ยา.docx (1)

รายงาน
เรอ่ื ง การเลอื กซอื้ ยาสามญั ประจำบา้ น

จัดทำโดย

ชอื่ ด.ช.ชวลั วทิ ย์ กมุ ารจันทร์ เลขท่ี 5
ชอื่ นางสาวกานตธ์ ดิ า ฤทธเิ ดช เลขที่ 21
ชอ่ื ด.ญ.ณัฐธยาน์ แตงสวสั ด์ิ เลขที่ 25
ชอ่ื นางสาวพมิ พล์ ภสั สไี พร เลขที่ 32
ชอ่ื นางสาววจิ ติ รา โสภา เลขที่ 34
ชอ่ื ด.ญ.สปุ รยี า อรยิ ะกมล เลขท่ี 44

ชนั้ มธั ยมศกึ ษาปีที่ 3 หอ้ ง ม.3/5

เสนอ
ครศู ริ ริ ักษ์ สมพงษ์

รายงานนเ้ี ป็ นสว่ นหนงึ่ ของรายวชิ าการงานฯรหสั วชิ า ง23201
ภาคเรยี นที่ 2 ปีการศกึ ษา 2564

โรงเรยี นนวมนิ ทราชนิ ูทศิ เบญจมราชาลยั

คำนำ

รายงานเลม่ นจ้ี ัดทำขนึ้ เพอ่ื เป็ นสว่ นหนง่ึ ของวชิ า การงานฯ

ชนั้ มธั ยมศกึ ษาปีท่ี 3/5 เพอ่ื ใหไ้ ดศ้ กึ ษาความรใู ้ นเรอ่ื ง การเลอื กซอ้ื ยา
สามญั ประจำบา้ น และไดร้ ับศกึ ษาอยา่ งเขา้ ใจเพอ่ื เป็ นประโยชนก์ บั การ
เรยี น

ผจู ้ ัดทำหวงั วา่ จะเป็ นประโยชนแ์ กผ่ อู ้ า่ น หรอื นักเรยี น นักศกึ ษา
ทก่ี ำลงั หาขอมลู นอ้ี ยู่ หากมขี อ้ แนะนำหรอื ผดิ พลาดประการใด ผจู ้ ัดทำ
ขอนอ้ มรับไวแ้ ละขออภยั มา ณ ทน่ี ด้ี ว้ ย

กติ ตกิ รรมประกาศ

รายงานนส้ี ำเร็จลลุ ว่ งไดด้ ว้ ยดี ดว้ ยความกรณุ าชว่ ยเหลอื จาก
ครศู ริ ริ ักษ์ สมพงษ์ ทช่ี ว่ ยใหค้ ำแนะนำตา่ งๆในการทำรายงานเลม่ น้ี
แนะนำแนวทาง ตลอดจนแกไ้ ขขอ้ บกพรอ่ งตา่ งๆ มาโดยตลอด จน
รายงานเลม่ นเี้ สร็จสมบรู ณ์

ขอกราบขอบพระคณุ พอ่ คณุ แม่ ทใี่ หก้ ารสนับสนุนและเป็ น
กำลงั ใจทดี่ มี าโดยตลอด

ขอบคณุ เพอ่ื นๆ ทช่ี ว่ ยใหค้ ำแนะนำ เกย่ี วกบั การเลอื กคำ และเกย่ี ว
กบั รายงานเรอื่ งน้ี

ขอกราบขอบคณุ คอมพวิ เตอร์ และ อนิ เตอรเื น็ต ทที่ ำใหใ้ ห ้
รายงานนม้ี ขี อ้ มลู ทหี่ ลากหลายและน่าเชอ่ื ถอื

สาระบญั หนา้

เรอื่ ง ก
คำนำ
กติ ตกิ รรมประกาศ ข
สาระบญั
การเลอื กซอื้ ยาสามญั ประจำบา้ น ค
วธิ กี ารเลอื กซอื้ ยาทถี่ กู ตอ้ ง 1
การดฉู ลากและเอกสารกำกบั ยา 2
ยาประเภทไหนสมารถซอ้ื มารับประทานเอง 3-4
บรรณนานุกรม 5
6

การเลอื กซอื้ ยาสามญั ประจำบา้ น

ยาสามญั ประจำบา้ น คอื ยาทกี่ ระทรวงสาธารณสขุ ไดพ้ จิ ารณาเอา
ไวว้ า่ เป็ นยาทเี่ หมาะสม ทสี่ ามารถใหป้ ระชาชนหาซอื้ มาใชไ้ ดเ้ องตาม
รา้ นขายยาทวั่ ไปโดยไมต่ อ้ งมใี บสง่ั แพทย์ เพอื่ ใชร้ ักษาอาการเจ็บป่ วย
เล็กๆ นอ้ ยๆ ทอี่ าจจะเกดิ ขนึ้ ไดท้ วั่ ไปในชวี ติ ประจำวนั

- การเลอื กซอื้ ยาสามญั ประบา้ น
- การใชย้ าสามญั ประจำบา้ นใหป้ ลอดภยั
- การเกบ็ ยาสามญั ประบา้ นทถ่ี กู ตอ้ ง

วธิ กี ารเลอื กซอ้ื ยาทถี่ กู ตอ้ ง

1. การเลอื กซอื้ ยาจากแหลง่ ทเ่ี ชอื่ ถอื ได้ แหลง่ ขายยาทน่ี ่า
เชอื่ ถอื ไดแ้ กร่ า้ นขายยาทไี่ ดร้ ับอนุญาตถกู ตอ้ งตามกฎหมาย หรอื จากผู ้
ผลติ ทไี่ ดร้ ับอนุญาตอยา่ งถกู ตอ้ ง โดยสามารถสงั เกตไดจ้ ากป้ายสถาน
ทปี่ ระกอบการดา้ นยาหรอื ใบอนุญาตทแ่ี สดงใหเ้ ห็นในสถานทปี่ ระกอบ
การนัน้ ๆ ในการซอื้ ยาจากรา้ นแผงลอยทไ่ี มม่ ใี บอนุญาต มคี วามเสย่ี ง
สงู ทจ่ี ะไดร้ ับยาทไี่ มม่ คี ณุ ภาพยาลกั ลอบนำเขา้ ซงึ่ ไมอ่ าจรับรองความ
ปลอดภยั ผทู ้ บี่ รโิ ภคอาจไดร้ ับสารสเตยี รอยดซ์ งึ่ เป็ นสารทอี่ นั ตรายผสม
อยใู่ นยาทซี่ อ้ื มาบรโิ ภคโดยไมร่ ตู ้ วั

2. การดฉู ลากและเอกสารกำกบั ยา

ตามความในมาตรา 25 แหง่ พระราชบญั ญัตยิ า พ.ศ. 2510
กำหนดใหผ้ ไู ้ ดร้ ับอนุญาตผลติ ยาแผนปัจจบุ นั ตอ้ งจัดใหม้ ฉี ลาก ตาม
ทขี่ นึ้ ทะเบยี นตำรับยาไว ้ ปิดไวท้ ภ่ี าชนะและหบี หอ่ บรรจยุ าหรอื ฉลาก
และเอกสารกำกบั ยา โดยแสดงรายละเอยี ดดงั นี้

ฉลากและเอกสารกำกบั ยา

1. ชอื่ ยา (ยหี่ อ้ )
2. เลขทะเบยี นตำรบั ยา มกั จะมคี ำวา่ Reg.No หรอื เลข
ทะเบยี นท่ี หรอื ทะเบยี นยา สำหรับเลขทะเบยี นยานเ้ี ป็ นสงิ่ บง่ บอกวา่

ยานัน้ ไดข้ น้ึ ทะเบยี นถกู ตอ้ ง ไมไ่ ดล้ กั ลอบนำเขา้ จากตา่ งประเทศ
3. ปรมิ าณหรอื ขนาดบรรจขุ องยา เชน่ ยาเม็ด จะตอ้ งแจง้

ขนาดบรรจไุ วใ้ นฉลากดว้ ยวา่ ยานัน้ บรรจกุ เี่ ม็ด
4. เลขที่ หรอื อกั ษรแสดงครง้ั ทผ่ี ลติ หรอื วเิ คราะห์ ซง่ึ มกั ใช ้

คำยอ่ ยเป็ นภาษาองั กฤษ เชน่ Lot No., Cont.No.,Batch No. หรอื
L , C , L/C , B/C แลว้ ตามดว้ ยเลขแสดงครัง้ ทผ่ี ลติ

5. ชอื่ และทตี่ ง้ั ของผผู้ ลติ ยาทผี่ ลติ ในประเทศตอ้ งมชี อ่ื ผผู ้ ลติ

จังหวดั ทต่ี งั้ สถานทผี่ ลติ ยาดว้ ย ในกรณีเป็ นยาทผ่ี ลติ ในตา่ งประเทศนำ
หรอื สงั่ เขา้ มาตอ้ งมชี อื่ เมอื งและประเทศทต่ี งั้ สถานทผี่ ลติ ยาพรอ้ มทงั้ ชอื่
ของผนู ้ ำหรอื สงั่ เขา้ มาและจังหวดั ทต่ี งั้ สถานทน่ี ำ/สงั่ ยานัน้ ๆ

6. วนั เดอื นปี ทผี่ ลติ ยา มกั มคี ำยอ่ ภาษาองั กฤษ Mfd. หรอื
Mfg date. แลว้ ตามดว้ ย วนั เดอื นปีทผี่ ลติ หากยานัผ้ ลติ มานานเกนิ 5

ปี กไ็ ม่
7. คำวา่ "ยาอนั ตราย" "ยาควบคมุ พเิ ศษ" "ยาใชเ้ ฉพาะท"ี่

หรอื "ยาใชภ้ ายนอก" แลว้ แตก่ รณี วา่ ยานัน้ เป็ นยาอนั ตราย ยาควบ
คมุ พเิ ศษ ยาใชเ้ ฉพาะท่ี หรอื ยาใชภ้ ายนอก ซงึ่ จะเขยี นดว้ ยอกั ษรสแี ดง
อา่ นไดช้ ดั เจน

8. วธิ ใี ชแ้ ละคำเตอื น การจัดใหม้ คี ำเตอื นไวบ้ นฉลากและเอกสาร
กำกบั ยานัน้ ใชส้ ำหรับยาทรี่ ัฐมนตรปี ระกาศ หรอื ในกรณีทกี่ ฎหมาย

บงั คบั

ยาประเภทไหนสมารถซอื้ มารบั ประทานเอง

รายละเอยี ดตา่ งๆ เหลา่ นห้ี ลกั การเบอื้ งตน้ สงิ่ ทล่ี ะเลยไมไ่ ดใ้ น
การซอ้ื ยามารับประทานเอง อยา่ งไรกต็ ามหากพบความผดิ ปรกตจิ าก
การรับประทานยาเอง หรอื ทานยาแลว้ ไมส่ ามาถรักษาอาการทเ่ี กดิ ขน้ึ
ไดก้ ็ ควรรบี ไปปรกึ ษาแพทยจ์ ะดที ส่ี ดุ ทวั่ ไปสามารถหาซอ้ื รับประทาน
เองได ้ เป็ นกลมุ่ ยาสามญั ประจำบา้ น ทเี่ หมาะกบั การรักษาโรคซง่ึ มี
อาการไมร่ นุ แรงมากนัก เชน่ ทอ้ งอดื เฟ้อ ทอ้ งเสยี ชนดิ ไมร่ นุ แรง
สภาวะทอ้ งผกู ฯลฯ โดยยาเหลา่ นถ้ี กู ขนึ้ ทะเบยี นเป็ นชนดิ ยาสามญั
ประจำบา้ น และถอื วา่ มคี วามปลอดภยั สงู อยา่ ง ไรกต็ ามการบรโิ ภคยา
สามญั ประจำบา้ นแบบผดิ ผดิ ยอ่ มกอ่ ใหเ้ กดิ ผลเสยี ตามมาไดม้ าก
กลา่ ว คอื กนิ ผดิ ขนาด ผดิ เวลา ผดิ สรรพคณุ ยอ่ มไมส่ ง่ ผลดตี อ่ การ
รักษาและอาจเกดิ โทษตามมาไดม้ าก ดงั นัน้ การซอ้ื ยากนิ เองตอ้ ง
ศกึ ษารายละเอยี ดของยานัน้ ๆใหเ้ ขา้ ใจอยา่ งถอ่ งแท ้ ควรปรกึ ษาแพทย์
พยาบาล และ/หรอื เภสชั กร เพอ่ื ใหก้ ารกนิ ยาเกดิ ประโยชนส์ งู สดุ ตอ่
รา่ งกาย

บรรณนานกุ รม
https://sites.google.com/site/tkvifs/withu-kar-leuxk

บทละคร

ลนิ นิ เด็ก15ปีทเ่ี กดิ เป็ นไขอ้ ยา่ งหนักเธอเดนิ ไปหายาและพบถงุ
ยาของคณุ พอ่ เธอกำลงั จะหยบิ ทานแตค่ ณุ พอ่ กถ็ ามขนึ้

พอ่ : ลนิ นิ น่ันหนูจะทำอะไร

ลนิ นิ : หนูไมส่ บายเลยจะกนิ ยาคะ่

พอ่ : แตน่ ่ันยาของพอ่ หนูจะกนิ มวั่ แบบนไ้ี มไ่ ด ้ อกี อยา่ งนั่นไมใ่ ช่
ยาแกไ้ ข ้ ทหี ลงั หนูตอ้ งดใู หด้ นี ะรมู ้ ยั้

ลนิ นิ : ทราบแลว้ คะ่

พอ่ : มาพอ่ จะพาหนูไปหาหมอ

ภาคผนวก