นิทานแสนสนุก

คำนำ

หนังสือเล่มน้ี เป็นส่วนหน่งึ ของรำยวิชำ EDUC ๑๓๑ นวัตกรรม เทคโนโลยี
สำรสนเทศ และกำรสื่อสำรทำงกำรศึกษำ โดยมีจุดประสงค์ เพื่อกำรศกึ ษำควำมรจู้ ำก
เรื่อง “ นทิ ำนแสนสนกุ “ ซง่ึ เป็นเน้ือหำในรำยวิชำภำษำไทย

ผจู้ ัดทำไดเ้ ลือกหวั ขอ้ นี้ในกำรทำหนังสือ เน่อื งจำกเปน็ เรื่องท่ีน่ำสนใจ รวมถึงเป็น
กำรเสริมทกั ษะกำรเรียนรู้ ผูจ้ ดั ทำขอขอบคุณ อำจำรย์ ดร.ภำนุมำศ หมอสนิ ธ์ุ ทใ่ี ห้
ควำมรู้ และแนวทำงกำรศกึ ษำในกำรจัดทำหนงั สอื เล่มน้ี ผจู้ ัดทำหวงั วำ่ หนงั สือเล่มน้จี ะ
เปน็ ประโยชน์แกผ่ ทู้ ี่ไดม้ ำศึกษำหำควำมรทู้ กุ ทำ่ น

ฉตั รดนัย พรนอ้ ย

สำรบัญ หนำ้ ท่ี

เรอื่ ง 5
9
ใจควำมสำคัญ 17
อำ่ นเสริม 20
อำ่ นเพมิ่ เติมควำมหมำย 26
อธบิ ำยเพิ่มเตมิ ควำมรู้ 27
กิจกรรม ชวนกนั คิด ชว่ ยกนั ตอบ
บรรณำนุกรม



1

โรงเรียนบ้ำนเชิงดอย ซึ่งเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในชุมชน ก้อง ชมพู และพลอย
เล่ำนิทำนให้เด็ก ๆ ในโรงเรยี นฟัง โดยชมพูเลือกเล่ำนิทนปรัมปรำเกี่ยวกับตำนำนของฟ้ำแลบ และ
ฟ้ำรอ้ ง มเี น้อื เรอ่ื ง ดงั น้ี

ครั้งหนึ่งนำนมำแล้ว มีพญำมังกรตัวหนึ่งมีฤทธิ์มำก ท่องเที่ยวอยู่ในมหำสมุทร พญำมังกรตัวนี้มี
ดวงแก้วซึ่งมีรัศมีเจิดจ้ำประดับอยู่ที่หัว และมีธิดำชื่อว่ำ นำงเมขลำ มีรปู ร่ำงและใบหน้ำงดงำมมำก นำง
ชอบเท่ยี วชอบสนุก มักท่องเทยี่ วรอ้ งเล่นร่ำยรำไปในทีต่ ำ่ ง ๆ พญำมงั กรเป็นห่วงลกู สำว จึงไปถวำยตัว
เปน็ นำงสนมของพระอินทร์ และได้ถวำยดวงแกว้ ของตนใหแ้ ก่พระอินทร์ดว้ ย

2

พระอินทร์รับดวงแก้วไว้แล้วมองให้นำงเมขลำเป็นผู้ดูแลรักษำ นำงเมขลำเมื่ออยู่กับ
พระอินทร์ก็กลัดกลุ้มที่ไม่ได้ท่องเที่ยว วันหนึ่งนำงแอบหนีไปเที่ยวและนำดวงแก้วไปด้วย นำงร่ำยรำ
อยู่ระหว่ำงก้อนเมฆเหนือฟองคลื่นทั่วท้องมหำสมุทร พลำงโยนดวงแก้วเล่นอย่ำงสนุกสนำน เกิดแสง
เป็นประกำยวูบวำบ ไม่ยอมกลับสวรรค์ เมื่อเป็นเช่นนี้ พระอินทร์จึงมอบหน้ำที่ให้นำงดูแลรักษำ
มหำสมทุ ร

3

ยักษ์ตนหนึ่งชื่อรำมสูร มีขวำนเพชรเป็นอำวุธ วันหนึ่งรำมสูรไปเยี่ยมเพื่อนชื่อรำหู
พบว่ำรำหูตัวขำดเหลือเพียงครึ่งตัวแต่ยังไม่ตำย รำหูเล่ำว่ำ ตนได้แอบดื่มน้ ำอมฤตที่พระนำรำยณ์
ชักชวนให้เทวดำทั้งหลำยรวมทั้งตนเองมำช่วยกวน พระนำรำยณ์ทรำบก็โกรธ ข้ำงจักรมำถูกตน
จึงทำใหร้ ำ่ งกำยขำดเป็น ๒ ท่อนรำมสูรสงสำรเพื่อนจึงได้ไปขอให้พระอินทร์ช่วย และเพื่อเอำใจพระ
อนิ ทรจ์ ึงคิดจะจบั นำงเมขลำไปถวำย

4

รำมสูรพยำยำมจะจับนำงเมขลำให้ได้ แต่นำงก็หลบหลีกได้ว่องไวพลำงโยนดวงแก้ว
ล่อหลอก แสงของดวงแก้วกระทบตำรำมสูรจนพร่ำมัว รำมสูรโกรธจึงขว้ำงขวำนเพชรไป หมำยจะฆ่ำ
นำงเมขลำเสยี แต่ดวง

แก้วก็คุ้มครองนำงให้หลบได้ทุกคร้ัง รำมสูรก็ติดตำมอยู่เช่นนี้เรื่อยไปผู้เฒ่ำผู้แก่มักเล่ำสู่กัน
ฟังว่ำ เวลำฝนฟ้ำแลบแปลบปลำบ เป็นเพรำประกำยจำกดวงแก้วของนำงเมขลำส่วนเสียงฟ้ำร้องนั้น
เกิดจำกรำมสูรขวำ้ งขวำนเพชร บำงครง้ั เม่ือขวำนเพชรพลำดไมโ่ ดนนำงเมขลำ แล้วตกลง

มำบนพื้นโลก ทำให้เกิดเสียงกึกก้อง กัมปนำทเป็นเสียงฟ้ำผ่ำเมื่อชมพูเล่ำจบ พลอยก็เล่ำ
เรื่องหญิงแก่กับหมู ซึ่งเป็นนิทำนลูกโซ่ ส่วนก้องเล่ำเรื่องขำขันให้เด็ก ๆ ฟัง เมื่อเด็ก ๆ ได้ฟังนิทำน
แต่ละเรือ่ งจบแลว้ ตำ่ งกป็ รบมอื หวั เรำะชอบใจ

5

6

อำ่ นเสรมิ

เจำ้ แมห่ ลมิ กอเหนยี่ ว
ตำนำนเรอ่ื ง เจำ้ แมห่ ลิมกอเหน่ียว ไดม้ กี ำรเลำ่ สืบต่อกนั มำนำนแล้วว่ำ

ณ หมู่บ้ำนแห่งหนึ่งในเมืองจั่วจว มณฑลฮกเกี้ยน ประเทศจีนมี
ครอบครัวแซ่หลิมครอบครัวหนึ่งมีลูก ๒ คน คนโตเป็นผู้ชำยชื่อ หลิมเต้ำ
เคี่ยน คนน้องเป็นผู้หญิงชื่อ หลิมกอเหนี่ยว ทั้งสองได้รับกำรศึกษำศิลป
วทิ ยำกำรเป็นอย่ำงดยี ่งิ

7

อำ่ นเสรมิ

เมื่อบิดำถึงแก่กรรม หลิมเต้ำเคี่ยนเข้ำรับรำชกำรรับใช้แผ่นดิน ทิ้ง
มำรดำ ให้อยู่กับหลิมกอเหนี่ยวน้องสำวแต่เพยี งลำพงั หลิมเต้ำเค่ียนรับรำ
ชกำรด้วย ควำมซื่อสัตย์สุจริต ยึดมั่นในควำมเที่ยงธรรม เป็นที่รักใคร่นับ
ถือของประชำชน ทำให้ขุนพลเช็กอีกวงอิจฉำริษยำ และกรำบทูลฮ่องเต้
ใส่ควำมหลิมเต้ำเคี่ยน จนถูกทำงรำชกำรประกำศจับ หลิมเต้ำเคี่ยนจึงพำ
พรรคพวกหนีรำชภัยมำทำง ทะเลจีนใต้จนกระทั่งถึงเมืองปัตตำนี เข้ำ
สวำมิภักดิ์ทำรำชกำรสนองพระเดช พระคุณรำยำเมืองปัตตำนีด้วยควำม
จงรักภกั ดี จนเป็นที่โปรดปรำนและไว้วำงใจเป็นอย่ำงมำก ต่อมำหลิมเต้ำ
เคี่ยนได้เขำ้ พิธแี ต่งงำนกบั ธิดำของรำยำ

8

อำ่ นเสรมิ

เมืองนั้น ยอมทิ้งศำสนำเดิมไปนับถอื ศำสนำอสิ ลำม คนทั้งหลำยจึงพำกัน
เรยี ก หลิมเตำ้ เคียนว่ำ หลิมโตะ๊ เคียน

รำยำเมอื งปัตตำนี ขอให้หลิมโต๊ะเคี่ยนช่วยสร้ำงมัสยิดไว้เชิดหน้ำชูตำ
เป็นศรีสง่ำแก่เมืองปัตตำนี หลิมโต๊ะเคี่ยนตอบรับอย่ำงไม่ลังเล และเริ่ม
สร้ำง มัสยิดที่บ้ำนกรือเซะ โดยไม่ได้ส่งข่ำวครำวไปถึงมำรดำและน้องสำว
เลย

9

อำ่ นเสรมิ

มำรดำและหลิมกอเหนี่ยวเป็นห่วง ไม่รู้ว่ำพ่ีชำยไปอยู่ที่ไหน เป็นตำย
ร้ำยดีอย่ำงไร จนกระทั่งมำรดำล้มป่วย หลิมกอเหนี่ยวจึงคิดที่จะตำมหำ
พ่ชี ำย ให้พบเพ่ือใหม้ ำรดำสบำยใจ

หลิมกอเหนี่ยวได้ตั้งสัจวำจำว่ำ ขอให้ฟ้ำดินเป็นพยำน หำกกำร
เดินทำง ไปตำมหำพี่ชำยครั้งนี้ไม่สำเร็จ หรือพี่ชำยไม่ยอมกลับ นำงจะไม่
ขอมชี วี ิตอยู่ ดูหนำ้ ใครในแผน่ ดินอีกตอ่ ไป

10

อ่ำนเสรมิ

เมื่อหลิมกอเหนี่ยวเดินทำงมำพบพี่ชำยที่เมืองปัตตำนี จึงเล่ำถึงควำม
ทุกข์โศกของมำรดำให้ฟัง พร้อมกับขอร้องให้หลิมโต๊ะเคี่ยนกลับบ้ำน
พร้อมตน หลิมโต๊ะเคียนไม่สำมำรถเดินทำงกลับได้ เนื่องจำกมีภำระต้อง
สร้ำงมัสยิดที่ กรือเซะให้เสร็จ หลิมกอเหนี่ยวรู้สึกน้อยใจและผิดหวังเป็น
อย่ำงยิ่ง จึงตัดพ้อ ต่อว่ำพี่ชำย และขอเทวดำฟ้ำดินจงรับรู้คำสำปของนำง
วำ่ อย่ำใหพ้ ชี่ ำยทำงำนใดๆ สำเร็จเลย แล้วนำงก็ผูกคอตำยกับกิ่งต้นยำร่วง
ตำมทตี่ ั้งสจั วำจำไว้

11

อำ่ นเสรมิ

หลิมโต๊ะเคี่ยนรู้สึกเสียใจมำก ได้ร่วมกับชำวจีนเมืองปัตตำนีนำศพ
หลิมกอเหนี่ยวไปฝั่งตำมประเพณี ดังปรำกฏหลุมฝังศพของนำงอยู่ท่ี
บ้ำนกรือเซะ มำจนกระทั่งทุกวันนี้ หลังจำกนั้นหลิมโต๊ะเคี่ยนก็พยำยำม
สร้ำงมัสยิดที่กรือเซะ ต่อไป แต่ก็ไม่สำเร็จ ถูกฟ้ำผ่ำถึง ๓ ครั้ง ๓ ครำ
ชำวบ้ำนเช่ือว่ำ เปน็ เพรำะ คำสำปของหลมิ กอเหน่ยี วนนั่ เอง

12

อำ่ นเสรมิ

ผู้คนที่ทรำบเรื่องนี้ เกิดควำมเคำรพนับถือวิญญำณอันบริสุทธิ์และ
ศักดิ์สิทธิ์ของนำง จึงนำไม้ยำร่วงมำแกะสลักเป็นรูปเหมือน แล้วเชิญไว้ใน
ศำลเจำ้ เรียกวำ่ เจำ้ แมห่ ลมิ กอเหนี่ยว ตั้งแตน่ ั้นมำจวบจนปัจจุบัน

หมำยเหตุ มัสยดิ น้ที ำงรำชกำรได้บรู ณะซอ่ มแซมให้สวยงำม จนเสรจ็ สมบูรณ์เมอื่ พ.ศ.๒๕๕๔ และเปิดใหใ้ ช้
เปน็ สถำนท่ปี ระกอบพิธีกรรมทำงศำสนำอสิ ลำมของชำวมุสลิม

13

14

อำ่ นเพิ่ม เตมิ ควำมหมำย

ทวยเทพ เหล่ำเทวดำ

15

อำ่ นเพ่มิ เติมควำมหมำย

16

17

อธบิ ำยเพมิ่ เติมควำมรู้

กำรวิเครำะห์เรอ่ื งทีอ่ ่ำน ดู และฟงั

เมื่ออ่ำน ดู หรือฟังเรื่องใด หำกผู้รับสำร รู้จักคิดวิเครำะห์เรื่องน้ันๆ ให้เข้ำใจอย่ำง
ถ่องแท้ กจ็ ะได้รับประโยชน์อยำ่ งยิง่

กำรวเิ ครำะห์เป็นกำรพิจำรณำส่วนต่ำง ๆ ของเรื่อง เช่น ข้อเท็จจริงและ ข้อคิดเห็น
สว่ นดีและสว่ นบกพร่องของเนอ้ื เรื่อง จดุ ประสงค์ของผแู้ ตง่ ควำม เหมำะสมในกำรใช้คำ
ประโยค ข้อควำม ฯลฯ กำรวิเครำะห์อำจหมำยรวมถึง ข้อคิดที่ได้จำกเรื่อง และกำร
นำไปใชป้ ระโยชน์ในชวี ิตประจำวนั

18

อธิบำยเพมิ่ เตมิ ควำมรู้

ตวั อยำ่ ง กำรวเิ ครำะห์ขอ้ มลู
วันนี้ฝนตกหนัก อำกำศตอนกลำงคืนจะเย็นลงแน่นอน ขอให้ระวังสุขภำพ ก่อนนอนทุก

คนื ควรสวมเส้อื หนำๆ และห่มผ้ำห่มจะชว่ ยให้ร่ำงกำยอบอนุ่ และ ไมเ่ ป็นหวัด
กำรพิจำรณำขอ้ เท็จจรงิ และขอ้ คิดเหน็

ข้อเทจ็ จรงิ ขอ้ คดิ เหน็

* วันนี้ฝนตกหนกั * อำกำศตอนกลำงคนื จะเย็นลงแนน่ อน
* สวมเส้อื หนำๆ และห่มผำ้ หม่ จะช่วยให้ * ขอให้ระวงั สขุ ภำพ
ร่ำงกำยอบอนุ่ * ควรสวมเสือ้ หนำๆ และห่มผ้ำห่ม
* ถ้ำรำ่ งกำยอบอนุ่ จะไม่เปน็ หวดั

19

อธบิ ำยเพม่ิ เตมิ ควำมรู้

กำรพิจำรณำส่วนดแี ละสว่ นบกพรอ่ ง

ส่วนดี ส่วนบกพรอ่ ง

• เปน็ ข้อควำมที่เตอื นใหผ้ ้อู ่ำนระวัง * กำรคำดคะเนของผู้เขียนอำจไม่เกิดขึ้น
สุขภำพ เมอ่ื อำกำศเปล่ยี นแปลง จริงก็ได้ในเรื่องอำกำศเย็นลง ตอน
กลำงคืนของวันที่ฝนตก และกำรสวมเส้ือ
• ให้แนวปฏิบัติตน เพื่อใหร้ ำ่ งกำย หนำๆห่มผ้ำห่มในเวลำนอนจะทำให้ไม่
อบอุน่ เป็นหวดั

20

อธิบำยเพมิ่ เติมควำมรู้

กำรกรอกแบบรำยกำร
ในกำรดำเนินชีวิตประจำวัน บำงกรณีจำเป็นต้องสื่อสำรกับผู้อื่นกับ
เจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำน โดยกำรกรอกแบบรำยกำรหรือที่เรียกทั่วไปว่ำ กำร
กรอกแบบฟอร์ม เพื่อขอให้ดำเนินกำรเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ฝำกเงิน ถอน
เงิน สมัครเรยี นตอ่ ฯลฯ

21

อธบิ ำยเพมิ่ เติมควำมรู้

ในกำรกรอกแบบรำยกำรมแี นวปฏิบตั ิดังนี้
๑) อำ่ นสำรวจเพ่อื ทรำบวำ่ แบบรำยกำรน้ันมขี อ้ มลู ใดที่ตอ้ งกรอกบ้ำง
๒) เขยี นข้อมูลทีล่ ะรำยกำรจนครบ
๓) สอบถำมเจำ้ หนำ้ ท่ี หำกไม่เข้ำใจกำรกรอกบำงรำยกำร
๔) อ่ำนทบทวนอีกคร้งั ว่ำกรอกแบบรำยกำรถกู ต้องครบถ้วนหรือไม่
๕) เม่อื กรอกข้อมูลสำคัญผิดพลำด เช่น จำนวนเงนิ อำจขดี ฆ่ำและ เซน็ ช่ือกำกบั
๖) ควรเขียนด้วยลำยมือที่อ่ำนง่ำย ให้ข้อมูลและภำษำที่ถูกต้อง รวมทั้ง ไม่ทำให้แบบ

รำยกำรเสียหำย เชน่ ยบั ฉกี ขำด มรี อยขีดฆำ่

22

อธบิ ำยเพม่ิ เติมควำมรู้

ตวั อยำ่ ง
แบบฟอรม์ แจง้ ควำมจำนง เขำ้ ศึกษำตอ่ (หอ้ งเรียนปรกติ) ประจำปกี ำรศึกษำ ๒๕๕๕

23

อธบิ ำยเพม่ิ เตมิ ควำมรู้

ตวั อยำ่ ง (ต่อ)

24

อธบิ ำยเพม่ิ เตมิ ควำมรู้

ตวั อยำ่ ง (ต่อ)

25

อธบิ ำยเพม่ิ เตมิ ควำมรู้

ตวั อยำ่ ง (ต่อ)

26

๑. กำรบำเพญ็ ประโยชนท์ ีโ่ รงเรียนของนักเรียนไดแ้ ก่อะไรบำ้ ง
๒. นทิ ำนมีควำมแตกตำ่ งจำกเรือ่ งทวั่ ไปอย่ำงไร
๓. นิทำนมปี ระโยชนอ์ ย่ำงไร
๔. ทำไมทัง้ เด็กและบคุ คลทัว่ ไปนยิ มฟังนทิ ำน

27

บรรณำนกุ รม

หนงั สือเรยี น รำยวชิ ำพืน้ ฐำน ภำไทย ชดุ ภำษำเพือ่ ชีวิต ภำษำพำที ชั้นประถมศกึ ษำปีท่ี ๒ กล่มุ
สำระกำรเรียนรูภ้ ำษำไทยตำมหลกั สูตรแกนกลำงกำรศึกษำขัน้ พ้ืนฐำน พทุ ธศักรำช ๒๕๕๑

ประวตั ิผูจ้ ดั ทำหนงั สือ

ชื่อ : ฉตั รดนยั พรนอ้ ย (ทอ็ ป)
รหสั นกั ศกึ ษำ : ๖๓๑๒๑๑๒๐๒๙
สำขำ : ภำษำไทย กลุ่ม ๑
คณะ : ครศุ ำสตร์
มหำวิทยำรำชภฏั พบิ ูลสงครำม