E-BOOK กวีนิพนธ์ นางสาวนูรฟาติน แลเมาะ ห้อง๒ เลขที่ ๑๗

เร่ืองราวบรรเลงในบทประพนั ธ์

เรียงร้อยบทกวี เรียบเรียงเรื่องราวหลากหลายความรู้สึก
เพอื่ บนั ทึกเป็นกล่องความทรงจา

นางสาวนูรฟาติน แลเมาะ ทศศ.๖๔๒ เลขที่๑๗

E-BOOK รวบรวมผลงานรายวชิ ากวนี ิพนธ์ไทย

คานา

หนงั สือ E-BOOK “เรื่องราวบรรเลงในบทประพนั ธ์” เป็นหนงั สือท่ีสร้างข้ึน
เพื่อรวบรวมผลงานของดิฉนั นางสาวนูรฟาติน แลเมาะ ซ่ึงเป็นผลงานการประพนั ธ์ตลอด
ระยะเวลา ๑ ภาคเรียน ในรายวชิ ากวนี ิพนธ์ไทย โดยมีนามปากกาวา่ “นูรฟาติน”

งานประพนั ธ์ดงั กล่าว ไดแ้ ต่งข้ึนผา่ นกระบวนการความรู้สึกนึกคิด ผา่ นประสบการณ์
การเรียนรู้ ผา่ นเร่ืองราวต่าง ๆ จนก่อใหเ้ กิดร้อยเรียงขอ้ ความผา่ นรูปแบบการประพนั ธ์ประเภท
ต่าง ๆ

ดิฉนั ในฐานะผจู้ ดั ทา ตอ้ งขอขอบคุณ อาจารยร์ ุ่งรัตน์ ทองสกลุ ท่ีไดแ้ นะนาแนวทาง
รวมถึงใหค้ วามรู้ ทาใหผ้ ลงานทุกชิ้นลุล่วงสาเร็จไปไดด้ ว้ ยดีและดิฉนั หวงั ว่าผลงานของดิฉนั
จะเป็นท่ีประจกั ษข์ องใครหลายคนท่ีไดพ้ บเห็น

“นูรฟาติน”

นางสาวนูรฟาติน แลเมาะ

สารบญั

เร่ือง หนา้

คานา ก
สารบญั ข
กลอนแนะนาตวั เอง ๑
กลอนสุภาพ ๒
นิราศ ๓
กลอนเปล่า ๑๐
กาพยย์ านี ๑๑ ๑๑
กาพยฉ์ บงั ๑๖ ๑๒
กาพยส์ ุรางคนางค์ ๒๘ ๑๓
โคลงสี่สุภาพ ๑๔

สารบญั (ต่อ)

เรื่อง หนา้

ร่าย ๑๕
ฉนั ท์ ๑๖
เพลงตนั หยง ๑๗
เพลงสอนนอ้ ง ๑๘
บทครูในดวงใจ-โคลง ๑๙
บทครูในดวงใจ- กลอน ๒๐
บทครูในดวงใจ- กาพย์ ๒๑
บทครูในดวงใจ- ฉนั ท์ ๒๒
บทครูในดวงใจ- ร่าย ๒๓
วเิ คราะห์สุนทรียศาสตร์ ๒๔

กลอนแนะนาตวั เอง

ฉนั เป็นคนท่ีหนา้ ไม่เป็นมิตร ชอบทกั ผดิ วา่ เป็นคนหนา้ น่ิง
อนั ท่ีจริงฉนั เป็นคนไม่ไดห้ ยงิ่ คือคนจริงมีนามวา่ นูรฟาติน

“นูรฟาติน”
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๔

กลอนสุภาพ

เร่ือง บา้ นน่าอยู่ สุขสาราญเวลาไดก้ ลบั บา้ น (โท)
บา้ นหลงั นอ้ ยรอคอยทุกทุกท่าน (โท) ดอกไมบ้ านเห็นแลว้ กร็ ื่นตา (สามญั )
เป็นที่คุน้ เคยที่เราเคยมองหา (จตั วา)
ไม่ไดส้ ูดอากาศน้ีมานาน (สามญั ) มีทอ้ งนาเตม็ ไปทวั่ รอบบา้ น (โท)
บา้ นหลงั น้ีเป็นบา้ นท่ีอบอุ่น (เอก)
“นูรฟาติน”
เป็นบา้ นที่ดูแลว้ สะอาดตา (สามญั ) ๓๐ ธนั วาคม ๒๕

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิ้ว)

แวอซั มตั ร์นดั แนะเพื่อนคนอ่ืน หา้ สหายนดั หมายคลายระรื่น
ถึงเวลามาพบประสบพกั ตร์ วนั มะรืนจะบินล่องท่องเที่ยวกนั
เวลาบ่ายนดั หมายมาเจอกนั หา้ เพื่อนรักมาพร้อมเคียงสุขสันต์
โดยเสกสรรจะเป็นไกดค์ อยนาพา

เพือ่ ผอ่ นคลายคานึงคดิ ถึงบา้ น ท่ีจากไกลเน่ินนานแสนห่วงหา
เพราะโควดิ ทาใหไ้ ม่พบพา ไม่เห็นหนา้ คร่าตาพากงั วล
รถเคลื่อนออกนอกร้ัวมหาลยั ค่อยลดั เลาะล่องไปตามถนน

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิ้ว) (ต่อ)

โอเวน่ พาเพ่ือนซ้ีท้งั ส่ีคน ขบั ด้นั ดน้ ผจญภยั คลายระทวย
ถึงเมืองเก่าภูเกต็ อนั นานโข ตึกชิโนโปรตุกีสวศิ ิษฐส์ วย
เราพากนั เดินชมลมระรวย พดั อานวยโชยใหเ้ ยน็ สบาย

ลอ้ รถเคลื่อนเล่ือนผา่ นอ๊ามภูเกต็ ไหวข้ อพรใหส้ าเร็จทุกส่ิงหมาย
โรคระบาดโควดิ จงคลี่คลาย ส่ิงเลวร้ายจางหายไร้คลุมเครือ
นูรฟาตินหยบิ กลอ้ งมาเซลฟี ทาตาหยยี มิ้ แยม้ แกม้ ระเร่ือ
ชอบถ่ายรู ปเป็ นจิตใจไม่มีเบ่ือ เกบ็ ไวเ้ พื่อเป็นภาพความทรงจา

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิ้ว) (ต่อ)

ถึงลกเท้ียนศนู ยร์ วมอาหารถ่ิน แวะชิมกินโอะ๊ เอ๋วรสหวานฉ่า
ท้งั อาโป้งหอมกรอบสุดเลิศล้า สูตรที่ทาสืบสานกนั นานมา

เสียงเกาซรั เสนอชวนไปชมหาด บรรยากาศกาลงั ดีไม่ร้อนหนา
ฟาตินบอกเห็นดว้ ยกบั เพื่อนยา โอเวน่ จึงเล้ียวพาไปชมเล
แวอซั มตั ร์ฮมั เพลงมีความสุข พาพูดคุยเรื่องสนุกใหส้ รวลเส
ถึงราไวยม์ ีร้านขายของทะเล เรื่องชวนกินไม่โยเ้ ยร้ ีบยา่ งกราย
ของซีฟู้ดสุดล้ามีหลายหลาก ข้ึนสดจากทอ้ งทะเลมาวางขาย
เพือ่ สนองคุณลูกคา้ ท้งั หญิงชาย ที่มน่ั หมายจะซ้ือหาไปทากิน

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิว้ ) (ต่อ)

ท้งั กงุ้ หอยปูปลาตวั โตใหญ่ โอเวน่ ร้องน้าลายไหลใคร่ถวลิ
ขนาดตนเป็นคนเจา้ ของถิ่น ยงั อยากกินหิวโหยข้ึนทนั ใด
คร้ันเลือกซ้ือซีฟู้ดกนั เรียบร้อย รถเคลื่อนคลอ้ ยถึงยะนุย้ หาดสวยใส
น้าทะเลสีครามงามจบั ใจ คู่หาดทรายขาวใสใหเ้ ริงรมย์

ฟาตินบ่นหวนคิดถึงปัตตานี ท่ีนน่ั มีทอ้ งทะเลอนั งามสม
เพียงนึกภาพพาใจใหร้ ะทม จากอกแมน่ านนมหลายคืนวนั
โอเวน่ เห็นเพือ่ นรักทาหนา้ เศร้า จึงพดู ปลอบแผว่ เบาเธอมีฉนั
เราจะสูอ้ ดทนไปดว้ ยกนั จนถึงวนั โรคร้ายหายสร่างซา

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิว้ ) (ต่อ)

เฮย้ ! เลิกเศร้าเรามาเท่ียวกนั นะนี่ เกาซรั เตือนเพ่อื นซ้ีดว้ ยห่วงหา
เท่ียวภูเกต็ จงรีบเชด็ คราบน้าตา อยา่ มวั ชา้ มาเซลฟี ตรงน้ีกนั
แมน้ โควดิ ทาพษิ ปิ ดประเทศ เป็นสาเหตุคร้ังใหญ่ใหโ้ ศกศลั ย์
ยงั โชคดีมีมิตรสนิทกนั ท่ีเคียงขา้ งในคืนวนั อนั เหงาใจ
อยยู่ ะนุย้ คุยเล่นกนั สนุก มีความสุขสงั สรรคพ์ ลนั สดใส
ลมพดั พลิ้วล่ิวล้าแสนฉ่าใจ ซดั เกลียวคล่ืนมาใกลค้ ลายอุรา
ถึงแหลมหินพรหมเทพอนั วจิ ิตร พาแวะชมดวงอาทติ ยต์ กเวหา
ยามลอยเล่ือนเคล่ือนสู่ขอบนภา ช่างงดงามโสภาพรรณราย

โอเวน่ พาเพื่อนเดินชมดา้ นล่าง ลดั เลาะไปตามทางถึงจุดหมาย
เห็นทะเลมรกตเปล่งประกาย ดูช่างคลา้ ยภาพในจินตนาการ

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิ้ว) (ต่อ)

พอออกจากแหลมหินฟาตินเอ่ย ชวนขบั เลยไปกินขา้ วเราร่วมหาร
ไม่ไดอ้ อกท่องเที่ยวเล้ียวเลาะนาน ขอสาราญอีกสกั นิดนะเพ่อื นยา
แวอซั มตั ร์เกาซรั มิขดั ขอ้ ง โอเวน่ กเ็ ห็นพอ้ งตอ้ งกนั หนา
นูรฟาตินท่ีลงเรือร่วมกนั มา มิอาจขดั เสียงมากกวา่ พาจานน
ถึงหลาดแหล่งถนนคนเดินเมืองภูเกต็ มีของขายเบด็ เตลด็ วางหลากลน้
ท้งั คบั คง่ั ประดงั ไปดว้ ยผคู้ น ที่ด้นั ดน้ แวะเวยี นเปล่ียนกนั มา
เห็นอะไรกน็ ่ากินไปทุกอยา่ ง ท้งั ไก่ยา่ งหมาล่าน่าซ้ือหา
แวอซั มตั ร์รีบไปจดั ลูกชิ้นมา ประหน่ึงวา่ หิวโหยเกินหา้ มใจ

นิราศมณีครัม (เหลาเผง่ อิว้ ) (ต่อ)

พวกเพื่อนสาวรีบจ้าอา้ วกา้ วขาเดิน เห็นเส้ือผา้ สวยเกินหกั หา้ มไหว
นูรฟาตินท่ีไม่อยากมาเท่าใด กลบั ด่ิงไปถึงไวก่อนใครเลย
เกาซรั แซวไหนวา่ อยากกลบั หอ ทาไมหรอกแ็ ค่แวะดูเฉยเฉย
เส้ือผา้ เก่าของเรามนั เร่ิมเชย ถา้ ถูกใจกซ็ ้ือเลยเธอตอบมา
คร้ันเลือกซ้ือขา้ วของจนพอใจ โอเวน่ ชวนเพอื่ นไปผอ่ นคลายหนา
ถึงลานมงั กรพกั ผอ่ นคลายอุรา หยบิ อาหารท่ีซ้ือมานง่ั กินกนั
สายลมเยน็ พดั พริ้วใหใ้ จชื่น ดนตรีสดพาระร่ืนแสนสุขสันต์
ไดก้ ินเท่ียวเตม็ ท่ีในหน่ึงวนั สร้างสีสนั ใหช้ ีวติ ไดผ้ อ่ นคลาย
ลอ้ รถเคล่ือนกลบั ไปดว้ ยใจสุข ดงั่ ไดป้ ลดความทุกขใ์ หจ้ างหาย
เมืองภูเกต็ มีแหล่งเที่ยวอีกมากมาย โอกาสหนา้ มุ่งหมายไปอีกครา
ถึงราชภฏั ภูเกต็ ท่ีเรารัก
ค่าคืนน้ีตอ้ งแยกยา้ ยจากเพอ่ื นยา ไดไ้ ปพกั ผอ่ นคลายดงั ปรารถนา
โบกมือลากลบั บา้ นสาราญเอย.

กลอนเปล่า

ทอ้ งฟ้าที่กวา้ งใหญ่ และมีนกบินอยบู่ นฟ้า ช่างสวยงามเหลือเกิน
“นูรฟาติน”

๒๕ ธนั วาคม ๒๕๖๔

กาพยย์ านี ๑๑

เรื่องยดึ เหน่ียวจิตใจ ท่ีบูชาของมงคล
ท่ีคนนิยมมา อยปู่ ะปนกนั ไปมา
เป็ นสถานท่ีศรัทธา
มีผคู้ นมากลน้ เห็นกบั ตาส่ิงศกั ด์ิสิทธ์ิ
มีลานกวา้ งหนา้ ศาล ขอไดส้ ่ิงท่ีเราคิด
หวงั ลิขิตโชคชะตา
มีคนเขาลือวา่
คนบูชามากยง่ิ “นูรฟาติน”
๐๘ มกราคม ๒๕๖๕
และไม่ควรยดึ ติด

กาพยฉ์ บงั ๑๖

เร่ือง เดก็ นอ้ ยผนู้ ่ารัก ดูน่ารักจงั
เจา้ เดก็ นอ้ ยกาลงั นงั่
อยากจูงมือเดิน
ช่างดูสดใสเหลือเกิน
พอเห็นแลว้ กเ็ พลิดเพลิน ไม่ละสายตา

เดก็ นอ้ ยช่างไร้เดียงสา “นูรฟาติน”
คนเดินผา่ นไปผา่ นมา ๐๘ มกราคม ๒๕๖๕

ดูแลว้ น่าหมน่ั เข้ียวมาก

กาพยส์ ุรางคนางค์ ๒๘

เรื่อง นกนอ้ ย

เป็ นนกปากห่าง มนั จะเดินยา่ ง อยใู่ นทอ้ งนา
ชอบกินพวกหอย
มีปี กท่ีกวา้ ง มองทางไปมา บินทุกเวลา

ขนมีสีขาว คอของมนั ยาว ท่ีบินล่องลอย

อยรู่ ่วมแบ่งปัน พากนั รอคอย ไม่ถดไม่ถอย มุ่งสู่ทางไกล

“นูรฟาติน”
๐๘ มกราคม ๒๕๖๕

โคลงส่ีสุภาพ

เรื่องบวั บานท่ีงดงาม

บวั บานยามรุ่งแจง้ สดใส

เห็นเด่นมาต้งั ไกล เพราะฟ้า
มนั มีอยมู่ ากไป หลายแบบ

ใครผา่ นมาเห็นแลว้ ค่อนขา้ งสวยงาม

ดอกบวั บานพร่าพร้อม ตะลึง

มนั อยขู่ า้ งริมบึง เยอ่ื งน้ี

มนั ช่างดูตราตรึง เหลือเช่ือ

บวั ท่ีมีสีเขม้ โยกยา้ ยไปมา

เสียงเอก เสียงโท

“นูรฟาติน”
๒ กมุ ภาพนั ธ์ ๒๕๖๕

ร่าย

เร่ือง บุญคุณบิดามารดา

พระบิดามารดาอนั เป็นที่รัก คนอื่นสกั หมื่นแสนมิอาจเทียบได้
คอยห่วงใยเราอยทู่ ุกเวลา คอยนาพาใหเ้ ราเจอแต่สิ่งท่ีดี บุญคุณน้นั มีมากลน้
ทาใหผ้ า่ นพน้ เร่ืองราวยากลาบาก แมต้ อ้ งพลดั พรากสักกี่ที่ ลูกคนน้ีกจ็ ะรักไปชว่ั นิรันดร์

“นูรฟาติน”
๐๙ กมุ ภาพนั ธ์ ๒๕๖๕

ฉนั ท์

เรื่อง พระคุณแม่

เทิดทูนพระมารดา กน็ ามาซ่ึงความรัก ไม่เคยจะหยดุ พกั ภร ไดถ้ ึงวนั น้ี
ดวงใจมิอาจหวน่ั ปฏิพทั ธอ์ นั พไิ ลดี คอยเอ้ือและมงั่ มี พสิ ิฐนกั ณ ฟากฟ้า
กล่ินมือละมุนนุ่ม กม็ ิอาจวนุ่ คาพรรณนา คอยดูและห่วงหา มุติน้นั กล็ ้าค่า

“นูรฟาติน”
๑๖ กมุ ภาพนั ธ์ ๒๕๖๕

เพลงตนั หยง

เพลง ตนั หยงอญั ชนั หยงไหรละนอ้ ง หยงดอกอญั ชนั
ตนั หยง ตนั หยง เป็นสิ่งท่ีบน่ั ทอนหวั ใจ
ยงั คงรอพีไ่ มไ่ ปไหนไกล
พ่คี งตอ้ งจาใจรับมนั ใจดวงน้ีไม่เคยจางหาย
หวั ใจนอ้ งน้ี
“นูรฟาติน”
เป็นส่ิงท่ีบนั่ ทอนหวั ใจ ๑๔ กมุ ภาพนั ธ์ ๒๕๖๕

เพลง ระดบั ภาษา เพลงสอนนอ้ ง

ทานอง เพลงอยา่ ไปน่ารักกบั ใครอีกนะ
ศิลปิ น ทนแฮ๊ะ ไดห้ มดถา้ สดช่ืน

รักแลว้ ไม่เทไดห้ มา้ ย
ภาษามี ๒ ระดบั ทางการและไม่ทางการ
งานราชพธิ ี คือ ทางการนา้ เธอ
ส่วนราชการเอาไวภ้ าษาท่ีแต่งตารา
ไม่เป็นทางการน้นั แบ่งไดอ้ ีก ๓ ระดบั
กก็ ่ึงทางการ ใหจ้ า เอาไว้ วา่ ตอนจารยส์ อน
ส่วนสนทนา ใชก้ บั คน ไม่คุน้ เคย
สุดทา้ ยกนั เอง เอาไว้ เพียงแค่ talk with my friend
ยอมทาทุกอยา่ งท่องจาไปใหเ้ ธอยนื หน่ึง

ลวติ รา
๑๗ กมุ ภาพนั ธ์ ๒๕๖๕

บทครูในดวงใจ- โคลง

เร่ือง: โลกแห่งความรัก
ผแู้ ต่ง: ธวชั จนั ทร์สาสน์
แต่งปี : -
หนงั สือ: โคลงสี่ ฯ เพ่อื ชีวติ
หนา้ ท่ีอ่าน: ๓๕

วยั เดก็ รักสนุกท้งั คืนวนั

วยั รุ่นรักเพ่อื นฝัน ชิดใกล้

วยั รุ่นผใู้ หญ่รักมน่ั การกิจ

วยั แก่ป่ วยไข้ รักแทก้ ายา

บทครูในดวงใจ- กลอน

เรื่อง: พระมาลยั กลอนสอด
ผแู้ ต่ง: ผชู้ ่วยศาสตราจารย์ สุภาพร มากแจง้
แต่งปี : -
หนงั สือ: กวนี ิพนธไ์ ทย ๑
หนา้ ท่ีอ่าน: ๖๕

ยงั มีเปรตหน่ึง ลาบากนกั หนา
เป็นเหยอ่ื แร้งกา ฝงู สัตวอ์ ยรู่ ุม

สุนขั ใหญ่นอ้ ย พลอยกินกนั กลุม้
แร้งกานกตะกรุม รุมกินสับเส่ียวเอา

เน้ือน้นั หมดสิ้น ยงั แต่โครงเปล่า
จิกสับเส่ียวเอา ร้องครางเสียงแขง็

แร้งกานกตะกรุม จิบสบั ดว้ ยแรง
จิกทิ้งกวดั แกว่ง ย้อื แยง่ ไปมา

บทครูในดวงใจ- กาพย์

เร่ือง: ละครยอ้ นเกร็ด ร้อยเอด็ ราชาต่าง
ผแู้ ต่ง: ชูชาติ ชุ่มสนิท ตามตราสารเชิญ
แต่งปี : - ทรงคชดาเนิน
หนงั สือ: จนั ทรคุปตม์ หาราชาคาฉนั ท์ ถึงปาตลีบุตร.
หนา้ ที่อ่าน: ๑๗๔

เมืองต่างมา
ทรงมา้ ทรงรถ
ดว้ ยความเพลิดเพลิน

บทครูในดวงใจ- ฉนั ท์

เรื่อง: มทั นะพาธา

ผแู้ ต่ง: พระบาทสมเดจ็ พระมงกฎุ เกลา้ เจา้ อยหู่ วั

แต่งปี : ๒๕๑๓
หนงั สือ: ศลิ ปะการอ่าน

หนา้ ท่ีอ่าน: ๘๖

เสียงเจา้ สิเพรากวา่ ดุริยางคะดีดใน

ฟากฟ้าสุราลยั สรศพั ทะเริงรมย์

ยามเดิน บ เขินขดั กละนจั จะน่าชม
กรายกรกเ็ ร้ารม ยะประหน่ึงระบาสวย

ยามนง่ั กน็ งั่ เงียบ และระเบียบ บ เขินขวย

แขนอ่อน ฤ เปรียบดว้ ย ธนุก่งกระชบั ไว้

พิศโฉมและฟังเสียง ละกเ็ พยี งจะขาดใจ

โอน้ อนจะหลบั ใหล ฤ ฉะน้ีนะอกเอ๋ย

บทครูในดวงใจ- ร่าย

เรื่อง: นิราศนรินทร์
ผแู้ ต่ง: นายนรินทรธิเบศร์ (อิน)
แต่งปี : ตน้ รัชกาลท่ี ๒ พ.ศ. ๒๓๕๒
หนงั สือ: ศิลปะการอ่าน
หนา้ ท่ีอ่าน: ๘๙

ผอ่ นแผน่ ดินใหผ้ าย ขยายแผน่ ฟ้าใหแ้ ผว้ เล้ียงทแกลว้ ใหก้ ลา้ พระยศไทเ้ ทิดฟ้า
เฟ่ื องฟุ้งทศธรรม ท่านแฮ

วเิ คราะห์สุนทรียศาสตร์

นารีปราโมทย์ คือ รสแห่งความรัก ไดแ้ ก่ ความรักของลูกท่ีมีต่อพอ่ และต่อพวกพ่นี อ้ งท่ีรักกนั และเพ่ือน

แต่ตวั เรามิไดเ้ บาบางวติ ก คิดชนกชนนีมิรู้หาย

ท้งั พนั ธุ์พงศว์ งษญ์ าติจะคลาดคลาย อีกมิ่งมิตรชิดกายตอ้ งห่างกร

( หม่อมราโชไทย หนา้ ๑๑ )

จากบทประพนั ธ์น้ีแสดงใหเ้ ห็นถึงความรักของลูกที่มีต่อพอ่ ตวั เราไม่ไดท้ ุกขร์ ้อนใจ ผใู้ กลช้ ิดพอ่ ไมร่ ู้หาย
พวกพีน่ อ้ งรักกนั แน่นพื่อนรักแนบขา้ งแต่ตอ้ งไมไ่ ดม้ ือ

สัลปังคพสิ ยั คือ รสแห่งความโศกเศร้า เป็นบทหน่ึงท่ีพรรณนาถึงความโศกเศร้าคร่าครวญ

นิจจาเอ๋ยพ่งึ ไดเ้ ชยประคองช่ืน แรกรักรื่นจาไปไกลสมร

จะก่นกินแต่น้าตาอนาทร ทงั่ นงั่ นอนไหนจะสุขทุกทิวา

( หมอ่ มราโชไทย หนา้ ๑๑ )

จากบทประพนั ธ์น้ีขอ้ ความพ่ึงไดแ้ ละคอยระวงั รักษารักแรกพบตอ้ งจากไปรบเค้ียวกลืนอะไรไมค่ ่อยลง ได้
แตน่ งั่ รอเวลาท่ีคนรักจะกลบั จากการรบ