สมุดบันทึกรักการอ่าน

สมุ ดบั นทึกรัก
การอ่ าน

ชื่ อ : ด.ช. รัฐภาค ยอดสิ งห์
ชั้ น : ม.1/13 เลขที่ : 9

เลขประจำตั วนั กเรียน : 37861

ภาคเรียนที่ 2 ปี การศึ กษา 2565
โรงเรียนสารวิ ทยา

ข้อมู ลส่ วนตั ว

ชื่ อ : ด.ช.รัฐภาค ยอดสิ งห์

เลขประจำตั วนั กเรียน : 37861
ชั้ น : ม.1/13
เเนวหนั งสื อที่ชอบ : การ์ตู น

ไก่ กั บพลอย

อีสป
24 หน้ า
12/11/2565

ณ ฟาร์ มแห่ งหนึ่ ง ขณะที่ไก่ ตั วหนึ่ งกำลั ง
คุ้ยเขี่ยอาหารอยู่ นั้ น มั นก็ ได้พบกั บพลอย
ล้ำค่ าเม็ ดหนึ่ ง เจ้าไก่ มองดู พลอยเม็ ดนั้ น
แล้วเอ่ ยขึ้ นว่ า "เจ้านี่ช่ างงดงามเหลือเกิ น
เจ้าอาจจะมีค่ ามากสำหรั บมนุ ษย์ แต่ สำหรั บ

ข้าเจ้าไม่ มีค่ าเลยแม้แต่ น้ อย เพราะข้า
ต้ องการเพียงแค่ เมล็ ดข้าวที่จะทำให้ข้าอิ่ ม

และมีชี วิ ตรอดต่ อไปได้แค่ นั้ น"

ของที ค่ าหากอยู่ ในมือของคนที่ไม่ ได้ใช้ ก็ เปล่ า
ป ร ะ โ ย ช น์

อีกากั บนกยู ง

เกวลิ น 12 หน้า

โลกหนั งสื อ

10/11/2565

กาตั วหนึ่ งเก็ บขนของนกยู งที่หล่ นเกลื่อน
กลาดมาได้ มั นจึงนำขนของนกยู งมาติ ดที่
หางของมั นและออกไปเดิ นเล่ นใกล้กั นฝู ง
นกยู ง เมื่อนกยู งตั วอื่น ๆ ในฝู งเห็ นว่ ากา
ไม่ ใช่ นกยู งจริ ง ๆ จึงพากั นรุ มจิ กตี และรุ ม
ถอนขนปลอมของกาจนหมด เจ้ากาจึงรีบ
วิ่งกลั บไปยั งฝู งของมั น แต่ เหตุ การณ์ ที่
เกิ ดขึ้ นนั้ น นำมาซึ่ งความไม่ พอใจให้กั บ
กาตั วอื่นในฝู งเป็ นอย่ างมาก กาตั วหนึ่ ง

จึงพู ดกั บมั นว่ า "แค่ เพียงขนนกสวย ๆ
ไม่ สามารถทำให้เจ้ากลายเป็ นนกที่งดงาม

ไ ด้ ห ร อ ก "

ความสวยงามไม่ ได้เกิ ดจากการประดั บตกแต่ ง
เพียงอย่ างเดียว

แพะสามตั ว

เปี ยเตอร์ อั สบี ยอร์ นเซน
แพรวเพื่อนเด็ ก
32 หน้ า
6/11/2565

แพะสามตั วจะข้ามสะพานไปกิ นหญ้า แต่ ตอนข้าม
สะพานกลั บมีปี ศาจตั วใหญ่ มา ขวาง แพะตั วเล็ ก
และแพะตั วกลาง จึงบอกปี ศาจให้รอแพะกร้าว
เครายาวตั วใหญ่ เมื่อ แพะกร้าวเครายาวตั วใหญ่
มาถึ งมั นก็ ขวิ ดปี ศาจจนตาย แล้วข้ามไปกิ นหญ้ากั น

อย่ างมี ความสุ ข

การรู้จั กโอนอ่ อนผ่ อนปรนบ้าง…ย่ อมดีกว่ าผู้
ทระนงตนหรือมีทิ ฏฐิ ดื้ อรั้ น
จะส่ งผลให้ได้รั บเคราะห์ ร้ายในที่สุ ด

กระต่ ายกั บเต่ า

ลาฟองเตน ไวล์ ดสมิ ธ
แพรวเพื่อนเด็ ก
32 หน้ า
8/11/2565

กระต่ ายกั บเต่ าท้ าแข่ งวิ่ง ตอนแรก
กระต่ ายเป็ นฝ่ ายวิ่งนํ า แต่ เพราะความ
ประมาท คิ ดว่ ายั งไงเต่ าก็ ช้ าต้ วมเตี้ ยม
วิ่งไม่ ทั น กระต่ ายจึงหยุ ดนอนพั ก ฝ่ าย
เต่ า พยายามคลานมาเรื่อย ๆ จนใน
ที่สุ ดเต่ าก็ เข้าเส้ นชั ยก่ อนขณะที่กระต่ าย
มั วแต่ นอนเพลิ น

ไม่ ควรดู ถู กความสามารถของผู้อื่น และ
ความประมาททาให้เกิ ดความเสี ยหาย ต่ อ
การงาน

เด็ กเลี้ยงแกะ

อีสป
กระดาษอาร์ ต พิ มพ์ สี่ สี
12 หน้ า
4/11/2565

ณ หมู่ บ้านชายป่ า มีเด็ กเลี้ยงแกะคนหนึ่ งชอบพู ดโกหกเป็ น
ประจำ วั นหนึ่ งเกิ ดนึ กสนุ กอยากแกล้งชาวบ้านจึงร้องตะโกน
ว่ า "ช่ วยด้วย ๆ หมาป่ ามั นจะมากิ นแกะแล้ว" ชาวบ้านต่ างพา

กั นมาช่ วย พอเด็ กเลี้ยงแกะเห็ นชาวบ้านวิ่งหน้ าตาตื่ นก็
หั วเราะด้วยความชอบใจ แล้วชอบเล่ นสนุ ปแบบนี้ อีกหลาย
ครั้ ง ชาวบ้านก็ พากั นวิ่งหน้ าตาตื่ นมาช่ วยเขาทุ กครั้ ง และพบ
ว่ าพวกเขาถู กหลอกอีกเช่ นเคย จนวั นหนึ่ งหมาป่ าก็ มาจริ ง ๆ
คราวนี้ เด็ กเลี้ยงแกะตะโกนให้คนมาช่ วยสุ ดเสี ยง "ช่ วยด้วย
ๆ หมาป่ ามั นจะมากิ นแกะแล้ว" แต่ ครั้ งนี้ กลั บไม่ มีชาวบ้าน
ออกมาช่ วยเด็ กเลี้ยงแกะอีกแล้ว เพราะคิ ดว่ าเขาคงจะโกหก
อีก สุ ดท้ ายเจ้าหมาป่ าจึงกิ นแกะของเด็ กเลี้ยงแกะไปที ละตั ว

ๆ จนหมด

คนที่ชอบโกหก แม้พู ดควางจริ งก็ ไม่ มีใครเชื่ อ

สิ งโตกั บกระต่ ายป่ า

อีสป
วรรณาพั บลิ ชชิ่ ง, บจก.
12 หน้ า
4/11/2565

วั นหนึ่ ง สิ งโตออกไปล่ าเหยื่อในป่ า มั นเห็ นกระต่ ายป่ า
ตั วหนึ่ งนอนหลั บอยู่ จึงคิ ดจะจั บกิ นเป็ นอาหาร และขณะ
นั้ นเองก็ มีกวางตั วหนึ่ งวิ่งผ่ านมาพอดี มั นจึงละสายตา
จากเจ้ากระต่ ายป่ าแล้วรีบวิ่งตามกวางไปทั นที เมื่อกวาง
ได้ยิ นเสี ยงสิ งโตวิ่งตามมาก็ ตกใจ เร่ งฝี เท้ าอย่ างไม่ คิ ด
ชี วิ ต สุ ดท้ ายสิ งโตก็ วิ่งตามกวางไม่ ทั น มั นจึงตั ดสิ นใจวิ่ง
กลั บไปหากระต่ ายป่ า แต่ เมื่อมั นกลั บมาเจ้ากระต่ ายป่ าก็
ไม่ อยู่ ที่เดิ มเสี ยแล้ว สิ งโตได้แต่ บ่ นด้วยความเสี ยใจว่ า
"ข้าไม่ น่ าปล่ อยเหยื่อที่อยู่ ในมือแล้วไปวิ่งไล่ เจ้ากวางนั่น
เลย เพราะความโลภแท้ ๆ ในที่สุ ดข้าก็ ไม่ เหลืออะไรสั ก

อย่ าง"

โลภมากมั กลาภหาย

เ ด็ ก ช า ย ที่ ยั ง เ ล ว ไ ม่ พ อ
ผู้แต่ง : เอลีน โคล
เวน

สำนักพิมพ์: เรจีนา

จำนวนหน้า : -

วันที่เริ่มอ่าน : 1/11/2565

มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อคลาวด์ เขาเป็นเด็กซึ่งเลวมากจนผู้คนที่อยู่
ไกลและใกล้ได้ยินถึงคาวมซนของเขา ครั้งหนึ่งเมื่อมีคุณย่ามา
อยู่กับเขาด้วยคลาวด์จับกบอ้วนมาไว้บนเตียงของ ท่าน และอีก
ค รั้ ง ห นึ่ ง เ มื่ อ คุ ณ ค รู ไ ม่ ทั น ไ ด้ ม อ ง เ ข า ก็ เ ลื่ อ น เ ข็ ม น า ฬิ ก า ข อ ง
โรงเรียนทำให้เด็กๆได้กลับบ้านก่อนเวลาถึง 2 ชั่วโมง และมีอีก
ที่ เ ข า เ ล ว ม า ก คื อ เ ข า ปี น ขึ้ น ไ ป บ น ต้ น ไ ม้ ที่ สู ง ที่ สุ ด ใ น ส ว น แ ล้ ว ผู ก
เ สื้ อ เ ชิ้ ต ตั ว ที่ ดี ที่ สุ ด ข อ ง คุ ณ พ่ อ ไ ว้ บ น กิ่ ง ไ ม้ ที่ สู ง ที่ สุ ด มั น จึ ง โ บ ก
ตามลมราวกับธง คุณพ่อคุณแม่และพี่น้องของเขาได้ใช้ทุกวิธี
ทาง ที่จะหยุดความซุกซนของคลาวด์ และทำให้เขาเป็นเด็กดี
ขึ้นพวกเขา ให้เขาอดอาหารและไม่ให้ไปดูละครสัตว์แต่มันก็ไม่
เ ป็ น ผ ล แ ล ะ วั น ห นึ่ ง ทุ ก ค น ใ น เ มื อ ง ต่ า ง ไ ด้ ยิ น ถึ ง ค ว า ม ซ น ข อ ง ค ล า
วด์และไม่นาน ข่าวก็แพร่กระจายไปถึงหูแม่มดซึ่งแก่ที่สุด น่า
เกลียดที่สุดและชั่วร้ายที่สุดในอาณาจักรก็ทราบข่าว จึงมาหา
เ ด็ ก ช า ย ค ล า ว ด์ ที่ บ้ า น แ ล ะ ก็ จ ะ ม า พ า ตั ว เ ด็ ก ช า ย ค ล า ว ด์ ไ ป ที่
โรงเรียนพ่อมด ที่มีแต่ เด็กเลว

ข้ อ คิ ด ที่ ไ ด้ จ า ก ก า ร อ่ า น

ก า ร ที่ ค ล า ว ด์ เ ป็ น เ ด็ ก ซ น แ ล ะ เ ป็ น เ ด็ ก ที่ ช อ บ แ ก ล้ ง ผู้ อื่ น ทำ ใ ห้
คนในเมืองต่าง ก็ไม่ชอบนิสัยของคลาวด์จึงทำให้คลาวด์
ไ ม่ มี เ พื่ อ น ค บ แ ล ะ พ่ อ แ ม่ ผู้ ป ก ค ร อ ง ก็ ไ ม่ อ ย า ก ใ ห้ ลู ก ๆ ม า ค บ
กั บ ค ล า ว ด์ แ ล ะ ก็ ไ ม่ ย อ ม ใ ห้ ลู ก ข อ ง ต น เ อ ง ม า เ ล่ น ด้ ว ย เ ด็ ด
ขาดจึงทำ ให้คลาวด์ไม่มีเพื่อน

คิ ด แ บ บ ผึ้ ง ห รื อ แ ม ล ง วั น

ผู้แต่ง : HAPPY DAY

สำนักพิมพ์: -

จำนวนหน้า : -

วันที่เริ่มอ่าน : 19/11/2565

มมุติว่าเราจับผึ้งจำนวน 6 ตัว ใส่ในขวด และจับแมลงวัน 6 ตัว ใส่
ในอีกขวด จากนั้นวางขวดนอนลง โดยหันก้นขวดไปยังหน้าต่างที่มี
แสงสว่างกว่า เราจะพบว่า…กลุ่มผึ้งจะพยายามบินออกทางก้นขวด
จนกระทั่งมันตายจากการขาดอาหารหรือว่าหมดแรง ในขณะที่
แมลงวัน จะบินวนอยู่ในขวดชนไปชนมา แต่ก็จะค่อยๆทยอยบินหา
ทางออกมาจากขวดได้ จากฝั่งคอขวด ที่อยู่ตรงกันข้ามกับก้นขวด
ซึ่งหันไปทางหน้าต่าง ทำไมผลการทดลองจึงออกมาแบบนี้….
นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า ผึ้งเป็นสัตว์ที่ฉลาด มีองค์ความรู้ พวกมันรู้
ว่าหากบินไปในทิศทางที่มีแสงสว่างจะเป็นทางออกจากรัง แต่เมื่อ
มันต้องมาอยู่ในขวด ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่ผึ้งไม่เคยประสบมาก่อน
มันก็ยังคงเชื่อในความคิดแบบเดิมๆไม่เปลี่ยนแปลง คือ ต้องบิน
ออกทางแสงสว่างเท่านั้น แต่สำหรับแมลงวัน เป็นสัตว์ที่ไม่มีความ
คิดเป็นตรรกะอะไร ดังนั้นเมื่อมันถูกจับไว้ในขวด มันจึงบินชนผนัง
ขวดแกะทางไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็พบกับทางออก

ข้ อ คิ ด ที่ ไ ด้ จ า ก ก า ร อ่ า น

คนฉลาดก็สามารถที่จะพลาดพลั้งล้มเหลวได้ หากมีความรู้
แต่ยึดติดกรอบเดิมๆ ในขณะที่ผู้ไม่รู้ หากทำในสิ่งที่แตกต่าง
ก็ อ า จ ป ร ะ ส บ ค ว า ม สำ เ ร็ จ ไ ด้ เ ช่ น กั น

ศิ ษ ย์ ที่ ค รู ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร

ผู้แต่ง : พินิตย์ พันธประวัติ

สำนักพิมพ์: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว

จำนวนหน้า : -

วันที่เริ่มอ่าน : 20/11/2565

เด็กชายเดช เดชากุล เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นลูกคน
เดียวของผู้มีอันจะกินคนหนึ่งถูกพ่อแม่ตามใจมากเกินไป เดชเป็นเด็ก
ฉลาดแต่เขาไม่สนใจต่อการเรียนขาดเรียนบ่อย เอาแต่ใจตนเอง วัน
ห นึ่ ง เ ด ช ม า เ รี ย น ต า ม ป ก ติ ค รู พ ร ทิ พ ย์ จึ ง เ รี ย ก เ ด ช ม า พ บ ที่ โ ต๊ ะ ห น้ า ห้ อ ง

แต่เดช ไม่ยอมออกมาทำเป็นไม่สนใจต่อคำพูดของคุณครูและมีการ
โต้ตอบทำให้ครูไม่สามารถ ข่มใจได้อีกจึงพูดสั่งสอนเดชอย่างโมโห
วั น รุ่ ง ขึ้ น เ ด ช ม า เ รี ย น เ พี ย ง ค รึ่ ง วั น แ ล้ ว ก็ หิ้ ว ก ร ะ เ ป๋ า เ ดิ น ค อ ต ก ก ลั บ บ้ า น
ค รู พ ร ทิ พ ย์ สั ง เ ก ตุ ว่ า ช่ ว ง นี้ เ ด ช ม า เ รี ย น ทุ ก วั น แ ต่ ง ก า ย เ รี ย บ ร้ อ ย แ ต่ ซึ ม
เศร้า ครูพรทิพย์ทำเป็นไม่สนใจเดชไม่ใยดีจนกระทั่งถึงวันสอบอ่าน
วิชาภาษาไทยเดชก็ เข้ามาจะสอบแต่ครูไม่สนใจไม่พูดด้วยเขาก็เดิน
ออกไปแล้วเดินกลับบ้านน้ำตาซึม วันรุ่งขึ้นเดชไม่มาเรียนหลายวันและ
ครูได้ข่าวว่าเดชไม่สบายครูจึงไปเยี่ยม ที่บ้านเดชขอโทษคุณครู คุณครู
พ ร ทิ พ ย์ ใ ห้ อ ภั ย เ ด ช ทุ ก อ ย่ า ง เ พ ร า ะ เ ด ช ไ ด้ ป รั บ ป รุ ง ตั ว เ อ ง จ น ก ล า ย เ ป็ น

คนละคน คุณครูพรทิพย์มีความสุขสุดที่จะกล่าว

ข้ อ คิ ด ที่ ไ ด้ จ า ก ก า ร อ่ า น

ไ ด้ รู้ ถึ ง ค ว า ม รั ก ที่ ค รู มี ต่ อ ลู ก ศิ ษ ย์ ค ว า ม อ ด ท น เ พื่ อ ใ ห้ ลู ก ศิ ษ ย์
เป็นคนดี คุณครูต้องการลูกศิษย์ทุกคนขึ้นอยู่ที่ตัวเราว่าจะ
ทำตัวให้ครูต้องการหรือ ไม่ต้องการ

เ กื อ บ ส า ย ไ ป แ ล้ ว

ผู้แต่ง : ถวัลย์ มาสจรัส

สำนักพิมพ์: คุรุสภาลาดพร้าว

จำนวนหน้า : -

วันที่เริ่มอ่าน : 20/11/2565

ช่ ว ง วั ย ข อ ง ชี วิ ต ไ ม่ มี ใ ค ร ป ฏิ เ ส ธิไ ด้ เ ล ย ว่ า วั ย รุ่ น วั ย เ รี ย น นั้ น น่ า ส นุ ก ที่ สุ ด
เ พ ร า ะ เ มื่ อ เ ร า จ า ก ไ ก ล บ้ า น แ ล้ ว นั้ น เ ท่ า กั บ ว่ า ไ ม่ มี ผู้ ใ ห ญ่ ค อ ย ขี ด ข ว า ง อี ก
แล้ว กับการมีชีวิตตามลำพังมีบททดสอบมากมายให้ลองผิดลองถูก
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ เราตัดสินเลือกหนทางเดินเองทั้งสิ้นดั้งนั้นคนคน

หน่งที่เรารู้จักโดยบังเอิญ ชีวิตวัยเด็กเขาเป็นเด็กดีมากถูกเลี้ยงมา
อย่างดีเขาเป็นลูกคนเดียวจึงุถูก ตามใจในทุกๆเรื่องหลังจบชั้นประถม

ก็ต่อชั้นมัธยมเมื่อออกสู่โลกภายนอกทำให้ เขาหลงระเริงกับสภาพ
บรรยากาศใหม่ๆเรียนได้ไม่กีปีชีวิตเขาก็เปลี่ยนไป ทุกอย่างทางที่ไม่ดี
ไม่ใส่ใจการเรียนติดยานานวันก็ยิ่งหนักขึ้นเป็นตัวปัญหา ที่ว่าสังคมไม่

ต้องการทางบ้านจึงได้ส่งตัวไปเมืองนอกเผื่อส่าจะดีขึ้นแต่ กลับ
รุ น แ ร ง เ ข้ า ไ ป อี ก เ มื่ อ ท า ง บ้ า น ท ร า บ ข่ า ว สิ่ ง ที่ ห วั ง จึ ง ห ม ด ห น ท า ง สุ ด ท้ า ย
เขา ถูกส่งตัวกลับบ้านหลังจากนั้นเขาทำอะไรก็ไม่มีใครสนใจจนเขาเอง
ก็รู้สึกกเเ ปลกใจวันหนึ่งเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์อุบัติเหตุครั้ง
นั้นทำให้เขาเกือบ ตายในขณะที่เขาอาการโคม่าเขาได้สำนึกถึงการกระ

ทำอันเลวร้ายที่ผ่านมาเขาได้ สัญญากับตัวเองว่าหากเขาหายจาก
อาการแล้วคนแรกที่จะขอโทษคือพ่อแม่และจะเป็น คนดีตลอดชีวิตถ้ามี

ชี วิ ต ก ลั บ ม า เ ป็ น ป ก ติ อี ก ค รั้ ง

ข้ อ คิ ด ที่ ไ ด้ จ า ก ก า ร อ่ า น

ชีวิตของเรามีค่ามหาศาล ก่อนที่เราจะทำสิ่งไม่ดีให้นึกถึง
พ่อแม่เสียก่อน ในยามที่เราไม่สบายและท้อแท้คนที่อยู่
เ คี ย ง ค้ า ง เ ร า คื อ พ่ อ แ ม่