นิทานพื้นบ้าน ภาคอีสาน

นทิ านพื้นบา้ น

ทอ้ งถ่นิ ภาคอสี าน

ระดบั ช้นั มธั ยมศกึ ษาปีท่ี ๑

นิทานพ้ืนบา้ นภาคอีสาน

อสุ าบารส

หอนางอษุ า อุทยานประวตั ศิ าตรภ์ ูพระบาท อ.บ้านผือ จ.อุดรธานี นางอุษา
เป็นหญิงสาวที่มีความงดงามยิ่งนัก และยังมีกลิ่นกายหอม เป็นเด็กที่พระยาพาน
(เจ้าเมืองพาน) ขอมาเลี้ยงเป็นธิดา ยิ่งนางเจริญเติบโตขึ้น ก็ยิ่งมีความงดงามขึ้น
ตามตัว พระยาพานก็แสนจะแหนหวงเป็นที่ยิ่ง ถึงขนาดสร้างหอสูงให้นางอาศัย
เพือ่ ความปลอดภยั

นทิ านพ้ืนบา้ นภาคอสี าน

อุสาบารส

วันหนึ่งนางไปเล่นน้าในลาธาร นางได้เก็บดอกไม้มาร้อยเป็นพวงมาลัย
แล้วลอยน้าไปเพื่อเป็นการเสี่ยงหาคู่ ท้าวบารส เจ้าเมืองปะโคเก็บมาลัยได้ จึงออก
ตามหาเจ้าของมาลัยนั้น เมื่อตามมาจนถึงเมืองพาน ม้าของท้าวบารสก็ไม่ยอมเดิน
ตอ่ ทา้ วบารสจงึ ลงจากมา้ เดินเที่ยวไปจนพบนางอุสากาลังเล่นน้าอยู่ในลาธาร ก็เกิด
ความรักขน้ึ ทันที และลกั ลอบได้เสยี กนั

นิทานพื้นบา้ นภาคอีสาน

อุสาบารส

ครั้นเมื่อพระยาพานทราบเรื่องก็โกรธมาก สั่งประหารท้าวบารสทันที แต่
มขุ อามาตยท์ ูลขอชีวิตท้าวบารสไว้ พระยาพานจึงคิดอุบายใหม่ ท้าท้าวบารสสร้าง
วัดแข่งกัน โดยต้องสร้างให้เสร็จภายใน ๑ วัน เริ่มตั้งแต่เช้าจนถึงดาว
ประกายพรึก (ดาวรุ่ง) ขน้ึ ใครแพ้จะถกู ตัดหวั พระยาพานเกณฑผ์ ู้คนมากมายมา
สร้างวดั แต่ท้าวบารสไม่ใชค่ นเมืองน้ีจงึ ไม่มผี ูค้ นมาช่วยสร้างวดั

นิทานพ้ืนบา้ นภาคอสี าน

อสุ าบารส

พี่เลี้ยงของนางอุษาจึงคิดแผนการช่วยไม่ให้ท้าวบารสแพ้ จึงให้ท้าวบารส
เอาโคมไปแขวนไว้บนยอดไม้ พวกคนทางานของพระยาพานเห็นโคมก็คิดว่าเป็น
ดาวรุ่งขึ้นแล้ว จึงหยุดสร้างวัด ฝ่ายท้าวบารสก็สร้างวัดต่อไปจนแล้วเสร็จ พระยา
พานจงึ เปน็ ฝ่ายแพ้ ท้าวบารสก็พานางอษุ ากลบั เมอื งปะโค ทา้ วบารสมีชายาอยู่แล้ว
นางอุษาจึงถูกชายาเหล่านั้นกลั่นแกล้ง และติดสินบนโหรให้ทานายว่าท้าวบารส
กาลงั มีเคราะห์

นิทานพ้ืนบา้ นภาคอีสาน

อุสาบารส

ตอ้ งออกเดนิ ป่าโดยลาพังเปน็ เวลา ๑ ปี เมื่อท้าวบารสออกเดินป่านางอุษาก็
ถูกกลั่นแกล้งอย่างหนัก ทนไม่ไหวจึงหนีกลับไปอยู่เมืองพาน แล้วก็ตรอมใจตาย
หลังจาก ๑ ปีผ่านไป ท้าวบารสกลับเข้าเมือง เมื่อรู้ว่านางอุษาตายแล้ว ก็ตรอมใจ
ตายตามนางไปอีกคน ศพของทง้ั สองคนถูกฝังไว้ใกล้ ๆ กัน

นทิ านพืน้ บ้าน
ระดับชน้ั มธั ยมศกึ ษาปที ่ี ๑