อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ จั ด ทำ โ ด ย น า ง ส า ว มั ญ ธิ ด า จ ง กิ จ มั ง ก ร ก า ร เ ส น อ คุ ณ ค รู ป ร อ ย พิ รุ ณ สี ห า น า ท ม . 5 / 1 เ ล ข ที่ 4

คำ นำ อัตชีวประวัติเล่ม ล่ นี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาภาษาไทย จัด จั ทำ ขึ้น ขึ้ เพื่อบอกเล่า ล่ เรื่องราวของนางสาวมัญธิดา จงกิจ กิ มังกรการ ตั้งแต่วัยเยาว์จนถึง ถึปัจจุบันและเป้าหมายในอนาคต ผู้จัด จั ทำ หวังอย่างยิ่งว่า ว่ อัตชีวประวัติเล่ม ล่ นี้จะเป็นแรงบันดาล ใจแก่ผู้ ก่ ผู้ที่มีเป้าหมายในชีวิต มัญธิดา จงกิจกิมังกรการ 25 กุมภาพันธ์ 2566

สารบัญ -ประวัติตัวเอง -ประวัติครอบครัว -ประวัติเข้าโรงเรียน -อนาคตของฉัน 1 2 3-14 15

สวัสดีค่ะ… ดิฉันชื่อนางสาวมัญธิด ธิ า จงกิจ กิ มังกรการ ชื่อเล่น ล่ อิง อิ เกิด กิ วันศุก ศุ ร์ ที่ 11 เดือน สิงหาคม พ.ศ. 2549 ปัจ ปั จุบัน บัศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ปี ที่ 5 อายุ ย่างเข้า ข้17 ปี ชอบการ์ตู ร์ ตู นโดเรม่อน สีที่ชที่ อบคือ สีน้ำ เงิน งิ เพราะ มีความนุ่มนวล, ความสุขุ สุ ม ขุ , ความ เย็น, อิสอิ ระและปลอดโปร่ง ร่ งานอดิเรกคือ ชอบเล่น ล่ เกม ดูห ดู นัง ฟัง ฟั เพลง อาหารโปรดของฉันคือ ข้า ข้ วผัด กุ้ง กุ้ กะเพราหมูกรอบ ข้า ข้ วเหนียวหมูฝอย

ดิฉันเกิดกิที่โที่ รงพยาบาลนวนคร จ.ปทุมทุธานี เวลา 18:33 แรม 2ค่ำ เดือน 9 ปีจ ปี อ สัญชาติไทย น้ำ หนักแรกเกิดกิ 2300 กรัม รั มีพี่น้อง ทั้ง ทั้ หมด 3 คน รวมทั้ง ทั้ ตัวฉันเองและพี่ชาย 2 คน พี่ชายคนโตอายุห่า ห่ ง จากดิฉัน 10 ปี ชื่อ นายธนศักดิ์ ระนพ อายุ 27 ปี ชื่อเล่น ล่ ไอซ์ พี่ชาย คนกลางอายุห่า ห่ งจากฉัน 3 ปี ชื่อ นายอภิสิภิสิทธิ์ กิตกิติเรือ รื งอร่า ร่ ม อายุ 19 ปี ชื่อเล่น ล่ โอ๊ต อ๊ส่วนพ่อของฉันชื่อ นายชัย จงกิจกิมังกรการ อายุ 51 ปี ก่อ ก่ นเสียชีวิต และแม่ของฉันชื่อ นางอนันต์ จงกิจกิมังกรการ อายุ44ปี ทำ อาชีพ รับ รั จ้า จ้ ง พ่อของฉันป่ว ป่ ยเป็น ป็โรค ตับแข็ง ข็ ติดเชื้อในกระแสเลือ ลื ด และอื่น อื่ ๆ เข้า ข้โรงพยาบาลชนบท วันศุกศุร์ที่ ร์ที่ 18 เดือน กุมกุภาพันธ์ พ.ศ.2564 และได้นำ ตัวส่งขอนแก่น ก่ ณ วันเสาร์ที่ ร์ที่ 19 กุมกุภาพันธ์ พ.ศ.2564 และได้เสียชีวิตเมื่อวันอัง อั คารที่ 22 กุมกุภาพันธ์ พ.ศ.2564

ต่อมาฉันได้เริ่ม ริ่ เข้า ข้ศึกษาที่โที่ รงเรีย รี นก่อ ก่ นเข้า ข้ อนุบาล (ศูนย์ พัฒนาเด็กเล็ก ล็) จากนั้นก็เ ก็ ข้า ข้ศึกษาต่ออนุบาลที่โที่ รงเรีย รี นนภสร จ.ปทุม ทุ ธานี ฉันได้เงิน งิไปโรงเรีย รี นวันละ 10-15 บาท เพราะที่ โรงเรีย รี นมีข้า ข้ วให้กิ ห้ น กิฟรี และเคยได้แข่ง ข่ ภาพปะติดจากกระดาษ ตอนอนุบาล 2 จนจบอนุบาล 3 ต่อมาได้เข้า ข้ศึกษาในระดับ ประถมศึกษาที่โที่ รงเรีย รี น อุดมวิทยา จ.ปทุม ทุ ธานี ตอนป.1 ฉันจำ ได้ว่าคุณ คุ ครูประจำ ชั้นของฉันชื่อ คุณ คุ ครูจารุพร นิลแก้ว ก้ คุณ คุ ครู ประจำ ชั้นตอนป.2 ของฉันชื่อ คุณ คุ ครูอัจ อั ฉราวดี งามขำ คุณ คุ ครู ประจำ ชั้นตอนป.3 ของฉันชื่อ คุณ คุ ครูสุชิ สุ ชิ น สำ ราญรมย์ และ คุณ คุ ครูประจำ ชั้นตอนป.4 ของฉันชื่อ คุณ คุ ครูพรไพลิน ลิ ถนอม ทรัพ รั ย์ ตอนป.3-4 ฉันชอบโดนเพื่อนที่นั่ ที่นั่ งข้า ข้ งๆแกล้ง ล้ ทุก ทุ วัน โดยการหยิกบ้า บ้ ง ไม่ก็เ ก็ อาโต๊ะมาหนีบแขน แต่ฉันก็ไก็ ม่กล้า ล้ บอก แม่เพราะ ฉันเห็น ห็ แม่เหนื่อยจากการทำ งานมาทุก ทุ วัน

ครอบครัว รั ของฉัน ติดหนี้บริษัริษั ทเยอะจึง จึโดนหัก หั เงิน งิ เดือนไปทุก ทุ เดือน จึง จึ ทำ ให้เ ห้ งิน งิ ชักหน้าไม่ถึง ถึ หลัง ลั พ่อของฉันได้ไปทำ งานที่หั ที่ ว หั หิน หิ ฉันจึง จึ อาศัยอยู่กับ กั แม่และยาย ยายของฉันเก็บ ก็ ขวด ขายได้เงิน งิ มานิดหน่อย ฉันจึง จึ ขอยายวันละ 100 เพื่อนำ ไปแบ่ง บ่ กับ กั แม่ให้แ ห้ ม่ไปทำ งาน 50 บาท และฉันนำ ไปโรงเรีย รี น 50 บาท เวลาแม่กลับ ลั บ้า บ้ นฉันก็จ ก็ ะปั่น ปั่ จัก จั รยานไปรับ รั แม่ที่ห ที่ น้าซอยทุก ทุ วัน แม่ของฉันรู้ว่ รู้ว่ าฉันชอบกิน กิ ข้า ข้ วผัดกุ้ง กุ้ จึง จึ ยืม เงิน งิ เพื่อนมาซื้อให้ฉั ห้ฉั นกิน กิ ทุก ทุ วัน ฉันเห็น ห็ แม่เงิน งิไม่ พอใช้ จึง จึ ออกเงิน งิ กับ กั เพื่อนเพื่อทำ ของขาย และ ช่วงนั้นแม่ของฉันหมุนเงิน งิไม่ทัน ทั จึง จึ ขอยืมเงิน งิ ก่อ ก่ น ฉันก็ไก็ ด้ไปบอกเพื่อน แต่เพื่อนบอกว่าไม่ ต้องคืนก็ไก็ ด้ ฉันจึง จึ ขอบคุณ คุ เพื่อน

แม่ฉันอยากใช้หนี้ให้ห ห้ มดจึง จึไปเรีย รี นนวดเพื่อไป ทำ งานที่ต่ ที่ต่ างประเทศ (เกาหลี)ลี 2ปี และหลัง ลั จากนั้นฉันได้ย้ายออกจากโรงเรีย รี นตอน ป.5 เทอม 2 เนื่องจากว่าแม่ของฉันต้องย้ายไปต่าง ประเทศ ฉันจึง จึได้ย้ายมาที่ จ.ขอนแก่น ก่ ย้ายมา ที่โที่ รงเรีย รี นชุมชนบ้า บ้ นชนบท อ.ชนบท จ.ขอนแก่น ก่ และได้เจอคุณ คุ ครูประจำ ชั้นคนแรก คือ คุณ คุ ครูอนงลัก ลัษณ์ นามโสภา และคุณ คุ ครูก็ ให้ไห้ปนั่งข้า ข้ งเพื่อน หลัง ลั จากนั้นก็มี ก็มี เพื่อนๆอีก อี หลายคนที่ม ที่ าคุย คุ กับ กั ฉัน

พอขึ้น ขึ้ป.6 เทอม 1ฉันเผลอทำ พริก ริ เข้า ข้ ตาเพื่อน ฉันจึง จึ ขอโทษเพื่อน แต่เพื่อนไม่ยกโทษให้ฉั ห้ฉั น และบอกเพื่อนๆ ทุก ทุ คนไม่ให้เ ห้ ล่น ล่ กับ กั ฉัน ฉันจึง จึ ร้อ ร้ งไห้ แต่ฉันก็เ ก็ รีย รี นปกติ พอถึง ถึ วันกีฬกี าสี เพื่อนๆก็ไก็ ด้เริ่ม ริ่ เล่น ล่ กับ กั ฉัน ฉันดีใจมาก แล้ว ล้ เริ่ม ริ่ ขึ้น ขึ้.6 เทอม 2 ฉันจึง จึได้ไปแข่ง ข่ แต่งกลอนสี่ สุภ สุ าพ ที่โที่ รงเรีย รี นชุมชนบ้า บ้ นชนบท อ.ชนบท จ.ขอนแก่น ก่ มีทั้ง ทั้ หมด 3 โรงเรีย รี น ฉันได้ที่ 3 เพราะ เนื่องจากการซ้อมไม่เพียงพอ หลัง ลั จากแข่ง ข่ เสร็จ ร็ ฉันได้ ลงมาเตะตะกร้อ ร้ ที่ใที่ ต้ถุน ถุ อาคารกับ กั เพื่อน และเตะโดน หลอดไฟแตก ฉันกับ กั เพื่อนจึง จึ รีบ รี นำ ไม้กวาดมากวาด คุณ คุ ครูเดินมาพอดี ฉันจึง จึ ตกใจมาก นึกว่าคุณ คุ ครูจะเห็น ห็ แต่คุณ คุ ครูกลับ ลั บอกว่าจะพาไปเลี้ย ลี้ ง ฉันจึง จึโล่ง ล่ อกแล้ว ล้ เอาไม้กวาดให้เ ห้ พื่อนกวาดต่อ หลัง ลั จากกิน กิ เสร็จ ร็ ฉันก็รี ก็ บ รี กลับ ลั บ้า บ้ น

พอฉันใกล้จ ล้ ะขึ้น ขึ้ ม.1 ก็มี ก็มี คุณ คุ ครูจากโรงเรีย รี นชนบทมานิเทศ แนะนำ เริ่ม ริ่ ขึ้น ขึ้ ม.1 ตอนแรกฉันอยากเรีย รี นโรงเรีย รี นที่ บ้า บ้ นไผ่ ฉันจึง จึปรึก รึษาแม่ แต่แม่ไม่ให้ไห้ป เนื่องจากไม่มีรถรับ รั ส่ง และไกลบ้า บ้ น ฉันจึง จึได้เข้า ข้โรงเรีย รี นที่ใที่ กล้บ้ ล้ า บ้ น คือ โรงเรีย รี นชนบทศึกษา อ.ชนบท และฉันได้ไปสมัครห้อ ห้ ง EIS เนื่องจากฉันอยากเรีย รี นมากๆ พอถึง ถึ วันไปสอบ ฉัน ก็ไก็ ด้ไปสอบตามปกติ และถึง ถึ วันประกาศผล ผลประกาศว่า ฉันสอบติด ฉันจึง จึ ดีใจมาก วันต่อมาได้ไปมอบตัว และจ่า จ่ ย ค่าเทอมโดยมีโรงเรีย รี นพาไป พอสัมภาษณ์เสร็จ ร็ ฉันก็เ ก็ ลย กลับ ลั บ้า บ้ น

พอเริ่ม ริ่ เปิด ปิ เทอมม.1 เทอม 1 ฉันได้อยู่ม.1/1 คุณ คุ ครู ที่ปที่ รึก รึษาของฉัน มี2 คน คนแรกชื่อว่า คุณ คุ ครูนิลา วัลย์ หมู่ดี และคุณ คุ ครูคนที่สที่ อง ชื่อว่า คุณ คุ ครูศิวา พร สุภ สุ า ฉันได้เงิน งิไปโรงเรีย รี นวันละ 50 ข้า ข้ วที่ โรงเรีย รี นจานละ 20 และน้ำ ขวดละ 7บาท ฉันได้เริ่ม ริ่ เรีย รี นที่โที่ รงเรีย รี นนี้แล้ว ล้ รู้สึรู้สึ กว่า ฉันเรีย รี นไม่รู้เ รู้ รื่อ รื่ งเลย โดยเฉพาะวิชา คณิตศาสตร์ กับ กั วิทยาศาสตร์ จึง จึ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นได้เกรด 2 พอม.1 เทอม 2 ฉันได้ตั้งใจเรีย รี น มากขึ้น ขึ้ จึง จึ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นได้เกรดเฉลี่ย ลี่ เพิ่มขึ้น ขึ้ และคุณ คุ ครู สอนคณิตศาสตร์ดี ร์ดี มากๆเลย คุณ คุ ครูสอนช้า จึง จึ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นเข้า ข้ใจมากขึ้น ขึ้ เพราะฉันเป็น ป็ คนที่สที่ มองช้า ม.1 เทอม 2 ฉันได้เข้า ข้ ค่าย EIS ที่เ ที่ ขื่อ ขื่ นอุบลรัต รั น์ จ.ขอนแก่น ก่ 2 วัน 1 คืน ฉันว่ามันสนุกมากๆ และ อาหารก็อ ก็ ร่อ ร่ ยมากๆด้วย

พอขึ้น ขึ้ ม.2 เทอม 1 การเรีย รี นการสอนเริ่ม ริ่ ปรับ รั เปลี่ย ลี่ น เป็น ป็ ภาษาอัง อั กฤษ คือวิชา วิทยาศาสตร์ และ คณิตศาสตร์ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นเรีย รี นไม่รู้เ รู้ รื่อ รื่ งอีก อี ครั้ง รั้ แต่ฉันก็ พยายามตั้งใจเรีย รี น โรงเรีย รี นได้มีการจัด จั งานภาษาไทยขึ้น ขึ้ ฉันจึง จึ อยากแข่ง ข่ อะไรสักอย่าง ฉันเลยลองชวนเพื่อนไป แข่ง ข่ คำ คมดู และผลปรากฏว่าฉันได้ที่ 1 คุณ คุ ครูจึง จึ ลองขอ ให้ฉั ห้ฉั นกับ กั เพื่อนไปแข่ง ข่ ศิลปหัต หั ถกรรมช่วงม.2 เทอม 2 ดู ฉันจึง จึไป และฉันฝึก ฝึซ้อมทุก ทุ วัน กับ กั รุ่น รุ่ พี่ที่ไที่ปแข่ง ข่ ด้วยกัน กั แต่ไม่เคยชนะพี่เขาเลย พอถึง ถึ วันไปแข่ง ข่ จริง ริ ๆ ฉันได้ไป แข่ง ข่ ชนะ 2 ตาแรก แต่มาเจอมัญจาศึกษาอีก อี 2 ตา ทำ ให้ฉั ห้ฉั นแพ้ ฉันจึง จึ คิดว่าจะมาแก้มื ก้มื อใหม่ปีห ปี น้า และฉันได้ ไปเข้า ข้ ค่าย EIS ที่เ ที่ ขาใหญ่ จ.โคราช 3 วัน 2 คืน วัน แรกที่ฉั ที่ฉั นไปถึง ถึ คุณ คุ ครูให้ไห้ปเก็บ ก็ ของที่ห้ ที่ อ ห้ งพัก และเรีย รี ก รวมทำ กิจ กิ กรรม ทำ กิจ กิ กรรมเสร็จ ร็ ก็ไก็ ด้กิน กิ ข้า ข้ ว และได้ กลับ ลั ห้อ ห้ งไปอาบน้ำ แล้ว ล้ ก็เ ก็ รีย รี กรวมอีก อี ครั้ง รั้ เพื่อทำ กิจ กิ กรรมในตอนกลางคืนต่อพอทำ กิจ กิ กรรมเสร็จ ร็ ก็ไก็ ด้ กลับ ลั มานอนตอนสี่ทุ่มทุ่

ที่พั ที่ พั กของฉันมี 4 ห้อ ห้ ง ฉันอยู่ห้อ ห้ ง ที่สที่ อง และ ที่พั ที่ พั กของฉันไกลจากที่พั ที่ พั กอื่น อื่ ๆมาก ฉันกลับ ลั ถึง ถึ ห้อ ห้ งฉันก็รี ก็ บ รี อาบน้ำ แปรงฟัน ฟั เพื่อนที่จ ที่ ะนอน พออาบเสร็จ ร็ ฉันกำ ลัง ลั จะนอน เพื่อนของฉันกิน กิ ขนม ฉันจึง จึ ลุก ลุ ขึ้น ขึ้ไปกิน กิ ด้วย พอไปกิน กิ เสร็จ ร็ ฉัน จึง จึ จะไปแปรงฟัน ฟั อีก อี ครั้ง รั้ กับ กั เพื่อน และฉันได้ยิน เสียงคนเคาะประตู ฉันกับ กั เพื่อนจึง จึ กลัว ลั เลยทัก ทั หาเพื่อนอีก อี ห้อ ห้ งหนึ่ง เพื่อนเลยบอกว่า ได้ยิน เหมือนกัน กั ฉันจึง จึ งงว่าใครมาเคาะ เพราะ เนื่องจากที่พั ที่ พั กของฉันอยู่ไกลจากที่พั ที่ พั กอื่น อื่ ๆมาก ฉันจึง จึไม่คิดว่าจะมีใครมาผ่าน จึง จึ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นนอน ไม่หลับ ลั เพื่อนๆของฉันก็ก ก็ ลัว ลั จึง จึ ย้ายมานอน ห้อ ห้ งเดียวกับ กั ฉันหมด

พอถึง ถึ วันที่สที่ อง คุณ คุ ครูปลุก ลุ ฉันตั้งแต่ตี 5 เพื่อไปวิ่ง ออกกำ ลัง ลั กาย และวอมร่า ร่ งกาย ฉันไปวิ่งและตกเขาได้ แผลใหญ่ม ญ่ า ฉันจึง จึ กลับ ลั เข้า ข้ไปทำ แผลที่ห้ ที่ อ ห้ งกับ กั เพื่อน และ ออกทำ กิจ กิ กรรมต่อ พอทำ กิจ กิ กรรมช่วงเช้าเสร็จ ร็ ก็ไก็ ด้กิน กิ ข้า ข้ ว และ ทำ กิจ กิ กรรมช่วงเย็นต่อ แล้ว ล้ ก็กิ ก็ น กิ ข้า ข้ ว ในช่วงเย็น แล้ว ล้ อาบน้ำ นอนปกติ ตื่นเช้ามาจึง จึ กิน กิ ข้า ข้ ว เช้าและทำ กิจ กิ กรรมนิดหน่อยคุณ คุ ครูกล่า ล่ วปิด ปิ ค่ายแล้ว ล้ ได้กลับ ลั บ้า บ้ น หลัง ลั จากเข้า ข้ ค่ายเสร็จ ร็ อีก อี วันหนึ่งเป็น ป็ วัน กีฬกี าสี ฉันต้องไปแข่ง ข่ กีฬกี า และ ขึ้น ขึ้สแตน ทำ ให้ฉั ห้ฉั น เหนื่อยมากๆ พอผ่านงานกีฬกี าสี ก็มี ก็มี เข้า ข้ ค่ายลูก ลู เสือ และเข้า ข้ ค่ายธรรมะ

พอขึ้น ขึ้ ม.3 เป็น ป็ช่วงโควิดเริ่ม ริ่ ระบาดหนัก ฉันได้เรีย รี น onsite แค่เทอมกว่าๆ และพอใกล้ๆ ล้ จบม.3 ฉันจึง จึได้เรีย รี น ออนไลน์ ปกติห้อ ห้ ง EIS จะได้ไปเข้า ข้ ค่ายทุก ทุ ปี แต่ปีม ปี.3 ไม่ได้ไปเพราะช่วงโควิดมาพอดี คุณ คุ ครูจึง จึให้ไห้ปเข้า ข้ ค่ายที่ มหาวิทยาลัย ลั ขอนแก่น ก่ แต่ไม่ได้ค้างคืน วันนั้นเป็น ป็ วันที่ สนุกมาก ฉันได้เรีย รี นภาษาอัง อั กฤษกับ กั รุ่น รุ่ พี่เยอะแยะ และ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นเข้า ข้ใจภาษาอัง อั กฤษมากขึ้น ขึ้ พีื่ๆเขาน่ารัก รั ทุก ทุ คน เลย และช่วงม.3 เป็น ป็ช่วงที่ฉั ที่ฉั นจะต้องหาที่เ ที่ รีย รี นใน ม.4 ฉัน อยากไปโรงเรีย รี นที่บ้ ที่ า บ้ นไผ่ แต่ก็เ ก็ พราะมันไกลบ้า บ้ นอีก อี เช่น เคย ฉันจึง จึไม่ได้ลองไปสอบ และยืนรอบโควต้าในโรงเรีย รี น เดิม ไม่มีการสอบคัดห้อ ห้ ง เนื่องจากโควิดที่ร ที่ ะบาดหนัก จึง จึ ใช้เกรดในการคัดแทน

พอถึง ถึ เวลาที่ปที่ ระกาศห้อ ห้ งเรีย รี น ฉันลุ้น ลุ้ มาก ฉันกลัว ลั ที่จ ที่ ะไม่ได้อยู่ กับ กั เพื่อนสนิทของตัวเอง ฉันพอไปดูห้ ดู อ ห้ งจริง ริ ๆ ฉันก็ดี ก็ดีใจมาก เช่นกัน กั เพราะฉันได้อยู่ห้อ ห้ งเดียวกัน กั กับ กั เพื่อนตัวเอง พอเปิด ปิ เทอม ฉันได้เห็น ห็ หน้าเพื่อนใหม่หลายคน แต่ฉันไม่กล้า ล้ เข้า ข้ไปคุย คุ ด้วย เปิด ปิ เทอมได้ 2 อาทิต ทิ ย์ ก็ไก็ ด้ปิด ปิไป และเรีย รี นออนไลน์ ประมาณ 5 เดือน และได้เปิด ปิ เรีย รี นอีก อี ที 1 กรกฎาคม และได้ เป็น ป็ เทอม 2 พอดี ฉันได้เรีย รี นเป็น ป็ เลขคู่ และเลขคี่ ฉันอยู่เลขคู่ กลุ่ม ลุ่ ของฉัน 6 คนอยู่เลขคี่กัน กั เกือ กื บหมด มีเลขคู่แค่คนเดียว และฉันได้ไปโรงเรีย รี นวันแรกก็รู้ ก็ รู้ จั รู้ ก จั เพื่อนใหม่ๆเยอะแยะ และได้ สอบออนไลน์ แล้ว ล้ ก็มี ก็มี การเลือ ลื กตั้งสภา และห้อ ห้ งของฉันได้เป็น ป็ ประธานสภานักเรีย รี น และได้จัด จั กิจ กิ กรรมปัจ ปั ฉิมนิเทศให้น้ ห้น้ องๆ ม.3 และพี่ๆ ม.6 เป็น ป็ ครั้ง รั้ แรกที่ฉั ที่ฉั นได้ร่ว ร่ มงานกับ กั เพื่อนๆสภา ฉันตื่นเต้นมาก

พอเริ่ม ริ่ ขึ้น ขึ้ ม.5 ก่อ ก่ นเปิด ปิ เทอมฉันและเพื่อนๆสภาก็ไก็ ด้ทำ มาทำ ความสะอาดโรงเรีย รี น และพอเปิด ปิ มาเรีย รี นที่ โรงเรีย รี นได้มาเจอหน้าเพื่อนๆ และรู้จั รู้ ก จั เพื่อนใหม่ๆ หลัง ลั จากที่ไที่ ม่ได้เจอกัน กั มานาน ในช่วงม.5 งานเยอะมากๆ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นมีการบ้า บ้ นทุก ทุ วัน และมีทั้ง ทั้ งานสภาที่ฉั ที่ฉั นต้องทำ งานกีฬกี าสีที่ฉั ที่ฉั นต้องเป็น ป็สตาฟ งานกีฬกี าสีเป็น ป็ งานที่ อุปสรรคเยอะมากๆ แต่ฉันก็มี ก็มี ความสุข สุ มากๆเช่นกัน กั งานล่า ล่ สุด สุ ที่ผ่ ที่ผ่ านมาของสภาก็คื ก็คื อ การร่ว ร่ มร้อ ร้ งเพลงให้ น้องๆ ม.3 และพี่ๆ ม.6 สภา 65 และ สภา 66 ร่ว ร่ ม แรงร่ว ร่ มใจกัน กั ทำ ให้สำห้สำเร็จ ร็ ทำ ให้ฉั ห้ฉั นมีความสุข สุ มากๆ

อนาคตของฉัน คือฉันอยากเรีย รี นวิศวกรรม สาขา คอมพิวเตอร์ เพราะวิศวกรรมสาขานี้ เป็น ป็ ที่ต้ ที่ต้ องการ ของการตลาด และฉันชอบเล่น ล่ คอมพิวเตอร์ ฉันถึง ถึ คิดว่าถ้า ถ้ ฉันเรีย รี นคณะและสาขานี้น่าจะเหมาะกับ กั ฉัน ที่สุที่ ด สุ และฉันคิดว่าฉันอยากหาเงิน งิ เยอะๆ เพื่อเปิด ปิ ร้า ร้ นขายของให้แ ห้ ม่ เพราะ แม่ของฉันลำ บากตั้งแต่เด็ก ทำ งานตั้งแต่ อายุ 15 ถึง ถึ จะไม่มีเงิน งิ แม่ก็ห ก็ าเงิน งิ มาให้ ฉันได้เรีย รี นโรงเรีย รี นเอกชนที่ดี ที่ดี ๆ ฉันจึง จึ อยากตั้งใจ เรีย รี น ทำ งาน หาเงิน งิ เปิด ปิ ร้า ร้ นขายของให้แ ห้ ม่ และซื้อ บ้า บ้ นให้แ ห้ ม่ แม่ของฉันจะได้ไม่ต้องทำ งานหนักอีก อี ที่ ฉันเปิด ปิ ร้า ร้ นขายของให้แ ห้ ม่เพราะ แม่ของฉันเป็น ป็ คน ชอบหาเงิน งิ เพราะโดนดูถู ดู ถู กมาตั้งแต่เด็กๆ และแม่ของ ฉันไม่ชอบอยู่นิ่งๆ ฉันจึง จึ คิดว่าเปิด ปิ ร้า ร้ นขายของให้แ ห้ ม่ น่าจะเป็น ป็ ทางออกที่ดี ที่ดี ที่สุที่ ด สุ