ร่องรอยธารน้ำแข็ง

ร่องรอยธารนํา้ แขง็ บรรพกาล

ร่องรอยธารนาํ้ แขง็ บรรพกาล

ร่องรอยธารนาํ้ แข็งบรรพกาล จากการสาํ รวจตะกอนทสี่ ะสม
ตวั จากธารนาํ้ แข็งและรอยครูดทเี่ กดิ จากการเคล่ือนทข่ี องธาร
นาํ้ แข็งในอดตี บนทวปี แอฟริกา ออสเตรเลีย อเมริกาใตแ้ ละ
เอเชีย พบว่า มรี อยครูดทเี่ กดิ ในช่วงอายุเดยี วกัน และเมื่อนาํ
ทวปี มาตอ่ กัน พบว่า ธารนาํ้ แข็งบรรพกาลมกี ่ารเคล่ือนท่ี
กระจายออกจากทวปี แอฟริกา ซงึ่ เป็ นหลักฐานแสดงว่าใน
อดตี ทวปี ดงั กล่าวเคยอยตู่ ดิ กันมาก่อน มสี ภาพภมู ิอากาศ
คล้ายกัน และถกู ปกคลุมไปดว้ ยธารนาํ้ แขง็ มาก่อน

จากการรวบรวมข้อมูลและหลักฐานตา่ งๆ เวเกเนอรจ์ งึ เสนอ
ทฤษฎีทวีปเลื่อน ทอี่ ธิบายว่า เม่อื ประมาณ 225 ล้านปี ก่อน
โลกมแี ผ่นทวปี ขนาดใหญ่เพยี งแผ่นเดยี ว เรียกว่า พนั เจยี
(Pangaea) ซง่ึ ยงั คงไดร้ ับการกล่าวถงึ ในแวดวงวชิ าการจนถงึ
ปัจจุบัน“พันเจยี ” ในภาษากรีกแปลว่า “แผ่นดนิ ทงั้ หมด” เป็ น
มหาทวปี ครอบคลุมพนื้ ทจี่ ากซกี โลกเหนือถงึ ซกี โลกใตแ้ ละ
ล้อมรอบดว้ ยมหาสมุทรพันทาลัสซา (Panthalassa)
แผ่นดนิ ส่วนทอี่ ยเู่ หนือเส้นศูนยส์ ูตร เรียกว่า ลอเรเซยี
(Laurasia) ประกอบดว้ ย อเมริกาเหนือ กรีนแลนด์ ยุโรป
และเอเซยี (ยกเว้นอนิ เดยี ) และแผ่นดนิ ส่วนทอ่ี ย่ใู ตเ้ ส้นศูนย์
สูตร เรียกว่า กอนดว์ านา (Gondwana) ประกอบดว้ ย อเมริกา
ใต้ แอฟริกา แอนตารต์ กิ า ออสเตรเลีย อนิ เดยี และ
มาดากัสการ์

มนี ักวทิ ยาศาสตรห์ ลายทา่ นไดโ้ ตแ้ ย้งทฤษฎดี งั กล่าวเน่ืองจากคาํ อธิบายของเวเกเนอรข์ ัดแย้ง
กับหลักการทางวิทยาศาสตรโ์ ดย เวเกเนอร์ เสนอแนวคดิ ว่าแผ่นทวปี เคลื่อนทบ่ี นเปลือกโลก
มหาสมุทรเหมอื นกับเรือทเี่ คลื่อนทใี่ นนาํ้ ซง่ึ แนวคดิ นีไ้ ดถ้ ูกพสิ ูจน์ โดยนักฟิ สิกสค์ ดิ ว่าไม่
สามารถเกดิ ขึน้ ไดเ้ นื่องจากเปลือกโลกเป็ นของแขง็ จงึ ไม่สามารถเคลื่อนทใ่ี นลักษณะดงั กล่าว
แตห่ ลักฐานทรี่ วบรวมมานาํ เสนอสามารถยนื ยนั ไดว้ ่าทวปี เคยตดิ กันมาก่อนจากนั้น
นักวทิ ยาศาสตรค์ นอนื่ ๆจงึ พยายามศึกษาคน้ หาวธิ ีการอธิบายกระบวนการคดิ ทาํ ใหท้ วีป
เคลื่อนทไ่ี ด้

อัลเฟรด เวเกเนอร์

อลั เฟรท โลทาร์ เวเกอเนอร์ (เยอรมนั : Alfred Lothar Wegener; 1 พฤศจิกายน ค.ศ.
1880 – พฤศจกิ ายน ค.ศ. 1930) เป็ นนักวทิ ยาศาสตร์ นักธรณฟี ิ สิกส์ และนัก
อุตุนิยมวทิ ยาชาวเยอรมนั
เวเกอเนอร์มชี ่ือเสียงมากทสี่ ุดจากทฤษฎที วปี เล่ือนของเขา ซึ่งเสนอใน ค.ศ. 1912 โดย
ต้งั สมมุตฐิ านว่า แผ่นทวปี เล่ือนไปรอบโลกอย่างช้า ๆ อย่างไรกด็ ี สมมุตฐิ านของเขา
ไม่ได้รับการยอมรับจนกระทง่ั คริสต์ทศวรรษ 1950 เมื่อมกี ารค้นพบมากมาย เช่น
ภาวะแม่เหลก็ บรรพกาล ซ่ึงยืนยนั สมมุตฐิ านทวปี เลื่อนของเขา
อลั เฟรท เวเกเนอร์ ได้นําเสนอเกย่ี วกบั ทวปี เลื่อนเอาไว้ว่า เม่ือประมาณ200-300ปี ทผี่ ่าน
มา แผ่นดนิ ท้งั หมดในโลกรวมเป็ นผืนแผ่นเดยี วกนั เรียกว่า

อัลเฟรด เวเกเนอร์

"พนั เจีย"[Pangaea] เม่ือเวลาผ่านไปทวปี ทเ่ี ป็ นแผ่นเดยี วกนั กไ็ ด้เร่ิม
แยกตัวออกเป็ น2ทวปี ตอนเหนือคือ "ลอเรเซีย" และตอนใต้คือ "กอนด์วา
นา" และเม่ือเวลาผ่านมาท้งั 2ทวปี นี้ ได้แยกตัวออกมาเป็ น 7 ทวปี ในปัจจุบัน
ได้แก่ เอเชีย[ใหญ่เป็ นอนั ดบั 1] แอฟริกา[ใหญ่เป็ นอนั ดับ 2] อเมริกาเหนือ
[ใหญ่เป็ นอนั ดบั 3] อเมริกาใต้[ใหญ่เป็ นอนั ดับ 4] ยุโรป[ใหญ่เป็ นอนั ดบั 6]
ออสเตรเลยี [ใหญ่เป็ นอนั ดับ 7] แอนตาร์กติก[ใหญ่เป็ นอนั ดับ 5] เราเรียกการ
เคล่ือนไหวดงั กล่าวว่า "ทวปี เลื่อน"

จดั ทาํ โดย

นาย ธนวฒั น์ สารคามครบุรี เลขท่ี 5
นาย พงศพ์ ฒั น์ หมอกครบุรี เลขที่ 7
นาย ภเู บต ดาผา เลขที่ 8
นาย วชิรากรณ์ สายเคร่ือง เลขที่ 9

นักเรียนชัน้ มัธยมศึกษาปี ที่ 6/1

THANG YOU
FOR READING