สถานที่เที่ยวลำปาง สำเร็จ

35 สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวดั ลาปาง

คำนำ
แหลง่ ท่องเทยี่ วทำงธรรมชำติยงั คงควำมอดุ มสมบูรณแ์ ละสวยงำม มอี ทุ ยำนแห่งชำตหิ ลำยแห่งที่
มีเสน่ห์น่ำดงึ ดูดมำกมำย สิ่งเหลำ่ น้ีทำใหจ้ งั หวดั ลำปำงกลำยเป็นจดุ หมำยทน่ี กั เดินทำงท้งั หลำยตอ้ ง
แวะเที่ยวชม มิใชเ่ ป็นแคเ่ มอื งผ่ำนอกี ต่อไป และวนั น้ีกระปุกทอ่ งเที่ยวกไ็ ดน้ ำเอำ 35 สถำนทเ่ี ทยี่ ว
ลำปำง เมอื่ มีโอกำสไปเยือนแลว้ ไม่ควรพลำดแวะไปสมั ผสั

น.ส.สโรชำ หงษร์ ตั น์

สำรบญั

ช่ือเรื่อง หนำ้

วดั พระธำตุดอยพระฌำน 1
วดั พระเจดียซ์ ำวหลงั 2
วดั ศรีชมุ 3
วดั ปงสนุก 4
วดั อกั โขชยั ครี ี 5
วดั พระธำตจุ อมปิ ง 6
วดั บุญวำทยว์ ิหำร 7
สำนกั สงฆด์ อยวงั เฮอื 8
ศำลเจำ้ พอ่ ประตผู ำ 9
วดั ปงยำงคก 10
แกรนดแ์ คนยอนลำปำง 11
ก่วิ ฟิ น 12
สะพำนโยง 13
อทุ ยำนแห่งชำตดิ อยหลวง 14
เขอ่ื นก่วิ ลม 15
อทุ ยำนแห่งชำติถ้ำผำไท 16
บำ้ นเสำนกั 17
ชุมชนทำ่ มะโอ 18
อทุ ยำนแห่งชำติแจซ้ อ้ น 19
พิพิธภณั ฑเ์ ซรำมิคธนบดี 20

อ่ำงเก็บน้ำวงั เฮอื 21
ตลำดรษั ฎำ 22
วงั วิว 23
ถนนสำยวฒั นธรรม 24
ภผู ำหอบ 25
สะพำนบุญวดั พระธำตุสนั ดอน 26
จุดชมวิวดอยฟ้ำงำม 27
พพิ ธิ ภณั ฑ์หนงั กลำงแปลง 28
ศำลเจำ้ พอ่ หลกั เมือง 29
วดั จองคำ พระอำรำมหลวง 30
วดั พระเเกว้ ดอนเตำ้ สุชำดำรำม 31
สะพำนขำว 32
กำดกองตำ้ 33
วดั เฉลิมพระเกียรตพิ ระจอมเกลำ้ รำชำนุสรณ์ 34
ศนู ยอ์ นุรกั ษช์ ำ้ งไทย 35

วดั พระธำตุดอยพระฌำน

วดั ทตี่ ้งั อยบู่ นยอดเขำอนั เงียบสงบบนภูเขำทเี่ รียกว่ำ "ดอยพระฌำน" สำมำรถมองเห็นทวิ ทศั นแ์ ละ
ทศั นียภำพทส่ี วยงำมของอำเภอแม่ทะ เหน็ ทิวเขำตน้ ไมเ้ ขยี วขจไี ดร้ อบทิศ ในชว่ งฤดูฝนและฤดูหนำวในชว่ ง
เชำ้ สำมำรถชมทะเลหมอกอนั งดงำมไดอ้ ีกดว้ ย ท้งั น้ีวดั มีพ้นื ที่ 2 ส่วน คือ พ้ืนท่ีดำ้ นลำ่ งซ่ึงเป็นตวั วดั และ
พ้ืนท่ีบนยอดเขำเป็นท่ตี ้งั ของพระธำตุ ซ่ึงตอ้ งขบั รถตอ่ ไปจำกตวั วดั ประมำณ 4-5 กิโลเมตร

วดั พระเจดียซ์ ำวหลงั

วดั เก่ำแก่อกี แห่งหน่ึงของลำปำง ต้งั อย่ทู ต่ี ำบลตน้ ธงชยั อำเภอเมอื ง ภำยในวดั มีส่ิงสำคญั มำกมำย เชน่ "องค์
พระธำตเุ จดียซ์ ำว" เป็นศลิ ปะลำ้ นนำผสมศลิ ปะพมำ่ เชื่อกนั ว่ำหำกใครนบั ไดค้ รบ 20 องค์ ถอื ว่ำเป็นคนมี
บุญ ท้งั น้ีขำ้ งหมู่พระเจดียจ์ ะมวี หิ ำรหลงั เล็กประดษิ ฐำนพระพทุ ธรูปสำริด ปำงสมำธิ ศิลปะเชียงแสน
ชำวบำ้ นเรียกว่ำพระพุทธรูปทนั ใจ, "พระอุโบสถหลงั ใหญ"่ ทีป่ ระดิษฐำนพระประธำน เป็นพระพทุ ธรูป
ปำงมำรวชิ ยั ท่มี ีพทุ ธลกั ษณะงดงำม

"พิพธิ ภณั ฑสถำนเขลำงคน์ คร" สถำนท่ีแสดงโบรำณวตั ถุทชี่ ำวบำ้ นนำมำถวำยเมอื่ พ.ศ. 2526 ชำวบำ้ น
ไดข้ ุดพบพระพุทธรูปทองคำบริสุทธ์ิหนกั 100 บำท 2 สลงึ แลว้ นำมำมอบให้แกท่ ำงวัด ซ่ึงพระพทุ ธรูปองค์
น้ีช่ือวำ่ "พระแสนแซ่ทองคำ" เป็นพระพทุ ธรูปปำงมำรวิชยั ศลิ ปะสมยั ลำ้ นนำ อำยุรำวพุทธศตวรรษท่ี 21
ขนำดหนำ้ ตกั กวำ้ ง 9 น้ิวคร่ึง สูง 15 น้ิว ซ่ึงเป็นพระพุทธรูปทองคำองคแ์ รกที่ข้นึ ทะเบียนเป็นโบรำณวตั ถุ
แห่งชำติ

วดั ศรีชมุ

วดั ศรีชุม ต้งั อย่บู ริเวณถนนศรีชุม-แมว่ ะ ตำบลศรีชมุ อำเภอเมืองลำปำง นบั เป็นวดั พมำ่ ที่ใหญท่ ีส่ ุดท่มี ี
อยใู่ นประเทศไทย สรำ้ งข้ึนในปี พ.ศ. 2433 โดยคหบดพี มำ่ ช่ืออโู ย ผตู้ ดิ ตำมชำวองั กฤษเขำ้ มำทำงำนดำ้ น
ป่ ำไมใ้ นประเทศไทย ควำมโดดเด่นของวดั น้ีคือ "พระวิหำร" ทเี่ ป็นอำคำรคร่ึงตกึ คร่ึงไม้ ตกแต่งดว้ ยศลิ ปะ
แบบลำ้ นนำและพมำ่ มีหลงั คำเคร่ืองไมย้ อดแหลมแกะสลกั เป็นลวดลำยสวยงำมมำก และวดั ศรีชมุ ไดร้ ับกำร
จดทะเบยี นเป็นโบรำณสถำนเมอื่ พ.ศ. 2524 ก่อนจะเกดิ เหตเุ พลงิ ไหมพ้ ระวหิ ำรท้งั หลงั เมื่อวนั ที่ 16
มกรำคม พ.ศ. 2535 เหลอื เพยี งไมแ้ กะสลกั ลวดลำยพรรณพฤกษำฉลุโปร่งตรงซุม้ ประตูทำงข้ึนวหิ ำร
เท่ำน้นั ปัจจุบนั ไดม้ กี ำรบรู ณะวดั น้ีข้ึนใหม่ และนำชิ้นส่วนเคร่ืองประดบั อำคำรท่ีถกู ไฟไหมไ้ ปจดั แสดงไว้
ดำ้ นหลงั วิหำร

วดั ปงสนุก

ต้งั อยทู่ ่ีหมบู่ ำ้ นปงสนุก ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปำง สร้ำงข้ึนในสมยั เจำ้ อนนั ตยศ ซ่ึงเป็นรำชบุตร
ของพระนำงจำมเทวแี ห่งหริภุญไชย (จงั หวดั ลำพูนในปัจจบุ นั ) ไฮไลตส์ ำคญั ของวดั น้ีคอื "วิหำรพระเจำ้ พนั
องค"์ ทไ่ี ดร้ ับรำงวลั กำรอนุรักษม์ รดกทำงวฒั นธรรมดีเดน่ จำกยเู นสโก ปี 2008 เป็นวิหำรสรำ้ งดว้ ยไม้
โครงสร้ำงของวหิ ำรมลี กั ษณะเป็นมณฑปเปิ ดโลง่ ตรงกลำงประดิษฐำนพระพุทธรูปสี่องค์ พระพกั ตร์แต่ละ
องคก์ ห็ ันออกไปยงั ทิศท้งั สี่ ส่วนหลงั คำมลี กั ษณะซ้อนกนั สำมช้นั รวมไปถึงเสำสี่เหลยี่ มท่คี ้ำตวั วิหำรก็มี
ลวดลำยอนั น่ำวจิ ติ รปรำกฏใหเ้ หน็ อยูแ่ ทบทุกตน้ และบริเวณดำ้ นบนรอบในของตวั วิหำรไดร้ บั กำรประดบั
ดว้ ยพระพิมพอ์ งคเ์ ลก็ จำนวนมำกถึง 1,080 องค์ นี่จงึ เป็นทีม่ ำของชื่อ วิหำรพนั องค์ ทใ่ี ชเ้ รียกกนั อยำ่ งตดิ
ปำก

วดั อกั โขชยั ครี ี

ต้งั อย่บู ริเวณ กม.ที่ 50 บนทำงหลวงหมำยเลข 1035 ตำบลวิเชตนคร อำเภอแจห้ ่ม โดดเดน่ ดว้ ยวิหำร
บนเขำสูง ตอ้ งเดนิ ข้ึนบนั ไดไปประมำณ 227 ข้นั ดำ้ นบนมีท้งั วิหำรและพระธำตุ ภำยในวิหำรยงั เป็นท่ี
ประดษิ ฐำนพระพุทธรูปยนื องคใ์ หญ่ เรียกว่ำ พระศำกยมณุ ีครี ีอกั โข ซ่ึงเป็นพระพุทธรูปท่ีชำวเมืองแจห้ ่มให้
ควำมเคำรพศรัทธำอยำ่ งมำก สิ่งที่น่ำสนใจของวดั น้ีอยู่ตรงทปี่ รำกฏกำรณเ์ งำสะทอ้ นภำพหวั กลบั ของพระ
ธำตุ ทจี่ ะสำมำรถชมไดภ้ ำยในวหิ ำรชมเงำ โดยภำพทป่ี รำกฏจะเป็นภำพสีของพระธำตกุ ลบั หวั อยำ่ งสวยงำม
นอกจำกน้ียงั มีหินไมโ้ บรำณ เป็นซำกไมด้ กึ ดำบรรพใ์ ห้ชมอีกดว้ ย นกั ทอ่ งเท่ยี วที่สนใจจะไปดูเงำสะทอ้ น
พระธำตกุ ลบั หวั สำมำรถไปชมไดต้ ้งั แตเ่ วลำ 07.00-17.00 น. ของทกุ วนั

วดั พระธำตุจอมปิ ง

ชวนไปบำ้ นจอมปิ ง ตำบลนำแกว้ อำเภอเกำะคำ ชมส่ิงมหัศจรรยแ์ ห่งเงำสะทอ้ นของพระธำตกุ ลบั หัว
ผำ่ นรูเลก็ ๆ บนหนำ้ ตำ่ งท่เี ผยควำมงำมใหเ้ ห็นบนพ้ืนภำยในพระอุโบสถตลอดเวลำ ในชว่ งทมี่ ีแสงสว่ำงท้งั
กลำงวนั และกลำงคนื ณ วดั พระธำตจุ อมปิ ง วดั โบรำณทม่ี ตี ำนำนกำรสรำ้ งมำต้งั แต่สมยั พระเจำ้ ตโิ ลกรำช
แห่งอำณำจกั รลำ้ นนำ นอกจำกน้ียงั มีวตั ถุโบรำณตำ่ ง ๆ ที่ขุดพบภำยในบริเวณวดั นำมำจดั แสดงใหไ้ ดศ้ กึ ษำ
เรียนรู้กนั อีกดว้ ย

วดั บญุ วำทยว์ ิหำร

วดั หลวงวดั แรกของจงั หวดั ลำปำง ต้งั อยทู่ ถี่ นนบญุ วำทย์ ตำบลหัวเวยี ง อำเภอเมืองลำปำง เดมิ ชื่อ "วดั กลำง
เมอื ง" เป็นวดั ทใ่ี ชป้ ระกอบพธิ ีถือน้ำพิพฒั น์สตั ยำของเจำ้ นำยมำแตโ่ บรำณ ต่อมำเมือ่ ปี พ.ศ. 2347 สมยั
พระเจำ้ คำโสม เจำ้ ผูค้ รองนครลำปำง ไดร้ ้ือวหิ ำรหลงั เก่ำแลว้ สร้ำงใหม่ และเปล่ยี นช่ือเป็นวดั หลวงไชย
สัณฐำน ต่อมำเจำ้ บญุ วำทยว์ งศม์ ำนิต เจำ้ ผูค้ รองนครลำปำง เหน็ ควำมทรุดโทรมลงมำกจงึ ร้ือแลว้ สร้ำงใหม่
และให้หลอ่ พระประธำนองคใ์ หมค่ ือ "พระพุทธรุปพระเจำ้ ตนหลวง" แลว้ เปลีย่ นชื่อวดั ใหมว่ ำ่ วดั บญุ วำทย์
บำรุง ในปี พ.ศ. 2458 วดั บญุ วำทยไ์ ดร้ ับกำรยกฐำนะข้ึนเป็นพระอำรำมหลวงสำมญั ช้นั ตรี และไดร้ บั
พระรำชทำนนำมใหมว่ ำ่ "วดั บญุ วำทยว์ ิหำร"

สำนกั สงฆด์ อยวงั เฮือ

ต้งั อยู่บำ้ นผำลำด ตำบลพระบำท อำเภอเมืองลำปำง สำนักสงฆแ์ ห่งน้ีต้งั อยู่บนเนินเขำ ซ่ึงห่ำงจำกชมุ ชน
ค่อนขำ้ งมำก จงึ ทำให้มีควำมเงียบสงบ ภำยในพระวหิ ำรของสำนกั สงฆเ์ ป็นท่ีประดิษฐำนของพระพทุ ธรูป
พระสัมมำสมั พทุ ธเจำ้ นำมว่ำ โคตมะ ส่ิงมหศั จรรยไ์ ดเ้ กิดข้นึ เม่อื หลวงพอ่ ภูริปัญโญภิกขุ ไดบ้ อกให้เรำคอ่ ย
ๆ เอำมือไปป้องแสงทจี่ ดุ ใดจดุ หน่ึงของพระพทุ ธรูปกไ็ ด้ จำกเน้ือพระพุทธรูปสีขำวกลบั กลำยเป็นสีเขียว
ส่องสะทอ้ นข้นึ มำ จำกน้ันหลวงพอ่ ให้พวกเรำชว่ ยกนั ปิ ดหนำ้ ตำ่ ง และเมอ่ื ควำมมืดมำเยอื น พระพทุ ธรูปท้งั
องคก์ ไ็ ดเ้ รืองแสงสีเขียวปรำกฏออกมำให้พวกเรำตอ้ งรอ้ งวำ้ ว !! ทนั ที ซ่ึงเมื่อมองไปที่ใบหนำ้ ของ
พระพุทธรูปกจ็ ะเหน็ วำ่ เป็นพระพกั ตร์ทีง่ ดงำม แต่งแตม้ ไปดว้ ยรอยย้มิ เม่ือไดม้ ำกรำบไหวจ้ งึ รูส้ ึกอม่ิ เอมใจ
อยำ่ งบอกไมถ่ กู เลยทเี ดียว

ศำลเจำ้ พอ่ ประตผู ำ

ต้งั อย่ทู ่ี กม.ที่ 650 ถนนพหลโยธิน อำเภอแมเ่ มำะ เป็นศำลเล็ก ๆ ก่ออิฐถือปนู ภำยในมีรูปป้ันเจำ้
พอ่ ประตูผำและเคร่ืองบูชำมำกมำย บริเวณใกลเ้ คียงมศี ำลพระภมู ิเล็ก ๆ มำกมำยเรียงรำยอยู่ ศำลเจำ้ พอ่ ประตู
ผำน้ีเป็นสถำนทศ่ี กั ด์ิสิทธ์ิ ผูท้ ีส่ ญั จรไป-มำบนเสน้ ทำงน้ีมกั แวะนมสั กำรและจุดประทดั ถวำย

วดั ปงยำงคก

วดั เก่ำแกอ่ กี แห่งหน่ึงของลำปำง ต้งั อย่ทู ตี่ ำบลปงยำงคก อำเภอห้ำงฉัตร ภำยในวดั เต็มไปดว้ ยคุณค่ำแห่ง
ศิลปกรรมทคี่ วรคำ่ แกก่ ำรเก็บรักษำ ไมว่ ำ่ จะเป็น "วิหำรจำมเทว"ี ท่ีมีมำต้งั แต่สมยั พระนำงจำมเทวี เม่อื พ.ศ.
1253 เป็นวิหำรไมท้ ่ีสวยงำมแบบฉบบั ของลกั ษณะสถำปัตยกรรมสกุลช่ำงลำปำง, ภำพเขียนบนผนงั
ดำ้ นหลงั พระประธำน ซ่ึงเป็นภำพตน้ ศรีมหำโพธ์ิสำมตน้ มีเทวดำถอื ฉตั รและช่อดอกไมป้ ระดบั ท้งั สองขำ้ ง
ของพระประธำนและลำยเขียนตำมผนงั เสำขื่อคำนของวิหำรท้งั หมด
ภำพลำยดอกไม้ หรือลำยหมอ้ ดอก หรือภำพแจกนั ดอกไมต้ ำมคตพิ ทุ ธ เรียกอกี อย่ำงหน่ึงวำ่ ปูรณฆฏะหรือปู
รณกลศ หมำยถึงหมอ้ น้ำท่มี ีน้ำเตม็ เปี่ ยม ส่วนไมเ้ ล้ือยน้นั หมำยถึงควำมงอกงำมของชีวิตและกำรสร้ำงสรรค์
ซ่ึงแตล่ ะภำพเขียนลวดลำยดอกใบกง่ิ กำ้ นเป็นลวดลำยตำ่ งกนั ออกไป และถือว่ำเก่ำแกท่ ่สี ุดในภำคเหนือ และ
ฝำผนงั วิหำรดำ้ นขวำมือจะมีรอยดำบทเี่ กิดจำกรอยดำบของกำรรบระหวำ่ งหนำนทพิ ยช์ ำ้ งกบั ทำ้ วมหำยศ

แกรนด์แคนยอนลำปำง

แลนดม์ ำร์กที่น่ำสนใจอกี แห่งหน่ึงของลำปำง ต้งั อยูท่ ีด่ อยถ้ำมำศ บำ้ นหว้ ยส้ม อำเภอเสริมงำม เป็นเสำ
ดินดกึ ดำบรรพท์ ่มี ีอำยุกว่ำ 800,000 ปี ทที่ ำงธรณีวิทยำเรียกวำ่ แกรนดแ์ คนยอน มีลกั ษณะเป็นเนินเขำที่
ถูกกดั เซำะพงั ยุบลงไปเป็นแอ่ง คลำ้ ยแอง่ กระทะหงำย และมีลกั ษณะเป็นรูปร่ำงแปลกตำ ดรู ำยละเอยี ด
เพ่ิมเติมไดท้ ่ี tungngam.go.th

กิ่วฟิ น

กิว่ ฝ่ิน หรือดอยลำ้ น ต้งั อยูท่ ี่หน่วยพทิ กั ษอ์ ุทยำนแห่งชำติท่ี จซ.7 ในเขตพ้นื ทอี่ ทุ ยำนแห่งชำตแิ จซ้ ้อน มี
ควำมสูง 1,517 เมตร ท่ีนี่จึงเป็นจดุ ชมวิวท่ีสวยท่ีสุดในจงั หวดั ลำปำงเลยทีเดียว อำกำศเยน็ ช่วงเดือน
ธนั วำคม-มกรำคม เหมำะกบั กำรต้งั เต็นทพ์ กั แรม แถมยงั สำมำรถชมวิวพระอำทติ ยข์ ้นึ ทำ่ มกลำงสำยหมอก
ขำวละมุนกันไดเ้ กอื บทกุ วนั ยำมค่ำคืนตรงจุดชมววิ ก่วิ ฝิ่นน้ีจะสำมำรถมองเหน็ แสงไฟไดถ้ ึง 4 จงั หวดั คือ
ลำปำง ลำพนู เชียงใหม่ และเชียงรำย อีกท้งั ยงั สำมำรถมองเห็นดำวบนทอ้ งฟ้ำไดอ้ ยำ่ งอลงั กำรอีกดว้ ย
นอกจำกน้ีก่ิวฝิ่นยงั เป็นจดุ รอยต่อของจงั หวดั ลำปำง และอำเภอแมอ่ อน จงั หวดั เชียงใหม่ สถำนทท่ี ่องเทย่ี ว
เชียงใหม่ทใี่ กลเ้ คียง ก็คอื หมบู่ ำ้ นแม่กำปอง นนั่ เอง เรียกไดว้ ่ำไปเทย่ี วกวิ่ ฝ่ินแลว้ ไปต่อแม่กำปองไดส้ บำย ๆ

สะพำนโยง (สะพำนขำ้ มลำน้ำงำว)

สะพำนโยง ต้งั อย่ใู จกลำงอำเภองำว เป็นสะพำนแขวนเก่ำแกท่ ่ีสรำ้ งมำต้งั แตก่ ่อนสงครำมโลกคร้งั ท่ี 2
สร้ำงแลว้ เสร็จในปี พ.ศ. 2471 ตวั สะพำนเป็นทำงเดนิ ไม้ ทอดขำ้ มผ่ำนลำน้ำงำว เพือ่ เชื่อมต่อระหว่ำง
ตำบลหลวงเหนือและตำบลหลวงใต้ ยำวประมำณ 75 เมตร ปัจจบุ นั เปิ ดใหน้ กั ท่องเที่ยวเดินเทยี่ วชมเทำ่ น้นั
ไม่อนุญำตใหร้ ถประเภทตำ่ ง ๆ วิง่ ผำ่ น ท้งั น้ีดำ้ นขำ้ งของสะพำนโยง เป็นสะพำนปูนท่ีสรำ้ งข้ึนเพื่อให้
ยำนพำหนะตำ่ ง ๆ สญั จรไป-มำ ซ่ึงใตส้ ะพำนกไ็ ดม้ กี ำรปรับปรุงภูมิทศั น์ พร้อมท้งั มผี ลงำนสตรีตอำร์ตให้
ไดไ้ ปเดนิ ถำ่ ยภำพเก๋ ๆ กนั ดว้ ย

อทุ ยำนแห่งชำตดิ อยหลวง

ลำห้วยหลำยสำยทไี่ หลลงสู่กวำ๊ นพะเยำ เป็นภำพควำมงำมทำงธรรมชำตทิ ่ีไมว่ ำ่ ใครไดล้ องไปสัมผสั ก็
ประทบั ใจทกุ คน ดว้ ยสภำพภูมปิ ระเทศในเขตอุทยำนที่เป็นเทอื กเขำสลบั ซบั ซอ้ น ทอดตวั ยำวตำมแนว
เหนือ-ใต้ ยงิ่ เพิ่มเสน่หค์ วำมสวยงำมให้กบั อุทยำนแห่งน้ีมำกข้ึนอกี เป็นเทำ่ ตวั ภำยในอทุ ยำนยงั มี "ดอย
หมอก" จุดชมพระอำทติ ยข์ ้นึ ในยำมเชำ้ "น้ำตกจำปำทอง" "น้ำตกปแู กง" "น้ำตกแมเ่ หยย่ี น" และ "น้ำตกวงั
แกว้ " ซ่ึงน้ำตกแต่ละแห่งกม็ ีควำมสวยงำมที่แตกต่ำงกนั

เข่อื นกิว่ ลม

แหล่งทอ่ งเท่ยี วและพกั ผ่อนสุดฮิตของชำวลำปำง ต้งั อยู่ในเขตอำเภอเมอื งลำปำง มลี กั ษณะเป็นเขอ่ื น
เก็บกกั น้ำคอนกรีตเสริมเหลก็ รำยลอ้ มไปดว้ ยภเู ขำนอ้ ยใหญ่ และป่ ำไมส้ ีเขียวขจีสุดร่มรื่น มีทะเลสำบกวำ้ ง
ใหญ่ บรรยำกำศสวยงำมและเงียบสงบ ซ่ึงจะมีบริกำรลอ่ งแพไมไ้ ผ่ พำเท่ียวชมรอบ ๆ เข่ือน รวมท้งั ให้ลง
เล่นน้ำเยน็ เจ๊ียบในเขอ่ื นกนั อีกดว้ ย

อทุ ยำนแห่งชำตถิ ้ำผำไท

อุทยำนแห่งชำตถิ ้ำผำไท ครอบคลุมพ้ืนทอ่ี ำเภอเมืองลำปำง อำเภองำว อำเภอแม่เมำะ และอำเภอแจ้
ห่ม โดยมจี ดุ สูงสุดอยู่ท่ดี อยแม่ขวญั ซ่ึงสูงจำกระดบั น้ำทะเลปำนกลำง 1,253 เมตร พ้ืนที่ส่วนใหญเ่ ตม็ ไป
ดว้ ยภเู ขำสลบั ซับซ้อน มีสถำนท่ที ่องเท่ียวทน่ี ่ำสนใจ

บำ้ นเสำนกั

ทศั นำวิถีชีวติ ชำวลำปำงผ่ำนสถำปัตยกรรมของ "บำ้ นเสำนกั " บำ้ นไมส้ ักโบรำณอำยุกว่ำ 100 ปี ดว้ ย
ลกั ษณะท่โี ดดเด่นของสถำปัตยกรรมแบบพม่ำผสมลำ้ นนำ ทำให้ช่ือเสียงของบำ้ นเสำนกั เป็นทร่ี ูจ้ กั กนั ดีใน
หมขู่ องนกั ออกแบบและสถำปนิก ปัจจบุ นั เปิ ดเป็นพพิ ิธภณั ฑด์ ำ้ นศิลปวฒั นธรรมของจงั หวดั ลำปำง แสดง
วตั ถขุ ำ้ วของเครื่องใชโ้ บรำณตำ่ งๆ เชน่ เคร่ืองเงนิ หีบโบรำณ กำป่ันเหล็ก เครื่องเขนิ เป็นตน้ ใครอยำก
สมั ผสั วิถีชีวติ ของชำวลำปำง แนะนำให้ลองมำที่ "บำ้ นเสำนัก" บำ้ นไมส้ ักที่สลกั คุณค่ำชีวติ ของชำวเมอื ง
ลำปำง

ชุมชนท่ำมะโอ

ต้งั อยู่อำเภอเมืองลำปำง เป็นชมุ ชนเก่ำแก่ที่ในอดตี เคยรุ่งเรืองจำกกิจกำรคำ้ ไม้ ซ่ึงทำใหม้ ผี คู้ น
หลำกหลำยสัญชำติเดินทำงเขำ้ มำมำกมำย รวมท้งั ชำวพมำ่ ท่เี ขำ้ มำทำกจิ กำรไมส้ ักร่วมกบั ชำวองั กฤษใน
ลำปำงสมยั น้ันดว้ ย พวกเขำไดส้ ร้ำงชมุ ชนข้ึน ณ บริเวณน้ีและกลำยเป็นชุมชนทเ่ี ต็มไปดว้ ยบำ้ นไมส้ วยงำม
มำกมำย กระทงั่ ถงึ ปัจจบุ นั แมช้ ุมชนท่ำมะโอไมม่ ีชำวเมยี นมำอกี แลว้ แต่ชุมชนเกำ่ แก่แห่งน้ียงั คงมีเงำอดตี
น่ำประทบั ใจ ผำ่ นเรือนไมส้ กั ทรงคณุ คำ่ หน่ึงในน้นั คือบำ้ นเสำนกั เรือนไมท้ โี่ ดง่ ดงั ของจงั หวดั ลำปำง ก็
ต้งั อยู่ในชุมชนแห่งน้ี

อทุ ยำนแห่งชำตแิ จซ้ ้อน

แหล่งท่องเทยี่ วเชิงสุขภำพท่ีไดร้ บั ควำมนิยมเสมอมำ เพรำะมีเอกลกั ษณท์ ำงธรรมชำติทสี่ วยงำม โดยเฉพำะ
อย่ำงยิ่งกำรมนี ้ำตกและบอ่ น้ำร้อนอยูใ่ นบริเวณเดียวกนั สำหรับ "อทุ ยำนแห่งชำติแจซ้ อ้ น" ครอบคลุมพ้ืนท่ี
อำเภอเมืองปำน อำเภอแจห้ ่ม และอำเภอเมอื งลำปำง นอกจำกน้ียงั มีป่ ำไมท้ อี่ ุดมสมบูรณ์ ส่วนไฮไลตห์ ้ำม
พลำดเมอื่ มำเยือน

พพิ ธิ ภณั ฑเ์ ซรำมิคธนบดี

ไปถงึ ถิน่ ชำมตรำไกก่ ็ตอ้ งไปเยยี่ มชมกนั ซะหน่อย ณ พิพิธภณั ฑเ์ ซรำมิคธนบดี ต้งั อยบู่ นถนนวดั จอง
คำ ตำบลพระบำท อำเภอเมอื งลำปำง ท่นี ่ีเก็บรวบรวมเร่ืองรำวของเซรำมิกลำปำงหลำกหลำยแง่มมุ ใหค้ ณุ ได้
ศกึ ษำ ดำ้ นในพิพธิ ภณั ฑร์ ่มร่ืนไปดว้ ยตน้ ไม้ มกี ำรจดั แสดงประวตั แิ ละท่มี ำท่ไี ปของโรงงำนเซรำมกิ ธนบดี
สกลุ ซ่ึงเป็นโรงงำนเซรำมิกแห่งแรกของจงั หวดั ลำปำง กอ่ ต้งั ข้นึ เมอื่ ปี พ.ศ. 2508 โดย นำยอ้ี (ซิมหย)ู แซ่
ฉิน รวมท้งั จดั แสดงสินคำ้ ตำ่ ง ๆ พร้อมท้งั กระบวนกำรผลิตสินคำ้ ของโรงงำนเซรำมิกธนบดีสกลุ

สินคำ้ ท่ีมีช่ือเสียงของทน่ี ี่ก็คอื "ชำมตรำไก่" ซ่ึงมีใหช้ มกระบวนกำรกำรทำชำมตรำไก่ ต้งั แตก่ ำรข้ึนรูป
ดนิ ขำวใหเ้ ป็นชำมรูปทรงแปดเหลี่ยม แลว้ นำไปตดั ขอบเอำควำมคมออก เมอ่ื แหง้ แลว้ นำไปชบุ น้ำเคลือบ
เพอื่ ควำมมนั วำวและทำควำมสะอำดง่ำย จำกน้นั นำไปเผำในเตำอณุ หภูมิ 1,260 องศำเซลเซียส เม่อื ชำม
เยน็ ตวั ลงจึงนำมำวำดลวดลำยอนั เป็นเอกลกั ษณ์ของโรงงำนแห่งน้ี โดยช่ำงวำดเพยี งแค่ 2 ทำ่ น ภำยในหน่ึง
วนั จึงสำมำรถผลติ ชำมตรำไกไ่ ดเ้ พยี งวนั ละไม่กรี่ อ้ ยใบเทำ่ น้นั นอกจำกน้ียงั ไดช้ มเตำเผำมงั กรเกำ่ แก่
กระบวนกำรทำถว้ ยขนม ชำมไก่โบรำณ ชำมไก่ทองคำ และผลติ ภณั ฑเ์ ซรำมกิ อ่ืน ๆ ของโรงงำนเซรำมกิ ธน
บดีสกลุ อกี ดว้ ย โดยท่นี ี่เปิดให้เขำ้ ชมทุกวนั ต้งั แตเ่ วลำ 09.00-16.30 น.

อำ่ งเกบ็ น้ำวงั เฮอื

อำ่ งเก็บน้ำวงั เฮอื หรือทะเลลำปำง ต้งั อยู่ในเขตตดิ ต่อระหวำ่ งอำเภอเมอื ง และอำเภอแม่ทะ เป็นอำ่ งเกบ็
น้ำขนำดไมใ่ หญม่ ำกนกั แต่รำยลอ้ มไปดว้ ยภเู ขำนอ้ ยใหญ่ มที ศั นียภำพทีส่ วยงำม อำกำศเยน็ สบำยตลอดท้งั
ปี มีแพไมไ้ ผ่ให้ไดน้ ง่ั ปิ กนิกชมวิวทะเลสำบกนั แบบชิล ๆ หรือจะนำอำหำรมำนง่ั กินขำ้ วชมวิวสวย ๆ กบั
ครอบครวั ก็ได้ นอกจำกน้ียงั มีบริกำรนง่ั เรือชมววิ รอบ ๆ อ่ำงเกบ็ น้ำอีกดว้ ย

ตลำดรัษฎำ

กำรเดินตลำดเชำ้ เป็นกิจกรรมห้ำมพลำดเม่อื ไปเท่ียวลำปำง โดยเฉพำะที่ "ตลำดรษั ฎำ" หรือที่เรียกกนั
วำ่ "ตลำดหัวขวั " ต้งั อยู่บริเวณเชิงสะพำนรัษฎำ ทน่ี ี่เป็นตลำดเชำ้ ทใ่ี หญท่ ส่ี ุดในลำปำง มขี ำ้ วของมำกมำยให้
ไดเ้ ลือกซ้ือ ท้งั อำหำรคำวหวำน ผกั พ้นื บำ้ น ของสดตำมฤดกู ำล ฯลฯ ใครอยำกล้ิมลองของกินอร่อย ๆ กล็ สิ ต์
ไวใ้ นโปรแกรมไดเ้ ลย

วงั ววิ

แหล่งทอ่ งเที่ยวทำงธรรมชำตขิ องอำเภอเถิน ต้งั อย่ใู นแมน่ ้ำวงั บำ้ นแมเ่ ตี๊ยะนอก หมู่ 8 ตำบลแม่ถอด
มกี ำรปรับปรุงพ้นื ที่บริเวณริมฝัง่ แม่น้ำให้สวยงำมและเหมำะสมกบั กำรเลน่ น้ำ มีซุ้มไมไ้ ผเ่ ลก็ ๆ ให้
นกั ทอ่ งเที่ยวไดน้ ง่ั เลน่ ชมธรรมชำติกนั ชิล ๆ อกี ท้งั ยงั มีแพไมไ้ ผท่ อ่ี ยู่กลำงน้ำ ให้นกั ท่องเทย่ี วไดล้ งไปเอำ
เทำ้ แชน่ ้ำเยน็ ๆ หรือจะใชเ้ ป็นท่เี กำะลงเลน่ น้ำก็ได้ และสำมำรถนำเส่ือมำนง่ั ปิ กนิกกนั เป็นครอบครวั ไดแ้ บบ
สบำย ๆ

ถนนสำยวฒั นธรรม

ชวนไปเดนิ ชิล ๆ ท่ถี นนสำยวฒั นธรรม ต้งั อยูต่ ำบลเวยี งเหนือ อำเภอเมืองลำปำง เป็นถนนคนเดินท่จี ดั
โดยเทศบำลนครลำปำงและชมุ ชนตำบลเวยี งเหนือ มกี จิ กรรม "กำดหม้วั ควั แลง" จำหน่ำยอำหำรพ้ืนเมอื ง
และกำรแสดงศิลปวฒั นธรรม ตลอดสองขำ้ งทำงเป็นแนวกำแพงเมืองเขลำงคร์ ุ่น 1 บรรยำกำศควำมเป็น
ลำ้ นนำ จดั ข้นึ ทุกเยน็ วนั ศกุ ร์ เวลำ 17.00-21.00 น.

ภูผำหอบ

แหล่งท่องเที่ยวสุดอนั ซีนของจงั หวดั ลำปำง ต้งั อยู่ที่บำ้ นแม่เกยี๋ ง หมู่ 7 ตำบลสบป้ำด อำเภอแม่เมำะ
จงั หวดั ลำปำง มลี กั ษณะเป็นหนำ้ ผำหินสูงชนั ขนำบขำ้ งลำน้ำแม่น้ำจำง มีระยะทำงประมำณ 200 เมตร ซ่ึง
นกั ทอ่ งเที่ยวจะพำยเรือแคนูเทย่ี วชมหนำ้ ผำหินกไ็ ด้ หรือจะนงั่ ลอ่ งแพไมไ้ ผ่ชิล ๆ เท่ยี วชมกไ็ ดเ้ ชน่ กนั

ขวั แตะ หรือสะพำนบุญวดั พระธำตุสนั ดอน

ต้งั อยทู่ ่วี ดั หลวงนำงอย ตำบลเสริมซ้ำย อำเภอเสริมงำม เป็นสะพำนไมไ้ ผท่ มี่ คี วำมยำวถึง 900 เมตร
โครงสรำ้ งเป็นไมส้ ักและเสำซีเมนต์ เช่ือมระหว่ำงวดั หลวงนำงอยและอุโบสถ เกิดจำกแรงศรัทธำของ
ชำวบำ้ นทีม่ ีต่อพระพทุ ธศำสนำลงมือร่วมใจกนั สรำ้ งข้ึน โดยจดั ทำข้ึนเพื่อเฉลมิ พระเกียรตสิ มเดจ็ พระ
เจำ้ อย่หู วั มหำวชิรำลงกรณ บดนิ ทรเทพยวรำงกรู

จดุ ชมววิ ดอยฟ้ำงำม

จดุ ชมทะเลหมอก 360 องศำ ต้งั อยู่ทบ่ี ำ้ นสำแพะ ตำบลบำ้ นสำ อำเภอแจห้ ่ม เป็นดอยสูงท่ลี อ้ มรอบดว้ ย
วิวทิวทศั นท์ ีง่ ดงำม โดยเฉพำะอย่ำงยงิ่ ในช่วงหนำ้ หนำว นกั ท่องเท่ียวจะไดเ้ หน็ ภำพของทะเลหมอกยำมเชำ้
ที่เกิดจำกควำมช้ืนของเข่ือนก่วิ ลม ท้งั ยงั เป็นจุดถำ่ ยดำวพระธำตสุ ำมจิกที่สวยงำมอีกดว้ ย โดยจดุ ชมววิ ท่ีน่ีมี
ลกั ษณะเป็นลำนโลง่ กวำ้ ง ท่ีถงึ แมว้ ่ำจะมีตน้ ไม้ ใบหญำ้ มำบดบงั สำยตำอย่บู ำ้ ง แตน่ นั่ กไ็ มใ่ ช่อุปสรรคทค่ี ุณ
จะไดช้ ื่นชมกบั ควำมสวยงำมของทะเลหมอกยำมเชำ้ พรอ้ มกบั แสงอำทิตยอ์ ุ่น ๆ ยำมเชำ้ บอกเลยวำ่ ฟินมำก

พิพธิ ภณั ฑห์ นงั กลำงแปลง (ศูนยอ์ นุรกั ษภ์ ำพยนตร์ยอ้ นยุค)

พพิ ธิ ภณั ฑแ์ ห่งน้ีต้งั อยู่ท่ตี ำบลบำ้ นร้อง อำเภองำว ก่อต้งั โดยนำยมำนิตย์ วรฉตั ร เพ่อื เป็นแหล่งเรียนรู้
เร่ืองรำวภำพยนตร์ จำกอดีตจนถึงปัจจุบนั ภำยในพพิ ิธภณั ฑแ์ สดงนิทรรศกำรถำวรเกี่ยวกบั ภำพยนตร์ยอ้ น
ยคุ เชน่ ใบปิดโปสเตอร์ภำพยนตร์สมยั กอ่ น, เครื่องฉำยภำพยนตร์ 8 มม. 16 มม. 35 มม., ฟิลม์ ภำพยนตร์ 8
มม. 16 มม. 35 มม., บทพำกยภ์ ำพยนตร์, ใบเซ็นเซอร์ภำพยนตร์, แผ่นเสียงประกอบภำพยนตร์ และ
แผ่นเสียงโฆษณำภำพยนตร์ ซ่ึงจะมีกำรจดั ฉำยภำพยนตร์พรอ้ มพำกยส์ ดสำหรบั กำรเขำ้ ชมเป็นหมคู่ ณะ 50
คนตอ่ รอบ โดยมีลำ่ มแปลภำษำองั กฤษ และญีป่ ่ นุ

ศำลเจำ้ พ่อหลกั เมอื ง

กอ่ นไปเที่ยวที่อน่ื ๆ เร่ิมแรกเรำชวนใหไ้ ปสักกำระศำลเจำ้ พ่อหลกั เมอื ง บริเวณหนำ้ ศำลำกลำงจงั หวดั
ลำปำงดำ้ นตะวนั ตกเฉียงใต้ อำเภอเมอื งลำปำง กนั ก่อนค่ะ สันนิษฐำนว่ำไดส้ ร้ำงข้ึนเมื่อรอ้ ยกวำ่ ปี มำแลว้
โดยมกี ำรสรำ้ งหลกั ที่หน่ึงเมอ่ื ประมำณปี พ.ศ. 2400 ตำมดว้ ยหลกั ทีส่ องในปี พ.ศ. 2416 และหลกั ทสี่ ำมในปี
พ.ศ. 2429 คร้ันต่อมำในปี พ.ศ. 2440 ไดม้ กี ำรสร้ำงศำลำกลำงจงั หวดั ข้นึ จงึ ไดน้ ำหลกั เมอื งน้ีมำไวบ้ ริเวณ
หนำ้ ศำลำกลำง และไดส้ ร้ำงมณฑปครอบหลกั เมอื งท้งั สำมในปี พ.ศ. 2511 ปัจจุบนั ศำลหลกั เมืองเป็นท่ีเก็บ
รวบรวมเสำหลกั เมอื งโบรำณอย่นู ำนนบั ศตวรรษจำกที่ต่ำง ๆ และยงั เป็นท่ีประดษิ ฐำน "หลวงพอ่ ดำ"
พระพทุ ธรูปศกั ด์ิสิทธ์ิทชี่ ำวลำปำงเคำรพยิ่ง

วดั จองคำ พระอำรำมหลวง

ต้งั อยู่ท่ีตำบลบำ้ นหวด อำเภองำว เป็นอกี หน่ึงวดั ที่ชำวงำวให้ควำมเคำรพศรัทธำ ดว้ ยเป็นวดั เกำ่ แก่ มี
ควำมสวยงำมไมแ่ พว้ ดั ไหนในภำคเหนือ สนั นิษฐำนว่ำสรำ้ งโดยชำวไทใหญ่ เพรำะอำคำรต่ำง ๆ ภำยในวดั มี
สถำปัตยกรรมแบบศลิ ปะไทใหญ่ วิหำรทส่ี ร้ำงข้ึนใหม่ กย็ งั คงศลิ ปะแบบด้งั เดมิ ไมผ่ ดิ เพ้ยี น สิ่งทโ่ี ดดเด่นอีก
อย่ำงของท่ีน่ีกค็ ือ "พระมหำเจดยี พ์ ุทธคยำ" ซ่ึงสร้ำงจำลองมำจำกเจดียพ์ ุทธคยำในประเทศอินเดีย สูง
ประมำณ 51 เมตร มเี จดยี อ์ งคเ์ ลก็ อยรู่ อบท้งั 4 ทศิ ตกแตง่ อยำ่ งสวยงำมท้งั ดำ้ นนอกและดำ้ นใน

วดั พระแกว้ ดอนเตำ้ สุชำดำรำม

วดั พระแกว้ ดอนเตำ้ สุชำดำรำม ต้งั อยบู่ นถนนสุชำดำ ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมือง เป็นวดั เกำ่ แกแ่ ละ
สวยงำม มีอำยนุ บั พนั ปี เคยเป็นท่ีประดิษฐำนพระพทุ ธมหำมณีรตั นปฏิมำกร (พระแกว้ มรกต) ต้งั แต่ พ.ศ.
1979 เป็นเวลำนำนถึง 32 ปี เหตทุ วี่ ดั น้ีไดช้ ่ือวำ่ วดั พระแกว้ ดอนเตำ้ มีตำนำนกล่ำวว่ำ พระมหำเถระแห่งวดั น้ี
ไดพ้ บแกว้ มรกตในแตงโม (ภำษำเหนือเรียกว่ำ หมำกเตำ้ ) และนำมำแกะสลกั เป็นพระพทุ ธรูป ตอ่ มำจงึ ได้
อญั เชิญไปประดษิ ฐำนท่วี ดั พระธำตุลำปำงหลวงจนถึงปัจจุบนั

สะพำนรษั ฎำภิเศก หรือ สะพำนขำว

ต้งั อยู่ที่ถนนรัษฎำ อำเภอเมือง เจำ้ ผูค้ รองนครเป็นผทู้ ต่ี ้งั ช่ือจำกพธิ ีเฉลิมฉลองรัษฎำภิเษกสมยั รชั กำลที่
5 สะพำนรษั ฎำเป็นสะพำนร่วมสมยั กบั ยคุ อำรยธรรมรถไฟมีอำยุผำ่ นสงครำมโลกคร้งั ท่ี 1 และ 2 มำแลว้
และรอดพน้ จำกกำรโจมตที ง้ิ ระเบิดของฝ่ำยสมั พนั ธมติ รมำไดด้ ว้ ยกำรทำสีพรำงตำ และดว้ ยกำรอำ้ งว่ำ
สะพำนแห่งน้ีไมม่ ปี ระโยชนท์ ำงยทุ ธศำสตร์ของนำงลซู ี สคำร์ลิง อดีตผูอ้ ำนวยกำรโรงเรียนวิชำนำรี ซ่ึงเป็น
ทปี่ รึกษำของกองทพั สมั พนั ธมิตรในขณะน้ัน
แตเ่ ดมิ สะพำนรัษฎำภิเศกเป็นสะพำนไมเ้ สริมเหล็กชำรุดผุพงั จงึ มกี ำรกอ่ สร้ำงใหม่เมือ่ เดอื นมีนำคม พ.ศ.
2460 เป็นสะพำนคอนกรีตเสริมเหล็กทมี่ คี วำมคงทนมำกกวำ่ สะพำนรุ่นเดียวกนั ทีไ่ มเ่ หลืออยแู่ ลว้ ในปัจจบุ นั
ท่บี ริเวณสะพำนมเี คร่ืองหมำยไกข่ ำวและครุฑหลวงประดบั ไวต้ รงหัวสะพำน

กำดกองตำ้

ถนนคนเดินกำดกองตำ้ ต้งั อยู่ที่ถนนตลำดเก่ำ ริมแมน่ ้ำวงั อำเภอเมืองลำปำง เดิมเป็นย่ำนชมุ ชนทำง
เศรษฐกจิ ทีม่ อี ำยุกวำ่ 100 ปี เร่ิมจำกชยั ภูมิท่เี ป็นทรี่ ิมแม่น้ำวงั และตอ่ มำไดพ้ ฒั นำไปเป็นศนู ยก์ ลำงกำรคำ้
ขำยและส่งผ่ำนสินคำ้ สำคญั ของเมืองลำปำง รูปแบบของสถำปัตยกรรมมีควำมหลำกหลำยท้งั ศิลปะตะวนั ตก
พมำ่ -ไทใหญ่ และจีน หลงั พ.ศ. 2459 ศนู ยก์ ลำงกำรคำ้ แห่งน้ีถูกลดบทบำทลงเนื่องจำกกำรตดั ผ่ำนเสน้ ทำง
รถไฟสำยเหนือท่ีมำถึงลำปำง ผูค้ นในจงั หวดั จึงขยำยถิน่ ฐำนไปต้งั อยรู่ อบ ๆ สถำนีรถไฟ จนเกดิ กลำยเป็น
ชมุ ชนใหมท่ ่ีเรียกวำ่ "ชุมชนเกำ๊ จำว" แตใ่ นปัจจบุ นั ชุมชนแห่งน้ีไดก้ ลบั มำเป็นย่ำนกำรคำ้ ที่สำคญั อกี คร้ัง
หน่ึง และคงไวซ้ ่ึงรูปแบบท่งี ดงำมของสถำปัตยกรรมด้งั เดมิ กำดกองตำ้ จำหน่ำยสินคำ้ พ้ืนเมอื ง สินคำ้ ทำมอื
อำหำรพ้นื บำ้ น สินคำ้ ทร่ี ะลึก ลำนกิจกรรม เปิ ดทกุ วนั เสำร์-อำทติ ย์ เวลำ 17.00-22.00 น.

วดั เฉลมิ พระเกียรตพิ ระจอมเกลำ้ รำชำนุสรณ์

วดั เฉลิมพระเกยี รตพิ ระจอมเกลำ้ รำชำนุสรณ์ เดิมเรียกวำ่ "วดั พระพทุ ธบำทป่ ูผำแดง" ต้งั อยทู่ ่ี อำเภอแจ้
ห่ม จงั หวดั ลำปำง ควำมโดดเด่นของสถำนที่แห่งน้ีอยู่ท่ี ภำพอนั งดงำมของเจดยี เ์ ล็ก ๆ สีขำว สร้ำงข้นึ บน
ภเู ขำสูงเฉียดฟ้ำ และลอ้ มรอบไปดว้ ยภเู ขำสูง เป็นภำพดงึ ดูดทใี ครหลำยคนอยำกทีจ่ ะมำเห็นดว้ ยตำตวั เองสกั
คร้ัง ภำยในบริเวณวดั ดำ้ นลำ่ ง เป็นท่ตี ้งั ของตวั "วดั เฉลิมพระเกียรตพิ ระจอมเกลำ้ รำชำนุสรณ"์ เม่อื มำถงึ ยอด
เขำดำ้ นบน จะแบง่ เป็น 2 ส่วน คอื ฝง่ั ทำงขวำจะไดข้ ้นึ ไปนมสั กำรองคพ์ ระธำตุ ซ่ึงตอ้ งเดนิ ข้ึนบนั ไดเลก็ ๆ
ชนั ๆ ข้นึ ไป แตว่ ิวดำ้ นบนน้นั งดงำมเป็นอย่ำงย่ิง มองเหน็ ทวิ ทศั น์ของอำเภอแจห้ ่ม และมองเห็นบริเวณวดั
วดั เฉลิมพระเกียรตฯิ ทอี่ ยดู่ ำ้ นลำ่ งดูสวยงำมย่ิงนกั

ศนู ยอ์ นุรักษช์ ำ้ งไทย

ศนู ยอ์ นุรักษช์ ำ้ งไทย และสวนป่ ำทงุ่ เกวียน ต้งั อยู่ที่บำ้ นท่งุ เกวยี น ตำบลเวยี งตำล อยู่ในควำมดูแลของ
อตุ สำหกรรมป่ ำไมภ้ ำคเหนือ องคก์ ำรอุตสำหกรรมป่ ำไม้ (ออป.) แตเ่ ดิม ออป. เป็นศูนยฝ์ ึกลูกชำ้ งซ่ึงเป็น
แห่งแรกและแห่งเดยี วในโลก โดยเริ่มดำเนินกำรมำต้งั แต่ พ.ศ. 2512 เป็นสถำนที่เล้ยี งและฝึกลูกช้ำงเพอ่ื ให้
เช่ือฟังคำสงั่ และมีควำมชำนำญในกำรทำไมข้ ณะทแี่ ม่ชำ้ งไปทำงำนในป่ ำ และเนื่องจำกมนี โยบำยปิ ดป่ ำซ่ึง
ทำใหช้ ำ้ งตอ้ งว่ำงงำน ศูนยฝ์ ึกลูกชำ้ งจึงถกู ปรับมำเป็นสถำนทดี่ แู ลชำ้ งแก่และเจบ็ ป่ วย และทีน่ ี่ยงั เป็นสถำน
ที่ต้งั ของโรงพยำบำลชำ้ งดว้ ย ต่อมำในเดอื นมกรำคม พ.ศ. 2535 ออป. ไดก้ อ่ ต้งั ศนู ยอ์ นุรักษช์ ำ้ งไทยข้ึน และ
จดั กจิ กรรมท่องเทย่ี วเชิงนิเวศน์

บรรณำนุกรม

Travel.kapook.com
Paiduaykan.com
www.wongnai.com