พระธัมมทินนาเถรี

พระธรรมทินนาเถรี

ประวตั ิพระธรรมทินนาเถรี

พระธรรมทินนาเถรีผไู้ ดร้ ับการแต่งต้งั จากพระบรมศาสดาใหเ้ ป็นยอดของภิกษุณีท้งั หลายผเู้ ป็นธรรมกถึก กโ็ ดยเหตุ ๒ ประการ คือโดยเป็นผยู้ งิ่ ดว้ ยคุณ
เพราะท่านแสดงใหผ้ อู้ ื่นเห็นเป็นอยา่ งชดั เจนในคุณขอ้ น้ีของท่าน และไม่เพียงเนื่องจากเหตุขอ้ น้ีเท่าน้นั แต่ยงั เป็นการแต่งต้งั โดยเหตุท่ีท่านไดต้ ้งั ความ
ปรารถนาไวต้ ลอดแสนกปั ตามเรื่องท่ีจะกล่าวตามลาดบั ดงั ตอ่ ไปดงั น้ี
ต้งั ความปรารถนาไวใ้ นอดีต
ไดย้ นิ วา่ พระธรรมทินนาเถรีน้ี คร้ังพระพุทธเจา้ พระนามวา่ ปทุมุตตระ ถือปฏิสนธิในสกลุ หน่ึงในเมืองหงสวดี เมื่อโตข้ึนเล้ียงชีพดว้ ยการรับจา้ งทาการงาน
ของคน อื่น เป็นผมู้ ีปัญญา สารวมอยใู่ นศีล ต่อมาวนั หน่ึง ในเวลาเชา้ ขณะที่นางเอาหมอ้ น้ากาลงั จะไปตกั น้า นางกไ็ ดพ้ บพระสุชาตมหาเถระผเู้ ป็นพระอคั ร
สาวกของพระพทุ ธเจา้ ออกจากอารามเพื่อ ไปบิณฑบาต เมื่อไดเ้ ห็นท่านแลว้ กเ็ กิดความเลื่อมใส จึงไดถ้ วายขนมดว้ ยมือของตน ท่านรับแลว้ นงั่ ฉนั ณ ท่ีน้นั
แหละ นางนิมนตท์ ่านไปสู่เรือนไดถ้ วายโภชนะแก่ท่าน ต่อมา นายของนางทราบเขา้ แลว้ ชื่นชมในความเป็นผมู้ ีกศุ ลจิต เกิดความยนิ ดีจึงไดแ้ ต่งนางใหเ้ ป็น
ลูกสะใภข้ องท่าน
วนั หน่ึงนางไปกบั แม่สามีและไดเ้ ขา้ เฝ้าพระสมั พทุ ธเจา้ คร้ังน้นั พระ บรมศาสดาทรงประกาศต้งั ภิกษุณีองคห์ น่ึง ในตาแหน่งเอตทคั คะผเู้ ป็นธรรมกถึก ท่าน
ไดฟ้ ังพระพทุ ธพจนน์ ้นั แลว้ มีความยนิ ดี ปรารถนาท่ีจะไดต้ าแหน่งน้นั บา้ งในอนาคต จึงไดน้ ิมนตพ์ ระสุคตเจา้ พร้อมดว้ ยพระสงฆ์ ถวายมหาทานแลว้
กระทาอธิษฐานเพื่อปรารถนาตาแหน่งน้นั

ในทนั ใดน้นั พระสุคตเจา้ ไดต้ รัสพยากรณ์นางวา่ ดว้ ยผลบุญท่ีนางไดย้ นิ ดีบารุงพระศาสดา องั คาสพระศาสดากบั สาวกสงฆ์ ขวนขวายในการฟังสทั ธรรม มี
ใจเจริญดว้ ยคุณ นางจะไดต้ าแหน่งน้นั ตามที่ไดต้ ้งั ความความปรารถนาไว้ โดยในกปั ที่หน่ึงแสนแต่กปั น้ี พระพุทธเจา้ พระนามวา่ โคตม ซ่ึงมีสมภพในวงศ์
พระเจา้ โอกกากราช จกั เสดจ็ อุบตั ิข้ึนในโลก นางจกั ได้ เป็นธรรมทายาทของพระศาสดาพระองคน์ ้นั เป็นสาวิกาของพระศาสดา มีช่ือวา่ ธรรมทินนา

เมื่อนางไดฟ้ ังพระพุทธพยากรณ์น้นั แลว้ กม็ ีความยนิ ดี มีจิตประกอบดว้ ยเมตตา บารุง พระมหามุนี ดว้ ยปัจจยั ท้งั หลายจนตลอดชีวิต ดว้ ยกศุ ลกรรมท่ีทาไวแ้ ลว้
น้นั และดว้ ยการต้งั เจตนจ์ านงไวเ้ ม่ือนางสิ้นชีวิตลงแลว้ ไดไ้ ปสู่สวรรคช์ ้นั ดาวดึงส์

คร้ันสิ้นชีวิตลง กเ็ วียนวา่ ยอยใู่ น ภพภูมิเทวดาและมนุษยถ์ ึงแสนกปั

คุณธรรมท่ีควรถือเป็นแบบอยา่ ง

1. เป็นผมู้ ีความศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา พระธรรมทินนาเถรีก่อนออกบวชน้นั เม่ือไดท้ ราบวา่ วสิ าขเศรษฐีผสู้ ามีไดเ้ ขา้ เฝ้าพระพทุ ธเจา้ และได้
บรรลุธรรมแลว้ จึงมีความเล่ือมใสในพระพทุ ธศาสนา ใคร่จะออกบวช จึงขออนุญาตสามีซ่ึงสามีกอ็ นุญาตใหบ้ วชไดต้ ามความประสงค์

2. เป็นผมู้ ีความกตญั ญูกตเวที เมื่อพระเถรีไดบ้ รรลุพระอรหนั ตแ์ ลว้ กห็ วลระลึกนึกถึงวิสาขาเศรษฐีพร้อมดว้ ยหมู่ญาติ กไ็ ด้ เดินทางกลบั บา้ นเดิมเพ่ือแสดง
ธรรมโปรดวิสาขเศรษฐีและหมู่ญาติไดใ้ หร้ ับผลอนั เกิดจากการฟังธรรม แสดงถึงความท่ีพระ เถรีมีความกตญั ญูอยา่ งแทจ้ ริง

3. เป็นผมู้ ีปัญญาเฉลียวฉลาด สามารถแสดงธรรมไดอ้ ยา่ งแตกฉาน ไดร้ ับการยกยอ่ งจากพระพทุ ธเจา้ วา่ เป็นเอตทคั คะทางดา้ นธรรมกถึก จึงสมควรที่จะถือ
เป็นแบบอยา่ งที่ดี

Thank for watching