หนังสือสวดมนต์

หนงั สอื สวดมนต์

บทบูชาพระรัตนตรัย
อิมินา สักกาเรนะ พุทธัง อะภิปชู ะยามิ
อมิ ินา สกั กาเรนะ ธัมมงั อะภิปชู ะยามิ
อิมินา สกั กาเรนะ สงั ฆงั อะภิปชู ะยามิ

บทกราบพระรัตนตรัย

อะระหงั สัมมาสมั พุทโธ ภะคะวา
พุทธงั ภะคะวันตงั อะภิวาเทมิ (กราบ)

สวากขาโต ภะคะวะตา ธมั โม
ธัมมัง นะมัสสามิ (กราบ)
สุปะฏปิ ันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ
สังฆงั นะมามิ (กราบ)

บทนมัสการพระรัตนตรยั

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต
สัมมาสัมพุทธสั สะ (สวด ๓ จบ)

บทไตรสรณคมณ์

พทุ ธงั สะระณงั คจั ฉามิ
ธัมมัง สะระณัง คจั ฉามิ
สงั ฆงั สะระณงั คัจฉามิ
ทุตยิ ัมปิ พุทธัง สะระณัง คจั ฉามิ
ทุตยิ มั ปิ ธมั มัง สะระณงั คจั ฉามิ
ทตุ ยิ ัมปิ สงั ฆงั สะระณัง คจั ฉามิ
ตะตยิ มั ปิ พุทธงั สะระณงั คจั ฉามิ
ตะตยิ มั ปิ ธมั มงั สะระณัง คจั ฉามิ
ตะตยิ ัมปิ สังฆัง สะระณัง คจั ฉามิ

บทถวายพรพระ

(ต้งั นะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพทุ ธัสสะ

อติ ปิ ิ โส ภะคะวา อะระหัง
สัมมาสัมพทุ โธ วชิ ชา จะระณะสัมปนั โน

สคุ ะโต โลกะวทิ ู อะนตุ ตะโร
ปุรสิ ะทัมมะสาระถิ สตั ถา
เทวะมะนุสสานงั พุทโธ ภะคะวาติ ฯ
สวากขาโต ภะคะวะตา ธมั โม
สนั ทฏิ ิโิ ก อะกาลิโก เอหิปสั สิโก โอปะนะยิโก
ปจั จัตตัง เวทติ พั โพ วิญญหู ตี ิ ฯ

สปุ ะฏปิ ันโน ภะคะวะโต สาวะกะสงั โฆ
อุชปุ ะฏิปนั โน ภะคะวะโต สาวะกะสงั โฆ
ญายะปะฏปิ นั โน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ
สามจี ิปะฏปิ นั โน ภะคะวะโต สาวะกะสงั โฆ

ยะททิ ัง จตั ตาริ ปุริสะยคุ านิ
อฏั ิะ ปุรสิ ะปคุ คะลา

เอสะ ภะคะวะโต สาวะกะสงั โฆ
อาหเุ นยโย ปาหุเนยโย

ทักขิเณยโย อญั ชะลีกะระณโี ย
อะนตุ ตะรงั ปญุ ญักเขตตัง โลกสั สาติ ฯ

คาถาอติ ิปิโสถอยหลัง

ติ วา คะ ภะ โธ พทุ นัง สา
นสุ มะ วะ เท ถา สตั ถิ ระ
สา มะ ทัม สะ ริ ปุ โร ตะ
นุต อะ ทู วิ กะ โล โต คะ
สุ โน ปนั สมั ณะ ระ จะ ชา
วชิ โธ พทุ สมั มา สัม หัง ระ
อะ วา คะ ภะ โส ปิ ติ อิ

หากวา่ ตกอยู่ในสถานการณ์คับขนั มีศตั รลู อ้ มหนา้ หลัง
ให้กลน้ั ใจภาวนา อติ ิปิโสถอยหลงั (ย่อ )

“อะ วา คะ ภะ โส ปิ ติ อิ”

เปน็ มหาจงั งงั จะแคลว้ คลาดปลอดภยั
จากศตั รแู ละสตั ว์ร้ายท้งั ปวง

บทชยั มงคลคาถา (พาหุง)

๑. ชนะมาร ดว้ ยบารมี
พาหุง สะหัส สะมะภินมิ มติ ะสาวุธนั ตัง
ครเี มขะลัง อทุ ิตะโฆ ระสะเสนะมารงั

ทานาทิธัมมะวิธนิ าชติ ะวา มุนินโท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมังคะลานิ ฯ

๒. ปราบยกั ษ์ ด้วยขนั ตธิ รรม
มาราติเรกะมะภิยุชฌติ ะสพั พะรตั ตงิ
โฆรมั ปะนาฬะวะมกั ขะมะถัทธะยักขัง
ขันตสี ทุ ันตะวิธินา ชิตะวา มุนนิ โท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมังคะลานิ ฯ

* ถา้ สวดใหค้ นอ่นื ใหเ้ ปล่ยี นจาก เม เป็น เต

บทชยั มงคลคาถา (พาหงุ )

๓. ปราบชา้ ง ดว้ ยเมตตาธรรม
นาฬาคิริง คะชะวะรัง อะติมตั ตะภูตงั
ทาวัคคจิ ักกะมะสะนวี ะ สทุ ารณุ นั ตงั
เมตตัมพุเสกะวธิ ินา ชิตะวา มนุ ินโท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมงั คะลานิ ฯ

๔. ปราบมหาโจร ดว้ ยอิทธฤิ ทธ์ิ
อกุ ขติ ตะขคั คะมะตหิ ตั ถะสุทารณุ ันตงั
ธาวันติโยชะนะปะถงั คลุ ิมาละวันตงั
อิทธีภสิ งั ขะตะมะโน ชิตะวา มนุ ินโท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมังคะลานิ ฯ

* ถ้าสวดใหค้ นอน่ื ใหเ้ ปลย่ี นจาก เม เป็น เต

บทชัยมงคลคาถา (พาหงุ )

๕. ปราบหญงิ แพศยา ด้วยสนั ตธิ รรม
กัตวานะ กฏิ ิะมุทะรัง อวิ ะ คัพภินยี า
จิญจายะ ทุฏิะวะจะนัง ชะนะกายะมัชเฌ
สันเตนะ โสมะวธิ ินา ชิตะวา มนุ ินโท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมังคะลานิ ฯ

๖. ปราบเจา้ ลทั ธิ ด้วยปญั ญา
สัจจัง วหิ ายะ มะตสิ จั จะกะวาทะเกตุง
วาทาภิโรปติ ะมะนงั อะตอิ ันธะภูตัง
ปญั ญาปะทปี ะชะลโิ ต ชิตะวา มุนนิ โท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมังคะลานิ ฯ

* ถ้าสวดให้คนอ่ืน ให้เปล่ยี นจาก เม เปน็ เต

บทชยั มงคลคาถา (พาหุง)

๗. ปราบพญานาคจอมพาล ดว้ ยฤทธ์ิส้ฤู ทธ์ิ
นันโทปะนันทะภชุ ะคัง วพิ ธุ ัง มะหิทธิง
ปุตเตนะ เถระภุชะเคนะ ทะมาปะยนั โต
อิทธูปะเทสะวธิ ินา ชิตะวา มุนนิ โท

ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมงั คะลานิ ฯ
๘. ปราบพกาพรหม ด้วยญาณ

ทุคคาหะทิฏิิภชุ ะเคนะ สทุ ัฏิะหตั ถัง
พรัหมัง วสิ ุทธชิ ตุ มิ ทิ ธิพะกาภิธานงั
ญาณาคะเทนะ วธิ นิ า ชิตะวา มุนินโท
ตนั เตชะสา ภะวะตุ เม* ชะยะมงั คะลานิ ฯ

* ถ้าสวดใหค้ นอน่ื ให้เปล่ยี นจาก เม เปน็ เต

บทชัยมงคลคาถา (พาหุง)
เอตาปิ พทุ ธะชะยะมังคะละอัฏิะคาถา
โย วาจะโน ทินะทเิ น สะระเต มะตันที

หิตวานะเนกะวิวิธานิ จุปทั ทะวานิ
โมกขัง สขุ ัง อะธิคะเมยยะ นะโร สะปญั โญ ฯ

บทชยั ปริตร (มหากาฯ)

มหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สพั พะปาณินัง
ปเู รตวา ปาระมี สพั พา ปัตโต สัมโพธมิ ุตตะมงั
เอเตนะ สจั จะวชั เชนะ โหตุ เม* ชะยะมังคะลงั ฯ
ชะยันโต โพธิยา มเู ล สกั ยานงั นนั ทิวฑั ฒะะโน
เอวงั อะหงั วิชะโย โหมิ*** ชะยสั สุ ชะยะมังคะเล

***ถา้ สวดให้คนอน่ื ใหเ้ ปล่ยี นจาก อะหัง วชิ ะโย โหมิ เป็น ตะวงั วิยะโย โหมิ

บทชัยปรติ ร (มหากาฯ)

อะปะราชติ ะปลั ลงั เก สเี ส ปะิะวิโปกขะเร
อะภิเสเก สพั พะพุทธานัง อัคคปั ปัตโต ปะโมทะติ ฯ

สนุ ักขัตตัง สมุ ังคะลัง สปุ ะภาตงั สหุ ฏุ ิิตัง
สขุ ะโณ สมุ ุหุตโต จะ สุยิฏิัง พรหั มะ จารสิ ุ
ปะทกั ขิณงั กายะกัมมัง วาจากมั มัง ปะทกั ขิณัง
ปะทกั ขิณงั มะโนกมั มัง ปะณธิ ี เต ปะทักขณิ า
ปะทักขณิ านิ กัตวานะ ละภันตัตเถ ปะทกั ขิเณ ฯ
ภะวะตุ สพั พะมังคะลัง รกั ขันตุ สัพพะเทวะตา
สัพพะพุทธานภุ าเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เม* ฯ
ภะวะตุ สัพพะมงั คะลงั รักขนั ตุ สัพพะเทวะตา
สพั พะธมั มานภุ าเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เม* ฯ
ภะวะตุ สพั พะมังคะลัง รักขันตุ สพั พะเทวะตา
สพั พะสงั ฆานภุ าเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เม* ฯ



คาถาบชู า

สมเด็จโต พรหมรงั สี

(ตั้งนะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพุทธัสสะ
พรหมรงั สี เมตตาบารมี จตุ ิจตุ งั อะระหงั จตุ ติ
นะโมพทุ ธายะ นะมะพะทะ จะภะกะสะ
มะอะอุ มะอะอุ มะอะอุ ภะคะวา

คาถาบูชาหลวงพอ่ โต

(ตงั้ นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพทุ ธัสสะ

อติ ปิ โิ สภะคะวา พรหมรังสี นามะโต
อะระหัง พุทธะโต นะโม พุทธา ยะ

สจั ธรรมแหง่ สมเด็จพระพะุ าจารย์ โต พรหมรังสี

หัวใจคาถาชินบญั ชร

ชะ จะ ตะ สะ สี สัง หะ โก ทะ กะ
เก นิ กุ โส ปุ เถ เส เอ ชะ ระ ธะ
ขะ อา ชิ วา อา วะ ชิ สะ อิ ตงั ฯ

คาถาชินบัญชร

ระลึกถงึ สมเด็จพระพะุ าจารย์ (โต พฺรหฺมรสํ ี)

ปตุ ตะกาโม ละเภ ปตุ ตัง ธะนะกาโม ละเภ ธะนัง
อัตถิ กาเย กายะญายะ เทวานัง ปยิ ะตัง สตุ ตะวา
อิติปิ โส ภะคะวา ยะมะราชาโน ทา้ วเวสสุวัณโณ

มรณงั สุขงั อะระหงั สุคะโต นะโมพุทธายะ

คาถาชินบัญชร

ชะยาสะนากะตา พทุ ธา เชตะวา มารงั สะวาหะนัง
จะตสุ ัจจาสะภัง ระสงั เย ปิวิงสุ นะราสะภา
ตณั หงั กะราทะโย พทุ ธา อัฏิะวสี ะติ นายะกา

สัพเพ ปะติฏิติ า มยั หัง มัตถะเก เต มนุ สิ สะรา
สเี ส ปะติฏิโิ ต มัยหงั พทุ โธ ธัมโม ทะวิโล จะเน
สงั โฆ ปะติฏิโิ ต มยั หัง อเุ ร สพั พะ คุณากะโร

หะทะเย เม อะนุรทุ โธ สารีปุตโต จะ ทกั ขิเณ
โกณฑฒัญโญ ปิฏิภิ าคัสมิง โมคคลั ลาโน จะ วามะเก

ทักขเิ ณ สะวะเน มยั หัง อาสงุ อานันทะราหุโล
กัสสะโป จะ มะหานาโม อภุ าสุง วามะโสตะเก
เกสนั เต ปิฏิภิ า คัสมิง สรุ โิ ย วะ ปะภังกะโร
นิสินโน สริ ิสมั ปนั โน โสภีโต มนุ ิ ปุงคะโว

คาถาชินบัญชร

กมุ าระกสั สะโป เถโร มะเหสี จติ ตะวาทะโก
โส มัยหัง วะทะเน นิจจงั ปะติฏิาสิ คณุ ากะโร
ปณุ โณ องั คุลิมาโล จะ อปุ าลี นันทะ สวี ะลี
เถรา ปัญจะ อเิ มชาตา นะลาเฏ ตลิ ะกา มะมะ

เสสาสีติ มะหาเถรา วชิ ิตา ชินะสาวะกา
เอเตสีติ มะหาเถรา ชิตะวันโต ชิโนระสา
ชะลันตา สลี ะเตเชนะ องั คะมังเคสุ สัณิิตา
ระตะนงั ปรุ ะโต อาสิ ทักขิเณ เมตตะสตุ ตะกงั
ธะชคั คงั ปจั ฉะโต อาสิ วาเม อังคุลิมาละกงั
ขันธะโมระปะรติ ตัญจะ อาฏานาฏยิ ะ สุตตะ กงั
อากาเส ฉะทะนัง อาสิ เสสา ปาการะสณั ิติ า
ชนิ าณา วะระสงั ยตุ ตา สตั ตัปปาการะลังกะตา

คาถาชนิ บัญชร

วาตะปติ ตา ทิสญั ชาตา พาหิรัช ฌตั ตปุ ัททะวา
อะเสสา วนิ ะยัง ยันตุ อะนนั ตะชนิ ะเตชะสา
วะสะโต เม สะกจิ เจนะ สะทา สมั พทุ ธะ ปญั ชะเร
ชินะปญั ชะระ มชั ฌมั หิ วิหะรนั ตัง มะฮตี ะเล
สะทาปาเลนตุ มัง สพั เพ เต มะหาปรุ สิ า สะภา

อิจเจวะมนั โต สคุ ุตโต สรุ กั โข
ชินานุภาเวนะ ชติ ุปทั ทะโว
ธมั มานุภาเวนะ ชิตารสิ ังโฆ
สงั ฆานุภาเวนะ ชิตันตะราโย
สัทธมั มานภุ าวะ ปาลิโต จะรามิ ชนิ ะ ปัญชะเรตฯิ
(ชินะปัญชะระคาถา นฏิ ิิตา)

ชินะปญั ชะระคาถา นฏิ ิติ า = คาถาชิญบัญชร สําเร็จหรอื จบแลว้
นิฏิติ า แปลว่า จบ หรอื สาํ เรจ็ แล้ว

บทคาถาชินบัญชร (ย่อ)

ชิ นะ ปัญ ชะ ระ
ปะ ริ ตงั มัง รกั
ขะ ตุ สัพ พะ ทา



คาถาบูชา

หลวงพ่อท่านคล้าย

(ตัง้ นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพทุ ธสั สะ

พุทธัง อรหัง พทุ โธ
ธัมมัง อรหงั พุทโธ
สังฆงั อรหงั พุทโธ
พศิ ิษิอ์ รรถกาโร นะโมพทุ ธายะ



หลวงพค่อากถวายบูชชา ุตนิ ธฺ โร

(ตัง้ นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพุทธัสสะ

สปุ ะฏิปันโน ภะคะวะโตสาวะกะสังโฆ
สงั ฆงั นะมามิ อิติสุคะโต ชุตินธฺ โร
นะโมพทุ ธายะ นะสิวงั พรหมมามะอะอุ

(อยา่ อด อยา่ อยาก อยา่ ยาก อยา่ จน อย่าตาํ่ กว่าคน อย่าจนกว่าใคร)

หลวงคพาอ่ ถกาขวอยบาชรุตมีนิ ธฺ โร

(ต้งั นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสมั พุทธัสสะ
พามานาอุกะสะนะทุ ตสั สาเกสติ ะโต ทัตตะวา
คังคาโสตัง ปะวตั ตะติ มาระ เสนะ ปะตดิ ถาตงุ
อะสะโกณโตปะรายสิ ุ ปะระมิตตานุ ภาเวนะ

มาระเสนาปะราชิตา นกิ ขนั ตุ ทะกะวาหิ สะกิงดาเก
เสหติ าวะเท ทิโสทิสาปาระยันติ วิทงั เสนติ อะเสสะโต

สวดภาวนา ๕ จบ พระคาถาบทนี้ ทา่ นสงั่ ไวใ้ ห้ สวดภาวนาเมอื่ เกดิ
มีความทุกข์ของปุถุชนแล้วปญั หาต่างๆ ความเลวร้ายในชีวิตจะคอ่ ย
เสื่อมสูญไปจะช้าหรอื เรว็ อยทู่ ศี่ รทั ธา สมาธิ และการอธษิ ิานของผู้สวดเอง

คาถาจินดามณี

(ตงั้ นะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพุทธัสสะ

บทบชู าครู
ตะมงั ถัง ปะกาเสนโต สัทธาอะหะ

อิ มะ อะ วิ
ตะ อุ อะ มิ
มะ สะ นะ โม
จินดามณี สะหะโกฏิ สัตตงั เทวานัง
มะนุสสะเทวานัง อะมะนุสสะเทวานงั

คาถาจินดามณี

สะมณจี ติ ตัง บุตรจี ิตตงั อาคจั เฉยหิ
ปะริเทวันติ ปยิ งั มะมะ มณจี ินดา
ปญั จะทานงั ทาสาโกมงั ทาสีโกมงั
ปิลนั ทสั สะ นะมามิหัง สพั เพชะนา
พะหชู ะนา มหาจินดา เอหิพทุ ธัง ปยิ ินซยี ัง
เทวะมานุสสานัง ปิโยนาคะ สุปนั นานัง
ปยิ นิ ซยี งั นะมามิหัง พุทโธโส ภะคะวา
ธมั โมโส ภะคะวา สงั โฆโส ภะคะวา
อินทะสะเหน่หา พรหมมะสะเหน่หา
อติ ถีสะเหน่หา ราชาเทวี มณีรกั ขัง
ปยิ งั มะมะ พุทธะสังมิ นะชาลตี ิ พระอะระหงั

สัพพะลาภัง ประสิทธิเม

คาถาพระฉิมพาลี

(ต้งั นะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสมั พทุ ธัสสะ

นะ โมพุทธายะ พทุ ธะสังมิ นะชาลติ ิ อุชาลติ ิ
ขา้ พระธรณีเจา้ เอย รูปจะขอเสยี งอาตมาพาบ
ลูกจะขอลาบพระฉมิ ภาลี ขอเดชะพระภายเจา้ ข้าน่ีเอย่

จงมาพัตพระคาถาน้ี ลอยละลิว่ ปลิวไป
เขา้ ดนใจคนท้งั หลาย นะคอื ตวั ข้า อะคือตวั คลทง้ั หลาย

เมตา โมกรุณา พุทธปลานิ ธายินดี ยะเอนดู

คาถาพระฉิมพาลี

นะสงั สิโม นะสสิ ังนะ นะเล่อื นเป้ือน โมฟั่นเฝือ
พทุ งวยงง ธาหลงใหล สาระพัตจงงง สาระพัตจงั งัง
พรมั ะจะริยงั หญิงชายท่วั ท้ังเเผน่ ดิน อมมะนิจิตตัง

อาคัชฉัยยะ อาคัชฉาหิ จติ คลทง้ั หลาย มาน่ี
รักกูทุกผู้ทุกคล ใจมาน่ีรกั กูทกุ ผู้ทกุ คล มะอะอุ

เกลอื่ นกล่นกนั มา สบั พะบูชา พะวนั ตุเม
พุทโธเม อมั หากงั สัตตะปาการงั ชะนะจติ ตัง
สังโตเม อัมหากัง สัตตะปาการัง ชะนะจิตตัง

สิทธิพรหมา ชะนะจิตตัง สกั ขะมชี ัย
สทิ ธเิ ทวา ชะนะจิตตงั สักขะมชี ัย
สทิ ธอิ ินโก ชะนะจิตตัง สักขะมีชัย
สทิ ธริ าชา ชะนะจิตตงั สักขะมชี ัย
สทิ ธิเทวา ชะนาจติ ตงั สกั ขะมีชัย ประสิทธิเม

คาถาขุนแผน

(ตั้งนะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพทุ ธสั สะ

อมสทิ ธิ ทา้ วฟน้ื เจริญศรี
หน้ากงู ามคอื พระแมน นะมะพะทะ

แขนกูงามคือพระนาราย
ฉายกูงามคอื พระอาทิตย์
ฤทธิก์ ูงามคอื พระจันทร์

คาถาขุนแผน

สาวในเมืองสวรรคเ์ หน็ หนา้ กูกอ็ ยูม่ ไิ ด้
กมู าระลึกถงึ ฝงู หงษม์ าลมื ขา้ มคหู า
กมู าระลกึ ถึงมหาเสนา ก็มาลืมแทน่ ทนี่ อน
กมู าระลึกถึงลกู ไกอ่ ่อนก็วิง่ ตามกมู า

กมู าระลกึ ถงึ สาวไชก้ ม็ าลืมแม่
กูมาระลึกถงึ สาวแกก่ ็มาหลงไหล
กมู าระลกึ ถงึ เจา้ ทัยเทวกี ม็ าลมื สวดมนต์

กมู าระลึกถึงฝงู คนก็มารกั กู
อยทู่ ว่ั หน้า ทว่ั ชั้นฟา้ และพื้นดนิ
เหมือนช้างรักงา ปลารักนาํ้ เข้าอยู่ในดง
ผมก็ลมื เกลา้ ขา้ วอยู่ในคอก็ลมื กลืน
ให้สะอน้ื คิดถงึ ตวั กู อยู่ทุกเวลา และราตรี

อติ ิลกี นั หาชูชะโก โมกรณุ าพทุ ธปราณี
ทายินดี ยะเอ็นดู เอหิกะระนิโย

อิติปิโส ภะคะวา นะลตี ิ อติ ิมานยิ ม

คาถาบูชาพระสิวลี

คาํ อาราธนาขอโชคลาภวา่ ดังน้ี
สวี ะลีจะมะหาเถโร ปจั จะยะลาภะปชู ิโตมะนุสโสเท
วะตาอินโท พรมมายะโม ยกั ขาวา ปิตัสสะ นิรัน
ตะรัง ปะนะลาภะ สกั กาเรอาเน็นติ นิจจัง สิวะลิดเถ
รัสสะลาโภจะ สกั กาโรโหติ สิวะลีมะหาเถรนั จะปูชะ
กัสสะ สะเทวาปิ คาถนั จะ สงั วดั ตะนสั สะ ลาโภจะ สกั
กาโรโหตเิ ถรสั สะ อานุภาเวนะ ลาโภเมโหตสุ บั พะทา
เอเตนะ สจั จะวัดเชนะ ลาโภเมโหตุ สับพะทาฯ

คาถาบชู าพระสิวลี

เมอ่ื กล่างคาํ อาราธนาขอโชคลาภสักการะตามปรารถนา
จบแลว้ จงสวดคาถาพระสีวลีต่อไป ให้ได้วนั ละ ๓ ครัง้ ๗ ครั้ง

จะเกดิ โชคลาภตามความปรารถนาทกุ ประการว่าดังนี้

สวี ะลีจะมะหาเถโร เทวะตานะระปูชโิ ต
โสระโหปจั จะยาทิมหิ

สีวะลีจะมะหาเถโร ยักขาเทวาพปิ ชู ิโต
โสระโหปจั จะยาทิมหิ อะหงั วันทามติ งั สะทา
สวี ะลเี ถรัสสะ เอตงั คุนงั สะวัสดิลาภังภะวนั ตุ เมฯ

พระคาถาบูชาทงั้ ๒ บท คอยบชู าสวดประจําเปน็ กิจวตั ร
ประจาํ วันอยู่ จะเกดิ ลาภสักการะ ซอ้ื ง่ายขายคล่อง
ต่อไปจะร่ํารวยเป็นเศรษิี มหาเศรษิี
และจะมโี ชคลาภราศี ดีขึ้นทุกวัน

คาถาเจริญลาภ ๑๐ ทัศ

(ต้ังนะโม ๓ จบ)
นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพทุ ธัสสะ

ทะสะ ทสิ า ภาวะนา ภะวันตุ เม
ทะสะ ทิสา ปญั ญา ภะวนั ตุ เม
ทะสะ ทิสา ปาระมี ภะวันตุ เม
ทะสะ ทสิ า ลาภะ ภะวันตุ เม
ทะสะ ทสิ า โชคะมะนงั ภะวนั ตุ เม
ทะสะ ทิสา ธะนะ ภะวนั ตุ เม
ทะสะ ทสิ า มะหาละโภ ภะวันตุ เม

คาถาเจรญิ ลาภ ๑๐ ทัศ

ทะสะ ทสิ า มหาเสฎิี ภะวันตุ
ทะสะ ทสิ า มะหาชะนัง ภะวนั ตุ เม
ทะสะ ทสิ า อาราธะมานงั ภะวันตุ เม
ลาภะปาระมี พามามะนัง ภะวันตุ เม
โหตุ ทกุ ข์ โศก โรค ภยั วินัสสันตุ เม

คาถาบทน้ขี อให้สวดทุกวัน สวดเท่ียวเดียวก็ได้หรือ
สวดตามกาํ ลงั วนั ก็ดี หากสวดได้วนั ละ ๑๐๘ จบก็ยง่ิ ดมี าก

โชคลาภ ความเมตตา กรุณา ปรานี พรอ้ มทง้ั
ปัญญาบารมจี ะเข้ามา การคา้ การขายจะเจริญร่งุ เรือง

คาถาตรึงลาภ

(ตงั้ นะโม ๓ จบ)
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพทุ ธัสสะ

ชินะตา ชิมานโิ น เยนะเยโน สจั จะ วะภา สจั จะ

เมื่อจะสวดคาถามหาลาภใดๆกด็ ี หรอื จะลงทุนทําการคา้ ขาย
อะไรก็ดี หากจะลงทนุ ทําอะไรกลัวเสียทนุ รอนใช่เหตุ
จงนําพระคาถาตรงึ ลาภนี้ ภาวนา ๓ คาบ
กาํ กบั ตนเสมอกันลาภออกแล



คาถาเงนิ ล้าน

(ตั้งนะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

สัมปะจิตฉามิ นาสังสิโม
พรหมา จะ มหาเทวา สพั เพยกั ขา ปะรายันติ
พรหมา จะ มหาเทวา อภิลาภา ภะวนั ตุ เม

มหาปุญโญ มหาลาโภ ภะวนั ตุ เม
มเิ ตภาหุหะติ พทุ ธะมะอะอุ นะโมพุทธายะ

วิระทะโย วิระโคนายัง
วิระหงิ สาวิระทาสี วิระทาสา วิระอิทถโิ ย
พทุ ธัสสะ มานีมามะ พทุ ธัสสะ สวาโหม
สมั ปะติจฉามิ เพ็ง ๆ พา ๆ หา ๆ ฤา ๆ

พญคาาถยาบมชู ราาช

(ต้งั นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพทุ ธัสสะ

ปะโต เม ตัง ปะระชีวนิ ัง สขุ ะโต จตุ ิ
จติ ะเมตะ นิพพานัง สขุ ะโต จตุ ิ



ทา้ วคเวาถสาสบูชุวารรณ

(ตั้งนะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพทุ ธสั สะ

อติ ิปิ โส ภะคะวา ยมมะราชาโน
ท้าวเวสสุวรรณโณ มะระณัง สุขัง
อะหงั สุคะโต นะโม พทุ ธายะ
ท้าวเวสสวุ รรณโณ จาตุมะหาราชิกา

ยักขะพันตาภทั ภูรโิ ต
เวสสะ พสุ ะ พทุ ธัง อะระหงั พทุ โธ
ท้าวเวสสุวรรณโณ นะโม พุทธายะ

พคญาถาาคบชู ราุฑ

(ตั้งนะโม ๓ จบ)

นะโม ตสั สะ ภะคะวะโต อะระหะโต สมั มาสัมพุทธัสสะ
คะรุปจิ ะ กติ ิมันตงั มะ อะ อุ

โอมพญาครฑุ ฒ รจุ รุจ แลว้ รวย นะไดเ้ งนิ นะไดท้ อง
นะเจรญิ นะมั่นคง นะได้ทรัพย์ นะเมตตา
อิติปิโสภะคะวาพระพทุ ธเจ้าสง่ั มา

พญาครฑุ ฒล้างอาถรรพณ์ อิติคงเนอื้ อติ ิคงหนงั
พญาครุฑฒยนั ติ อภปิ ยู าจามิ พญาครฑุ ฒจะผดุ มนษุ ย์จะเกดิ

พทุ ธงั แคลว้ คลาด ธัมมงั แคล้วคลาด สังฆงั แคลว้ คลาด
องค์พระพทุ ธเจา้ ยา่ งบาท นะปจั จะโยโหนตุ



คาถาบูชาหลวงพอ่ โต

(ตัง้ นะโม ๓ จบ)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสมั พทุ ธัสสะ

โตเสนโต วะระธมั เมนะ โตสฏั ิาเน สเิ ว
โตสงั อะกาสิ ชนั ตูนัง โตสะจติ ตัง นะมามหิ งั
หลวงพ่อโตประทานพร ประชากรจงสมหวัง

หวังลาภลาภไหลหลงั่ ไดล้ าภดังเจตจาํ นง
หวงั ยศเสริมศกั ดศิ์ รี ยศทวยี งิ่ ยนื ยง

หวังคนสรรเสรญิ จง สมประสงคป์ ราชญส์ รรเสริญ
หวังสขุ ท้งั กายใจ กายสบายใจเพลดิ เพลิน
ลาภยศสุขสรรเสรญิ จงเจรญิ ตลอดกาล ฯ

พรบะทกอัมารมาัฏธนฐาาน

อกุ าสะ อุกาสะ อุกาสะ

ขา้ พเจา้ ขออาราธนาซงึ่ พระกมั มัฏิาน
ขอขณกิ ะสมาธิ อปุ จาระสมาธิ อัปปะนาสมาธิ
และวิปัสสนาญาณ จงบังเกิดมีในขนั ธสนั ดาน

ของข้าพเจ้า ขา้ พเจ้าจักตั้งสติกําหนดไว้
ท่ลี มหายใจเขา้ ออก หายใจเขา้ กร็ ู้ หายใจออกก็รู้

สามหนและเจด็ หน ร้อยหนและพันหน
ดว้ ยความไม่ประมาท ตง้ั แตบ่ ัดน้ีเปน็ ตน้ ไป

(ทาํ สมาธติ ามสมควรแกเ่ วลา)

บทกรวดนา้

ทานศีลภาวนา เดชะบญุ ขา้
ทกุ อย่างทาํ มา ทงั้ สามประการ
ขา้ ขออธษิ ิาน ฟา้ ดนิ เปน็ พยาน
(ปู่ ยา่ ตา ยาย) อทุ ิศแผ่ผล
ครู อุปัชฌาย์ บิดร มารดา
ญาติมติ ร เพอื่ นบา้ น บุพการีชน
จงไดร้ บั ผล ลูกหลานทุกคน
ก่อกรรมทาํ เข็ญ กุศลทว่ั หนา้
โปรดจงรับรู้ เจ้ากรรมนายเวร
ชาติน้ีชาติหนา้ จองเวรกนั มา
อนุโมทนา
อย่าจองเวรกัน

บทกรวดน้า

สตั เพ สัตตา
สตั ว์โลกเกิดมา แตกต่างสายพันธุ์
รักสขุ เกลยี ดทกุ ข์ เหมอื นกันทง้ั นั้น
จงเหน็ ใจกนั อกเขาอกเรา
อนิ ทร์ พรหม ยม ยกั ษ์
เทพาอารกั ษ์ เจา้ ป่าเจา้ เขา
(เจ้าทเ่ี จ้าทาง)
เจา้ ทุ่ง เจ้าทา่ โมทนาบุญเรา
สขุ ศานตน์ิ านเนา จงทัว่ กันเทอญ

บทแผเ่ มตตา

ขอเดชะตง้ั จติ อุทศิ ผล
บญุ กศุ ลแผไ่ ปให้ไพศาล
ถึงบิดามารดาครูอาจารย์
ทง้ั ลูกหลานญาตมิ ติ รสนทิ กนั
คนเคยรักเคยชงั แตค่ รง้ั ไหน
ขอให้ได้บุญกุศลผลของฉนั
ทั้งเจา้ กรรมนายเวรและเทวญั
ขอให้ท่านได้กศุ ลและผลบญุ
อกี ปูย่ ่าตายายท้ังหลายน้นั
ขอให้ท่านได้กุศลผลอุดหนนุ
ทหารตํารวจตรวจแดนไทยจงไดบ้ ญุ
ช่วยป้องกันศตั รูภยั ได้บุญนี้