โคลงสี่สุภาพ เรื่อง เกี่ยวกับตัวฉัน จัดทำโดย นางสาวภัทธราภรณ์ แสนรัง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่๕๔ เลขที่๒๗ เสนอ คุณครู จินตนา วงษ์สุนทร งานนี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษารายวิชาภาษาไทยพื้นฐาน๔(ท๓๒๑๐๒) ภาคเรียนที่๒ ปีการศึกษา๒

โคลงสี่สุภาพ
เรื่อง เกี่ยวกับตัวฉัน

จัดทำโดย
นางสาวภัทธราภรณ์ แสนรัง
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่๕/๔ เลขที่๒๗

เสนอ
คุณครู จินตนา วงษ์สุนทร
งานนี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษารายวิชาภาษาไทยพื้นฐาน๔(ท๓๒๑๐๒)
ภาคเรียนที่๒ ปีการศึกษา๒๕๖๔
โรงเรียนชุมพลวิทยาสรรค์ อำเภอชุมพลบุรี จังหวัดสุรินทร์

วันลืมตาที่ร้อง ดังก้อง
แดดส่องหน้าต่างห้อง พี่น้อง
พากันร่วมอ้อมล้อม ต่างส่งแรงใจ
ใช้เดียวเป็นสาวน้อย ชื่อน้องปอไง

ภัทธราภรณ์ชื่อนี้ ของฉัน
พ่อแม่ตั้งในวัน กล่าวร้อง
ครอบครัวต่างสุขสันต์ สุดกู่
ทั้งปู่ย่าตาน้อง วิ่งล้อมตัวฉัน

นามสกุลพ่อนั้น แสนรัง
เป็นชื่อที่สุดขลัง ย่อมรู้
แสนรังนั่นรักจัง ดังกล่าว
หาไม่ใครคิดสู้ ต่อหน้าเราเลย

ศิริรัตน์แม่นั้น ชื่อนี้
เป็นชื่อที่แสนดี ไม่น้อย
ใครก็ต่างเปรมปรีดิ์ กับชื่อ
ตัวแม่เองแช่มช้อย อ่อนอ้อนตามชื่อ

นามสกุลแม่นั้น บุญล้อม
แตกต่างแต่ก็พร้อม กล่อมเลี้ยง
ถึงต่างแต่แม่น้อม อู้ไม่
ตัวแม่ให้หมดเกลี้ยง ทั่วทั้งนภา

ลบข้อความนี้ออกหลังจากที่แก้ไขหน้านี้

บุญทวีชื่อนี้ คือพ่อ
เป็นชื่อตั้งใจก่อ กู่ก้อง
ความหมายที่มากต่อ ใจท่าน
มวลหมู่ต่างจับจ้อง พ่อนั้นทุกยาม

นามสกุลพ่อนั้น แสนรัง

เป็นชื่อเหมือนฉันดัง แช่มช้อย

ความหมายย่อมสุขจัง หาไม่

ทั้งพ่อทั้งแม่คล้อย ต่อข้าคนดี

ผลไม้ที่ข้า นั้นชอบ
หนึ่งอย่างมะม่วงกรอบ มุ่งเปรี้ยว
พริกเกลือเล่าฉันชอบ รู้ทั่ว
เมื่อว่างคว้ามาเคี้ยว ปริ่มล้ำสุขใจ

#5

ชอบสีดำกล่าวไว้ บอกเลย
ดำดั่งนิลเหมือนเคย มั่นแล้ว
สุดใจไม่หงายเงย ผันเปลี่ยน
ดำดั่งพลอยเพริศแพร้ว ไม่คล้อยเปลี่ยนใจ

เด็กมอปลายนั่นนั้น ฉันเอง
เปิดช่องสู่อลเวง รุ่นแย้ม
สิบเจ็ดย่อมกระเฉง แคล่วคล่อง
ไม่ขุ่นข้องพร้อมแต้ม บ่กลั้นจริงใจ

ขอบคุณที่รับชมนะคะ

#3