ ช่วงม.ปลาย
มากโ็ ดนลอ้ ว่า อเี หยินเหมือนกนั จนกลายเป็นแบบวา่ ไม่คอ่ ยชอบยมิ้ เพราะวา่ ไมค่ ่อย
มัน่ ใจในตวั เอง
พห่ี มี,พ่ีกญั : อ๋อ
พี่หมี : อนั น้กี ็ล้อบุคลกิ ภาพเนอะ
นอ้ งแบม : ใช่คะ่
พหี่ มี : ล้อแบบอัตลักษณข์ องเราใช่ไหม อนั น้พี ี่วา่ มนั ก็อยู่ที่ทางส่งิ แวดลอ้ มสงั คมสว่ น
นั้น เคา้ เติบโตมาในสภาพสังคมแบบไหน สภาพครอบครวั ยงั ไง อนั น้ีเราไม่ผดิ นะ เรา
ไมต่ อ้ งคิดว่าเราผิด ทุกคนเลย

พก่ี ญั : มนั ดว้ ยความที่แบบวา่ แบบ ตอนน้ันเราอาจจะยงั ไม่ได้คดิ อะไร
แบบตอนนี้ ถ้าเรามองย้อนกลับไปจากวนั นี้ แล้วแบบมันมีความรู้สึกว่า
ตอนน้นั มนั ชนิ อะไรเนย้ี เป็นเร่ืองปกติอะไรแบบน้ี

พี่กัญ : ก็แล้ว มอี ะไรที่เปน็ เร่อื งทคี่ ่อนข้างจะขยับขน้ึ มาอกี ขั้นนึง ทท่ี าให้
น้องรู้สกึ วา่ ตัวเองแบบโดน โดนกลั่นแกล้งหรือว่าโดนคนลอ้ จนทาให้รสู้ ึก
อายทส่ี ดุ มเี ร่ืองทเี่ ราอายท่ีสุดแบบน้ีเกิดขึ้นกบั ตัวเราไหม

พห่ี มี : ไม่อยากไปโรงเรยี น ไมอ่ ยากเจอหนา้ เพอื่ น หรอื แบบไม่อยากอยู่
กบั เพอื่ นกล่มุ น้อี ีกแล้วอะไรเนย่ี มไี หม

น้องกฟิ๊ : ถา้ เปน็ เร่ืองเพอื่ นไม่มี มีแตเ่ รอ่ื งผมสน้ั น่ันแหละ

พห่ี มี : ออ๋ ผมต่ิงอะนะ

น้องกฟิ๊ : ใช่ค่ะ

พ่ีหมี : ขา้ งหลังต้องไถเขียวๆ ออ๋ อันนี้เปน็ ทรงผมที่

นอ้ งกฟ๊ิ : แตก่ ็ไม่ค่อยเทา่ ไหร่ เพราะเพือ่ นทั้งหมดก็ผมสั้นเหมือนกัน

พี่หมี : กต็ ัดเหมอื นกนั โอเคเก็ทๆ นอ้ งซนั ละมไี หมครบั

น้องซนั : ของผมเหรอครบั ถ้าจะไม่อยากไปโรงเรียนกค็ งจะเปน็ โดนซ้าๆ
ทุกวันม้งั ครับ

พีห่ มี : ออ๋ โดนใชค้ าน้ีซ้าๆทุกวนั ทุกวันแบบน้ีเลยออ๋

นอ้ งซัน : ใชค่ รบั

พี่หมี : โห แตแ่ บบนก้ี ็แย่จรงิ ๆนะ เราผา่ นมาไดด้ ว้ ยการทเ่ี รายอมรับมัน
จรงิ ไหม หรอื วา่ แบบเราทายังไง

น้องซัน : เพราะวา่ มเี พือ่ นอยูค่ นนงึ เป็นเพอ่ื นทส่ี นิทมากก็ ตอนน้นั กร็ ู้สึก
แย่แบบ จะไม่เอาละ ตรงนจี้ ะไมอ่ ยแู่ ล้ว เสรจ็ แลว้ ก็เพ่อื นมันกม็ าตบหลัง
แลว้ ก็ปลอบใจ

พ่ีหมี : ก็มีเพอื่ นดีนะครับ กด็ ีไป แล้วโคก้ มีไหม

น้องโคก้ : .. ไม่มี

นอ้ งกัน : ก็ส่วนมากจะโดนเพอื่ นตบหัวบ้าง ต่อยบ้าง

นาทีที่ 10.00 - 15.00 น.
พหี่ มี : โห นมี่ นั คือรนุ แรงถึงขัน้ ต่อยเลยหรอครับ
นอ้ งกนั : แตม่ นั ก็ไมไ่ ด้แรงขนาดน้ัน กแ็ บบว่าเล่นๆ แตบ่ างครงั้ กเ็ จบ็ ไป ก็โกรธจรงิ ทา
ใหโ้ มโห
พ่ีหมี :แล้วเรามีวธิ รี บั มอื ยังไง ยังไม่ไดไ้ ปตอ่ ยเขากลับใช่ม้ัย
นอ้ งกัน :ยังๆ ก็เฉยๆให้เขาทาไป
พห่ี มี:บอกเขาให้หยดุ ต่อยไหม
น้องกัน:ไม่พดู สว่ นใหญ่จะเดนิ หนมี ากกว่า
พห่ี มี : อ๋อ ถ้ากลมุ่ นนั้ เดินมา เราจะเดนิ หนี เลยี่ งมากกว่าหรือว่ายังไง
นอ้ งกนั : ใช่ ก็ประมาณนนั้
พี่กัญ: นอกจากปล่อยผา่ นแลว้ นอ้ งๆมีการสกู้ ลับหรอื เปลา่ ? เช่นฟ้องคณุ ครู เคยทา
ไหม แก้ปญั หาดว้ ยวิธีแบบน้ีไหม
น้องมายด์: ถา้ เอาแคอ่ ยากหรอ กอ็ ยากฟ้องนะ แต่กลบั เพื่อนบางประเภทอ่ะ ยิ่งเรา
แขง็ กับเขา เขาก็จะยิง่ แขง็ กับเรา เหมือนวา่ เขาแกลง้ เรา แล้วเราไปฟอ้ งครู ถา้ เขารู้
เขาจะกลับมาแกล้งเราแรงขน้ึ อีก มนั ก็จะวนลูปแบบน้ี กเ็ ลอื กที่จะเงยี บดกี วา่
นอ้ งแบม: ของน่ี กจ็ ะมอี ยู่ชว่ งหนงึ่ ท่ีโดนใสร่ ้าย วา่ เล่นไสยศาสตร์ แลว้ เหมือนกบั วา่
เขาสนิทกบั กลุ่มของคนในโรงเรยี น มนั จะมีกลุม่ ๆแลว้ คนทง้ั โรงเรียนรู้จักกันหมดเลย
แลว้ กจ็ ะมีเพอื่ นสนทิ คนหนึง่ เอาเร่ืองไปใส่ร้ายว่าตัวเอง(แบม)ว่าเลน่ ไสยศาสตร์ คณุ
ไสย เหมือนพวกมันไปเล่นผถี ว้ ยแก้วทโ่ี รงเรยี นแล้วเหมือนว่าป่ันกันเองในกลุม่ แลว้
พาลมาป่นั แบมดว้ ย แล้วทีนีเ้ รอ่ื งกด็ ังไปท้ังโรงเรยี น เรอ่ื งไสยศาสตร์ ก็โดนคนท้งั
โรงเรียนมองแปลกๆ ก็เลยทาให้ไมอ่ ยากมาเรียน แลว้ เรากไ็ ปคุยกับเพ่ือนอีกคนวา่
โดนคนน้ี พดู อย่างน้ีใส่ ทาอย่างน้ีใสน่ ะ แลว้ เพือ่ นอีกคนกไ็ มช่ อบคนน้ีอยู่พอดีเลย ก็
บอกเด๋ียวจะจดั การให้ แลว้ ทีนก้ี ล็ ากไปอยู่ศาลา ตรงหนา้ เสาธง แลว้ พาพวกมารมุ
เลย
พ่ีหมี :ไปถงึ ขัน้ รบรันฟันแทง
นอ้ งแบม:ใช่ แบบทาให้เรอ่ื งมันใหญ่ คนทั้งโรงเรยี นรู้ และเข้าใจผดิ
พ่ีหมี: เห็นเขาเจบ็ ตัวแลว้ ร้สู กึ ยังไง
น้องแบม: จรงิ ๆนไี่ ม่ไดไ้ ปดู ยงั ไมร่ อู้ ะไรเลย เพื่อนไปจดั การให้เอง จนมารู้ทีหลงั ก็
ตอนเพือ่ นขึน้ หอ้ งปกครอง แล้วหลังจากนัน้ กไ็ มไ่ ดย้ ุง่ อะไรกนั อีกเลย
พีห่ มี:ตอนนัน้ รูส้ ึกยงั ไงท่ีเขาโดนตีเพราะเรา
นอ้ งแบม: รสู้ ึกว่ากส็ มควรแลว้ แหละ เพราะวา่ มันป่ัน มนั ทาใหเ้ ร่อื งแย่มากๆ
ซง่ึ เรากแ็ ยด่ ้วย
พี่กัญ:หลังจากเกดิ เรื่องแบบนเี้ รารู้สกึ ดขี ้ึนไหม? ร้ดู ีไหมท่คี นนั่นโดน

นอ้ งแบม :ถา้ ถามวา่ โอเคไหม กไ็ มโ่ อเค มันกส็ งสาร แต่เขาก็ทาตัวเอง เพราะ
เขากใ็ สร่ า้ ยคนนั้นคนนีไ้ ปทวั่
พี่หมี :หลังจากนัน้ เรื่องมันดขี ึน้ ไหม?
นอ้ งแบม: เขาก็เร่ิมมคี นคบบ้าง ไม่คบบ้าง ดว้ ยนสิ ัยสว่ นตัวของตวั เขา
พ่ีหมี:แลว้ ตัวนอ้ งล่ะ
น้องแบม:ก็มีเพ่อื นในกลมุ่ เปน็ ประจาอยแู่ ลว้ แตว่ ่าอนั น้ีคอื เขามาป่วนมาปน่ั ยุ
ยงอะไรอย่างน้ี
พี่กัญ:น้องๆมเี ร่อื งที่น่าอับอายบา้ งไหม การตีกัน ชกตอ่ ย มถี ึงข้นั น้ีไหม
นอ้ งโค้ก : ไม่มีครับ มีแต่ไปดเู พอื่ น
พห่ี มี: แล้วรู้ไหมวา่ สาเหตมุ าจากอะไร
นอ้ งโคก้ : อาจจะเหมน็ ขหี้ นา้ มองหน้า แค่มองหน้าก็เป็นเร่ืองละ
พี่กัญ: แล้วเคยหา้ มเพื่อนบา้ งไหม? ตอนท่ไี ปดู
น้องโคก้ : เยอะครบั หา้ มไมไ่ หว
พห่ี มี: อ๋อ กค็ อื กลุม่ เขาเยอะมากๆ?
นอ้ งโค้ก: ไม่ๆ คนล้อมอ่ะเยอะ
พห่ี มี :เขาอยากดูดว้ ย เราเลยหา้ มไม่ได้
น้องโคก้ : ใชๆ่
พี่หมี:ตอ่ ไปจะเป็นคาถาม น้องๆดลู ะครไหม ดูหนังไหม…

นาทีท่ี 15.00 - 20.00 น.
พี่หมี : นอ้ งๆดูอะไรกันบ้าง ชอบดูหนงั อะไรกันบา้ ง
พี่กัญ : ชอบดลู ะครอะไรกันบา้ ง
น้องกฟ๊ิ : ดูพวกเวทมนตร์ แฟนตาซี ไม่ดพู วกละครตบตี ซีรี่ย์วาย
น้องแบม : สาวน้อยในตะเกยี งแก้ว
นอ้ งมายด์ : ฮอรโ์ มนวัยว้าวุ่น ,ลิขิตรักข้ามดวงดาว
นอ้ งแบม : ใบไมท้ ่ปี ลดิ ปลิว
นอ้ งซัน : ของผมจะเป็นแนวการ์ตนู Van helsing หนงั แนวปีศาจ
พก่ี ญั : แลว้ ฝั่งน้ีชอบดอู ะไรกันบา้ ง
น้องกนั : ส่วนมากจะเปน็ หนงั แอคชั่น หนังเก่ียวกับความเร็ว
พี่หมี : พวก Fast and furious
นอ้ งกัน : อ๋อ ใช่ครับ หนังประมาณนน้ั เลย
พก่ี ญั : ชอบแบบๆเท่หไ์ ปเลยแนวรถแข่ง
พห่ี มี : เฟ้ยี วๆเลย รถยกลอ้ เลย
น้องกญั : ใชแ่ ลว้ ครบั
พี่หมี : แลว้ นอ้ งโค้กละครบั ชอบแนวไหน
นอ้ งโคก้ : ชอบแนวแฟนซี แบบพวกแฮร์รี่ พอตเตอร์
นอ้ งมายด์ : ชอบเหมือนเราเลย
พี่หมี : แล้วน้องแบมละครับ ชอบดูอะไรบา้ ง
นอ้ งแบม : ก็สว่ นใหญ่จะเป็น ฮอร์โมน แฮร่ีพอตเตอร์
พ่ีกัญ : แลว้ เกมส์ชอบเล่นเกมสก์ ันไหม แนวไหนบ้าง
นอ้ งมายด์ : เกมส์แตง่ ตวั บารบ์ ี้
พก่ี ัญ : แนวน่ารักๆใสๆ
พห่ี มี : แฮปปีค้ นเลย้ี งหมูมใี ครเลน่ ไหม
พีก่ ญั : แนวแบบแอคชัน่ มีใครเลน่ ไหม
นอ้ งกฟิ๊ : ไมค่ ะ่ ไมค่ ่อยชอบเล่นเกมส์เทา่ ไหร่
นอ้ งกัน : Counter-Strike , Point Blank
พห่ี มี : เม่ือก่อนมีเลน่ เกมส์อะไรบา้ ง

นอ้ งมายด์ : มารโิ อ้
นอ้ งซนั : เดอะซิม
น้องแบม : PB,OL
พีก่ ัญ : ถ้าเป็นตวั พ่ีเองตอนน้ันกจ็ ะเป็นเคานเ์ ตอร์ , SF
ตอนน้ันคือแบบรา้ นเกมส์ต้องจอง ฝงั่ นีก้ ็จะเปน็ แนวบ๊แู อคชนั่
สว่ นอีกฝัง่ ก็จะเปน็ แนวหวานๆ
พหี่ มี : แนวหวานๆน่ารกั ๆใสๆ
พ่ีกัญ : เราแบบเคยโดนลอ้ เลยี น หรือโดนแกล้งผ่านสอื่ ออนไลนก์ ันไหม
พวก facebook อะไรแบบน้ี
พี่หมี : เคยโดนเพอ่ื นด่าไหม แบบสมมติวา่ ไออ้ ้วนอะไรแบบน้ี
แบบพี่อะเคยโดนแบบนี้ ไอ้อ้วนเอย
พี่กญั : โพสต์ลงโพสต์รูปแบบมเี พอื่ นโพสต์ลงมาแกลง้
พี่หมี : รูปทถี า่ ยเล่นกันสนกุ ขาขนั
น้องมายด์ : มีๆค่ะ
พห่ี มี : แลว้ เป็นอยา่ งไรบา้ ง

นาทที ่ี 20.00 - 25.00 น.
น้องมายด์ : ก็แบบช่วงนนั้ ปราะมาณม.1ก็เราไม่รวู้ ่าเราทาอะไรผิดเพ่ือนก็
ไม่บอก รูต้ ัวอกี ทีเพื่อนไปโพสตด์ ่าในfacebookบอกชือ่ จริง นามสกุลจรงิ
tag facebookเราด้วย
พี่กัญ : คอมเมนต์ละ่
นอ้ งมายด์ : คอมเมนต์ก็จะเปน็ เพื่อนในกลุม่ มาร่วมดว้ ย
พี่หมี : ในกล่มุ เราอะนะ
นอ้ งมายด์ : ใช่
พี่หมี : แล้วตอนนน้ั เราไปทาอะไร

น้องมายด์ : เรากไ็ มร่ ู้ไงอยู่ๆเขากม็ าดา่ เลย
พก่ี ัญ : คือเขาดา่ เลย ไม่ได้คยุ แบบขาๆ
น้องมายด์ : ใช่ ก็เปน็ เพอื่ นในกล่มุ นแ่ี หละ เรากใ็ ช้ชีวติ ของเราไปเรอ่ื ยๆ พอ
รตู้ ัวอีกทเี ขาก็ไปโพสตด์ า่ เราในfacebookแลว้ แต่กอ่ นหน้านน้ั เขาก็ทาตวั ปกติ
กบั เราตลอด จนในชว่ งสอบเขากม็ าถามเราวา่ ได้เลน่ facebook บา้ งไหม โดย
ปกตเิ ราไม่คอ่ ยไดเ้ ล่น facebookไง เรากบ็ อกวา่ ไมไ่ ด้เลน่ เขาก็บอกวา่ ไปดูใน
facebook นะมี surprises เรากข็ ร่ี ถบ่ึงไปร้านเกมแลว้ ก็เจอข้อความทเ่ี ขาด่า
เรา
พห่ี มี : แล้วไดส้ รุปไหมวา่ เขาดา่ เราเพราะอะไร
น้องมายด์ : เขาก็บอกว่าเราไปลอ้ เพื่อนเขาซง่ึ เราก็ไม่รู้วา่ เราไปทาตอนไหน ก็
เหมือนเปน็ การกระทาไม่รู้ตัว เขาก็ไม่บอกเราวา่ เขาไมช่ อบ ไมโ่ อเค
พกี่ ญั : ไม่คยุ กันก่อนเลย มาถึงก็ดา่ ๆเลย
พีห่ มี : แล้วสดุ ทา้ ยความสัมพันธก์ ับเพ่ือนกลุ่มน้ันคอื เลิกคบ?
น้องมายด์ : ก็ไมถ่ งึ ข้ันเลิกคบก็แคป่ รบั ความเขา้ ใจกนั แตบ่ างคนกไ็ ม่สนิดใจกัน
เหมือนเดนิ ก็จะคบแค่บางคนที่เขาไม่ไดร้ ่วมด้วย
พห่ี มี : อยา่ งร้วู า่ กลุ่มม.ต้นมกี ่ีคนของแตล่ ะคน
น้องมายด์ : 8 คน
น้องกฟิ๊ : 6คน
น้องกัน : 5คน
นอ้ งโคก้ : 10กว่าคน
นอ้ งแบม : 7-8คน ที่สนิทจริงๆ
พี่กัญ : เอางี้ ย้อนเรอ่ื งเกมเรอื่ งการ์ตูนกนั หน่อยว่า ถ้าเปน็ ได1้ ตวั ละครเรา
อยากเปน็ ใครอยากเปน็ อะไร อยากเล่นบทบาทใหน
พห่ี มี : พี่อยากเป็นแมวดาในสาวน้อย ทีค่ ุณยายเรียก ไอ้ชกี เคน อยากเปน็ ตวั
นน้ั มากเลย
น้องมายด์ : อยากเปน็ บาบ้ี อยากเสกเวทมนต์ มนั มีอยู่เร่อื งนงึ เร่อื งราพันเซล
มันจะมพี ูก่ ันเสกชุด เราก็อยากแตง่ ตัวสวยๆ ใช้พู่กนั วาดออกมา
น้องโคก้ : Joker
พหี่ มี : โห อยากเป็น Joker เลยหรอ แบทแมนอะนะ

พก่ี ญั : นค่ี ือเหตุผลการต้ังfacebookป่ะ
น้องโคก้ : ไม่ เปน็ ตวั ละครทช่ี อบเฉยๆ
พี่หมี : แล้วทาไมเราถงึ ชอบมนั
น้องโคก้ : มนั เท่ดี
พห่ี มี : มนั เปน็ ตัวแทนฝ่ังกบฏนิ
น้องโคก้ : ใช่ แต่มนั ไมแ่ พ้ซักที
พ่หี มี : เออพี่ก็เคยดแู บทแมนมาหลายภาคนะ Joker มันก็ไม่แพ้ จะแพๆ้ กก็ ลบั มา ทาให้
แบทแมนด่ิงลงได้แล้วกก็ ลบั มาถือวา่ เป็นตัวละครทเ่ี ทเ่ หมอื นกัน เป็นตวั รา้ ยหลกั เลย

นาทที ่ี 25.00 - 30.00 น.
น้องกัน : กเ็ ป็นตัว Joker
พห่ี มี :ออ๋ Joker คู่เลยนะ
น้องกัน : รสู้ กึ วา่ มันอยากทาไรก็ทา อยากไปไหนกไ็ ป รู้สึกมนั เป็นอสิ ระทกุ อยา่ ง
พห่ี มี : เปน็ ตัวแทนแห่งความอสิ ระ ไมเ่ หมอื นแบทแมนเนาะที่ตอ้ งปราบเหลา่ รา้ ย มหี นา้ ท
ตอ้ งทา มฉี ากหน้าฉากหลงั
พก่ี ญั : มีไหมคะ
น้องมายด์ : ไมค่ อ่ ยดูการ์ตูนอ่ะค่ะ
พ่หี ม,ี พีก่ นั : อะไรก็ไดท้ เ่ี ป็นละครก็ได้ หนังก็ได้
น้องกฟ๊ิ : อยากเป็นหมาในชนิ จงั
นอ้ งมายด์ : ชโี ร่ๆ
นอ้ งกฟ๊ิ : เหน็ แบบชนิ จังมันทาตวั ประหลาดอ่ะแตก่ ย็ งั อย่ดู ้วยกัน
พี่หมี : อมื กค็ อื สนุกไปกบั ชินจงั
พหี่ มี : นอ้ งแบมอะ่
น้องแบม : เป็นเมอริดา เจ้าหญิงผมฟู
พ่ีหมี : เพราะว่าอะไร
นอ้ งแบม : เพราะวา่ ร้สู ึกว่ามันแมนๆ เท่หด์ ี
พหี่ มี : กค็ ืออยากเป็นหญิงแกรง่ งหี้ รอ

นอ้ งแบม : ใช่ค่ะ
พห่ี มี : วนกลับมาที่นอ้ งซนั ครับ
น้องซัน : อยากเป็นพ่อมดในแฮรร์ ่ี เป็นDumbledore
พี่กัญ : เปน็ คนท่ีแข็งแกร่งที่สดุ ละอ่ะ ในบรรดาผมู้ เี วทมนตร์
กิ๊ฟ:อยากเปน็ อาราเลไ่ ปเทย่ี วเลน่ คะ่
มายด์:อีกตวั นงึ ปังปอนด์
พ่ีกญั :ลัน้ ลาตลอดเวลา
พ่กี ัญ : แล้วพวกน้อง ๆ เคย ไม่พอใจอะไรเพื่อนบา้ งไหม หรอื เพื่อนเคย
ทาอะไรใหร้ ้สู ึกโกรธ หรือไมโ่ อเค แบบ ไมอ่ ยากคยุ ดว้ ย อะไรแบบเน่ียมีบา้ ง
ไหม
พี่หมี : แบบไม่อยากคุยดว้ ยแล้วอะ่ คอื ตัดความสมั พนั ธ์นี้ไปเลย
น้องมายด์ : ถงึ ข้ันตดั ความสัมพันธ์เลยหรอ
พกี่ ัญ : หรืออะไรกไ็ ดท้ ่ีเรามีปัญหากับเพ่ือน ทีแ่ บบ เราเห็นแลว้ เราไม่ชอบ
บา้ ง
นอ้ งมายด์ : กม็ บี างเร่อื งทเ่ี ราไม่ชอบแตเ่ พ่ือนก็ยังพูด ๆ ๆ แลว้ เราก็บอก
วา่ หยุดพดู ได้ไหมคือเราไม่ชอบนะ แตเ่ ขากย็ ังพูดอะไรแบบนั้นอ่ะ มันก็เลย
ทาใหเ้ ราไม่อยากอยกู่ ับคนนแี้ ล้ว
พหี่ มี : สมมตวิ า่ แบบ เราพูดไปแลว้ แล้วเราก็บอกแล้วว่าเราไมช่ อบนะแต่
เขากพ็ ูดมาเรื่อย ๆ
นอ้ งมายด์ : มันเปน็ เหตุการณ์ที่แบบ เขาพดู หลายรอบ จนเรารู้สึกวา่
อยากจะพอแลว้
พ่ีหมี : แล้วนอ้ งกฟิ๊ อ่ะมบี า้ งมั้ย
น้องกฟ๊ิ : จะไม่รนุ แรงแต่แค่ราคาญ ราคาญนสิ ัยบางอย่าง
พี่กัญ : แลว้ เราพูดกับเพ่ือนไหมว่าเราไม่ชอบ เราไมโ่ อเคอะ่ เธอ
น้องกฟิ๊ : มนั กจ็ ะมเี พอ่ื นแบบที่ชอบทาตัวเด่นอะไรอยา่ งนี้
พี่กญั : เหมอื นเกง่ ทกุ เรอื่ งเลยแบบนห้ี รอ
นอ้ งกฟิ๊ : ก็ไม่ใช่ มันยงั ไงดอี ่ะ คอื เหมอื นแบบเราจะพูดนาเสนองานใช่ไหม
มันกจ็ ะนง่ั ขา้ ง ๆ แลว้ พูดแทรกอะไรประมาณน้ี
พีก่ ญั : เหมอื นว่าอยเู่ หนอื เราว่างน้ั เถอะ
น้องกฟ๊ิ : เราจะพดู คุณครถู ามแล้วเราจะตอบ ทานองนี้ แล้วกเ็ รื่องอ่ืน ๆ
ด้วย
พี่กญั : กเ็ ป็นเร่อื งเล็กๆน้อยๆจุกจิกเนอะ ฝงั่ นีม้ ีไหม นอ้ งโค้ก น้องกัน
นอ้ งแบม
น้องกัน : กม็ ี สว่ นมากกโ็ ดนเพือ่ นแกล้ง ตบหวั บ้าง โดนต่อยบา้ ง จนวัน
หนงึ่ อ่ะฟิวสข์ าด เตอื น

เพือ่ นแลว้ นะวา่ อยา่ วันน้ีอารมณ์ไมด่ ี อยา่ เพงิ่ ยุ่งเลย แต่ก็ยังมาแกลง้ มานู่นนใ่ี ส่
จนวันนนั้ อ่ะ ลุกถีบโตะ๊ ใส่มัน แล้วก็ตามไปตอ่ ยมนั อกี รอบนึง หลงั จากนน้ั กไ็ มค่ ุยกนั
อีกเลย

พ่ีหมี : ทุกวนั น้เี จอหน้ากนั บ้างไหม

นอ้ งกนั : ไมเ่ จอเลย แยกกันเลย

นาทีท่ี 30.00 - 35.00 น.

นอ้ งกนั : หลังจากนั้นก็ไมค่ ุยกนั อีกเลย

พ่หี ม,ี พ่กี ัญ : อมื

พห่ี มี : แลว้ ทุกวันน้ียังเจอหน้ากันมั่งไหม

พก่ี ญั : ไมเ่ จอครับแยกกนั เลย

พี่หมี : กค็ ือกลบั บ้านไปก็ไมเ่ จอกนั เลย

นอ้ งกนั : ไมเ่ จอเลย เพราะตอนนน้ั ประมาณ ม.3 พอจบ ม.3 มากอ็ ยคู่ นละหอ้ ง
กัน พอเจอหน้ากันกไ็ ม่คยุ กนั

พห่ี มี : แล้วความรสู้ กึ ตอนนั้นเป็นไงมง่ั หลงั จากไดช้ กหน้าเคา้ แล้ว

น้องกัน : ตอนนน้ั มนั โมโหสุดแลว้ ก็คอื บวกกับทเี่ ราอารมณไ์ ม่ดีตง้ั แต่แรกแลว้ แลว้
เคา้ กม็ าทาแบบนี้แล้วเรากเ็ ตอื นเค้าแลว้ วา่ อย่ามาเล่นอย่ามากวนวันนีอ้ ารมณ์ไม่ดี
อย่ามาเล่นอยา่ มากวน

พ่หี มี : หลงั จากน้ันรสู้ ึกผิดบา้ งไหม

น้องกนั : ไมร่ สู้ ึกผดิ เพราะเค้าทาเรามา 3 ปี แต่นีท่ าแคว่ ันเดียว กถ็ ือว่าหายกนั

พี่กัญ : นอ้ งแบบมีม้ยั

นอ้ งแบม : กถ็ กู ลอ้ ว่าอเี หยินอีดานแ่ี หละก็โกรธ

พี่หมี : โกรธจนไม่อยากคยุ ดว้ ย

นอ้ งแบม : ใช่

พห่ี มี : อมื

น้องแบม : แบบวา่ มันมคี รั้งนงึ ตะโกนลั่นห้องทาให้เพ่ือนหันมามอง แบบวา่ อเี หยิน

พก่ี ัญ : อยู่ดี ๆก็เรยี กเราขึน้ มา

น้องแบม : ใช่ แล้วก็พูดวา่ ทาไร

พ่หี มี : พอบอกได้ไหมวา่ ผ้ชู ายหรือวา่ ผหู้ ญงิ
น้องแบม: สว่ นมากเป็นผ้ชู ายท่มี ารุมล้อ
พ่ีกัญ : คืออารมณอ์ ยากประกาศใหค้ นอ่ืนรู้วา่ มีฉายาแบบน้ัน
นอ้ งแบม : ใช่
พกี่ ัญ : อมื
พี่หมี : โชว์เหนือๆ
พี่กัญ : แล้วน้องทุกคนมวี ิธีการยังไงไม่ลอ้ เราหรอื เราจกั รการกับอารมณโ์ กรธของ
เรายงั ไง
พีห่ มี : มมี ้ัยแบบน้ีสมมุตินะเราโกรธคนน้ันจัดๆเลยจะเดินไปตอ่ ยแลว้ แต่ก็คิดว่าไม่ทา
ดกี ว่า
พี่กญั : หรอื ว่าเราเดือดจนด่าสวนไปเลยมัย้ ดา่ เป็นชุด ๆอะไรแบบนี้
นอ้ งมายด์ : สว่ นมากจะเก็บอารมณ์ เพราะเป็นคนท่ีเวลาอารมณ์ขึ้นแบบสุดๆกจ็ ะ
อารมณ์ลงยากหรอื ไม่กห็ นจี ากทกุ คนกอ่ นแล้วค่อยกลับมา
น้องกฟิ๊ : ไมค่ ่อยจะโดนล้อนะ สว่ นใหญโ่ มโหเพอื่ นก็จะเป็นเรื่องงาน
พห่ี มี : เอาเร่อื งงานด้วยก็ได้
น้องกฟิ๊ : ในห้องชอบเสยี งดังกจ็ ะตะโกนบอกใหเ้ งยี บๆ
พก่ี ัญ : ถ้าในเร่อื งนพ้ี ี่มีประสบการณ์
น้องกฟิ๊ : มนั นา่ ราคาญมากกวา่
พีก่ ญั : ตอนครไู มอ่ ยูค่ รูชอบฝากไวค้ นนึงใชจ้ ดช่อื ไว้เด๋ยี วครูจะกลับมาจัดการน้ัน
แหละประมาณนนั้ มันเป็นปัญหาเล็กๆนอ้ ยๆ เร่ืองจกุ จๆิ
พี่หมี : ร้มู ั้ยตอนประถมพ่ีทายังไงตอนที่ครูฝากจดชอ่ื พีใ่ ห้เพอ่ื นเอาเกมส์มาเล่นเอา
หนงั สือการต์ นู มาอา่ นแล้วจะหายกันก็คือเป็นคนจดชือ่ ไง
พ่กี ัญ : เคยม้ัยๆเคยมปี ระสบการณแ์ บบนี้ม้ยั ตัวเราเองอาจจะเคยเห็นหรอื ทาถ้า
เม่ือไหร่กต็ ามที่มคี นจดชือ่ เพอื่ นจดชือ่ เหรอื เราเอง คนๆนน้ั จะอยู่เหนอื สุดของหอ้ ง
เหนือกว่าหวั หน้าหอ้ งดว้ ยซา้ ไป เพ่ือนจะมาคอยประคับประหงมไมต่ ้องจดชือ่ เรานะ
พี่หมี : มามา่ ไหมเพือ่ น ขนมไหมเพือ่ น
น้องกฟ๊ิ : ส่วนใหญเ่ ราจะเป็นเพ่อื นของหัวหนา้ ห้องไง
น้องกฟิ๊ : มึงจดเลยๆ
พ่ีหมี: เป็นตัวยเุ หรอ

นอ้ งกฟ๊ิ : กม็ ันเสียงดงั อะ

พี่หมี : แต่พเ่ี คยนะ พ่ีเปน็ คนจดแล้วพ่ไี ม่ชอบข้ีหน้ามนั ก็เลยจดพอครมู ากย็ ืน่ ให้ครู
ใช่ไหม วา่ คนนคี้ ยุ ครับ แล้วทีนคี้ นนน้ั ไม่คยุ แลว้ มันกถ็ ามว่าแล้วเราคยุ ตอนไหนอะ ก็
เห็นว่าคยุ กบั คนขา้ งๆอะ ไปเลยไปโดนตี ก็โดนตี แต่มันก็ไมโ่ กรธนะมนั ก็รู้วา่ พแี่ กลง้
มนั แลว้ สมมตเิ ราเห็นเพอื่ นโดนแกลง้ แบบเรา เราจะทายังไงสมมติถา้ เราอยใู่ น
เหตุการณ์นั้นเลยเราอย่ตู รงนี้ คนทถ่ี ูกแกล้งอยตู่ รงน้ี แล้วคนทแี่ กลง้ เพอ่ื นอยู่ตรงนี้
เลย เรามวี ิธีการจัดการหรือเราจะปลอ่ ยให้อยูเ่ ฉยๆไปมีมย้ั

นอ้ งกฟิ๊ : เลา่ เรือ่ งตอนประถมได้มย้ั

พ่หี มี : ได้ครับๆ

น้องกฟ๊ิ : คอื มเี พื่อนคนนึงมีรูปร่างอ้วน ก็โดนเพื่อนผ้ชู ายลอ้ ถงึ ขัน้ รนุ แรงถงึ ขัน
เตะตอ่ ยเลยนะแลว้ ตอนนน้ั เราก็ทาเวณอยู่อะ ก็จรงิ ๆก็อยากชว่ ยแต่ผู้ชายก็เต็มไป
หมดเลยอะ กไ็ มร่ ู้จะทายงั ไงกเ็ ลยถือไมก้ วาดแล้ววงิ่ ออกห้องไป

นาทีท่ี 35.00 – 40.00 น.

น้องกฟิ๊ :คือเลา่ เรือ่ งประถมได้ไหมคะ

พี่หมี : ไดๆ้ ครบั

น้องกฟิ๊ : กม็ ีเพ่ือนอยู่คนหนง่ึ เขามีรปู ร่างอ้วนเเบบนี้ ก็โดนเพ่ือนผู้ชายล้อ มนั
รนุ แรงถึงขัน้ เตะต่อยเลยนะ แลว้ ตอนน้ันเราก็ทาเวรอยู่ ก็จรงิ ๆกอ็ ยากชว่ ยนะแต่
ผชู้ ายเต็มไปหมดเลย ก็ไมร่ ู้ทาไงกถ็ อื ไม้กวาดกบั ทโี่ กยวง่ิ ออกไป

(เสยี งหวั เราะจากคนรอบๆในวง)

พห่ี มี : อ๋อ กค็ อื ไม่กล้าเขา้ ไปใช่มะ

น้องกฟิ๊ : ก็ความรนุ แรงไง เราก็ไม่อยากย่งุ

พีก่ ญั : ออ๋ เปน็ ความรูส้ กึ กลัวส่วนตัวด้วยเนอะ

น้องกฟ๊ิ : ใช่มนั ก็เปน็ ชว่ งเย็นละอาจารยก์ แ็ บบไม่อยู่ เราก็วิ่ง

พี่กัญ : มีไหม มบี ้างไหม

น้องกัน : เออก็ ทาได้แคพ่ ูดออกมาว่าเอย้ แกลง้ ทาไม ปลอ่ ยมันไปดิ อะไรประมาณนี้
พอพูดเสร็จปุ๊บกจ็ ะโดนมองหน้าแล้วมันก็จะเดินไป

พี่หมี : กเ็ หมือนมีคนเบรคปุ๊บก็จะเสยี อารมณ์งใี้ ช้มะ

น้องกนั : ใช่ฮะ
พห่ี มี : คนนัน้ หนะนะ
นอ้ งกนั :ใช่ฮะ
น้องกฟิ๊ : ขอเพ่ิมคะ่ ก็มนั ก็จะมีหลายคร้ังแลว้ คอื ถา้ มเี พื่อนผู้หญิงหรือใครไป
หา้ มเนีย่ มนั กจ็ ะบอกวา่ มาหา้ มทาไมมึงชอบมันหรอ ก็จะเปน็ การล้อแบบนี้
พ่ีหมี : ออ๋ กจ็ ะเป็นการล้อแบบเสรมิ ไปอกี
พี่กญั : กจ็ ะตอ่ ไปอีก กจ็ ะยดื ไปอีก
พี่หมี :ต่อความยาวสาวความยืด เรอื่ งชอบไมช่ อบไปอีก
นอ้ งกฟิ๊ : ตอนนี้ปจั จุบันเพ่ือนคนนั้นหล่อ
(ห่ึยยย คนในวง)
นอ้ งกฟิ๊ :กค็ ือผอมลง คอื ตอนทโ่ี ดนทาไมไมไ่ ปชว่ ยวะ
(เสยี งหวั เราะคกิ คกั ในวง)
พี่กัญ : มีไหมแบบน้ี นอ้ งซันมีมัง่ ไหม
น้องซนั : ตอนนน้ั ผมสว่ นใหญถ่ ้าเจอแบบนีผ้ ม กจ็ ะเดินออกไปหา่ งๆ ปล่อย
พก่ี ัญ : กค็ อื ไปใช่เรอ่ื งของเราอะเนอะ
น้องซัน : ไม่ครบั ร้สู ึกว่าตวั เองผ่านจดุ นั้นมาแลว้ เห็นเหมือนเห็นตัวเองเลยไม่
อยากกลับไปมอง
พห่ี มี : คือไม่อยากเข้าไปในจดุ ๆนนั้ อีก
น้องซัน : รู้สกึ ไม่อยากเข้าไปย่งุ ครบั
พ่หี มี : แลว้ น่ไี หม
นอ้ งแบม : กส็ ่วนใหญ่กจ็ ะห้ามแบบ จะไปล้อทาไม กจ็ ะไปห้าม ไอคนนิสัยไม่ดี
พีห่ มี : ไปด่าเคา้ อีก
นอ้ งแบม : นสิ ัยไม่ดไี ปล้อเพอื่ นทาไม ไป๊อย่ามาลอ้ เพ่อื น
พหี่ มี : แล้วโคก้ หละครับ มีบ้างมะ
น้องโคก้ : นา่ จะเป็นคนปิดจอ็ บอะครับ เปน็ คนปดิ จ็อบ
พี่หมี : เชน่ ๆ
นอ้ งโคก้ : ก็แบบเคา้ ต่อยไปแล้วเรากเ็ ขา้ ไปท่ีหลัง ปลอบเพื่อน

พห่ี มี : ไม่เป็นไรนะเพ่อื นแบบน้ีหรอ
พ่ีหมี : ขอโทษนะเราเคยเเกล้งเพ่อื นบ้างไหม
น้องโค้ก : ปกตกิ เ็ พือ่ น
พห่ี มี : แกล้งในเวย์นีค้ อื ใหเ้ พอ่ื นเขิน ให้เพื่อนอาย
พก่ี ัญ : ใช่แกล้งในสิ่งท่ีเราเล่ากนั เมอ่ื กเี้ คยกลับไปทากบั คนอ่ืนไหม
น้องมายด์ : ก็แบบว่าเดินผา่ นคนทเ่ี พ่อื นชอบก็จะแบบสมมุตเิ ดินผ่านคนท่ีกิ๊ฟชอบ
กจ็ ะตะโกน เฮ้ยก๊ิฟอะไรแบบนกี้ ค็ อื พูดแบบใหเ้ ค้าไดย้ ิน

พี่กัญ : อ๋อ มันเปน็ การแบบเคา้ เรยี กเเบบสง่ สัญญะอะไรบางอยา่ ง แบบเรียก
เพ่ือนเสยี งดงั เลยแหละ
มายด์ : ใช่ๆ กแ็ บบใหเ้ ค้ารู้ว่า
พก่ี ญั : เรอ่ื งนพ้ี ่ีเคยเจอเร่อื งน้ีพี่เคยเจอเพือ่ นพี่มันทาตลอดเลย
กิ๊ฟ : เคยทาเองกเ็ คยทา พอโดนทาเองก็อาย
พก่ี ัญ : เป็นเร่อื งคล้ายๆกันอะครับ พอเจอกจ็ ะ เฮ้ย ชอ่ื บอกชื่อเค้าไป อ้ึยใครอะ
อะไรอย่างง้ี ทาให้เค้ารูว้ า่ เอย้ ไอคนนีช้ อบใครม่งั
พ่ีหมี : ซันมบี า้ งมะ
นอ้ งซนั : กเ็ คย ประมาณแบบเหมือนท่เี ราเคยโดนม้ังแตว่ ่าน้อยกว่า ว่าคนนน้ั จะ
เป็นเหมอื นกันเราไหม
พี่หมี : แบบเขารสู้ ึกยงั ไง
นอ้ งซนั : ว่าเขาเป็นยงั ไงจะได้ดูคนดว้ ยตรงน้ดี ้วย

พี่หมี : แล้วแกลง้ แลว้ รสู้ ึกยังไง
น้องซัน: กไ็ มไ่ ด้แบบร้สู ึกเหนอื กวา่ เขา สว่ นใหญก่ ็ระดับแคด่ เู ฉย ว่าเป็นคนประมาณ
ไหน
พี่หมี : แลว้ มแี บบแกลง้ แบบเฮ้ยๆ งไี้ หม
น้องซนั : กค็ ุยกันปกติ
พี่หมี : แล้วเรารูส้ ึกยงั ไงบา้ งไหม
น้องซนั : มันก็จะมแี คช่ ่วงแรกท่รี ู้สึกว่าตัวเองมีอานาจ แตอ่ กี ใจหนงึ่ ตัวเองกเ็ คย
โดนแกลง้ ก็เลยรสู้ ึกวา่ กต็ อ้ งมีระดบั กนั บา้ ง
พหี่ มี : คนอ่ืนล่ะ

น้องกนั : ของผมก็แกล้งกันไป แกลง้ กันกลบั แล้วก็สนุกๆ
พกี่ ัญ : แฟร์ๆวา่ งั้นเถอะ
นอ้ งกนั : ถ้าเป็นเพื่อนในกลุ่มกนั ไอนก่ี ็แซวให้ไอน่กี แ็ ซวกลับอะไรประมาณ
นี้มนั กไ็ มโ่ กธรไม่อะไรกัน
นอ้ งกฟิ๊ : หลังๆอะชว่ งมอปลายก็จะเปน็ รุน่ พี่ใชป่ ะ มนั ก็จะไมแ่ ซวใหเ้ พอื่ น
แล้วส่วนใหญจ่ ะเรยี กเป็นชือ่ ตัวเองเลย สมมตุ มิ นั ชือ่ จา๋ พอมันเจอคนท่ี
ชอบมันกเ็ รยี กจา๋ เสียงดงั เลย แซวตัวเองเลย
พ่ีหมี : ของพี่ก็จะเป็นแบบหมีโสด หมีโสด 093680….
พก่ี ัญ : อยา่ งของพี่ พี่เคยถามล้อวา่ พ่เี คยลอ้ เพอ่ื นไหม กม็ ีนะแตต่ อนน้ัน
ก็ไมไ่ ด้คดิ ไรหรอกนะ อย่างพวกเราทั่วไปน่นั แหละก็แบบว่า มันสนุกอะ
เหมือนไม่มีไรมากแคเ่ ล่นกันอย่าเครียดสแิ บบน้ีหละ

นาทีที่ 40.00 – 45.00 น.
พีก่ ัญ : ก็แบบอารมณ์เหมือนแบบเลน่ กีฬาด้วยกนั แล้วเพือ่ นผู้ชายแบบ
พอเพ่อื นมันทาของเราไม่ดีเราแบบเดนิ ไปพูดแคข่ าๆแหละ ล้อกนั ขาๆงี้
แตว่ ่าเออ ใช้คาท่เี รยี กเพอื่ นคอ่ นข้างรุนแรงอยู่นะ แบบไอกระจอกง้ี ไดแ้ ค่
นห้ี รอวะ กากวะ่ ไงง้ี แบบเห้ยมึงทาทีมแพ้อะ กแ็ บบพอทุกวนั นี้เน้ียเราได้
กลบั ไปมองเรารสู้ กึ ว่า ห้ึย เรือ่ งความสามารถมันไม่ได้เก่งกันทุกคนหรอก
มันไม่ควรไปดถู ูกกนั คนเราไม่เทา่ กัน แต่ถา้ เป็นในตอนนนั้ กอ็ าจจะรู้สึกแบบ
ทาใหค้ นอ่ืนรสู้ ึกแยไ่ ปแลว้ มันเป็นความรู้สึกที่ดึงกลบั มาไมไ่ ด้ พ่กี เ็ คยมี
ประสบการณ์แบบน้เี หมือนกันแบบว่าล้อเพื่อน แกลง้ เพื่อน
พี่หมี : นอี่ าจจะเปน็ คาถามสุดท้ายละนะครบั สมมติวา่ ถา้ พเ่ี อาเร่ืองของ
นอ้ งๆ ไปแบบแตง่ เป็นละคร ทาเปน็ ละครแบบฉายทางทวี ีบา้ ง ฉายทาง
ออนไลน์บ้าง แล้วกอ็ าจจะมีแบบให้ตวั หุ่นสมบทบาทไรง้ี น้องๆอยากจะให้
ละครนไ้ี ปในทางไหน แบบเป็นการช่วยแก้ปญั หาแบบประมานไหน แล้วก็
น้องๆอยากใหม้ อี ะไรในเรอ่ื งนนั้ บ้างประมานน้ีอะครับมีบา้ งมั้ย
พีห่ มี : ค่อยๆคดิ ดู
นอ้ งกัน : ก็อยากให้รวู้ ่าคนที่ถกู แกล้งอะมันไมไ่ ดส้ นกุ หรอกหรือไม่ได้สนุก
เสมอไป เคา้ อาจจะสนุกแตเ่ ราอะไม่สนกุ กับเขานะ

น้องโคก้ : ใหข้ ้อคดิ ง้ี

น้องแบม : อยากใหส้ ะท้อนมุมมอง

พห่ี มี : สะท้อนมุมมองของคนที่โดนแกล้ง

น้องกฟ๊ิ : อย่างเพ่อื นพูดมา ใช่ แค่ทางดา้ นร่างกายหรือคาพูดอะไรง้ีมันกระทบ
จติ ใจ

พก่ี ัญ : อ๋อ มันไมแ่ ค่เรอื่ งของการลอ้ ในเรื่องของบคุ ลิกอะไรตา่ งๆ เรือ่ งร่างกาย
อะไรตา่ งๆ เปน็ คาพูดด้วยเนาะที่ทาร้ายจติ ใจ

น้องมายด์ : หรอื แบบบางอย่างการล้อที่มันเป็นแค่เรื่องเลก็ ๆ อย่างเดินผา่ นผู้ชาย
แลว้ แบบกร๊ีด มนั อาจจะแบบเห้ยไมม่ ไี รหรอก แตแ่ บบบางทีเพอ่ื นเคา้ อาจจะไม่โอเค

น้องซัน : ของผมก็นอกจากเรอ่ื งทารา้ ยรา่ งกายกบั เรื่องคาพูดก็คงจะเป็นการไม่
พูดกันน่ะครับ เพราะว่าการทม่ี ีใครคนนึงกับกลมุ่ คนกลมุ่ นึงเน่ยี แลว้ พยายามเข้า
ไป เขากดี กันเราไว้แบบเงียบใส่

พก่ี ัญ : ออ๋ เค้าไมเ่ ปดิ รบั เรา

น้องซนั : ใช่

พกี่ ัญ : การเงยี บกเ็ ปน็ ความรุนแรงได้เหมอื นกัน เปน็ การส่ือสารทีใ่ ช้สญั ญะ

พี่หมี : ทางจติ วทิ ยาวา่ ง้นั เถอะ เราเงยี บมาว่ะ เขาเงยี บขม่

พ่กี ญั : ความเงยี บน่ีถือว่ารุนแรงกว่าการพูดด้วยซา้ ไป

นอ้ งซนั : ใชเ่ พราะวา่ คนอย่างผมก็เคยโดนใชม่ ้ัย มันกจ็ ะรสู้ ึกทาใหแ้ บบ กทู าไรผิด
แลว้ กจ็ ะทาให้กลับไปคิดคนเดยี ววา่ ทาไรผิดนะ กดดันตัวเอง ทกุ อย่างเลย

พี่กัญ : กจ็ ะทาให้เราโทษตวั เองไปทั้งเรอ่ื ง ว่า เอะ๊ เราแย่ขนาดน้นั เลยหรอถงึ ไม่
อยากคยุ กันเรา เป็นขอ้ มลู ท่ดี ีเนอะไดอ้ ะไรเยอะเลยแหละวันนี้

พีห่ มี : ก็ขอบคุณนอ้ งๆทกุ คนนะครับวันน้ี ตอนน้กี ็สมควรแก่เวลาแล้ว ให้นอ้ งๆทุก
คนไปเบรคแล้วก็ไปพักทางอาหารที่พวกพี่ๆเตรียมไว้ นอ้ งๆครับกห็ ลงั จากน้เี ตรยี ม
ดูละครน่าจะหรอื อาจจะมาจากเร่ืองเล่าของนอ้ งๆไดเ้ ลยทางชอ่ งทาง CTV

พกี่ ญั : อาจจะไมค่ รบทุกเร่ืองแต่วา่ ก็จะพยายามหยิบเร่อื งของแต่ละคนเขา้ ไป
รวมๆอยูใ่ นนัน้ เนาะ

พี่หมี : และวันนพี้ ่ีกบั พี่กัญขอบคณุ น้องๆมากนะครับท่ีมาเปิดประสบการณ์ และ
มอบความรใู้ หพ้ วกพี่ๆ กข็ อบคุณมากครบั วนั นส้ี วัสดีครับ

นอ้ งๆ ขอบคณุ คะ่ /ครบั

สรุปขอ้ มูลจากการถอดเทป

การกระทารุนแรงท่ีเจอ
-การทารา้ ยรา่ งกาย

คาพูดรุนแรง

-พอ่ มงึ ตาย
-ลอ้ เลียนชื่อพ่อแม่
-ลอ้ เลยี นฉายา : บานเย็น ,ซาลาเปา ,
-ล้อเลยี นรูปลักษณภ์ ายนอก : เหยิน,ดา,อว้ น
-ลอ้ เลยี นตัวตน : อตี ุ๊ด

การแสดงทางพฤตกิ รรม

-ไมพ่ ดู ไมค่ ยุ ทาเหมือนเราไม่มีตัวตนเปน็ เพยี งแค่อากาศ

สถานการณ์ที่เจอ

-โดนใส่รา้ ยจากเพ่ือนท่ไี ม่ชอบตนเองแลว้ นาเร่ืองไปประจานให้คน
ทงั้ โรงเรยี นรู้
-เมอ่ื เร่ิมสนิทกบั เพ่ือนมากขน้ึ เพอื่ นก็เรมิ่ มกี ารเล่นโดยใชค้ วาม
รนุ แรงแลว้ หนกั ขน้ึ เร่อื ยๆ
-โดนโพสตข์ ้อความด่าบน facebook พร้อม Tag ชอื่ แลว้ คน
โดนด่ามาทราบเรอื่ งทีหลงั เน่ืองจากไม่คอ่ ยเขา้ facebook
-เพอ่ื นในกลุ่มล้อตวั ตนที่เป็น หลังจากเรม่ิ สงสัยวา่ เขาเปน็ อะไร
เม่ือรคู้ วามจรงิ แล้วก็โดนลอ้ ทกุ วนั

ตวั ละครที่ปรากฎ

-เพื่อน
-เพื่อนสนทิ



บทละครหุน่ สายเวที

วันนเี้ ปน็ วันเปดิ ภาคเรยี นที่ 1 ของโรงเรียนสาปา่ แก้ว เดก็ ๆเต่างรีบมาในโรงเรยี น
ด้วยความต่ืนเต้น

เสยี งตามสาย : ยนิ ดตี ้อนรับนกั เรียนใหม่ของโรงเรียนสาปา่ แกว้ ขอให้นกั เรียน
ทุกคนมีความสขุ กับการเรียนในวันแรก

เสียงตามสายดังขน้ึ หลงั จากเลิกเข้าแถวหน้าเสาธง เดก็ ทกุ ตา่ งเดินกลับหอ้ งเรยี น
ของตัวเอง

จด๊ั : สวัสดเี ราช่อื จั๊ด นายชอื่ อะไร
ไอตมิ : เราช่ือไอติม
จด๊ั : อ๋อ ไอติม ส่วนคนน้นั ขือ่ เอ็กซน์ ะ เปน็ เพอ่ื นตัง้ แต่ประถมเราเอง

จัด๊ เขา้ มาทกั ทาย และทาความรจู้ กั กบั ไอตมิ ทนี่ ั่งอยู่ข้างหนา้ ต่างคนเดียว
ในขณะทเ่ี พ่ือนคนอ่นื ๆในชั้นเรียนต่างทกั ทายและทาความรจู้ กั กันภายในหอ้ ง
แลว้ แนะนาให้รูจ้ กั กับเอก็ ซท์ เี่ ป็นเพอ่ื นกนั ตั้งแต่ชน้ั ประถมศึกษา

เมอ่ื เวลาผา่ นไปจนเขา้ คาบสุดท้ายของช่วงเช้า คุณครปู ระจาวชิ าก็เดนิ เข้ามาใน
หอ้ งเรียน

คณุ ครู : สวัสดวี นั เปดิ เทอมคะ่ นกั เรยี น เป็นยงั ไงบ้างทาความรจู้ กั เพอื่ นขา้ งๆแล้ว
หรอื ยัง?
นักเรียน : รจู้ กั กนั แล้วครับ!!
คุณครู : โอเค งั้นเพื่อไม่ให้เสยี เวลา เรามาเรมิ่ เรยี นกนั เลยดีกวา่
เอก็ ซ์ : เริ่มเรียนตัง้ แต่วันแรกเลยเหรอครับ
คณุ ครู : ใชค่ ะ่ คาบแรกวชิ าคณติ ศาสตร์เนอะ เราจะมาเรียนเร่ืองจานวนนับกนั
นะคะ สมบตั ขิ องจานวนนับมีอะไรบา้ งคะ?
จด๊ั : หรม. กบั ครน. ครบั ครู
ครู : เก่งมาก แลว้ หรม.กบั ครน, ย่อมาจากอะไรคะ ใครรู้บ้างเอย่
ไอตมิ : หรม.คือห้ามเรียนมาก สว่ นครน.คอื ควรเรยี นนอ้ ยครับ!!
ครู : แหม่ ดูตอบเข้า นา่ ใหก้ ารบา้ นตง้ั แตว่ นั แรก
เอ็กซ์ : เย้ย ครู อย่านะครบั นแ่ี หน่ะ

เอก็ ซ์หันไปตีแขนไอตมิ เบาๆ แตม่ นั ก็สร้างความเจ็บปวดใหไ้ อติมค่อนขา้ ง
มาก เพราะดว้ ยรา่ งกายท่ีคอ่ นขา้ งตวั เล็กกว่าเพื่อน

ไอตมิ : เห้ย ตเี ราทาไมเน้ีย
เอก็ ซ์ : กถ็ ้าได้การบา้ นนะตมิ นะ โดนดีแน่

เอก็ ซพ์ ูดหมายโทษไอตมิ อย่างหยอกเยา้ แลว้ หันไปฟงั คุณครูสอนตอ่ จน
ออดดังบอกเวลาหมดคาบเรียน
ครู : งน้ั วันนพ้ี อแค่นก้ี อ่ นนะคะ แล้วเจอกนั คาบตอ่ ไปคะ่
ไอตมิ : อ้าว ไมม่ ีการบา้ นเหรอครับ

ไอติมยกมือถามกอ่ นคณุ ครจู ะเดินออกจากหอ้ งไป

ครู : อยากไดก้ ารบ้านเหรอเราน่ะ
เอก็ ซ์/จั๊ด : ไม่ครบั !

เอ็กซก์ ับจด๊ั รีบปฏเิ สธทนั ที

ครู : วนั นี้ไมม่ ีการบ้านละกนั ไปทานข้าวเท่ยี งกนั ไดแ้ ล้วคะ่
นกั เรียน : ขอบคณุ ครบั !!
จด๊ั : เห้ยติม เอก็ ซ์ ไปกินข้าวทีโ่ รงอาหารกนั

จด๊ั ชวนไอติมท่ีกาลงั เกบ็ อปุ กรณ์การเรียนใส่กระเป๋าอยู่

ไอตมิ : ออื ไปดิ
เอ็กซ์ : ไปๆๆ หวิ แลว้

ท้งั สามคนเดินออกจากห้อง แลว้ เดินไปยังโรงอาหารท่ีมีคนแน่นแออัด

จดั๊ : โห คนเยอะมากเลย น่งั ไหนดี

เอ็กซ์ : ไปน่ังตรงน้นู ดีกวา่ มที ว่ี า่ ง 3 ท่ีพอดี
จ๊ัด : โอเคๆ Let’s go!!
เอก็ ซ์ : เห้ยๆติม จะไปไหนอ่ะ

เอ็กซร์ ้องทกั เม่อื เห็นไอติมเดนิ ไปคนละทางกับท่ีจ๊ัดบอก

ไอตมิ : ไปนง่ั ตรงนน้ั ดกี ว่า มที ่วี า่ ง
เอก็ ซ์ : แหม่ ไอติม เหน็ สาวไม่ไดเ้ ลยนะ

เอ็กซแ์ ซวเมอื่ ไอตมิ ชีโ้ ต๊ะว่างข้างๆโตะ๊ รุ่นพผ่ี ู้หญิง แลว้ คว้าคอไอตมิ กับจดั๊
มากอด จากนน้ั กเ็ ดนิ ไปทางท่ไี อติมบอก

เม่ือเวลาผ่านไป ท้ังสามคนเร่มิ สนิทกนั มากข้ึนเรอ่ื ยๆ สว่ นเอก็ ซก์ ็ยงั ไม่
หยดุ แกลง้ ไอติมแรงๆ

ในเช้าวันอังคาร เอ็กซเ์ ดินเขา้ มาในหอ้ งเรยี นตามปกติ แล้วเจอไอตมิ ท่ปี กติ
จะมาโรงเรยี นสายกว่าตัวเองน่งั อยใู่ นหอ้ ง

เอ็กซ์ : ไงงง เป๊ยี กทาไมวันนีม้ าเช้าจังวะ
ไอตมิ : เห้ย เป๊ยี กนัน่ พอ่ กู

ไอตมิ บอกด้วยสหี นา้ ไมพ่ อใจ เพราะโดนลอ้ ชอ่ื พ่อ

เอ็กซ์ : ฮ่าๆๆ แล้วตกลงทาไมวนั นีม้ าเช้าวะ
ไอติม : พอ่ กมู าส่งก่อนไปทางานอะ
เอก็ ซ์ : อ๋อ เปี๊ยกมาสง่ หรอ ฮา่ ๆๆ
ไอตมิ : ลามปามใหญแ่ ลว้ นะมึงน่ะ

เอก็ ซ์หัวเราะอยา่ งรา่ เริงที่แกล้งใหเ้ พอื่ นหวั เสียไดส้ าเร็จ ซ่งึ เปน็ จงั หวะ
เดยี วกบั ทจี่ ๊ัดเดินเข้ามาในหอ้ งพอดี

จั๊ด : คยุ อะไรกนั อยวู่ ะ

จดั๊ ถามขน้ึ เมอ่ื เหน็ ไอติมนงั่ มองเอ็กซ์ท่กี าลังหัวเราะด้วยสหี นา้ ไมพ่ อใจ

เอ็กซ์ : ออ๋ คุยเรอ่ื งเปยี๊ กอยู่อะ
จั๊ด : นนั่ พ่อเพอ่ื น พูดซะเปน็ เพ่อื นเล่นเลย

จั๊ดเตือนเพื่อนเป็นนยั ๆ เพราะรวู้ า่ ไอติมไมช่ อบ แตเ่ อ็กซ์กลบั ไม่สนใจ
และเปลย่ี นเรือ่ งคุย

เอ็กซ์ : ฮ่าๆๆ รกั หรอกจึงหยอกเลน่ ไง ว่าแต่ไอติม มงึ อ้วนข้ึนปะวะ
ไอตมิ : เออ น้าหนกั กูขึ้นนดิ หนอ่ ย
เอ็กซ์ : เหน็ แลว้ มนั เขีย้ ววะ่

เอก็ ซ์บอกแล้วลงไปน่งั เกา้ อขี้ ้างๆ ไอตมิ กอ่ นจะต่อยไอติมระรัวดว้ ย
ความมันเขีย้ ว

ไอตมิ : ต่อยกูเปน็ กระสอบทรายเลยนะ
เอ็กซ์ : กม็ นั มันเข้ยี วจริงๆเวย้
ไอตมิ : โอย้ ๆ เจบ็ ๆๆ
จด๊ั : พอๆ หยุดเลย ไปๆ จะเข้าแถวแล้ว

หลงั หมดคาบเรยี นสุดทา้ ยของวัน จด๊ั ก็เดินไปหาท่ไี อตมิ ที่กาลงั จะเดิน
ออกจากห้อง

จั๊ด : ติมๆ เลิกเรยี นแลว้ ไปเทีย่ วกนั
ไอตมิ : เทยี่ วไหนวะ?
จ๊ัด : เดินกาดไง วนั นีม้ ีกาด
เอ็กซ์ : เออวะ่ จริงด้วย กไู ปๆๆ

เอก็ ซบ์ อก เมือ่ เดินมาที่ไอติมกบั จัด๊

จด๊ั : ติม มึงจะไปไหม?
ไอติม : ไปก็ได้
เอก็ ซ์ : งี้ดิเพ่อื นรัก
เอ็กซพ์ ดู แลว้ เผลอตอ่ ยแขนไอตมิ อยา่ งดใี จ
ไอติม : โอย๊ เจ็บนะเว้ย ทาไมต้องตอ่ ยดว้ ย
เอ็กซ์ : หยอกไง ไปๆๆเดย๋ี วกาดวายนะเวย้
เมอ่ื เอ็กซ์พูดเสร็จก็คว้าคอไอตมิ กบั จ๊ดั มากอดแล้วเดนิ ออกจากหอ้ งไป

2 ผ่านไป ทัง้ สามคนศกึ ษาอยูใ่ นชั้นมัธยมศึกษาปีท่ี 3 แล้ว
เอก็ ซ์ทก่ี าลงั ลงจากรถก็หันไปเห็นไอตมิ ทก่ี าลังจะเดนิ เข้าโรงเรียนพอดี จึงรีบวงิ่
เขา้ ไปทกั ทายเพราะตลอดท่ีปิดเทอม พวกเขาไมไ่ ดค้ ยุ กันเลย
เอ็กซ์ : เหย้ เปน็ ไงบ้างเพ่อื น ปดิ เทอมหายไปเลย ไปหาท่ีบ้านกไ็ ม่เจอ
เอ็กซว์ ิ่งเข้าไปกอดคอจนไอติมตวั โกง่ จึงหนั ไปมองคนข้างๆ แล้วจงึ เห็นว่าเปน็
เอก็ ซ์

ไอติม : ทบ่ี า้ นพาไปเท่ยี วอะ่ แลว้ มงึ อ่ะ เปน็ ไงบ้าง
เอ็กซ์ : กูหรอ นอนเป็นผักอยูบ่ ้านว่ะ
ไอตมิ : มึงกห็ ดั ทางานบ้างดิ นอนจนสันหลงั ยาวแล้วเนย้ี
เอก็ ซ์ : อา้ ว หลอกดา่ กูเหรอ

เอก็ ซ์ตบหวั ไอตมิ รัวๆ
ไอติม : เหน็ หัวกูเป็นลกู บาสเหรอ ตบจงั เลย
ไอติมตบหัวเอก็ ซ์ แลว้ รบี วง่ิ หนี

เอ็กซ์ : อ้าว เดยี๋ วนห้ี ัดโต้ตอบเหรอ!!

เอ็กซ์ตกใจในการโตต้ อบของไอตมิ และเอ็กซ์ก็คดิ วา่ ไอตมิ กค็ งเลน่ ๆ
เหมอื นตัวเอง จึงรีบวง่ิ ตามไป

ในตอนพักเที่ยงของวนั ไอติมหลบตัวมาน่ังคนเดียวอยทู่ ส่ี นามเดก็ เลน่
แล้วเรมิ่ คิดเรอ่ื งต่างๆในหัว

ไอตมิ : เรอื่ งเรียนทาไงตอ่ ดีวะ เกรดแค่นจี้ ะเขา้ ทีไ่ หนไดบ้ า้ งก็ไมร่ ู้ แม่
อยากใหเ้ รียนสายวทิ ยฯ์ แตเ่ กรดต้องถงึ 3 แล้วเร่ืองเอก็ ซ์อีก ตอ้ งทา
ยังไงนะ มนั ถงึ จะหยุดแกลง้ แรงๆ เห้อ

จด๊ั ทก่ี าลังจะเดินไปซ้ือขนมในสหกรณก์ ผ็ ่านมาเหน็ ไอติมนั่งหน้าเครยี ด
พอดี จงึ เดินเข้าไปหาด้วยความเปน็ หว่ ง

จั๊ด : เหย้ เปน็ ไรวะ นงั่ หนา้ เครียดเชยี ว
ไอตมิ : ออ๋ กเู ครียดเรอื่ งเรยี นเฉยๆ แล้วก็มีเรื่องเพ่ือนบ้าง
จด๊ั : ไอเอ็กซ์เหรอ
ไอติม : ก็ออื กใ็ ช่ กแู คร่ สู้ กึ ไม่คอ่ ยชอบที่มันมาตบหวั มาชก มาล้อชอื่
พ่อกอู ะ
จด๊ั : มันแค่หยอกมึงเฉยๆนน่ั แหละ ไมม่ อี ะไรหรอก
ไอตมิ : แตม่ ันทากูมาตัง้ แต่ม.1 แล้วนะ กูก็เจ็บเปน็ นะเวย้ แลว้ พอกูทา
กลับ มันก็ทากูแรงขึน้ ไปอีก เรอื่ งชอื่ พ่อกเ็ หมอื นกนั ไม่ชอบอ่ะ พ่อกู
ไม่ใชเ่ พอื่ นเลน่ มนั นะ
จ๊ดั : มึงเคยพูดกับมันยังว่าไม่ชอบอ่ะ
ไอติม : กเ็ คยนะ แต่มนั คงคิดวา่ กพู ูดเลน่ ม้งั
จั๊ด : งั้นเอาง้ี เดี๋ยวกชู ่วยพดู กบั มันอีกแรง
ไอติม : เออ ขอบใจมึงมาก
จด๊ั : เดย๋ี วกูจะไปสหกรณ์แลว้ ขน้ึ ห้องเลย มงึ จะไปพร้อมกูไหม
ไอตมิ :ไม่ๆ มึงข้ึนไปก่อนเลยเด๋ยี วกูตามไป
จด๊ั : รีบตามนะมึง

เมอ่ื จด๊ั ซื้อของเสรจ็ แล้วกร็ ีบขึน้ ห้องเรยี นทมี่ ีเอก็ ซน์ ่ังรอขนมอยู่

เอก็ ซ์ : ขนมมาแลว้ ว อา้ วแล้วติมไม่มาดว้ ยเหรอวะ
จั๊ด : มงึ เหน็ ไหมล่ะ
เอก็ ซ์ : อา้ ว กวนๆ
จด๊ั : เออเอก็ ซ์ กมู ีเร่อื งจะคยุ กบั มึงวะ่
จั๊ดกาลังจะบอกเอก็ ซ์เร่ืองไอตมิ แต่ไอตมิ เดนิ หน้าเครียดเข้าหอ้ ง
มาพอดีเลยทาให้เอ็กซห์ ลดุ ความสนใจจากจ๊ดั ไปหาไอตมิ เพราะ
ดว้ ยความเป็นห่วง
เอก็ ซ์ : อา้ ว เป๊ียกเพอื่ นรกั ทาไมวนั นีม้ าสายวะ
ไอตมิ : กูไมม่ อี ารมณเ์ ลน่ วะ่
ไอตมิ บอกแล้วเดินไปนัง่ ทข่ี องตัวเอง เอก็ ซ์จงึ ลุกขน้ึ แล้วเดินไปหา

เอก็ ซ์ : เดนิ หนีๆ ทาเปน็ เขม้ เหรอเราอะ
ไอติม : ….
เอก็ ซ์ : อา้ ว เงยี บๆ คนพูดดว้ ยกไ็ มพ่ ดู ด้วยกจ็ ะไม่พูดด้วย (ร้อง
เพลงพดู ดว้ ยกไ็ ม่พดู ดว้ ย- เบริ ด์ ธงไชย แมคอนิ ไตย์)
จด๊ั : เฮ้ย เอก็ ซ์ มงึ อยา่ เพิ่งไปยุ่งเลย
จั๊ดรีบหา้ มเมอ่ื เริม่ เห็นว่าสถานการณเ์ รม่ิ ไม่ดี

เอ็กซ์ : เอ้า ก็กเู ป็นหว่ งมันไง ไอตมิ มงึ มีไรกพ็ ดู ดิ
ไอติม : ออกกันไปกอ่ นไป กอู ยากอยู่คนเดยี ว

ไอตมิ บอกแล้วฟบุ หนา้ ลงกับโต๊ะเรยี น

เอ็กซ์ : นหี่ อ้ งเรียน พดู เป็นหอ้ งตัวเองเลย

เอก็ ซพ์ ดู แล้วตบหวั ไอตมิ อย่าง จนไอติมหมดความอดทน ลกุ
ขนึ้ มากระชากคอเสอ้ื เอก็ ซ์

ไอตมิ : แมง่ เอ๊ย!!! กูบอกวา่ ไม่เลน่ ไงวะ !!
จ๊ดั : เฮย้ ไอตมิ ใจเย็นๆ

จั๊ดรบี เข้าไปคัน่ กลางระหว่างไอตมิ กับเอ็กซ์
ไอติม : กก็ ูบอกวา่ ไม่เล่นๆ แม่งกย็ งั จะยงุ่ อกี !!
เอ็กซ์ : ก็กูเปน็ หว่ งปะวะ มงึ มไี รกพ็ ูดดิ !!
จด๊ั :ตมิ มึงปลอ่ ยคอเส้ือเพื่อนก่อน!!
ไอตมิ : ก็บอกวา่ ไม่มอี ะไรไง อยา่ เซา้ ซไ้ี ด้ปะวะ นา่ ราคาญ!!
เอ็กซ์ : ความเปน็ หว่ งของกมู นั ทาใหม้ ึงราคาญมากนกั ใชป่ ะ !!
จั๊ด : เฮ้ย ใจเยน็ ๆดวิ ะ ค่อยๆคุยกนั !!
ไอติม : คยุ อะไร มีอะไรใหค้ ุย คุยไปมงึ คดิ วา่ มนั จะฟงั เหรอ ?!!
จดั๊ : ก็ถึงบอกว่าใหใ้ จเยน็ ๆไง โอย้ ๆ ไอเอก็ ซ์มึงกอ็ ย่าไปไปกระชากคอ
เสอ้ื เพอ่ื นอกี คนดวิ ะ!!
เอ็กซ์ : แลว้ ตกลงมึงมอี ะไร ไม่พอใจอะไรกูกพ็ ดู มาดวิ ะ !!
ไอติม : เออ กไู ม่พอใจ ไม่พอใจทม่ี ึงชอบแกลง้ กูแรงๆ ทั้งตบ ทั้งชก
ลอ้ ช่อื พ่อกอู กี !
เอก็ ซ์ : ก็แคห่ ยอกสนุกๆปะวะ!
ไอตมิ : แตก่ ไู ม่สนกุ ดว้ ยไง!! กูเจบ็ !
จั๊ด : พอๆ มงึ พอ แยก
เอ็กซ์ : ก็มึงดูมนั ด!ิ !
ไอตมิ : ทาไม กทู าไม!!
จ๊ัด : พอๆ แยกมงึ แยก ไปๆ

จด๊ั พยายามแกะมอื ไอติมที่จบั คอเสอ้ื เอ็กซ์ไมป่ ล่อย แลว้ รบี ลากเอก็ ซ์
กลบั ไปนัง่ ท่ขี องตัวเอง
หลงั จากวันนัน้ ทัง้ ไอติมกับเอก็ ซก์ ไ็ ม่พูดกนั อกี เลย ทาใหค้ นกลางอยา่
จ๊ดั เร่มิ กระวนกระวาย

จ๊ดั : น่ีกผ็ า่ นไปหลายวันแล้วต้งั แต่สองคนน้นั ทะเลาะกนั มนั ก็ไมย่ อม
คยุ กันเลย ไอคนกลาง

อย่างเราก็หนักใจ ต้องทายังไงให้มนั ยอมคุยกันวะ หรอื ต้องบงั คับให้
มันมานัง่ ประจนั หนา้ คุยกันเลย โอย้ ยยย เครยี ดเว้ย
หลังจากจั๊ดพยายามนัง่ คดิ หาทางให้ท้ังสองมาคยุ กัน ก็เปน็ จงั หวะ
เดยี วกับท่ีไอติมกับเอก็ ซเ์ ดินเข้ามาในห้องพรอ้ มกัน โดยไอติมเขา้ มา
ทางประตูหนา้ และเอก็ ซเ์ ขา้ มาทางประตูหลังของห้อง เม่อื ท้ังสองคน
ตา่ งเหน็ อกี ฝ่าย กต็ ่างทาเป็นไม่สนใจกันแลว้ แยกไปนัง่ ทขี่ องตวั เอง จ๊ดั
ที่รจู้ กั เอก็ ซม์ าตัง้ แต่เด็กๆ ก็รูว้ า่ เอก็ ซ์นนั้ อยากเขา้ ไปคยุ และทาความ
เขา้ ใจกบั ไอติม
จดั๊ : ทนไม่ไหวแล้วเว้ยยยยย

จด๊ั ทอี่ ึดอดั กบั พฤติกรรมของทง้ั สองคนมาหลายวนั จงึ ตดั สนิ ใจลาก
เอก็ ซท์ นี่ ่งั ข้างๆตัวเองเดนิ ไปหาไอติมท่นี ั่งอยู่ข้างหน้าต่าง
จั๊ด: มามงึ มา มานก่ี นั ให้หมด
เอก็ ซ์ : ลากกูมาทาไมมงึ เนย้ี
จดั๊ : คุยกันเดยี๋ วนี้เลยมงึ สองคนอ่ะ
ไอติม : ไม่คยุ ไม่มีอะไรให้คยุ
จดั๊ : เหอ้ ไอตมิ มึงก็อยา่ ดอื้ ดิ ไม่พอใจ ไม่ชอบอะไรกพ็ ดู ออกมาเลย
เอ็กซ์ : เออ มึงพูดมาสกั ที กกู อ็ ยากร้วู ่ากไู ปทาอะไรใหม้ งึ โกรธขนาด
นน้ั
ไอติม : กไู ม่พอใจ และก็ไม่ชอบท่มี ึงชอบมาลอ้ ช่ือพอ่ กู มาตบ มาชกกู
เอ็กซ์ : ถ้าไม่ชอบกแ็ คบ่ อกกูปะวา่ ไมช่ อบ กจู ะได้ไม่ทา
ไอติม : กก็ เู คยบอกมงึ ไปแลว้ แล้วมงึ เคยฟงั กูไหม ก็ไม่ วนั นน้ั กกู บ็ อก
มงึ แล้วอะ แล้วยงั ไงตอ่ คาขอโทษสกั คากกู ไ็ ม่ไดย้ ิน
ไอตมิ พูดจนน้าตาคลอดว้ ยความเจบ็ ใจ และนอ้ ยใจเพอื่ นของตวั เอง

เอก็ ซ์ : เออ กขู อโทษ ทไ่ี ม่ฟงั เวลามงึ บอก ตอ่ ไปกูจะไปทาแล้ว
จด๊ั : ดีกันยัง

ไอตมิ : เออ ดกี ็ได้ แต่มึงอยา่ ทาอกี นะ
เอก็ ซ์ : เออ ไมท่ าแล้ว แต่ถ้ามงึ ยังเคอื งกูอยูจ่ ะตกี คู ืนกไ็ ด้อะ

เอ็กซย์ ืน่ แขนใหไ้ อตมิ แลว้ พยายามจบั มือไอติมมาใหต้ ีแขนตัวเอง แต่ไอ
ติมดงึ มอื กลบั

ไอติม : ไมเ่ อา ในเม่ือกูไมช่ อบใหม้ ึงทากู กกู ็จะไม่ทากบั มึงเหมือนกัน
จั๊ด : ดีกนั จรงิ ๆแล้วใชไ่ หมมึงสองคนอะ
ไอติม/เอ็กซ์ : อือ ดกี ันแลว้
จั๊ด : เห็นไหมเรามาคยุ กันดีๆ กค็ ยุ กนั ได้นิ มันงา่ ยนิดเดียวครง้ั นพ้ี วก
มงึ กจ็ าไว้เปน็ บทเรียนแลว้ อย่าทาอกี
ไอตมิ /เอก็ ซ์ : โอเคครับ จั๊ดครับ

ท้งั สองตอบจด๊ั อย่างหงอ่ ยๆ จดั๊ เลยถอื โอกาสสั่งสอนท้งั สองคน
เสียเลย

จ๊ดั : แลว้ ก็นะไอติม เวลามีอะไรมึงกพ็ ูดออกมาเลย เกบ็ ไวเ้ พ่ือนกไ็ มร่ ู้
หรอกวา่ มึงชอบอะไร ไม่ชอบอะไร มงึ คดิ หรือกาลังร้สู ึกอะไรอยู่
ไอตมิ : ครับ กระผมจะจาและนาไปใชค้ รับ
จัด๊ : ส่วนมงึ นะเอ็กซ์ เวลาเพ่อื นพูด เพอ่ื นบอกอะไรมงึ ก็ฟังบ้าง ไม่ใช่
ทาเป็นเล่นเอาแค่ความสนุกมึงไปซะหมด บางอยา่ งมึงอาจจะสนกุ แต่
คนท่ีโดนเขาไม่สนุกกบั มงึ ดว้ ยหรอกนะ
เอก็ ซ์ : ครับๆ ทราบแล้วครบั บน่ กเู ป็นพอ่ เลยนะมงึ ไอ้จด๊ั
จด๊ั : เคลียร์กันได้แล้วกไ็ ปกัน
เอ็กซ์ : ไปไหนวะ
ไอติม : ไปเรยี นคาบบา่ ยสิวะ ออดดังนานแลว้ เนย้ี !!



รายการเร่อื งเขา

รายการเร่ืองของเขา ตอน “ชาติพนั ธุ์ลซี ู”
วนั ทีอ่ อกอากาศ 9 ตลุ าคม 2562
เวลาออกอากาศ 7 นาที
แหลง่ ที่มาของรายการ : ผลติ เอง
Theme: รากเหง้า
Concept : รากเหงา้ ของผูค้ นทเี่ ล่าผา่ นอาหารทอ้ งถ่นิ
Content : ถ่ายทอดวถิ ีชีวติ ของชาวชาตพิ นั ธล์ุ ซี ู ในเรอ่ื ง
ของอาหาร ประเพณี วฒั นธรรมการกนิ วิถีชีวิตแบบ
ดง้ั เดมิ
รูปแบบรายการ : สารคดี

Pre- Production Production Post- Production
-วเิ คราะห์
กลมุ่ เป้าหมาย -ลงพน้ื ท่ีสารวจสถานท่ี -คดั คลิปวดิ ีโอ
-คิดเรื่องท่ีจะทา
-เก็บภาพบรรยากาศ -ตัดต่อและลาดบั ภาพ
หม่บู า้ นปางสา

-หาขอ้ มลู -ถา่ ยทารายการ -หาเสยี งดนตรีประกอบ
-ปรบั เสยี งและแก้ไข
-ติดต่อประสานงาน -สมั ภาษณ์ผใู้ ห้ข้อมลู เสยี งรบกวน
-ทาโลโก้รายการ
และสถานท่ี
-ตรวจเทป
-ประชุมวางแผนและ -แกะเสยี งสมั ภาษณ์
-เผยแพร่
แบง่ หน้าที่ในการทางาน

และลงพ้นื ที่

-เขยี นบท -ถ่ายซอ้ ม เกบ็ ภาพ

บรรยากาศเพมิ่ เตมิ

-ออกแบบโลโกร้ ายการ -อัดเสียงบรรยาย

Logo รายการเร่อื งของเขา

ส่อื ถงึ การเลา่ เรือ่ งวิถชี วี ติ วฒั นธรรมอาหารการกนิ ทีย่ งั คงคอ่ ยๆดาเนินไปตามยคุ
สมยั ท่เี ปลย่ี นไป โดยใช้การเขยี นทสี่ ่ือถงึ การดาเนินวถิ ีชิวิตของเขาอย่างช้าๆ ซ่งึ ตัว
หนังสื่อสขี าวสื่อถึงวัฒนธรรมการกินอันดีงามทย่ี งั คงอย่ใู หไ้ ด้เรยี นรู้ ส่วนสดี าคอื
การหลงลืมไปตามยคุ สมยั หรอื มกี ารเปลยี่ นแปลงไปตามกาลเวลาทถ่ี กู ทอดทง้ิ ไว้
ข้างหลัง เพ่อื ใหด้ ูเรียบง่ายเหมอื นวถิ ีชีวิตทีค่ อ่ ยๆดาเนนิ ไปและดนู า่ ตดิ ตาม

Target group Content Format

• กลุ่มเปา้ หมาย -นาเสนอรากเหง้าของ journalist

-นสิ ติ มหาวทิ ยาลยั ผ้คู นทเี่ ล่าผา่ นอาหาร

พะเยา ทอ้ งถิ่น มีเนอื้ หาเก่ยี วกบั

-อายุ 18-24 ปี ชนชาตพิ ันธุ์ลซี ู

• ลกั ษณะ นิสยั ของ ประกอบดว้ ยประวงั ติ

กลุ่มเป้าหมาย ความเป็นมา ความเชอ่ื

-มคี วามสนใจทจี่ ะศกึ ษา และพธิ ีกรรม วิถชี วี ติ

เกี่ยวกบั วถิ ชี วี ติ อาหาร ความเป็นอยู่ วฒั นธรรม

ความเปน็ มาและความ การกนิ และอาหาร

เชื่อของชาติพันธุ์ลีซู ทอ้ งถนิ่ ท่ีเปลยี่ นไปตามยคุ

รวมถึงชาตพิ นั ธ์ุอ่ืนๆ สมัยแต่ยังคงรกั ษาความ

• พฤติกรรมการใช้ส่ือของ เปน็ รากเหง้าไว้

กล่มุ เปา้ หมาย

-มกี ารใชโ้ ซเชียลในการ

รับสารต่างๆ

• กล่มุ เปา้ หมายรอง

-ทกุ เพศ อายุ 25-60

ปี ท่ีสนใจสารคดี

เกี่ยวกับประวตั ิความ

เปน็ มาของชนชาติพนั ธ์ุ

เร่ืองที่จะทา

-ประวัตคิ วามเป็นมา

ความเชือ่ และพิธีกรรม วถิ ี

ชวี ิตความเป็นอยู่ วัฒนธรรม

การกนิ และอาหารท้องถิ่น

ของชนชาตพิ ันธุ์ลซี ู

วเิ คราะห์กระบวนการผลิตรายการ

1. วเิ คราะห์กระบวนการผลิตและฝ่ายงานต่างๆที่เกย่ี วข้อง
ฝ่ายเขียนบท - เขียนบท
ฝ่ายผลติ - ทมี ผลติ รายการ
ฝ่ายบัญชี – บริหารจัดการงบท่ใี ชใ้ นการถา่ ยทารวมถงึ คา่ เดนิ ทาง
ฝา่ ยสถานท่ี - ติดตอ่ สถานที่
ฝา่ ยประสานงาน – ประสานงานกบั ผู้ให้ข้อมลู ในการถ่ายทา
2. วเิ คราะหอ์ งคป์ ระกอบของรายการ
สปี ระจารายการ :ขาว ดา

สขี าว : ใชเ้ พื่อต้องการแสดงถงึ วัฒนธรรมประเพณอี ันดีงามทีส่ บื ตอ่
กันมาจากรนุ่ สู่ร่นุ
สดี า : แสดงใหเ้ หน็ ถงึ อะไรบางอย่างท่ถี กู ลมื หรอื ถกู ทิ้งไวเ้ บอ้ื งหลัง
เหมือนกบั ท่ยี คุ สมัยเปล่ียนไป สังคมก็ต้องก้าวตามหรือไล่ตามให้ทนั

วางแผนขั้นตอนการผลิต

รายการเร่ืองของเขา ตอน “ชาตพิ ันธุ์ลซี ู”
กาหนดการถ่ายทารายการ
6 สงิ หาคม 2562 เวลา 20.00 น. ปรึกษาเรือ่ งทตี่ ้องการจะทากนั

ภายในกล่มุ
7 สงิ หาคม 2562 เวลา 17.30 น. ตดิ ต่อประสานงานกับสถานท่ีท่ี

ต้องการไปถ่ายทา นดั วันและเวลา
9 สิงหาคม 2562 เวลา 12.20 น. ยมื อุปกรณ์สาหรบั การถ่ายทาที่สตู
10 สิงหาคม 2562 เวลา 07.20 น. เดินทางออกจากหอพกั กมลไปบ้าน

ปางสา ต.ปา่ ตึง อ.แมจ่ นั
จ.เชียงราย
เวลา 10.50 น. ถึงท่ีหมาย
เวลา 11.20 น. เดินสารวจรอบหมบู่ ้าน และถา่ ยฟุต
เทจ
เวลา 13.40 น. เดนิ ทางไปสวนฉันกับเธอของชาวบ้าน
ปางสา
เวลา 15.00 น. นดั วันและเวลากับทางผูใ้ หญท่ ี่จะให้
สมั ภาษณ์อีกคร้งั
เวลา 15.25 น. เดินทางออกจากบา้ นปางสา
กลับพะเยา
เวลา 18.15 น. ถงึ จังหวัดพะเยาโดยสวัสดภิ าพ
12 สงิ หาคม 2562 เวลา 03.50 น. เดินออกจากหอพกั กมลไปบา้ นปางสา ต.ป่าตงึ
อ.แม่จนั จ.เชียงราย
เวลา 07.30 น. ถึงที่หมาย
เวลา 08.00 น. เดนิ บรรยากาศรอบๆหมูบ่ ้านตอนเชา้
เวลา 09.20 น. รบั ประทานอาหารเช้า

13 สงิ หาคม 2562 เวลา 10.30 น. ถา่ ยฟตุ เทจชาวลซี เู ก็บเกยี่ วพืชเพอ่ื ทา
14 สิงหาคม 2562 พิธีกรรม ฉวือแป๊ะก๊ัวะหรอื พิธขี อบคุณเทพ

เวลา 11.15 น. แบง่ ทมี ไปถ่ายฟุตเทจชาวลีซเู ขา้ ป่าเพือ่ หา
วัตถุดบิ มาประกอบอาหาร

เวลา 11.50 น. ทกุ คนในทมี มารวมกันเพอื่ ถ่าย
กระบวนการทาอาหารที่บ้านผใู้ หญบ่ ้าน

เวลา 12.05 น. แบง่ ทมี เปน็ สองกลมุ่ กลุ่มแรกถ่ายต้น
ขมใบดีงูหว้าในห้องครัว และกลมุ่ ท่ี
สองถ่ายการหงุ ข้าวและลาบไกด่ า้ นนอก

เวลา 14.15 น. ถ่ายทากระบวนการทาอาหาร
และวัฒนธรรมการกินเสรจ็ เรียบรอ้ ย

เวลา 14.20 น. พักรบั ประทานอาหารกลางวันของ
ชาวลซี ู

เวลา 15.15 น. ออกไปถา่ ยฟุตเทจเพมิ่ เติม
เวลา 17.45 น. เดินทางออกจากบ้านปางสา

กลับพะเยา
เวลา 21.10 น. ถึงจังหวดั พะเยาโดยสวัสดภิ าพ
เวลา 12.00 น. คืนอุปกรณส์ าหรับการถา่ ยทาท่ีสตู
เวลา 20.00 น. นดั ทางานทีค่ อนโดมอลล์
เวลา 20.30 น. แบ่งทีมเป็นสามกลมุ่ กลุ่มแรกแกะเสยี ง

สัมภาษณ์ ทัง้ หมด กลุ่มท่สี องเขียนบท
กล่มุ ทสี่ ามแยกฟุตเทจ
เวลา 21.51 น. เขยี นบทได้ 70%
เวลา 23.09 น. แกะเสยี งสัมภาษณเ์ สร็จ
เวลา 23.00 น. แยกยา้ ยกลับหอตวั เอง

15 สิงหาคม 2562 เวลา 19.00 น. นัดทางานท่คี อนโดมอลล์
16 สิงหาคม 2562 เวลา 20.00 น. แกะเสียงสัมภาษณ์ให้เสรจ็
เวลา 20.20 น. เขียนบทเสรจ็ 100%
6 ตลุ าคม 2562 เวลา 22.15 น. เรยี งฟตุ เทจตามบททไี่ ด้
7 ตุลาคม 2562 เวลา 03.30 น. แยกย้ายกลับหอตวั เอง
เวลา 13.00 น. นัดทางานท่คี อนโดมอลล์
เวลา 14.00 น ตดั ตอ่ งานสารคดี
เวลา 17.15 น. หาดนตรีประกอบ
เวลา 18.00 น. รับประทานอาหารเยน็
เวลา 20.00 น. ตัดตอ่ งานสารคดีต่อ
เวลา 22.45 น. Render งาน
เวลา 00.00 น. สง่ งาน
เวลา 13.30 น. เรียบเรียงบท
เวลา 15.00 น. เรยี บเรียงฟตุ เทจตามบท
เวลา 19.00 น. ตัดตอ่ งาน
เวลา 21.00 น. บนั ทึกเสียงบรรยาย
เวลา 01.00 น. แยกย้ายกลบั หอพัก
เวลา 10.00 น. ตัดต่องาน
เวลา 12.00 น. พักรบั ประทานอาหารกลางวนั
เวลา 14.00 น. ใส่เสียงบรรยาย
เวลา 16.00 น. ใส่ซับ
เวลา 20.00 น. ปรบั เสียงและตรวจสอบความเรียบรอ้ ย
เวลา 22.40 น. Render งาน

การบรหิ ารทีมรายการและการแบง่ หน้าท่ี

รายชอื่ หนา้ ท่ี

นางสาวพชั ราพร มลู เมือง 60076212 ประสานงาน เขยี นบท ตัดต่อ
ใส่ซบั

นางสาวพิชฎา คงมณี 60075648 เขียนบท ตัดตอ่ ใส่ซับ
นางสาวสุจิตตา คาตะลา 60075693 สถานท่ี เขียนบท ช่างภาพ
นางสาวกญั ญารตั น์ เจนการ 60072702 บรรยาย

วำงแผนและวิเครำะหร์ ำยกำรเรื่องของเขำ

เป้ำหมำยของรำยกำร

เพ่ือนาเสนอเรอ่ื งราววิถีชีวติ ความเป็นอย่ขู องชนชาตพิ นั ธทุ์ ่ีผา่ น
การทาอาหาร โดยแสดงใหเ้ ห็นถงึ อดีตและปัจจบุ นั วา่ ถงึ แมเ้ วลาจะ
ผา่ นไปนานหลายปี กลมุ่ ชนชาติพนั ธมุ์ กี ารปรบั เปล่ยี นในเรอ่ื งการ
ดาเนินชีวิต ความเป็นอยู่ วฒั นธรรมการกินแตก่ ็ยงั คงรกั ษาความเป็น
รากเหงา้ ของตนไว้

กระบวนการทางาน

วนั ท่ี 5 ตุลาคม 2562 ทางกลุ่มประชุมวางแผนเรอื่ งรายการสารคดีท่ี
จะนามาออกอากาศ ผลออกมาเปน็ รายการเรื่องของเขา ตอน กลมุ่ ชาติพันธุ์ลซี ู

วันท่ี 6 ตุลาคม 2562 แบ่งหน้าท่ีการรบั ผิดชอบรายการเร่ืองของเขา
ให้กับสมาชิกในกลมุ่ ภายในวันน้ผี ้ไู ดร้ ับผิดชอบไดท้ าการคดั เลอื กฟตุ เทจเพ่ือ
นามาใช้ในงาน เรยี บเรียงบท และตดั ต่อ รวมถงึ การบันทกึ เสียง

วันท่ี 7 ตุลาคม 2562 ตดั ตอ่ งาน และนาเสียงบรรยายท่ีอัดไวม้ าใส่ ใส่
ซบั และปรบั เสียงให้เสมอกนั เมื่อเสรจ็ แล้วใหค้ นในกลุ่มช่วยตรวจทานอกี หน่ึงรอบ
เม่ือไมม่ อี ะไรผิดพลาดแล้วจากนัน้ จงึ Render และUploadงานรวมกบั รายการ
อ่นื ๆทจ่ี ะนาออกอากาศ

วันท่ี 8 ตุลาคม 2562 นางานมาซอ้ มออกอากาศ
วนั ที่ 9 ตลุ าคม 2562 ออกอากาศ

ปัญหาในการทางาน

-วันแรกท่ีลงพ้ืนที่ไป เกบ็ ได้แต่ภาพบรรยากาศและข้อมูลชนชาตพิ นั ธจ์ุ ากใน
หนงั สือของชาวบ้าน เนอ่ื งจากเพงิ่ ทราบว่าผทู้ จี่ ะใหข้ อ้ มูลติดธรุ ะ

-สภาพอากาศ

-ระหวา่ งการถ่ายทาไมเ่ ปน็ อย่างทค่ี ดิ เพราะชาวบ้านเขาทาอาหารไปกอ่ นทีเ่ รา
จะไปถ่าย

-ภาพบรรยากาศน้อย เพราะสถานทเ่ี ดียวกันแตม่ ีหลายกล้องทาใหม้ หี ลายมมุ
แตส่ ถานทีเ่ ดยี วกัน

-โปรแกรมคา้ ง ทาใหก้ ารตัดตอ่ ล่าชา้

-ซับยังมีคาผดิ


Click to View FlipBook Version