ภาษาจีน

ภาษาจนี ในภาษาไทย

ประเทศไทยและประเทศจีนมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด
ยาวนาน ตั้งแต่สมัยสุโขทัย ในสมัยพ่อขุนรามคําแหง ได้เสด็จไปประเทศ
จีน และในครั้งหลังได้นําช่างฝีมือที่มีความสามารถด้านการทําชามสังคโลก
มาตงั้ เตาเผาท่ีสุโขทยั และสวรรคโลก

ทั้งทางด้านเชื้อชาติและที่อยู่อาศัย ในหนังสือประวัติการทูตของ
พระเจ้า วรวงศ์เธอกรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ได้กล่าวว่าในสมัยน่านเจ้า
ได้ส่งราชทตู ตดิ ต่อกบั ประเทศจนี มีการนําช่างจีนมาฝกึ สอนการทอผ้า

การค้าขาย ภาษี การตอ่ เรอื เดนิ เรือ

ความรู้ทางภาษาจีนส่วนมากจะได้มาจากการตดิ ตอ่ คา้ ขาย หรือการติดต่อ
ทางความสมั พนั ธส์ ว่ นตัว ภาษาจีนท่นี ําเข้ามาส่วนมาก จงึ ป็นภาษาจนี แตจ้ ๋วิ

• ภาษาจนี กวางตงุ้
• ภาษาจนี แต้จว๋ิ
• ภาษาจีนแคะ
• ภาษาจีนฮกเก้ียน
• ภาษาจีนไหหลาํ

๑. คําภาษาจนี มกั มีเสยี งวรรณยกุ ต์ ตรี จัตวา
เชน่ เจ๊ เฉาก๊วย โตะ๊

๒. คําภาษาจีนมกั มีพยญั ชนะต้นเปน็ อักษรกลาง
เชน่ กยุ ชา่ ย เกก๊ ฮวย เกา้ อ้ี

๓. คําในภาษาจีนมีเสียงวรรณยกต์
เชน่ เขง่ ตง้ั โอ๋ กุยชา่ ย บะหม่ี

ภาษาจีนจัดอยู่ในภาษาคําโดด (Isolating Language)
เช่นเดียวกับภาษาไทย ไม่มีการ สร้างคําโดยการเติมคําหน้า กลาง หรือ
หลัง ภาษาจีนมีการใช้วรรณยุกต์ คําลักษณนาม และมี การเรียงคําเข้า
เป็นประโยคเช่นเดียวกับภาษาไทย โดยคํายืมภาษาจีนมีลักษณะทั่วไป
ดงั นี้

๑. คำทับศพั ท์ คือ ออกเสียงตรงตามคำเดมิ ในภาษาจีน จะผิดเพี้ยนบา้ ง
เพียงเสียงวรรณยกุ ต์ ส่วนความหมายตรงตามเดิม เชน่
ต๋ัว มาจาก ตัว แปลวา่ ใบสำคัญ
เก๊ มาจาก เก๊ แปลวา่ ปลอม
ถา่ น มาจาก ท่าน แปลวา่ ถ่าน

๒. เปน็ คำทับศัพท์ แตเ่ สยี งเปล่ยี นไป คอื คำบางคำเสยี ง

เปลีย่ นไปไมอ่ าจกำหนดได้แนว่ า่ เสยี งทเี่ ปล่ยี นไปนั้น เปล่ยี นไป

จากคำภาษาแต้จ๋ิวหรือจีนกลาง เช่น

แซ่ มาจาก แส่

เยน็ ตาโฟ มาจาก หยองเตา่ ฟู่

โสหุ้ย มาจาก ซอ่ื หุ่ย

๓. ใชค้ ำไทยแปลคำภาษาจีน เชน่
ไชเท้า คือ หัวผกั กาด
ไชโป๊ คอื หัวผักกาดเคม็
โอวยั๊วะ คอื กาแฟดำ

๔. ใชค้ ำไทยประสมหรือซอ้ มกับคำจนี เป็นการประสมหรือซ้อนเพอื่ ใหร้ ้วู ่า คำจนี น้ัน

หมายความว่าอะไร เปน็ ชอื่ ของอะไร มีลักษณะอยา่ งไร เช่น

ลันเตา แปลว่า ถั่ว มาจาก ฮอ่ ลนั เตา ไทยใชว้ ่า ถ่ัวลันเตา

บะฉ่อ แปลวา่ หมสู บั ละเอยี ด มาจาก บ๊ะฉ่อ ไทยใชว้ า่ หมูบะฉอ่

๕. สรา้ งคำใหมห่ รอื ความหมายใหม่ คำจนี ที่ยมื มาใช้ในปจั จบุ นั บางคำไมเ่ คยมีใช้

ในภาษาจนี มาดตั้งแต่ดง้ั เดิม เพราะไม่เคยมีสิ่งนั้นมากอ่ นในภาษาจนี เชน่

โอเลี้ยง หมายถงึ กาแฟท่ีไม่ใสน่ ม แปลตามศพั ท์ ดำเยน็

เกาเหลา หมายถงึ ก๋วยเต๋ยี วท่ไี มใ่ สเ่ ส้น แปลตามศัพท์ หอสู

๖. ความหมายกลายไป เช่น

กุ๊ย แปลวา่ ผี ไทยนำมาใช้ในความหมายวา่ คนเลว

เขียม แปลวา่ เป็นหน้ี ไทยนำมาใชใ้ นความหมายว่า ตระหนี่

ชีช้ำ แปลวา่ ตกทุกข์ไดย้ าก ไทยนำมาใชใ้ นความหมายว่า ชำ้ ใจ

๗. เสยี งกลายไปเปน็ เสยี งสงู หรือต่ำ เช่น
เต๊า กลายเสยี งเปน็ เตา๋
ท้ัง กลายเสียงเป็น ถึง
ตวั กลายเสยี งเปน็ ต๋วั

การนําภาษาจีนมาใช้ในภาษาไทย ได้มาจากภาษาพูด
ไม่ใช่ภาษาเขียน เพราะระบบการเขียนของจีน กับไทยมี
ความแตกต่างกันมาก คําจีนที่ไทยยืมมาใช้ โดยมากเป็นคําที่ใช้
เรียกชื่อ สิ่งต่าง ๆ เช่น เครื่องใช้แบบจีน ยาสมุนไพร และสัตว์
บางชนดิ เปน็ ตน้

วธิ ีนําคําภาษาจนี มาใชใ้ นภาษาไทย

การนาํ คําภาษาจนี มาใช้ในภาษไทย คนไทยจะสามารถออกเสยี งไดใ้ กลเ้ คียง
กบั เสยี งด้งั เดิมของจนี เน่ืองจากภาษาไทยมเี สียงวรรณยุกตถ์ ึง ๕ เสียง จึง

สามารถออกเสียงใกล้เคียงได้ เช่น

เกาเหลา ก๋วยเตี๋ยว เกยี๊ ว กวยจ๊ับ
เฉากว๊ ย ต้ังฉ่าย เตา้ ทงึ เต้าหู้
เต้าฮวย บะฉ่อ แปะ๊ ซะ พะโล้

วธิ นี าํ คาํ ภาษาจนี มาใชใ้ นภาษาไทย

บางคาํ ไทยไดน้ ํามาตัดทอนและเปลยี่ นเสยี งบา้ ง แต่ไม่มากนัก เช่น

เต๊ียะหลวิ เปลี่ยนเสยี งเป็น ตะหลวิ
บะ๊ หม่ี เปลย่ี นเสยี งเป็น บะหมี่
ปุ้งกี เปลีย่ นเสียงเปน็ ป้งุ ก๋ี

๑. นำมาเป็นชื่ออาหารการกนิ เชน่ ก๋วยเตย๋ี ว เต้าทงึ แปะซะ เฉากว๊ ย
๒. เป็นคำทเ่ี กย่ี วกบั เข้าของเครือ่ งใช้ทเี่ รารับมาจากจนี เช่น ตะหลิว

ตกึ เก้าอี้ ฮวงซ๊ยุ
๓. เปน็ คำทเี่ กยี่ วกับการค้าและการจดั ระบบทางการคา้ เชน่ เจง๋ หนุ้
ห้าง โสหยุ้
๔. เป็นคำที่ใช้วรรณยุกต์ ตรี จัตวา เป็นส่วนมาก เช่น กวยจั๊บ กุ๊ย
เก๊ ก๋ง ตุ๋น



กงสี กงเตก็ เกาเหลา เก๊ เก้าอี้
เข่ง จบั กัง จับฉ่าย เจ๊ง โจ๊ก

แซยดิ ซาลาปา ซิม้ เซยี มซี เต๋า
เต้าหู้ โต๊ะ บว๊ ย บะหมี่ ปอเป๊ียะ

พะโล้ หวย เย็นตาโฟ เฮีย ฮอ่ งเต้

มาทาํ แบบฝกึ หดั ทบทวนความรู้กนั คะ่

แบบฝกึ หดั เรอื่ ง ภาษาจีนในภาษาไทย

คําชแ้ี จง ใหน้ กั เรียนพิจารณาความหมายทางขวามือ แลว้ นําตวั อักษรมาเขียนเติมลงใน
ชอ่ งวา่ งหน้าคํายืมภาษาจนี ที่ใชใ้ นภาษาไทยให้ถูกต้อง

.........๑. กงสี ก. เกอื กไมแ้ บบจนี
.........๒. เกาเหลา ข. ชื่ออาหารอยา่ งจนี ชนิดหนง่ึ ที่ใส่ผกั หลาย ๆ อยา่ ง
.........๓. เขง่ ค. วันทีม่ ีอายคุ รบ ๕ รอบนักษตั ร คอื ๖๐ ปีบรบิ รู ณ์ตามคติของจีน
.........๔. เก๊ ง. ค่าใช้จา่ ย
.........๕. แซยดิ จ. ขนมหวานอย่างแหง้ ของจนี มหี ลายอยา่ งรวมกัน
.........๖. โซหว่ ย ฉ. เตาไฟดนิ เผาชนิดหนง่ึ ของจนี ยกไปได้
.........๗. จนั อบั ช. ปลอมหรือเลียบแบบเพอื่ ใหห้ ลงผดิ วา่ เปน็ ของแท้
.........๘. องั้ โล่ ฌ. สถานทจ่ี ำหน่ายสนิ ค้า ประกอบธรุ กิจ
.........๙. เก๊ยี ะ ญ. ของชำ รา้ นชายของชำ
.........๑๐. โสหุ้ย ฎ. ภาชนะสานอย่างหนงึ่ มรี ูปและขนาดตา่ ง ๆ

ช่ือ-นามสกุล .................................................... ชนั้ ...........เลขที่.......