แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ

วิเคราะห์วรรณกรรมซไี รต์
เรือ่ ง แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ

จัดทำโดย
นางสาวปฏมิ าภรณ์ คงรตั น์ ม.๕/๘ เลขที่ ๒๘
นางสาวพรปวณี ์ มะโนเรศน์ ม.๕/๘ เลขท่ี ๓๓

เสนอ
อาจารย์พมรศรี ชรู ตั น์
อาจารยก์ ลุ ธดิ า ดำด้วง

หนงั สอื เล่มน้เี ป็นสว่ นหน่งึ ของรายวิชาวรรณกรรมปจั จุบนั ท๓๐๒๑๓
ภาคเรียนท่ี ๑ ปีการศึกษา ๒๕๖๕
โรงเรียนเตรียมอดุ มศกึ ษาภาคใต้

คำนำ

หนังสือเลม่ น้เี ป็นสว่ นหน่งึ ของรายวชิ าวรรณกรรมปัจจบุ ัน ท๓๐๒๑๓ จัดทำขนึ้ เพอ่ื ศกึ ษาและ
วิเคราะหค์ ณุ คา่ ของวรรณกรรมเรอ่ื งสั้น เร่ืองแดดเชา้ ร้อนเกินกว่าจะน่ังจิบกาแฟ

เนอ้ื หาในหนงั สือเลม่ นีเ้ ปน็ เน้ือหาท่ีมกี ารกลา่ วถึงเร่อื งสัน้ เรอ่ื ง แดดเชา้ ร้อนเกินกวา่ จะนง่ั จิบกาแฟ ทั้ง
เนื้อเร่อื ง ลักษณะการประพันธ์ การวเิ คราะหโ์ ครงเรื่อง ตวั ละคร ฉาก การใชถ้ อ้ ยคำ ทว่ งทำนองในการแต่งอีก
ด้วย

ผู้จัดทำหวงั เป็นอย่างยิ่งว่า หนงั สอื วเิ คราะหว์ รรณกรรมเร่อื งส้ัน เร่ือง แดดเช้าร้อนเกนิ กวา่ จะน่ังจิบ
กาแฟ เลม่ น้ี จะเปน็ ประโยชน์แก่ผทู้ กี่ ำลงั ศกึ ษาและสนใจเกีย่ วกับเรื่อง แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนง่ั จบิ กาแฟ ไม่
มากก็น้อย หากมีขอ้ ผดิ พลาดประการใดผจู้ ัดทำขอน้อมรบั และขออภยั มา ณ ทน่ี ี้ ด้วย

ผจู้ ดั ทำ

สารบญั

คำนำ หนา้
สารบัญ ๑
ประวัตผิ ู้เขียน ๒
เนื้อเร่อื งย่อ ๓
สิง่ ชำรดุ ของพระเจา้ ๔
คล้ายว่าเร่ิมจากฝน ๕
ดว้ ยดวงตามืดบอดนั้น, ฉนั เห็น ๖
อยากไดส้ ักบทเรียนไหม ๗
แม่ทพั ตายแลว้ ๘
หนมุ านเหยยี บเมอื ง ๑๐
หวงั ว่ากิมาซ์จะไมพ่ ลาดอีก ๑๑
นาฏกรรมแหง่ ไฟ : ละครสามองก์ฯ ๑๒
อยา่ งน้อยกส็ กั ๕ นาที ๑๓
มติ ทิ บั ซอ้ นในโลกซ่อนเรน้ ๑๕
แดดเช้าร้อนเกนิ กว่าจะนัง่ จิบกาแฟ
ไปกินมือ้ เชา้ ทดี่ าวพลโู ต
วิเคราะห์วรรณกรรมซไี รต์

จเด็จ กำจรเดช (Jadet Kamjorndej)

จเดจ็ กำจรเดช เกดิ ทจ่ี ังหวัดสรุ าษฏร์ธานี เม่ือมารดาได้ละท้ิงครอบครัวไปเมือ่ เขาอายเุ พยี งสามขวบ
บดิ าจงึ เป็นผเู้ ล้ียงดเู ขาและพ่ชี าย ซ่งึ ตอ่ มาพ่ีชายย้ายไปอยู่กับมารดา เขาจึงแทบเตบิ โตมาโดยลำพงั บดิ าของ
จเด็จชอบอ่านหนังสือ แต่ไมม่ ีโอกาสอ่านงานเขียนของลูกชายเพราะได้เสยี ชวี ติ ไปสิบปกี ่อนทเี่ ขาจะมีผลงาน
ตีพิมพ์ จเดจ็ สำเร็จการศึกษาท่มี หาวทิ ยาลัยศิลปหตั ถกรรมนครศรีธรรมราช และเขาได้เข้าเรียนที่
มหาวิทยาลัยราชภฏั นครศรธี รรมราช โดยไดร้ บั อนปุ รญิ ญา จเด็จเปน็ ชา่ งเขียนรปู และเป็นนกั แต่งเพลง เขา
ชอบรอ้ งเพลงเล่นกตี าร์ พรอ้ ม ๆ กับเขยี นหนงั สอื ในปี ๒๕๔๕ เรือ่ งส้ันเร่ืองแรก “ฉัตรเก้าชน้ั ” ได้รับการ
ตพี ิมพ์ในนติ ยสารชาวกรงุ ตอ่ มา รวมเรอ่ื งส้นั (ฉบับ) ทำมือ “หนุมานเหยียบเมอื ง” ไดร้ บั รางวัลรองชนะเลศิ
Thailand IndyBook Award ปี ๒๕๕๑ และรวมเรอื่ งส้นั เล่มแรก “แดดเชา้ รอ้ นเกินกวา่ จะน่ังจิบกาแฟ” ท่ี
จดั พิมพ์โดยสำนักพมิ พผ์ จญภัยได้รบั รางวลั ซไี รตป์ ระจำปี พ.ศ. ๒๕๕๔ เรอื่ งสน้ั สองเรือ่ งในชุดนไ้ี ดร้ ับการแปล
และพมิ พ์เผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษ ปัจจบุ นั เขายงั คงเขียนเรื่องส้นั บทกวี และนวนิยายออกมาอยา่ งสม่ำเสมอ

รางวลั ท่ไี ดร้ บั
• รางวลั รองชนะเลศิ Thailand IndyBook Award ปี ๒๕๕๑ จากเร่ือง “หนมุ านเหยยี บ
เมอื ง”
• ไดร้ ับรางวลั ซีไรตป์ ระจำปี พ.ศ. ๒๕๕๔ จากรวมเร่ืองสน้ั เล่มแรก แดดเช้ารอ้ นเกนิ กว่าจะนั่ง
จิบกาแฟ” ท่จี ดั พิมพ์โดยสำนกั พมิ พผ์ จญภยั เรื่องสัน้ สองเร่ืองในชดุ นไี้ ดร้ ับการแปลและพิมพ์
เผยแพรเ่ ปน็ ภาษาอังกฤษ ปจั จุบันเขายังคงเขียนเรอ่ื งสัน้ บทกวี และนวนยิ ายออกมาอยา่ ง
สมำ่ เสมอ

๑

สงิ่ ชำรดุ ของพระเจา้

เนื้อเรอื่ งย่อ เป็นเรอ่ื งราวของบุคคลนิรนามทแ่ี ทนตวั เองว่า “ผม” ซึง่ มีอาชีพเป็นหมอศัลยกรรม เขาไปท่รี า้ น
สัก แล้วเขาได้เลอื กสักลายเป็นภาพปลาทองสามตัวว่ายนำ้ เคยี งกัน พรายฟองอากาศสามวง พรอ้ มกำลังพดู คุย
สนทนาเร่ืองราวชีวติ ของเขากับช่างสักลายคนหนึ่ง เขาเลา่ เรื่องราวของลูกสาวของเขาท่เี ขารบั เลีย้ งเธอจาก
โรงพยาบาลตอนท่ีเขายงั เปน็ แพทยฝ์ กึ หดั เธอนา่ สงสารเป็นเด็กพิการ ปากแหว่งเพดานโหว่ กอ่ นเด็กสาวจะ
โดนทอดท้งิ พอ่ แทๆ้ ของเดก็ สาวพดู กับหมอถงึ ลกู สาวของเขา เขาเลา่ วา่ ภรรยาของเขาเป็นคณุ หนูใจแตก เป็น
นางงามควงชายไมซ่ ำ้ หนา้ ส่วนเขาเป็นคนใช้ทข่ี ่มขนื เธอ หลงั จากนน้ั หกเดือนเธออุ้มท้องมาหาเขา เธอทั้งกนิ
ยา ทำรา้ ยเดก็ ในท้องสารพัด จนทำใหล้ ูกสาวของเขาเปน็ เช่นน้ี หลงั จากรับเธอมาเลยี้ ง รักษา ศลั ยกรรม
ใบหนา้ เธอจนสวย เหมือนแมข่ องเธอ พอเธอโตเปน็ สาวมหาลัยผมจึงไดร้ ซู้ ึง้ ถึงคำเตอื นของพอ่ แท้ๆของเธอ เธอ
ทำให้ผมตกมาอย่ใู นสภาพน้ี คนเคยเปน็ หมอกลบั ไมไ่ ปทำงาน เปน็ คลินกิ มาเปน็ โรงงานปนั้ ถว้ ยเซรามกิ ปัน้
ถว้ ยไปวันๆตามยถากรรม

๒

คล้ายว่าเรมิ่ จากฝน

เนือ้ เรอื่ งยอ่ เป็นเรือ่ งราวภายในชัน้ เรยี น เพอื่ นในชัน้ เรียนรังเกยี จเดยี ดฉันทร์ มุ กล่นั แกล้ง “ฮะตู” เดก็ ชายชน
ชาตมิ อญ ท่ีทกุ คนคดิ ว่าเปน็ แรงงานชาวพมา่ ธงเด็กชายธรรมดาทค่ี รอบครวั ทำอาชีพกรดี ยางทางใตข้ องไทย
วันหน่งึ หลงั จากป่ันจกั รยานไปสง่ พ่ีชายผู้ทเี่ ป็กนักกฬี าจงั หวัดเตรยี มไปคดั เลอื กทมี ชาติ เขาได้พบกับศพ
แรงงานชาวพม่าท่ีมารับจ้างกรีดยางนอนไรว้ ญิ ญาณอยู่ข้างทาง หลังจากวนั น้ันเขากไ็ มก่ ล้ากลับบา้ นทางนั้นคน
เดียวจึงออ้ นวอนใหฮ้ ะตูเพอื่ นร่วมชัน้ ที่มกั จะถกู ล่นั แกล้งซ้อนทา้ ยจกั รยานกลบั เปน็ เพ่ือน เพอ่ื นๆและชาวบ้าน
ต่างประหลาดใจเม่อื เหน็ ธงกับฮะตกู ลับด้วยกัน วันหน่งึ เพ่อื นๆใหธ้ งชวนฮะตไู ปเล่นฟตุ บอลตอนพกั เทย่ี ง ฮะตู
ดีใจมากแต่ก็ลงั เลหวาดกลัวอย่ใู นใจว่าเพ่ือนชวนเขาจริงๆหรอื เมอ่ื ถึงเวลาพักเท่ยี งเขาได้ไปเล่นฟตุ บอลกบั
เพอ่ื นๆ เขาโดนคนที่เรยี กวา่ เพอื่ นรมุ สกรมั ราวกับเล่นรกั บี้ ฮะตูยังไมร่ ตู้ วั และยงั รสู้ ึกสนุกสนาน จนกระทัง่ ขา
เทียมของเขาหัก เขาจงึ รู้ตัวและนิ่งเงยี บ ทกุ คนต่างว่ิงหนไี ปคนละทศิ ละทาง ส่วนธงเขายนื อำ้ อึ้งไม่ร็ูวา่ ตวั เอง
ควรทำอยา่ งไร ครนู ้ำฝนไดน้ ำเรอ่ื งไปบอกครูใหญแ่ ละทุกคนโดนทำโทษ ธงรูส้ ึกผดิ อยากขอโทษฮะตูอีกครงั้
ส่วนเพอ่ื นคนอืน่ ๆกลบั เคียดแคน้ และไมส่ ำนกึ ผดิ มาดักรอเผอ่ื ทำรา้ ยฮะตอู ีกรอบ แต่คร้ังนธ้ี งกลบั ปกปอ้ งฮะตู
และตอบกลับคนอ่ืนๆวา่ “ใช่ ฮะตเู ป็นเพือ่ นเรา” สองเดือนผา่ นไป ฮะตูมาลาธง และบอกธงวา่ อย่ามา
โรงเรยี นถือวา่ เขาขอ แตธ่ งกลับไม่ไดท้ ำตามทฮ่ี ะตขู อรอ้ งเพราะพรงุ่ นพี้ ่ชี ายของเขาออกทวี ี รุง่ ขึน้ ทุกคนไป
รวมตวั กันทห่ี อประชมุ โรงเรียน อยู่ ๆกม็ ที หารปา่ กวา่ ยสี่ บิ คนจากคา่ ยลภ้ี ัยบนเขามาเยือนพร้อมกับปนื พรอ้ มขู่
จะยงิ ตัวประกันประตลู ะคน คนแรกคือธง ธงจงึ ไดร้ ู้ว่าเหตใุ ดฮะตจู งึ ห้ามธงไว้ ธงตกอยู่ในสภาวะปืนจ่อหัว ทกุ
คนนง่ั นิ่ง ตาจ้องภาพในทวี ีแต่ไมม่ คี วามสขุ ใดๆเลย ขณะท่ีทุกคนกำลังตงึ เครยี ด พี่ชายของฮะตูก็เผย
วตั ถปุ ระสงคข์ องเขาออกมาคอื เรียกรอ้ งความเปน็ ธรรมความเสมอภาค กล่าวเล่าถงึ เรอื่ งราวอนั เลวรา้ ยท่ี
นอ้ งชายเขาพบเจอ เขาไม่ใชพ่ วกท่ีจะทำรา้ ยใครกอ่ น เขาแคต่ ้องการให้ทกุ คนจดจำน้องชายของเขาในแบบ
มนุษยค์ นหนึง่ มีเสยี งหนึง่ ทีไ่ มใ่ ชภ่ าษาไทยดงั ขึ้น “พอเถอะพี่” ไมน่ านตำรวจและทหารกบ็ กุ เขา้ ไป ตำรวจถาม
ธง “ใครยงิ ยิงปนื นดั แรก”ยงิ เดก็ คนนนั้ คนท่ีขอเข้าไปหา้ มปรามเกลีย้ กล่อมพ่ชี าย ท้ังท่ีเขยนื ยนั หนักแนน่ วา่ ใน
นน้ั มีทงั้ เพ่อื นและพชี่ าย เขาปลอดภัยแน่นอน

๓

ดว้ ยดวงตามืดบอดนั้น, ฉันเห็น

เน้ือเรอ่ื งย่อ เป็นเร่ืองมนุษยท์ ต่ี ัดสนิ ทุกย่างดว้ ยสายตา ครอบงำผา่ นจิตใจ รสู้ ึกจากการสัมผสั แต่ทกุ อยา่ งถกู
ครอบงำดว้ ยการมองเห็น พระองคท์ องแดงเปน็ องคพ์ ระทีไ่ ด้รบั ความศรทั ธามาจากคำบอกเล่าของชาวบา้ น ถกู
ขโมยหายไปจากฝีมอื โจรใจบาปไม่รเู้ พราะเขาศรทั ธาหรือหวังมูลค่าราคาคา่ เงินจากองคพ์ ระ ฉันยงั มากราบ
ไหว้องคพ์ ระตามปกติ ฉนั ถูกฝึกใหอ้ ยู่กบั ความมืดมิด ใช้หฟู งั ลมพัดใชจ้ มูกดมกล่ิน ใชส้ มั ผสั รบั ร้พู น้ื ผิวรอบตวั
และใชด้ วงจติ กำหนดการเดินตอ่ ไปขา้ งหน้ายังเปา้ หมาย ฉันจดุ ธูปเทยี น ยกมือประนมไหว้ตามความเคยชนิ ลงุ
จะกราบอะไรอีกพระหายไปแล้ว ฉันนกึ ตามว่าที่แหง่ น้จี ะถูกทิง้ รา้ ง ไม่มคี นดแู ล วดั รา้ งคน ศาสนาคงเสือ่ ม
เพราะความศรทั ธาของคนไดส้ ญู หายไปหมดแล้ว

๔

อยากได้สกั บทเรยี นไหม

เน้อื เร่อื งยอ่ เป็นเรอ่ื งราวของหนนุม่ ชา่ งศลิ ปร์ กั การเดินทางผจญภยั ทีแ่ ทนตวั เองวา่ “ผม” หลังจากเรยี น
จบ เขาตระเวนไปทุกท่เี พ่ือรบั จ้างเขียนปา้ ย หลงั จากเทคโนโลยพี ฒั นาเขากเ็ ปลี่ยนไปทำงานในคอมพวิ เตอร์
จัดทำปา้ ยแทนการเขยี น บางทกี ็ตอ้ งมารื้อถอนปา้ ย ขนป้ายไปตดิ ใชแ้ รงงานแทนแตเ่ ข้ากไ็ มไ่ ดร้ ังเกียจงาน
หนัก ว่างก็ฟงั รอ้ งเลน่ เพลง เขาไดร้ ่วมงานกับตาเฒ่าที่ทำงานรับเหมาติดตง้ั ปา้ ยตา่ งๆในแถบภาคใตข้ องไทย
เขาข้บี ่นจนผมไม่อยากทำงานดว้ ยแต่เมื่อทำงานดว้ ยก็ไดเ้ หน็ ถึงความขยนั ความรบั ผิดชอบของเขา ไดร้ บั
แนวทางการทำงาน การใช้ชวี ติ ความรักหว่ งใยผูกพันจากตาเฒ่าและผมได้จดจำนำคำแนะนำเหลา่ นน้ั มาสอน
เดก็ ใหมท่ ี่มารว่ มงานแทนตาเฒา่ ที่ปว่ ยหนกั ดว้ ยโรคเสน้ เลอื ดหัวใจตีบตัน

๕

แม่ทัพตายแลว้

เนอ้ื เรื่องยอ่ เป็นเรื่องราวที่ถา่ ยทอดการเล่นเกมสมจรงิ ทใ่ี หค้ วามรู้สึกเสมอื นจริงมากจนเกดิ โทษแก่ผเู้ ลน่
เพอื่ นร่นุ พ่ีของผมคนหนึง่ “วิทยา”เขากำลงั อินจดั กบั เกมบ้าน่ี วิทยาเขาเป็นจอมทัพ เขาจรงิ จังกับการใชช้ ีวติ
ทงั้ ในเกมและะความเป็นจรงิ เขาลำ้ หน้าคนอืน่ อยู่หลายอย่างไมใ่ ชเ่ พราะเขาเรมิ่ กอ่ น แตเ่ พราะเขามีลกั ษณะ
โดดเด่นทยี่ งั คงเดิมไมเ่ ปลีย่ นแปลง เกมปฏวิ ัตเิ ป็นเกมออนไลนผ์ า่ นเครือขา่ ยอินเทอร์เนต็ ตัวเครื่องคล้าย
เครื่องสลอ็ ตแมชชนี บอกไมถ่ ูกวา่ ภาพปรากฏบนจอหรอื สว่ นใดสว่ นหน่ึงในสองกันแน่ เพราะมันนำพาเราเขา้
ไปสู่โลกสมมตุ ิ ตวั ละครทุกตวั ลว้ นมาจากผู้คนจากทวั่ ทุกมุมเมือง เรารตู้ วั ทกุ ตัวละครยกเว้น
“แมท่ ัพ” วิทยาอาจเปน็ คนเดียวทีส่ นใจเรือ่ งน้ี ขา้ งตเู้ กมมคี นนอนเลอื ดนอง หัวของเขาหายไปไหนไมร่ ู้ มี
ขอ้ ความจากวิทยาส่งหาเขา “มาเจอกันที่ร้านนี้ตอนเทย่ี งคืน” ดว้ ยสญั ชาตญาณผมจงึ ย่องขน้ึ บันได หลบความ
สับสนจากชัน้ ล่าง พบวทิ ยานอนหงายในชดุ นักรบั เต็มยศ ผมประคองหนา้ วทิ ยา เขาย้ิมแลว้ พดู ว่า “แมท่ ัพตาย
แลว้ มนั เปน็ คนทรยศ ฉนั ตัดคอมนั เอง มนั เสนอขายประกันใหฉ้ ัน” ผมเขา่ ออ่ นแลว้ เหลือบไปเห็นหอ่ ผา้ ขนาด
ลกู ฟุตบอลขา้ งกายเขา ไม่อยากจะคดิ เลยว่าด้านในมีอะไร

๖

หนุมานเหยยี บเมอื ง

เน้อื เร่อื งย่อ เปน็ เร่อื งราวของบคุ คลทปี่ ว่ ยทางจติ คือ “ผม” เป็นโรคจติ ทต่ี ้องไปพบจิตแพทยเ์ พ่อื รับยามากนิ
อยู่เปน็ ประจำทกุ เดอื น สาเหตุน้ันมาจากความเชอื่ ทเี่ กดิ ข้นึ ของคนภายในหมบู่ ้าน ในบ้านหลงั ทมี่ ีความเชือ่
เรอื่ งร่างทรง แต่ผมค่อนขา้ งทจี่ ะไมเ่ ช่อื เร่อื งพรรคน์ ้ี คอยคดิ ต่อตา้ นอยู่ในใจและจิตใตส้ ำนกึ ของผมคดิ ว่าการ
กระทำของพ่อ ความเมาท่ีเกิดขึ้นแล้วไปรอื้ โรงโนราทช่ี าวบ้านเคารพนับถือเลอ่ื มใส ทเ่ี ชื่อว่า หา้ มรอื้ ถอน หา้ ม
สรา้ งสิ่งกอ่ สรา้ งทบั แทนท่ี ชาวบ้านตา่ งสาปแช่งการกระทำพอ่ ของผมแต่สงิ่ ทพ่ี วกเขาสาปแชง่ มนั ไมไ่ ดต้ กอยทู่ ี่
พ่อ มนั ตกอย่ทู ่ีผม ผมนกึ ถงึ ปทู่ ีป่ ว่ ยถูกเจาะรา่ งกายหอ้ ยสายระโยงระยางแบบการแพทยส์ มยั ใหมแ่ ตกตา่ งจาก
วธิ ที ป่ี ู่ของผมใชช้ ว่ ยเหลือผอู้ ่นื อย่างส้นิ เชงิ ปใู่ ช้แคว่ า่ นสองสามชนดิ แล้วเป่าคาถาดว้ ยลมปาก แต่ยามปปู่ ว่ ยไข้
พอ่ ผมกลบั เช่ือมนั ในวิยาการสมยั ใหม่ หลงั จากปู่ผมตายได้ ๗ วนั ก็เกดิ เรอ่ื งราวเหตกุ ารณ์แปลกประหลาดแก่
คนในครอบครัวของผม พีส่ ะใภ้ไข้นอนซมหลายวนั แล้วแตก่ ลบั ลุกขน้ึ นั่งได้และแข็งแรงกว่าเดมิ แถมยงั มที า่ ที
เหมอื นคนชราแต่สงิ่ ทท่ี ำใหผ้ มประหลาดใจคอื นำ้ เสยี งเป็นนำ้ เสียงเหมอื นปู่ผม ผมเล่าให้เพอ่ื นฟงั เพ่ือนบอก
นัน่ เปน็ อาการของคนบา้ ชนดิ ที่จมอยู่กับโลกจติ นาการ เมยี ผมไม่ยอมรกั ษากบั แพทย์คนไหนเลย เธอได้รบั
คำแนะนำจากญาตวิ า่ เธอโดนคณุ ไสยเล่นงาน แถมยังแนะนำตำหนกั มหาเทพใหอ้ กี ดว้ ย องค์มหาเทพมกี าย
หยาบเปน็ เพยี งชา่ งตัดผมท่าทีสำอาง เขาบอกใหผ้ มนง่ั สมาธติ อ่ หนา้ องคม์ หาเทพ หลงั ร่ายคาถาผมรูส้ ึกตัวส่ัน
หายใจตดิ ขดั ทนต่อไปไม่ไหวจงึ ลุกวิง่ พลางรอ้ งลั่นและวิ่งออกไปจากหอ้ ง ผมลมื ตาข้นึ พบว่าร่างองคม์ หาาเทพ
น่ังอยูต่ รงหน้าแตผ่ มเหน็ ขาของใครบางคนหลงั องคม์ หาเทพ รา่ งใหญ่ สวมมงกุฏสที อง มองดคู ลา้ ยลิง ตอนนี้
คนท้งั เมอื งถูกครอบงำด้วยเทพองคน์ ้ี”เทพหนมุ าน” เมียผมก็กลายเปน็ เทวดากับเขาดว้ ย เธอไมร่ ู้วา่ กำลังโดน
หลอก หากลองเขา้ ไปอยู่ในคนหมนู่ ีไ้ มน่ านกค็ ดิ เหมอื นกัน ถา้ เชื่อกจ็ ะรสู้ กึ ตามคนท่ีพูดในทา้ ยทสี่ ุด มันเป็น
จติ วทิ ยาหมู่ เป็นการชักจูงโน้มนำกลมุ่ ชนเพอื่ เขา้ สู่การคลอ้ ยตามนำไปสูส่ ภาวะการเปล่ยี นแปลงทางรา่ งกาย น่ี
คอื อาการเทพลง หมอบอกว่าอยา่ งนี้

๗

หวังว่ากมิ าซ์จะไม่พลาดอีก

เนอ้ื เรอื่ งย่อ กมิ าซก์ ำหนดให้ ทุกสรรพส่งิ มเี กิด มีดบั เหตดุ ี เหตรุ ้าย สขุ สม ทุกข์ยาก อายสุ ้นั อายยุ นื ยาว โดย
เหตผุ ลของกมิ าซ์ ซึ่งผูเ้ ล่าเหน็ ว่าการกำหนดของกมิ าซม์ คี วามผิดพลาดโดยเฉพาะการกำหนดใหแ้ มเ่ ฒา่ ชาวมอ
แกนผปู้ ระสบกับภยั คลน่ื ยกั ษ์ท่รี ุนแรงท่สี ุดในรอบหลายปที ผ่ี า่ นมา ให้อายยุ ืนยาวเพื่อคอยเตือนผูอ้ ยหู่ ลงั ให้
พร้อมเผชิญกับคลน่ื ยักษแ์ ต่ปู่ของเขา “ปาปา”กม็ ีอายุยนื ยาวและประสบภยั คลน่ื ยกั ษเ์ ปน็ คร้ังทสี่ องแต่ไม่ได้
ตกั เตอื นบอกกลา่ วผูใ้ ดเลย ท้งั ยังหนขี ึ้นภูเขาและกลับมาหลงั พายุสงบแลว้ พบวา่ ลูกชายของท่านหรอื พ่อของ
ผม เสียชีวติ ลงแล้ว เขาเชอื่ วา่ เป็นความผดิ พลาดของกมิ าซ์ ผเู้ ล่าเชือ่ วา่ กมิ าซท์ ำผิดพลาด จงึ คิดตอ่ ต้านอำนาจ
ของกิมาซ์ เขาจะไม่เป็นความผิดพลาดของกิมาซ์และดำรงชีวติ อยา่ งมคี ณุ คา่ เพื่อตนเองและสงั คมดว้ ยการ
ชว่ ยเหลอื ผปู้ ระสบภัยจากคลื่นยักษ์ ไมย่ อมใหก้ มิ าซพ์ ลาดอีก

๘

นาฏกรรมแหง่ ไฟ : ละครสามองก์ฯ

เน้ือเรอ่ื งยอ่

องคแ์ รก ฉาก ๑ พรวิเศษ ฉาก ๒ เหรียญกลา้ หาญ เป็นเรอื่ งของสองครอบครวั ที่ไดร้ บั ผลจากไฟไหม้ที่
แตกต่างกนั หวั หน้าครอบครวั แรกถกู ไฟคลอกแตร่ อดชวี ิต ยังมพี ร้อมทั้งพอ่ แม่ ลูกท่ีตอนแรกครูพรเฝา้ รอคอย
ลูกว่าจะเกิดมาเป็นอย่างไร เพราะก่อนหน้านี้นน้ั ภารโรงซง่ึ มีผวิ ดำสนทิ ภรรยาคลอดลูกออกมาเป็นผวิ ขาว
น่ารักนา่ ชัง จึงกงั วลวา่ ลกู ของตนท่ภี รรยากำลังทอ้ งจะออกมามีรปู ลกั ษณต์ รงกนั ขา้ ม กอ่ นภรรยาคลอด ๑
เดือน ครพู รไดช้ วนภรรยาไปทำบญุ และขอพรกับสิ่งศักดส์ิ ิทธต์ิ า่ งๆเพอื่ ให้ไดล้ กู ทม่ี หี นา้ ตาดี แต่พรวิเศษท่ขี อนน้ั
หากมีจรงิ กร็ าคาแพงมากเพราะแลกกับผูร้ อเป็นพ่อถูกไฟไหม้ทง้ั ตัว อาการสาหสั ถึงร่างกายพิการและตาบอด
แต่ลกู ทภี่ รรยาคลอดออกมาก็มีร่างกายสมบรู ณด์ ี แต่อีกครอบครวั หนึง่ เป็นเรื่องของหญิงสาวทไี่ ดแ้ ต่งงานกบั
วีรบุรษุ นักผจญเพลิงผกู้ ลา้ หาญ ครอบครวั มคี วามสุขตั้งแตแ่ รกรักจนรว่ มชีวติ กัน เพราะเขามีหนา้ ท่ชี ว่ ยชวี ติ
ผูอ้ ื่นอย่างทุ่มเท ขณะเธอตั้งครรภ์กเ็ รม่ิ หว่ งใยว่าสามจี ะเกดิ อนั ตรายจากการดบั เพลิงเพราะสามียังคงทางานหนักและ

ทมุ่ เท จึงร้องขอใหส้ ามลี ดหยอ่ นการทมุ่ เทลงบา้ ง แต่สามีกลบั แย้งว่าเธอรักเขา เพราะเขาเป็นเช่นนั้นมใิ ชห่ รอื ในท่สี ดุ เมื่อ
ไฟไหม้ตลาดสามีก็เสียชวี ติ ในกองเพลงิ เพราะเข้าไปชว่ ย ชายผู้ติดอยภู่ ายในอาคารให้รอดชีวิต แต่เขากลับตดิ อย่ใู นกอง
เพลงิ แทน เขาไดร้ ับเหรียญกลา้ หาญ วนั ที่หญิงสาวพาลกู กลบั จากโรงพยาบาลหลังคลอดลูก ได้พบภรรยาครูพรเข็นรถพา
ครูพรที่มี แผลเป็นไฟไหม้และมีผา้ พนั แผลท้ังตัวและลกู กลบั บ้านพรอ้ มหนา้ พอ่ แม่ ลูก อย่างอบอุ่น สว่ นเธอมองดูแลว้ ก็
อยากเขา้ ไปถามเหลือเกนิ ว่า ใครคอื คนทเ่ี ขา้ ไปดึงเขาออกมาจากกองไฟ แต่เธอทาได้แคก่ ระซบิ ให้ลูกดูเหรียญกล้าหาญ
ของพ่อด้วยความเศรา้ นีค่ ือผลจากไฟไหมต้ ลาดคราวเดยี วกนั

องคท์ ี่ ๒ ฉาก ๓ ปอ้ มปราการ อ้ายหมีนักเลงการพนนั ท่ผี ันตัวเองเป็นนกั การเมืองทอ้ งถ่ิน
จากผ้ใู หญ่บา้ น สู่ ตำแหน่งกำนนั ด้วยอาศยั เสยี งของผู้คา้ และลกู ค้าเสพยาและผูเ้ กยี่ วขอ้ งกบั การพนนั แม้จะ
เปน็ คนรักสนุก ก็ไมส่ ามารถหาความบนั เทิงไดใ้ นทอ้ งถิ่นไปตอ้ งหาความสนุกถงึ หาดใหญแ่ ละทไี่ กล ๆ เพราะ
การข้ึนสู่ตำแหน่งทางการเมืองและเปน็ คนดังเขาใช้วิธลี ้มคนเก่าข้ึนมากำนันหมี มีศตั รูอยู่ รอบตวั ถงึ ขน้ั เคยถกู
ลอบทำรา้ ยด้วยระเบิด กำนนั หมีจึงไมม่ ีความสุขที่แทจ้ ริง ท้ังท่เี ขาเองก็หมนั่ บริจาคเงนิ เพือ่ การกุศลอยเู่ สมอ
ความสขุ ของกำนันหมีเกดิ ข้ึนอย่างสมบรู ณเ์ มือ่ เขาฝนั ว่า ไดเ้ ดนิ ทางไป ที่บ้านเกา่ ของพอ่ แมท่ ่ียากจนข้นแคน้
และ ไดก้ ราบเทา้ ที่แมไ้ ม่เห็นหน้ากร็ ู้วา่ เปน็ เทา้ ของพ่อ ทแี่ สนจะอบอ่นุ รอยแนวไฟไหม้ตลาดทเี่ หน็ และความ
อบอนุ่ จากความฝัน ทำให้กำนนั หมี มจี ิตสาธารณะอยากบรจิ าคทกุ สง่ิ ทีม่ ีใหส้ าธารณะ แลกกับการได้อยกู่ บั พ่อ
อย่างอบอุ่นตลอดไป

องค์ท่ี ๓ โลงจำปา ผู้วา่ ราชการจงั หวดั สูญเสียมารดาและลูกชายไปในกองเพลิงคราวไฟไหม้
ตลาด ไมม่ ีใครหนจี ากความตายไปได้ ทอ่ี ยสู่ ดุ ท้ายของทกุ คน คือ โลงศพ คิดจะปลอ่ ยวาง เลิกสะสมทรพั ยส์ นิ

๙

เลิกเอาเปรียบผู้อืน่ จึงสั่งสรา้ งโลงศพอย่างสวยงามเพ่อื ใชเ้ ปน็ ที่นอนแทนตียงอันอบอนุ่ แตภ่ ริยา ยงั
เหน็ วา่ ยังไม่เหมาะสมกบั ฐานะตำแหนง่ ผ้วู ่าราชการจงั หวดั ผ้วู ่าจงึ สั่งทำโลงจำปาราคาแพง ตดิ แอร์และ
อุปกรณ์

พร้อมสรรพ ท้ังสองคนตั้งใจวา่ จะบรจิ าคทรัพยส์ นิ ทงั้ หมด เหลือไวแ้ ตส่ ิ่งจำเปน็ ในการดำรงชวี ติ ผูว้ า่
อาศยั นอนในโลงจำปาทกุ คืน แต่ภรยิ านอนสลับคนื เว้นคนื ตอ่ มาเม่อื มีคนผู้ถอยห่าง ธรุ กจิ ของครอบครวั ผูว้ า่
ล้มเหลว และผ้วู ่าฯ ทนนอนอยู่ในโลงจำปาอยูน่ าน เม่อื ลำบากก็ปรับปรงุ เปลีย่ นแปลง หาสงิ่ อำนวยความ
สะดวกและเพิม่ ความบันเทิงใจใหด้ ยี ิ่งขึ้น แตก่ ย็ ังนอนไม่ค่อยหลบั เพราะความเหงา จนถึงขัน้ ละเมอ ออกจาก
โลงไปทำโน่น ทำนแ่ี ละทำกจิ กรรมตา่ งๆในตอนกลางคืนนอกโลงจำปาอันสวยงามและสขุ สบายและในทส่ี ุดผวู้ ่า
ฯ ก็พบว่า เช้าวันหนง่ึ เขาตื่นขึน้ มาบนเตยี งหนาอ่อนน่มุ นอนหลับอย่างอิม่ สุข ทา่ มกลางอากาศเยน็ สบาย ด้วย
เครือ่ งปรบั อากาศ ผู้วา่ ราชการจงั หวดั จึงตระหนกั แนว่ า่ ความสขุ และปรารถนาท่ีแทจ้ รงิ ของมนุษย์ทวั่ ไป คอื
อะไร

๑๐

อย่างน้อยกส็ ัก ๕ นาที

เนอ้ื เรื่องย่อ ผู้บรหิ ารระดบั สงู ในบรษิ ทั ก่อสร้างคนหนง่ึ ทค่ี ุน้ ชนิ กบั การบริหารด้วยการกำหนดเวลา วันหนึง่ เขา
มีอาการไมป่ กตจิ นตอ้ งไปหาหมอแต่ยังมงี านทตี่ อ้ งมาทำในอีกหนึ่งช่วั โมงและกำหนดว่าใช้เวลาในการเดนิ ทาง
ไปพบหมอ ๒๐ นาที หมอวินจิ ฉยั อีก ๒๕ นาที จึงเหลอื เวลาเพียง ๑๕ นาทที ่ีจะกลบั มาใหถ้ ึงรถ หมอแนะนำ
เธอว่า ทกุ คนตอ้ งหาเวลาสักวนั และสักหา้ นาทเี พอ่ื ทำใหห้ ัวใจเต้นเร็วถงึ นาทลี ะรอ้ ยคร้ัง หลงั จากพบหมอเธอ
จงึ ต้องเดินให้เรว็ ท่สี ุดเทา่ ทีจ่ ะทำไดเ้ พื่อใหท้ นั เวลา ทำใหเ้ ธอเหนด็ เหน่อื ยมากและหวั ใจเตน้ เรว็

๑๑

มิติทับซอ้ นในโลกซ่อนเร้น

เนือ้ เร่อื งยอ่ เรื่องราวหลายมติ ิล้วนซบั ซอ้ นในวงการผมู้ ีอิทธพิ ล กลโลกียก์ ารละเมิดและผิดศีลธรรมจรรยาใน

สังคมมนุษย์ เขาเปน็ ผู้มอี ิทธิพลทางเศรษฐกจิ ท้ังจากกิจการท่ีถูกและผิดกฎหมายบ้านเมอื ง ทา่ มกลางผู้มี
อทิ ธพิ ลคนอืน่ ท่ีลุม่ หลงในอบายมขุ และโลกียวสิ ยั เขาคิดดวา่ ตนเองมีอายุกว่าร้อยปแี ละเปน็ ยอดมนุษย์ ในมติ ิ
ทับซอ้ นผ้คู นหลากหลายอาชีพมคี วามสมั พันธก์ ลมเกลียวยามเชา้ ในรา้ นกาแฟแตต่ ่างความสมั พันธใ์ นยามคำ่
เขาได้อำนาจสืบต่อมาจากพ่อท้งั ทีด่ แี ละเลว ด้านมืดของเขาเรม่ิ ข้ึนเมอ่ื เขาทิง้ ลูกไวก้ ับแมย่ าย เพื่อไปตอ่ กบั สาว
แรกพบแมห้ ญงิ สาวจะรอู้ ย่แู ลว้ วา่ เขามลี ูกมีเมียอยแู่ ลว้ ท้งั ๆท่ีเขาเคยเปน็ หัวหน้าครอบครวั ทดี่ เี พราะคำเยนิ ยอ
ของหญงิ มากชูห้ ลายชายท่ีเกดิ จากความมักงา่ ยสำสอ่ นของพ่อแม่เธอท่อี ยู่ในอพาร์ทเมนทใ์ นตรอกมืดและแคบ
ซึง่ ชายมีอทิ ธพิ ลน้ีคนู่ อนเธอเป็นคนหาให้ เขาเจ็บปวดทกุ ครงั้ ท่ไี ดฟ้ งั เรอ่ื งเสเพลของเธอกบั ผู้ชายนอื่น ไม่ใช่
เพราะเขารักเธอแต่เพราะเราตกลงกันไวว้ ่าจะไมร่ กั กัน แตเ่ ขาก็แสดงทา่ ทหี งึ หวงเธอเกินขอบเขตทั้งท่เี ธอเฝา้
สถานะของเราให้เขาฟัง แต่ในท่ีสุดเขาก็ละเมดิ สญั ญาดว้ ยการบอกเธอวา่ เขารกั เธอ เมอื่ เขาพบชายผมู้ ีอิทธพิ ล
ยง่ิ กว่านอนอยูบ่ นเตยี งกบั เธอ ตอนแรกเขาเพียงรายงานใหเ้ มยี หลวงของผมู้ อี ิทธพิ ลรู้ แต่เมอื่ พบเขาบนเตียง
ของเธออีกคร้งั ความร้สู ึกเขาถึงขดี สดุ เขาหยบิ ปืนของผู้มอี ทิ ธิพลเลง็ ไปทเ่ี ธอแตเ่ ขากลบั รอดชีวติ เพราะเธอ
กระโดดกอดเขาไว้ ผูม้ อี ทิ ธิพลกลบั รอดตายกลบั ไปอยู่กบั ลูกเมียตามปกติ ไมม่ ีอะไรเกดิ ขน้ึ ตามอทิ ธพิ ลที่
ครอบงำทัง้ ความถูกต้องดงี าม ยอดมนษุ ย์ ปีศาจ อสรู กาย ความเลวทรามยงั คงมอี ยู่ ท้ังยงั ทำใหส้ งั คมมีเร่ือง
เลา่ สนุกสนานไปอกี นาน น่ีคือมิตสิ ะท้อนสงั คมไทยมติ ิหน่ึง

๑๒

แดดเชา้ รอ้ นเกนิ กวา่ จะนง่ั จิบกาแฟ

เนอื้ เรื่องยอ่ ผเู้ ขียนใช้ทหารเกณฑท์ ี่ฆา่ ตัวตายด้วยการผกู คอตายเปน็ ผู้เลา่ เรอ่ื ง เรือ่ งราวท้งั หมดเป็นเรอ่ื งราว

ของผู้เลา่ กอ่ นตาย ผเู้ ล่าเป็นช่างสกั ฝันอยากมรี ้านกาแฟแบบสมยั ใหม่ใกล้สถานีรถไฟหาดใหญท่ ไี่ ดช้ ื่อวา่ เปน็
ชมุ ชนคอกาแฟ เขาเลา่ เร่อื งแบบสองมิตคิ อื มติ คิ วามฝนั และมิตคิ วามจรงิ ทซ่ี ่งึ บางครง้ั เขาเองก็แยกไม่ออกว่าอนั
ไหนความฝันอันไหนความจรงิ แต่อย่ใู นความจรงิ ท่วี า่ “ชีวติ มีสองดา้ นเหมอื นเปลทผ่ี ูกโยงบนก่งิ ไม้ เม่ือทำ
พลาดกต็ กลงมาเจบ็ ”
ในความฝันเขาตกหลมุ รกั สาวชาวอัฟกานิสถานชอื่ ว่าเหมอื นฝัน นบั ต้ังแตแ่ รกเหน็ คร้งั แรกในวันสอบสัมภาษณ์
เขา้ เรียนและเรยี นในสถาบนั เดยี วกันในทุกวนั เสาร์ อาทิตย์ เขาและเธอไม่เคยกลา่ วทกั ทายกัน แตเ่ ม่อื เธอให้
เบอร์โทรศพั ท์ เรากไ็ ด้คยุ กันบา้ ง จนเขาเผลอคิดไปไกลถงึ การแตง่ งานและมีลูกตวั นอ้ ยๆช่ือไหมฝา้ ยและหมอก
ฝน แต่วนั หนงึ่ เขาโทรไปหาเธอแต่กลบั มเี สยี งผู้ชายรบั สายและถามเขาวา่ แลกมือกบั การไดพ้ บเธอรึเปลา่ เขา
ขอคิดดูกอ่ น ชายคนนั้นบอกกับเขาวา่ ไมต่ ้องโทรมาอีกเพราะเขาและเธอมีโลกท่ีตา่ งกนั พ่อของเขาบอกใหเ้ ขา
รักษามอื เทวดาของเขาไวใ้ หด้ ี เพราะมนั สามารถทำอะไรไดห้ ลายอย่างเพือ่ ให้เขามชี ีวิตอยู่ต่อ แต่หลงั จากที่เขา
ตนื่ ด้วยฝันดว้ ยแรงระเบดิ อย่างรุนแรงสร้างความเสียหายอยา่ งมากรวมถงึ ชวี ิตของใครหลายคนรวมถงึ เธอ เขา
ประกาศว่าเขายินดีจะแลกแขนของเขากับเธอ คร้ังนน้ั เขาเสียนวิ้ ไปสองนิ้วจากแรงระเบดิ แต่ภายหลังเขาพบคน
ที่คดิ วา่ เป็นเธอแตไ่ ม่ใช่เธอในหลายๆที่ เขาไดพ้ บว่าเธออยู่ในกลมุ่ เดียวกับทหารป่า บางครั้งเขาก็พบคนท่เี หมา
รวมวา่ เปน็ เธอในบาร์ ในความฝันที่เขาเป็นทหารเขามกั สับสนระหวา่ งความฝันและความจริง บางคร้งั ขณะอยู่
ในความฝันเขาตืน่ ขนึ้ ในขณะลาดตระเวนอยนู่ ปา่ อยู่ในรถฮมั ว่แี ลว้ ให้เพื่อนไปปอยทู่ ี่ป้อมปนื แทนทเ่ี ขาไดเ้ หน็
บา้ นเรอื นถกู ระเบิด ในความฝนั วันหน่งึ หลังจากสญู เสียน้ิวทเ่ี พยี งพอท่ีจะไดป้ ลดประจำการแต่เขาเลอื กท่จี ะอยู่
ต่อจนกระทงั่ พบมือของเพอื่ นที่เขาเคยสักลายให้ ถกู ตัดสง่ มาในกลอ่ งพัสดุ เขาเชอื่ วา่ เพอ่ื นยงั มชี ีวติ เขา
ตอ้ งการตามหาเพือ่ นให้พบ วนั หนง่ึ เขาพบเหลา่ ทหารปา่ ทคี่ าดวา่ ตดั มอื เพือ่ นส่งมาใหเ้ ขา มาถามเขาว่าถ้าแลก
มอื ได้กับของส่ิงหนึ่งเขาจะแลกอะไร เขาเลอื กท่ีจะฝนั ถงึ คนทเ่ี ขารกั และไดพ้ บเธอ บางครั้งเผลอจะแลกเพอื่ น
เพอ่ื จะพบเธอ เขาไดพ้ บคนท่เี ป็นเหมอื นฝนั ในบารผ์ มู้ ีอิทธพิ ลมที งั้ ธรุ กจิ จดั หาปนื พนันบอลและกลโกง
ตา่ งๆ และแล้วเขาก็ไดพ้ บเพ่อื น เขากลายเปน็ คนเงยี บขรีม หนา้ ตาคล้ายพวกก่อการรา้ ยแตแ่ ตง่ ตวั เหมอื นเรา
เขายำ้ บอกผมวา่ อยา่ ไปตลาดวนั อาทติ ย์ เขายอมแลกหวั ของเขาเพ่อื ให้ผมเชือ่ และไม่ไตลาด หลังจากเกดิ เหตุ
ระเบดิ ที่ตลาดเพอื่ นกห็ ายไป เขารขู้ ่าวหลังจากออกเวรคืนหน่ึง หลงั คนท่คี ดิ ว่าเป็นเหมือนฝนั หายไปในปา่ วัน
หนงึ่ เขาพบเธอพร้อมเดก็ ๆยืนอย่เู ปน็ กำแพงให้ทหารป่าตอนชมุ นมุ ทหารฝา่ ยเจรจาทำหน้าทเี่ จรจาแม้วา่ มนั จะ
ไรล้ เพราะใหตามข้อเสนอพวกเขาไมไ่ ด้จงึ ยนื ประจนั หน้ากนั ทงั้ ท่อี าวุธพร้อมประจันบาน แต่เพราะทหารไมไ่ ด้
รบั อนุญาตใหย้ ิงผ้หู ญิงและเดก็ กวา่ จะมคี นมาช่วยเหตรุ ้ายก็เกดิ ร้ายแรงจนกว่าจะแก้ไข พวกเราทำไดแ้ คเ่ กบ็
ศพของผสู้ ูญเสยี ในวนั ท่ฝี นตกหนัก เขาได้พบเพ่อื นทเ่ี ป็นคนนเดยี วท่ไี มโ่ ดนตดั ชน้ิ ส่วน เขาพบเหมือนฝนั ตอน
อุ้มผา้ หอ่ ศพกลับคา่ ย เป็นเธอจรงิ ๆเพราะเธอถอดผ้าคลมุ แสดงตนใหเ้ ขาเหน็ เธอบอกว่าเธออยู่ที่เดยี วกับเขา
เขาไมเ่ ห็นเธอเอง ไมว่ ่าจะแลกดว้ ยอะไรเธอก็ไม่ไดเ้ ปน็ ของเขา ทุกส่งิ ถูกกำหนดไวแ้ ลว้

๑๓

ไปกนิ ม้อื เช้าท่ีดาวพลูโต

เนือ้ เรื่องย่อ เริ่มเรอื่ งราวจากหนุ่มนักวาดภาพชาวเมอื งตรงั ทขี่ าหกั นอนรกั ษาตวั อย่ใู นโรงพยาบาล จาก

เหตุการณ์ทปี่ รากฏทำใหเ้ ขาหวนยอ้ นถึงเรื่องราวที่เขามสี ่วนเกีย่ วข้อง เรม่ิ จากวนั สงกรานตเ์ ขาขอลาลกู ทั้งสอง
และเมียไปใช้ชีวตสิ ำราญอิสระกับการทอ่ งเทย่ี วธรรมชาตแิ ละสถานบันเทิงมว่ั สมุ ผเู้ ลา่ เรื่องได้เข้าไปเกยี่ วข้อง
กับสาวบาร์คนหนึ่ง
เบื้องแรกเขานึกถึงข้าวผัดกะเพราไข่ดาวฝมี ือปา้ พร เขารอพบเพื่อนชื่อจมน่ื ท่ีอ้างวา่ มาจากดาวพลูโต ทำให้
ทราบเร่ืองราวของนักวา่ ยน้ำชาวนอร์เวยท์ ี่แข่งว่ายนำ้ กับภรรยาทม่ี งุ่ หวังชยั ชนะ จึงท่มุ เทวา่ ยออกจากฝงั่ และ
จมหายไปในทะเลเพราะไมเ่ หลอื แรงไว้วา่ ยในขากลบั สามนี ั้นรอดเพราะเผือ่ แรงไวว้ ่ายขากลับ แตจ่ ม่นื แยง้ ว่า
ความจรงิ สามีวา่ ยน้ำหภี รรยา เพราะในท้องทะเลของเกาะสมยุ น้นั เต็มไปด้วยก้อนหินเลก็ ใหญ่ซ่งึ เปน็ อนั ตราย
ตอ่ ผูอ้ อกจหา่ งฝง่ั และหลังตะวนั ตกดินนำ้ ทะเลจะสูงข้ึน เพอื่ นวศิ วกรชอ่ื โก ที่จะยา้ ยไปปอยูเ่ ชยี งใหม่บอกว่าจะ
ไปลาหนิ นางคอยเสยี กอ่ นไม่เช่นนน้ั จะตอ้ งกลับมาสมยุ อกี สว่ นจมื่นท่ีพ่งึ อกหกั จากแฟนจะไปรอพบโจทพ่ี ่งึ เสยี
ภรรยาไปทหี่ นิ นางคอย พากนั ไปรักษาแผลใจ แต่กลับพบเด็กหนุม่ คนหน่ึงโผล่มาแลว้ บอกว่ามาจากดาวพลูโต
ผเู้ ลา่ อ่านเร่ืองน้จี ากเจด็จ พวกเขาไดพ้ ดู ถึงการเดินทางไปดาวพลโู ตวา่ อากาศหนาวกวา่ เดินทางมาสมยุ ไมร่ ู้กี่
รอ้ ยเทา่ พดู ถงึ การเดนิ ทางโดยเครอ่ื งบินบา้ ง รถไฟบา้ งดว้ ยจกั รยานบา้ งและพดู ถึงขา้ วกะเพราไข่ดาวเปน็
อาหารมื้อเชา้ เคา้ นึกคิดว่าถา้ เขาไดไ้ ปจรงิ เขาจะกลบั มามาหรอื ไม่ เพราะตั๋วมเี พยี งเทย่ี วเดยี ว มกี ารพูดถึงการ
ชุมนมุ ทางการเมอื งหลากสที ่ีจบลงดว้ ยการตายของคนนบั รอ้ ยไม่มผี ู้แพห้ รอื ชนะอย่างแทจ้ รงิ แตม่ บี าดแผลบาด
ลึกในสังคมไทย
เน้ือเรื่องถดั มา เปน็ เรือ่ งของความฝนั ของผ้เู ลา่ ทีร่ ะลึกถงึ การพิชิตยอดเขาสงู สุด ของสดุ า สาวไทยทแี่ ตง่ งานกบั
วโี อนอฟ ซาเวียสกี ชาวโปแลนดผ์ ู้ยากจนแต่รักการปนี เขาเปน็ ชวี ติ จติ ใจจนทำให้สดุ าหลงใหลไปดว้ ย การ
มุ่งม่นั ปนี เขาของพวกเขาทำใหฐ้ านะของพวกเขาดขี น้ึ เพราะไดร้ บั เงนิ สนับสนนุ จากหน่วยงานตา่ งๆ พวกเขา
ได้รบั คดั เลือกจากผู้สมัครใจพิชติ ยอดเขาทเี่ กา้ ของชาวโปแลนดก์ ่อนถงึ จุดสูงสดุ ซาเวยี สกีประสบอบุ ตั ิเหตุ สุดา
ปีนเขาต่อเพอ่ื ไปพชิ ิตยอดเขาแล้วปักธงไทยคกู่ ับโปแลนด์แต่ภายหลงั รฐั บาลโปแลนด์ขอร้องใหส้ ดุ าใช้ช่อื สามี
ของเธอเป็นผ้พู ิชิตยอดเขาท่เี กา้ สุดดาจำใจยอมรับด้วยข้อแลกเปลีย่ นเป็นเงนิ ก้อนโตและการรกั ษาซาเวยี สกี
เต็มที่ และสดุ าขอร้องให้ใครบางคนไปปลดธงชาตไิ ทยทอ่ี ยู่บนยอดเขาเคยี งคธู่ งโปแลนด์
เนอ้ื หาสุดท้าย เปน็ เรือ่ งของมือสงั หารท่ีรัฐจ้างไปสงั หารอดีตนายกรฐั มนตรที ง้ั ทเี่ ขาเปน็ นายกฯจากการเลือกตงั้
วสิ ยั ทศั นด์ ี มีสมั พนั ธภาพกับนานาประเทศ และตอบสนองความตอ้ งการของประชาชน เมอ่ื เขาลภ้ี ยั จงึ ไดร้ ับ
การตอ้ นรบั เป็นอย่างดี แต่ฝา่ ยทีต่ ามล่าเขากลบั มองวา่ เขากส็ รา้ งเร่อื งไว้หลายเรื่องเชน่ กัน ในประเทศไทย มือ
สังหารใช้เวลาถึงสามปเี พ่อื สงั หารผมู้ ีเงินและบารมี แตแ่ ลว้ ในท่สี ุดเขา้ ก็พบเปา้ หมายขณะกนิ ข้าวกะเพราไข่
ดาวและทกั ทายดว้ ยไมตรีอันดีกบั คนแปลกหนา้ “กินขา้ วด้วยกันไหม” นอกจากการสงั หารจะไมเ่ กิดขน้ึ มอื
สงั หารยังซวนเซไปดว้ ยความรู้สึกทมี่ ือทป่ี ระคับประคองชว่ ยเหลือเขาคอื เปา้ หมายทเ่ี ขาตามหามากวา่ สามปี
เขายงั ไม่ตายและยังฝนั ถึงการใช้ชวี ติ ใกลช้ ิดกับเปา้ หมาย นอนเต็นทเ์ ดียวกัน ไปพชิ ิตยอดเขาดว้ ยกัน ดว้ ย

๑๔

อากาศอันหนาวเย็น อณุ หภูมิตดิ ลบ หมิ ะเกาะหนา สำหรบั ชาวโปแลนดแ์ ค่นธี้ รรมดาแตค่ นทอี่ ยใู่ นเขตศนู ย์
สูตร มนั ย่อมไม่ธรรมดาแตเ่ ปา้ หมายไดม้ กี ารเตรียมตวั มามากกวา่ หนงึ่ ปี จงึ ค่อนข้างมคี วามพรอ้ ม มือสงั หาร
ชวนเขากลบั แตก่ ลับได้รับคำตอบวา่ มือสงั หารไมช่ อบการเปล่ียนแปลงตอ่ ข้อขัดแย้งที่ว่า เมืองไทยทุกวนั นีย้ งั
วุ่นวายเพราะการกระทำของเปา้ หมาย เขาตอบกลบั ว่าการตายของเขาทำใหบ้ า้ นเมืองสงบจริงหรอื บอกวา่ ท้งั
เขาและมอื สงั หารยังเช่อื หรือว่าสามปที จ่ี ากมาจะยงั เหลอื ทย่ี ืนใหพ้ วกเรา เขาพามือสงั หารมารว่ มขบวนการ
ไม่ใช่ให้มาขัดขวางเพราะฉะน้ันตอ้ งเดนิ หนา้ ทำภารกจิ ใหส้ ำเร็จ เขาบอกว่าประวตั ศิ าสตรส์ ร้างด้วยเลอื ดและ
น้ำตาทุกการตอ่ สู้ต้องเจบ็ ปวด ถ้าเราผา่ นไปได้ เราก็จะนำผ้อู ่ืนเสมอ

๑๕

วเิ คราะห์วรรณกรรมซไี รต์ แดดเชา้ รอ้ นเกินกวา่ จะนง่ั จิบกาแฟ

เรอ่ื ง ส่งิ ชำรุดของพระเจา้
แนวคดิ หรือสารัตถะของเร่อื ง ผู้เขียนต้องการสื่อให้เหน็ วา่ ส่งิ ท่เี กิดข้นึ ไม่ว่ากับตวั เราหรอื กบั ใคร

ไม่วา่ จะดหี รอื ไม่ดนี ้ัน ล้วนแล้วแตเ่ ปน็ ผลแห่งการกระทำของตวั เราเอง อย่ามัวแตโ่ ทษพระเจ้าทที่ ำให้ชวี ิตเรามี
แตค่ วามเศรา้ หมอง การมชี วี ติ ไมใ่ ช่เพอื่ ไวใ้ หร้ กั ใครแตม่ ไี วใ้ หเ้ รารกั ตวั เอง ไม่มสี ิ่งใดในโลกทีย่ ง่ั ยนื ทกุ อย่างล้วน
แลว้ แต่มรี ะยะเวลาของมนั เม่อื หมดเวลาก็ต้องไป อย่ามวั แตน่ งั่ เศร้าเพราะเราตอ้ งเปิดประตเู พือ่ สรา้ งสิ่งใหม่
อีกมากมาย

โครงเรอื่ ง เรอ่ื งสิ่งชำรุดของพระเจา้ เปน็ โครงเร่อื งแนวใหม่ไม่เน้นความสำคญั ของการลำดบั
เหตุการณ์ แตจ่ ะเน้นท่ีพฤตกิ รรมและสภาพความร้สู ึกนึกคิดของตวั ละคร

การเปิดเร่อื ง ผ้เู ขยี นใชก้ ลวิธใี นการเปิดเรื่องโดยการใช้การบรรยายเหตกุ ารณ์
แดดเชา้ สง่ ผา่ นกระจกหน้าต่าง เหลย่ี มเงาพาดพนื้ ผนงั และเตียง ตลอดทั้งคืนผมหลบั ๆตนื่ ๆ ทรุ นทุรายอยใู่ ตผ้ า้
นวมสีขาว แสงค่อยๆ แรงรอ้ น เริ่มลามเลยี จากปลายเทา้ ผมสะลึมสะลอื มึนงง ยืนประจันกับบานหน้าตา่ งทาง
ดา้ นขวาของเตียง(หนา้ ๒๕)

การดำเนินเร่อื ง เร่อื งสิง่ ชำรดุ ของพระเจา้ ผเู้ ขยี นใช้กลวธิ ีในการดำเนินเรื่อง โดยการลำดับเรือ่ งแบบ
ย้อนกลับ เป็นการเล่าเรอื่ งย้อนหลงั จากตอนจบเรอ่ื งแลว้ เรมิ่ เล่าเหตกุ ารณใ์ นอดตี ท่ีเกดิ ข้นึ เก่ียวพนั ธ์กับ
ปัญหาความขัดแยง้ ซ่งึ เปน็ จุดสำคญั ของเรือ่ ง ซ่งึ กล่าวถึงครอบครวั ของชายสองคน ชายคนแรกเป็นคน
ธรรมดามลี กู มภี รรยาครอบครวั กำลงั พบกบั ความสขุ แตแ่ ลว้ พระเจ้าก็กลนั่ แกล้งเขา ใหภ้ รรยาและลกู ชายวยั
ขวบครึ่งต้องจากไปด้วยน้ำมือของเขาเอง เพราะทนเห็นพวกเขาทกุ ขท์ รมานไม่ไดอ้ กี ตอ่ ไป เขาจึงผนั ตัวเองมา
เปน็ มือปืนรบั จา้ ง ชายคนทสี่ องเป็นหมอผา่ ตัดแตเ่ พราะความสงสารเขาจงึ เกบ็ เด็กทพ่ี กิ ารทพี่ อ่ แมห่ นีไป
หลงั จากคลอดไดส้ ามวันมาเลี้ยง เฝ้าดแู ลเหมือนลูกแต่แลว้ วนั หนงึ่ ลกู สาวคนดีของเขาเร่มิ เปลีย่ นไป เรม่ิ เทีย่ ว
และควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้า เขาจงึ ลาออกจากการเป็นหมอเพ่อื หาเวลามาดแู ลเธอ ชีวิตของผู้ชายทงั้ สองคนตอ้ ง
ผกผันเพราะความรัก รกั ทไี่ ม่รูจ้ กั ปล่อยวาง

การปดิ เร่อื ง เรอ่ื งสงิ่ ชำรุดของพระเจ้า ผู้เขยี นจบเรือ่ งแบบชีวติ จริงหรอื แบบทใี่ หผ้ อู้ ่านคาดเดา
เหตกุ ารณเ์ อง เปน็ การจบเร่ืองโดยทผี่ ้เู ขียนไมไ่ ดส้ รุปหรือบอกกล่าวโดยตรง แตผ่ ู้อ่านจะตอ้ งคดิ เองตาม
ทศั นะของแตล่ ะบุคคล ท่ีทำใหผ้ ู้อา่ นเกิดอารมณ์ตนื่ เต้นและเข้มข้นสะเทือนใจในตอนจบเร่อื ง

ผมหยบิ ขวดยาทแี่ อบซ่อนเอาไว้ กล้นั ใจแลว้ เทใสป่ าก วันน้ีผมคงไดต้ ายสมใจ ความป่ันป่วน
โถมเขา้ ใสต่ ัง้ แตว่ ินาทีแรกทยี่ าสมั ผสั ลนิ้ จากนน้ั เปน็ ดง่ั พายุลูกใหญ่โหมครั่ง
ทกุ ส่ิงในทอ้ งกำลงั จะทะลักออกทางปาก แตผ่ มฝนื กลนื ลงไป ผมไมอ่ าจแข็งขนื ยืนไหว ร่างทรุดลงกบั
พื้น ชัว่ ขณะหน่ึงประตหู อ้ งนอนเปิดออกใครบางคนก้าวเข้ามา ดวงตาของผมพรา่ เรอื น ผมมองไปท่ีเงารา่ งนน้ั
เปน็ ภรรยาผมเธออุ้มลูกวยั สองขวบเดนิ เขา้ มา…
(ตัดมาจากเร่ืองส่งิ ชำรดุ ของพระเจ้า หนา้ ๖๙)

๑๖

ตัวละคร ตวั ละครเอก ในเรอื่ ง คอื “ ผม ” เป็นตัวละครเอกของเรอื่ งและเป็นศนู ย์กลางของ
เหตุการณ์ทเ่ี กดิ ขึน้ ท้ังหมด มบี ทบาทสำคญั ขณะดำเนินเรือ่ ง เป็นตัวละครทีเ่ กิดความขัดแย้ง ซ่ึงเปน็ จุดท่ที ำให้
เร่ืองมีการเปล่ียนแปลงเกดิ ขน้ึ ตวั ละครประกอบ เป็นตัวละครทช่ี ่วยในการดำเนินเร่อื ง ไดแ้ ก่ ภรรยา ลูกสาว
คนรับใช้ คุณหนูใจแตก ช่างสัก

บทสนทนา ในเรือ่ งส่ิงชำรดุ ของพระเจา้ ผู้เขียนสอ่ื แนวความคดิ หรือทศั นคตทิ มี่ ีตอ่ สงั คม
มนุษย์ ผา่ นทางบทสนทนของตวั ละคร เป็นการแสดงความรอบรขู้ องผูเ้ ขยี น และเปน็ บทสนทนาที่ทำใหเ้ รอื่ ง
มีความนา่ สนใจเขา้ ถึงอารมณ์ของตวั ละครและเนอื้ เร่อื ง โดยผู้เขยี นใช้บทสนทนาในเร่ืองไมม่ าก แตม่ ีความ
กระชบั รดั กุม มคี วามเป็นธรรมชาตเิ หมอื นข้อความท่ีคนท่ัวไปใชพ้ ดู คยุ กัน
คณุ ไมม่ ที างเดนิ บนถนนอนั หลากหลายนนั้ ด้วยความบงั เอญิ

“แล้วคณุ กเ็ ปิดประตบู านนั้น”
“ผมไม่ได้เลือก พวกเขาเลือกผม”
เราจอ้ งหนา้ กันอึดใจกอ่ นผมจะเริ่มต้นบา้ ง
“แลว้ ทำไมคุณเลือกผม”
“ผมนัง่ ในหอ้ งคุณเองทเี่ ปิดประตเู ข้ามา”
(หน้า ๕๔)
ฉาก เหตุเกดิ ที่บ้าน,ร้านกาแฟ,โรงพยาบาล
บรรยากาศ ในเรือ่ งสง่ิ ชำรุดของพระเจ้าผเู้ ขียนบรรยายภาพของสถานท่ีอย่างละเอียด ทำใหผ้ ูอ้ ่าน
มองภาพเหตุการณท์ เี่ กดิ ขึน้ ท้งั หมด
ผมชะเง้อมองลงไปดา้ นลา่ ง สระว่ายนำ้ สฟี ้า พ้นื สระปูกระเบอ้ื งเปน็ รูปปลาทองสองตัว
พ่น ฟองอากาศสามวง ผมเหน็ ลูกชายทอดรา่ งแนบพื้นสระแห้งน้ำ เคียงคูแ่ มข่ องเขากองเลือดนองพ้นื ไหลย้อม
กระเบ้ืองสฟี า้ จนแดงฉาน
(หน้า ๒๖)

๑๗

วิเคราะหว์ รรณกรรมซีไรต์ แดดเชา้ ร้อนเกนิ กว่าจะนัง่ จิบกาแฟ

เรอ่ื ง คลา้ ยวา่ เร่มิ จากฝน
แนวคดิ หรอื สารตั ถะของเรื่อง ผเู้ ขยี นต้องการส่อื ใหเ้ ห็นวา่ ความเป็นเพอ่ื นไม่จำเปน็ วา่ ตอ้ งเปน็ คน

ชาติเดียวกันหรอื ศาสนาเดียวกนั ไมจ่ ำเปน็ ตอ้ งมีทุกอยา่ งครบสมบรู ณแ์ บบทกุ อย่าง แตเ่ พอื่ นคอื คนทที่ ำให้
สบายใจเวลามีปัญหาและอยูเ่ คียงข้างเราเสมอ ไมว่ ่าเราจะทำไม่ดกี บั เขาแคไ่ หนเขาก็ยังรกั ห่วงใยเราเสมอ

โครงเร่ือง เรื่องคลา้ ยวา่ เริม่ จากฝนเป็นโครงเร่อื งแบบลำดับเหตกุ ารณจ์ ะเน้นความสำคัญ และ
ความสัมพันธ์ของลำดับเหตกุ ารณพ์ ฤตกิ รรม และสภาพความร้สู กึ นึกคดิ ของตวั ละครเปน็ สำคัญ

การเปดิ เรอื่ ง เรอ่ื งคลา้ ยว่าเร่มิ จากฝน ผู้เขยี นใชก้ ลวิธีในการเปิดเร่ืองโดยการใชก้ ารบรรยายฉาก
และเหตุการณ์
หากมใี ครเดินผ่านหน้าหอ้ งแล้วมองเขา้ มา ก็อาจจะคิดวา่ มเี ด็กคนหน่งึ เดินลกุ ไปเขา้ หอ้ งนำ้
(หน้า ๗๑)

การดำเนินเรอ่ื ง เรื่องคลา้ ยว่าเริ่มจากฝนผเู้ ขียนใช้กลวธิ ใี นการดำเนินเรือ่ ง โดยการลำดบั เร่อื งแบบ
เป็นลำดับข้นั เปน็ การเล่าเร่ืองทีเ่ ก่ยี วพนั กบั ปัญหาความขัดแย้งระดบั ชาติของชนกลุ่มนอ้ ยทเี่ รียกตวั เองวา่ มอญ
แยกตวั ออกมาจากประเทศพม่าตอ้ งการมจี ดุ ยืนของตัวเองบนแผนท่ีโลก ซึ่งเป็นจดุ สำคัญของเรอ่ื งซง่ึ กลา่ วถึง
ครอบครัวของธง เขาอาศัยอยู่กบั พอ่ แลพชี่ าย พ่ชี ายของเขาเปน็ นักเตะทมี ชาติเรื่องมนั เกดิ ข้นึ หลังจากวนั ทเ่ี ขา
พบศพของชายพม่านอนขวางถนนตอนท่ีเขาปัน่ จกั รยานไปเรียนเขาเริม่ สนทิ กับฮะตเู ดก็ ชายทที่ กุ คนเรียกเขว่า
พม่าแต่เขากป็ ฏิเสธว่าไม่ใชห่ ลังจากนัน้ เร่ืองราวทง้ั หมดกถ็ งึ จุดพลกิ ผนั อยา่ งคาดไมถ่ งึ พี่ชายของฮะตคู อื กลุ่ม
คนรา้ ยตดิ อาวธุ ทีเ่ ขา้ ยึดโรงเรียน ดว้ ยความรกั เพือ่ นฮะตจู ึงยอมสละชีวติ เพอ่ื ปกปอ้ งทกุ คนถึงแม้วา่ เพอื่ นใน
หอ้ งจะไมย่ อมรับเขาเป็นเพอื่ นก็ตาม

การปิดเร่อื ง เรื่องคล้ายวา่ เร่มิ จากฝน ผู้เขียนจบเรือ่ งแบบสอื่ อารมณ์ของตัวละคร ที่ทำใหผ้ อู้ ่านเกิด
อารมณ์เศร้าเขม้ ข้นสะเทอื นใจในตอนจบเรือ่ ง

ตัวละคร ตวั ละครเอก ในเร่อื ง คอื “ ธง ” และ ฮะตู เป็นตวั ละครเอกของเร่อื ง และเปน็ ศนู ย์กลาง
ของเหตกุ ารณ์ท่เี กดิ ข้นึ ทงั้ หมด มบี ทบาทสำคญั ขณะดำเนินเร่อื ง เป็นตัวละครที่เปน็ จุดทำใหเ้ รื่องมกี าร
เปลยี่ นแปลงเกดิ ขน้ึ ตวั ละครประกอบ เป็นตวั ละครท่ีชว่ ยในการดำเนนิ เรื่อง ไดแ้ ก่ พ่อของธง พชี่ ายธง พชี่ าย
ฮะตู ครูน้ำฝน ครใู หญ่ เอก

บทสนทนา ในเรอื่ งคลา้ ยว่าเริม่ จากฝนผเู้ ขยี นสื่อแนวความคิดหรอื ทัศนคติทม่ี ีตอ่ สังคมมนษุ ย์ ผา่ น
ทางบทสนทนของตวั ละคร และเปน็ บทสนทนาทที่ ำใหเ้ รอ่ื งมีความน่าสนใจเขา้ ถงึ อารมณข์ องตวั ละครและเน้ือ
เร่อื ง โดยผเู้ ขยี นใช้บทสนทนาในเรอ่ื งไมม่ าก แตม่ ีความกระชบั รัดกมุ ใชบ้ ทสนทนาทธ่ี รรมชาติเหมอื นคนทวั่ ไป
ใช้พดู คยุ กัน
ตวั อยา่ งเชน่

“นายหลกี ไปดีกวา่ แล้วส่งตัวไอพ้ ม่าน่นั มา” เอกพูด
“ไมไ่ ด้หรอก”

๑๘

“หรือนายเป็นเพ่อื นมัน”
ธงอึกอักนำ้ ไหลท่วมปากจนตอ้ งบ้วนทิ้ง
“ใช่ ฮะตเู ป็นเพื่อนเรา”
“งนั้ นายก็ไมใ่ ชเ่ พ่อื นเรา” จบคำเอกก็ปลอ่ ยหมัดกระแทกหนา้ ธง
ฉาก เหตุการณเ์ กดิ ทีบ่ ้านของธง,สวนยาง,โรงเรยี น,บ้านฮะตู
บรรยากาศ ในเร่ืองคล้ายว่าเร่ิมจากฝนผูเ้ ขยี นบรรยายถึงสภาพอากาศยามทฝี่ นตก ทำให้ผ้อู า่ นมอง
ภาพเหตุการณ์ทเี่ กดิ ข้นึ ทั้งหมดอย่างละเอียดชัดเจน
ตัวอยา่ งเช่น

“ฝนยังกระหน่ำหนกั อยขู่ า้ งนอก ธงมองผา่ นสายฝนไปยงั อีกฟากสนาม ม่านฝนเกอื บจะบงั อาคาร
หลังนน้ั มดิ ” เปน็ การบอกใหท้ ราบวา่ ฉากของเร่ืองในตอนนี้สภาพอากาศเปน็ เช่นไรและนอกจากนี้บรรยากาศ
ในเรื่องจะแสดงสภาพอารมณค์ วามรสู้ ึกของตัวละคร

๑๙

วเิ คราะห์วรรณกรรมซีไรต์ แดดเช้าร้อนเกนิ กว่าจะนง่ั จิบกาแฟ

เรือ่ งดว้ ยดวงตามืดบอดน้ัน,ฉนั เหน็

แนวคดิ หรอื สารัตถะของเรอื่ ง ผเู้ ขียนต้องการสอื่ ใหเ้ ห็นวา่ มนษุ ยน์ น้ั ตัดสินทุกอย่างดว้ ยสายตา
กำหนดด้วยจิตรับรจู้ ากการสัมผสั แตถ่ ูกครอบงำจากการมองเห็น

โครงเร่อื ง เรอื่ งดว้ ยดวงตามืดบอดน้นั ,ฉนั เห็น เป็นโครงเรอ่ื งแบบลำดับเหตุการณจ์ ะเน้น
ความสำคัญ และความสมั พนั ธข์ องลำดบั เหตกุ ารณ์พฤตกิ รรม และสภาพความรสู้ กึ นกึ คดิ ของตวั ละครเปน็
สำคญั

การเปิดเร่อื ง ด้วยดวงตามดื บอดน้นั ,ฉนั เหน็ ผู้เขียนใช้กลวิธใี นการเปดิ เรอ่ื งโดยการใช้ตวั ละคร
เลา่ เร่ือง
เลา่ กันว่า สายน้ำเชยี่ วในเดือนสบิ สองมสี ่วนรว่ มกับโศกนาฏกรรมครงั้ น้ัน” เปน็ เรื่องความแค้นของคนสอง
ตระกลู ทสี่ องหนุ่มสาวต้องมารบั เคราะหท์ งั้ ทไี่ มม่ สี ่วนเกี่ยวข้อง เมอ่ื ทง้ั คูก่ ระโดดน้ำตาย สองเศรษฐสี ำนึกใน
บาปจงึ รว่ มกันสรา้ งพระพทุ ธรปู ปางอุ้มบาตร ๓๙ นิว้ เพ่ือเปน็ ตวั แทนของหนุ่มสาว
(หนา้ ๑๑๓)

การดำเนินเรอ่ื ง เรอ่ื งดว้ ยดวงตามืดบอดนน้ั ,ฉันเห็น ผูเ้ ขียนใช้กลวิธใี นการดำเนินเรอ่ื ง โดยการใช้
ตัวละครเลา่ เร่ืองแบบเปน็ ลำดบั ขั้น เป็นการเลา่ เร่อื งที่เกีย่ วพันกับปัญหาความขัดแยง้ ทางความคดิ ของชายคน
หนึง่ ที่ถึงแม้ว่าเขาจะตาบอดแตใ่ จของเขายงั สวา่ งดว้ ยแสงแห่งความศรทั ธาต่อองคพ์ ระทีเ่ ขามากราบไหวเ้ ปน็
ประจำทั้ง ๆท่ีเขาร้วู า่ ตรงนั้นไมม่ ีองคพ์ ระอีกตอ่ ไปอีกแลว้

การปดิ เรอื่ ง เรือ่ งคล้ายวา่ เริ่มจากฝน ผู้เขียนจบเรื่องแบบสือ่ อารมณข์ องตวั ละคร ที่ทำให้ผู้อ่าน
เกิดความคิดสะท้อนใจในตอนจบของเรอื่ ง
ด้วยดวงตาทมี่ ดื บอด ฉนั รบั รู้ถงึ แสงสว่างอันอบอ่นุ ยงั ทิศทางทฉ่ี ันตง้ั มนั่

กอ่ นหนา้ นีฉ้ ันไมเ่ คยเหน็ ว่ามีอะไรต้งั อยู่ คนตาบอดอย่างฉนั กม้ กราบ…
(หน้า ๑๑๗)

ตวั ละคร ตัวละครเอก ในเร่อื ง คือ “ฉนั ” เปน็ ตวั ละครเอกของเรื่อง และเปน็ ศูนยก์ ลางของ
เหตกุ ารณ์ที่เกดิ ขนึ้ ทั้งหมด เป็นตวั ละครทเี่ ปน็ จดุ ทำให้เรือ่ งมกี ารเปลยี่ นแปลงเกิดข้ึน ตัวละครประกอบ เปน็
ตัวละครทช่ี ่วยในการดำเนินเรอ่ื ง ได้แก่ เศรษฐีทงั้ สองตระกลู ชาวบา้ น

บทสนทนา ในเรื่องดว้ ยดวงตามอื น้นั ,ฉันเหน็ ผู้เขยี นส่ือแนวความคิดหรอื ทศั นคติทม่ี ตี อ่ สังคม
มนุษย์ ผ่านการเล่าเรอ่ื งของตวั ละครจะไม่เน้นบทสนทนาของตัวละครและเนือ้ เร่อื ง โดยผ้เู ขยี นใช้บทสนทนา
ในเร่ืองไมม่ าก แตม่ ีความกระชับรดั กมุ มคี วามเปน็ ธรรมชาตเิ หมือนข้อความทคี่ นทว่ั ไปใชพ้ ูดกัน
ตวั อย่างเช่น

“พระหายไปแล้วลุงจะกราบอะไรอีก มณฑปเปลา่ หรือวา่ ลกู กรงเหล็กท่ีบกพรอ่ งหนาท่ี”
ฟังแล้ว ฉนั นกึ เห็นลกู กรงเหล็กทเ่ี ปดิ อา้ ตอ่ ไปมณฑปแห่งนีค้ งถกู ทงิ้ ขว้าง
ผ้คู นจะไม่ผา่ นเข้ามา ไมม่ ใี ครปดั กวาดดแู ลศาสนาคงจะเส่อื มลงกระมงั

๒๐

ในเมือ่ วัตถุแหง่ ศรทั ธา ของผ้คู นสญู ไปแล้วเชน่ น้นั หรือ
“กอ่ นหน้านี้ฉันไมเ่ หน็ ว่ามอี ะไรตงั้ อยู่ คนตบอดอยา่ งฉันก้มกราบ”
ฉาก
เหตุการณเ์ กิดที่วัดนำ้ ใต้
บรรยากาศ ในเรอ่ื งดว้ ยดวงตามอื นั้น,ฉันเหน็ ผูเ้ ขยี นสะทอ้ นถงึ ความเชอื่ ความศรทั ธาและ
ประเพณีของชาวบ้านวัดนำ้ ใตไ้ วอ้ ยา่ งชัดเจน
ตวั อยา่ งเช่น
“หลงั ส้นิ งานนาในปลายเดอื นสี่ เมื่อขนขา้ วเปลอื กขน้ึ ยุง้ ฉางเรยี บร้อยแลว้
บางพวกชว่ ยกันทำ ความสะอาดลานวดั เพื่อรอรบั งานบญุ สงกรานต์
เลา่ กันวา่ องค์พระทองแดงมี อทิ ธิฤทธ์ขิ ึน้ มาจากคำบอกเลา่ บดั นพ้ี ระหายไป
ศรัทธาก็หายไป เชน่ กัน

๒๑

วิเคราะหว์ รรณกรรมซไี รต์ แดดเช้ารอ้ นเกนิ กวา่ จะนัง่ จบิ กาแฟ

เรอื่ งอยากไดส้ กั บทเรียนไหม
แนวคดิ หรอื สารัตถะของเร่ือง ผูเ้ ขยี นตอ้ งการสอ่ื ใหเ้ หน็ วา่ โอกาสของชวี ติ มนั ไม่ได้มบี อ่ ยครงั้

ชีวิตของเราน้นั มันสัน้ ไม่รวู้ า่ จะจบลงท่ีไหนจะเป็นยังไง ถา้ หากไมร่ บี ทำตามทตี่ ้ังใจก็อาจจะไปไม่ถงึ
ประสบการณจ์ ะสอนให้เรารูว้ ่าควรจะไปต่อยงั ไงถึงจะถึงฝัน

โครงเรื่อง เรอ่ื งอยากไดส้ ักบทเรียนไหม เปน็ โครงเรื่องแบบย้อนกลับจะไมเ่ น้นความสำคัญของ
ลำดบั เหตุการณพ์ ฤตกิ รรม และสภาพความรสู้ ึกนึกคิดของตัวละครเปน็ สำคัญ

การเปิดเร่ือง ผู้เขียนใช้กลวิธีในการเปดิ เร่ืองโดยการใช้บทสนทนา
“อยากได้สักบทเรยี นไหม” ผมถามเดก็ ใหม่

เด็กหน่มุ พยักหน้า
“บทเรียนทห่ี นึ่ง เหยียบให้มิด” เดก็ หนมุ่ ทำหนา้ สงสยั
(หนา้ ๑๑๙)
การดำเนนิ เร่ือง เร่ืองอยากได้สกั บทเรียนไหม ผ้เู ขียนใชก้ ลวธิ ใี นการดำเนินเร่ือง โดยการลำดับ
เรื่องแบบยอ้ นกลบั เปน็ การเล่าเร่ืองทส่ี อนใหร้ ้เู ก่ยี วกับการใช้ชวี ติ แบบพอดชี า้ ก็รอนานถา้ เรว็ ไปก็อาจไปไม่ถงึ
เล่าถึงชีวติ การทำงานของชายคนหนง่ึ ทอี่ ยากเปน็ นกั แต่งเพลงแตม่ าสมัครงานเป็นนกั เขียนปา้ ยไปๆมาๆกลบั
กลายมาเปน็ คนขับรถเท่ยี วติดปา้ ยตามงานคอนเสิร์ตประสบการณค์ รง้ั นส้ี อนใหเ้ ขาไดร้ ู้อะไรหลายๆอย่าง
เกย่ี วกบั ชวี ติ
การปดิ เร่อื ง เร่อื งอยากไดส้ ักบทเรียนไหม ผู้เขยี นจบเร่อื งแบบทงิ้ ปัญหา
ให้ผอู้ ่านขบคดิ ตาม
ชวี ติ มันไม่เหมือนถนนหลวงถา้ ป้ายมันบอกว่าควนกาหลง ๒๗๕ นัน่ ไมไ่ ด้หมายความวา่
จะเอา ความเรว็ รถหารกบั ระยะทางแล้วแล้วจะได้เวลาท่เี ราไปถงึ ระหวา่ งทาง
มันมีคดมโี ค้ง หลายอยา่ งซึง่ ไมร่ วู้ ่าเราจะเสยี เวลากับมนั แคไ่ หน
ชวี ิตกแ็ บบนั้นเมื่อถงึ ทางตรง เม่อื ไหรอ่ ย่าลังเล เหยียบให้มิด….
(หน้า ๑๔๒)
ตัวละคร ตัวละครเอก ในเรื่อง คือ “ฉัน” เป็นตวั ละครเอกของเร่ือง และเปน็ ศูนยก์ ลางของ
เหตกุ ารณ์ทีเ่ กิดขึน้ ทง้ั หมด เป็นตวั ละครที่เปน็ จุดทำให้เรื่องมกี ารเปล่ยี นแปลงเกดิ ข้ึน ตวั ละครประกอบ เปน็
ตัวละครทช่ี ่วยในการดำเนนิ เรื่อง ไดแ้ ก่ ตาเฒ่า เด็กฝึกงาน
บทสนทนา ในเร่ืองอยากไดส้ กั บทเรยี นไหม ผเู้ ขยี นส่อื แนวความคดิ หรอื ทศั นคตทิ มี่ ีตอ่ สงั คม
มนุษย์ ผา่ นการเลา่ เร่ืองของตวั ละครจะไม่เน้นบทสนทนาของตวั ละครและเน้อื เรอื่ ง โดยผูเ้ ขียนใช้บทสนทนา
ในเร่ืองไมม่ าก แต่มีความกระชับรดั กมุ มีความเปน็ ธรรมชาตเิ หมือนขอ้ ความทค่ี นทว่ั ไปใชพ้ ดู กัน
ตัวอยา่ งเชน่
สายลมรอ้ นอบอวลอยู่ในรถ มันพัดพากลน่ิ ถนนไหมแ้ ดดเขา้ มาดว้ ย

๒๒

“แกมีความฝันบ้างไหม”
“เยอะ”
“เล่าให้ฟังหนอ่ ย”
“เป็นนกั แต่งเพลง”
“แตง่ เพลง?”
“ใช่ แต่งเพลงใหห้ ัวหน้าเอกชยั นแ่ี หล่ะ”
ตาเฒา่ หัวเราะ
(หนา้ ๑๒๕)
ฉาก มฉี ากที่ไม่ชดั เจน เพราะเขาตระเวนเดินทางไปทกุ ๆทที่ ี่มกี ารจา้ งงานทำปา้ ย
บรรยากาศ ในเรื่องอยากไดส้ ักบทเรยี นไหม ผู้เขียนบรรยายบรรยากาศความตืน่ เตน้ และทา้ ทาย
ของตวั ละคร
ตวั อยา่ งเชน่
“ส่ิงทีผ่ มมองหาตอนนีค้ ือป้ายบอกระยะทาง จากตรงน้เี ข้าตัวจงั หวดั ๗๕กิโลเมตร
ผมขับรถด้วยความเร็ว ๘๐ มันจะถงึ ภายในช่ัวโมง แตถ่ า้ ผมเหยยี บให้ถงึ ๑๔๐
มันกถ็ งึ ภายในครึ่ง ช่วั โมง คร่งึ ช่วั โมงจะพอไหมสำหรับคนไข้เสน้ เลือดหัวใจตบี ตัน

๒๓

วเิ คราะห์วรรณกรรมซีไรต์ แดดเชา้ ร้อนเกินกวา่ จะน่งั จบิ กาแฟ

เร่ืองแม่ทัพตายแล้ว
แนวคดิ หรอื สารัตถะของเรอ่ื ง ผเู้ ขยี นตอ้ งการสื่อใหเ้ ห็นว่าโลกแหง่ ความเป็นจริงกบั อีกโลกท่เี รา

สรา้ งมันขึน้ มาให้มีแตค่ วามสขุ และสมหวงั ในทุกอย่าง มันชา่ งแตกต่างกนั มากมายกับโลกของความเปน็ จรงิ อยู่
ทว่ี า่ เราจะสามารถหลดุ ออกมาจากโลกแหง่ ความฝนั แลว้ ยอมรบั กบั ความเป็นจรงิ ทีต่ อ้ งเผชญิ ไดห้ รือไม่ หากยงั
อยู่ในโลกที่ไม่มวี ันเป็นจรงิ ก็จะไมส่ ามารถอยู่ร่วมกบั ผู้อื่นได้

โครงเรื่อง เรือ่ งแม่ทพั ตายแลว้ เป็นโครงเรื่องแบบลำดับเหตกุ ารณจ์ ะเน้นความสำคญั ของ
ลำดับเหตุการณพ์ ฤตกิ รรม และสภาพความรสู้ กึ นกึ คิดของตวั ละครทีม่ ตี อ่ สังคมและบคุ คลรอบขา้ ง

การเปิดเรื่อง ผเู้ ขยี นใช้กลวธิ ีในการเปดิ เรื่องโดยการบรรยายเหตุการณ์
๑. เสยี บปลกั๊ กดพาสเวิรด์ มขี า่ วมาถึงขา้ เม่ือเช้า แมท่ ัพของเราตายแล้ว ในสมรภูมสดุ ท้าย

ฉนั ยนื ม้าหา่ งออกไปไมเ่ กนิ สามวา เป็นตาหลงั ระวงั ภยั ทัพของเราเริ่มล้าศตั รโู อบลอ้ มไวท้ กุ ทศิ ทง้ั
ใกลจ้ นหายใจจรดกนั
(หน้า ๑๔๓)

การดำเนนิ เร่ือง เร่อื งแม่ทัพตายแล้ว ผู้เขียนใชก้ ลวธิ ใี นการดำเนินเร่อื ง โดยการลำดบั เรื่องแบบ
ลำดับเหตุการณเ์ ป็นการเลา่ เร่อื งทข่ี องกลมุ่ คนทีผ่ ูกชีวิตตวั เองกบั เกมส์เหมอื นชีวติ ของพวกเขาไดเ้ ขา้ ไปตอ่ สู้กับ
นักรบเผา่ มดื จนวนั หนึ่งทกุ คนในกลุม่ ตา่ งพาตัวเองใหห้ ลุดออกมาจากวังวนนัน้ แตม่ ีเพียงหนึ่งเดียวท่ยี ังไม่
สามารถดงึ ตงั เองออกมาไดเ้ ขาบอกกับทกุ คนว่าเขาคอื นกั รบของแม่ทพั

การปิดเร่ือง เรอื่ งแมท่ พั ตายแล้ว ผ้เู ขยี นจบเรอื่ งแบบหักมมุ
วทิ ยาไมม่ เี ร่อื งสง่ั เสีย ทง้ั สง่ิ ทเ่ี ขาอยากบอก กม็ ีแตท่ ี่จารลงบนแผน่ หนังน้ีเท่าน้ันดงั นน้ั

ผมควรเลิก คดิ ถึงเขา พร่งุ นผ้ี มมีสงครามท่ีตอ้ งเดนิ เข้าไปหา ผมอา่ นข้อความทีจ่ ารลงบนหนงั
ผืนน้นั อกี ครั้ง ดาวยงั คงยืนเด่นโดยท้าทาย คนต่างหาก คนยังคงยนื โดดเด่น ท้าทาย วิทยา….

๒๔

ขาอาจไมร่ ู้วา่ เนอื้ เพลงมันเพีย้ น แต่อย่างไรกต็ าม ตอนกลางวันแสงอาทิตย์คงส่องลงมาถงึ
หนงั ชิ้นนค้ี งจะแหง้ ทนั ก่อนที่จะเน่าไปเสยี ก่อน นึกถึงตอนที่หนังถูกหมกไฟ
ขูดแล้วแช่นำ้ ถา้ โชคดี หนงั ช้นิ น้คี งพอทำอาหารไดส้ ักมื้อ
(หนา้ ๑๗๔)

ตัวละคร ตวั ละครเอก ในเรือ่ ง คอื “ฉนั ” เปน็ ตัวละครเอกของเร่ือง และเปน็ ศนู ย์กลางของ
เหตุการณท์ ่ีเกิดขนึ้ ทั้งหมด เปน็ ตวั ละครท่ีเปน็ จุดทำให้เร่อื งมกี ารเปลยี่ นแปลงเกดิ ขึ้น ตัวละครประกอบ เปน็
ตวั ละครท่ชี ่วยในการดำเนนิ เร่ือง ไดแ้ ก่ วิทยา สหายฟู สหายจอมขวัญ สหายแสงเทยี น

บทสนทนา ในเรื่องแม่ทพั ตายแล้ว ผ้เู ขยี นสื่อแนวความคิดหรือทัศนคติของตวั ละครทม่ี ีตอ่ สงั คม
มนุษย์ ตวั ละครมีความขัดแยง้ ในตัวโดยผ่านการเลา่ เรื่องของตวั ละครจะไม่เน้นบทสนทนาของตวั ละครและเน้อื
เรื่อง โดยผ้เู ขียนใช้บทสนทนาในเร่ืองไมม่ าก
ตวั อย่างเชน่

“วทิ ยามันหนกั ไม่รู้จกั แยกแยะความจรงิ กับเกมส์ ขืนเปน็ แบบน้ตี อ่ ไปสักวันตอ้ งเปน็ บ้า”
“ไม่หรอก กูว่าความคิดแกกใ็ ช้ได้ อย่างน้อยแกก็มั่นคงกบั วถิ ีของแก” ผมพยายามแกต้ วั แทน
“น่ันแหล่ะบ้า โลกไปถึงไหนแลว้ ตอนนป้ี ญั หาของโลกคอื ประชากรเปน็ โรคอ้วน
แตว่ ทิ ยายังคดิ ถงึ คนอดอยาก มันมที ่ีไหนกนั คนอดอยากยากจน เบิ่งตาดูเสียบ้าง
ในเมอื งนีม้ ีแต่ สถานลดความอ้วน”
“วิทยาอยากให้โลกมคี วามสุข”
“ใครไมม่ คี วามสขุ มองดูรอบตัวสิ มแี ตเ่ สียงหวั เราะ ยคุ สมัยของความอดอยากผา่ นพน้ ไปแล้ว”
(หน้า ๑๕๙)
ฉาก
เหตกุ ารณ์เกดิ ทรี่ า้ นเกมส์,รา้ นฟนื โชนไฟ,โรงเเรม,ท่อระบายน้ำ
บรรยากาศ ในเรื่องอยากแม่ทัพตายแลว้ ผ้เู ขยี นต้องการสอ่ื ความสับสนและความขดั แย้งของตวั
ละครระหว่างโลกแหง่ ความจรงิ กับโลกของเกมส์
ตัวอยา่ งเช่น
พรุ่งนี้ขา้ ต้องตืน่ แต่เชา้ เพอื่ เปลยี่ นทพี่ ัก ข้าสังหรณใ์ จวา่ พวกปศี าจของเผ่ามืด
อาจรูแ้ ล้ววา่ ข้าหลบ อยู่ทน่ี ขี่ า้ ไดก้ ลน่ิ พวกมัน ยงั ไมท่ นั หลบั ตา...
คล้ายมีไฟแล่นผ่านทวั่ ร่าง กอ่ นจะเปลี่ยนเปน็ ความเย็นจบั ขวั้ หวั ใจ ข้าเบิกตาลุกโพลง
ร่างกายของ ขา้ ค่อยๆจางหายไป เงามืดโผลม่ าจากทว่ั ทิศ พวกมนั เจอขา้ แลว้ จรงิ ๆ”
(หนา้ ๑๕๓)

๒๕

วเิ คราะห์วรรณกรรมซีไรต์ แดดเชา้ ร้อนเกินกวา่ จะนัง่ จิบกาแฟ

เรอ่ื งหนุมานเหยียบเมือง
แนวคิดหรือสารัตถะของเรื่อง ผู้เขยี นตอ้ งการสอ่ื ใหเ้ หน็ ว่าโลกของเรามีผู้คนหลากหลายตา่ งคน

ต่างความคิดตา่ งนิสยั ล้วนแลว้ แต่มีความเช่ืออยใู่ นตัวกนั ทุกคน ซ่ึงความเช่อื แตล่ ะเรือ่ งก็อาจจะพสิ ูจนไ์ ม่ได้แต่
ก็เช่อื วา่ มีอยู่จริงไม่วา่ จะมตี ำแหน่งเปน็ หมอหรอื คนธรรมดาก็มีความเช่อื ในเรื่องเหนอื ธรรมชาติไดเ้ หมือนกัน
หากว่าเราไม่เช่อื ก็ไม่ควรจะลบหลู่ในส่ิงทีเ่ ขาศรทั ธา

โครงเร่อื ง เรอื่ งหนมุ านเหยียบเมือง เปน็ โครงเรือ่ งแบบลำดับเหตกุ ารณจ์ ะเนน้ ความสำคัญของ
ลำดบั เหตกุ ารณพ์ ฤติกรรม และสภาพความรสู้ กึ นึกคิดของตวั ละครทมี่ ีตอ่ สงั คมและบุคคลรอบขา้ งสะทอ้ น
ออกมาตามความรู้สกึ ของตัวละครนั้น

การเปดิ เร่อื ง ผู้เขยี นใช้กลวธิ ใี นการเปิดเรอ่ื งโดยการบรรยายเหตุการณ์
...หายใจถ่ีหวั ใจสน่ั มอื ส่ันชพี จรเต้นเรว็ เหงอ่ื ซึมฝามือ พ้ืนเอียง

วบู วาบจะเปน็ ลม หวาดกลัว แพนิค
การดำเนินเรอ่ื ง เรือ่ งหนมุ านเหยียบเมอื ง ผูเ้ ขียนใช้กลวธิ ใี นการดำเนินเรื่อง โดยการลำดับเรอ่ื ง
แบบลำดบั เหตกุ ารณเ์ ป็นการเลา่ เรื่องของผูช้ ายคนหนงึ่ ซ่งึ ชีวติ ของเขาถูกผูกตดิ กับความเช่ือโดยท่เี ขาไม่
ต้องการและเขากไ็ มไ่ ด้มีความเช่อื เกยี่ วกบั เรื่องเหนือธรรมชาตเิ ร่ืองท้ังหมดท่ีเกิดขนึ้ กับตวั เขาเป็นเพียงส่งิ ทีจ่ ติ
ของเขากำหนดมนั ข้นึ มามันไมใ่ ช่เร่ืองจรงิ
การปิดเร่อื ง เรอ่ื งหนุมานเหยยี บเมือง ผู้เขยี นจบเรื่องแบบทง้ิ ปญั หา
ให้ผอู้ า่ นขบคิดตาม
“กคู ือหนมุ าน” ผมแหงนหนา้ หัวเราะ ตอนน้ีผมคลา้ ยจะเปน็ ลม ตาพรา่ มวั แตพ่ อมองเหน็ สีหนา้
ของพระครูผเู้ ป็นเจา้ พธิ ี รวมทงั้ คนในพิธที หี่ นั มาดว้ ยใบหน้าคลา้ ยถกู ผหี ลอก ผมกระโจนพรวดถงึ ประรำพิธี
เตะทเี ดียวบายศรขี าดท้ังเกา้ ยอด ยกโตะ๊ เครอ่ื งเซ่นทุม่ ไปยังกล่มุ พราหมณ์ รื้อทำลายข้าวของทุกอย่าง... แต่
นั่นตอ้ งรอหลงั จากทผี่ มหมดสติไปแลว้ .
(หน้า ๒๐๕)
ตวั ละคร ตวั ละครเอก ในเรอื่ ง คือ “ผม” เปน็ ตวั ละครเอกของเรื่อง และเป็นศูนยก์ ลางของ
เหตุการณ์ที่เกดิ ข้นึ ทั้งหมด เปน็ ตวั ละครท่ีเปน็ จดุ ทำให้เรอื่ งมกี ารเปล่ียนแปลงเกดิ ข้นึ ตัวละครประกอบ เป็น
ตัวละครทีช่ ่วยในการดำเนินเรือ่ ง ไดแ้ ก่ เมยี เฒา่ ทพิ ย์ พอ่ ลุงทนิ หมอ
บทสนทนา ในเรื่องหนมุ านเหยียบเมอื ง ผเู้ ขยี นสอื่ แนวความคิดหรือทศั นคตขิ องตวั ละครทีม่ ตี อ่
สงั คมมนุษย์ ตวั ละครมีความขัดแยง้ ในตวั โดยผ่านการเลา่ เรื่องของตวั ละครจะไมเ่ นน้ บทสนทนาของตวั ละคร
และเน้ือเรอ่ื ง โดยผูเ้ ขียนใช้บทสนทนาในเรอ่ื งไม่มาก แต่มีความกระชับรดั กุม

๒๖

ตวั อย่างเชน่

หลงั จากแนใ่ จแลว้ องคม์ หาเทพแนะนำว่าผม ควรนงั่ สมาธิ ตอนนีผ้ มมีองค์แล้วทำจติ ใจใหม้ สี มาธิ งดการกนิ
เนื้อ งดการกนิ ขา้ วงานศพ ทำรา่ งกายใหบ้ รสิ ุทธ์ิ สักพักเทพก็สามารถลงประทบั ได้

“เทพมาทำอะไรกบั รา่ งผมครับ”
“แสดงวา่ ตอนนี้ลกู กำลงั มีเคราะห์ เดย๋ี วพอ่ จะชว่ ยเปดิ ทางให”้
(หน้า ๑๙๑)
ฉาก เหตกุ ารณเ์ กิดทีโ่ รงพยาบาล,ศาลหลกั เมอื ง,ตำหนกั องค์มหาเทพ,วัดพระมหาธาตุ
บรรยากาศ ในเรื่องหนมุ านเหยยี บเมือง ผู้เขียนตอ้ งการส่อื ความสับสนและความขัดแยง้ ของ
ตวั ละครทีเ่ กดิ ข้นึ ภายในจติ ใจของเขา ระหวา่ งความเชื่อท่ีพิสูจนไ์ มไ่ ดก้ บั วทิ ยาศาสตรท์ พี สิ ูจน์ได้
ตวั อยา่ งเช่น
“ขา้ เหน็ เอ็ง เอ็งกำลงั ยอมรับข้า ต้องการข้า ข้าเผาตำหนักมหาเทพแลว้ ตามทเ่ี อง็ ต้องการ
ไฟนนั่ ไม่ใชภ่ าพหลอนขา้ คอื ของจริง เอง็ จงเปดิ ใจทำจิตใจใหส้ งบ รวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้า
เอ็งต้องการพลงั จากขา้ เดีย๋ วขา้ จะให้”
“กคู ือหนุมาน” ผมแหงนหนา้ หัวเราะ ตอนนี้ผมคลา้ ยจะเปน็ ลม ตาพร่ามวั
แต่พอมองเหน็ สีหน้าของ พระครผู ้เู ปน็ เจ้าพธิ ี รวมท้ังคนในพิธี
ทีห่ ันมาดว้ ยใบหน้าคลา้ ยถกู ผีหลอก ผมกระโจนพรวดถงึ ประรำพิธี
เตะทเี ดียวบายศรขี าดท้งั เก้ายอด ยกโต๊ะเคร่ืองเซน่ ทุม่ ไปยังกลุม่ พราหมณ์
รอื้ ทำลายข้าวของทุกอย่าง... แตน่ ่นั ต้องรอหลังจากทผี่ มหมดสตไิ ป
แล้ว.
(หนา้ ๒๐๕)

๒๗

วเิ คราะห์วรรณกรรมซไี รต์ แดดเช้ารอ้ นเกนิ กว่าจะน่ังจิบกาแฟ

เร่ืองหวงั วา่ กมิ าซจ์ ะไมพ่ ลาดอกี
แนวคิดหรอื สารตั ถะของเร่ือง ผเู้ ขียนต้องการสอ่ื ให้เห็นว่า ทุกคนบนโลกนล้ี ้วนแลว้ แตต่ อ้ งตาย

กันทกุ คน มเี กดิ ก็ต้องมดี ับ มันไมใ่ ชค่ วามผดิ ของพระเจา้ หรอื ของใคร แต่อาจเปน็ เพราะชะตากรรมของเขา ทม่ี ี
เวลาอยู่บนโลกนไ้ี ม่นานจงควรจะยอมรบั ความจรงิ กบั สง่ิ ทดี่ บั ไป แล้วจงต้ังใจทำในวนั ทเี่ หลือใหด้ ที สี่ ดุ

โครงเรอ่ื ง ในเร่ืองหวงั ว่ากิมาซจ์ ะไมพ่ ลาดอีก เป็นโครงเรอื่ งแบบลำดบั เหตกุ ารณจ์ ะเนน้
ความสำคัญของลำดบั เหตกุ ารณพ์ ฤตกิ รรม และสภาพความรสู้ ึกนึกคิดของตวั ละครทม่ี ตี ่อสังคมและบคุ คลรอบ
ข้างสะท้อนออกมาตามความรู้สึกของตัวละครนั้น

การเปดิ เร่ือง เรอื่ งหวังวา่ กมิ าซจ์ ะไมพ่ ลาดอีก ผู้เขียนใช้กลวธิ ีในการเปิดเรื่องโดยการใช้การ
บรรยายเหตุการณ์
กมิ าซเ์ วน้ ชวี ิตปาปา ให้ยนื ยาวถึงหนึง่ รอ้ ยปี เพอื่ อะไร?
(หนา้ ๒๐๗)

การดำเนินเรื่อง เรื่องหวังว่ากมิ าซจ์ ะไมพ่ ลาดอกี ผเู้ ขยี นใชก้ ลวธิ ใี นการดำเนินเรอ่ื ง โดยการ
ลำดับเรือ่ งแบบลำดบั ข้นั เป็นการเล่าเรอ่ื งเลา่ เหตุการณท์ ีเ่ กดิ ข้นึ ท่เี ก่ยี วพนั กับปญั หาความขัดแยง้ ซึง่ เปน็
จดุ สำคัญของเรือ่ ง ซงึ่ กล่าวถึงการจากไปของคนเกอื บท้งั หมู่บา้ นโดยเกดิ จากคลื่นยกั ษข์ องกิมาซผ์ สู้ รา้ งโลก
ทุกคนเช่ือเชน่ น้นั แตเ่ มือ่ ทกุ ชีวติ ได้จากไปคนทเี่ หลอื่ อยกู่ ต็ อ้ งรบั หนา้ ที่คนหาศพเพอื่ ทำพิธสี วดสง่ ใหพ้ วกเขาขนึ้
สวรรค์ ทุกสง่ิ ทกุ อย่างล้วนแล้วแต่เป็นไปตามวฏั จักร มีเกดิ ก็ตอ้ งมดี ับ เม่ือส่งิ หนง่ึ ดับไปกต็ ้องมอี กี สิ่งมาทดแทน
เพอ่ื ทำให้เกดิ ความสมดลุ

การปิดเรอ่ื ง เรอ่ื งหวังวา่ กิมาซจ์ ะไมพ่ ลาดอกี ผู้เขียนจบเรือ่ งแบบธรรมดา เป็นการปดิ เร่อื งทม่ี ี
ศิลปะ และสร้างความประทบั ใจใหก้ ับผูอ้ า่ น

ตวั ละคร ตัวละครเอก ในเรื่อง คอื “ข้า” เป็นตวั ละครเอกของเร่ือง และเป็นศนู ย์กลางของ
เหตกุ ารณท์ ่ีเกดิ ขน้ึ ทัง้ หมด เปน็ ตวั ละครที่เปน็ จดุ ทำให้เรื่องมกี ารเปล่ียนแปลงเกดิ ข้ึน ตัวละครประกอบ เป็น
ตัวละครท่ชี ว่ ยในการดำเนินเรื่อง ได้แก่ แม่เฒา่ ชาวมอแกน ปาปา หญงิ ท้องแก่

บทสนทนา ในเรื่องหวงั ว่ากมิ าซจ์ ะไม่พลาดอีก ผู้เขียนสื่อแนวความคดิ หรอื ทัศนคติทมี่ ตี อ่ กิมาซ์
พระเจ้าผสู้ ร้างโลก ผ่านการเล่าเรื่องของตัวละครจะไมเ่ น้นบทสนทนาของตวั ละครและเนอื้ เร่ือง โดยผ้เู ขียนใช้
บทสนทนาในเร่อื งไมม่ าก แต่มีความกระชบั รัดกมุ
ตวั อย่างเชน่
ในจำนวนผ้รู อดชีวติ มหี ญิงท้องแก่ด้วยคนหนึ่ง นางเป็นเพื่อนบ้านของขา้

คร่งึ รา่ งของนางจมโคลน ขณะทขี่ ้าดึงนางข้ึนมานางถามหาสามี
“ขา้ จะหาให”้ เสยี งขา้ แผว่ เบา ในผืนโคลนจากริมหาดไปจนถงึ ตนี ภู
ผัวของนางอาจจมอยู่ตรงไหน สักแหง่ เช่นเดยี วกับลกู เมียข้า
“กิมาซร์ ับทกุ คนไปหมดแล้ว ในดินแดนสวรรคส์ ที อง” ผู้รอดชีวติ คนหนง่ึ กล่าวซึง่ ขา้ พอใจ

๒๘

ตกคำ่ ปาปาบอกใหท้ กุ คนหาท่นี อน เก็บความร้อนใจไวพ้ ร่งุ น้ี
“พรงุ่ นีเ้ รามหี น้าที่ตอ้ งทำ” ปาปาหมายถึงค้นหาศพ น่ันหรือหน้าท่ขี องเรา?
ฉาก เหตุการณเ์ กิดทเ่ี กาะ,ภเู ขา
บรรยากาศ ในเรือ่ งหวังวา่ กมิ าซ์จะไม่พลาดอกี ผู้เขยี นบรรยายภาพของเหตกุ ารณห์ ลงั เกดิ ภยั

พบิ ัตอิ ย่างชัดเจน ทำให้ผู้อ่านมองภาพเหตุการณท์ ี่เกิดข้นึ ทั้งหมดอย่างละเอยี ดชัดเจน
ตวั อย่างเชน่

ก่อนเกดิ คลืน่ ยกั ษ์ แม่เฒ่าชาวมอแกนเปน็ คนเตือนให้ทุคนรู้ ว่ากำลังจะเกิดภยั พิบัติ
ทะเลที่เคยเป็น มติ รกลบั เรม่ิ บ้าคลงั่ คล่ืนท่มี ีความเรว็ และใหญ่ขึน้ ทกุ ที น้ำทะเลแหง้
ปาปากลับหายขนึ้ ภูจนข้าตอ้ งออกตดิ ตาม กระทัง่ หมูบ่ า้ นถูกคล่นื ยักษ์ซัดสูญ
ข้ารบี วิ่งตรงไปยงั หม่บู า้ น ในหอู ือ้ องึ ดว้ ยเสยี งทำลายล้าง ภายใต้ซากปรกั หักพังศพนบั พัน
จมอยใู่ นโคลน หน้าทีข่ องคนที่เหลือคือคน้ หาศพและผู้รอดชีวิต
จากการทำรา้ ยของกมิ าซ์ คอ่ นวันท่พี วกเราค้นหาศพ และเผอ่ื มีผรู้ อดชีวติ คนอื่นๆอกี
ศพท่ีพบจะถกู ยกมารวมกนั ทต่ี นี ภู ซากเนอ้ื แหลกเหลวปนโคลน บาดแผลเหวอะหวะ
และเศษอวัยวะที่กองรวมกนั ชวนให้นึกถงึ ซากฉลามท่ีถกู ชำแหละในพธิ ลี า่ ปลาประจำปี”

๒๙

วเิ คราะหว์ รรณกรรมซไี รต์ แดดเชา้ รอ้ นเกนิ กว่าจะนง่ั จบิ กาแฟ

เรอื่ ง นาฏกรรมแห่งไฟ:ละครสามองคท์ ยี่ งั เปดิ รับผ้รู ่วมแสดง
แนวคดิ หรือสารตั ถะของเรอื่ ง ผเู้ ขยี นตอ้ งการสือ่ ให้เหน็ ว่า สิ่งท่ีเกดิ ข้นึ ไมว่ า่ มนั จะยงั ไม่เกิดขนึ้

หรือวา่ เกิดข้นึ แล้ว มันก็เปน็ สง่ิ ที่ไม่สามารถคาดเดาหรืออยากใหม้ นั เป็นไปตามทต่ี ้องการได้ เพราะทุกสง่ิ ทกุ
อยา่ ลว้ นเปน็ ไปตามวัฏจกั รของมนั ไม่มใี ครไดใ้ นสิ่งทตี่ อ้ งการท้ังหมด อย่าเรียกรอ้ งในสิ่งท่เี สยี ไปเพราะวันเวลา
ไมอ่ าจจะหวนกลบั มาได้ มีเพยี งแคต่ ้องยอมรับกับความจรงิ และยินดกี บั วันเวลาท่เี หลอื อยู่

โครงเรือ่ ง เร่ืองนาฏกรรมแหง่ ไฟ:ละครสามองคท์ ี่ยงั เปดิ รับผู้ร่วมแสดง เปน็ โครงเรอื่ งแบบ
ลำดบั เหตกุ ารณจ์ ะเนน้ ความสำคญั ของลำดบั เหตกุ ารณพ์ ฤติกรรม และสภาพความรสู้ ึกนกึ คดิ ของตัวละคร ท่มี ี
ตอ่ สงั คมและสิ่งรอบขา้ งสะทอ้ นออกมาตามความรสู้ กึ ของตัวละครนัน้ ๆ

การเปดิ เรอื่ ง เรื่องนาฏกรรมแห่งไฟ:ละครสามองคท์ ยี่ ังเปดิ รับผู้ร่วมแสดง
ผ้เู ขยี นใชก้ ลวิธีในการเปิดเร่ืองโดยการใชต้ ัวละครเลา่ เรือ่ ง
เปดิ มา่ น
ในจำนวนผ้ชู มอันมากมาย หน่มุ สาวคู่หนึ่งนง่ั กุมมือกนั ตาจับจอ้ งบนเวที

หนุ่มคนนั้นกำลัง ตดั สนิ ใจว่า จะบอกแฟนสาวของเขาดีหรอื ไม่
ผลตรวจสขุ ภาพประจำปพี บวา่ เขาเปน็ มะเร็งระยะที่สาม
(หนา้ ๒๒๑)
การดำเนินเร่ือง เร่ืองนาฏกรรมแหง่ ไฟ:ละครสามองคท์ ่ยี งั เปดิ รบั ผู้ร่วมแสดง ผู้เขยี นใช้กลวิธใี น
การดำเนนิ เรอ่ื ง โดยการลำดบั เร่อื งแบบลำดบั เหตกุ ารณเ์ ป็นการเล่าเรอื่ งผ่านการชมละครเวทีซ่งึ ในแต่ละเรื่อง
กแ็ ฝงไปดว้ ยความหมายโดยนัยและเชื่อมโยงไปยงั เหตกุ ารณท์ เ่ี ปน็ จดุ เรมิ่ ตน้ ของการเปดิ เร่อื ง
การปดิ เรอ่ื ง เร่อื งนาฏกรรมแหง่ ไฟ:ละครสามองค์ทยี่ งั เปดิ รับผรู้ ่วมแสดง ผเู้ ขียนจบเร่อื งแบบทง้ิ ปญั หาให้
ผูอ้ ่านขบคดิ
ตัวละคร ตัวละครเอก ในเรื่อง คอื หนุม่ สาวคู่หนง่ึ เป็นตวั ละครเอกของเร่ือง และเปน็
ศนู ยก์ ลางของเหตุการณ์ทีเ่ กดิ ข้นึ ทั้งหมด เปน็ ตวั ละครทเี่ ปน็ จุดทำใหเ้ ร่ืองมีการเปลยี่ นแปลงเกิดขึ้น
บทสนทนา ในเรือ่ งนาฏกรรมแห่งไฟ:ละครสามองคท์ ่ียงั เปิดรับผรู้ ว่ มแสดง ผเู้ ขยี นส่อื
แนวความคิดหรอื ทศั นคติของตวั ละครท่ีมตี อ่ สังคมมนษุ ย์ ตัวละครมคี วามขัดแยง้ ในตวั โดยผา่ นการเลา่ เร่ือง
ของตัวละครไม่มีบทสนทนาแตจ่ ะแสดงออกทางความรสู้ กึ นกึ คิดของตัวละครเปน็ สำคัญ
ฉาก เหตกุ ารณเ์ กิดทโี่ รงละคร
เปดิ มา่ น
ในจำนวนผชู้ มอันมากมาย หนุ่มสาวคูห่ น่ึงน่ังกุมมือกนั ตาจบั จอ้ งบนเวที หนมุ่ คนน้นั กำลัง
ตดั สนิ ใจว่า จะบอกแฟนสาวของเขาดหี รือไม่ ผลตรวจสขุ ภาพประจำปพี บว่าเขาเป็นมะเรง็ ระยะทส่ี าม
(หนา้ ๒๒๑)

๓๐

บรรยากาศ ในเรือ่ งนาฏกรรมแห่งไฟ:ละครสามองค์ทย่ี ังเปิดรบั ผรู้ ่วมแสดง ผเู้ ขยี นตอ้ งการสื่อ
ความสับสนและความขัดแย้งของตัวละครทเ่ี กดิ ขึน้ ภายในจิตใจของหน่มุ สาวคหู่ น่ึง

๓๑

วิเคราะหว์ รรณกรรมซีไรต์ แดดเช้าร้อนเกินกวา่ จะนัง่ จิบกาแฟ

เร่อื งอยา่ งน้อยกส็ ัก ๕ นาที

แนวคิดหรอื สารัตถะของเร่อื ง ผู้เขียนต้องการส่ือใหเ้ หน็ ว่าโอกาสของชวี ติ มนั ไม่ไดม้ ีบอ่ ยครงั้

ชีวิตของเรานน้ั มนั สั้น ไมร่ วู้ า่ จะจบลงท่ไี หนจะเปน็ ยังไง ถา้ หากรีบทำไปก็ไมด่ คี วรจะมเี วลาใหต้ วั เองบ้าง อย่าง

น้อยๆกใ็ ห้รา่ งกายได้พักผ่อนถา้ เกดิ ล้มปว่ ยมามีเงินเยอะแคไ่ หนมันกไ็ ม่คมุ้

โครงเร่ือง เรอ่ื งอย่างนอ้ ยก็สกั ๕ นาที เปน็ โครงเรือ่ งแบบลำดบั เหตกุ ารณจ์ ะเนน้ ความสำคญั

ของลำดับเหตุการณพ์ ฤตกิ รรม และสภาพความรสู้ กึ นกึ คดิ ของตวั ละครเปน็ สำคัญ

การเปิดเรอื่ ง ผูเ้ ขียนใชก้ ลวธิ ใี นการเปดิ เร่ืองโดยการใช้ตัวละครเล่าเรื่อง

ฉันบอกใหค้ นขับ นำรถไปจอดทล่ี านจอดอัตโนมตั ชิ ัน้ ใตด้ นิ หา่ งจากคลนิ ิกร่วมๆกิโลเมตร บรเิ วณใกลๆ้ กำลงั มี

งานกอ่ สรา้ ง ปา้ ยหนา้ เขตก่อสร้างเขียนชอ่ื บริษทั ของฉันเอง เปน็ บรษิ ทั สาขาท่ีให้ลูกชายคนโตดูแล จำไดว้ ่า

กอ่ นหนานฝ้ี นตกหนักจนงานเดินลา่ ช้า บัดน้จี ึงต้องเร่งส่งงาน บรรดาคนงานตา่ งเร่งรบี จนน่ากลัววา่ จะไมม่ ี

เวลาพักผอ่ น

(หน้า ๒๕๓)

การดำเนินเร่ือง เรอื่ งอยา่ งนอ้ ยก็สกั ๕ นาที ผู้เขยี นใชก้ ลวธิ ีในการดำเนนิ เร่อื ง โดยการลำดบั

เร่อื งแบบลำดบั ขน้ั เหตุการณเ์ ปน็ การเลา่ เร่ืองการใชช้ ีวติ ของผูช้ ายคนหน่งึ ทม่ี ีแตค่ วามเรง่ รบี เวลาทกุ อย่างของ

เขาทมุ่ เทให้กบั เรือ่ งงานจนหมดจนไมม่ เี วลาดูแลตวั เองที่เป็นแบบนกี้ เ็ พราะเร่อื งธรุ กิจของเขาทร่ี อนานไมไ่ ด้

พอๆกบั เรือ่ งสุขภาพของเขา

การปิดเรอ่ื ง เรือ่ งอยา่ งน้อยก็สกั ๕ นาที ผเู้ ขียนจบเรอื่ งแบบ

ธรรมดา -

ตวั ละคร ตัวละครเอก ในเรอื่ ง คือ “ฉนั ” เปน็ ตัวละครเอกของเรื่อง และเปน็ ศูนย์กลางของ

เหตุการณ์ทเี่ กิดขน้ึ ท้งั หมด เป็นตัวละครท่ีเปน็ จุดทำใหเ้ รือ่ งมกี ารเปลี่ยนแปลงเกิดข้ึน ตัวละครประกอบ เป็น

ตวั ละครทช่ี ว่ ยในการดำเนนิ เรอื่ ง ได้แก่ คนขบั รถ คนงานก่อสร้าง

บทสนทนา ในเร่ืองอย่างน้อยก็สกั ๕ นาที ผู้เขียนส่อื แนวความคิดหรือทัศนคตทิ มี่ ตี อ่ การใช้

ชีวิตประจำวนั ผ่านการเล่าเรือ่ งของตวั ละครจะไมม่ บี ทสนทนาของตัวละครในเนื้อเรอ่ื ง

ฉาก ทีท่ ำงาน

บรรยากาศ ในเรอ่ื งอยา่ งนอ้ ยก็สกั ๕ นาที ผู้เขียนบรรยายบรรยากาศความตนื่ เต้น และทา้ ทาย

ของตัวละคร

๓๒

วเิ คราะหว์ รรณกรรมซีไรต์ แดดเชา้ รอ้ นเกนิ กวา่ จะนงั่ จิบกาแฟ

เร่ืองมติ ิทับซ้อนในโลกซอ่ นเรน้
แนวคิดหรอื สารัตถะของเรือ่ ง ผูเ้ ขียนตอ้ งการสื่อให้เหน็ วา่ โลกแหง่ ความเปน็ จริงกบั อกี โลกทีเ่ รา

สรา้ งมันขึน้ มาให้มีแตค่ วามสขุ และสมหวังในทกุ ๆเร่อื ง มันกจ็ ะกลายเป็นแคค่ วามทรงจำไปในพรบิ ตาสิ่งทผ่ี ่าน
ไปแล้วก็ใหม้ ันผา่ นไปอย่าเกบ็ เอาไปคดิ ใหใ้ จเป็นทุกขโ์ ลกมนั ก็มหี ลายรปู แบบ สขุ บา้ ง ทกุ ข์บา้ ง เป็นเรอ่ื ง
ธรรมดา เพราะว่าในโลกนไ้ี ม่มีอะไรแน่นอนเสมอไป

โครงเร่ือง
เรอ่ื งมิตทิ ับซอ้ นในโลกซอ่ นเร้น เปน็ โครงเรื่องแบบย้อนกลบั จึงไม่เนน้ ความสำคญั และความสมั พนั ธข์ องลำดบั
เหตุการณ์ แต่จะเน้นท่พี ฤตกิ รรม และสภาพความรู้สึกนกึ คดิ ของตวั ละครเปน็ สำคญั

การเปดิ เร่ือง ผู้เขียนใช้กลวธิ ีในการเปดิ เรอื่ งโดยการบรรยายเหตกุ ารณ์
การดำเนนิ เร่ือง
เรื่องมติ ทิ บั ซอ้ นในโลกซ่อนเร้น ผเู้ ขยี นใช้กลวธิ ใี นการดำเนนิ เร่อื ง โดยการลำดับเรอื่ งแบบ
ยอ้ นกลบั เป็นการเลา่ เรือ่ งย้อนหลงั จากตอนกลางของเร่อื ง แลว้ เร่ิมเลา่ เหตุการณใ์ นอดตี ทเ่ี กดิ ข้นึ ซึ่งมีความ
เกย่ี วพนั กับผมู้ ีอิทธิพลในท้องถน่ิ ถึงเร่ืองของการมีบา้ นเลก็ บ้านน้อยของคนใหญค่ น โตภรรยาหลวงจงึ อยากจะ
รวู้ า่ ใครเป็นเมียน้อยจึงไดว้ า่ จ้างนกั สืบเพ่ือตดิ ตามพฤตกิ รรมของสามี และเหตุมันก็เกิดขึ้นตรงน้เี ม่อื นักสบื หน่มุ
แอบไปมีสัมพันธก์ บั หญงิ สาวที่อยใู่ นขา่ ยต้องสงสัยว่าเปน็ เมยี น้อย โดยชายหน่มุ และหญิงสาวน้นั มกี ฎขอ้ หา้ ม
ท่วี ่าแต่ละฝา่ ยจะไมเ่ หลอ่ื มลำ้ โลกของอีกฝา่ ย และที่สำคญั คือทงั้ สองตอ้ งหา้ มรกั กนั
การปดิ เรื่อง
เรือ่ งมิตทิ บั ซ้อนในโลกซ่อนเร้น ผูเ้ ขียนจบเร่ืองแบบให้ผูอ้ ่านคดิ ตาม
เทพเจา้ และยอดมนุษย์ยงั คงเดนิ ทางมาสู่โลกทุกปี ปศี าจและเหล่ารา้ ยกย็ งั เตบิ โตตอ่ ไป
เช่นเดยี วกบั ฝนท่ยี งั โปรยสาย ตะวันยังทอแสง เช่นเดยี วกับนกทยี่ งั บินบนท้องฟา้
และปลายังวา่ ย ในนำ้ เช่นเดียวกัน เขายงั เฝา้ มองไฟที่หน้าอก หวังว่ามันจะสวา่ งขึน้ มาอกี ครงั้
(หนา้ ๒๘๐)
ตัวละคร ตวั ละครเอก ในเร่อื ง คือ “เขา” “เธอ” เปน็ ตัวละครเอกของเร่ือง และเป็นศูนยก์ ลาง
ของเหตกุ ารณ์ท่ีเกดิ ข้ึนทัง้ หมด เปน็ ตวั ละครทเ่ี ป็นจุดทำให้เร่ืองมกี ารเปลยี่ นแปลงเกิดข้ึน ตวั ละครประกอบ
เปน็ ตัวละครที่ช่วยในการดำเนนิ เรื่อง ได้แก่ ผู้มีอิทธพิ ล เมยี หลวง ตำรวจ
บทสนทนา ในเรื่องมติ ิทับซอ้ นในโลกซอ่ นเร้น ผู้เขยี นสื่อแนวความคดิ หรือทศั นคติของตวั ละครท่ี
มตี ่อสังคมมนุษย์ ตัวละครมีความขัดแยง้ ในตัวโดยผ่านการเล่าเรอ่ื งของตวั ละครจะไม่เนน้ บทสนทนาของตัว
ละครและเน้อื เร่อื ง โดยผูเ้ ขียนใช้บทสนทนาในเร่ืองไมม่ าก แตม่ ีความกระชับรดั กุม มีการเลือกสรรคำทมี่ ี
ความหมายกับเนอื้ เร่อื งและช่วยในการดำเนนิ เรอ่ื งไดอ้ ยา่ งชัดเจน
ตวั อย่างเช่น
ร่งุ เชา้ เธอคาดคัน้ ขอคำตอบ

๓๓

“ฝนเดือนหา้ ขอเวลาคดิ หน่อย”
“จากนล้ี ่ะ พรงุ่ นี้ วนั ต่อจากพรุ่งน้ี “เธอยงั รกุ เร้า
“ฝนเดือนห้าไม่ไดเ้ กิดบอ่ ย”
“แตฉ่ นั เปยี กนะ พายุซัดหลังคาพัง”
“แต่ผมมีครอบครัวแล้วลูกชายพึง่ จะสองขวบ” เขาตดั สนิ ใจบอกความจรงิ
(หนา้ ๒๘๕)
เขาไม่ปฏเิ สธว่าไม่ตะขวงใจ หรือรังเกยี จเธอตรงไหน แต่เขาไม่คิดวา่ เขาและเธอจะพดู คำว่ารกั ตอ่ กันได้
“ฉนั คือราชา เธอคอื ราชนิ ี ภายในพิมานแห่งน้แี ต่เธอทำอะไร
เธอพยายามใหฉ้ นั ตกหลุมรักเธอใหไ้ ด้ เธอลมื กฎของการข้ามมติ แิ ลว้ ”
“ข้ามมิติบ้าบอ โลกนมี้ ีของแบบนั้นท่ไี หน” เธอย้มิ เยาะ
“ฉนั นีไ่ ง ฉันเป็นยอดมนษุ ย์ แตต่ อนกลางวนั ฉันเป็นๆได้แค่มนษุ ย์ธรรมดา
ที่มุงานเล้ยี งครอบครวั เพอื่ ชีวติ อนั สกุ สกาวเหมอื นจันทรค์ นื เพญ็ แตย่ ามกลางคืน
ฉันคอื ยอด มนุษย์ผูป้ ราบอธรรม”
“เป็นชายทีน่ อกใจเมียมากกว่า” เธอสวนคำ เขาหมดสนุกท่ีจะแสดงบทนั้นตอ่
“ใคร” เขาชโ้ี ทรศพั ท์
“ผู้ชายมเี งินบางคนที่โง่ และมกั มากในกาม” น้ำเสียงของเธอจบั ไมไ่ ด้วา่ กำลังเยย้ หยนั
หรือโกรธ แค้น
(หนา้ ๒๗๔)
เขาไม่สามรถตดั สินใจได้ว่าจะเล็งปนื ไปทใ่ี คร แต่ดูเหมือนปลายกระบอกจะจอ้ งไปทเี่ ธอมากกว่า
“วางปนื เถอะ มนั ไม่ไดเ้ ปน็ อยา่ งที่เธอคดิ หรอก” เธอยังพูดโดยการบังคบั น้ำเสียงตอ่ ไป
“ใช่ วางปืนเสยี มนั เป็นปนื ของฉนั แกไมค่ วรหยบิ ของของใครโดยพลการนะ”
ผู้มอี ิทธิพลเสยี งดัง อย่างวางอำนาจ และดเู หมอื นจะไม่ตกใจกับสถานการณน์ แ้ี ล้ว
“ถามฉันสิว่ารกั เธอไหม “เขาพดู เหมอื นละเมอ
“เธอผา่ นชีวติ แบน้มี าไดย้ งั ไง เธอทำได้ไง”
“เด็กทีเ่ กดิ จากความส่ำส่อนของพ่อ ขนาดแม่ยงั รงั เกียจ มีอะไรบา้ งทฉี่ ันทำไมไ่ ด้ เว้นจาก...”
เขาส่ายหนา้ พยายามบังคับทกุ องคาพยพใหต้ นื่ ตวั พรอ้ มทำงาน ฉนั คอื ยอดมนษุ ย์
“แกเมา แกบ้า ขาดสติ วางปืนเสยี เรารู้จักกนั อยา่ ทำใหเ้ รือ่ งมันยุ่งไปกันใหญ่”
ผ้มู ีอทิ ธิพลพูดถกู ทัง้ หมดรู้จักกัน จากสนามเปตอง จากรา้ นกาแฟ จากทกุ พ้นื ท่ใี นอำเภอ
แตเ่ ขาคง บา้ ไปแลว้ จรงิ ๆ
“ถามฉนั สิ วา่ รักเธอไหม” เขาลดปนื ลง แตย่ ังพูดต่อ
“รกั สิ หึงด้วย ใช่ฉันผดิ กฎ คงสมใจเธอแลว้ ฉันไมโ่ กรธเธอ แต่ฉันต้องการยงิ เขา...”
ยกปืนเล็งไปยังผูม้ ีอทิ ธิพล

๓๔

(หนา้ ๒๗๖-๒๗๗)
ฉาก หอ้ งนอน,รา้ นกาแฟ,ศาลเจ้า
บรรยากาศ ในเร่อื งมิตทิ ับซ้อนในโลกซ่อนเร้น ผู้เขียนต้องการสื่อถึงสภาพท่อี ย่อู าศยั ของตวั

ละครว่ามลี ักษณะเปน็ เชน่ ไร
ตัวอยา่ งเช่น

อพารท์ เมนทข์ องเธอตัง้ อยู่ใจกลางเมือง ดา้ นหนา้ ติดยา่ นการคา้ สำคญั
ตกแต่งตวั อาคารด้วยศลิ ปะ และหัวเสาแบบกอธกิ โดดเดนดว้ ยปติมากรรม
รูปเทพเจา้ โรมนั ประดบั ประดา

(หน้า ๒๖๖)

๓๕

วเิ คราะห์วรรณกรรมซไี รต์ แดดเชา้ ร้อนเกินกวา่ จะน่ังจบิ กาแฟ

เร่อื งแดดเชา้ ร้อนเกนิ กวา่ จะนง่ั จิบกาแฟ
แนวคิดหรอื สารัตถะของเรอ่ื ง ผเู้ ขียนต้องการส่ือใหเ้ ห็นว่าโลกแหง่ ความเป็นจรงิ กับอกี โลกท่เี รา

สรา้ งมนั ข้ึนมาใหม้ ีแตค่ วามสุขและสมหวังในทุกอยา่ ง มนั ช่างแตกตา่ งกนั มากมายกับโลกของความเปน็ จริง อยู่
ทีว่ า่ เราจะสามารถหลุดออกมาจากโลกแหง่ ความฝนั แล้วยอมรับกบั ความเป็นจริงท่ีตอ้ งเผชญิ ได้หรอื ไม่ หากยัง
อยใู่ นโลกท่ีไม่มีวนั เป็นจรงิ ก็จะไมส่ ามารถอยูร่ ว่ มกบั ผูอ้ นื่ ได้

โครงเรอื่ ง เร่ืองแดดเชา้ รอ้ นเกนิ กว่าจะนัง่ จบิ กาแฟ เปน็ โครงเรอื่ งแบบยอ้ นกลบั จะไมเ่ น้น
ความสำคัญของลำดับเหตกุ ารณ์ แต่จะเนน้ ตรงพฤตกิ รรม และสภาพความรูส้ กึ นึกคิดของตวั ละครท่ีมตี ่อสงั คม
และบคุ คลรอบขา้ ง เป็นสำคัญ

การเปิดเร่อื ง ผู้เขยี นใช้กลวธิ ใี นการเปดิ เรื่องโดยการบรรยายเหตกุ ารณ์
ทนั ทีทป่ี ล่อยมอื ...

การดำเนินเรอ่ื ง
ผเู้ ขยี นใช้กลวธิ ใี นการดำเนนิ เรอื่ ง โดยการลำดบั เร่ืองแบบย้อนกลับโดยการผกู ความจรงิ กบั
ความฝันเข้าด้วยกัน ซ่งึ เนือ้ เรอื่ งเปน็ การเลา่ ถึงชีวิตของการเป็นทหารใหม่และมคี วามฝันรว่ มกับเพ่อื นว่า
อยากจะเปดิ ร้านกาแฟบนเกาะทอี่ ยใู่ กลก้ ับทางรถไฟ แตน่ ั่นกเ็ ปน็ เพียงแคค่ วามฝัน ที่เขายงั ไมส่ ามารถแยกมัน
ออกจากโลกแห่งความเปน็ จรงิ ทกุ วนั เขาฝันเห็นรา้ นกาแฟและอดีตอนั แสนหวานของเขากับหญงิ สาวลกู ครง่ึ
เชอ้ื สายมุสลิม ทงั้ ๆทีร่ ู้ว่ามนั ไมม่ ีทางเป็นจริงแตเ่ ขาก็ยังจะโหยหาและอยากไดเ้ ธอกลับคืนมาเปน็ ทสี่ ุด
การปดิ เรอื่ ง
เร่อื งแดดเช้าร้อนเกนิ กวา่ จะน่ังจบิ กาแฟ ผู้เขยี นปิดเร่ืองแบบทงิ้ ปัญหาใหผ้ ้อู ่านขบคดิ
ทนั ทที ถี่ บี เก้าออี้ อกไป...
ผมก็โหยหาอยากไดม้ นั คนื มาเป็นทสี่ ดุ !
(หนา้ ๓๓๔)
ตวั ละคร ตวั ละครเอก ในเร่อื ง คือ “ผม” เปน็ ตัวละครเอกของเร่ือง และเปน็ ศนู ย์กลางของ
เหตุการณ์ทเี่ กดิ ขึ้นทงั้ หมด เปน็ ตัวละครท่เี ปน็ จดุ ทำใหเ้ รือ่ งมกี ารเปลีย่ นแปลงเกิดขนึ้ ตัวละครประกอบ เปน็
ตวั ละครทชี่ ่วยในการดำเนินเรือ่ ง ได้แก่ เพอ่ื น เหมอื นฝัน
บทสนทนา ในเรื่องแดดเช้ารอ้ นเกนิ กว่าจะน่งั จบิ กาแฟ ผ้เู ขยี นสือ่ แนวความคดิ หรอื ทศั นคติ
ของตัวละครทม่ี ีต่อสังคมมนุษย์ ตัวละครมคี วามขดั แย้งในตวั ระหวา่ งความจริงความฝนั และอดตี โดยผา่ นการ
เลา่ เรือ่ งของตัวละครจะเน้นบทสนทนาของตัวละครและเนื้อเรือ่ ง โดยผู้เขียนใชบ้ ทสนทนาในเรอ่ื งอยู่มาก แต่มี
ความ มกี ารเลือกสรรคำทมี่ คี วามหมายกบั เนอ้ื เร่ืองและชว่ ยในการดำเนินเรอ่ื งได้อย่างชัดเจน
ตัวอย่างเชน่
“ฉันเคยบอกแลว้ ว่าเราไมค่ วรไปท่นี ั่น”
“แกร้อู ะไร เพ่อื นรัก บอกหนอ่ ยทำไมแกรู้”

๓๖

“ฉันรู้เทา่ ทจ่ี ะรู้ได้ แต่แกก็ควรจะรเู้ ท่าทแี่ กจะรู้”
“แกยังเป็นเพอ่ื นฉนั หรือเปล่า เรายังคดิ จะเปิดรา้ นกาแฟด้วยกนั หรือเปลา่ ”
“เร่อื งนั้นฉนั ไม่แนใ่ จ บางทฉี ันอาจตืน่ แลว้ แต่สงิ่ ท่แี นใ่ จฉนั ยังเปน็ เพอ่ื นแก
การทีฉ่ นั ตามแกมาคงจะพิสจู นค์ ำพดู น้นั ”
“ขอบใจ ฉนั เชอื่ วา่ แกเป็นเพอื่ นฉัน แต่แกลมื ตาให้กว้างหน่อย ทีน่ ม่ี คี นตายทกุ วัน
คนพวกนน้ั เรารู จกั บางคนเคยนัง่ กนิ กาแฟรว่ มโต๊ะ บางคนเปน็ เพอ่ื นทหารของเรา
แกจะนับคนพวกนัน้ เป็นเพ่ือนไหม”
(หนา้ ๓๑๑)
ฉาก เหตกุ ารณ์เกดิ ทีส่ ามจงั หวดั ชายแดนภาคใต้ ,รา้ นกาแฟ ,ในปา่
บรรยากาศ ในเรอ่ื งอยากแมท่ ัพตายแลว้ ผู้เขยี นต้องการสื่อความสบั สนและความขดั แย้งของ
ตัวละครระหวา่ งโลกแหง่ ความจรงิ กบั โลกกับโลกแห่งความฝนั

ตัวอยา่ งเช่น

ผมเสยี เธอไปแลว้
ผกู ปลายเชือกด้านหนึ่งแนน่ หนาดีแลว้ ออกแรงกระชากดคู วามเหนยี วของเชือก
ตรวจดเู งอ่ื นปมอกี ครั้ง มอื กา่ ยหน้าฝากครุ่นคิดถงึ สง่ิ ท่ีผ่านมา แปลขา้ งหนงึ่
ผูกตดิ ไว้กับความจรงิ ขณะอกี ปลายผกู ติดไวก้ ับความฝัน
แรงระเบดิ ปลุกเราทัง้ สองให้ตน่ื จากฝัน นไี่ มใ่ ชร่ ้านกาแฟบนเกาะ
หรือรา้ นสกั ท่ีทำเงินไดเ้ ป็นกอบเปน็ กำ เราเป็นทหารทเี่ พิง่ ถกู ส่งตวั มาทน่ี ี่
แม้จะฝกึ หนักตลอดหก เดือนทผี่ า่ มา แตเ่ รายงั ฝนั ถึงสายลมแสงแดด สาวสวย
และการน่งั จบิ กาแฟยามเช้า

(หน้า ๒๘๓)

๓๗

วเิ คราะหว์ รรณกรรมซไี รต์ แดดเชา้ รอ้ นเกินกวา่ จะน่งั จบิ กาแฟ

เรอ่ื งไปกนิ มื้อเช้าท่ดี าวพลโู ต
แนวคดิ หรอื สารตั ถะของเรอ่ื ง ผู้เขียนต้องการส่อื ใหเ้ ห็นวา่ ความทะเยอทะยานของมนุษย์จะ

นำพาเขาไปสู่ความสำเร็จหากแตต่ อ้ งมคี วามพยายาม ชีวติ ในทุกเสีย้ ววินาทีมีแต่การเปลย่ี นแปลงตามเขม็
นาฬกิ าที่ไม่เคยหยุดน่ิง ไม่วา่ อะไรจะเปล่ยี นแปลงไปจะต้องกา้ วเดินตอ่ ไป ตราบใดที่ยังมลี มหายใจอยู่ จงึ ต้องสู้
ต่อไปเพอื่ ตัวเองคนท่ีรัก ไมว่ า่ อุปสรรคนั้นจะมากมายสักเพียงใด กต็ อ้ งฝ่าไป เพราะความพยายามอยทู่ ่ีไหน
ความสำเร็จก็ต้องอยทู่ นี่ นั่

โครงเรือ่ ง เร่ืองไปกนิ มื้อเช้าทด่ี าวพลโู ต เป็นโครงเรอื่ งแบบตัดตอนลำดับเหตุการณจ์ ะเนน้
ความสำคัญ และความสัมพันธ์ของลำดบั เหตุการณพ์ ฤตกิ รรม และสภาพความรสู้ ึกนกึ คดิ ของตัวละครเปน็
สำคญั

การเปิดเรอ่ื ง ไปกนิ มื้อเชา้ ท่ดี าวพลโู ต ผู้เขียนใชก้ ลวิธใี นการเปิดเรือ่ งโดยการใชก้ ารบรรยายฉาก
และเหตกุ ารณ์
กว่ามอื สังหารจะมาถึง ชายชดุ ดำก็กลายรา่ งเปน็ สายลม ท้งิ เพยี งไอหนาวเปน็ รอ่ งรอยใหต้ ิดตาม...

เขายนื อย่ตู รงนัน้ กลางฝูงคนท่ีเดนิ ไปมา เขายนื ตรงนน้ั เปน็ เป้าน่งิ ให้สิง่ ตา่ งๆพุ่งเข้าไปหา
กระสนุ ปนื มดี ความเกลยี กชงั
(หน้า ๓๓๕)
การดำเนินเรื่อง
เรอื่ งไปกินม้ือเชา้ ที่ดาวพลโู ต ผ้เู ขยี นใช้กลวิธใี นการดำเนนิ เรือ่ ง แบบยอ้ นกลบั โดยการลำดบั เรือ่ ง
แบบตดั เป็นตอนๆเปน็ ลำดบั ขน้ั เปน็ การเล่าเรอ่ื งทีเ่ กยี่ วกบั การพชิ ดิ ยอดเขา และความหวงั สงู สุดของมนษุ ย์
โลกคอื การขึน้ ไปพชิ ติ ดาวพลโู ต ซ่ึงในเรื่องนี้จะเปดิ เรื่องโดยเอาตอนจบของเรอ่ื งมาเล่าแลว้ ตดั ไปตอนใหม่ มี
ทัง้ หมด ๓ ตอน แตล่ ะตอนกจ็ ะเช่ือมโยงไปถึงดาวพลโู ต มันเป็นคำสญั ญาต่อผู้รว่ มทางวา่ จะไปกนิ มือ้ เชา้ ทีด่ าว
พลโู ตร่วมกนั
การปิดเรือ่ ง เรอื่ งไปกินมอ้ื เช้าทด่ี าวพลโู ต ผู้เขยี นจบเรอื่ งแบบสอ่ื อารมณข์ องตวั ละคร ที่ทำให้
ผู้อ่านขบคิด

ประตูทีห่ ่างจากชน้ั วางทวี ี หา่ งจากปลายเทา้ ของผมไม่ก่ีก้าว
ประตูบานนน้ั เป็นบานไมธ้ รรมดา ทาสีขาว หนา้ ประตมู ีตวั อกั ษรทอี่ า่ นวา่
ห้องน้ำ นน่ั ล่ะ ดนิ แดนศกั ด์ิสิทธิซ์ ่งึ ผมปรารถนาจะไปประทบั รอยเทา้ สกั ครง้ั
ในชว่ งชีวิตท่ี เหลือ.
(หน้า ๔๐๓)

ตวั ละคร ตวั ละครเอก ในเรื่อง คือ “ผม” เปน็ ตวั ละครเอกของเรือ่ ง และเปน็ ศูนย์กลางของ
เหตกุ ารณท์ เี่ กิดข้นึ ทงั้ หมด มบี ทบาทสำคญั ขณะดำเนนิ เร่อื ง เปน็ ตัวละครที่เป็นจดุ ทำใหเ้ รอื่ งมกี าร

๓๘

เปลยี่ นแปลงเกิดขน้ึ ตัวละครประกอบ เปน็ ตัวละครทีช่ ่วยในการดำเนินเร่อื ง ไดแ้ ก่ สดุ า วโี อนอรฟ์ ซาเวียสกี
คนของรัฐบาล มอื สงั หาร

บทสนทนา ในเรื่องไปกนิ มอื้ เช้าท่ีดาวพลโู ต ผ้เู ขียนส่ือแนวความคดิ หรอื ทศั นคตทิ มี่ ตี อ่ สงั คม
มนุษย์ ผ่านทางบทสนทนของตัวละคร และเป็นบทสนทนาทท่ี ำให้เรอื่ งมคี วามนา่ สนใจเขา้ ถึงอารมณข์ องตัว
ละครและเนือ้ เร่ือง โดยผ้เู ขียนใช้บทสนทนาในเร่ืองไม่มาก แตม่ คี วามกระชับรดั กุม มีความเปน็ ธรรมชาติ
เหมอื นข้อความท่ีคนทั่วไปใช้พดู กัน มีการเลอื กสรรคำทีม่ คี วามหมายกับเนอ้ื เร่อื งและชว่ ยในการดำเนนิ เร่ือง
ตัวละครพดู จาโตต้ อบกัน ทำใหเ้ รือ่ งมีชวี ิตชีวามากขึ้น
ตัวอยา่ งเชน่
ใครกต็ า่ งอยากจะสร้างเร่ืองราวของของตัวเอง เพยี งแตว่ า่ ทำไมตอ้ งเปน็ ชาวโปแลนด์

“ชาวโปแลนด์ร้จู ักความหนาวดี พวกเขาฝึกฝนเพื่อกานีม้ าก่อนใคร อากาศเลวร้ายแบบน้ี
ที่พวกเรา เจอตอนนี้ ชาวโปแลนด์ยังตัดสินใจวา่ จะไปตอ่ หรอื ปนี กลบั ดี
แตค่ ำตอบของพวกเขา แทบจะไมต่ อ้ งคิดมาก”
“เราปนื กลบั ลงไปเถอะ” เขาพดู คลา้ ยออ้ นวอน
“พวกไมช่ อบเปลีย่ นแปลงไมช่ อบวา่ ยนำ้ ให้ถงึ ฝงั นอกจากลอยคอใหก้ ระแสนำ้ พดั ไป
พวกเขาจงึ ถูก กดไว้เพยี งแคต่ ีนเขา อยูก่ บั ฝูงแพะและฝงู แรง้ ทีค่ อยจ้องกนิ ซากศพ”
นำ้ เสยี งของเขายงั แจ่มใส
สุดาเปน็ ผู้หญงิ ตวั เลก็ ทเ่ี อาชนะภเู ขาสงู ใหญ่ได้ แต่กบั เร่ืองเล็กๆได้แตย่ อมจำนน
“อกี คำถาม ทำไมตอ้ งเป็นยอดเขานี้”
ชายจากรฐั บาลถอนหายใจกอ่ นตอบ
“คุณรูจ้ ักยอดเขาท่ีสงู กว่า ๘,๐๐๐ เมตร ทง้ั ๑๔ ยอดใชไ่ หมทุกยอดถูกพชิ ติ หมดแลว้ จากนกั ปนี
เขา
ทว่ั โลก แต่ภารการปนี เขาท้ัง ๑๔ ยอดในฤดหู นาวนนั้ ชาวโปแลนด์ทำไดไ้ ปแลว้ แปด
ยอดเขาที่คุณ ไม่สิ สามีของคณุ ข้นึ ไปเหยียบเปน็ ยอดท่ีเก้า ยอดท่ีเก้าของชาวโปแลนด์
ฉาก เหตุการณ์เกดิ ที่รา้ นอาหาร,เทือกเขาการาโก
บรรยากาศ ในเร่อื งไปกินม้ือเชา้ ท่ีดาวพลโู ต ผเู้ ขียนบรรยายถึงความหนาวเย็นของสภาพอากาศ

บนเทอื กเขา ทำให้ผอู้ ่านมองภาพเหตกุ ารณท์ เ่ี กิดขึ้นทง้ั หมดอย่างละเอยี ดชดั เจน

ตวั อย่างเชน่

ลมหนาวโหดรา้ ย สำคัญตนเป็นเพชฌฆาต กวดั แกว่งดาบฟาดฟนั แมย้ ังไมม่ ีแผล แตเ่ นื้อตัวชา
นิ้วมือนิว้ เท้าแขง็ คา้ ง ความเหน็บหนาวทผ่ี ิดธรรมชาติ มนั คือสัญญาณเตือนว่า

เพชฌฆาตกำลัง ใกลเ้ ข้ามา คนสองคน กลางฤดหู นาวในเทือกเขาการาโก หิมะก่อตัวหนา

ทุกอย่าง จบั ตัวเป็นน้ำแข็งรองเทา้ บตู๊ ถุงมอื ขวดน้ำ แม้แต่ลมหายใจ ความหนาวเกินบรรยาย
(หนา้ ๓๔๖)

บรรณานุกรม

สำนกั พมิ พ์ประพันธส์ าร. (ม.ป.ป.). จเดจ็ กำจรเดช. สืบค้น ๒๔ กันยายน ๒๕๖๕. จาก:
https://www.praphansarn.com/home/detail_author_th/333

จเด็จ กำจรเดช. (2555). แดดเช้าร้อนเกนิ กวา่ จะนง่ั จบิ กาแฟ. (กรงุ เทพฯ): (Pajonphai publishing).